(5)

Zıyâiyye BEKÇİSİ

Şimdi papazla hahamla “iftâr” sapıklıkları başladı!

15 asırdır görülmiyen bir dalâlet ki, İslâm târihinde hiçbir yerde rastlanmaz! Ne fıkıhda yeri var, ne hadisde ve ne de Kitab’da!

Olamaz muhal!

1)             Çünki bu papaz ve hahamların inançlarına göre Server-i Kâinât Rasûl-i Rusül Efendimiz Aleyhisselâm Hazretleri, sonsuz kere hâşâ “yalancı (sahte) peygamberdir”; aynen Müseylemetü’l-Kezzâb sahtesi gibi… Aman Allâh’ım, bu i’tikaddaki adamla oturub “müslümanım” diyen devlet irisi olarak veya onların hanım ve kızları olarak “iftâr yapacaksın!..”

Tek kelimeyle korkunç!

 Yahu bu, düpedüz Allâh ve Rasûlü’nü zerre kadar kaale almamak; ve onlara şöyle diklenmekdir:

 “- Siz ne kadar böylelerini kerih görüb tahkîr etseniz de, bunlar, bilhassa dembokratik sandık kumarımız yaklaşırken, bizim yağlıyacağımız yandaşlarımız ve dostlarımızdır; 15 asır evvelki nasslar, bunlara dayalı hakîkatlar ve hassâsiyetlerle, kusura bakılmasın, bu dembokratik popolitika yütülemez ve yürümez!”

2)             İbâdet ve taat mefhûmlarını ayırarak yazalım ki, bu “iftâr”, oruç ibâdetinin sonunda, Allâh rızâsı içün orucun açılması olarak oruçdan bir cüz’dür; oruc (ibâdetinin) ibtidâ ve intihâsını bilme ve bunu fiilen tahakkuk etdirme noktasından İslâm’da takdîs edilen bir taatdir!. “Orucu, alkollü içki veya leş veya o mahlûkun pirzolasıyla açacağım” diyen adamın Şerîat-ı Garrâ-yı istihzâ ve tahkîri elbetde apaçık ortadadır!. O Şerîat’ı, (hâşâ) sahte bir peygamberin tebliğleri olarak telâkkî eden bir papaz veya başhahamla beraber ve onun bu i’tikadının önünde açmak ne oluyor?. O oruca da, Rasûl-Rusül Aleyhisselâm’a inanmıyan bir adamın inanmadığı da apaçık bir vâkıa… “Mösyö Haleva gel beraber iftar!” edelim demek, “gel beraber namaz kılalım; gel berâber namazın sonunda duâ edelim” demek gibi abes; ve DÎN’le, Allâh Azze ve Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’la istihzâdır!.

3)             Hem “hoşgörü-diyalog” fitnesine ve bunu uyduran Paralel Ciamaat ve Hocia’sına ağız dolusu bindireceksin; hem de onların bu “iftâr” (yamultma ve pi.leştirmesini), dinin sevabı veya en azından mubahıymış gibi Mübârek Ramazan’da dünyanın gözüne baka baka irtikâb edeceksin!. Böyle bir tenâkuz, gerçek ve narkozlanmamış müslümana çatal kazıkdan beter batar; Allâh ve Rasûlünün gadabı da, bir gün Hakk sillesi olarak mürtekiblerini vurur ve yatalak eder!. Bu DÎN, babadan mîras arsa değil, üzerinde istediğiniz gibi futbol oynıyamazsınız!

4)             AKP İstanbul İftârında İsrail katliâmını haklı gören Yahudi Cemaatı Başkanı ile Başhaham Haleva’nın da bulunması ve Haleva ile Topçu Tavil Tayyib (TTT) Paşa’nın Kerîme-i Tayyibesi Sümeyye Sultan Hanımefendi Hazıretlerinin beraber poz vermesi, Müslüman Türk târihinde cidden cinnetlik bir ilk ve manzara! Yahudi Gazetesi Şalom, bu haberi verdi ve orada TTT Paşa’nın da konuşmasına işâret etdi!. Son haftalardaki seçim nutuklarında “Ben Osmanlı torunuyum!” diyen bir zâtın, “Osmanlı torunluğundan anladığı buysa, biz böyle bir (torun-torba) tanımakdan münezzehiz!.

5)             Başvekil ve müstakbel Çankaya Sultânı Topçu Tavil Tayyib Pasanın “Pensilvanya ihânet Çetesi” dediği adamların “hilâl-haç ve 6 köşeli yıldızı” yıllardır bir arada halt ederek, milletin gözüne soka saka alıştırmalarını AKP de devam etdirecekse, biz bundan Allâh’a sığınır; ve müstakbel felâketlerden titriyerek Hakk Sübhânehû ve Teâlâ Hazretlerini tesbîh ederiz!. Cennetmekân Abdülhamîd-i Sânî Hân Aleyhirrahmeti Ve’l-Ğufrân Hazretlerine kan kusturan ittihad terakkî (İT) cebhesinin azılı eşkıyâlarından Midhad Paşa denen herifin Makedonya’larda Osmanlı bayrağına HAÇ ilâve etdirdiği; ve sonra bu ihânetinin bir halta da yaramayıb tam tersine Balkan harbi fâciası sonunda Koskoca Devlet-i Aliyyemizin nasıl felâketlerden felâketlere uğradığı; ve Anadolu Mehmedçiklerinin (İT) sürülerinin Allâh’sız, Kitabsız ve Peygambersiz seküler (laik)politikaları elinde nasıl 4 cebhede kırıldığı, aklı ve îmânı narkoz yememiş her müslümanı tâ yüreğinden vurur!

6)             Yahudi Şalom Gazetesinin haberine göre, bir “iftâr” da (nasıl oluyorsa), Yahudi Cemaati veriyor yani evsahibi yahudiler oluyor!. “Hoşgörü-Diyolog” fitne ve şirkinin altında yatan fırıldakları bu AKP zekâsı yoksa, yakalıyamıyacak kadar narkozlu mu?. Yahu denmek isteniyor ki:

“Ey millet bakın biz AKP iftarındayız, AKP de bizim iftarımızda! Bakın biz de oruç tutuyoruz, bizde de oruç var!. Bizim dînimiz de HAKK, ha yahudîlik, ha müslümanlık hepimiz aynı dinden dindaş sayılırız! Bizi yahudi diye sakın dışlamıyın, hep kardeşiz dindaşız!”

Kur’an mı, diyalogcu şirk ve fitnesi mi?. Denilen şu: “Kur’anın batıl deyib hatta lânetleyib dışladıklarını siz bırakın; diyalog şirkinin tam tersden el atışını içinize sokuşturun!”

İşte 106 senelik narkozlamanın, (İT) ve kuyrukları ile günümüze kadar gelen formül ifâdesi bu!

7)              Ve bu Yahudi-AKP arası (iftâr denen ziyâfetine), İst. Valisinden AKP meb’uslarına, Keziban Hatemî nam Patrikhâne avukatına, CHP il başkanı ve bazı (altı .oklu) meb’uslara kadar bir sürü adam ve madam iştirâk ediyor!

Eski Yahudi Cemaati Başkanı Silvio Ovedia da, orada İsrail kahpeliklerini savunuyor ve Soma fâciasında vefat eden garîbanlar hakkında bir pisliğin dediği gibi “Filistinliler buna müstehık” demeye getirerek, “eşit şartlarda karşılıklı füze ve bomba atmalar” olduğunu böğürüyor! Böyle bir vasatda AKP Filistin politikasının ne menem şey olduğunu anlıyabilmek de, bu millete ne zaman nasib olur, ömrümüzden on yılları böylece çöpe atalım gitsin!

8)             Tekrar ederiz ki, 15 asırlık İslâmiyyet’de, hiçbir zaman ve mekânda, adına “iftar sofrası” denilen bir yerde hıristiyan ve yahudilerle, hele hele papaz ve hahamlarla müslümanların bir sofra etrafında “iftâr yapmalarına” aslâ rastlanılamaz. Çünki yukarıda beyân etdiğimiz gibi, buna MÜSLÜMANLIK ASLÂ CEVÂZ VERMEZ BU YASAKDIR!. Bunu Akâid ve Tefsir kitablarıyla isbat edeceksek de biz, manzaranın vehâmetini fikri cihetden ele almıya devam edelim…

9)             Biz, hiçbir parti pırtı adam ile madamının veya devletlû Efendinin hatırını öne alarak kalem oynatmayız; ve bunun aksini irtikâb etmeyi de, bir müslümanın şeref ve haysiyetine zerre kadar yakışmıyan, dünyanın en fâhiş ve kancık ahlâksızlığı biliriz!. Îmân, kan ve süt keyfiyetimiz, bunu, derimizi yüzecek olsalar da irtikâba müsaade edemez; ve böyle bir kahpelik ve alçaklıkdan, Kahhâr-i Zülcelâl Hazretlerine sığınırız!. En sondaki bir Zıyâî ve Büyük Doğu neferi olarak, dünyadaki biricik îmân muhâfaza NÂMUS ve İFFETİMİZ, Allâh İRÂDE ve HÂKİMİYYETİnden başka hiçbir irâde ve hâkimiyyet tanımamakdır… Bu, bizim Kelime-i Tevhid’den anlayıb kalbimize çakdığımız mutlak hakîkatın tâ kendisidir…

10)         İşte bin kere teessüf ve teessürle ifâde ederiz ki, bugünki AKP iktidârı, “hoşgörü-diyalog” diyerek bu milletin dînini, papaz ve yahudilerle aşna fişne olan Hocia ve Ciamaat yahudileşenlerinin din tahriflerini, 12 sene zarfında kendi üzerlerine de bulaştırdılar; ve “ne istediniz de vermedik” noktasından hareket ederek, onlara ister istemez pekçok noktada (benzediler); ve ciamaat ve Hociası tarafından benzetildiler!. Hiç kimse lagaluga etmesin ve sütden çikma ak kaşık şıkıdımlaşmasına kalkışmasın; ve herkes, erkekçe, mertçe ve dürüstçe yediği haltları saklamadan mu’terif olsun; ve nasuh tevbesi ile de tevbe etdiğini dünyâya ilan etsin!. Erkek ve dik duran adam olmak ancak böyle olur…

11)         Nice Hoca geçinen şeytanla veya körle yatıb şaşı kalkanları milletçe bilmemek mümkin değildir! Bu memleketde ve hatta bütün cihan târihinde, İslâmiyyet’i bu “hosgörü-diyalog” perdesi veya maskesi altında ve Allâh Rasûlü Aleyhisselam’ı da Kelime-i Tevhidden silecek kadar azgın yahudileştirici, haşhaşîleştirici ve narkozlayıcı bir tahrîfât cereyânı hiçbir zaman görülmemişdir… Allâh’ın Dîni bu kadar azgın bir hücûma uğradığı son 30, hele 20 ve hele hele 10 yıl içinde öylesine tahrîf, tağyîr ve tebdîle uğratılmışdır ki, bütün bunlar, ne yazık ki AKP ileri gelenleri tarafından, nice ikaz ve tembihlere rağmen kulak ardı edilmiş; ve “Möhderem Hocfendilerin” kerâmeti kendinden menkûl harikulâdelikleri, birer gerçek “kerâmetmiş” gibi de kitlelere aksetdirilmişdir… Ve nice echel politikacıların mavi boncuk dağıtma hesabları uğruna, bu muharriflerin sahte ve kaypak binlerce üfürüğü, hep yeni ve meşru’ bir teceddüdmüş gibi anlaşılsın istenmişdir!. Hatta şimdi AKP tarafdârı Yeni Şafak’a kapağı atan Prof Faruk Beşer denen adam, üçbeş sene evvel, ikbâl ve istikbâlini onların içinde gördüğünden ve zerre kadar utanıp sıkılmadan Locafendi Hocia’sı adamı İmâm-ı A’zamlar ve İmâm-ı Şâfiler derecesinde şişirmiş ve “FETULLA GÜLEN FIKHI” NAMINDA KİTAB yazacak kadar pohpohlama illetine düşmüşdür!. AKP iktidârı hâlâ daha dostunu düşmanını, yalakasını, dalkavuğunu, önünü arkasını ne derece görüyor, cidden acınacak bir manzara!. Hayrettin Karaman denen adam da, Pensilvanya Locafendi Hociasıyla müşterek kitablar bile bastırarak “Hoşgörü-Diyalog” tahrifçilikleri ile İslâmiyyet’in yahudi ve hıristiyanlar önünde müsavi bir dereceye indirilmesi içün ne lazımsa yapmış; Abantların, sempozyumların ve nice maksadlı toplantıların başköşelerdeki demirbaşı yapılmışdır!. Hatta utanmadan, 15’dır insanların elinde olan KELÂM-I KADÎM’in Âli İmrân 64. Âyetine bir de isim uydurmuş; ve bu âyet-i celîleye Allâh’dan korkmadan “Diyalog Âyeti” adını vermiş; ve kitablarında böyle zikretmekden zerre kadar hayâ etmemişdir…

12)         AKP iktidarı bütün bu rezâletler karşısında, ehl-i Sünnet müslümanlarının bütün feryâdlarına kulaklarını, gözlerini ve ağızlarını kapatarak üç maymunları oynarken, biz Ehl-i Sünnet Anadolu Müslümanları kan ağlıyor; ve sesimizi kimselere duyuramıyorduk!. Demek ki bin nasîhatdan bir MUSİBET yeğmiş!

Daha ne rezâletler ki, cildler dolusu kitab yazılsa, bunları telhîs etmek mümkin olamaz!.

İşte 15 asırdır İslâm’ın ne Asr-ı Seadet’inde, ne Hulefâ-yı Râşidîn devrinde, ne tâbiin, ne tebe-i tâbiin, ne müctehidin ve etbâı devirlerinde; ve ne de bugüne kadarki zaman içinde, İftar sofralarında PAPAZ ve HAHAMLARLA beraber “iftâr yapma dalâlet ve bid’atı” ne gürülmüş ve ne de duyulmuşdur…

Ne cumhuriyet, ne dembokrasi, ne şu ve ne de bu veya şu adam veya o madam, hiçbir şey, ALLÂH irâde ve hâkimiyyetinden sonsuzda bir nisbetinde bile daha kıymetli olamaz!.

Milleti beşerî ideoloji ve doktrinlerle ve sayısız illetlerle narkozlıyan politikacılar, Allâh ve Rasûlü’ne, kendi keyiflerine göre değil, Allâh ve Rasûlü’nün istediği gibi îmân edib akıllarını başlarına toplamalıdırlar!. Bu da, Osmanlı ulemâsının çizgisinde olmakla mümkindir; Ramazan Şeytanlarının üfürüklerine tâbi’ olmakla aslâ!

Unutulmasın ki, bu dünya, Sultan Süleyman’a (Aleyhisselâm’a) bile kalmadı, nerde kaldı ki, Çankaya şuna buna kalsın!.

El BÂKÎ HÜVE’L-BÂKÎ!

Buna bütün mevcûdiyyetiyle inanmak ayrıdır; inanıyor görünmek apayrı…

Zavallı millet, Filistin’de yahudi bombaları altında; Anadolu’da ise, gözü dönmüş politikacı ve taraftarları sihirbazların (narkoz) bombaları altında yerle bir ediliyor!

(Devam edecek)

(İntişârı: 03.08.2014)

The post (5) Ramazan Şeytanlarından Kurtulmak! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(1)

Ahmed SELÂMÎ (Dağıstânî)

.

AKP’nin maarif nâzırı olan Ziyâ nâm kişi, Türkiya târihinde kara bir leke olan mâhut “Köy Enstitülerinin sanki yürekden vurgunu” gibi, fırsad buldukça bu 13-15 sene ömrü olan yerleri yani komünistlik ve İslâm Düşmanlığı tezgâhlarını öne çıkarıb, onların hasretiyle bir nevi yanıb kavrulmaktadır!

Bu, Müslüman Türkleri gavurlaştırma tezgâhları, esas i’tibâriyle 17/Nisan/1940 târihinde kuruldu. 1935 yılından i’tibâren ise proje olarak birilerinin kafasında var olagelmişdir.

Bu sene de aynı târîhi, AKP’nin maarif vekili yani onmilyonlarca çocuğun beyni ve rûhu eline verilen adamı Ziyâ, bu tezgahlar içün şu tiviti salladı:

“Yaparak, yaşayarak güçlüklerle başa çıkmayı öğreten bir eğitim anlayışı sunan Köy Enstitüsü modeli her türlü siyasi tartışmanın dışında, ortaya koyduğu pedagojik yaklaşımla iz bırakmıştır.

Kuruluşunun 80. yılında emeği geçenlere rahmet ve minnetle…”

AKP, maarifi, bu âdemoğluna bırakacak; yani 83 milyonun velîleri de, çocuğunun kafa ve rûhunu bu Zıyâ’nın Köy Enstitülü kafasına…

Köy Enstitü felsefesi, CHP’nin 1940’lı yıllardaki en ateist ve en İslâmsevmez devrinin, Cennetmekân Sultân Alpaslan Türkiyâ’sını kasıb kavurduğu putperest bir devrini yaşatmışdır. Bunlara, aşağıda delilleri ile temâs edilecekdir…

Köy Enstitüsü denilen Allâh’sızlık ocakları, Zıya Moldaş’a göre “Yaparak, yaşayarak güçlüklerle başa çıkmayı öğreten bir eğitim anlayışı sunmuş!”

Oralarda neler yapılmış, neler yaşanmış, kız ve erkeklere birlikde nasıl şarap âyinleri yaptırılmış, 14 yaşındaki kızlar nasıl gebe bırakılmış, Kadın Muallimelere nasıl “Ben ancak Stalin içün ölebilirim” dedirtilmiş; “Allâh’ın bozkırda eksik bırakdığını biz tamamladık” pankartlarını duvarlarda nasıl bayraklaştırmışlar, orak-çekiçli binaları köy enstitüsü olarak nasıl gizlice inşa’ etmişler ve “Hasan Âli ve Ismayıl Hakkı Tonguç Baba”larını nasıl bu Şeytan yuvalarının başına getirmişler, daha neler ve neler ki, birkaç makâlemizle bunların vesîkalarını takdîme çalışacağız…

AKP MAARİF NÂZIRINA GÖRE “ENSTİTÜLER HER TÜRLÜ SİYÂSÎ TARTIŞMALARIN DIŞINDA” İMİŞ, SANKİ TABU!

Zıyâ Moldaş, “Köy Enstitüsü modeli her türlü siyâsî tartışmanın dışında” diyerek, ne de güzel güzelleme-cicileme yapıyor!. Evet öyle idi. Ancak (Komünist-Ateizmanın) içinde idi; ve bu, “Siyâsetin üzerinde, müthiş ve dokunulmaz bir makamdaydı” demenin kibarcasıdır!.

AKP kaptanlarının pek takdîr etdikleri ve “Dembokrasi şehidi” dedikleri Menderes’in, bu Sovyetlerden özenti ve taklîd “Kolhoz ve Sovhoz’lara” geçiş talimgâhlarını kapatmasının esbâb-ı mu’cibesi acebâ ne idi?. AKP, maarif vekilinin ağzı ile bu tezgâhları siyâsî tartışmanın üzerinde “kutsallığı” olan birer “tabu” gibi görmiye başlamışsa, CHP, “ne zaman iktidâr olacağım” demesin; iktidarda olduğunun, hem de 1940 yılının iktidâr koltuğunda oturduğunun bayramını tes’îd etsin (kutlayıb kurtlasın!)

Zıya Moldaş’a göre adı geçen Stalin tezgahları, “Pedagojik yaklaşımla iz bırakmışlar!”

Hiç, İslâmsız, komünist ve ateist yetiştirme mihrâk ve tezgâhları değilmiş de “Pedagojik yaklaşımla iz bırakırlarmış!”

Meğer onları kapatanlar, pedagojik yaklaşmamış, ne büyük (mongolojik gericilik) ve (faşistgojik HALT) etmişlikle yaklaşmış ve memleketi (medagojik) yaparak batırmışlar!.

“Yerli ve millî” AKP’nin, maarif vekîli yapdığı Zıyâ’nın zihniyeti üzerinden, “pedagoji-medagoji, kolhozoloji ve sovholoji izini ta’kîb ederek” geldiği nokta işte bu!…

17 /Temmuz /2016 Fetocia kuduruşundan kurtulan AKP tavan takımının “şükür” seansları, demek böyle olacakmış!. Birgün netîceleri önlerine döküldüğü zeman “Ekdiğimizi biçdik” diyeceklerinden hiç kimse şübhe etmemelidir!. “Gene aldatıldık” demekle de, kimse enâyi yerine konulmamalı!

AKP tepesindekilerin maarif vekili (pedagojik Zıyâ’nın diliyle):

“Kuruluşunun 80. yılında emeği geçenlere rahmet ve minnetle…” deyiş bile, “Ramazan, bayram, oruç, Cuma ve kandil” mesajları ve güzellemeleri ile “düzellemeler” yapmanın arka planında hangi tür “Müslümanlık veya Ankara DİB’inin dîninde olmak yatmaktadır”, artık bunlar çok iyi görülebiliyor!. Bundan sonra bunları görür olmak içün, (mongolojik-pedagojik) vatandaş, trol, partizan, havuz-kılavuz, yandaş ve yoldaş bile olunsa, bütün bunları görmiyecek mahlûk kalacağına ihtimâl verilemez!. Amma rûh ve akıl özürlülüğü sebebiyle hâlâ daha görülemiyecekse, Allâh’dan bütün hakkedenlere şifâlar niyâz edilse yeridir!

Köy enstitüsü denen ve “Kolhoz-Sovhoz” fidelikleri olan yerlerin, bu memleketde “Kızıl Komünizme” adam ve madam hazırlama mihrâkları olduğu herkesçe bilinir!. 1940’dan günümüze kadar bu hakîkatı inkâr edenlerin, sâdece CHP-Kamalizma-Moskofçular-Nâzımcılar olduğu zannedilirdi! Ancak şimdi anlıyoruz ki, bu çizgi, şimdi AKP’nin de çizgisi olmuşdur. Zâten Rais Bey’in yıllardır, Nâzım’ın “dizeleri, vizeleri ve gizelerini” şiir zannederek okuması, san’atsal ve sakatsal yüceliğiyle de diline alması, bizi elbetde bir netîceye götürmüşdür!. Bizler, her halde, ikidebir “aldatıldık” diyenlerden olmamak üzere yaşamayı esas aldık!.

ALLÂH İTİKÂDI OLMIYANLARA RAHMET VE MİNNET?

Kızıl fideliklerin 80 yıl evvel temellerini atan ateist-seküler ve Moskova güdümlü mahlûkâta “Rahmet ve Minnet” içinde hasret duyanlar, hâlâ bu memleketde gelecek nesillerin ruhları tepesinde ve onları yetiştirmek (!) mevkiinde bulunuyorlarsa, demek ki bu kavmin çilesi daha bitmemişdir!. Önümüzdeki aylarda gene bol bol “aldatıldık, ne istediniz de vermedik” nakarâtına ve periyoduna girilirse, biraz da değil, ileri derecede “Pedagojik ve mongolojik” manzaralar seyredeceğiz demekdir!

Fetocia Hocfendinin ağzından da çıkan ne herzeler vardı ki, bunlar 70’li yıllarda bile dökülmiye başlar başlamaz, ehl-i ferâset ve fetânet hemen alarma geçmiş, Politikacı Mongolistler ise, “Hocfendi” şapırtılarıyla herifin öpmedik yerini bırakmamışlardı!.

Sonra da (15 /Temmuz/2016) kazığını yiyince, “aldatıldık” sızlanmaları…

Rahmet ve minnet…

Kime?

Hasan Âli Yücel ve Tonguç Baba denen iki şimal ay..ına!

İkinci ve Kinci İsmet’i bile kündeye getiren Hasan Âli Yücel’in hikâyesi, Merhûm Üstâdım Necib Fazıl Beyin kaleminden nasibse müteâkib makâlâtımızda gelecek…

Kızıl kolhoz-sovhoz fidelikleri olan Köy Enstitülerinin başına getirilen Tonguç’un, bizzat kendi oğlu bile buralar içün ne demiş, bunu da okuyacağız!

O zaman AKP tepesi, maarif vekili Zıyâ’nın ağzı ile kimlere, hangi Allâh ve Âhıret îmânı olmıyanlara “rahmet ve minnet” peşinde imiş, bu kendiliğinden sırıtacaktır!

1940’ların Moskova kızıl komünizmasını (kıble) yapanlara gûyâ ülkücü ve milliyetçi ve anti-gomonist TÜRKEŞ MHP’si de, maarif vekîli adamın ağzından çıkanlara tasdîk makâmında susarak eşlik ve şeşlik edecek, bu da (ülkücülük) olacak, amma tilkicilik ve türkücülük ve kürküçülük olmayacak!…

Sevsinler, “Devletin BEKÂSI Peşindeki” bozkurt birâderânı!

“Yerli-Millî” ma’mûlâtın maarif vekilini ve zihniyetini…

ADINDA “MİLLÎLİK” OLMASINA RAĞMEN BUNUN DEĞİL DE, KİME ÂİD OLACAĞI MECHÛL “AKIL VE BİLİMİN IŞIĞINDA” BİR MAARİF OYUNU!

Herkese göre ma’nâsı değişen (millî) kelimesinin, maarifin başında veya başka yerinde olması da hiçbir şeyi değiştirmiyor… Adı “millî” olan bugünün maarifi, ilk gününden beri gayr-ı millîdir. Bugünün trolleri dilinde “millî ve yerli” olmak, ne kadar dînimize,  târihimize ve aslımıza bağlılık şuurundan zırnık bile taşımıyorsa, bugünün maarifi de, ismindeki (millî) kelimesiyle o kadar zırnık taşımamaktadır…

Zâten 2018 Temmuzundan bugüne 2 seneye yakın maarifin başında ve 2003’den itibaren de 5 yıl “Talim Terbiye Kurulu Bşk.lığında” bulunan Zıyâ, vekîl olarak maarifin başına getirildiği gün,  “Önümüzde çok uzun ve zorlu bir yol var ve bunun için bilimin, aklın ışığında elimizden gelen bütün gayreti ekibimizle göstereceğiz.” demek suretiyle, kaç mg “millî ve yerli” olduğunu göstermişdir. Maarifini, “bilimin ve aklın ışığında ekibiyle” yürütecekmiş!. Şimdi anlıyoruz ki, onun “bilim ve akıl” dediği şey “Köy Enstitüsü” denen 1940 aklı ile, o zamanın (Kolhoz-sovhoz) hasretiymiş! Bu “bilim” dediği de, kimin, hangi dünyâ çıfıtının sosyolojik ve psikolojik milimi ve bilimidir, nereden aparılmış, koparılmış ve idhâl edilmişdir?. (Akıl) dediği de, nereden ve kimin alkolik beyin kıvrımlarından sızdırılmış gayr-i millî hurâfelerdir?.

1000 yıllık Anadolu MİLLETİNİN, “Dînî ve Millî bir maarifi teşekkül etmemişse”, bu millet bu topraklarda kutub ayısı olarak mı, Moskof ayısı olarak mı yaşamışdır hâşâ?.

Bu ne demekdir, böyle fâcia olabilir mi?

Adında (millîlik) olub da, kendisinde zırnık kadar millîlik olmıyan bir maarif, yeryüzünde sâdece (cumhuriyet Türkiya’sında) görülür ki, işte (fâcia) budur…

Adı üzerinde “LÂTİN HARFLERİ” denilen Haçlı Batı harfleri GÂVURİSTANDAN alınıb, bir gün içinde “MİLLÎ TÜRK HARFLERİ” oluyorsa; ve Anadolu Müslüman Halkının 1000 yıl medeniyet, maarif, edebiyât, harsiyât, dünyâ ve ukbâ hayâtını kuşatan yazısı da “GAYR-İ MİLLÎ ve ARAB ELİFBÂSI” olarak yerin dibine geçiriliyorsa, o vasatda, intihâra bâdî bir çılgınlık var demekdir!. Bugünün (Millî maarifi) de, bu Latin yazısı kadar millîdir; ve bunu da, CHP’leşmiş AKP zihniyetinin TÜRK MAARİFİNİ ellerine teslîm etdiği Zıya adlı kişi “bilim ve akıl” diyerek isbât ediyor!. Bunlara, hiç değilse dudak ucuyla da olsa, Vekâletinin SIFATI da olan bir (millî) kelimeciğini iliştirmeyi çok görüyor!.

“Bilim ve akıl” gibi kime ve nereye âid olduğu bilinmiyen iki mevhûm mefhûma çakılarak, hadi “DÎNÎ değerlerimize” demek gibi lâyık ateist kelleleri “çıldırtıcılıkdan” vazgeçdik, “Millî değerlerimizin ışığında” demek gibi, o da nereye çeksen oraya gidecek ve nesebi gayr-i meşrû’ hâle getirilmiş ve üstelik, vekâletinin de adının önünde ANIT KABİR gibi dehhâmeleşmiş bir cesâmetle duran o kelimeyi, küçücük bir   taviz olarak bile vermekden Zıyâ Moldaş şiddetle kaçıyorsa, burada, 1940’ların o simsiyah despotizminin “ateist ve kamalist karekterini” görmemek mümkin olamaz…

Bunun içündür ki, AKP, CHP’lileşmiş hatta ondan çok daha ötelere düşmüşdür!…

Böyle bir maarif, bu halka hızmet edemez. Bu ehâlîyi ta’lim ve terbiyeden geçiremez, onları (gayr-i dînî ve rûhî) çıkmazların içinde fâciaya sürükler…

Bu i’tibarla, bu halk, kendi varlığının devâmından mahrûm bırakılmak gibi korkunç bir tehlike ile karşı karşıyadır… Dolayısıyla her mevzuda ‘Avrupada böyle, Amerikada şöyle” demeyi inançlarının temeli yapanlar, oralardaki “açıkdan veya uzakdan öğrenme” usûlüne yaklaşmaz da, (Tektip insan heykelleştirme faşizmine) neden bir asırdır tapınır dururlar?.

Çocuklarına ders verme kabiliyyet ve imkânına sâhib olan âileler, kendi nesillerinin böyle gayr-i millî merkezlerde hiçliğe veya çarpıklığa mahkûm edilmelerine mutlaka mânî olabilmelidir. Çocuklarının (devlet gasbı altında devletleştirilmelerini) veya resmî bir ideolojinin veya harhangi bir Parti-Pırtı felsefesinin kurbanları olmalarının önüne geçemezlerse, bu millet bakıyesi (ulusun) encâmı mutlak yoklukdur… Zaten Köy Enstitüsü felsefesinin hedefi de bundan başkası değildi… Bunu, kendi i’tirafları ile de ortaya koyacak ve peyderpey ele alacağız…

ZIYA, 2 YIL EVVEL BAKAN OLUR OLMAZ DA KÖY ENSTİTÜSÜ AŞKINI MADAM BÖHÜRLER’LE PAYLAŞMIŞDI!

Memleket, 15 Temmuz gibi Fetocia-Haçlı fâciası yaşamamış gibi, bir de, 1940 kafası gibi Kızıl Rusya şeytanlaşmasının temelinde yatan iğrenç bir felsefenin, (kolhoz-sovhoz) tezgâhlarını ruznâmeye (gündeme) taşımak ne oluyor, bu son derece korkunçdur… Bütün bunlar GAYRETULLÂH’a dokunuyor ve sıkıntıların ardı arkası gelmiyor!. Bir tarafdan AKP içinde birileri halka “MÜSLÜMAN” görünecek, bir tarafdan da CHP zihniyeti, hem de maarif yoluyla 83 milyonun evlâdı üzerinde, onların rûh ve beyinlerini esîr alarak iktidâr yapılacak… Bunun faturası çok ağır ödenir!. 

Adı geçen Vekîl (bakan), (4/Kasım /2018) târihinde yani bakanlık koltuğuna oturtuluşundan sâdece 3,5 kadar sonra, kolhoz ve sovhozlara temel olacak (Köy Enstitüleri) hakkındaki güzelleme veya sevdâsını, AKP’nin başı bağlılarından ve feminist cenâh tanınmışlarından Aişe Böhürler denen madama, net tv. Kanaliza.yonuyla şöyle döktürmüşdür:

“05 Kasım 2018 10:34

“Köy enstitüleri, bence devam etmeliydi çünkü kendi doğası içinde özgün bir tasarım içeriyordu…. Köy Enstitüleri, doğru bir projeydi.”

“Kendi doğası içinde özgün bir tasarım!”

Kızıl yetiştirme tezgahları olan bu çukurların “Kendi doğasını ve özgün, süzgün, büzgün ve çözgün doğasını”, müteâkıb makâlelerimizle görecek ve gözlerimiz fal taşı gibi de açılacakdır!

Köy enstitülerinin iç yüzüne geçmeden evvel, şu anda bile bu ateist felsefenin Anadolu’da cirit atmakda olan pek sıkı bağlıları olduğunu söyliyelim!. Bunlar, AKP felsefesinin, Zıya kişinin ağzından “Köy Enstitüleri Güzelleme ve Gazellemesi” olarak çıkışından, ziyâde memnûn olmuş 1940’ların artıklarıdır… Köy Enstitülerindeki gâye, İslâm dışı ve tamâmen ateist-sekülerist bir köy gençliğini bu enstitülerde yoğurub, bunları da köylerine “Öğretmen olarak” göndermek, sonra da bu yolla, bütün köy gençliğini aynı felsefeye ve ideolojiye çekerek, köyler üzerinden kızıl devrimlerini ve devirimlerini tahakkuk etdirmekdi… Tabii bunu, bugün bile, bir takım ta’birlerin ve perdelerin arkasına sığınarak sürdüreceklerdir ki, yazdıkları yazı-çiziler bunları apaçık ortaya koymaktadır.

Meselâ “Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği Genel Başkanı Prof. Dr. Kemal Kocabaş’ın” dediklerini görelim:

“Köy Enstitülerinin 1940’lı yıllardaki gibi açılması mümkün değil. Ama felsefesi dimdik ayakta duruyor, önemli olan laik, demokratik, bilimsel eğitim felsefesini taşımak. Yoksul köy çocukları için pozitif ayrımcı, ezberci olmayan, iş içinde yaparak, yaşayarak öğrenildiği özgün bir eğitim sistemiydi.

Dikkat edilirse, Zıyâ’nın kelimeleri de aynı ağızdan aynı kelimeler: “Özgün, bilimsel, yaparak, yaşıyarak…”

“Köyden gelen çocuk, mandolin çalıyor, klasik okuyor, aynı zamanda ya demirci, ya inşaatçı ya da öğretmen oluyordu. Çocuğun yeteneklerini öne çıkaran, onu özgürleştiren ve toplumsallaştıran bir eğitim sistemiydi. Köy enstitüleri kurulduğunda Türkiye’nin yüzde 85’i köydeydi. Şimdiyse yüzde 85’i kentte oturuyor. Dolayısıyla büyük semtlerin varoşlarındaki veya yoksul semtlerdeki çocuklara hem beceri hem sanat eğitimi veren okulları, çocuğun çok yönlü gelişimini sağlayan yeni okul kavramını üretmek gerekiyor. Tartışma bu noktada yoğunlaşmalı. Sayın Bakan’ın bu övgüsü, Köy Enstitülerini anlamış olması önemli.”

Komünizma adına “Özgürleştiren ve toplumsallaştıran bir eğitim sistemi…” “Varoşlar ve yoksul semtler…” “Yeni okul kavramı…” “Tartışma bu yönde yoğunlaşmalı” imiş!. Bütün bu noktalarda kendileriyle hemfikir olan “Sayın bakanın bu ÖVGÜSÜ” yani ma’lûm ve mâhut enstitüleri “ÖVGÜSÜ” ne kadar kıymetli-mühim, yani “önemli” imiş!.

Görüldüğü gibi, “Sayın Bakanın sâdece ÖVGÜSÜ” değil, AKP Maarif Nâzırı CHP zihniyetli Ziyâ Paşa Ekselanslarının, “Köy Enstitülerini anlamış olması da mühimmiş!”

Ziya’nın, Madam Böhürler’le yapdığı mahabbetin ifâdeleri de aynen bu minval üzeredir. Tabii yukarıda, komünist terminolojide pek dile alınan “Yoksul semtlerde ve varoşlardaki gençlere” sâhib çıkıyor görünerek, onları bolca yemliyeceklerdir! Böylece bunlar, asıl maksadı saklamak içün bir takım şirinlik tekerlemeleri olacaktır!.

