Allâhu Teâlâ’nın Azametini Tefekkürün Fazîleti
27 Mart 2020
Peygamber Efendimizin Beş Emri
13 Nisan 2020

GÜNÂHINDAN TEVBE EDEN

 

“Günâhından tevbe eden kimse, hiç günâhı olmayan kimse gibidir.”

 

(İbni Mâce, Câmiu’s-Sağîr)

 

İzâh: Tevbe yapılmış olan bir masiyetten dolayı nedâmet hissederek onu bir daha yapmamaya azmetmektir. İnsan, hasbelbeşeriyye bir günâh işlerse hemen pişmân olub onu bir daha işlememeye azmetmelidir, bu günâhından dolayı Cenâb-ı Hakk’ın af ve mağfiretini istemelidir. Bu vecihle aff-ı ilâhîye mazhâr olur. Ne büyük atifet-i ilâhîye.

Evet. Cümlemizin merc’-i ilticâgâhı atebe-yi ulûhiyyettir. Artık insan nasıl olur da o kerîm mabudunu unutur, nasıl olur da ona isyân eder durur!.. Acaba zavallı insan, yarın kıyâmette kimin himâyesine sığınacak!.. Hangi icâbet kıblesine yüz döndürecek!.. Kimden yardım görecektir!..

«Türa bende ezmen bih üfted hezar»

«Mera çün tü nebved hudavendigâr»

Evet… Yâ Rabbi! Sana benden daha iyi binlerce kul bulunur. Fakat bana senin gibi Rahîm ve Kerîm bir Mevlâ, bir Muîn ve Nasîr bulunamaz. Yâ İlâhî! Artık bizler senin zât-ı ulûhiyyetini nasıl unutabiliriz? Senin menbaı merâhim olan dergâh-ı azametinden başka kimin kapısına iltica edebiliriz?.. Yâ Rabbi!. Biz âciz kullarının kusurlarına bakma, bizim tevbelerimizi lûtfen kabûl buyur, bizim günâhlarımızı dâimâ huruşân olan bîpayân rahmet ve mağfiret deryâsına gark eyle, bizleri dâimâ uyanık rûha, selîm fikre, takva ile parlayan kalbe mâlik olan ebrâr zümresine ilhâk buyur. Âmîn. Birahmetike yâ Erhamerrâhimîn velhamdü leke ve rabbelâlemîn!..

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 121. Hadîs-i Şerîf, Sh; 93]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir