-1-

Ahmed SELÂMÎ (Dağıstânî)

“I5 Temmuz Demokrasi ve Millî Birlik Günü, yok Demokrasi Zaferi” diye, layık-ateist sistem bir cûş u hurûş peydahladı, hatta traji-komik bir matem-şenlik uydurdu…

Mâtem mi tutuyorlar, bayram mı yapıyorlar belli değil… Feto denen ve 45 yıl koyunlarında besledikleri mahlûku, yahudi ana ve ermeni babadan olma bu hem mason ve hem gizli kardinal adama, müslüman mahallesinde salyangoz satdırdılar; ve kürsülere, minber ve mihrablara geçirdiler, milletin evlâdını onun mekteblerine, kurslarına, tezgâhlarına ve olimpiyatlarına köle ve  olimpiyatlarına câriye etdiler…

Cumhurbaşkanlarına kadar, bunun altındaki her basamak ve kademeye iltifatlar yağdırtıb palazlandırdılar!. HOCİAFENDİ, hocafendi olarak her yerde reklâm üstüne reklâm edildi. “NE İSTEDİNİZ DE VERMEDİK” noktalarına ve doruğuna kadar omuzlara, başlara çıkarıldı, şımartıldıkça şımartıldı…

Mehdîlik, velîlik, tanrısına kadar ruhlarla ve peygamberlerle konuşurluk makamları (!) kâinât İMAMLIKLARI verildi de verildi, şişirildi, en nihâyet tanrılığın eşiğine kadar getirildi!. Sonra da bu tetikçi, güdümlü ve yahudi-ermeni sulbünden gelen iki ayak on parmaklı TANRI, 15 Temmuzda kendisini besleyib, şımartanlara, azdırıb kudurtanlara yapacağını dört dörtlük ve topu-tankı-helikopteri-kurşunuyla öyle bir yapdı ki, cihan târîhi, böyle bir “kasaba cumhûriyet vâizinden” benzeri bir tetikçiliği rü’yâsında bile görmemişdi!

ONU tanrılaştıran dembokrasi dîninin kulu-kölesi olan politikacıların topu da, şimdi ma’sûm, suçsuz, bîgünâh ve sütden çıkmış AK kaşık ve AK bilmem ne…

HÂİN: DARBE Mİ, DARBECİ Mİ?

Şimdi tutdurdular “HÂİN DARBE!”

Bir kere bu sürüler TÜRKÇE de bilmezler. Hâin, sıfatdır; bu sıfat, tavsife muhtaç bir insanı vasfetmek içün kullanılır. “Hâinlerin Darbesi, Fetocu hâinlerin darbesi” v.s. olur. Hâin darbe olmaz. Demputrasinin şeytânî mantık ve  felsefesinde darbenin hâin olmıyanı da olmalı ki, hâini de olmuş olsun!..

Demputrasi aldatmasına göre, hâlikiyyet, tanrılık, ulûhiyyet, rûbûbiyyet ve hâkimiyyet ehâlinin (halkın)  kendisinde olunca, demputrasi dîni de, partisi, sandığı, OY’u, OYUNU ve her dalaverasıyla hindu ineği gibi “kutsal, mutsal ve dokunulmaz” olub, her yerde gezer ve oraya pisliğini boca eder oldu!.

Laik cumputrasi kafası, Kur’ânî hurûfât ve kelimelerin üzerine Devrim adıyla tuz ruhu dökmüş ve eritib yok etmişdir. Bunu Kinci ve İkinci put, hâtırâtında apaçık yazmış: “Bunları, İslâm ile alâkayı kesmek içün yapdık” diye alâ meleinnâs, cihânın gözüne baka baka ve zerre kadar hayâ etmeden İ’TİRÂF da etmişdir… “Şecâat arzetmek ve sirkatin söylemek” kabilinden olsa gerek… Onun da Feto gibi soy kütüğü ne ise, o da onun îcâblarını icrâ eylemişdir! 

KAMALİST KAFA FELSEFESİYLE HER HALTA SAYGI DUYAN PÜSKÜLLÜLER!

“Üçokların Kayı boyundanız, Osman Gazî sulbündeniz” diyen ba’zı frenkleşmişlerle, bunların etrâfında pervâne imiş gibi görünen tatlı su Osmanlı müsveddeleri ise, salon aristokrasisinin ve frenk adâb-ı muâşeretinin içinde yuvarlanmanın hazz ve keyfi ile fes-püskül cihâdı (!) peşinde koşdular; ve sigara necâseti ile, Müfessir merhûmun Yâsîn 8. âyetin tefsîrinde “Küfrü ve fıskı temsildir” buyurduğu gravat denen beynelmilel yulara ta’zîm ve avukatlık peşinde nefes tüketdiler… Tanzîmât ve meşrûtiyetin beleşçi zibidiliğini ve benzetileni olmayı, millet-i merhûmeye “Müslümanlık ve Osmanlı Muhibbânı olmak” olarak kakalamakda ileri derecede rütbe ve mesâfe de aldılar!…

EVVELÂ ve EHEMMİYETİNE binâen hemen beyân edelim ki, bu kabil i’rabda yeri bile olmıyacak kalabalıklar târîh boyunca görülmüşdür. Bunlar hakkında kalem işletib, onların âdîlik ve insanlık dışı hâllerini redd ve püskürtmek içün, zaman, imkân ve mesâî harcamıya değer mi?. 

EĞER ortaya atdıkları erâcif, dedikodu, gıybet, yalan, iftirâ, aldatmalar, gözküllemeler, FİTNE denilen o pek azılı musîbete müncer olmıyacak olsaydı, elbetdeki üzerinde bu kadar dikkat ve hassâsiyetle durulmıyabilirdi… Fakat bu kabil herifler, hem i’tikâdî mes’elelerde cehl-i mürekkeb temelli tahrîfler yapıyor; ve hem de Merhûm Üstâd Necib Fâzıl Bey’in bizzat kendisinin, geçmiş bohem hayatını (başıboş-sallapati) devrini çöpe atıb buna TEVBE ETDİĞİNİ, bu menfî devresini öne çıkaranları da, câhiliyyesini atdığı çöp bidonlarını karıştıran KEDİ-KÖPEĞE benzetdiğini ve öyle de olduğunu bilmiyen yokdur…

Merhûm, yapdığı TEVBE-İ NASÛHU da, sonraki hayâtında ortaya koymuş; ve bu, en gözükara MÜCÂHEDELER ve dayanılması tam teslimiyet  ve tevekkül istiyen ÇİLELERLE apaçık meydandadır. Merhûm Üstâd Necib Fâzıl Bey’i yerden yere vurarak, ehl-i SÜNNET îmân ve salâbetindeki TE’SÎR  ve ESERLERİNDEKİ aynı müessiriyyeti sıfırlamak ve hâince yok etmek… İşte bunlar, müslümanlar arasında tam ve iğrenç ve korkunç bir FİTNENİN ATEŞLENİB, Roma’yı yakan Neron delisinin cür’et ve cürmüne benzer bir muvâzenesizlikdir; ve İslâm’a MUTLAK bir ZARAR vererek, onu içden kundaklamakdır…

EVET FİTNE…  BELLİ BİR ŞAHSIN ÜZERİNDEN, ONU HEDEF ALARAK, İÇ BÜNYEDE TAHRÎB VE TAHRÎFİN EN ÇİRKİN KABADAYI TAVRI İÇİNDE İRTİKÂBI…

Fitneyi evvelâ, EN TEMEL AKÂİD ÇERÇEVESİ İÇİNDE Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretlerinin satırlarıyla görelim ve bu esas etrafında ve mücerred buna istinadla mevzuumuza devâm edelim:

Allâh SEVGİLİSİNİN mübelliği olduğu KELÂMULLÂH (Bakara,191) şöyle buyuruyor:“El fitnetu eşeddü min el KATL…”

“Fitne de katilden eşeddir, daha ağırdır.-Zîrâ katlin zahmet olması çabuk geçer, fitneninki devâm eder. Katil, insanı yalınız dünyâdan çıkarır, fitne ise hem DİNDEN hem DÜNYÂDAN oldurur. Binâenaleyh fitneye tutulmakdansa, o fitneyi çıkaranları öldürmek veya ölmek ve çıkardıkları fitneyi KENDİ BAŞLARINA YIKMAK ELBETDE YEĞDİR. Ehven-i şerreyn ihtiyâr olunur kâidesi de, bu gibi nususdan (naslardan) müstenbatdır (istinbat olunmuş, çıkarılmışdır.)…….. “Ölümden daha ağır ne vardır demeyiniz, zîrâ ölümü teminnî etdiren hâl ölümden daha ağırdır. Bu nazmın siyâkında insanı vatanından çıkarmak da, ona, ölümü temennî etdirecek fiten ü mihân (fitneler ve sıkıntılar) cümlesinden olduğuna işâret vardır.  ŞİRK, NEŞR-İ KÜFÜR, İRDİDÂD, HETK-İ HURUMÂTULLÂH, asâyiş-i umûmîyi ihlâl vatandan ihrac hep birer FİTNEDİRLER. ” (2/696)

“…her kim, size tecâvüz eder, hürmet-i ismetinizden bir şey ihlâl eylerse, (………) onun size tecâvüz etdiği kadar, ya’ni MİSLİ olmak şartıyla siz de ONA BİLMUKÂBELE tecâvüz ediniz……Bir tecavüze karşı mukâbele-i bilmisil tecâvüz değil, tecâvüzün cezâsıdır.” (s.698)

Fitnenin ne kadar büyük bir belâ ve felâket olduğunu tasrîhe devam zımnında aynı tefsirden şu pek mühim satırları da nakledelim:

Âyet meâli: (Bir FİTNEDEN korununuz ki, her hâlde içinizden bilhassa zulmedenlere isâbet etmez.) — Yalnız işi yerinden oynatanlara mahsus bir musîbet olmakla kalmaz, belki umûmîleşir, size de şâmil olur. Ba’zı günahlar vardır ki zarârı âmm olur. Sebeb olacağı FTNE ve İHTİLÂL, celbedeceği mihnet ve musîbet, yalnız o günâhı yapan işi yerinden oynatan ve bu sûretle kendine ve gayre zulmetmiş olan zâlimlere münhasır kalmaz da KURUNUN YANINDA YAŞI DA YAKAR.

XXXÇünki memlekete hâkim olan necâset sistemin içine girmeden, hatta dışındaymış gibi yaparak tam tersine ona balıklama atlamakdan aslâ geri durmadılar! 1977 senato seçimleri içün, Erbakan’ı kastederek: “Beni seçdirmezse onun anasını avradını (sinkef)”liyerek benzeten acaba kimdi???. Herkes, ağzından ve her yerinden çıkan kavil ve fiillerini, “iqra’ kitâbek” denildiği zaman, UKBÂ’da bülbül gibi okuyacağını hiç aklından çıkarmamalı… Herkes lâfa geldiği zaman: “Yalana, iftirâya, küfürbazlığa, bilgiçliğe, kabadayılığa, palavracılığa, hakâret etmiye, soyup soğana çevirmiye, puta, heykele ve zulme” ne de çok hâhişger karşı!.

Lâkin asıl mes’ele, bunu, durmadan yumruk atılan masalara ve saf garibân sâmiîne duyurmak değil, evvelâ insanın  fiilen kendisinin ortaya koymasındadır…

Ne kadar PALAVRA ve abukluklar sıkılsa, hepsi düyâda kalır, lâkin mes’ûliyyeti Ukbâ’ya da mutlaka gider. Mühim olan, KUL HAKLARINI o tarafa taşımamakdır!. MÜHİM değil EHEM olan, Alamanya’daki gurbetzedelerin âhını, çalışanların, çalıştırılanların, taaa evrâkları emânet alınıb verilmiyen MERHÛME ŞÂDİYE SULTÂNA kadar bîçârelerin ve hiç kimsenin âhını almamakdır…

Yoksa bir gün herkesin elleri ve başı yanına düşecek ve düşüyor da… Bunu duyarak yaşayan kaç kişi var? Üç müslümanın bir araya gelib “cemaat- bey’at” diyemediği şu üç paralık âlem-i fenâda?. Mustafa Sabrilerin, Muhammed Hamdilerin, Muhammed Âtıfların ve binlerce ulemânın “dâr-ı harb, dâr-ı ridde, dâr-ı azâb ve dâr-ı ikrâh” dediği şu gâvurlaşmış necîs dünyâda?. Herkes en kolay ve en rahat ve en şeytânî hayâtını sürdürmek içün, (yeni dünyâ düzeni) kazığı atan (küreselci) çetelerin parmağındaki demputrasilerin parti-pırtılarına ve sandıklarına girib, (oy) oyununu oynayınca, kendi kendisini tatmîn; ve bir 5 koca yıl daha, zombivârî sürüngen hayatına “En iyi, en mübârek, en cennetlik müslüman BENİM” diye diye devam ediyor! Lâkin bunun,  kaç “cumhuriyet okumuşu, diplomalısı, entel ve danteli, hacısı, hocası, DİB’çisi, ilâhiyatçısı, şeyhi, şıhı, cübbelisi, sefili, şerocağı, müridi, tiridi, telfikçisi ve çeyrek müctehid (!) kellesi” farkında?.

MÜSLÜMANIN HAYÂTI VE ÖLÜMÜ  KELÂM-I KADÎM EMRİYLE, VATAN, ATAN, YATAN, SATAN İÇÜN DEĞİL; ANCAK VE MUTLAK OLARAK ÂLEMLERİN RABBİ ALLÂH İÇÜNDÜR …

Kamalizmaya,  “7 sülâlesine” deyib karşı duracak ve kükreyeceksin.. ammâ, onun Frenkden kopyalayıb milleti frenkleştiren politik parlömanter tek veya çok partili, beşerî ve tâğûtî sistemine, îmân edib, onun yaşaması içün yaşıyacaksın!. “Benim, namazım, ibâdetlerimin tamâmı, hayatım ve ölümüm de MUHAKKAK ALLÂH İÇÜNDÜR” (En’âm, 162) meâlindeki ÂYET-İ KERÎME ne olacak?. “Şerîat-ı Garrâ-yı Muhammediyye” diye cûş u hûrûşa gelib kükrerken, bir yandan da “cumhuriyete karşı değilim, demokrasiyle İslâm’ın ilk baharı başladı, 15’imden beri şu şu partililerdendim, bir milyon re’yim olsa gene hepsini falana veririm, onu İslâm destekliyor, Kur’ân destekliyor” nâneleri yiyeceksin… Bir başka yandan da Hılâfet, Osmanlı, saltanat v.s. yâveleri… Maksad, bulanık suda balık, enâyi ve gerzek avlamaksa, ona aklımız erer!

Yukarıda zikretdiğimiz âyetler gibi nice âyetler, “târîhsel denilenlerden mi, yoksa mensûh mu” oluveriyor!.. Bektâşî mantığıyla garib gurebânın gözünü boyamak kolaydır, ammâ, hesab GÜNÜ boyanacak göz bulmaksa MUHÂL…

Kelâm-ı kadîm’in ba’zı âyet-i kerîmelerini kabûl edib, ba’zılarını kabûl etmiyen ve şia şia olanları KİTÂB’ımız (Münkir) olarak damgalarken… “Bir milyon re’yim olsa falan Bey içündür, yok herşey vatan içündür, yok leylâ içündür, bilmem ne içündür!” demenin, İslâm akâid ölçü ve tartıları içindeki ebedî iflâsını göz ardı edince, hangi tür müslüman paçavrası olmak ortaya çıkacağı düşünülebiliyor mu?. Bunlar göz ardı edile edile, hoşgörü kanser hücreleriyle kemirile kemirile, dîn tabahhur edib ortadan kalkınca, işte bugünki sürünüş, izmihlâl, yalamalık, ciddiyetsizlik, daha galız pisliklere ve şirklere atlayış, DÎN tahrîfinin İslâm maskesi altında en aşşağılık irtikâbı v.s. ortaya çıkmışdır…

Cehâlet de sârî bir rûh hastalığı olub, zombilik cehâleti her kafaya bulaşdığından, bunlar karşısında (mukâmevet) cesâreti de zerre kadar ortaya çıkmıyor; ve herkes her söylenen zırvayı tahkîk etmeden, söyleyenin PEŞİNE takılıb, çakma üstâd olduğunu hesâba katmadan, onları (üstâd) zannı içinde  yediğinden, doğru mu eğri mi söylüyor şıkkı hayâline bile gelmiyor; ve tam teslîmiyyetle dinleyib hayranlık içinde yuvarlanıyorlar… Artık zehirlenme mi var, şifâ mı, bu, ferdin düşüncesinde aslâ yer almıyor. Alkol komalarına girenler, hep bu usûllerle kayba uğramışlardır… 

Tenâkuzlar meşheri!

Abuk sabuk, acem palavralarından geçilmiyen lâf kalabalıkları…

MERHÛM ÜSDÂD NECİB FÂZIL BEYE  NE  ALÇAKÇA BÜHTANLAR…

Mehûm Üstâd Necib Fazıl’ı i’tibâr kaybına uğratıb gûyâ aşağılamak ve böylece de ondan intikâm alma şehvetlerini azdırmak içün,  komünist pespâyesi (Yılçın Küçök) gibi i’rabda yeri olmıyan, kendi câmiası içinde bile beyni çatlak yarı deli bir ucûbe içün dahî: “Falan kitâbında Necib Fâzıl içün 300 sahife yazmış adam, alın bakın, M.Kısakürek evvela buna cevâb versin” kabilinden hezeyanlar savurdular… Ciğeri beş para etmez ve  kafadan çatlak heriflerin, sırf İslâm düşmanlığı ile yazdığı ve müslüman ileri gelenlerini de bu arada hedef aldığı gâvurluklar, Merhûm Necib Fâzıl aleyhinde malzeme, hüccet-vesîka-delîl-gavurca “referans” olarak; ve zerre kadar da hayâ etmeden kullanıldı; ağıza alında ve o ences satırlar müslüman gençliğe zerre kadar utanmadan tavsîye edildi, zihinleri zift çanağına çevrildi!.