Beyân etdiğimiz gibi asıl maksad, komünist usûlün meşhûr çizgisi olarak “Yoksul muhitler ve varoş gençliği kullanılarak”, onlar üzerinden ateist-sekülerist bir felsefe seferberliği ve arkasından da, ideolojik bir “Sovyet tipi savaşım” başlatmakdır… 

“Komünizma Berlin duvarıyla yıkıldı gitdi, artık bu zamanda bunu kim yer, kim takar” yollu bakış ve düşünüş zâviyeleri taşıyanlar elbetde olacakdır. Ancak, adam ve madamlar da bunu bilseler bile, virüs aslâ vücudlarından çıkmamışdır. İşte tekrar dikkatle buyrun:

“Köy Enstitülerinin 1940’lı yıllardaki gibi açılması mümkün değil. Ama felsefesi dimdik ayakta duruyor, önemli olan laik, demokratik, bilimsel eğitim felsefesini taşımak.”

“Yerli ve Millî”  hatta İslamcı, telfikçi, mezhebsiz, revizyonist ve güncellemeci AKP beyin ve Fetociazede üst tabakası, “Denize düşmüş” gibi “sarılacak” 1940 CHP’si ile o zamandan kalan bir takım artıkları mı gözüne kestirdi!?. 

(Mâba’di var)

İntişârı: 21.04.2020 / 21:03:44 (tt)

The post (1) Zıyâ Selçuk, Köy Enstitüleri Ve Akp Chp’lileşirken… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Aydın KALKAN

28 Şubat sonrası Müslüman Anadolu ahâlisinde biriken devrimci öfkeyi, ümidi ve enerjiyi, Amerika-İsrail plânı (BOP) çerçevesinde kurulan AKP’ye aktaran kalemlerin başında gelen Abdurrahman Dilipak’tan itiraflar gelmeye devam ediyor.

Geçtiğimiz hafta Erdoğan Cemaatine yönelik yaptığı “Ankara’da, İstanbul’daki ve diğer illerdeki günah evlerinizi, otellerde, yatlarda yediğiniz haltları ve inlerinizi biliyorlar. Girenler-çıkanlar kayıt altında” şeklindeki açıklamasıyla çok tartışılan Yeni Akit gazetesi yazarı Abdurrahman Dilipak, aynı konu ile ilgili açıklamalarını bugün de sürdürdü.

Esra Elönü’ye bir röportaj veren Dilipak, “Dindarmış gibi görünen adamların zaafları yüzünden Müslümanlara zarar veriliyor’ diyorsunuz doğru mu?” sorusuna şu yanıtı verdi:

“Evet. Bizde yılların açlığı vardı. Para, kadın, makam bir anda başını döndürdü birilerinin. Bir de bizimkiler acemi bu işlerde, yerken üstlerine başlarına döküyorlar. Daha yeni öğreniyorlar.”

(…)

“Biliyorsunuz, bir hırsız bir bağdan bir bostan çalar ama rüşvet alan biri, bir bostan karşılığında bir bağı satar… Hafızanız sizi rahatsız eder. Eski bir milletvekili o yazımdan sonra bir mail atmış, ‘Günah evleri konusu Ankara’da o kadar ortalıkta yaşanıyordu ve konuşuluyordu ki kaleme aldığınız için teşekkürler’ diye. Bu işler birçok kişinin bildiği bir sır. Polis de bilir bunları, bürokrat da, herkes birbirinin açığını bildiği için giderek bir dehşet dengesi oluşuyor.”

Bu iş bulaşıcı bir hastalık gibi yayılıyor. ‘Deme derim’e dönüyor. Kimi alkol kumar gidiyor, kimi garsoniyerlerle yetiniyor. Gizli nikâhlarla garsoniyer, rezidance hayatı yaşıyor. Aslında bu işlere yanaşmayacaksın. Bu şeytan üçgenine girince, bir ucundan başladın mı, ötekileri peşinden gelir. Bu âlemde gerçek bir dostluk da yoktur. Tehdit, şantaj, dedikodu, gıybet… Bu âlemde siyasetçi, işadamı, bürokrat, sanatçı, gazeteci, akademisyen, herkes var.”

ABD-İSRAİL-İNGİLTERE:
“SİZİ İKTİDARA TAŞIYALIM”,
“ENGEL OLACAKLARI İTİBARSIZLAŞTIRALIM”,
“İSRAİL’İN GÜVENLİĞİ İÇİN BOP’TA YANIMIZDA OLUN”,
“AMERİKANCI BİR İSLAM ÜRETİN”

En önemli icraatı yalanı, hırsızlığı, itibarsızlaştırmayı, ahlâksızlığı kitlelere yaymak olan Erdoğan-AKP İktidarının içinde olduğu tüm bu sapık ilişkiler hakkında konuşan Dilipak, daha önce AKP’nin Amerika-İsrail-İngiltere projesi olarak kurulduğunu da söylemişti. Dilipak, Abdurrahim Karslı’nın evinde ve bir çok gazeteci önünde şu itiraflarda bulunmuştu:

Abdurrahman Dilipak “AKP’nin bir proje partisi” olduğunu ve ABD, İngiltere ve İsrail’in desteğiyle kurulduğunu söylediği toplantıda ABD, İngiltere ve İsrail’in AKP’den talepleri olduğunu ve anlaşmanın şu maddeler üzerinde olduğunu da belirtiyor:

1- Biz sizi iktidara taşıyalım.

2- Sizi iktidarda sorun çıkaracakları “opere” edelim.

3- Size gerekli finansal destekleri getirelim.

Bunlara karşılık olarak ABD, İngiltere ve İsrail’in isteklerini ise yine Abdurrahman Dilipak şöyle anlatıyor:

1- İsrail’in güvenliğini arttıracaksınız, önündeki engelleri kaldıracaksınız.

2- Büyük Ortadoğu projesi, yani sınırların değişmesi.

3- İslam’ın yeniden yorumlanmasında bize yardımcı olacaksınız.

28 Şubat döneminde başta İBDA olmak üzere Batıcı düzene karşı mücâdele veren Müslümanlara düşmanlık etmesiyle, yapılan protesto gösterilerinin her birine katılıp kitlenin öfkesini etkisizleştirmekle, “hoşgörü” safsatası altında Düzenin yürütücüleriyle fotoğraf vermesiyle meşhur olmuş Dilipak, ortaya çıkan bu sözlerinin ardından anlaşmayı inkâr etmemişti. Ardından gelen yoğun tepkiler üzerine “ABD’nin projesi paralel yapı üzerinden AK Parti’yi ele geçirme projesiydi” şeklinde kıvırmıştı.

Fakat bu defa aynı toplantıya katılmış olan eski dostu, yol arkadaşı Ali Bulaç ve Ünal Tanık’ın yazıları üzerine toplantıyı doğrulayan Dilipak, şecaat arz ederken sirkatin söyleme deyimini hatırlatan şu ifâdeleri kullandı:

“ABD’nin projesi paralel yapı üzerinden AK Parti’yi ele geçirme projesi idi. Daha doğrusu paralel yapının siyasi ayağını AK Parti üzerinden hayata geçirmekti. Bu şekilde paralel bir din, paralel bir siyaset ve toplum örgütlenmiş olacaktı. Bu şekilde İsrail’in varlığı ve güvenliği güvence altına alınmış olacaktı. İslam, Batı değerler sistemine rekabet etmemiş olacaktı. Aynı şekilde NATO ve ABD’nin askeri ve stratejik hedefleri ile çelişmeyen bir İslam Dünyası dizayn edilecekti… Projenin aslı bu.”

Bugün, Erdoğan Cemaatinin Lideri Tayyip Erdoğan’ın “İsrail’e muhtacız!”, “İsrail dost ve müttefikimiz!” sözleriyle savunduğu bu projenin sorumluluğunu birbiri üzerine atmaya çalışan bu isimleri, gizli toplantılarla plânlar yaptıkları ABD-İsrail kurtarabilecek mi, göreceğiz!

(04.01.2016)

Kaynak: http://www.adimlardergisi.com/abdurrahman-dilipak-akp-tayyip-erdogan-ahlaksizlik-para-makam-kadin-proje-partisi-israil/

The post Dilipak’tan İtiraflar: Abd-İsrailci Akp’nin Para, Kadın, Makam Hırsı appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ

Dillerinden “mezhepçilik” terânesi düşmiyenlere bakınız, bunlar, muhayyel bir takım “mezheb çatışmaları” uydurarak, muayyen bir mezhebi (sünnîliği) aşındırmak ve hatta ortadan kaldırmak istiyen mihrâklardır; ve bunların başında da, bugün i’tibâriyle AKP ve onun kurmayları gelmektedir… En son olarak da, dün, Çemil Çiçek bu kervana katıldı!

Parlamento (imtiyâz-ı rubûbiyyeti, sınıf-ı ruhbandan kendisine geçiren cumhûriyetçi meclisi) başı Bay Cemil, 13 Kasım Âşûrâ günü, adı dahî İslam’la alâka bağını ademe mahkûm eden Halkalı’daki “Âşûrâ Mâtem Merâsimi”ne katıldı; ve bir müslümana aslâ yakışmıyacak îmâ ve atıflarda bulundu…

Mumâileyhe göre, “mezhebçilik ve fitnecilik yeniden hortlatılmıya çalışılıyormuş!”

İslâm’da olmıyan “mâtem bid’at ve esâtiri”, senede bir günü kuşatacak şekilde ve o dînin ana esâsı imişçesine bir mevkiye yükseltilebilmişse, orada çok büyük bir sıkıntı olduğu mutlakdır… İslâmiyyet’in, asırlarca sürdürülen bir “mâtemden” münezzeh olduğu, bedâhaten ortada bir hakîkatdır… Aklı başında insanlar, dünyânın hiçbir yerinde, senenin bir gününü “MÂTEM” diyerek hebâ etmez ve bunun içün de nice para ve pullarını savurub atmaz!. Aklı yerinde ve iyi çalışan devlet adamları da, böyle “MATEM” mekânlarında boy atarak, oy avcılığı içün  “mâtemzedeler” arasında menfaat derleme kurnazlıklarına tenezzül etmezler…

Türkiye’deki bütün partiler, İslâmiyet ve bazı mezheb ve cemaatler üzerinden, son derece bayağı ve âdî politik menfaatler devşirmenin öylesine yarışına girdiler ki, hiçbir parti başı veya kurmayı, bu tiksindiren istismârdan uzak duramıyor!

Her yeni moda popolitik beyânın altından, “alevîlik” denilen ve eski Şamanistlik ve sâir birçok dinden çizgiler taşıyan bir folklorik religiona, ya selâm çakılıyor, yahud karşısında esas duruşa geçiliyor!..

Çankaya’daki zât-ı muhterem Hacı Abdullah Bey de, İslâm literatüründe hiç rastlanmıyan bir takım oruç cinsleri içün, köşkü, alevî iftarhânesine çevirdi; ve bu ne biçim bir oruç şekli ise, onunla, alevîleri kazanmanın ve ilerideki politik hesablarının peşine düşdü…

Adı da: “Oruç açma yemeği ?.”

Su içmeyip ayran içerek oruç tutan, Ramazan orucuna ters bakan ve o ayda rakı bile yudumlamayı vecd içinde sürdüren, nice alevî fraksiyon ve kafalarını bir tarafa bırakacak olsak da,  alevîlik denen folklorik religionun, evvelâ, Müslümanlıkla münâsebeti ne kadardır, bizi bu  alâkadâr eder… Eğer bu teşekkülün, İslâm ile zerre kadar alâka bağı varsa, kendilerini nisbet etdikleri Hazret-i Ali Kerremallâhu vacheh Efendimiz Hazretlerinin hayâtını; ve onun çizdiği, başda îmân ve zarûrât-ı dîniyye esasları olmak üzere, bütün şer’î edille-i erbaayı, kendilerine mutlak rehber ve yol ittihâz etmeleri şartdır… Aksi hâlde, isim ve resim Ali’cisi olmakla, herhangi bir ferdin kazanacağı hiçbir kıymet yokdur; ve onun, Müslümanlık ve Hazret-i Ali’ye nisbet iddiası, kupkuru bir gözboyamadır o kadar!..

