.

“Ben şübhe yok ki mekârim-i ahlâk-ı islâh ve ikmâl için gönderilmiş bulunmaktayım.”

(Hâkim, Künûzu’l-Hakâyık,Câmiu’s-Sağîr)

.

İzâh: Evet… Pek bedîhîdir ki, Peygamber-i Zişân Efendimiz bütün kemâlât-ı ahlâkiyeyi hâiz idi. Ümmet-i merhûmesine de en güzel ahlâk düsturlarını ta’lîm ve telkîn buyurmuş, onları ilmen, ahlâken pek ziyâde yükselmeye çalışmıştır.

Ma’lûmdur ki insanlarda hem melekiyet, hem de, behîmiyet istidâdı vardır. Bir insan eğer güzel ahlâk ile muttasıf olursa, meselâ: kendisinde iffet, adâlet, istikâmet, sahâvet, tevâzu, şefkat, rikkat-i kalb gibi güzel hasletler bulunursa melekiyet sıfatını kazanmış olur. Bilâkis fenâ ahlâk ile lekedâr bulunursa meselâ: sefâhat, zulüm, i’tisâf, hasâset, tekebbür, haset, gılzet, kasvet-i kalb gibi insâniyete yakışmayan huylar bulunursa behimiyet derekesine düşmüş olur.

Binâenaleyh bir insan, şeref-i zâtisini muhâfaza etmek isterse, bir insan melekiyet mertebesine yükselmek arzu ederse fenâ huylardan kaçınmalıdır. Resûl-i Ekrem Efendimizin o muazzam, mübârek ahlâk-ı seniyyelerini düşünmelidir, onun kutsî emirlerini, tavsiyelerini dâima göz önünde tutmalıdır, ahlâkını tezhibe çalışmalıdır, güzel huylar ile ittisâfa gayret etmelidir.

Evet… kemâlât-ı ahlâkiyenin mücessem, münevver bir timsâli olan Peygamber-i Zişân Efendimiz, ümmetinin kadrini i’lâ için onlara en yüksek ahlâkı tavsiye buyurmuş ve bu âlî ahlâk ile ittisâfın çârelerini, yollarını pek muazzam muvaffâkıyetlere mazhâr bulunmuştur. Velhâsıl: ahlâk pek mühimdir:

        “Ahlâk iledir kemâl-i âdem

        Ahlâk iledir nizâm-ı âlem

        Ahlâka nazar edilmeyince

        Âlemde nice maarif ehli

        Tercîh ediyor uluma cehli”

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 102. Hadîs-i Şerîf, Sh;75,76]

The post Peygamber-i Zişân Efendimiz Ümmetine Güzel Ahlâkı Ta’lîm Ve Telkîn Buyurmuşlardır appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

SALEVÂTA MUKÂBELE EDER

“Bir müslümân benim üzerime selâmda bulundu mu Allâhü Teâlâ nutkumu bana iâde buyurur, tâki ben de o müslümâna iâdeten selâmda bulunayım.”

(Ebû Dâvûd, Câmiu’s-Sağîr)

İzâh: Rasûl-i Ekrem Efendimize selât ü selâmda bulunmak bizim büyük bir vazîfemizdir. Biz bu sûretle o kutsî fıtret peygamberimiz olan muhabbet ve merbûtiyetimizi ibrâz etmiş oluruz. Kabr-i saâdetinde bir uhrevî hayâtı hâiz olan Rasûl-i Âzam Hazretleri de ümmetinden kendisine selât ü selâmda bulunan zâta selâmet temennîsiyle mukâbelede bulunur, bunun için mübârek nutuklarını taraf-ı ilâhîden kendisine iâde buyrulur. Artık selât ü selâma devâm etmeliyiz. Böyle bir mukâbeleye nâiliyet ne büyük bir devlettir. (Sallallâhü aleyhi ve sellem.)

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 360. Hadîs-i Şerîf, Sh;228, 229]

The post Rasûl-i Ekrem Salevâta Mukâbele Eder appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

İbn-i Abbas (radıyallâhu anhumâ)’ın bildirdiği hadîs-i şerîfde:

“Zilhiccenin sonuncu günü ile Muharremin birinci günü oruç tutan geçmiş yılı oruçla bitirip, yeni yıla oruçla başlamış olur. Allâhu Teâlâ o orucu onun elli yıllık günâhına kefâret eder.”

buyruldu.

[ Esseyyîd Merhûm Abdülkâdir-i Geylânî Hazretleri, Gunyetü’t-Talibîn, 1971, sh.376 ]

(İntişârı: 01.01.2012)

The post Yeni Yıla Orucla Başlamak appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ebû Hureyre Radıyallâhu anh’ın bildirdiği hadîs-i şerîfde:

“- Benî İsrâil’e bir gün oruc farz kılındı. O gün de Muharrem’in onuncu günü olan Âşûrâ günüdür. Siz o gün oruclu olunuz. Çoluk çocuğunuza iyilik yapınız. Âşûrâ günü çoluk çocuğuna iyilik yapsa, onları sevindirse, Allâhu Teâlâ ona senenin diğer günlerini iyi eder. Âşûrâ günü oruc tutanın orucu, kırk yıllık günâhına kefâret olur. Âşûrâ gecesini ihyâ edib, sabahleyin de oruclu olsa, ölüm acısını anlamıyarak vefât eder.”

buyruldu.

***

Hazret-i Ali’nin radıyallâhu anh bildirdiği hadîs-i şerîfde:

“-Allâhu Teâlâ Muharrem ayında, bir kavmin tevbesini kabûl etti. Diğerlerinin de tevbesini kabûl eder.”

buyruldu.

***

Ebû Hureyre (radıyallâhu anh) bildirdiği hadîs-i şerîfde:

“-Şehr-i Ramazân’dan sonra, oruc için en efdal gün, Muharrem ayındaki orucdur.”

buyruldu.

***

Urve, Âişe-i Sıddîka’dan (radıyallâhu anhâ) bildiriyor ki:

“-Âşûrâ günü câhiliyyet zamânında, Kureyş’in oruc tuttukları bir gün idi. Rasûlullâh (Sallallâhu aleyhi ve sellem), Mekke’de iken de Âşûrâ günü oruc tutardı. Rasûlullâh (Sallallâhu aleyhi ve sellem) Medîne-i Münevvere’yi teşrîf edince, Ramazân-ı Şerîf orucu farz olduğundan isteyen Âşûrâ günü oruc tutar, isteyen tutmazdı.”

[Bu yüzden yalnız Muharrem’in onuncu günü oruc tutmak mekruhdur diyenler oldu. En iyisi dokuzuncu günü oruca başlayıp, onuncu günü de tutmaktır.]

[ Esseyyîd Merhûm Abdülkâdir-i Geylânî Hazretleri, Gunyetü’t-Talibîn, 1971, sh.377-78 ]

(İntişârı: 10.10.2016)

The post Âşûrâ Günü Oruç Tutmak appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Âşûrâ gününde, yani Muharrem’in onuncu gününde oruç tutunuz. O bir gündür ki, o günde mübârek peygamberler oruç tutarlar.”

(İbn-i Ebî Şeybe, Câmiu’s-Sağîr)

İzâh: Âşûrâ orucu mendûbdur. Hem âşûrâ gününde, hem de ondan bir gün evvel, bir gün de sonra olmak üzere üç gün muttasıl tutulacak oruçların sevâbı pek çoktur ve böyle üç gün tutulması diğer bir Hadîs-i Şerîf ile tavsiye buyurulmuştur. Artık bu sevâbları elden kaçırmamaya gayret etmelidir.

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 217. Hadîs-i Şerîf, Sh; 146]

The post Âşûrâ Gününde Oruç Tutmak appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Her hangi bir Müslüman Ramazân-ı Şerîf orucunu, fazîletine inanarak ve sevâbını Cenâb-ı Hakk’dan dileyerek tutarsa onun geçmiş günâhları af ve setrolunur. Yani: Hakkullâh’a âid, sagâir kabîlinden olan günâhları bağışlanır. Bunlardan dolayı âhırette muazzeb olmaz.”

(İmâm Ahmed İbn-i Hanbel, İmâm Muhammed Buhârî, İmâm Müslim, Câmiu’s-Sağîr)

Îzâh: Ma’lûm olduğu üzere İslâm’ın başlıca şartlarından biri de Ramazân-ı Şerîf orucudur. Şöyle ki:

(1) Bu mübârek ibâdet, hicret-i nebeviyeden bir buçuk sene sonra Şabân-ı Şerîf’in onuncu günü farz kılınmıştır. Müslim, âkil bâliğ olan her insan bununla mükelleftir. Âkil, mümeyyiz olan Müslüman çocukların tutacakları oruçlar ise birer nâfile olarak sahîhtir. Bu çocukların Ramazân-ı Şerîf orucuna alıştırmak velîleri için bir vazîfedir.

(2) Ramazân-ı Şerîf orucunu büyük bir ni’met bilip bir şevk ve heyecan ile karşılamalıyız. Oruç, rızâ-yı İlâhîye nâiliyet için en mübârek bir vesîledir. Müslümanlar Ramazân-ı Şerîf olunca rûhânî bir zevk ile, ma’nevî bir neş’e ile oruç tutmaya başlarlar, ma’betlere daha ziyâde devâm ederler, ma’betlerde verilen nasîhatleri can kulağiyle dinlemek pek ziyâde müstefîd olurlar. Tilâvet-i Kur’âniyeye daha ziyâde muvâzebette bulunurlar. Hasta olsalar da misâfir bulunsalar da oruç tutan dindaşlarına karşı saygı göstererek alenen yiyip içmekte bulunmazlar. Aralarındaki dîn birliği, dîn kardeşliği, dîn terbiyesi bu sûretle de tecellî etmiş olur.

(3) Ramazân-ı Şerîf orucu en fâideli, en mübârek bir vazîfedir. Ahlâk kitâblarında bildirildiği üzere insanların kendi şahıslarına âid vazîfeleri iki kısımdır. Biri ruhlarına âid vazîfelerdir ki, bunlar ruhları bâtıl akîdelerden, muzlim fikirlerden temizlemek, ruhları ma’rifetullâh ile, fâideli ûlûm ve fünûn ile tenvîre çalışmak gibi şeylerdir. İkinci kısım da insanların bedenlerine müteallik vazîfelerdir ki, bunlar da sıhhati te’mîn edecek şeylere riâyet etmekten, muzir riyâzetlerden ve bedenin helâkine sebeb olacak hareketlerden kaçınmak gibi şeylerdir.

İşte dîn-i İslâm, gerek ruhlara ve gerek bedenlere âid olan bu vazîfeleri bizlere daha mükemmel bir hâlde emir ve tavsiye buyurmaktadır. İşte oruç da bu vazîfeler cümlesindendir.

(4) İslâmiyet’e nazaran hayât bizlere bir emânettir, bir vedîatullâhtır. Bunu güzelce muhâfaza etmekle muvazzaf bulunmaktayız, bu sebeble, İslâmiyet’te sıhhat-i bedenî muhâfaza için tahâret ve nezâfete büyük bir ehemmiyet verilmiştir. (İnnellâhe yühıbbül’muttahhirîn.) İslâmiyet berâhime tâifesi gibi meşakkatli riyâzetlerde bulunmayı, ruhbâniyet yoluna gidilmesini câiz görmemektedir. Dîn-i İslâm’ın nefsi tavsiye için, bedenî terbiye ve tenmiye için emrettiği riyâzetler ise en güzel, en hafif birer ibâdetten başka değildir. İşte oruç farîzası da bu cümledendir.

(5) Evet. Şüphe yok ki, dîn-i İslâm bir hikmet dînidir, bir kolaylık dînidir. Bu kutsî dînin emir ve nehyinde bir nice fâideler vardır. Müslümanların hiçbir dînî vazîfesi yoktur ki, îfâsı için büyük müşkilâta katlanmak lâzım gelsin. Nitekim: (Allahü Teâlâ sizlere kolaylık murâd buyurur, yoksa sizin hakkınızda güçlük dilemez.) meâlinde ki: (Yürîdullâhü bikümül yüsra…) âyet-i celîlesi bu hakîkati beyân buyurmaktadır. İşte oruç da böyle îfâsı kolay, fâidesi ziyâde mübârek bir vazîfedir.

(6) Müslümanlar Ramazân-ı Şerîf’te yalnız gündüzleri yemekten, içmekten, âilevî mukârinetlerden memnû’durlar. Fakat guruptan sonra fecrin tulûuna kadar bunlardan memnû’ değildir. Bilakis vücûdlerinin kuvvetini kaybetmeyip vazîfelerini güzelce îfâ edebilmeleri için Ramazân-ı Şerîf gecelerinde sâir vakitlerinde biraz daha ziyâde yiyip içmelerinde bir mahzûr bile yoktur. Hatta sahûr yemeği yemeleri ve bunu oruçlarına medâr olmak için biraz geç yemeleri müstehâbdır. Bir hadîs-i şerîfte (Tesehherû feinne fissuhûri beraketen) buyrulmuştur. Yani: Sahûr taâmını yiyiniz, çünki sahûrda bereket vardır, onunla kuvvet ve ziyâde sevâb husûle gelir.