Üstâd Merhûm’u kendilerine râmedemiyen, politik sapıklıklarını tastikletemiyenler veya yediği zılgıtlarla îkâzları, ences kibir ve enâniyetlerine asit dökülmüş gibi kıvrananlar,  içlerindeki kin, hased ve intikâm ateşini bir türlü söndüremediler… Üç silah kullanarak videolar doldurub, Ukbâ’da okumak pişmanlığına sürünerek hazırlanmak içün: YALAN-İFTİRÂ VE ALDATMA şirretliğiyle aşşağılaşmakdan zerre kadar çekinmediler…

ÜSTÂD’IN “ŞERBAKAN” DEDİĞİ BİLE, MAHKEMEDE “NECİB FAZIL UYDURMUŞ!” DİYEREK FITRATINI ELE VERMİŞDİ! 

Rahmetli Üstâdı iftirâ ve yalanlarla yıpratanlardan birisi de, aynı hinlikleri sürdüren Erbakan olmuşdur. Adı geçen, (Odalar Birliği) ile alâkalı bir röportajın 1969’da Büyük Doğu’da neşredilmesi içün Üstâd Merhûm’un evine gider… Röportajın hedef tutduğu şahıslar arasında Dünyâ gazetesi sâhibi mason Bedii Fâik de vardır. Bedii Faik, sözcü olarak Erbakan’ı, neşreden (yayınlayan) olarak da Necib Fâzıl Merhûm’u da’vâ eder!. “Dergâh mürîdi (!) derin Müslüman (!) Lider Erbakan”, mahkemede: “Ben, Büyük Doğu’ya böyle bir mülâkâ vermedim, bunları N. Fazıl UYDURMUŞ” der… Akmumcu ve H. Abbas da iki şâhididir…

RAPOR 4, s.55’deki Üstâd Merhûm’un satırlarından  okuyalım:

“-Bense şu kadar nakdi paraya çarptırılıyorum; ve hayretler içinde görüyorum ki, Bedii Fâik gibi  da’vâmıza tam aykırı bir insan, bu parayı tahsîl etmiyor; yani asâletde Erbakan’a taş çıkartıyor!” “Yalancılık derecesinin, hem de Hakk yolunda mücâdele edenleri mahkûm etdirmek ve bu yolda İslâm kânûnlarının en büyük suçu yalancılık cinâyetini işlemek gibi, bu efsânevî rütbesi önünde Lider Hazretlerine yakışacak sıfatı müslümanlar biçsin… Mâhud yalancı şâhidlik âletleri, Erbakan’dan ve partiden kopunca, bana şu mazereti beyân etdiler:

-Ne yapalım, bizi kandırdı. Bizim böyle şâhidlik etmemiz içün kendisine sizin ta’limât verdiğinizi  söyledi; “Üstâd böyle istiyor” dedi!..”

Üstâd, adı geçeN (çatma ve çakma LİDER) ile ilerde karşılaşınca şunları söyliyecekdir:

“-Siz, kendi da’vânızın en büyük cürüm saydığı yalancılığı ve yalancı şâhidliği, hem de Allâh yolunda gitdiğiniz bir insana karşı irtikâb edebiliyorsunuz.” (s.56)

Merhûm Üstâd Necib Fazıl Bey içün “uydurmuş” diyen Erbakan’ın bu bühtânını gören Mason Beddi Fâik bile da’vâdan vazgeçib, kazandığı tazminâtı alma âdîliğine düşmemişdir…

İşte Bâbıâdi ve politika çukurunun ibret-i âlemlik bir kaç nümûnesi…

Millet, TANZİMAT’DAN, HELE 1923 LOZAN  ESÂRETİNE DÜŞÜRÜLDÜKDEN İ’TİBÂREN, hergün bu çukurun kazûrâtını içine çekerek zehirlenmektedir. Böylece de, biribirlerini PARTİ PARTİ ve PARTİ İÇİ tefrika ve fitne fuhşuyla KEMİRMEKDEN VE PARÇALAMAKDAN başka bir iş de yapılmıyor… Bu da, “ilkeli, ülkülü, lût kavmi istikâmetinde, laik-demputratik-hukuk falancası” olarak, yepyeni ve ecdâdla zerre kadar din ve ahlâk bağı bırakmıyan bir münkirleştirme ile, târihdeki seciye ve seviyeyi sıfırlamayı hedef almış, urlaşıb batılılaşmış ve belâlı-vahşî-insanlık dışı bir (ulus-kavim) ihtirâ’ ve îcâd etmek olmuşdur…

Neredeyse ömrünün yarısı, evi ile hapishâne  ve ta’kîb-ta’ciz-mahrûmiyet-haciz v.s. arasında geçmiş Necib Fâzıl gibi babası yaşdaki ÇİLEKEŞ ve İslâm’a, şirk ve küfrün en azılı zamanlarında CESURCA hızmeti sebketmiş silâhşör ve kınına girmemiş kılıçdan kalemleri küçük düşürmek.. yetmezmiş gibi bir de, en utanmazca bir pervâsızlıkla, buğz ve adâveti onların üzerine çekmek, yığmak, binbir hırs ve gayz ile üzerlerine çullanmak… Ne iğrenç bir ruh ve ahlâk za’fı, ihânet, nankörlük ve iftirâ furyası…

İşte, rejimin fikir fuhşundan meded uman “islâmcı (!) matbuâtı, püsküllü belâ târîh tüccarları,  soyu ma’lûm ve pazarlanmış medyası; ve (yalan-iftirâ-aldatma ve İslâmiyyet’i bundırıb tanınmaz hâle getirmenin ustası ve  “dîn güncellemecisi” ve soytarı politikacılıklar dünyâsı…

“İMTİYÂZ-I RUBÛBİYYET SINIF-I RUHBANDAN PARLÖMANLARA GEÇMİŞDİR!”

Müfessir Muhammed Hamdi Efendi Merhûm Tefsîrinde: “İmtiyâz-ı Rubûbiyyet sınıf-ı ruhbandan parlömanlara geçmişdir” buyurur. Şimdilerde ise, Fransızca helâ ma’nâsına da gelen (KABİNE), hükûmet içün kullanılır oldu… İnsanı TANRI yapan Batılı politik sistem içinde perverde olmak imkânı yakalıyamama ihtimâli zuhûr edecekse, yüzüne “HOCAM” dediğin adama, nice püsküllü belâlar gibi, arkasından (ana-avrat-sinkefli) diş gıcırdatacaksın!.

Dünyâdan haberi, İslâm akaid, fıkhı ve târihinden behresi olmıyan zavallı keklikler de, bu kerâmeti kendinden menkûl psikopatalojik makûle kesânı “her an kavga ve hücum kabadayısı “ üslûbuyla nasıl dinlemiye tehammül ederler, bu da ayrı bir mevzû’… Her yumruk yiyişde ihtizâza gelen bîçâre masa ve çay bardakları gibi, karşısındakilerin de sâfiyetlerine vurub onları da tirtir titreten; ve tahakküm ve müstebit bir hava püskürten ve sanki onları (Ey Türk, titre ve kendine dön) hapsine alan, bir nevi Topane meydanı ta’limgâhı…  Cevâb veremiyeceği hiç bir sual bulunmazmış havalarının ucub, enâniyet ve şımarıklığıyla ” Tafsîlâta girersek çok uzar, sabaha kadar konuşmam lâzım, başka sual sor” allâmelik pozları…Kendini yapmacık bir idol hâline  getiren zavallılar… Bu garîbanlar tarafından iç yüzleriyle görülemedikleri içün, binlerce esef ki, birer “irşâd ve hakîkat muştulayıcıları” zannedilmektedirler!..

Ne MERDLİK, ne mücâhidlik ama.. ne üstadlık, ne târîh şuuru, ne keskin zekâ, ne kerâmet, ne ahlâk, ne îmân ve ne “Şerîat-ı Garrâ-yı Muhammediyye aşkı” ama!

Zavallı millet böyle şeyleri, Bâbıâdî çukuruna girib bizim gibi (o çukurda yıllarca yaşamadı ki), nasıl bizzat görsün, duysun ve bilsin!  Sonra da midesi bulunıb gaseyân etsin! Garîbanlar, sâdece “Mücâhid” sesleri ile böyyük tarihçilere,  böyyük Purrof ve dâhîlere, pek müthiş âdemlere (oy) deposu ve  eyer-semer olarak yetiştirildiklerini nereden bilsinler, hangi göklerden hangi çakma üstadları haber alsınlardı!?….

Zavallılar, ba’zı muhterem, hakîkî hoca ve şeyhefendilerin elini öpeni gördüler mi, ona, “dört dörtlük cennetmekân, dahî, ermiş, politik kahraman, ihlâslı mübârekler, v.s.” olarak bakdıran bir tezgâhdan geçiriliyorlardu!. Akâid ve ahlâk kânûnlarının baskülüne adam çıkararak tartmak, o Mücâhidîn Hazerâtına (!) böyyük hörmetsizlik, haksızlık ve  terbiyesizlik, hatta haddi aşmak, zülf-i yâre dokunmak demek oluyordu! Hatta, bu kabil hürmetsizlik kırıntıları bile, derecât-ı rûhâniyyede kat’-ı merâtibe sebeb olur; îcâbederse mücrimler, (serkeş ve âsîler) olarak bile i’lân edilebilirlerdi!… Dik durub eğilmiyenlerin ve şer’î tevâzün ve hatlarda dikkat ve hassâsiyet gösterenlerin encâmı ise ibretlik oluyordu!. Hemen, ya ma’nevî giyotin, ya aforoz, ya sürgün veya i’tibâr kat’liyle âdeme mahkûm ediliyorlardı… Çünki işin sahtesi, sahtekârı ortalığı kaplamış; söz, meydan ve kürsüler, (çakma üstadlıklar)  onlara kalmışdı…

BİZİ SUSTURAMADILAR, ÇÜNKİ KİMSEYE ASLÂ VE BAŞDAN MİNNET BORCUMUZ YOKDU VE OLAMAZDI!

Ahmed Selâmî gibi, parti bülteni bir “Gazetede”, tâ 1974’lerde ve kurulduğu ocak ayından beri: “CEHAP’la koalisyon kurulamaz, komünist kâtiller afvedilemez, KÜFRE RIZÂ KÜFÜRDÜR, SİSTEM İÇİNDE ERİNİLEMEZ,  BEŞERÎ SİSTEMLERİN HER ŞEYİ DE İ’TİBÂRÎ VE ŞEYTÂNÎDİR” gibi gibi, parti-pırtı politikasına ters yazılar yazan muharrirler olduğu zaman, onlara hangi “BİZDEN DEĞİL” gözüyle bakıldığını, oy deposu kaç garîbân, saf ve aldanmış zavallı Anadolu çocuğu görüb  anlar ve  bilebilirdi?. 48 kişilik Para-lamento Grup toplantılarında,  o gazetenin Umûmî Neşriyât Müdürü S.Ö’ya: “Bu adam bizden değil, ona neden yazı yazdırıyorsun” diye ulu liderlerden fırçalar çekildiğini, mürîdân-ı garîbân nereden duyacak ve nasıl bunlara muttalî olabilecekdi?. Onlar “muharririmizi isteriz” sadâları atsalar da, bunları duyacak böyyük adam ve onların kalb ve kafa kulakları var mıydı; yoksa onlar, hedeflerindeki (Saltanat Kayığına veya oy depolarının ense köklerine oralarıyla oturub) hayâlhânelerindeki hülyâlar içinde modern nemrutluklar peşindeler miydi?. Politikalarına rükû’ etmiyenleri “Yahudi Askeri” olarak linç etdirmeler, nasıl bir “Müslüman Lider” teşri’-i masuniyeti taşımakdı?. “Getirin ABD ve İsviçre anayasalarını, altına imzamı atarım” demelere kadar, düzinelerce nefs ü hevâ, şeytân ü safâ putperestliklerine, biz, müslümanlık adına, müslüman liderlerin bin hikmet taşıyan kerâmetleri, rûhâniyetleri ve hâtıfî seslerle gelen yarı vahiy ilhamları olarak mı bakacak ve önlerinde eğilecek ve onları daha da fir’avnlaşdırıb tanrılaştıracakdık?!

xxBir çok hakîkatleri bilib duysalar da, sanki ne değişirdi… Çünki tâğûtî sistem, icâdetdiği ve adı da gene  İslâm olan kul îcâd ve ihtirâ’sıyla teşekkül etmiş dînin içinde, bu kendi besleme ve yetiştirmesi aydın, okumuş, müslüman münevverânın rotasını, demputrasi, parti, sandık ve oy istikâmetine öyle bir çevirmişdi ki, bu, İslâm’ın sanki zarûrât-ı dîniyyesine (hâşâ) şiddetle ve muhkem nasslar derecesinde DÂHİL edilmiş, bunlara yan bakanlar, dinden îmândan hemen çıkıb MÜRTEDD oluyor, tecdîd-i îmân ve nikâh bile teklîf edilmeden katli VÂCİB addedilib infâz ediliyordu!..

Merhûm Üstâd Necib Fazıl Bey’in hohlaya hohlaya eritdiği buz dağları, vıcık vıcık çamura dönmüş, yürünemez olmuşdu!.Politikanın sağı, solu, üstü altı, önü arkası, kenarı, kenarının kerarı, onunda yanı yamacı, çığırından çıkıb fırlamış, Hakk’a sığınılacak bir âfet ve belâ hâline gelmiş; en acısı da, bunun farkında olan, sâdece bir avuç nasibli kalmışdı o kadar…

  “Öz vatanımızda PARYA ve GARÎB” olduğumuzun sancılarını kim, hangi çilekeşler duyabilirdi?.. Sâdece, 1974’ün Mayısında, Yerebatan caddesinde yukarıya doğru o sarı çizgili palto-pardesüsü ve kıdemli deri çantasını kol sallamasına uygun olarak sallıya sallıya çıkan, O NÛR İÇİNDE YATASI Rahmetli Üstâdım Necib Fazıl Beyin, caddenin karşısından bu âcizi görüb: “Yaz Sevgilim yaz, hoşuma gidiyorsun!” diye o gür ve aslan sesi ile haykırışı olmasa, kendimizi, sanki cümle (pilli ve zilli görüşçü) böyyüklerin meğbûzu olub, müc’rim gördüğü bir mahkûm gibi suçlu hissedecekdik!. İnansan da inanmasan da bir kumanda etrafında, her emre bir hikmet vardır noktasından bakıb, emir eri itaatıyla “Kerâmet buyurdunuz Efendim!” denilmeliydi… İslâm’ın akâid ve fıkıh kânûnlarını, lâ yuhtî ve lâ-yüs’el bulunan âyetulla muâdili esrarlı merci’ler, “demokratik, modern ve teknik akâid ve fıkıh usûlleri!” ile  ve mühendis kafalarla yürütmelilerdi!…

Ölmeden bir sene evvel ayakda duracak, yürüyecek ve boynunu çevirecek hâli olmadığı hâlde İRAN Şii yarıtanrılarını ziyârete gidenler, acebâ kimin kara kaşı kara gözü içün bu zahmetleri ihtiyâr etmişlerdi?. Aceba Şii Diniyle hangi müştereklerin kataküllisi peşindelerdi?. Sülüman Karegülle gibi echel-i cühelâ müctehidler türetib, bunlara Luterimsi dinler îcâdetdirib fezâları çatlatmıya yetib de artacak hezeyan ve tuğyanlara neden imkân verilmiş; ve bu 15 asırlık İslâm’ı zındıklık sayan din, îmân ve ahlâk kaçkını zıvanadan çıkmış aşşağıya aldığımız satırlar hangi sâikle  yazdırılmışlardır ki, bir müslümanın, bunları okuduğu zaman tüylerinin diken diken olmaması sûret-i kat’iyyede mümkin olamaz. Kâriîn-i Kirâmımızdan afuv niyâz eder ve hâşâ min huzûr der, bu dehşetengiz hezeyanları iktibâsa müsâreât eyleriz:

“Demokrasi olan her memleketde, müslüman her zaman kalıb İslâmiyet’i yaymaya devâm eder ve İSLÂMİYYET’E AYKIRI OLAN KÂNUNLARA UYAR.  (Estağfirullâhe’l-azîm) Bundan dolayı hiç günaha girmez.” Evet yanlış okumadınız, İslâmiyyet’e aykırı olan kânûnlarla İslâmiyyet’i yaymıya devam edeceksiniz!. Millî Göçüş müctehidlerinin böyle eksantirik ictihadlarından biri de şu idi: “Müslümanların kendi dînî inançlarının îcablarını yürürlükde olan mevzûâta göre çözmeleri zarûrîdir. Yoksa dinlerinin îcâbını yerine getirmek içün devletin iktisâdî ve ictimâî yapısını, dînî inanç ve esaslara uydurmaya çalışmış olurlar ki, bu da kânunlara aykırıdır.”  (Allâh iradesine aykırı olsun amma, kul irâdesine asla… İslâmî akıl ve îmâna tuz ruhu…) “Devlet başkanının mutlaka halkın dîninde olması da şart değildir, zîrâ o takdirde devlet, dînî bir devlet olur.” (Şimdi de pek böyyük makamlardan dine dayalı devlet sistemine KESİNLİKLE karşıyız nâmeleri dinliyoruz!)  “Müslüman, öğrendiği Müslümanlığı bulunduğu memleket kânunlarının müsâadesi nisbetinde yaşamalıdır. Hiçbir zaman milletin % 70 re’yini alıb seçimle  iktidâra gelmeden, kendi programımızı uygulamaya kalkışmıyacağız. (Memleket kanunları mutlak doğru ve mutlak hakk kabul edilince, mantık tam doğru!) Çünki biz, demokrasiye son derece inanıyoruz.” (Bu söylendikden sonra artık ne denilebilir? Son derece inanılan bir şirk varken, artık başka bir şeye o kalbde zerre kadar yer kalır mı?)

xx”Cârî kânûnlarla muâmele, kazanca MEŞRÛİYYET KAZANDIRIR.” “Ebû Hanîfe de bizim gibi beşerdir; günahları var, hataları var…. amma görüşlerimiz arasında elbetde ayrılıklar olacakdır ve orada tabiî ben, benim görüşümü uygularım.” “Biz mecmuamızda çelişkiler olmasından memnûniyet duyarız. Bu ayrılıklar yarın gerçek MİLLÎ GÖRÜŞÜ oluşturacakdır. Süleyman Karagülle bilerek ve araştırma yaparak yazdığını söylüyor.” “İslâmiyyet sizinse emriniz başüstüne dokunmayız. Yok İslâmiyyet Allâh’ın Dîni ise bize, İslâmiyyet’e âid konulara dokunmayın deme küstahlığını nereden alıyorsunuz?” “Siz yeniden Peygamber mi oldunuz,yoksa nemrutlar gibi ilâhlık davâsında mısınız?.” “Herkes İslâmiyyet’i istediği gibi anlar ve ona göre amel eder….siz neci oluyorsunuz da bize İslâmiyyet’den bahsetmeyi yasaklıyorsunuz?” “Biz müslümanız ve laik Türkiye Devletinin Başkanı, biz Türkiye’de yaşadığımız müddetçe Devlet başkanımızdır.” “M.S.P. dînî bir kuruluş değildi, siyâsî bir kuruluşdur. Laik Türkiye’nin kânunlarına göre kurulmuşdur.M.S.P.nin dinlere karşı bir tutumu yokdur. Din ve laiklik hakkındaki görüşünü hiç bir din farkı gözetmeksizin 13-18. maddeleri arasında düzenlemişdir. Bu görüş bugün bütün ileri ileri milletlerin benimsediği  İNSAN HAKLARI BEYANNAMESİNE tamâmen uyduğu gibi İslâmiyyet’in GÖRÜŞÜ de bu merkezdedir. Bu i’tibarla bizim laik nizam içinde GOCUNACAĞIMIZ bir husus yokdur.” “Ebû Hanife’nin CÂHİL AVUKATI olmayın.” “Ebû Hanîfe’nin ictihadları dînî değil, dünyevîdir. Ben de dünyevî mes’elelerde kendi re’yimi tercîh ederim.” “Ben ilmimin bana verdiği neticeleri değiştirme salâhiyyetine sâhib değilim. Hata etmiş olabilirim.Bundan mes’ûl değilim.” “Bugün yeni bir mezheb de pekâlâ kurulabilir. Mezhebleri kayıtlayıcı hiçbir delil mevcûd değildir. Bilâkis devir ve ihtiyaçlara göre yeni mezheblerin doğması zarûrîdir.” “İctihadlar yapılarak İslâmiyet’in yeniden doğuşu mümkin olacakdır.” “İctihad müessesesini rettetmek, hurafelerle yaşamaya devam etmek ve daha çok ZINDIKLIK BATAKLIĞINA (mel’unlukda sınırsızlığa bakınız) gömülmekdir.” “Bugün herkesi ictihada da’vet edebiliriz. Zîrâ mü’minliğin ne olduğunu da yine bu sa’yede öğreneceklerdir.” “Mükellef, ehl-i zikir, fakih veya râsîh olduğuna kendisi içün kendisi karar verir……Bugünki diplomalar bunların yerine geçer. Profesörlük rusuh mertebesine, doçentlik (intisas), fakihlik mertebesine, yüksek ehliyetli olmak ise ehl-i zikir mertebesine…” “….ictihadlar yapılarak İslâmiyyet’inyeniden DOĞUŞU mümkün olacakdır.” “Müctehidler İslâmiyyet’i milletlerin bünyesine ve zamanın icablarına göre uygulanırlar…..amma ictihadlar ise beşerîdir ve mevziidir ve bundan dolayı bugün artık uygulanamaz cihetleri bulunabilir. Esasen zamanla mezhebler fetvalala değiştirile değiştirile bozulmuş bulunmaktadır….Ebû Hanîfe’ninictihad yapmaksızın KEYFİ olarak değiştiilen hükümlerinin biz ictihadla doğrusunu bulalım diyoruz. Hiç tereddüd etmeden diyebiliriz ki, yeniden ictihad müessesini diriltmek, İslâmiyyet’i yeniden yaşamıya başlamakdır.” (TEKRAR EDELİM Kİ) “İctihad müesesesini reddetmek, hurafelerle yaşamıya devâm etmek VE DAHA ÇOK ZINDIKLIK BATAKLIĞINA GÖMÜLMEKDİR.”  (Ahmed Selâmî, Muhteşem Şerîat, 1976, s.254-280)

Biz, o mahluk önüne atılsa yemeyib midesi bulanacak şu  yukarıdaki  satırlarla, 15 asırlık İslâmiyyet’e bu kadar galız ve iğrenç hakaret ve aşağılama yapan 1973’ün Millî Görüşçü (Tek Yol) mecmuasına haketdiği cevabları verince, bu satırların azılı mürtekibi İzmir listesinden m.vekili seçilememiş!. TÜRKÇESİ mecmuasını 60.000 bastırıb Garbî Anadoluda dağıtmışız! Halbuki baskı adedimiz sadece abonelerimize mahsusdu ve o da 5-6.000’den ibâretdi… İşte dürüstlük cibilliyet ve mayası bu olanlar “İslam adına İCTİHAD yapacaklar ve İSlam yeniden yaşanacak ve millet de ZINDIKLIKDAN kurtulacakmış!.

Erbakan’ın, Aziltürkün ifâdesiyle “millî görüş doktrini”, bazı akıl kaçkınlarına böyle İslâm yerine, İslâm dışı bir din uydurtub, bunu da “M. Görüş” olarak yutdurmakdı… Değilse, yukarıdaki VESÎKA ÇAPINOAKİ SATIRLAR HANGİ HÂİNLİK VE İSLÂM KATLİNİN HÜCCETİ OLACAKDIR???.

Bugünün Türkiya gençliği bunları binde biriyle bile bilmez, matbuat, tarihçi-püsküllü ifsâdâtı ve politika canavarı gibi üç ana  tehlikeyi biz haber verelim de, cehennemin esfelini özliyenler inanmasın veya putlarının yıkıldığını görünce ölesiye buğzetsin!. Yeter ki, Hesab günü “Hakk(ı sarihi ketmekmek küfürdür, îmân-ı sarîhi KETMETMEK KÜFÜRDÜR” hakikatı suratımıza vurularak cehennemin esfeline müstahık olmıyalım…

xxGarîban ehâli de zannediyor ki, 1974’lerin M. Görüşçüleri zemzemle yıkanmışdı, amma, Müctehid ve Mehdi liderleri vefât edince, mirasyedileri, Karakollaoğlanları, hocalarının yolundan sapıb, Kılçıkdâroğlu gibileri “mücâhid” i’lân etdi; ve 6 îmân şartının karşısına 6 şirk oku çıkaranları tezkiye ediyor!. İş, ta kaynağıdan, yarım asır evvelden bulanık akıyor, gören ve idrâk eden kim?.

Erbakan zamanında her şeyin en doğrusunu o bir kişi bilirdi, onun sanki ismet sıfatı vardı. “İlm-i vehbî, meleke-i fekâhet ve akl-i selîm sâhibi olmaya kadar müctehidlere lâzım 20-25 fen ve her ilim” ondaydı; o bir allâm-i cihandı!.. “Müctehid fi’d-dîn” seviyesindeydi (!) hattta ona “müctehid ve mehdi” diyen yazılar bile, parti bülteninde kendisi içün A. Akkül gibi adamlar tarafından fütursuzca neşredilebiliyor, partizanlık iksiri içmiş milyonlar da, bunları kendinden geçerek vecd ü istiğrâk içinde okuyorlardı!. Mezhebde ve mes’elede müctehidler (!) bile yok değildi!…Ba’zan da, bir kişinin politik düşünceleri, külliyyen edille-i erbaanın tasdîkinden geçmiş gibi olduğundan (!) onlara en küçük i’tirâz dînen memnû’ oluyordu… Köln’deki şii yürüyüşüne talebelerini göndermiyen Ahmed Selâmi gibiler, 1979’larda hem de gâvur memleketlerinin Roterdam’ında, “M. Görüs umumî kâtibi Mücâhid ağalarından H. Damar (!) tarafından” çok rahat ve vesîkası da yanındaymış gibi “YAHUDİ ASKERİ” bile i’lân edilerek, neredeyse müslümanlardan tecrid ve herkesin meğbûzu i’lân edilmiye çalışılıyordu!. Dünyâ H. Damar’a ve ağa babalarına da kalmadı, HESÂB GÜNÜ herkesi her saniye kendisine öyle bir çekiyor ki, püsküllü püskülsüz hiç kimsenin, bu KÂNÛN-I MUTLAK’ın dışına bir lâhza ve bir mikron çıkmaya mecâl sahibi olması MUHÂL!. İnsan bu dünyâ denen misâfirhânede (yalansız-iftirâsız ve aldatmadan) yaşamalı, yoksa cehennemin esfeline balıklama atlamak kaçınılmaz olacakdır!

Aaah, hâin ve kalleş Bâbıâdî ve kahpe frenk politika sistemi ah, ne b.kdan bir çukursunuzdur siz!

Sistem, sizlerin üzerinden bu milleti ulusa ve enkâza çevirdi; ve îmân ve ahlâkdan sıyırıb Ankara’nın ücretsiz kölesi yapdı!

Bâbıâdî, Particilik ve politika…

Yıl gene 1974, ilkbahar ayları… O gazetenin köşe muharriri olarak Üretmen Han’dayız. Bitişik oda boş, millî boksör olan bir partilinin  o boş odaya daldığını gördüm. Kapısı açık ve telefonla konuşuyor:

“Beni Denizcilik Bankasının İdâre Heyetine almazsa onun anasını avradını (sinkef…) ….”

Kastedilen, görünce, önünde eğildikleri LİDERLERİ… Bu da, hayatımda duyduğum, püsküllününkinden sonraki  en büyük ikinci (ana-avrat sin-kef) vak’ası… Biz bunları duymadık, YAŞADIK… Amma garîbân Anadolu çocukları bırakın yaşamayı, duymadılar bile…

Gel de, miden bulanıb, gaseyân etme… Kan uyuşmazlığı ilerledi, içden sabote başladı. Muharririnin fıkrasındaki “Cebânet” kelimesini “CENÂBET” olarak neşreden gazetelere, biz bizzat şâhidlik etdik ve yaşadık!… Özpala ve Kızıltaş unutmadılarsa, çok şey hatırlıyacaklardır!

Vay be… Zavallı garîbân millet de “İslâm’ı getirecekler” diye “ehven şerr ve şerir arayıb” k.çından ter akıtarak, bunlara parti propagandası ve oy (kelle) toplama ve oy deposu olmanın “cihâdı” peşinde.. Çünki önlerinde kılavuz veya lokomatif olarak biçilmiş, dört dörtlük (!) “mücâhidler” var!… Şu son Mayıs intihâbında bile, mücâhid yumurtlatanların kümesi önünde, Kılçıkdâroğlu bile “mücâhid” yumurta olarak mahall-i mahsûsundan folluğa düşdü!. Allâh’ın DİNİNİ çukur politika uğruna ne hâllere sokdular. Anadolu insanının tepesinden, Fransız kafasındaki DEVLET anlayışını ne güzel geçirdiler… Ancak gâvurdaki gibi değil; kokmuş ve kurtlanmış işkembe keyfiyetiyle.. BİZİM KALEMİMİZDE BUNUN ADI:“Dembokrasi veya demputrasi!”

Hubb-ı CÂH ve meşhur olmak, kabadayılık, palavracılık, 15’li yaşlardan i’tibâren Cehennem Partisi muârızı gibi görünen bütün partilere tarafdâr olduklarını bir ma’rifet gibi kitlelere duyurmak hezeyanları da bunlara inzimâm edince, ortaya, Osmanlıcı, cumhuriyetçi, hılafetçi, demputrasici, saltanatçı, partici, “Bir milyon reyim olsa falan Bey’e veririm, Onu İslâm destekliyor, Kur’an destekliyor.” v.s. deyici ve içinde her halt bulunan bir kafa-kelle halitası ortaya çıkdı… Davulun sesini biz, uzakdan değil, davulcuların davulu dibinde ve hatta onların ara sıra bize de dönen tokmak darbelerine tekme bile savura savura yaşadık!

xxElhamdülillah böylece, Azîz Ceddimiz Bartın Müftüsü Merhûm Muhammed Rif’at Efendi Hazretlerinin, HILÂFETÇİ suçlamasıyla 1909’da idâm listelerine geçerek edindiği tecrübe ve vasiyetlerine harfiyyen itaat ederek ömrümüzün artık sonlarına yaklaşdık… Tecrübelerimizden istifâde etmek istiyen ne kadar ins ü cin çıkar bilemeyiz. Ancak, LÂ İLÂHE  ve LÂ ŞERÎKELEH demek bugün fevkal’âde zorlaşmışdır. Yapdığımız iş, bütün ömrümüz boyunca, içinde yaşadığımız çukurun îcâd ve ihtirî’ eylediği “İslâm DIŞI İSLÂM’ın, Allâh ve Rasûlünün Dini olan İslâm’ın mutlak olarak IŞINDA olduğunu beyan etmek olmuşdur…

Bu kafa yapısını istiyen, BEYNELMİLEL DEMOKRASİ VE ONUN GÜDÜCÜLERİ İDİ…KÜRESELCİ EŞKIYÂLARIN “YENİ DÜNYÂ DÜZENİ” DİYEREK BEŞERİYETE GİYDİRMEK İSTEDİĞİ DELİ GÖMLEĞİ (HEDEF), İŞTE  BU KELLE YAPISINI ÎCÂD VE İHTİRÂ’ ETMEKDİ…

Bunda da muvaffak oldular. Artık bu, bir kere virüs gibi ferdin kafa-kalb yapısına girdi mi, ARTIK ORADA TERTEMİZ BİR LÂ İLÂHE, LÂ ŞERÎKELEH, EDİLLE-İ ERBAA, MÜCTEHİD İMAMLARA (selef-i sâlihîne) TAM TEBAİYYET, KATIKSIZ BİR ŞERİAT VE HILÂFET İLE YÜRÜMEĞE AZM Ü SEBÂT, KAT’İYYEN BULUNAMAZ…

Yukarına beyân etdiğimiz LÂ’NETLİ HALİTA, artık bir düzine ideoloji, doktrin, din v.s. harmanlaması olarak devam edecektir.

İslâmiyyet, bu halita ve harmanlamanın içinde bir çeşni olarak, bir teberrük olarak, bir telbîs parçası olarak, bir yama olarak, orası burası ezik büzük yapılarak, dembokrasiye bulaştırılarak, laikliğe yaklaştırılarak, felsefeden ekleme ve yamalar yapılarak, parti liderleri olan demputrasi dîninin kumandanları emrine oylarla girilerek, onlardan birisini îcâbında putlaştırarak, onlara DESTEK vererek, hulâsa o sarmal, o harman, o halita, o telbîs içinde bir BULAŞIK HÂLİNE GELECEK VE BİR SÜRÜ LÂF KALABALIĞI VE OYUNLARI, CERBEZE, KELİME KUMARLARI, KABADAYILIK POZLARI, PALAVRALAR, MASA YUMRUKLAMALAR VE BİLMEM NELER ELİNDE, GÛYA YAŞANIYOR, YAŞATILIYOR OLACAKDIR…

Bervechi âtî madde madde sıralıyacağımız sapıtmaların TEMEL sâiki, işte bu Demputrasi kumarına bir uyuşturucu mübtelâsı olarak müdâhil oluşdur. TEMELDE bu İBTİLÂ yatmakda, bu da, her türlü abuk sabuk konuşmayı, dîn tahrîb ve tahrifine varıncaya kadar her haltı yemeyi beraberinde getirecek ve getirmişdir…

Artık HERŞEY, vatan içün, taş toprak iün, FALAN PARTİ EHVENDİR içün, filan tâğut dişime uygundur içün, dünyâ müstemlekecilerinin (emperyalist eşkıyalarının) Demputrasi KUMARI içün olacak, “BENİM NAMAZIM, İBÂDETLERİM, HAYÂTIM VE MEMÂTIM MUHAKKAK ÂLEMLERİN RABBİ İÇÜNDÜR” ÂYET-İ KERÎMESİ GÖZE BİLE ASLÂ GÖRÜNMİYECEKDİR… “Dembokrasi dünyasının TETİKÇİSİ FETO patronları” ile aynı yatağa girilecekdir. DEMBOKRASİ nakarâtı söylene söylene, buna tapa tapa VATAN müdafaası (!) içinde bulunmak gibi bir ruh ve akıl sapıtması içine girilecektir…

Demputrasi diye diye, onun adına, demputrasi patronu ABD, NATO, AB, FETO KANLI darbesine KIYÂM edilecek, sonra da o gün: “DEMOKRASİ GÜNÜ” olacak, meydanlar, köprüler, merkezî yerler, “ŞEHİDLER”, neler neler hepsi de DEMPUTRASİ denilen belâya TAPINMAK içün vesîleler, putlar ittihâz edilecek…

Fe Sübhânallâh…

Bunun neresi tevhid, neresi ÎMÂN, neresi  İslâm, neresi Hanefîlik, neresi nakşîlik, neresi  insanlık???

Taşlaşmış ve azmış Kamalist ateist bloğun renk tonu çok daha net ve şirk  ne ise o oluyor, saf ve şeriksiz bir ŞİRK yapısı ortaya koyuyor ve tek ve vazgeçilmez ana sıfatları: KATIKSIZ İSLÂM (Şerîat) düşmanlığı.. bunu redd azgınlığı…

Beri taraf ise 10 beşerî sistem, ideoloji, doktrin ve çer-çöpün harmanlanmasından bir halita, nerede ne işe geliyorsa onun dile alındığı, onun ön plana çıkarıldığı bir palavra cümbüşü… Fes, gravat ve sigaraya avutlık yapmaya kadar varan, bir ucub ve enâniyet sarmalı…

Sisteme ve onun DEMPUTRASİSİNE, ve nice biribirine zıt istikametlere bulaşıb laf canbazlıklarına da kayınca, ortaya hangi tür ÇAKMA ÜSTADLIKLAR çıkıyormuş, ezberi bozulacakların kudurmasına rağmen madde madde görelim:

DEMOKRATİK AHLÂKLA (!) DİNSİZLERE SAYGI, NİCE BÜYÜKLERİMİZE SERKEŞLİK SAVURDULAR…

• Ancak İslâm’ın esas temellerini ortaya koymaya yanaşmadılar. Câhildiler, “Aziz Nesin’i takdîr ediyorum, bir adam dinsiz de olabilir samîmiyyetle dinsizliğini söylerse ona da SAYGI duyarız.” derken, Elmalılı ve Vehbi Efendi Merhumların tefsirlerine hadsizce ve utanmadan tenkîdât ve i’tiraz VE KÜÇÜMSEMELER fırlatıb, Merhûm Üstad Necib Fazıl Bey’i, konuşmalarında fırsatlar îcâdedib, durmadan yerden yere vurdular…

Dinsizlere SAYGI gösterenler, şu Müslüman büyüklerine SAYGI gösteremediler. Üstâd merhuma “Dünyânın en AHLÂSIZ ADAMI” bile demiye zerre kadar hayâ etmeyib, buna dilleri varabildi…

Salahâddîn Eyyûbî, Timur, Tarık Bin Ziyâd gibi nice târihî şahsiyetlere “Mel’ûn-ı melâin” demeye kadar muvâzenelerini kaybetdiler…

Merhûm Üstâd Necib Fâzıl Bey, Berzah Âleminde iken bile âdîce ve bitib tükenmez bir kinle, O’nun (ölü etini yediler) ve üzerindeki haklarını inkâr etdiler… O’na sataşmakdan, HATTA, İslâm’ın YASAK olduğu bir devirde ONUN aleyhinde abuk sabuk ve kin kusan, aşağılayan, hılâf-ı hakikat yâvelerle dolu kitab yazmakdan ve nankörlüğün kör kuyusuna düşmekden bile, zerre kadar hayâ etmediler ve geri durmadılar!.

Kendilerindeki ucûb ve nefs azmasını firenlemek yerine, sık sık ve bilmedikleri şer’î mevzularda atıb tutarak ve câhil cesaretiyle, feci’ kazalara, çam devirmelere, maskaralıklara, rezilliklere ve yahudi gibi tahriflere düşdüler…

DEMPUTRASİYE VE PARTİ LİDERLERİNE “KUTSALLIK” VE ŞİRİNLİK MUSKALARI TAKDILAR!

2)“Demokrasiye geçinceye kadar İslâmiyet konuşulmuyordu!” diyecek kadar demputrasiye tarafdarlık ve minnetdarlık IZHÂR ETDİLER.

Evet, nemrûdî bir yasaklar kasırgası esiyordu. 27 Senelik o, mel’ûn, meş’um ve menhûs devirde, İslâm’ın esaslarını bilen gene de pek çok müslüman vardı. Ancak 1950’den sonra, bu CEHAP Moğol vahşetine karşı tavır alan zavallı müslümanlar, bugüne kadar, tatlı su frenklerinin  dehşetli ve hâin ALDATMASI ile içleri boşaltılarak, mukavva kaplanlara veya kafesde kekliklere çevrildiler…

Ölümü göstererek müslümanları sıtmaya değil, zombiliğe RÂZI etdiler… Artık bugün, onlar öyle bir ehlîleştirildiler ki, boyunlarında görülmez bir zincir, Avrupalı Beyaz adamın hatt-ı üstüvâdaki (ekvatordaki) siyah garibanları gütmesi gibi güdülen mahlûklar seviyesine indirildiler… Gizli ve sinsi “küresel” demputrasi kumarbazları ile onların kuyrukları, bu işleri alıştıra alıştıra hipnozlıyarak yürütür oldu…

Beyinleri ileri derecede uyuşturulmuş, düzen tezgâhlarından süzülmüş ve diplomalı-nice müctehid (!)  “aydın ve günaydın” sürüleri, şimdi cellâdına aşk şarkıları söylemeyi, müstemlekeci ve ateist demputrasiyi yaşatmak içün mukaddes vazîfe bilir oldular!.

Heriflerin piç mantığı da mücerred, tâğûtî sistemi yaşatmak içün: “Şuna oy vermezsen bunun zıdd-ı kâmiline oy vermiş ve binnetîce münâfık veya kâfir olmuş olursun; bu ehven şerr, şu eşedd şerr; benim dediğime oy vermezsen küfre oy vermiş olursun…” iblislikleri ve kataküllileri içün çalışmakda…

Ehven olanla eşedd olanı, hayır ve şerri, oy verib bilmem kime ve kimin sistemine bey’at edib etmemeyi, hüsün ve kubhu, demek ki bu şirretlerin ta’yin etmesi ve hem de tam isâbetle tesbît etmeleri içün, kendilerine ilâhî bir hüccet ile salâhiyyet verilmektedir!…

Îmân ve İslâm’ın bu derece mıncıklanıb ayağa düşürüldüğü bir devir insanlık târihinde görülmemişdir.

Hiçbir şirk ve küfre zerre kadar bulaşmak istemiyen, beşerî sistemlerin köpeği olarak ve çanak yalıyarak yaşamayı ve binbir çeşit küffâr ile aynı seviyeye inerek onlarla müşterek bir sisteme sâhib olmayı îmân, İslâm, şeref ve haysiyetine asla yakıştıramıyan müslümanların bu kadar aşağılandığı bir (îmân ve fikir fuhşu DEVRİNE), cihanda rastlanmamışdır…

Lâ’netli rahatları ile ences düzenlerinin bozulmaması içün, şer’î usûllere tâbi’ olarak yaşamayı reddeden, nefislerinin istediği rahat ve şehevâtı idâme etdirmek içün mevcud beşeri ve tâğûtî sistemlerin ipkâ ve idâmesini, İslâm’ın bir EMRİ gibi gösterib Müslümanlara tasallut ve tecâvüzden îmân ve vicdanları titremiyen bu alçak ve şerefsiz mütegallibeler, elbetdeki Müntakîm ve Kahhâr-ı Zülcelâl olan Allâh  Azze ve Celle’ye havâle edilmiş olub, Kıyâmet’e kadar da edileceklerdir…

(Mâba’di var)

The post -1- “Demputrasi Şehîdinin” Olması, “Demputrasi İslâm Demekdir” Demeden Muhaldir! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(3)

Ahmed SELÂMÎ

18) Para-lamento Reisi İsmail Kahraman AĞA, bu seneki 15 Temmuz’da yapdığı konuşmada, “15 Temmuz Haçlı Seferi Fâciasından”, bütün bîkes ve mazlum Anadolu’muzu kurtaran Allâh Azze’ye hamdü senâlar ve şükranlar arzetmek; ve O’nun, vâzıı gibi noksan sıfatlardan münezzeh DÎNİNİ takdîs ve tahsîn etmek yerine, kadîm Yunan felsefesinin mahsûlü “Demokrasi” denen beşer kafasının bir hamûlesini ön plâna çıkardı; onu tasdîk, takdîs ve tahsîn eyledi!.

Dediklerini 2 kısımda iktibâs edelim:

1- “Milletde bir demokrasi şuurunun varlığı ve onu özümsediği ortaya kondu…. Toplum tümüyle özümsedi demokrasiyi.”

2- “1950’de gelen demokratik hayatdan sonra gizli-açık gerçekleşmiş veya teşebbüs hâlinde kalmış darbe sayısı 16 idi. 15 Temmuzla beraber bu, 17’ye çıkdı…”

1961’den beri âile dostumuz da olarak iyi tanıdığımız Kahraman arkadaş, politikaya atıldıkdan sonra ağzı ve dili islâmilikden dembokratlığa doğru kayıp gitdi!.. Artık karşımızda MTTB reisi değil, TBMM reisi bir İ.Kahraman manzarası çıkdı!. Bâlâda adı geçen konuşmasına müstakil bir makâle ile cevab verilebilir!. Biz ancak şu kadarını söyliyelim ki, Kahraman arkadaşın yukarıya aldığımız 2 cümlesi biribiri ile büyük bir tezat ve tenâkuz hâlindedir…

İkinci cümleden başlıyalım! Kahraman arkadaş 1950’den bu yana 17 darbe ve darbe teşebbüsünden bahsediyor. Bu, 67 senede 17 darbe ve darbe teşebbüsü demekdir ki, karşımızda 4 senede bir, darbe ve darbe teşebbüsü olan bir memleket VAR demekdir… Anadolu milleti, 4 senede bir “darbe veya darbe teşebbüsüne” şehvetle yamanan  “Dembokrasiyi özümsemiş” veya (üzümsemişse), öyle dembokrasinin dışına, sağına, soluna, üstüne, altına, önüne, arkasına ve içine, tâ dibi köküne kadar edilir; onu “özümseyen ve üzümseyen” milletin de iflâh olması muhaldir; ve o millete “Müslüman Oğuz soyu demek içün, en az, tam 1000 tâne zıpkın gibi ehliyetli ŞERÎAT (!) şâhidi gerekir!.”

Halbuki biz, Anadolu ehâlîsinin kadîm Yunan kafasının ifrâzâtı olan dembokrasi felsefesini veya tâğut pisliğini “Özümsemiş veya üzümsemiş” olabildiğinden bahsetmek içün, kahve falına bakarak değil; keferandum yaparak karar vermek lâzımdır, diyoruz… Erkek olan bunu yapsın; yapabilirse… Biz, şimdiden, ehâlî yüzdeyüz bu Yunan Felsefesini kabul eder veya etmez de demiyoruz, diyemeyiz. Halk tahmînen bize göre şöyle diyecekdir:

“Takrîben her 4 yılda bir kuyruk oynatan kancık köpek gibi kıçına sürü sürü (darbe-heybe) veya “Haçlı Seferi” takan bu dembokrasi kancığını aslâ kabûl etmiyoruz! Biz müslümanız ulan! Ancak Allâh’ımızın bildirdiği dînimiz, mülkümüz, vatanımız, hayâtımız, nâmûsumuz, neslimiz, aklımız, şerefimiz, BAŞIMIZ ve bütün varlığımız ne ise, ancak onların muhâfazası içün can verir, ancak bunlar içün şehîd oluruz! Dembokrasiyi alın, Haçlılarla, onların oralarda ve oralarında karşılıklı tepe tepe kullanın!”

Milletin böyle gürleyeceğine inanıyoruz… Ancak elde delil yokken, varmış gibi “Millet Dembokrasiyi özümsedi-üzümsedi!” gibi lâf sıkmak, ciddî, aklî, îmânî, ilmî ve mantıkî bir ma’nâ taşımakdan nâmütenâhî uzakdır… Son “Babayasa keferandumunda” nasıl %65-70 arası (oy) beklerken direkden dönüb kıl payı % 51 ile dizlerinizin bağı kesildi ise, bu dediğimiz gibi bir keferandumda da kalb krizinden yoğun bakımlara yol görünebilir!

19) Dembokrasi adına Kahraman arkadaşın şu sözü de pek aldatıcı:

“Türkiyede darbeler dönemi bitmişdir.”

İsmail Ağam!

Dembokrasinin bizzat kendisi bir DARBEDİR dense doğrudur da, bu, doğrunun ancak binde birini aksetdirir. Dembokrasi Bir “HAÇLI Seferidir!”

Nasıl?.

İslâmiyyet’i unutdurmak ve ondan uzaklaşdırıb onun yerine oturmak üzere çok iyi “Tuzaklanmış ve kazıklanmış” bir Haçlı kataküllisi… İslâmiyyet’in yerine oturdukdan sonra da katakülli hazırdır:

 “Ha ben ha sen, ne farkımız var, sen ben demek, ben sen demek, sendekiler bende, bendekiler sende var… Hürriyetin en globali en şeyi ve din ve vicdan özkörlüğünün en anayassallamacası, iyilik, doğruluk, güzellik, danışmak, daha nelerr nelerrrr-ri! Bunlar sende de, bende de aynısının tıpkısı a benim canımın içi!”

Evet, şaşırmayalım, dembokrasideki “Katakülli mantığı” arzın her yerinde bu şekildedir; ve hele de BİLHASSA Pensilvanya gibi “Kıtâl Plânlama ve Paranoyak Merkezlerinde”; “Kontrollu darbe” diyen ve 6 çivisi de kendi kıçına batmış Homo sapiens cinsi maymun kafalarda, şarkda ve Batı dışı dünyâda aynen bu ve böyledir…

Evet Ağam!

Hâdiseye, “Dembokrasi veya Müslüman mantığı” ile bakacağız! Var mı başka şık? Varsa söyle!. Zât-ı Riyâsetpenâhîlerinin (2017’deki mantığına göre) dembokrasi, kendi dışındaki her kalkışmayı “Darbe” olarak görür!.. Var mı i’tirâzın?. İslâm, bir tekme ile şirke iyi bir sallasa, bu bile Ağamın bugünki mantığına göre “Darbedir!” Ancak 1961-75 arasındaki mantığına göre “Dembokrasi İslâm’a bir Darbedir!”

Pardon!

“Dembokrasi İslâm’a darbe ve heybe değil; HAÇLI SEFERİDİR! Garb’ın, Haçlı ve İstavroz’lu Garb’ın, İslâm Coğrafyasını sömürmek içün onların arasına sokduğu bir kurt kapanı!!!”

Mâzîde neler neler varken, şimdi neler neler yok olmuş! Nasilsun Ismayıl Ağam, hoş misun, eyi misun da?

Demek ki “Dembokrasi gömleği giyilince” Guantanamo’daki turuncu gömlek giyen zavallı ve mazlum garîbanlar kadar bile, insanın içi kendi içi kalamıyor!

20) Evet Ağam!

Dembokrasi mantığının ne dediğini gördük. Şimdi de Müslüman mantığı ne der, 1961-75 arası İsmail Ağamın mantığı? Der ki.

“Dembokrasi Haçlı Batı Felsefesinin bir ürünüdür!.”

Sonra:

1946’da, İkinci Cihan Harbini kazanan ABD emperializması, T.C.’nin tek parti diktatoryasını yani ‘(Şefokrasisini) artık menfaatına ters buldu! Anadolu’nun en ücrâ köşesindeki izbe sokakdaki 90’lık beli bükülmüş dede ile dişleri dökülmüş 99’luk ninenin (oyuna) kadar her kelleyi, Vaşington’daki Beyaz Saray’dan, taharetsiz kıçlarını dayadıkları koltuklar ve salyalarını akıtdıkları masalar üzerindeki haritalardan takib etmek istedikleri içün:

 “Şefokrasiden Demokrasiye geçin ulan! Bütün iç organlarınızın içini ve işleyişini göreceğim! İkiye BÖLÜNÜN, biriniz bizdeki gibi “cumhuriyetçi” ötekiniz de “Dembokrat” olacaksınız! Anladınız mı ulan!”

Dedi mi demedi mi?.

21) 40 yıl evvelki çamlar bardak mı oluverdi Ağam?

Bu garîbân millete “Özümsetmek ve üzümsetmek” istediğiniz şimdiki mantık, demek ki hangi dünyanın felsefesiymiş?. Mâzînin, gençliğimizin “Üzümleri” bugünün “Şarabına” mı inkilâp ediverdi?. Yunanca “Demo” halk, “Krasi” de şarap demek olduğuna göre, bu işde var  bir hikmet!!!

Bol bol millete “Halk Şarabı”nı yudumlatıb, Vatikana doğru “Verrr mehteri verrr!” densin; ve “Dembokrasi Şehidleri vere vere” uygun adım yürüsün mü bu memleket bu vatan ha?

Gebertmeyin beni Ağam, gebertmeyin yâhû!

“Dembokrasi Şehidleri” ve “Dembokrasi Nöbetleri” diye oynatdığınız Anadolu insanları da, oynamak istemedikleri hâlde, evet, ecâibliği görüb tiksindikleri ve iğrendikleri hâlde, düşmanı ve zoru görünce, yani “Mecbûr kaldığı tek istikameti” görünce, tekbirler getirerek:

“Ben ancak Allâh ve Dinim ve dinimin içindeki VATANIM içün ölür ve şehid olurum!”

Diyen, bu Osmanlı bakiyesi zavallı ve öksüz millet, evinden böyle çıkacak, ama kurşunlanıb yere yığılınca, arkasından parsayı Yunan Felsefesi dembokrasi denen tek dişi ve leşi kalmış fitne ve şirk siloları toplayacak! Ve o, Anadolum’un öksüz evlâdına utanmadan “Dembokrasi Şehidi” madalyası da verecek öyle mi?.

Anadolum’a Dembokrasi Tuzağı kuran “Haçlı Global Dembokrasi Dünyâsı” da, “Dembokrasilerinin ırzına geçen casuslarının yanına çekilerek, onlarla tam bir ağız birliği hâlinde”, bu Anadolu evlâdlarına “Dembokrasi Isyankârları, kontrollu darbe maktûlleri” deyib dalga geçecek; ve o 249 cana alçakça, kahpece, kancıkça ve o. çocukluğuyla “Düşmanlık” cezâsı kesecek!

Vay be!. “Kraldan ziyâde kralcıları, dembokrasicilerden çok dembokrasicileri” seyretmek, hem de Anadolum’da seyretmek, pek acı, kavurucu, çok acıtıyor…

Bunları görüb yaşamakdansa, adamın (geberesi) geliyor!!!

İsmâil Ağam nasılsın? Eyi misin?

İnsanlık târihinin 50.000 senesinde, 20.000 senesinde, 10.000 senesinde, İslâmlık târihinin Âdem Aleyhisselâm ile başlayan insanlık tarihi kadar o eski tarihinde; yani Peygamberler târihinde, sen böyle bir cambazlık ve madrabazlık gördün mü?

1000 yıllık Selçuklu ve Osmanlı târihinde böyle bir katakülli gören olmuş mu; zât-ı riyâsetpenâhîleri böyle bir kepâzelik duymuş mu?

22) Ağam! Merhûm Pederinizle Merhûm Pederim gerek sizin ticarethânelerinizde, gerek pederimin kürsüye çıkdığı câmilerde; gerek sizin villalarda gerek bizim çoban kulübelerinde yıllarca nice sohbetler etdiler… Birazına sen ve ben de kulak misâfiri olduk!. Siz hiçbir kere bu iki merhûm pederin:

“Birader! Gel şu DEMBOKRASİYİ ÖZÜMSEYİB üzümseyelim, içkisiz kalırsak bu üzümlerden şarap yapar kafayı çekeriz!”

 Dediklerine, bir kere bile değil, binde, hatta milyarda bir kere rastladın mı?

Ben Merhûm Pederimin izinde ve îmânında ve DÎNİNDEYİM İsmail! Sen kimin izinde ve îmânındasın?

“Hangi Haçlı Batının, hangi San Fransisko kararlarının” diye sormuyorum dikkat et!.

 Suâlim apaçık, istersen bir kere daha oku!. Yaşın 80’e yaklaşıyor!.

 Ötelere gidince, “Dembokrasiyi özümsedin mi, üzümsedin mi” demiyecekler; şunu diyecek ve öyle bir soracaklar ki:

“Lâ ilâhe deyib, bütün beşerî, haçlı patentli, yahudi mühürlü, ne kadar ne ve şeytan pisliği varsa, bunların topunu da reddeddikden sonra, İllâllâh, Mu….dürrasûlullâh dedin mi?”

 Diye, inceden inceye öyle bir hesâba çekecekler ki, bunları çok iyi biliyorsun!

Ancak…

Dembokrasi, insanın kıçının altına makam ve mevki’ koltukları sürerken, adamı “İslâm mantığıyla” konuşturmaz; “Dembokrasi mantığıyla” konuşturur; ve “Özümleme ve üzümleme” yaptırır!

Benden bu kadar arkadaşım!

Demedi deme!

İntişârı: 17.07.2017 / 17:53:33

The post -3- Dembokrasinin Allâh’ı, Âhıret Îmânı, İslâm’ı Yokdur Ki Şehîdi Olsun! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(2)

Ahmed SELÂMÎ

8) “Âhıret’e, Peygamberlere ve diğer 6 îman şartına îmânı”, bütün incelikleri ile ve efrâdını câmi’ ağyârını mâni’ bir ta’rif içinde müntesiblerinden isteyen; ve bunu “tasdîk ve tahsîn” esaslarına bağlayan; ve bütün bunları, temelinin temeli bir esas ve olmazsa olmaz bir şart kabûl eden bir dembokrasi, arzda yokdur, olamaz, bu muhaldir…

O zaman, (vahye) müstenid şartların netîcesinde varlık ortaya koyan “ŞEHÎD, ŞEHİDLİK ve GÂZÎLİK” mefhumlarına “Dembokrasi” denen ve mücerred sıradan (aklı) tanrı yerine oturtan bir rejim içinde yer vermek, İslâmiyyet’in mutlak cüz’ü olan bu mefhumları, “Dembokrasinin içinde de vardır” hükmüne bağlıyarak; ve buradan bir akıl yürütmeyle (!) “Dembokrasi Şehidi” gibi bir terkîb peydahlamak, bu yüce ve mutlak dîne tecâvüzdür; ondan ihtihâldir; onun olmazsa olmaz cüzlerinden birini gasb ederek onu tahrîfdir; onu hiçe saymakdır; ve ona hakâretdir, onu ayak altına almakdır…

9) Büyük Müfessir Muhammed Hamdi Efendi Merhûmdan:

“ŞEHİDLER: Allâh yolunda can veren mücâhidler ki cennetlik olduklarına şehâdet edilmiş meşhud (şehâdet edilen)dir.” (Elmalılı Tefsîri, Tab’-ı Evvel, c.7, s.4747)

İslâm Târîhi boyunca yüzmilyonlarca (ŞEHİD) mücerred “Allâh içün can vermiş ve ŞEHİDLİK rütbesi” gibi o pek ulvî dereceyi ihrâz etmişlerken; “dembokrasi şehidi” gibi insanlık târihinde görülmeyen yüzdeyüz bâtıl ve şeytânî bir makâm ve rütbe ihdâs edib uydurmak cinnetlik bir hâldir… Aynı zamanda bu, Bedir şühedâsından Çanakkale şehidlerine kadar milyonlarca (Şehid Ecdâda) ne içün ve neyin uğrunda “Şehid olmaları icâbetdiğini bilememek” gibi bir cehâlet ve abesiyyet isnâd etmekdir… Onlara zımnen: “Dembokrasi içün şehid olmak varken, tutmuş Allâh içün şehid olmuşsunuz, vah vah çok yazık!” demekdir; ve varlığımızı borçlu olduğumuz onlara en sunturlu nankörlük ve onları küçümseyerek hiçe saymakdır… Haçlı Avrupa emperiallerinin binlerce senedir müslüman kanı dökmelerinin karşısında, “Milyonlarca şühedânın kanını da’vâ etmek yerine”, o emperiallerin kafa ve kalb ifrâzâtı olan demokrasiyi, “uğrunda şehid olacağımız tek kıymet budur” diyerek kıyâm etmek, ecdâda en büyük ihânetdir; ve bu milletin târîhine geçecek en kara sahîfelerden birisi olsa gerekdir…

10) Bu satırları yazanın merhûm babasının dayısı, (1902-1922 arasında tam 20 sene, İslâm Coğrafyasında,  Balkan, Trablus, Yemen, Filistin, Çanakkale ve Anadolu cebhelerinde harbetmiş bir askerdir… 20 yıl sonunda delik deşik vücûduyla memleketine döndüğünde, ona:

 “Hoş geldin dembokrasi gâzîsi!”

Denseydi; veya şehid olmuş olsaydı da arkasından:

“Dembokrasi Şehidimizin ruhûna!”

Diyerek, kendisine aslâ ulaşamayacak Fâtiha’lar, Yâsin’ler ve hatimler gönderilseydi, acebâ ne kadar azâb içerisinde kalırdı!

Şunları söyliyeceği de muhakkakdır:

 “Ahfâdım,  7 cebhede 7 düvele karşı çarpışarak delik deşik olan beni, gâvur felsefesi içinde bir mahlûk gibi görmeye başlamış! Demek ki, 20 yıl 7 cebhede 7 düvelle boğuşmalarımın netîcesi, memleketimin böyle bir (Kültür=Harsiyât) istilâ ve işgâline uğramış olması olacakmış!”

11) Bugün AKP sözcüsü ve Başvekîl Muâvini Nu’mân Kurtulmuş Bey Oğlumuz, Babası Merhum Dr. Niyâzi Bey Dostumuz sağolsaydı da, karşısına geçib :

“Baba! Senin baban ve benim Dedem Binbaşı Numan Kurtulmuş Bey’i ben “Dembokrasi GÂZÎSİ” i’lân edeceğim!”

Deseydi, acebâ alnının ortasına nasıl bir sey yapışırdı???

Yahud da:

“Baba! Senin baban ve benim Dedem Binbaşı Nu’mân Kurtulmuş Rahmetli “Dembokrasi GÂZÎSİ” olmak varken, tutmuş “Düz gâzî” yani Kur’andaki ve Sünnetdeki (gâzî olmuş), pek büyük bir fırsat kaçırmış, yazık etmiş, ne kadar üzülsek az!”

Deyiverseydi… Dr. Niyâzi Kurtulmuş Bey Dostumuz acebâ oğulcuğu içün “Bu benim oğlum” diyerek hatır eder miydi?. Yoksa bir Osmanlı tokadını kınından çıkarıb münâsib bir mıntıkada infilâk mı etdirirdi? Sonra da (has…) mi çekerdi?

Nasîbi olanlar düşünüb, tatlı tatlı tefekkür ve tahayyül edebilirler!

12) 15 Temmuz 2016 günü, Kanlı ve vahşî Haçlı Seferi’nin canîleri tarafından katledilen Büyük Vatan Evlâdı Halil Kantarcı, 16 Aralık 2015’de atdığı bir tivitinde bakınız ne demiş:

“ŞU DEMOKRASİYİ KUTSAYAN KİMSEYE İ’TİMÂDIM YOK. AMA KİMSEYE. ATALARIMIZ, DEMOKRATİK FALAN OLSAYDI, MUHTEMELEN VATANSIZ KALIRDIK!”

Bugün “Dembokrasi şehidi-Dembokrasi nöbeti” diye yırtınanlar, 15 asırdır aslâ görülmeyen böyle mason ve yahudi uyduruğu bir  terkîbin peşine düşeceklerine, mücerred “ŞEHÎD ve GÂZΔ deseler, ve bu denilince 15 asırdır ne anlaşılmışsa o anlaşılsa, KIYÂMET mi kopar?.

Bu, hâlâ şunu isbat ediyor ki, politikacılar, İngiliz’in, ABD’nin, AB’nin ve İsrail’in şu veya bu şekilde (vesâyeti) altındadır; onlardan ödleri kopmaktadır; aşşağılık duygusu denen berbat mı berbat bir duygu onları pençesine geçirmiş istediği gibi oynatmaktadır!. Yahudi-Haçlı Cebhesine yaranmak, yalakalık ve meddahlık uğruna, bu “Dembokrasi” şirki ve zikrinden vazgeçememektedirler…

13) “Dembokrasi Şehidi ve Gâzîsi” gibi yahudi-mason uydurması bir terkîb ile, şehidler, İslâm’ın olmakdan çıkarılıb, İngiliz, ABD ve AB emperializmasının bütün dünyayı sömürme ve istilâ etme vâsıtası olan ve “Dembokrasi” denen şu iğrenç kelime ile, nasıl dembokrasinin malı gibi gösterilir? Bu terkîbi uyduran ve kullananlarda zerre kadar dînî hassâsiyet, köke bağlılık, yerli olmak ve bu memlekete âidiyyet kalmamış mıdır?.

14) “Birlik ve Berâberlik!” diye yırtınan politika cambazları, neden BÖLÜCÜLÜK peşine düşmek ihâneti irtikâb ediyorlar?. 15 asırdır “ŞEHİD” denildiği zaman anlaşılan, mutlak hakîkat İSLÂMİYYET’e ÂİDİYYET’dir… Şehidlik, neden buradan sökülüb bir başka gâvur felsefesine nakledilerek, “Âidiyyet, mülkiyet, milkiyet, hâkimiyyet, dünyevî ve uhrevî ulviyet” neden resmî kuvvete dayanarak zorbaca “Âidiyyet Operasyonu” denilebilecek bir hıyânetle mevkii ve mevziinden sökülüb başka yere taşınıyor?

Bunun, kalb ve böbrek nakli içün “organ mafyalarının” yapdığından bin beter bir mafiacılık olduğu, ne zaman idrâk edilebilecekdir? !

Böyle rezil bölücülük ve 1000 yıllık kök salmış kıymetlerle  oyuncak gibi oynamak; ve böylesine kendi kendisini inkâr dünyânın neresinde vardır?

15) Bu 15 Temmuz Haçlı Seferi denen aşşağılık yahudi-mason Feto lânetlisinin arkasında, İngiliz, ABD ve AB’nin bulunduğu yüzdeyüz bir vâkıa iken; ve bu “Haçlı Seferi” güdücülerinin Anadolu’yu istilâ ve işgalleri aslâ inkâr edilemiyecek kadar apaçık ortada bir hakîkat iken; bu global şebekelerin “BİR TEK DÜNYÂ DAVLETİNE GİDİŞDE KULLANDIKLARI DEMOKRATİKLEŞTİRME PROJESİ” hâlâ görülemiyecekse, batsın böyle politika ve politikacı dünyâsı… Müstevlî ve müstemlekecilerin ekmeğine yağ sürercesine 15 asırlık şühedâya HASS olan ÂİDİYYETİ  çatır çatır yerinden sökerek, o dünya şeytanlarının yoluna kurban etmek, Cihân târîhinde görülmeyen bir fecaat ve felâketdir…

16) Dembokrasinin diyoruz, ne Allâh’ı vardır, ne İslâmiyyet’i ve ne de CENNETİ ki, “şehidi” olsun!.” Bunun, dembokraside varlığı mutlak muhâldir. Bu muhâli (var) göstererek dünyânın gözü önünde bu cinâyeti işlemek, “Dembokrasi Şehidi” denilen ve canını veren 249 Anadolu çocuğuna en büyük hakâret ve onların îmân ve dînlerine son derece mütecâviz bir bühtandır… Şehidlik makâm ve rütbesi, bırakın dembokrasi gibi bir eskiçağ felsefesini, hiçbir din ve inanç familyasında da aslâ yokdur ve olamaz. Bu, mücerred, Rasûl-i Rusül Sallallâhu Aleyhi Ve Sellem Efendimiz Hazretleri’nin tebliğ buyurduğu DÎN ve ŞERÎAT’a MAHSUS, ONA MÜNHASIR bir makâm ve rütbedir… Hiçbir din ve inançda, bu son Peygamber Aleyhisselâm’ın haber verdiği “ALLÂH ÎMÂNI” aslâ ve kat’â yokdur, muhaldir… Bu olmayınca, îmânın 6 şartının diğerleri de olamayacakdır… Dolayısıyla “Şehidlik ve Gâzîlik” gibi kelimeler ile var olan ma’nâ da, İslâmiyyet’in dışında olamaz; ve bu da muhaldir, müstahildir, mümteni’dir!!!..

17) Dembokrasi ise, Allâh Azze’nin VAHYİ karşısına herhangi bir aklı, (Son derece iğrenç insî bir şeytana âid bile olsa; içinde en acımasız bir kâtillik, hırsızlık, tecâvüz etdiği kadını bebeği ve çocuğu ile başını taşla ezerek öldürme meyli de meknûz bulunsa) işte dembokrasi bunların aklını vahyin karşısına dikdiğinden; ve bütün bu akılları, bütün Allâhsızlıklarına rağmen kendi içinde ve kendi normları dâhilinde en sahih ve meşru’ vâhidler saydığından, dembokrasinin “Şehidi ve Gâzîsi” diye bir nesneden bahsetmek muhaldir…

Olsa olsa, “Dembokrasinin şeridi” olabilir!

(Mâba’di var)

İntişârı: 15.07.2017 / 21:56:51

The post -2- Dembokrasinin Allâh’ı, Âhıret Îmânı, İslâm’ı Yokdur Ki Şehîdi Olsun! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(1)

Ahmed SELÂMÎ

“15 Temmuz 2016 Haçlı Seferi’nden” sonra AKP iktidârının kılavuzluğunda bir “Dembokrasi Şehidi” “Dembokrasi Nöbeti” gibi ta’birler uydurularak ehâlinin diline verildi; ve 15 asırlık İslâmiyyet’e âdiyyeti yüzdeyüz ortada olan “ŞEHİD/ cem’i ŞÜHED” gibi şer’î ıstılahların da böylelikle, pek cinnetlik hâl çerçevesinde istikâmetleri değiştirildi!.. Evet, bu yolla da, Allâh’ın Mukaddes ve Muazzez DÎNİ, çocuk oyuncağı gibi oynanan bir nesne derekesine düşürüldü…

Korkunç bir tahrîfat, tağyîr ve tebdîl cinneti…

1) Allâh’a îmân, Âhıret’e îmân, Peygamberlere îmân, Kitablar’a îmân, Meleklere, Kader’e îmân nasıl İslâmiyyet’den başka hiçbir din veya ideolojide, doktrin ve devlet prensibleri arasında muhâl derecesinde yoksa, dembokraside de aynen öyle yokdur ve olamaz… Cihâd, namaz, zekât, oruc ve hacc gibi Şerîat-ı İslâmiyye’ye âidiyyeti yüzdeyüz olan 5 ana İBÂDET esası, nasıl ki İslâmiyyet’in olmazsa olmaz mütemmim  amelî cüzleri ve ana rükünleri ise; ve İslâmiyyet’den başka hiçbir din veya rejimde/sistemde yok ve olamazsa, dembokraside de o kadar yokdur ve olamaz, muhaldir…

Dembokraside “Allâh’a îmân esasları” diye bir şart yokdur ve olamaz…

2) Şehîd, Allâh’a mutlak îmân ve bağlılık taşıyan ferdin,  “cihâd” ibâdetini edâ ederken, “Kâmil Ma’nâsıyla” ancak o zaman ortaya çıkar…

“Şehidlik” İslâm’ın içinde elde edilen, bir netîce… Cihâd denilen ve aynen namaz gibi 5 ana ibâdetden birisi olarak, bunun  netîcesi… Mücerred Allâh Celle’nin bildirdiği ve Rasûlü Aleyhisselâm’ın tebliğ buyurduğu muazzam bir rütbe ve çok büyük bir makâm… Mücerred İslâm’da mevcûd, ONDA husûsî, gâvur diliyle “İslâm’da spesifik” bir keyfiyet… “GÂZΔ de aynen böyle…

3) “Dembokrasi namazı, dembokrasi orucu v.s.” ne kadar olmazsa, “Dembokrasi Şehîdi” de o kadar olmaz, muhâldir!. Meselâ, mücerred sıradan ve biyolojik bir aklı kanun yapıcı olarak tanıyan Para-lamento, dembokrasinin olmazsa olmazıdır, onun malıdır, onun lâzım-ı gayr-ı mufârıkıdır… Bu da, “İslâm Para-lamentosu” olarak bu dînin içinde görülemez, muhaldir!. Dembokrasinin temeli, hiçbir dîni tanımadan bütün bunların dışarısında kalarak, ateist bir felsefe temelinde (devlet rejimi) olmakdır… Burada “UHREVÎ RÜTBE veya MAKÂM” fikri muhaldir…

Bu kadar net ve açık keyfiyetleri bir yana iterek “Demokrasi Şehidi” gibi bir ta’birle müslüman îmân ve i’tikadının karşısına çıkmak, onların gözünü boyamak, onları aldatmak, onları kalb ve beyin taşımayan zombi yerine koyadır; politikacı sahtekârlığıdır…

4) Dembokrasiyi religion; sosyal, muhâfazakâr ve liberal partileri “i’tikadî mezheb”; ABP, ACP, ADP, AFP, AGP ve bilmem ne gibi düzinelercesini de “amelî mezheb”; parti-pırtı liderlerini tanrı, para-lamentoları “Dembokrasi Ma’bedi” tanıyanlar bile; nazariyâtdaki temel inanç esasları arasında “Âhıret’e ÎMÂNI” taşımayan dembokrasiye, “Şehid” mefhûmunu aslâ mâledemezler, etmemişler ve edemiyorlar.. Çünki bu “şehidlik” denilen varlık, bütün esaslarıyla yani itikâdî ve amelî bütün şartları ile “kat’iyyen tecezzî kâbul etmeyen bir DÎNİN” mücerred kendisine hass, onun lâzım-ı gayr-ı mufârıkı bir (rükündür); bir TEMEL esasdır…

Bu dinden başka bir yerde görülmesi muhâl olan bir varlık…

5) Ancak, ne Müslümanlığa ve ne de dembokrasiye inanmış; ikisini de biribirinin içinde görme veya gösterme sihirbazlığına tutunan pespâye şark politikacıları, bu 19. sınıf “inanç ve dembokrasi çığırtkanları” olduklarından, böyle “Dembokrasi Şehîdi” gibi bir takım terkibler uydurmaya tenezzül etmeyi, olmayan şahsiyetlerine bol bol yedirmekde hiçbir mahzûr da görmezler!..