Sâir bütün İslâm büyüklerine nisbet taşıyanlar içün de ölçü, aynen böyledir…

4. Büyük Halîfemiz Hazret-i Ali’nin hayatında, namaz ve cihâd başda olmak üzere, Şeriat’ın bütün emir ve yasaklarına riâyet vardır; ve o mübârek ve muazzez hayât içinde, cemevli ve semah adıyla kadın erkek fırıldak gibi dönmeli, dede önünde secdeli, sonradan uydurulan ritüellere zerre kadar rastlanamaz; ve O, bunlardan ve benzeri topyekûn dalâlet ve bid’atlardan mutlak olarak münezzehdir… Bunun aksini iddia eden çıkmadığı gibi, hele “isbât” sadedinde böyle bir muhâlin hüccetini (!) ortaya koymaya cesâret eden, hiç, ama hiç görülmemiş ve olmamışdır, olamaz da!.

Çankaya’nın, bir takım religion veya folklor karması lokal gelenek grupları ile, Müslümanlık gibi mutlak Hakk Dîni müsâvî tutması, İslâmiyyet’e saygı ile de  kâbil-i te’lif görülemez… Sağına DİB başı GÖRMEZ adamı; ve soluna da, Şam Şeytanı iflâh olmaz kâtil ve cânî Esad denen mahlûkun, televizyonlarla alenen müdâfaasını yapan ve ona toz kondurmayıb, katledilen 200.000’e yakın Suriye’li çoluk çocuğu ve sivil halkı ısyancı olarak karalamakdan zerre kadar (uta.mıyan) T.C. Câferî cemaati başı S. Özgündüz’ü oturtarak, onları müsâvî dinbaşları gördüğünün isbâtını yapan Hacı Abdullah Gül Bey, daha hacılığının hatıralarını yaşarken yanlış yapmış ve sünnîleri eleme boğmuşdur… Vehhâbî Saudiyye irâdesine tâbi’ olarak yapılan bir Hac’da dökülen günahların yerine (!) nicelerini getirmemek, meğer ne kadar mühimmiş!

Başvekilin de, 8-10 yıl kadar evvel Bağdad’da, “ne sünnî ne alevîyim, ben müslümanım!” dediğini, sünnîler, kendi yakın çevresindekiler ve şiiler de dâhil bütün dünyâ hatırlıyacakdır!. Erdoğan’ın, gene bir 10 Muharrem’deki Câferî mâteminde: “Sünnînin Câferî’ye, Câferî’nin Sünnî’ye üstünlüğü yokdur!” dediği de, bütün dünyânın ma’lûmu bir husus… Laik ve demokrat bir devlet başvekîlinin ağzında, hangi mezhebin hangi mezhebe üstünlüğü var veya yok diye bir mes’eleye aslâ yer olamaz; ve böyle “toplum mühendislikleri” de, dembokrasi mantığının (nâ.usuna) halel getirir!.

Ben ise, göğsümü gere gere, “Ben, sünnîyim ve bütün mezheblere mezhebim üstündür!” derim; ve bu, benim en tabii hakkımdır… Her sünnî de, en tabii hakkı olarak buna sâhibdir… Ve böyle bir (hakk) sâhibi oluşun, “mezhebçilik ve fitneciliği hortlatmakla” zerre kadar alâkası düşünülemez; düşünen olursa, onun bu düşüncesi, çok kanserli bir fitnenin hortlatılışı olur; ve ıslâhı âcilen zarûrî bir keyfiyet ortaya koyar!.

Dembokrasi denen religionun da, “sosyal demokrasi, liberal dembokrasi ve muhafazakâr dembokrasi!” nâmında üç i’tikâdî mezhebi vardır ve T.C.’deki bu üç mezheb de son derece “mezhebçilik ve fitnecilik hortlatmaktadır!” Dembokrasinin sosyal dembokrat CHP mezhebi ile, AKP muhafazakar dembokrat mezhebinin mezhebçilikleri ve fitnecilikleri, dünyanın gözleri önünde ve her Allâh’ın günü nasıl hortlamalar püskürtüyor, akıl alacak gibi de değildir… Her gün biribirlerine nasıl hakâretler yağdırıb milleti nasıl rahatsız etdikleri, açık, saçık ve kaçık ve apaçık ortada… Hâin demeler, vatan satıcı demeler, dikizci demeler, angut demeler, geri zekalı isnadları, kâtil demeler, parti (dembokratik mezheb) binâlarını bombalamalar, mezhebçi başlarına sûikasd tertiblemeler ve bunlar gibi binlerce mezhebçilik ve fitnecilik ve bunların hortlatılışı…

Bay Cemil, evvelâ kendi gözündeki merteği görmek ahlâkını ele geçirirse, cidden rahat eder…

“Anlar ki lâf ile verir dünyâya nizâmât,
Bin türlü teseyyüb bulunur hânelerinde…”

Asıl sünnî millet ve onun, vatanın bağrında medfûn bulunan yüzmilyonlarca şehidi ve selefi, hâl-i hazırdaki, bu içinde yaşanılan  dembokratik mezhebçilik ve fitneciliğin hortlayışından müştakî ve son derece de bîzâr ve âh u enîn etmekde!.

Bugün millet, işte bunlara esir; ve bunların işgâli altında inlemektedir…

AKP parti başı ise, şimdi de, alevîlerin gözüne girme helecânı ile, kayınbirâderinin Hüseyin olduğunu, yeni doğacak (henüz rahm-i mâderdeki) torununun da “Ali” adını taşıyacağını ilân gibi gülünç ve sakîm bir manzarayı ele vermektedir… Sünnî olduğumuz içün, bizim edeb ve terbiye sistemimizde hiçbir adam, doğacak torunundan bahsederek, o bebeğin nerede bulunduğunu ele ve dile veren bir ifâdeyi ağzına alamaz… “Ben sünnî ve şii değilim” dedirten bir mezheb anlayışında, demekki bunlar ve daha niceleri, edeb ve terbiye içi ve çerçevesinde mütâlaa edilebiliyor…

Şimdi T.C.’nin üç ileri gelen başından, protokolde 2. olan Parlamento başı Bay Cemil de, “mezhebçilik ve fitnecilik yeniden hortlatılmaya çalışılıyor, milletçe uyanık olmalıyız!” diyerek, muhayyel tehlikelere dikkat çekiyor; ve böylece de, ruznâmeyi ta’yîn mimarlığına soyunuyor!. Dolayısıyla, yıllardır şikâyet etdikleri “vesâyetçi ve derin” eşkıyâların, “öncelikli ve en büyük tehlike irticâdır!” deyişini hatırlatıyor!. Bay Cemil, “böyle bir hortlak” icâd ederek, “irtica’ hortlağının” makâmını boş bırakmak istemiyor olabilir; ve böylece, kimlerin izinde olduğunu da isbatlıyabilir… Ancak, öyle muhayyel, mezhebçi, fitneci ve hortlaklı tehlike senaryoları, gece gündüz dostluk pekiştirmesinde oldukları alevîleri değil, kendilerine hiç yüz verilmiyen hatta dışlanmış bulunan SÜNNÎLERİ hedefe oturtmak içün düzülüyor dedirtecekdir!

Ortada hiçbir mezheb çatışması yok ve görülmüyorken; alevîler, “açılım” adı altında Çankaya’ların başköşelerinde ağırlanır; ve Başvekillerle, önlerine, doğmamış torun isimlerine kadar alevîleri kendinden geçirecek isim listeleri arzedilirken; ve “aman ne olur, biz sizi çoook seviyoruz, artık sizin içün varız, siz de bizi sevin, oylarınızı verirken aman bu aşk u mahabbetlerimizi tekrar derhâtır edin!” demelere varıyor ve “çalıştaylarını” şenlendirmelere kadar sevgi ve saygılar gırla gidiyorsa; “mezhebçilik ve fitneciliği hortlatmak”, acebâ kimlere râcî olacakdır?. Bedâhaten ortada olan bunca vesîkanın delâletlerini, hiç kimse kapaklayıb göz külliyemez… Bu hız ve şevkle gidilirse (!) bu memleketde bir “sünnî tehcîrinin” de yaşanabileceği, hiç de imkânsız görülemez!

AKP câmiasının, Cemil arkadaşlarının “mezhebçilik ve fitnecilik hortlağı” ile de ruznâmeyi zenginleştirib, muhayyel “hortlaklarla” milleti korkutma periyoduna girişi, fevkal’âde çirkindir…

Efendiler!

Kendi dembokrasi mantığınızda eğer zerre kadar samîmî iseniz, dosdoğru ve mert olunuz; ve alevîlere şirin görünme hesablarıyla zırt pırt “mezhebçilik ve fitnecilik hortlakları” ve bilmem neleri ile milletin karşısına çıkmayınız! Alevî vatandaşlarınıza bu kadar alâka ve yağlama peşine düştüğünüz bir hengâmda, eğer kafa ve dillerinizin ayarını kaçırarak “mezhebçilik ve fitnecilik hortlağı” gibi hortlaklar icâd ederseniz, bu, doğrudan doğruya alevîliğin zıdd-ı kâmili olan SÜNNÎLİĞİ hedef göstermek demek olur, bu da ateşle oynamakdır!…

Milleti saftirik yerine koyarak, oy derdiyle “alevî” şımartıcılığı yaparsanız, bu, Cenâb-ı Hakk’ın gadabını celbeder; ve böyle zülf-i yâre dokunmanın neye mâl olacağı da, en geri kafalara kadar herkese ma’lum bulunur!

Dembokrasi mantığınızda zerre kadar samimi eseniz dedik… Bir tarafı bağrınıza basarken, öteki tarafı “mezhebçiliği hortlaklaştırmak” ne demekdir?. Sünnî sünnîliğini çok iyi bilir ve nasıl yaşayacağını sizden değil; inkıyad etdiği Şeriat kânunlarından öğrenir; ve hiçbir zaman ve mekânda da “hortlaklaşmaz…”

Alevîler de, alevîlikden ne anlıyorlarsa, onlar da öyle yaşar ve  nasıl isterlerse kendilerini öyle muhâfaza ederler…

Hiç kimse, hiç kimsenin din ve mezhebine hudud çizmeye kalkışamaz; ve hiç kimse, hiç kimsenin mezhebine, “mezhebçilik fitnesini hortlatmak!” gibi bir erâcif sıçratamaz; ve böyle tehlikeli lâfları, ateşle oynar gibi zırt pırt ağzına ve eline de bulaştıramaz…

Tekrâr beyân ederiz ki, dembokrasi mantığında zerre kadar samimi olan dembokratların, iki tarafa de müsâvî yaklaşması, müsâvî bakması, birini şımartıb diğerini “hortlak” gibi görmemesi şartdır!. Aksi halde, bunu böyle değil de tersine işletenler, bizzat kendileri “mezhebçilik fitnesini hortlatmış” ve bunu, milletin başına belâ etmiş olurlar…

Bir takım dinleri, “ibrâhimî dinler” diyerek ve (zorlama ile), HAKK DÎN içinde göstermek, ne kadar muhâli hülyâ ise; bazı folklorik yapıları veya religion ve mezhebleri de, “İslâmiyyet’in içinde” göstermek içün (zorlama ve ıkınmalara) başvurmak, öylece abes ve muhaldir…

Herkes, kendi i’tikâd çerçevesi neyi âmirse, elbetde öyle yaşıyacakdır. Bugüne kadar, mezheb çatışmaları içine itilenler, bizzat kendi mezheb taassub ve fitnelerinin hortlamasından değil; vesâyetçi ve tertibçi eşkıyâların tahrik ve tertibleri sebebiyle çatışmaların içine girmişlerdir… Bunları, ortada fol yok yumurta yokken, mezhebin iç bünyesinden ve kendi mâhiyyetinden neş’et eden birer “hortlama” gibi takdim ederseniz, o mezheblere, (husûsan) SÜNNÎLİĞE giydirmenin mürtekibleri olarak meydanda kalırsınız!. Sünnîlik târihinde “mezhebçilik fitnesinin hortlayışı” diye bir hortlayışın gösterilmesini Bay Cemil’den istemek, bütün (sünnîlerin) hakkı, Bay Cemil’in de, iddiasını isbât sadedinde vazîfesidir… Hiçbir adam ve madam, iddiasını kavl-i mücerredde bırakarak minder dışına kaçmak ve yakayı kurtardığını sanmak mevkiine düşmemelidir… Buyursun, bize, “sünnîlerde mezhebçilik fitnesinin hortlayışını,” târih, hadise ve mekân üzerinden göstersin!