(7) Filhakîka oruç vazîfesi, o kadar güzel, o kadar fâideli olduğu halde îfâsında hiçbir güçlük yoktur. Oruç tutanlar âdetâ yemek vakitlerini tebdîl etmiş gibi olurlar. Günde iki def’a yemek yenilmesi, gıdâyı pek güzel te’mîn eder. Oruç tutanlarda hem akşam, hem de sahûrda istedikleri kadar yemek yiyerek gıdâlarını mükemmel bir sûrette almış olurlar. Sigara gibi muzır i’tiyâdlar da azalmış olur. Artık bu sâyede hayat bir intizâma nâil olur ve bu sâyede birçok kimseler sıhhatlerini daha güzelce te’mîne muvaffak bulunur.

(8) Düşünmeliyiz ki, Hakk Teâlâ Hazretleri bizlere sıhhat vermiş, ni’met vermiştir, bizleri dâimâ âtıfet-i ilâhiyesine mazhar buyurmaktadır. O halde onun emir etmiş olduğu her hangi bir ibâdeti seve seve yapmamız lâzım gelmez mi? O Kerîm ma’budumuza teşekkürlerimizi takdîm ile ona olan ubûdiyetimizi ibraza çalışmamız i’câb etmez mi? Bunun hilâfına hareket edersek küfrân-ı ni’mette bulunmuş, kendimizi azab-ı ilâhîye hedef kılmış olmaz mıyız? Hayfâ ki zemânımızda bu husûslara riâyet etmeyen bir takım kimseler birer teessüf nazariyle görülmektedir. Bunlar Ramazân-ı Şerîf günlerinde ma’zeretleri olmadığı halde alenen yiyip içmekten kendilerini alamıyorlar. Hele mübârek Ramazân-ı Şerîf gecelerini sâir zamanlardan ziyâde levhiyât ile, lu’biyân zâyi’ edip duruyorlar. Dînimizin âdâbına böyle mi riâyet olunur? İslâm şiârine böyle mi i’tinâ gösterilir? Acaba uhdemize teveccüh eden namaz gibi kutsal vazîfelerin ehemmiyetini, lüzûmunu, maddî ve ma’nevî fâidelerini hiç düşünmez miyiz?

(9) Büyük müfessir Fahreddîni Râzi Hazretlerinin dediği gibi bu âlemde samediyet nûrları dâimâ mütecellîdir, dâimâ parlamaktadır. Bu ezelî nûrların perde arkasında kalması mümteni’dir. Bunun lâhutî firugunu hiçbir şey örtemez. Şu kadar var ki, bu nûrların beşerî rûhlarda zuhûruna beşerî alâkalar mâni’ olmaktadır. Oruç ise beşerî alâkaları gideren sebeblerin en kuvvetlisidir. Bunun içindir ki, mükâşefât erbâbı diyor ki: Cenâb-ı Hakk’ın envâr-ı ulûhiyetine tevessül için oruçtan başka çâre yoktur. İnsan oruç tutmalıdır ki, ulûhiyet nûrlarından rûhen müstefîd olabilsin.

«Nedârend ten perverân ağehî»

«Ki pür mide başed zi hikmet tehi.»

Evet. Mücerret tenlerini besliyenler, yiyip içmekten başka bir şey düşünmeyen uyanık bir rûha, ma’nevî bir zevke nâil olamazlar. Çünki dolu mi’deli olan bir şahıs, hikmetten hâli olur, irfân nûrundan nasîbi olamaz.

(10) Velhâsıl: Hepimiz uyanmalıyız, mübârek dînimizin yüksek hükümlerine hepimiz riâyet etmeliyiz. Bâhusûs Ramazân-ı Şerîf orucunu büyük bir ni’met bilmeliyiz, mübârek Ramazân-ı Şerîf geceleri, o pek feyizli vakitleri ibâdet ve tâatle geçirmeğe gayret eylemeliyiz. Rûhumuzun inşirâh ve incilâsı, kalbimizin selâmet ve nezâheti bu sâyede te’mîn edilmiş olur. Hakk Teâlâ Hazretleri cümlemize intibâhlar, muvaffakiyetler ihsân buyursun, âmîn.