6) Mesela Yehûdiyyet’de “Dembokrasi Kutsanmışı” gibi bir ta’bire; Hıristiyanlık’da (Nasrâniyyet’de) “Dembokrasi Azizi” gibi bir terkîbe; Şamanistlikde “Dembokrasi Şampiyonu” gibi bir rütbeye; Kamalistlikde “Dembokrasi Uçurtması” kabilinden bir ataist ruhbâniyyetine hiç kimse hiçbir yerde rastlıyamaz…

7) Ancak, İslâmiyyet’i, müslüman görünerek pabuç hırsızına çevirmeyi veya karşısına oturtub terbiyeli maymun hâline getirmeyi, “Müslümanlık’a Hizmet ve DÎN ü Diyânet’e Teşvîk” perdesi ve maskesi altında seçmenlerine yedirmek hırsındaki zorba rejim ve sistemler, bütün bu kayıdların dışındadır; ve onlar içün dînin “Vahye müstenid mutlak keyfiyeti” hiçbir kıymet hükmüne sâhib olamaz; ve onlar, dînin tepesindeki gardiyanlar olarak onu her kılığa sokmanın, ilâveler ve tenkıslarla bozmanın, sarıklı politikacılarla kökünü (vahye istinadını) kurutub böceklere yem yapmanın âmir ve hâkimleri hatta patronlarıdır…

(Mâba’di var)

The post -1- Dembokrasinin Allâh’ı, Âhıret Îmânı, İslâm’ı Yokdur Ki Şehîdi Olsun! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ (Dağıstânî)

Büyük Osmanlı Müfessiri Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretleri:

“FITRAT HEP HAKK U HAYRA MÜTEVECCİH BİR İSTİKÂMET TA’KÎB EDER.”

Buyururlar.

Bugün “Müslümanım” diyen “Millet-i İslâmiyye’den” bakıye kavimler, 15 asırlık “Rabbânî-FITRÎ sistemi” ellerinden kaçırıb boyunlarına Haçlı yularını taktıkları içün, “HAKK U HAYRA MÜTEVECCİH BİR İSTİKÂMET TA’KÎB ETMEKDEN”   nâmütenâhî mahrûm kalmışlar; ve DEMBOKRASİ GİBİ FITRAT DIŞI ŞEYTÂNÎ SİSTEMLER ELİNDE BUGÜNKİ “dîn, can, nesil, akıl, mal, adâlet, emânet, istişâre v.s. emniyetinin sıfırlandığı, kıtâl, soygun, tecâvüz, şirk, nifak ve her türlü canavarlık ve vahşiliğin cirit atdığı mübtezel bir dâr-ı ikrâh ve azâba (bataklığa) düşmüşlerdir…

Binâenaleyh, her (15 Temmuz) geldiğinde mes’elenin esas bu tarafı kimsenin umûrunda ve dikkat nazarında değil; bütün duymaz, görmez ve dilsiz politikacılar ile iblis medya ve mütefessih mütefekkir sürüleri işin hep yevmî dedikodu ve mâlâyânîsi, sathî teferruâtı, kuru hamâset lâkırdıları ve ipe sapa gelmez parti-pırtı tarafgirliği gibi eblehliklerden bir türlü kurtulamıyorlar. Üstelik en mühim nokta da, sık sık beyan edilmelidir ki, asıl mücrim, Neo-Haçlı Batı eşkıyâları olub, Fettoşist çete sâdece tetikçidir. Karanlıkda ıslık çalarak korkusuzluğunu isbât hülyâsındaki yüreksizler gibi, devamlı Fettoşistlerin öne çıkarılıb, İngiliz, Yahudi ve ABD triumvirası kuyruğundaki müzmin ve müteselsil asıl ve ana düşmanın dil ucuyla ruznâmeye getirilişi, hem fettoşist mücâdelenin köklü olmadığını gösterir ve hem de, onların daha da şımarmalarını intâc eder ki, gidiş işte bu kadar sallapatidir!

Müfessir Merhûm son derece hikmetli ihtâr eder ki:

“…Bütün a’zânın hılkatinde esas olan bir fıtrat vardır ki ona, o a’zânın menfaati: Vazîfesi, fonksiyonu, fizyolojisi yâhud garîzesi (sevk-i ilâhî)si ta’bîr olunur. İnsan nefsinin bütün meyillerinde böyle yaratılış hikmetine doğru esaslı bir garîze vardır ki, ona da FITRAT denilir. VE FITRAT HEP HAKK U HAYRA MÜTEVECCİH BİR İSTİKÂMET TA’KÎB EDER.”

Dembokrasiden cumbokrasiye insan uydurması bütün sistemler, bu ana hükmün mefhum-ı muhâlifi olan şeytanlığı ortaya koyar; ve onların, istisnâsız topu da:

 “FITRAT, HILKAT VE SEVK-İ İLÂHÎ DIŞI OLDUKLARI HÂLDE, ŞERR Ü BÂTILA MÜTEVECCİH BİR İSTİKÂMET TA’KÎB EDERLER.”

İşte 15 Temmuz kuduruşu, antik yunan aklının bir ifrâzâtı olan dembokrasinin, zârûrî istikâmetinin mutlak bir netîcesidir. Hılâfet ne kadar Allâh irâdesinin bir sistemi ise, dembokrasi de, antik yunan aklının ifrâzı bir sistemdir. Bu sistemin asrımızdaki patronları, bunu, mutlak hakîkatın İslâm coğrafyasında kendileri içün ebedî ve mutlak bir mânia olmasını ortadan kaldırmak üzere, o memleketlerde dembokrasiyi fıtrat ve hılkat bozan bir TUZAK olarak kurmakda, bu yolla her mahalle sâkini ferd-i vâhide kadar zihin, akıl ve görüşleri kontrol etmekde; kavimleri, böyle güdüb irâdelerini saptırarak veya selbederek, onları bendeleştirmekde ve kullanmaktadırlar…

Gidişât, istedikleri kıvamda yürümez veya istedikleri kulluk ve tapınmalar azgın nefislerini tatmîn derecesinde olmazsa, “uşak veya eyâlet vâlileri” olarak gördükleri oralardaki “dembokrasi papağanlarını” 10 yıllık aralıklarla darbe-heybe ve Neo-Haçlı Seferleri ile kan dökerek, can alarak, ehlîleştirmeye, terbiye etmeye bakmaktadırlar!…

Oralardaki politikacıları papağan gibi “dembokrasi” nakarâtıyla yatırıb bu nakarâtla kaldırmalar ile de, oralara “Dembokrasi GETİRME, veya ileri dembokrasiye geçirme, veya çok daha dembokrasi yalatma, v.s.” zorbalık ve haydutluğunun arkasında,  hep, bu “2000 yıllık fıtrat bozukluğu yani HAÇLI geleneği olan sömürme, kan dökme veya kan emme” iblislikleri yatmaktadır.

Bugünün İslâm coğrafyasından başka kan dökülen dünya parçası yoksa, işte vâkıa ve vak’alar bu kadar bedâheten ortadadır; ve kâbil-i inkâr da olamaz.

Ne yazık ki, İslâm memleketleri, bütün bu hakîkatları görmeğe nâmütenâhî uzak “SAĞIR, KÖR VE DİLSİZ”leri, İngiliz parmağındaki Lozan masalları ile başlarında birrıza veya bilârızâ taşımanın mahkûmu yapılmış; Neo-Haçlı Seferleri ile de bu ülkeler adı geçen fasid dâireler içine çekilerek, kazığa çakılmışdır. Böylece, tam ma’nâsıyla önlerini ve mâzîlerini göremiyecek kadar şaşkına çevrilmişler; ve fıtrat ve hılkatleri de bozularak kendi hakk ve hakikatlerine dönmeyi bile akledemez zombiler hâline getirilmiye çalışılmışlardır…

Merhûm Müfessirin hakk ve hakîkatden başka bir şey olmıyan satırları, şöyle devam etmekde:

 “Meselâ insanın acıkması ve yemeğe içmeğe meyli, yaşamak içün kendisine lâzım veya nâfi’ veya evlâ olanı almak hikmeti içündür. Yoksa zehir yutmak veya kuru bir zevk içün isrâf ile mi’desini bozmak içün değildir. O vakit fıtrat bozulmuş, dalâlete düşülmüş olur. İnsanın, insan ruh ve zekâsının asl-ı fıtratı da, hakkı tanımak ve Hakk Yaradanından başkasına kul olmamak içündür. İnsana ruh, yanlış duysun, Şeytan’a uysun diye değil, hakk ve hayrını duysun, mebde’ ve meâdını (nereden gelib nereye gideceğini, başlangıç ve sonunu, âlem-i ervâh ve Âhıreti) ve O’na karşı vazîfesini bilsin diye nefholunmuşdur. Netekim FITRAT ÜZERE GİDEN veya fıtrata yakın olan sâfî ruhlar, yalanı, eğriliği bilmez, eğrilik meyli sonradan arızî olarak iktisâb olunur bir AZMANLIKDIR…….”

Dembokrasi gibi beşerî sistemlerin fıtrat ve hılkat BOZAN  karakteri, bende=köle yapılıb sömürülmek istenen ülkelerde öyle bir “Maarif sistemi” ister ki, oralarda yetişen GENÇ nesiller, yukarıdaki satırlardaki misâle tevfikan, açlığı, gıda almak içün değil, zehir ve uyuşturucu almak içün saptırılır; ve  bir mevhîbe-i ilâhiyye olan kuvve-i şeheviye gibi bütün garîzeleri de,  fıtrat ve hılkate uygun olarak değil, devrin ve dehrin hükûmet ve maarif baronlarının irtikâb etdiği gibi “Toplumsal cinsiyet eşitliği” veya ucûbeliği derslerine kadar azmanlaştırıcı âmillerle, başdan çıkarılmak üzere kullanılırlar ve nesiller de böylece hılkat garîbesi veya Lût KAVMİ hâline getirilirler…

Dembokrasinin, “ALLÂH’DAN BAŞKALARINA, PARALAMENTOLARI TANRI İTTİHAZ EDEREK ORALARA TAPTIRMASININ VE DİNSİZLİĞİN, FITRATA MUHÂLİF BİR DALÂL” olduğunu apaçık yazan MÜFESSÎR MERHÛM, bunları şu satırları ile cihânın gözüne sokmaktadır:

“İnsanın insan olmak haysiyetiyle asıl fıtratı, Fâtır’ına (Benzeri olmadan YARATAN’ına) inkıyâd, “BEN İNSANLARI VE CİNLERİ ANCAK BANA KULLUK ETSİNLER DİYE YARATDIM.” (Zâriat: 56) BUYURDUĞU VEÇHİLE, YARADAN ALLÂH’A UBÛDİYYETDİR. DİNSİZLİK, FITRATA MUHÂLİF BİR DALÂL OLDUĞU GİBİ, ALLÂH’DAN BAŞKASINA TAPMAK DA ÖYLEDİR. FITRAT DÎNİ, ALLÂH DÎNİ, HANİFLİK, İSLÂM’DIR,” (c.3, s.3823)

“Allâh indinde hakîkî DÎN İslâm’dır.”

*

Pensilvanya’daki ilâhlarının koruması altına alınan Emekli vâiz Fettoş da, “Fıtrat Dînini” bozmak içün, 1964 yılında CİA ajanı “Graham Fuller”in tasmasını boynuna geçirdikden sonra, 15 Temmuz 2016’ya kadar 55 yıl ve sonrası, önüne konulan CİA eminâmelerini yahudi anası ile ermeni babasının genleri ve rızâsına uygun tatbik ederek çalışmış ve efendilerine sadâkatde aslâ kusûr etmemişdir!. Ancak “ENCÂMI NE OLUR?”  Bunu,  kader, kazâ olunca bütün cihan, ancak o zaman görecek ve bilecekdir!.

Vatikan’ın Türkiye temsilcisi Monseyyör George Marovitch, 1998’de Hocia’yı Papa 2. Jean Paul ile görüştürmüşdür. “Biz burada, Papalık Konseyi Misyonunun bir parçası olarak bulunuyoruz” diyen; ve böylece hangi dünyânın adamı ve ajanı olduğunu apaçık ortaya koyan Hocfendinin bu vasfı, Vatikan’da “Devlet Başkanı” gibi karşılanışı ve “MİSYONU”, fıtratı ve hılkati bozuk sistemin narkozlu Ankara politikacıları tarafından “Duyulamamış, görülememiş ve dile getirilememiş”dir!.

15 Temmuz 2016 Neo-Haçlı Seferine giden yol, 55 yıl, işte böyle Ankara uyurgezerleri tarafından açılmış, tesviye edilmiş ve döşenmişdir…

Herifin, İslâmiyyet’in ana düsturlarını ve Peygamber Aleyhisselam’ı yok sayıcı ve Yahudi cibilliyeti ile yapdığı iğrenç tahrif, tağyîr, tebdil, saldırı ve beyanlarına ise, onunla aynı İslâm düşmanlığını paylaşan Ankara dinsevmezlerinin İslâm adına dikkat kesilib alârma geçmesi zâten beklenilemezdi… Bu i’tibarla iki taraf arasında İslâmiyyet’in sulandırılıb “Anayasanın lâyıklık ilkesi doğrultusunda yürütülen” beşerî bir religion hâline çekilmesinde, global rızâya tam mutâbık “paralellik” vardı; ve, Fetoşizm ile AKP lâyık felsefesi bu noktada tam bir mutâbakât ve hedef birliği içindelerdi.

Dolayısı ile Temmuz kuduruşu ve katliâmının ana mes’ûlleri, 1975’de mason da yapılan bu Hocia’ya, 1964’den beri bütün devlet imkânları ile müzâhir olan politika sülükleri, DİB’işçiler, İlhâdiyatçı oryantalist çömezleri ve H. Kakamanlis makûlesi, ammâ şimdi ise sütten çıkma akkaşık hâline gelmiş, “Abant kokanası ve diyalog manyağı” akıl hocalarıdır!…

Bir zamanlar Hocia’nın sağ kolu Nureddin Veren’in beyanlarına bakılırsa:

“Gülen’e ağlayarak insanları etkileme metodunu Yaşar Tunagür (Demirelin hass uşağı ve sâbık DİB’iş Bşk. Yardımcısı) öğretti. Tunagür, masonluğun kötü bir şey olmadığını anlatırdı. Kasım Gülek ve elit masonlarla ilişki içindeydi.”

Altaylı’nın bir programına çıkan Gülen’e Altaylı sordu:

“–Siz mason musunuz?”

Cevab, “masonum veya değilim”den biri olması îcâberken, yılların “Allâh’la ve Peygamberle konuşan!” kürsü baykuşu tarafından minder dışına kaçmak, aynen şöyle olmuşdur:

“–Masonluk kötü bir şey değildir!”