Bay Cemil çok iyi bilsin ve bellesin ki, târihde de hiçbir zaman, mezhebçilik fitnesi zırt pırt öyle kolaycacık hortlamamışdır!. Bilhassa sünnî mezheblere böyle bir iftirâ ile atıfda bulunmak, son derece çirkindir… Tarihde de, mezhebler arasına girerek onları biribirine kırdırmak istiyen, münâfık Sebe tohumları, Şah İsmail eşkıyâsının kuyrukları ve darbeci hâinler dâimâ var olmuş; ve bu mücadele ve mukâteleler, onların bir ihânet ve iblisliği olarak “hortlamışdır!”

AKP de, “mezhebçilik hortlamasın” perdesi altında, bir mezhebi, yukarıda bir nebze temas etdiğimiz şekillerde şımartır ve sünnîliği dışlarcasına tahdîd ve tazyîk altına alırsa, bunun altından, birgün nasıl “hortlamalar” çıkacağını, târih bir kere daha tekerrür ederek sahneye sürer; ve müsebbibleri de, altında kalarak bir başka türlü “hortlamış” olabilirler…

Memleketde, muhayyel hortlaklar dolaştırarak, müslümanlara (sünnîlere) gözdağı vermek istiyenlere bu kadar…

Ve îmân etdikleri dembokrasinin münâfığı olanların bilgilerine…

(İlk intişârı: 14.11.2013)

The post Akp Sünnî Düşmanlığına Kayıyor! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(5)

Ahmed SELÂMÎ

5) Torun Kurtulmuş’un diğer bazı ifâdeleri de şöyledir:

“Mustafa Kemal Atatürk Türkiye’nin kurucu başkomutanıdır, Recep Tayyip Erdoğan da bugünkü başkomutanıdır. Dolayısıyla, Recep Tayyip Erdoğan ile Mustafa Kemal Atatürk’ü farklı yerlerde göstermeye çalışmak, en azından siyaseten birtakım hesapların içerisinde olmak demektir.”

Buradan şunu da anlıyoruz ki, ihdas edilen öyle bir başkomutanlık vardır ki, bu “kurucu” cinsindendir; ve diğer başkomutanlıklardan da çok farklı, erişilmez, dokunulmaz, mistik derecelerde,“tanrılık ve yaratıcılık” husûsiyetlerine kadar her rütbeyi taşıyan, beşerîliğe kılıç çeken, dokunanı yakan ve çarpan bir “Başkomutanlık” dır… Dolayısıyla 2 başkomutanı aslâ biribirinden farklı göstermemeli, sonraki, evvelkinin içinde fenâ bulmuşcasına ayniyet içinde kabûl edilmelidir!.. Kim ki ikisini biribirinden ayrı gösterirse, bu, muhâlefet içindekilerin “siyâsî bozuk hesablar içinde oluşları” kabûl edilmelidir!.

Öyle anlaşılıyor ki, AKP, muhâlefetdeki bazı şirret ve azgın putperestlerin bastırması karşısında, 1. Ve 2. Başkomutanların biribirine ters gösterilmesinden, ödü koparcasına sanki çok “korkmaktadır!”

Kamal Paşa’nın böylece bir nevi “vesâyeti” altında varlık ortaya koymak, mevcûd rejimin polinezyacasıyla bir “tabusu” olarak yaşatılıyor!. Bir tarafdan “milletin hâkimiyyeti” denirken; diğer tarafdan da “Atatürk ilke ve inkilapları”na and içib bağlılık dillerde dolaşmaktadır ki, buradaki tenâkuzu anlamak da mümkin değildir… Hulâsa bu milletin “ortak değeri” de denilse, “ilke ve inkilaplarına” tapınılırcasına bağlılık nakarâtı da söylense, ortada, “ata kültü” denilebilecek bir ibâdet şekli var demekdir…

Bu da gösteriyor ki Türkiye’deki (putlaştırma), kızıl Kore’deki gibi hâlâ daha devâm etdirilmek isteniyor!

6) Şunu da belirtelim ki, Türkiye’nin içinden geçdiği şu son derece hassas devirde, AKP hükûmetleri kendilerini birçok “vesâyet” zincirlerini kırmış gibi takdîm etseler de, bunun böyle olmadığı her âkil kişiye ma’lûmdur.

1. a) CHP denen ve 93 senedir milletin ensesinde boza pişiren ve hangi beşerî sistem denenirse denensin aslâ iktidâra gelemiyecek olan; ve M. Kamal Paşa’nın her cins “kuruculuğunu” efsâne çapında köpürterek millete ve politikaya tegallüb içün kullanan; Fetö ve PKK yandaşlığına kadar her ihâneti göze alan zorba bir teşekkülün (vesâyetini) kırmadan ve onu dize getirmeden hiçbir şekilde onun adam olması ve ıslah kabûl etmesi mümkin değildir… Halbuki AKP bunları küçümsemekde, dolayısıyla tedbir almamakda; ve bir gün onu başına çıkarıb yere serileceğini hesâb edememektedir… Aynı hatayı yani onları küçük görmeyi Menderes de yapdı; ve bunun bedelini hayâtıyla ödedi…

12 ocak 2017 Perşembe günü parala-mentodaki tanrıların biribirlerine neredeyse salvo derecesine varan ve meydan dayağı atarcasına azgın saldırıları, burun kırmalara, boğaz sıkmalara ve ısırmalara kadar cinnetlik manzaralar ortaya koyabiliyorsa, bunlar, dediklerimizin bir vâkıa olduğunu da isbât eder…

15 Temmuz kuduruşunun üzerinden daha 6 ay bile geçmeden, ortaya bu “zaaf ve iç parçalanma” manzaraları konuyor da, (8 Ağustos Yenikapı rûhu) denen sun’î rûh üfürme seanslarının da bol bol içine ediliyorsa, bu memleketin iç ve dış düşman mihrâklarla başa çıkması sâdece bir lâf u güzâf olarak kalacakdır… Memleketin içi dışı düşman çemberindeyken, “Ortak değer” palavraları sıkmakdan çok evvel, bu “tefrika” denilen iç kanserin tedâvîsi şartdır… Bunun da, Âdem Aleyhisselâm’dan şimdiye kadar tecrübe edilen “beşerî felsefe, rejim ve sistemlerle” yapılamıyacağı apaçık ortada iken, hâlâ Ebû Cehil “küfr-i inâdîsiyle” bu bataklıkdan çıkmamak içün ayak diremek, belâyı peşînen kabûllenmek ma’nâsını tazammun eder…

1. b) AKP, “Kısâsa îmân” seviyesini hiçbir zaman ihrâz edemez de, hiç değilse (îdâm) cezâsını âcilen çıkarmanın ehemmiyetini idrâk edebilse… Bu noktada da tam bir acziyet ve sallapati içine düşmüş görünüyorlar!. Cezâ kânunları, Batılı gâvur “vesâyetinde” olduğundan, millet ve memleketin asâyişini altüst edecek kadar caydırıcılıkdan uzak, beşerî, yani (b.ktan) bir cıvıklıktadır!. Hemen her mes’elesiyle İngiliz karakterli “vesâyet” altındaki bir memleketin ne kadar “istiklâliyyetinden” bahsedilebilir, bunları hiç kimse diline bile almıyor. 93 yıldır “ortak değer, ilkeler-ülküler, devrimler, bilmem neler, laiklik, cumhuriyet, dembokrasi, çağdaşlık, yaşam tarzı bilmem nesi” kabilinden düzinelerce ıvır zıvırla bu milletin bir asrı yakılıb kül edilmişdir…

Şimdi de “Tek devlet, tek vatan, tek millet, tek bayrak” tekerlemesiyle dünyaya meydan okunacağı sanılıyor!. İttihad-Terakkî haydutlarının bile “Hürriyet-müsâvât-adâlet” diye bir teslisleri vardı da ne oldu?. Baba Esed denen Baasçı eşkıyâ da Sûriye’yi “Vahde-Hürriyye-İştirâkıyye” yazılarıyla başdan başa milletini eze eze donatmışdı!.

93 senelik “Vesâyet” zincirleri FİİLEN kırılmadan, bunları herkes her gün 5 vakit bağırsa ne yazar?

Hulâsa, âcilen îdâm cezâsı çıkartılmazsa, bombalama ve sûikastların önünü almak mümkin olamıyacakdır. Her öldürme ve sûikastda, bu îdâm cezâsını çıkartamayanların hissedâr olduğunu düşünmek zorundayız!

1. c) AKP, kapatılma da’vâları geçirdiğinden, “parti kapatmamaruh hastalığına” yakalanmış gibidir. Halbuki başta PKK olmak üzere, DEAŞ ve FETÖ eşkıyâları ile organik bağlar içinde olduğu ve işbirliği yapdığı artık vesîka çapında ortada olan ve arkasında Haçlı Avrupa gâvurlarının da bulunduğu bir takım (parti) maskeli eşkıyaları (parala-mentosuna) alarak, onları da “teşri’ mercii” olarak (tanrılaştıran) ve milletin gözüne baka baka bir takım ileri imtiyazlar ve maaşlarla besleyib azdırması, AKP’nin millete ihânetidir… Böyle çeteleşmiş parti pırtıların da, AKP beşer sistematikçileri tarafından ve dembokrasi dînine sadakat (!) adına olsun kapatılmaları âcilen şartdır!.
2. d) Maarif müfredâtı ve mekteblerin hâli de son derece (b.ktan) olub, 1)İslâm, 2)Târih ve 3)Âile şuuru vermekden nâmütenâhî uzakdır. Ehl-i sünnete uygun müfredât programları yapılması, din derslerinin ehl-i sünnet hocalar tarafından verilmesi şartdır. Aksi hâlde, ecdâdının ve memleketin KÂHİR EKSERİYETİNİN SÜNNÎ olmasına rağmen bu yapılamıyorsa, o İngiliz karakterli lâ’netli “vesâyet” devam ediyor; ve “milletin dediği olur” gibi sözler de kuru sıkı atmakdan ibâret, birer PALAVRA bulunmuş olur!
3. e) Müsteşarlar da, müsteşarı oldukları adam ve madamlara ma’lûmât vermeye 1)EHİL ve 2)EMÎN adam ve madamlar olmalıdır!. Dayışman veznindeki bu danışmanlık denen yerler, (arpalık) olarak (beygir ve aygır) beslemekde kullanılmakdan mutlaka çıkarılmalı; ve milletin paraları yan gelib yatan tembel ve miskin adam ve madamlara akıtılarak isrâf edilmekde kullanılmamalıdır!
4. f) Diyânet İşleri Riyâseti, siyâsetin emrinde bir kapıkulu müdüriyeti olmakdan mutlaka çıkarılmalıdır. Burası GÖRMEZ adam ve madamların hava atma merkezleri olarak değil, GÖREN adamların, ihlâsla çalışacakları mahaller hâline getirilmelidir. Mezhebsiz, telfikçi, kuyrukçu ve eyyamcı adam ve madamlar buradan mutlaka temizlenmeli; ve burası milletin itimâd edeceği (Ehl-i Sünnet Ve’l-Cemaat) meslek ve meşrebinde, ciddî, şahsiyetli, dirâyet ve liyâkatli hocaefendilerin merkezi hâline getirilmelidir. Bunun içün de devlete âid sığıntı bir müdüriyet, iktidâr partilerine âid etek öpücü bir riyâset (!) değil; Müslümanların MUHTAR bir MERKEZİ olmalıdır…

Torun Kurtulmuş’dan alacağımız son paragraf da aşağıdaki olacak:

“Kusura bakmasınlar, bazı arkadaşlar da medyadaki bazı arkadaşlar da lütfen ayaklarını denk alsınlar” diyen Kurtulmuş, şöyle devam etti: “Özellikle sosyal medya sorumsuzca yayın yapılacak bir alan değildir. Türkiye, DEAŞ ile fiilen sahada bir savaş halindedir. Oturduğu sıcak masaların üstünde, uyduruk görüntüler üzerinden propagandalarla Türk halkının moralini bozmaya çalışmak vatanseverlik değildir.”