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 421. Hadîs-i Şerîf, Sh;266-668]

The post Ramazân-ı Şerîf Orucu appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Rasûl-i Ekrem Sallallâhu Teâlâ aleyhi vesellem Efendimizin son sözleri şu olmuştur: Namaza devâm ediniz, ellerinizin mâlik olduğu kimseler hakkında Allâh’dan korkunuz.”

(Ebû Dâvûd, İbn-i Mâce, Câmiu’s-Sağîr)

İzâh: Müslümânlıkta namaz en büyük bir ibâdettir. Namaz kılmayan, ma’bûd-i kerîminin mânevî huzûrunda eğilip yüzünü secde-i ubûdiyete koymayan bir kimse, ulvî duygulardan mahrûmdur.

İslâmiyet, bir şefkat ve merhamet dînidir, insâniyetin kadrini yükseltmiştir. Hasbelkader esârete düşüp köle veyâ câriye hâlinde bulunacak kimselere karşı güzel muâmelede bulunulmasını müslümânlara emir ve tenbîh buyurmuştur. Binâenaleyh her müslümâna lâzımdır ki, namaz gibi dînî vazîfelerini lâiki ile yapmaya çalışsın, eli altında bulunacak insanlara da lûtfiyle muâmelede bulunsun…

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 269. Hadîs-i Şerîf, Sh;179]

The post “Namaza Devâm Ediniz” appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Beş vakitteki farz namazların meseli, sizden birinin kapısı yanından akan tatlı, temiz bir ırmak gibidir ki, o kimse her gün buradan beş def’a yıkanır. Artık bu, kirden ne şey bâki bırakır?”

(İmâm Ahmed İbn-i Hanbel, İmâm Müslim, Câmiu’s-Sağîr)

İzâh: Bir ırmağın şeffaf, temiz suyundan her gün beş def’a dalıpta yıkanan bir kimsenin vücûdunda kir nâmına bir şey kalmayacağı gibi, günde beş def’a namaz kılan bir Müslümanda da ma’nevî kirden bir şey kalmaz. Bu hâl o Müslümanın temiz bir rûha, nezîh bir i’tikâda mâlikiyetinin bir nişânesidir.

Evet. En kutsî bir ibâdet olan namaz sayesinde ma’nevî temizlik tekemmül eder, gönüller gıll ü gıştan âzâde bir hâle gelir. Elverir ki, bu ulvî ibâdetin kadri bihakkın bilinsin, bunun şerâit ve erkânına lâyıki ile riâyet edilsin. Bu pek mühim, pek fâideli bir ibâdetten mahrûmiyet ise her türlü teessüfe lâyıktır. Namaz, Müslümanlıkta en mültezim, en büyük bir ibadettir. Namazlara, namazların vakitlerine dâir Kur’ân-ı Mübîn’de yetmişten ziyâde âyet-i kerîme vardır. Bu husustaki ehadîs-i şerîfe ise daha pek çoktur. Serlevhamızı tezyin eden hadîs-i şerîf de bu cümledendir.

Hiçbir ibâdet hakkında bu kadar dînî evâmire, beyânâta tesâdüf olunamaz. Ezcümle Kur’ân-ı Mübîn’de: (Ve ekımıssalâte…) buyrulmuştur. İkâme-i salâttan murâd ise namazların şerâit ve erkânı dairesinde kılmaktan ibârettir ki bu bütün Müslümanlarca ve arap lisânına muttali’ olanlarca ma’lûm bir hakîkattır.

Kezâlik: (Ekımıssalâte lidülûkişşemsi…) âyet-i kerimesi namaz vakitlerini göstermektedir. (Hâfizû alessalevâti…) âyet-i celîlesi de namazların müteaddit olduğunu bildirmektedir. Farz namazların günde beş def’a muayyen vakitlerde, muayyen rekâtlar ile kılındığı da birçok ehadîs-i şerîfe ile sâbit, zaman-ı Nebevî’den beri Müslümanlar arasında tevâtüren ma’lûmdur. (Sallû Kemâ reeytümüni usalli) Hadîs-i şerîfi de namazlarımızı peygamber efendimizden görüldüğü veçhile kılmamızı âmirdir. Resûl-i Ekrem hazretlerinin beş vakit namazları nasıl kıldığı ve eshâb-ı kirâmına nasıl kıldırmış olduğu da yine kat’i sûrette tevâtüren ma’lûm bulunmuştur. Artık bunun hilâfını kim iddiâ edebilir? Böyle kitâbullâh ile ehadîs-i şerîfe ile, icmâ’-ı ümmet ile sâbit olan ve zaman-ı nebevîden beri muntazaman îfânına muvâzebet edilmiş bulunan, namaz farîze-i dîniyesini inkâra, bunun beş vakitte kılınacağını adem-i tasdîke kimin mecâli vardır! Bu öyle sâbit bir hakîkattir ki, bunu küfr-i inâdî erbabından başka inkâra mücâseret edemez.