Fettoş’un, İslâm’ın omurgasını kanırta kanırta değiştirmek yani O’NU ORTADAN KALDIRMAK gibi (İngiliz, Yahudi, ABD ve Vatikan) tarafından ona yüklenen vazîfeler, dünya çapındaki “Türkçe Olimpiyatları” maskelerine varıncaya kadar pek iğrenç çapdaki cinâyet ve hâinliklerle; onun bu İslâm aleyhdârı “misyon ve vizyonunu” diline bile alamıyan-almıyan bugünün tv kanalizasyonları, politikacıları, idârecileri, sarık-cübbeli maaş kulları; mütefekkir, muharrir, yazar-çizer-oynar, müellif ve mütefennin geçinen ve on para etmez zibidileri ile bile, güle oynaya yürütülmektedir… Evet bunlar, apaçık göstermektedir ki, Fettoşizimle bu memleketde “mücâdele” şöyle dursun, tam tersine, onlara bu sünepe ve uyuşmuş kafalarla cesâret, intikâm, ısyân, tuğyân, şımarma, kudurma ve cür’et aşısı yapılmaktadır…

Fettoş Hocia’nın, zikretdiğimiz dünyâ merkezlerinin bir tetikçisi olduğu, kendi irâde ve kudreti nazara alındığında kocaman bir sıfır olduğu bedâhaten ortada bir hakîkatdır. Binâenaleyh, suçlu olarak mücerred bu herifin zikredilib, bunu kullanan Neo-Haçlı-Yahudi şebekelerinin asıl mücrim olarak ortaya çıkarılamayışı da gösteriyor ki, anti-fettoşist geçinenler korkakdır, gayr-i ciddîdir, mütereddiddir, ikbâl hesabları içindedir ve İslâmiyyet’e hızmet diye bir hedefleri aslâ yokdur…

İşte fıtrat ve hılkat dışı sistemlerin insanların başına ördüğü çorap bu kadar berbatdır, bu bataklık içinde “Müslüman olarak” ayakda kalabilmek sistem baykuşlarının dediği gibi hiç de kolay değildir…

“Cinsî sapıklığın on çeşidine kadar her rezilliği, inanç çeşitliliğini zenginlik sayarız” diyerek azdıran, “her inanç ve dinlere eşit mesâfede bulunuyoruz, bizim lâyıklık anlayışımız Fr. Anlayışından farklıdır” gibi kuyruklu yalanlara sarılarak, böyle binbir katakülli ile göz boyayan; ve her zıd şebeke, “örgüt” veya sürüye kadar “mavi boncuk dağıtan”; aslında ise (oy) ve dolayısıyla (saltanat) peşindeki politikacıların peşine düşmek, en büyük salaklık ve körlükdür…

Fıtrat ve hılkat dışı sistemler elinde bırakınız ulemâ ve hulefâsını, âkil adam ve münevverleri bile yok edilen bir kavmin dışarıya karşı muvaffakıyyetini, içeride bile asâyişi te’mîn etmesi, huzur ve sükûnu tahakkuk etdirmesi düşünülemez!

15 Temmuz’un sene-i devriyelerinde de, bunun içün hep havanda su dövülmekde, antik yunan aklının ifrâzâtı olan “Dembokrasiye nasıl daha şehvetle taparız” gibilerde şeytânî hesablar peşine düşülmektedir.

Hulâsa bu fıtrat ve hılkat dışı sistemin dönek, yalancı, ahdinde vefâsı olmıyan, müsrif, pozitivist, maddeperest, layıklıktapar, Allâh Azze ve Celle’nin Azîz dînini âlet, oyuncak ve istismâr etmekden çekinmeyen ve onu beğenmeyib “güncellenmelidir, değiştirilmelidir, bu zamanda uygulanamaz” diyerek dış düşmanlara da  “Bunların 1000 yıllık dinlerine, asıllarına, soylarına, milletlerine, tarihlerine, âilelerine, ölmüşlerine hayrı kalmamış ki bize ne hayırları dokunur” dedirten politikacıları ile sâhil-i selâmete çıkılacağına bindebir ihtimâl verilemez…

İşte fettoşizmi tetikçi olarak kullanan İngiliz, Yahudi, ABD ve Vatikan dörtlüsü ile kuyruklarındaki (Neo-Haçlı Batı Dindaşları), 15 Temmuz 2016 Seferi ile kudurmuş; ve fakat mücerred Allâh Azze’nin MURÂDI ve LUTFU ile, dış gâvur, iç uyurgezerleri altına alıb üzerinden tank paletlerini geçirememişdir!…

Mücerred Allâh Azze’nin murâdı, takdîri ve ihsânı olarak…

Bunu, îmânsızca Hâlıku’l-Esbâb dışına taşımak; veya tefsîrin  buyurduğu gibi lâyıkçı kafalar gibi “ona, buna ve şuna bağlamak” şirki ve dalâletinden, Vâcibü’l-Vücûd Azze ve Celle’ye sığınırız.

Fakat binlerce esef ki, Kahhâr-ı Zü’l-Celâl’in bunca ihsânı karşısında zerre kadar ıslah olunmamış; Hakk’a dönülecek yerde, “Dembokrasi Bayramı” gibi hezeyanlar ortalığa dökülmüşdür. Artık bugün ısyân ve tuğyân, “Âile, kadın ve erkek, iffet, mahremiyet, fıtrat ve hılkat, v.s.” îmân ve telâkkîlerini parçalamış; “Toplumsal Cinsiyet Eşitliği” gibi kahrı câlib sapıtmalarla Lût Kavmi çukurlarına sürüklenmeye kadar yol bulabilmişdir…

Bütün Peygamberlerin RABBİ, imhâl etse de ihmâl etmiyecek, hesâbını “serîu’l-hısâb” olan olarak görecekdir…

İntişârı: 24.07.2019 / 19:36:23

The post 15 Temmuz Kuduruşu, İslâm’ı Tamâmen Silecek Bir Neo-Haçlı Seferidir! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ (Dağıstânî)

.

15/Temmuz/2016 cinnet târihi, Tanzîmât’dan beri ve hele 96 yıldır, Neo-Haçlı Cebhesi “güdümünde” Osmanlı-İslâm Coğrafyasında “Dinsiz bir kavim yetiştirme projesinin” bir netîcesidir. Bu Coğrafyanın azılı düşmanı Neo-Haçlı Batı, onu, “Diri tutacak ve silinmekden kurtaracak” bir tek âmilin mücerred “İSLÂMİYYET” olduğunu, başda İngiliz, Yahudi, Vatikan ve ABD olmak üzere çok iyi biliyordu.

Öyle ki, bunu, Ankara politikacılarından başka Dünyâ’da bilmiyen de yokdur!… Türkiya’da “devrim” adı altında yapılanların tamâmı da, adı geçen projenin hayata geçirilmesinden ibâretdir…

İşte Neo-Haçlı Bâtıl Batı, bu istikâmetdeki projesini hayata koyarak bilhassa “Tanzîmât” denilen belâ ile İslâm milletini, yegâne ve en büyük kuvvet ve kudret kaynağı olan dîninden ve dolayısıyla O dînin zâtında zarûrî bir zırh olarak bulunan (Hılâfetden) mahrum bırakmayı, en birinci hedef seçmişdir ki bu aslâ inkâr edilemez…

Bunu da, zaman zaman İsâmiyyet’in nice temellerini (yasaklıyarak), ambargo ve tahdîd koyarak 1923’den i’tibâren 27 yıl yapdılar. Sonrasında ise, San Fransisko dayatması ile  Türkiya’yı dembokrasi denilen tuzağa düşürdüler. Böylece, artık şuurunu kaybetmiş uzviyete zehri şırıngalamayı uzun zamana yayarak, onu, daha uzun va’dede felç etmeyi yani milleti başka millete tahvil ederek hedefe vâsıl olmayı plânladılar… Anadolu îmânı, İslâm, âile, târîh ve harsiyâtı (akıl ve nefisler işgâl ve istîlâ) altına alınarak, “Yahûdi karakteri olan tahrif, tağyir, tebdil, güncelleme, reform, revizyon, batılılaşma, çağdaşlaşma, hatta hizmet, cemaat, ictihâd, vs. gibi isim, resim ve şekiller altında”  millet iken, ulusa geçiş ve göçüş tahakkuk etdirildi…

 Bilhassa 96 yıldır irtikâb edilen, ana hatları i’tibâriyle budur…

*

Kur’ân-ı Hakîm ta’bîriyle “fıtratı bozarak”, Müslüman Anadolu milleti, cellâdına aşık etme usulü ile yüzseksen derece ters çevrilerek, dostuna düşman, düşmanına dost yapıcı bir yola sokuldu… İslâm’ın yerine, İslâm’ın sulandırılmış ve tahrîf edilmiş şeklini, Tefsîr ta’bîriyle “Fıtratın isikâmetine muhâlif” dindışı bir sahte dîni, gene “İslâm adı altında onun yerine oturtarak”, 70 yıldır da, bu hâinlik irtikâb edilmektedir. Kendisini Müslüman zanneden onmilyonlar, dünyâdaki yüzmilyonlar, bu şekilde “Dembokratik politikacıların” binbir şeytânî kataküllileri ile saptırılıb aldatılmakda; ve dîn diye, din dışı oyunlar ve uydurmalarla oynatılıb oyalanmaktadırlar…

Müfessîr Merhûm’un aşağıdaki tefsir satırları bunu çok iyi ve güzel beyân buyurmaktadır:

“Daha Allâh’ın Dîninden gayrısını mı arıyorlar?. Halbuki göklerde ve yerde kim varsa, hepsi ister istemez O’na teslîm olmuşdur. Hep O’na döndürülüb götürülüyorlar.” (Al-i İmrân, 83)

“Binâenaleyh din husûsu hevâlara göre değil, Allâh’ın birliği ile insanlık vahdeti üzerine yürümelidir. MÜFESSİRÎNİN ÇOĞU, FITRATI, HAKKI KABUL VE İDRÂK KABİLİYYETİ DİYE, FITRATA SARILMAYI DA MU’CEBİNCE AMEL İLE TEFSÎR ETMİŞLERDİR.”…….. “Fıtratın selâmeti, şuur sâhasında ve ictimâî şerâitle terbiye muhîtında, âdetlerin cereyânı içinde ya bozulur veya güzel bir inkişâf ile kemâlini bulur. Âhıret de, bu iki netîcenin birine göre olur….. Fıtrat, sırf ilâhîdir, bir sevk-i hakkdır, Allâh’ın emrini yerine getirerek Allâh’a ermek içün hep hakka doğru bir insiyâk (ilâhî ve ma’nevî sevk) ifâde eder. Kesb (istiyerek elde edilenler), enfüsî ve âfâkî (nefse ve dış âleme âid) muhtelif şerâit (şartlar) içinde hissin teheyyüçleri (helecan ve davranışları), zihin tefekkürleri ile alâkadâr olduğundan, fıtratın istikâmetine muhâlif hevâlara, zararlara, haksızlıklara, ısyân ve şirke sürükliyebilir. Bundan koruyacak olan ise dindir.” (s. 28)

………………………………..

Beşerî sistemler, bilhassa bugün dünyâya hâkim kılınmak istenen ve (antik yunan aklının ifrâzâtı olan dembokrasi), Müfessîr Merhûm’un ifâdesine tam uygun olarak “Dîn uyduran ve hüküm vaz’etmiye kalkışan”  bir ŞİRK sistemidir. “Beşerî kesb” yani “Bu kesb ile ortaya konan istisnâsız bütün sistemler” ise, “muhtelif hisler, fıtrat dışı hevâlar, zararlar, haksızlıklar, ısyân ve şirke sürükliyen” bir dayatmadır… Bunlar da, İslâmiyyet’in her kânun ve rüknünün karşısına, binbir katakülli ile, onun şeytânî bir mümâsil veya mukâbilini  “İslâm veya İslâm’ın en yakını” gibi koyarak, bu dîni ortadan kaldırmanın en azgın ve tehlikeli bir yoludur. Bunun içün en umûmî ilâhî YASAK şudur:

“ALLÂH’IN YARATDIĞI FITRATIN HILÂFINA DÎN UYDURMAYA VE AHKÂM VAZ’ETMEYE KALKIŞMAYIN.”

*

Bugün ruznâmeye oturarak, erkeği dişi, dişiyi erkek ve aralarında 4-5 çeşit iğrenç (cins) uydurma peşindeki LGBT, İngilizin bile imzâlamadığı İst. Sözleşmesi, KADEM, Mor-çatı, 6284, v.s. gibi nice mihrâk, kânun ve şebekelerin, politik veya ictimâî merkezlerin, (fıtrî ve hılkî) olan “erkek-dişi ve âile” mefhumlarını, modern dedikleri ucûbe ve fıtrat dışı telâkkîlere göre “Yeniden Ta’rîf” cür’et ve azgınlıkları; dolayısıyla zaten fıtrat dışı olan cemiyet, cemaat, hükûmet ve devlet mefhumlarını daha da zıvanadan çıkararak, azmanlaşmış hılkat garîbesi şekillere sokma faaliyyetleri, aşağıda, tam bir “Allâh’sızlık, müşriklik, fıtrî çarpıklık ve beşer kuduruşu” olarak şöyle hükme bağlanıyor: 

“SİZ, MESELÂ ERKEĞİ DİŞİ, DİŞİYİ ERKEK YAPAMAZSINIZ. YAHUD ALLÂH’IN HALKINI (yaradışını) BAŞKALARINA İSNÂD ETMİYE, BAŞKALARINI HÂLIK YERİNE KOYUB DA ŞİRK KOŞMAĞA, ALLÂH’IN HÜKMÜNDEN ÇIKMAYA ÇALIŞMAYIN. ÇÜNKİ ALLÂH’IN YARATDIĞI MİLKİ, SİZİN MİLKLERİNİZ GİBİ TEBDÎL OLUNMAZ. DÎN, FITRATI DEĞİŞTİRMEK İÇÜN DEĞİL, FITRATDAKİ UMÛMÎ SELÂMETİ İNKİŞÂF ETDİRMEK İÇÜNDÜR…… VELÂKİN İNSANLARIN EKSERİSİ BİLMEZLER.—DE, ÇARPIK GİDERLER; DÎNİ, FITRATDA DEĞİL, ÂDETDE ARARLAR VEYA HEVÂLARINA UYAR, ALLÂH’IN HALKINI (yaradışını) DEĞİŞTİRMEYE KALKARLAR…..VE MÜŞRİKLERDEN OLMAYIN.—AMELLERİNİZİ YALINIZ ALLÂH İÇÜN YAPIN, AÇIK VEYA GİZLİ BİR ŞİRK KARIŞTIRMAYIN.” (s.3825)

İnsanlar bugün, dembokratik politikacılar tarafından fıtratları dışına çıkarılarak şirke öylesine çekilmek isteniyorlar ki, bütün islâmî ibâdet ve şartlar, beşerî ve sıradan bir dînin “ritüelleri” derekesine indirilmişdir!. İnsanlara, sistemi, maddî ve beşerî bir takım değerler üzerinden muhâfaza etdirmek adına, kalabalıklar “politize edilerek” canlarını verecek kadar fedakârlığa teşvikleri, “Dembokrasi ŞEHİDLİĞİ” gibi pek büyük bir yücelik ve ulviyyet hâline getirilmekde; ve tam bir gözboyamayla bunlar, onlara yutdurulur hâle bile sokulmaktadır… İslâm’ın özüne âid nice mefhumlar, ıstılah, mukaddeslik ve ulvilikler, ne büyük bir cinâyet ve hıyânetdir ki, İslâmiyyet’i ortadan kaldırmak istiyen global projelerden (dembokrasi hânesine) taşınır olmakda; ve narkozlanmış kitleler bunun farkına bile varamamaktadır!. İslâmiyyet gibi ortak, nazîr, benzer ve şerik kabulü muhâl olan bir sistemin “mü’miniyim” diyenler, onunla alâka bağlarını kestikleri hâlde, resmî DİBİŞ, politik partiler, İlhâdiyyâtçılar ve tasavvuf istismarcısı cübbeli sarıklı bazı iblislerin gözküllemeleri ve saptırmaları ile, gene de “Müslümanım elhamdülillâh” nakarâtına devam ile, tatmin yollarını işler tutabilmektedirler!.

BEDÂHATEN ORTAYA ŞU HAKÎKÂT ÇIKIYOR Kİ, İSLÂM DÎNİ GİBİ MUTLAK BİR DÎN VE HAKİKAT,  ÂDEM ALEYHİSSELÂM’DAN KIYÂMET’E KADAR ALLÂH AZZE’NİN İRÂDE VE HÂKİMİYYETİNİ İNS Ü CİNNE TEVHÎDİ TA’LÎM VE TEBİYE EDER VE BÖYLECE KULUN KULA KULLUĞUNU YOK EDEREK SÖMÜRÜYÜ (EMPERİALİZMA ZULMÜNÜ) SIFIRLARKEN; ANTİK YUNAN AKLININ BİR İFRÂZÂTI OLAN DEMBOKRASİ İSE, YARATIK OLAN VE SÜBHÂNÎLİĞİ MUHÂL BULUNAN BİR AVUÇ İNSAN İRÂDE VE HÂKİMİYYETİNİ EN BAŞA ALIB BUNA DAYANDIĞINDAN, KULUN KULA KULLUĞUNU HEYKELLEŞTİRMEDE; VE TEVHÎD YERİNE ŞİRKİ VE İNSANIN İNSANI MUTLAK SÖMÜRÜSÜNÜ DE SIFIRDAN A’ZÂMÎYE ÇIKARMAKTADIR. BÖYLE OLUNCA DA, ALLÂH’IN İRÂDE VE HÂKİMİYYETİNE İSTİNÂD EDEN BİR SİSTEMDE, ADÂLET, EHLİYET, İSTİŞÂRE, AHLÂK, MERHAMET; DÎN, CAN, NESİL, AKIL VE MAL EMNİYETİ NE KADAR SEVİYELİ VE SÜBHÂNÎ OLARAK VARSA; BUNLAR, YARATIK AKLININ İFRÂZÂTI DEMBOKRASİDE O KADAR SEVİYESİZ VE ZEHİRLEYİCİ OLARAK VAR, SEVİYELİ VE DERECELİ OLARAK İSE ZERRE MİSKÂL YOKDUR, OLAMAZ, OLMASI DA MUHÂLDİR… AKSİ İSTİKÂMETDEKİ PROPAGANDALAR, BU ANTİK YUNAN AKLININ BİR İFRÂZÂTI OLAN DEMBOKRASİNİN, HAYAT HAKKI YAKALAMAK İÇÜN KENDİ ÖZ YALANLARI VE REKLÂMLARINDAN BAŞKA BİR ŞEY KABÛL EDİLEMEZ… YAŞAMAK İSTİYEN YILAN GİBİ, DEMBOKRASİNİN DE DÜŞMANLARINI ZEHİRLEMESİ VE UYUŞTURMASI, ONUN KENDİ KENDİSİNE BİÇDİĞİ BİR HAKK OLARAK MÜLÂHAZA VE MÜTÂLÂA EDİLMELİDİR…

*

Netîceten görülecektir ki, insanı heykelleştirerek ona TAPTIRAN beşerî sistemlerin, husûsan cumhuriyyet ve dembokrasinin, darbe, harbe, heybe ve Neo-Haçlı Bâtıl Batı Seferlerine mâni’ olmaları, suret-i kat’iyyede mümkin olamaz; bunlar, bu beşerîliğin lâzım-ı gayr-ı mufârıkı olarak devâm edecek ve yaşayacaklardır. Beşerin, bunların önüne geçmesi muhaldir. Çünki Allâh irâde ve hâkimiyetine istinâd etmiyen sistemlerin bu seviyeyi yakalaması kat’iyyen düşünülemez…

Ayrıca, dembokrasi içi ve onun mâhiyyetinden kopmaz bir şeytanlık olarak bu katleden ısyân ve tuğyânların, bugüne kadar olanlar cinsi ve şekli ile devâmı mecbûriyyeti de artık şart değildir!. E-muhtıra cinsi nicelerinin îcâd ve uydurulması, insanoğlunun fıtratdışı genetiğinde dâimâ melhuz ve mahfuzdur!.