Soralım nedir o zaman?. Yürüsenize hâinlerin üzerine!. Bir sürü südü bozuk İslâmiyet’le cebelleşirken seyretmeseniz ve piçleri hizâya getirseniz, çok mu zor?. Dedenizin izinde olsanız da, onun rızâ ve duâsını alsanız, buna hangi it karışabilir?

Şimdi de Binbaşı Dede Kurtulmuş’dan son sözlerini alalım ve Torun Bey’in kulağında küpe olmak üzere mahalline tevdi’ ediverelim:

“BU MÜBÂREK DİNDEKİ VE KUR’AN-I KERİM’DEKİ BÜYÜKLÜĞÜ ANLAMAYAN MÜSLÜMANLARA BU BÜYÜK HAKÎKATLARI ANLAMAK İÇÜN BİTMEZ TÜKENMEZ ANLAYIŞ VE HEVES VER Bİ HAKKI’L-AZÎM.”(a.g.e, s.73)

(İlk intişârı: 12.01.2017)

The post (5) Kurtulmuş’a Göre Herkesin “Ortak Değeri” Olmak! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Zıyâiyye BEKÇİSİ

Türkiye Beştepe Sarayı, sadece T.C. Başkanlığı içün değil, hesablarını ve ütopisini dünya müslümanlarının başkanlığı (!) yani “hılâfeti” içün seferber etse de, GÖRMEZ adamının (sarıklı politikacının) kılavuzluğundaki DİB hesabları her seferinde olduğu gibi bu sene de gene DİB’e vurdu!

Gûyâ 30 kadar dişe uygun gördükleri “müslüman (!) ülke” bîçâresi hükûmet karikatürünü İstanbul’da ictimâ’ etdirib, yedirdi ve içirdiler; bol keseden yemlediler ve çakma bir “tekçi takvim” uydurarak, aslında kendi “Kandilli Fatin Hoca dolmalarını” onlara yutdurarak, o garîbanları memleketlerine sepetlediler!. Onlara zımnen denilmek isteniyordu ki:

“Ey, âlem-i İslâm, ey ıhvân-ı dîn, ey garîb gurâbâ!

Bilmiş olun ki bizim  bu “görkemli” saray, yalınız etrâk-ı müslimine âid değil; siz cümle dünya müslümanlarına da bir merkez olacakdır. Bir olacağız ki, iri ve diri, hatta dipdiri olabilelim!. Böyle parça bölük yaşanmaz. Sizler de biliyorsunuz ki yiğit düşdüğü yerden kalkar!. Hılâfet bizde düşdüğüne göre gene bizde ayağa kalkacakdır!. Laik dembokratik cumbokrasi diye ırlayıb zırladığımıza bakmayın; biz, “yerli ve millî” bir hedef içün yeni projeler üretmek, türetmek ve icâbederse tüttürmek mevkiindeyiz…

 Uzun lâfın kısası, biz, baş olalım, sizler de kol ve bacaklarımız olun, bu hılâfeti “Layık-dembokratik Cumbokrasi” ile meczedib, telbîs de eyliyerek yerli ve millî bir kıvama sokalım, oturtub çakalım! Bizim artık bu telbis ve haltdan (karışımdan) başka çâremiz kalmadı. Siz, bu halta “karışım ve sıvaşıma” hılâfet gözüyle bakarak, bizi merkez ve BAŞKAN tanıyın; biz de bunu kabul edelim!

Ancak biz, politika cambazlığı aşkıyla millete ayrı, muhâlefete ayrı, terörcülere ayrı, ABD’ye ayrı, İngiliz, Moskof ve yahudiye ayrı renk tonlarıyla görünebilirsek, bilin ki bu, bizim samîmiyyet ve ihlâsımızdan zerre koparamaz! Biz, Fatihlerin, Yavuzların, Abdülhamidlerin öz torunları ve oların izini takib eden aslan yürekli veledleri yani çoluk çocuklarıyız!. Bizden asla şübhe edebilir misiniz, asla…

Anınçün, BİR olursak İRİ ve DİRİ oluruz. Bunun içün de dünyadaki cümle düşmanlarımıza BİRLİK “görüntü ve süzüntüsü” vermeliyiz ki, onlar bizim “irilik ve diriliğimiz” karşısında şaşırıb apışsınlar! Onlara, el mi yaman bey mi yaman göstermeliyiz! Gün, birlik günü, sevinçde, tasada, masada, kasada ve yasada ve her yerde, Bayram yapmada, Ramazana başlamada, TAKVİM UYDURMADA bir ve beraberlik şart!

 İşte bu nokta çok mühim. Eğer şimdiden tayin edeceğimiz günde, yaklaşan Ramazana başlar ve 29 gün sonra da BAYRAMINI aynı gün idrâk edersek, dünya bizim birliğimiz ve beraberliğimiz karşısında kaçacak delik arar! Meydan da böylece bize kalır!. Hani Osmanlının sivri zekâlı dâhî veziri boğazdaki hisarlara yeni bir badana çekdirmiş de düşmanın gözünü oradan da yüreğini nasıl korkutmuşdu (!) işte biz de böyle tedâbir-i şâhâne ve sarâ-yı hümâyun projeleri ve sarıklı politikacımız GÖRMEZ adam ve madamların kılavuzluğunda cümle küffârın ödünü patlatır ve şeyine karıştırarak bulama eyleriz!

Bu cümleden olarak şimdi “TEKÇİ TAKVİM” sihirli değneğimizi kalblerinize nakşederek memleketlerinize avdet buyurunuz; pek möhderem halkınız ıhvanımıza firâde firâde selam ve kucak kucak mahabbetlerimizi lütfen îsâl ediniz…

 Sakın unutmayın ki, bizim BAŞKANLIĞIMIZ sizin hılâfetiniz; sizin hılâfetiniz ise bizim yüce BAŞKANLIĞIMIZ olacakdır!. “TEKÇİ TAKVİM” öyle bir enerji ve sinerji deposudur ki, buna zamanı gelinceye kadar bir evrâd sadâkatıyla zikre devam edeceğiz! Tamam mı, unutmayın: AYNI GÜN RAMAZAN, AYNI GÜN BAYRAM! SÖZ MÜ?

-Ne demek BAŞKAN, söz, söz, dahî sözzz!

-Tekçi takvimi yaşatmıya var mısınız?

-Varıııııııııııız!

-Tamam, berhûdâr olun benim sâdık teb’am, hadi yolunuz açık olsun! Kalın sağlıcakla…” 

Aradan birkaç ay geçer, aynı gün Ramazan’a, eh, biraz beraberlik kokusuyla başlanmışdır!

Fakat 2016 Efrencî takviminin Ramazan Bayramında Orucun da Bayramın da mutlak sâhibi Allâh Azze ve Celle’nin HESABI, bütün Beştepe hesablarını ŞAŞTEPE hesablarına kalbeder; ve GÖRMEZ adam ve madamların hesâbât-ı nücûmiyyesini çöp sepetine fırlatır atar!

BAŞKANLIK ve onun DİB Şaşkanlığı ve onun da GÖRMEZ Taşkanlığı, öyle bir (Yaşkanlık) içine gömülür ki, Moskof-İsrail-İngiliz-AB-ABD politikaları gibi ŞAŞTEPE Şaşkanlığı yaşanır!

Allâh Azze ve Celle, “rü’yet-i Hilâl ve SÜNNÎLİK düşmanı” BAŞkanlıkları tam bir ŞAŞKANLIK hâline getirir! Nasıl gelmesinler, habere bakınız:

“Türkiye ve Moritanya‘nın da içinde olduğu bazı İslam ülkelerinde Ramazan Bayramı‘nın başlangıç tarihi olarak 5 Temmuz Salı kabul edilirken, bu gece hilal görünmediği için Suudi Arabistan, Irak ve Ürdün‘ün yanı sıra Mısır, Lübnan, Katar, Filistin, Sudan, Kuveyt, Suriye, Yemen ve Kongo da Ramazan Bayramı‘nın 6 Temmuz Çarşamba günü başlayacağı belirtildi.”

Bir sivrisinekle NEMRUDU tokmaklatdıran ALLÂH AZZE, Hilâl’in önünü de el kadar da olsa bulutla perdeledi mi, nah sana rü’yet! Tıpış tıpış 30’a tamamlamaya mecbûriyyet!

Ulan bu dînin sahibi siz misiniz de, beğenmediğiniz yerleri kara kalemle rötuşlayıb kendi cibilliyetinize benzeteceksiniz?. Bu dini siz mi vaz’etdiniz, siz hangi iblisden ilham alıyorsunuz? Beğenmiyorsan, hastirol git, kendine din bul, her yer religion kaynıyor!. Herkes münasib kelle ve sâir yerine göre birşeyler neden bulamasın!?

Vayyy, Kainatın Fahri Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretleri’nin, 15 asırdır ümmetin en büyükleri tarafından ve Salâtîn-i Osmaniyye’ye varıncaya kadar Müfessirîn, Muhaddisîn, Mütekellimîn Mutasavifîn, meşâyih ve nice şeyhülislamların son derece ihtiramla takdîs edib sevgisiyle tutuştukları; ve Ashab-ı Güzînin allâmelerinden Hâlid İbni Velid Radıyallâhu Anh Efendimiz Hazretlerinin sarığında bir tek telini bile binbir ihtiramla taşıdığı “SAKAL-I ŞERÎFİNİ” yasak etdirmenin ifsâd ve ifnâsı peşine düşen marazî AKP zihniyeti ve onun GÖRMEZ adam ve madamları vayyy!

Mübarek Ramazanda bile bu ne saygısızlık ve haddi aşmanın ısyân ve tuğyânı, evc-i bâlâsıdır bre!

GÖRMEZ adama bakın:

“Peygamber sağ olsaymış sakal-ı şerîf ziyâretini YASAKLARMIŞ!”

Yasaklamayı kime yaptırıyor adama bakın!

Allâh Azze’nin SEVGİLİSİNE ne yapması icabetdiğini hem öğretiyor, hem de EMREDİYOR!

Buradaki tahtında müstetir tahkîr ve aşağılamayı, idrâki çatlamıyan tahayyül etsin!

Aman YÂ RABB, ne günlere kaldık? Başımıza TAŞ YAĞMAZSA iyidir!

“Oy vermiyen vebâl altındadır!” şirkinin yumuşakçaları; ve hoca geçinen cübbeli ve züppeli, şerocaklı meddahları!

Gerzek ve hoca kılıklı iblisler, yazar çizer ve azarlar, havuz medyasının yalaka böcekleri, eyyamcılar, menfaatına tapan şirk oynaklı ve çift toynaklı “anırganlar ve ahırgânlar!” Hiç rahatınız bozulmuyor öyle mi?

Görmez adam, Allâh’ın SEVGİLİSİNE “sakalını yasak et” EMR ü FERMÂNINDA…

Artık reform ve revizyonu insanlara veya iki ayaklılara değil; bizzat, beğenmedikleri DÎNİN vâzıına ve mübelliğine EMİRLER vererek yaptırma periyoduna girildi!.

AKP “sünnî düşmanlığının” altından, mübarek Ramazanlarda bunlar çıkarsa, bakalım sâir zamanlarda neler çıkacak, iğrenerek göreceğiz!

Oğlum, kime yasaklatma emri verdiğinin farkında mısın sen?

Kafayı sıyırdın mı, yedin mi??? Ağzım burnum bir tarafa fırlar, çarpılırım diye zerre kadar korkun da mı kalmadı?

Bunu yani “sakal-ı şerîfi” ve “hırka-yı şerîfi” ve nice “emânât-ı mukaddeseyi” 15 asırdır ashâb-ı Güzîn Rıdvânullâhi Teâlâ Aleyhim Ecmaîn Hazerâtı ve nice İslâm hükûmeti (devleti) canı gibi muhâfaza etmiş, sen ve sizin devlet ve hükûmetleriniz mi bu muhâfazayı delib imhâ ve iptâl edecek?