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 377. Hadîs-i Şerîf, Sh;236, 237]

The post Beş Vakit Namaz Ve Temiz Bir Irmak appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Çocuklarınız yedişer yaşlarını bitirince namaz ile emrediniz, onlar onar yaşlarını bitirmiş oldukları halde -namaz kılmazlarsa bunun üzerine kendilerini hafifce- dövünüz ve bu onar yaşdaki çocukların aralarını yataklarda ayırınız.”

(İmâm Ahmed İbn-i Hanbel, Ebû Dâvud, Câmiu’s-Sağîr)

Îzâh:

Ma’lûm olduğu üzere namaz, âkil ve bâliğ olan her müslüman için bir farz-ı ayındır. Mümeyyiz olarak yedi yaşını bitirmiş olan İslâm çocukları için de bâliğ oluncaya kadar namaz kılmaları mendûbdur, müstahsendir. Bunları namaza sevketmek ise velîleri üzerine bir vecîbedir. Çünki hayatlarına sebebiyyet verdiğimiz yavruların dinî, ahlâkî terbiyelerine dikkat etmek, onları namaz gibi kutsî vazîfelere alışdırmak, onların diyânet ve nezâhetle muttasıf bir halde yetişmelerine çalışmak bizim için mühim bir vazifedir. Velhasıl: namaz müslümanlıkda en büyük, en mültezem bir ibâdetdir. Namazın din-i İslâm’da ne kadar mühim ne kadar mukaddes bir ibâdet olduğunu bu hadîs-i şerif de pek güzel göstermektedir. Artık uyanmalı, bu gibi ibâdetleri birer azîm ni’met bilmeli, âile efrâdının dindâr, nezîh bir hayâta mâlik olarak yaşamalarını te’mîne çalışmalı, bunun hilâfına olan hareketlerden kaçınmalıdır.

[Hikmet Gonceleri, Ömer Nasûhi Bilmen, 381. Hadîs-i Şerîf, Sh:308]

(İntişârı: 14.07.2011)

The post Çocuklara Namaz İle Emredin appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Karanlık bir gecenin parçaları gibi, zuhûr edecek fitnelerden evvel, güzel amellerde bulunmağa koşunuz. Zîrâ o zamân insân, mü’mîn olarak sabahladığı hâlde, kâfir olarak akşamlayacakdır. Veyâ akşamleyin mü’mîn olduğu hâlde, sabahleyin küfre düşecekdir; ve dînini az bir dünyâ metâı mukâbilinde satacakdır.”

(İmâm Ahmed İbn-i Hanbel, İmâm Müslim, Tirmizî, Câmiu’s-Sağîr)

Îzâh: Demek ki kıyâmet alâmetlerinden olmak üzere son zamanlarda birçok zulmetli, müthiş günler görülecektir. Beşeriyet âleminde pek fecî, muhrip hâdiseler görülecektir. Âdî bir menfâat veyâ iğfâlkâran bir söz sebebiyle dînini fedâ edenler bulunacaktır. Öyle zamanlar dînini, mukaddesâtını muhâfaza edenler pek az olacaktır. Binâenaleyh insan, o gibi korkunç günlerin zuhura geleceğini nazara alarak müsâid zamanından istifâdeye çalışmalıdır. Daha fırsat elde iken güzel amellerde bulunmalıdır. Öyle fâni bir hayat için, muvakkat bir varlık için terbiye-i dîniyesini, mukaddes vazîfelerini fedâ etmekten sakınmalıdır. Sonra dünyâda dünyâ varlığı da elden çıkacak, âhıretde de her türlü mahrûmiyetler, felâketler yüz gösterecektir. Öyle bir hâle ma’rûz kalmaktan Allâhü Teâlâ’ya sığınırız.

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 115. Hadîs-i Şerîf, Sh;89]

The post Sabah Mü’min Akşam Kâfir appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.