Tapınılan bir paşa, ölmeden evvel merâkını gidermek üzere gitdiği “Hırka-yı Şerif’de”, âsâsıyla o hırkaya dürterek “Bu bezlere tapıyorsunuz” dedikden 5-10 sâniye sonra ayağı takılıb yere kapaklanmadı mı, sonra da yatağa düşüb iflâh olamadan, oradan da hesab gününe postalanmadı mı?. Şahidi 105 yaşında ve yaşıyor!. Husûsî derin ve mahrem kayıtlar birgün ortaya çıkınca ne yapacaksınız? Bunları da duymazdan ve GÖRMEZ adam ve madamlarınızla görmezden gelseniz de, size ne fâidesi olacak!?

“Tekçi Takviminizi” zîr ü zeber eden Allâh Azze ve CELLE, SEVGİLİSİNİN mukaddes ve muazzez bir tek sakal teline uzanacak eli değil, Kainatı ne hâle getirir, kuş kadar aklınız ve zerre kadar da îmânınız kalmışsa, iyi düşünün!

Tarihde nice ZALİMlerin zulümlerini KAHHÂR isminin tecellîsiyle kahreden HÂLIK TEÂLÂ, neye muktedir değil?

Korkumuz, olanın, zâlimlerin batıracağı mazlumlara, milletlere de olmasıdır!

Yoksa, adl-i ilâhî er geç yerini bulacak ve zalemeye, cehennemin o “elîm azâbını” mutlaka tatdıracakdır!

Elhamdülillah, birkaç dakika sonra iftâr edecek; ve zâlimleri KAHHÂR’a havâle edeceğiz!

(İntişârı: 05.07.2016)

The post Akp Dib’inin Takvim Hesabları Gene Dib’e Vurdu! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ

Yahudi-haçlı dünyâsı 1839 Tanzîmât belâsından ve hele  1908 ihtilâlinden sonra kaleyi içden fethetmenin formülüne abandı; ve bilhassa da 1.Harb-i Umûmî’yi müteâkıb Anadolu’da kurdurduğu (batıl batı kafalı) rejimle de, içde peydahlanan “ben demek devlet demek, devlet demek ben demek” diyen  bir avuç diktatoryal sömürge vâlisi grubun, memleketin göbeğinde çöreklenmesine yol açdı… Halk fırkası, tek parti olarak vâlileri parti başkanları yaparken; “sen sen ve sen” dediklerini meb’us, “şimdi siz meb’uslar da, devletin başını seçmiş olun” diyerek, kendisini gene kendisine seçtiren bir dikta ucûbesiyle, bu zihniyeti kanser tomarı hâlinde devlet teamülü yapdı…

94 senedir bu grup, adı (halkçı) olmasına ve “hâkimiyyet bilâ kayd ü şart HALKINDIR” demesine rağmen öylesine gözkülledi ve milleti hiç yerine koydu ki; ve öylesine dediğinin tersini putlaştırdı ve yepyeni bir “ulus yaratmanın” da “hâlıkiyyetine” kadar hiçbir hudud tanımadı ki; ve tanrılık zihniyetiyle milleti tam bir parya olarak gördü ki; bunlara göre de ne yapması, nasıl zulmetmesi lâzımsa, bin katı iğrençlikde irtikâb etdi!

Tek hedef, Bayar’ın dediği gibi Lozan’da verilen SÖZLER mu’cebince, İslâmiyyet, siyâsetine varıncaya kadar herşeyiyle bu memleketden kaldırılıb atılacak; ve yerine, Fransız örneği bir rejim ve hayat tarzı, cebren ve zorla oturtulacakdı…

İşte o bir avuç ur, 94 senedir “kendisinin tanrılığı ve milletin paryalığı teâmülünden” kurtulamadı; ve ihtilâller, darbeler ve paraleller peşinde, ihtilâc ve (teknik nakavt) fırıldakları içinde çırpınıb duruyor…

Fakat millet, bâtıl batıya benzetilme ikrâhı (cebr ü tazyîki) içinde sersemledi ve sulandırıldı…

Kıblesi yahudi-haçlı dünya yapıldı; ve pusulası bozuldu…

Fransız örneği rejim ve hayat standardı, 94 yıllık cebr ü şiddet karşısındaki çâresiz millete bulaştırıldı; ve kendisini devlet gören ekalliyete karşı, bunları yani o iğrenç zulümleri çok gören, lâkin onları aslâ sıfırlama (îmânına) sâhib olamıyan;  ve milletin kendi kendisi (ecdâdının ahfâdı) olmasına bir türlü akıl ve cesâreti yetmiyen, “muhâfazakâr dembokrat” bir çizgi, o zâlim ekalliyetin (paraleli) olarak millete sanki (kurtarıcı dert ortağı) oldu!

AKP bu ortaklığın bugünki temsilcisi!.. Geriye doğru, Erbakan, Özal, Sülü ve Menderes hattı… Felsefeleri, sâbık Osmanlı çizgisindeki milletle, o, “devlet benim” diyen azılı cunta arasında bir yer!.. Erdoğan, bu yeri biraz daha millete doğru çekmenin, o sivil cuntanın biraz daha uzağına oturtmanın peşinde… Ancak islâmî tamamlığı, çok tedkîk ve çok çok daha dikkat ister; ve pusulası haçlı AB olmak i’tibâriyle de bizim dışımızda… O ekalliyetle müşterek paydası fevkal’âde yüksek!

Bunun içündür ki, bu hâl ve keyfiyet, muârızlarına karşı muvaffakıyyetin önünde Çin seddi… Başka ta’birle, tenâkuz ve kendi kendisini ifnâ ediş manzarası!

Yevmî şamataya geçelim!

Danıştay’daki “VAN-TATVAN MİNÜTÜ”, bizim içün “doğu ekspresi düdüğü” değerinde ve sistemin bombokrasisinden başka bir halt değil…

Dembokrasi mantığından bakmamız lâzım gelirse, ki bu bizim içün sâdece seyredilmeye değer ve ibret almanın da bütün şer’î akâid unsurlarını taşıyan bir hâdisedir, şöyle:

O bir avuç “devlet benim” diyen cunta, dembokratik kelle sayımı ve kemmiyet (kantite) taparlıkla aslâ idâreyi ele alamıyacağını anlamış; ve kudurma periyoduna girerek, 17 aralıkdan i’tibaren  de bunu saklıyamaz, dal dingil agorada sallandırır olmuşdur!..

Yukarıda beyân etdiğimiz gibi, bize âid “mutlak akîde sadâkatımız” ve kıymetlendirme hakkımız mahfuz olduğu halde, pusulasından da emin olmadığımız Başvekîl’e deriz: “ Paralelleri, SÖZ verdiğin gibi bitirmiye devam et; ve daha da sert ol; ve mert olmayı belki böylece bulursun!”… Şunu da deriz ki:

 “Merhûm Üstâd Necib Fazıl Bey’i düşük politika icâbı değil, yüreğin yetiyorsa yürekden ağzına al; ve Merhûm’un “Ya ol, ya öl!” dediği başvekiller gibi Yassıada’da öymeyi tercih edenler kervanına katılmadan, merdçe, sertçe ve tam şer’î îmanlıca, ölesiye (olmayı) tercih et!.Böyle olursan, ölsen de ölmemişsindir; (olmanın) da en üst rütbesine çıkar ve “şehîd” dedirtirsin!” 

Erdoğan, o, “devlet benim” diyenlerle, sargı ve çalgı veznindeki “yargı” dedikleri bir avuç (dina.or ve avenesi paralelin), “diktatör” lâfı karşısında aslâ apışmamalıdır!. Onlar, dembokratik rejimi, “Pandispanya yumuşak kekinden” de beslenerek, (halkçılığa) irticâ’ içün bu “diktatör” uydurmasına sarılıyor; ve Başbakan da “hayır, değilim” diyerek onların çukuruna düşdükçe, yumuşamanın ters köşesine yatmıya doğru yol alıyor!..

Yazık!

Muârızları ise “uzun” değil, kazık!

Onların anlıyacağı dili konuşmak şart…

Onlara ne kadar yumuşarsan, onlar o kadar “bombokrasi” içün “diktatör istemezük!” nânesi yiyeceklerdir!. Bellerini dayadıkları ve akıl hocalıklarını yapan Yehûd, AB ve ABD’nin “teknik nakavt” usûlleri hiçbir hudud tanımıyan ve “her şey mubah” diyen bir âdiliği artık göze almış; ve tatbike de karar vermişdir… “Operasyon başlamış, ilâç tedâvîsine dönülemez” tâlimâtı Locafendinin ağzından dökülse de, aslında bu, arkadaki düvel-i ehl-i salîb ve yehûdun ta’lîmâtı bilinmelidir…

Cübbeli adamın dembokratik zâviyeden bakılınca, derdinin, aslâ “üzüm yemek” olmadığı; asıl maksadının, Vah-çeli’nin hendesî “çatı ve katı” FASOFİSOSUNA ve bir de tiribünlere OYNAMAK olduğu vıcık vıcık sırıtıyor ki, işte “hukuk devletiyiz” diyenlerin geldiği kör nokta!..

Dede Turan Feyzioğlu’nun nasıl bir “halkçı olduğunu” da, zamanından biliriz!. “Nabza göre şerbet verme” felsefesini yani tam bir bukalemun gibi her arâzîye veya ermeni şeyi gibi her şeye uyar olmasından kinâye, adı “şerbetçiye” çıkdığı da, bilenlerine ve o günleri yaşıyanlarına ma’lumdur…

Torunun ise, “bitiriyorum!” demeyi 4 kere ve tam bir dalga geçerek ve damara basarak; ve Erdoğan’ın gözlerinin içine gire gire bir fırlatışı vardı ki, o kelimeyi telâffuz ederken sahib olduğu tonlama ve vücûd dili de nazara alındığında, manzara, tam bir “ahlâk ve soy” mevzuuydu! Ve “seni bitiriyorum, seni bitiriyorum, seni bitiriyorum!” deyişe müsâvî bir mecâzdan tahkîre munzam, bu dembokrasi protokolunun da içine (e.en); ve 15 dakika yerine bir saati mütecâviz tepeden tırnağa bütün laik devlet erkânını (baraj ateşiyle) döverek yerle bir etmeyi gözü dönmüşcesine göze alan bir adamın bu kıyâmı, rejimin religion ve nâmûsuna göre bile müennes ve muhannes bir keyfiyetdir ki, Erdoğan’ın çıkışını ve patlayışını bu, az bile göstermiye kâfî bir (ci.illiyet) teşhîri…

Ne dünyâ, ne de dünya iblislerinin Anadolu’daki kuyrukları, nasıl görünürlerse görünsünler, ne İslâm’dan ne de İslâmiyyet’in zıdd-ı kâmili olan dembokrasiden, hatta bombokrasiden anlarlar! Neden anlıyacaklarını teeddüben yazmıyacağız!

Bunlara sâdece, haddini bildirecek sert ve mert, YAVUZ gibi bir adam gerekdir… “Öz akâidimize” sadâkat adına, dünyâ vasatında, böyle bir tek ferd bile göremediğimiz halde, dembokrasiye lâ teşbih âmentü gibi sarılanlara, Lazistanlı Receb Tayyib Uzun adamı, pusulasından kat’iyyen emîn olmadığımızı tekrarlıyarak tavsiye ederiz!..

Dünki “VAN-TATVAN MİNÜT” komedisinin en GÜLDÜREN GÜL tarafı ise, Çankaya sâkini ve Hayrünnisâ Först Leydilerinin zevc-i muhteremleri Hacı Beyin, “dembokratik mantık içinde” tamâmen haklı olan Başvekîli, sağ el ve sağ koluyla durmadan tâciz etmesi… Mütereddid, mütehayyir ve müzebzeb bir edâ ile de, dokunmakla dokunmamak arası ve hatta “kızgınlığı birden bana dönebilir ve iki tane de aşkedebilir” dercesine, gel-gitler yaşaması… Kararlı ve gözükara uzun adama, böylece korkulu ve alabildiğine endişeli ve kıpır kıpır muhatab olmasıydı!

İşte dembokratik sistemin, dün, bombokratik sisteme dönmesinin hikâyesi bu…

(11.05.2014)

The post Dembokratik Hukûk Ve Bom.Okratik (…Ukçu) Şovu! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.