Bu irsiyete irticâ’ eden “İnsanoğlunun, Rabbine karşı KENÛD=nankör, küfrân-ı ni’met eden” bir fıtrat iktisâb edeceği Kelâm-ı Kadîm ile sâbit mutlak bir hakîkatdır.

Fıtrat ve hılkati devâm etdirici bir sistemin ta’lim ve terbiyesi olmadığı takdirde, bu KENÛD=Nankör tabiat, insanı her türlü canavarlığa zarûreten itecek ve beşerî sistemlerde ayak diremenin temeli de bu olacakdır. Târihdeki kadîm İslâm milletlerinin fevkal’beşer medeniyyet ve adl ü hakk nizamları ile bugünün kalabalıkları elindeki “ucube düzenleri” mukâyese bile mümkin olamazsa, sebeb-i yegânesi işte budur… Binâenaleyh, 15/Temmuz kuduruşları gibi ihtilâcların zuhûru, bu keyfiyetin zarûrî bir netîcesi bilinecektir..

İctimâî, iktisâdî, siyâsî, hukûkî, âilevî, tıbbî ve askerî bünyelerdeki pek muhtelif gizli ittifakların, (oy putu ve heykellerine TAPMADAN)  katliâm yaparak, kan dökerek veya hiç dökmeden iktidarlara el değiştirmesi; veya “Derin Devlet Şekillerinin” zamanımızda çok girift ve sırlı bünyelerle hemen her devlet içindeki beşerî mevcûdiyyetleri, adı geçen darbeciliğin ortadan kalkamıyacağını isbât eder…

 Nerde kaldı ki, dembokrasilerdeki iktidârların (oy) ekseriyetiyle vücûd bulduğunu söylemek de aslâ mümkin olamaz. Nice göze görünmez teşkîlâtların, bağlantı ve hasis menfaatların; para, mevki’ ve saltanata satılanların, politik kumar hesablarının, derin sırlar taşıyan para babalarının, global loca veya hücrelerin binbir gizli kataküllisi; ve bunların, halkların gözlerini açık açık küllemeleri ve sihirbazlıkları, seçim netîcelerini, “yarık dembokrasi sandığından” çok daha müessir ta’yîn etdiği de aslâ inkâr edilemez bir vâkıadır!.

Dolayısıyla 15 Temmuzlar, İRÂDE VE HÂKİMİYYETİN, süflî ruhlar tarafından “BENİM ELİMDE OLACAK” deyişin bir netîcesidir. Süflî ve şeytânî, şahsî veya zümrevî menfaatların en öne alınışı; “Hüküm bende olacak, tanrılık imtiyâzı benim elimde olacak” deyişin; bunu pay edemeyişin ve hulâsa DEMBOKRATİK ŞİRKİN  zarûrî bir netîcesi…

İntişârı: 03.08.2019 / 15:07:40

The post 15/Temmuz/2016 Ve Fıtrat Hılâfına Dîn Uydurmak Ve Hüküm Vaz’etmek… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ (Dağıstânî)

.

Tefsir satırlarına bakdığımız zaman, Kelâm-i Kadîm’in, bütün beşerî sistemleri reddetdiğini ve onların “Fıtrat ve Hılkati” bozan sapıklıklar, sapkınlıklar ve azmanlıklar olduğunu apaçık görüyoruz. Bütün bu bozguncu sistemlerin, gene onların meydana getirdiği topyekûn müessese ve unsurlarının da “Fıtrat ve hılkati bozan” gayr-i meşrûluklar olduğu îzahdan vârestedir.  Allâh Azze ve Celle, “fıtrat ve hılkate” karşı bütün bu bozuklukların, ucûbelik ve garîbeliklerin, anarşi ve terör cinsi tuğyânın kat’iyyen yaşatılmamasını, bunlara taraf olunmamasını ve aslâ desteklenmemesini, ins ü cinne, en baş küfür, şirk ve haram olmaları sebebiyle kat’iyyen emreder… Hâlık Teâlâ’nın, “LÂ İLÂHE….” denilerek bunların kalbden yüzdeyüz ve tam olarak atıldığının ifâde edilmesini mutlak sûretde emretdiği, oryantalist çömezleri ile Fettoşist Kardinallere ma’lûm olsa da, Türkiya halkının bunu bilmediği , câhil bırakıldığı bedâhaten ortadadır. HALKIN, bunu kendisine hassaten bildirmiyen bir sistem işgâlinde olduğu; anayasa dayatması iktizâsı olarak da “lâyiklik (ateistlik) ilkesi doğrultusunda” halka ne kadar dinine müsâade edilecekse o kadarına “Müslümanlık” denileceği; bütün bunların ise “Fıtrat ve hılkate” karşı da terör estirmek demek olacağı, v.s’ler, bu memleketin halkından Bektaşi sırrı gibi saklanır!… Bîçâre ve suret-i mahsûsada câhil bırakılan halk, böyle bir narkoz altında oldukları ve binicileri ile “eğiticileri” olan politik büyücüler tarafından mecbûrî (at gözlüğü)  takarak çarkı döndürdükleri içün, adı geçen hakîkatları nüfûsun binde biri bile göremez ve  bilemez!…

Buna binâendir ki, hiçbir noktada “fıtrî ve hılkî” bir aheng aslâ olmayıb bozulduğundan, gene hiçbir noktada adâlet, hürriyet, emânet, istişâre, meymenet, hâl tarzı, huzûr, sükûn, istikrâr da kat’iyyen olmıyacakdır!. Aksi takdirde Cenâb-ı Vacîbü’l-Vücûd Azze ve Celle, bu “fıtrî ve hılkî” bozukluklardan sıhhat ü selâmet ve huzûr çıkması hâlinde “Yalan Söylemiş” olur!. Bu ise kat’iyyen mümteni’, müstahil ve muhâldir…

Osmanlı Müfessiri Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretleri bazı âyetler ile alâkalı şöyle buyurur:

“Onlar ki, dinlerini ayırdılar da şîa şîa (parti parti) öbek öbek oldular—yani umûmî fıtratı kavrıyacak açık bir ruh ve geniş bir hakk vicdânı ile hareket etmeyib her biri kendi husûsiyetine, kendi çıkarına, dar kafasıyla kendi kuruntusuna göre bir hevâ ile dînini ayırıb ayrı bir başbuğ arkasına düşerek şîa şîa, fırka fırka (parti parti) olmuşlar. “Her bölük kendilerindekine güvenmektedirler.” (Rum:32)—FITRATDAN ayrılıb taassub ile Hakkı gözetmemektedirler…..”

15 Temmuz 2016 Neo-Haçlı Seferini, politikacıların sığ ve sathî fırıldaklarından, te’villerinden, suçlamalarından, kendilerini akkaşık gösterme ve ona “Kontrollü darbe-Tiyatro, v.s.” demelerinden kimse aslâ anlıyamaz. En mühimi de, “Fıtrat ve hılkate” meydan okuyucu politikacı şeytanlıkları anlaşılmadan, bu “neo-haçlı seferini” hiç kimse îzâh edemez…

“Dembokrasi” denilen ve (Antik Yunan Aklının İfrâzâtı) olan ve “fıtrat ve hılkat” dışı bir sistemde, “Fettoşist bir haşhâşîliğin”, ABD, İngliz, Yahudi ve Vatikan dörtlüsü elinde, semirtilib dünyâ çapında azmanlaşmaması eşyânın tabiatına tersdir!.

Çarpık ve ucûbe bir sistemde böyle şîa şîa (parti parti) olmuş, hevâlarını ve gâvur aklını DÎN edinmiş bir cemiyetde, yalınız “15 Temmuz Neo-Haçlı Seferi Kuduruşu” değil, “PKK, DHKPC, LGBT, İst Sözleşmesi, Morçatı, KADEM, 6284, v.s.” gibi yüzlerce “fıtrat ve hılkat” dışı derneklerin, politik parti pırtıların, vakıfların; tefrikacı, soyguncu ve politik silâhlı-çetelerin, sarmaşık gibi ortalığı sarması zarûrî bir netîcedir, bundan uzak ve temiz kalmak muhâldir…

İSLÂM ne kadar ADÂLETİ taşıyacaksa, ŞİRK de, o kadar ZULMÜ taşıyacaktır ki, bu mutlak bir hakîkatdır.

“Ben Müslümanım” diyen her ferd, kur’ânî akıl ve mantık içinde hükme gitmekle mükellefdir. Zâten “Ben bu mükellefiyyetin  sâhibiyim” deyiş, “Müslümanım” deyişle ifâde edilmiş demekdir… Bu “fıtrat ve hılkat içi akıl ve mantıkla” hareket etmeyi iptâl etdiği içün, ŞİRK, “En büyük zulm” olarak Kelâm-ı Kadîm’in cümle-i beyânında, en mühim kâidelerden biri olarak yer alır… Beşerî sistemler ise ŞİRKİ yaşatan en baş âmiller olduğundan, binnetîce ZULMÜ heykelleştirmekden aslâ uzak duramazlar. Bu i’tibarla, “fıtrat ve hılkati bozması mutlak olan” herhangi beşerî bir sistem içinde, darbesiz-harbesiz idâre; Neo-Haçlı sefersiz, Fettosuz, PKK’sız, yalansız, bölük-börçük olmadan, soygun-vurgun olmadan ve herc ü merc içinde kalmadan; gâvur oyuncağı yapılmadan yaşamak muhâldir. Bunun tersine olan politikacı beyanlarının topu da, insanları aldatıb gözlerini küllemiye ma’tûf sâhir (büyücü) sözleri bilinmesi zarûrî bir netîcedir!.

*

Fıtrî ve hılkî bozukluk ve ucubelikleri sadece, LGBT’ci hılkat garibelerinde veya onlara alâ merâtibihim destek veya tasvib ortaya koyan resmî İstanbul Sözleşmesinde, bir takım iri parti-pırtılarda ve bunların belediyelerinde; sağ tarafı uyutan ve iktidâr destekli KADEM’ik madam kalabalıklarında; veya sol tarafı uyutan Morçatı-orkatı teşkillerinde; veya 6284 sayılı Batı sokuşturması bozguncu ve ifsâd mihrâkı kânunlarda veya bunların mümâsillerinde değil; Dembokrasi, cumhuriyet, lâyıklık gibi nice beşerî sistemlerde; evet bütün beşerî sistem, ideoloji, doktrin ve religionlarda da görmek şartdır…

Tanzimat’dan, hele 1908’den ve hele hele 1923 Lozan Haçlı Seferi ve cumbokrasi devirimlerinden sonra Türkiya, beşerî sistemlerin (fıtrat ve hılkât bozma panayırına) çevrilmişdir. Dolayısıyla 15 Temmuz Neo-Haçlı Seferi, fıtrat ve hılkati bozulmuş bir vasatda zarûrî bir netîcedir…

Mükerreren tekrarlasak gene de azdır ki:

Ve bu fıtrat ucûbeliği ve hılkat garîbeliği gibi binlerce beşerî, idârî, siyâsî, hukûkî, iktisâdî, ictimâî, askerî, tıbbî, cinsî, cibillî zulmü, aşağıdaki âyet ve tefsiri ile ortaya konulan Rabbânî vasat ortaya çıkmadan, yeryüzünden kaldırmanın imkânı yokdur!

Hayır!

Bu, MUHÂLDİR!

Aksi hâlde, ins-ü cinni YARADAN sübhân (her noksandan münezzeh) Zât-ı Zülcelâl (hâşâ) yalan söylemiş olur ki, bu mümteni’ ve müstahil yani muhâldir…

Öyle ise, bütün beşerî sistemler, madem ki (fıtrat ve hılkati), LGBT muâdili siyâsî, iktisâdî, hukûkî, ictimâî, askerî, tıbbî, âilevî, rûhî, aklî, mantıkî ve cinsî bir sapkınlık ve azmanlığa raptetmektedir; öyle ise, dünyanın her yerinde her cins ve tür TERÖR, binbir cins ve şekli ile yaşanacak, bu, zarûrî bir netîce olmakdan zerre miskâl uzak kalamıyacakdır…

Tanzîmât, meşrutiyet, cumhuriyet, lâyıklık, feminizma, dembokrasi, v.s. ve bilmem ne ve nelerle, işte dünyanın ve Türkiyâ’nın, azgınların azgınlıkları elinde kaynıyan ve fokurdayan fitne kazanı  hâli budur…

Tanzîmât, Meşrûtiyet, Cumhûriyet ve dembokrasi manyağı; ve İngilizci ve Neo-Haçlı Batı meczûbu olmak, bedâhaten ortada bir hakikatdir ki, FITRAT VE HILKATİ BOZMUŞDUR…

*

O KADAR BOZMUŞDUR Kİ, “Müslümanım” diyenler, aydın, münevver, ehl-i sünnet, mücâhid, muvahhid, mütedeyyin, mütefennin, vs. ve bilmem ne ve ne geçiniciler bile, bu bozulmanın içinde çalkalana çalkalana, “Bu bozulmayı hissedemez olmuş ve tam tersine cellâdına âşık olma” kabilinden bu beşerî sistemlere  sadık birer bende hâline gelmişlerdir!.

Gûyâ bu yılda da politik uyurgezerler ve gerzek medya, 15 Temmuz 2016 Neo-Haçlı Seferi Kuduruşunun müsebbibi olarak, kendisini patronlarının ahırında “garantiye alan” Pensilvanya kardinalinin hâinliğini, sebeb olduğu cinâyetleri ve verdiği zararları  anlatdılar!. Medya, internet ve matbuat ile, resmî ve politik ağızların, şunlar bunlar ve onların gerzekçe beyanlar ile ortaya koydukları manzaranın tamâmı da, “Fıtrat ve Hılkat Bozan Sistemin” lâf gaseyânından ibâret…

1964’de Graham Fuller denen CİA elemanının HOCİA’nın boynuna yuları geçirerek ve ona, “İslâm’ın omurgasını değiştirmek üzere KELİME-İ TEVHÎD’e ve mukaddes ve muazzez ezâna el atdırarak, bu en temel ana esas ve düsturdan Habîb-i Ekrem Aleyhisselâm’ın ism-i şerîflerini çıkartması; ve ortaya, Peygambersiz yani hiçliğe mahkûm ve Vatikan’ın damak tadına göre adı “İslâm” fakat zâtı gayr-i İslâm (fıtrat ve hılkat dışı) bir din uydurması, daha ötesi olmıyan bir Allâhsız’lıkdır; hâinlikdir, cinâyetdir, şerefsizliktir, kahpelikdir, dinsizliktir,  satılmışlıkdır ve nâmütenâhî bir hüsrân ve zarardır… Hâl bu iken, Neo-Haçlı Seferinin bu sonsuz alçaklığı bugün hiç dillere alınmaz ve çer-çöp mevzu’larla mes’ele şova ve politikacı fikir fuhşuna inkılâb etdirilirse, bu, “Fettoşizimle mücâdelenin” nasıl tersine dönüb onları daha da azgınlaştırıcı bir iptizâle düşüldüğünün sâdece dehşetli bir hücceti olur…

*

70-80 yıldır (Taptıkları Antik Yunan Aklının İfrâzâtı olan Dembokrasinin), 27 yıllık korkunç zulüm devri şefokrasiye munzam, “Fıtrat ve Hılkatı bozması” sonunda ortaya çıkan zarûrî tablo, ancak bu olabilir!. Bu bozulmadan Türkiya’da nasîbini almayanlar varsa, bunlar, “Kâideyi bozmayacak olan istisnalardır” ki, nisbet bahis mevzu’ olduğunda, dile bile alınmayacak kadar cüz’î bir küsûrât teşkîl ederler!.

“Müslüman Mütefekkir” diye öne çıkarılan Müteveffâ Şevket bile, lâyık (ateist) sistemin nice şirk, hurâfe ve safsatası ile kafası ve kalbi karmakarışık olmakdan kendisini kurtaramamışdır!..

“Dembokrasi nimetdir, asıl cumhûriyetçi benim, cumhuriyet fazîlet rejimidir, Lâiklik İslamın esasında vardır”, başka yazısında ise aynen “İslâm laikliği kabul etmez, cumhuriyetle hılâfet berâber yürüyebilir v.s.” gibi “Fıtrat, hılkat, akıl, mantık, hakk ve hakîkât dışı” yüzlerce hurâfe ile kafa ve i’tikâdı bulanmış olarak (Neo-Haçlı Batı Değerlerine) imzâ atan, söz ve hezeyanlar savuran ve bütün bunlara rağmen de “İleri Müslüman” bilinen o Şevket Eygi bile, bu kuşatılmanın dışına çıkamamış; kendisi dalâlete sapmakla kalmayıb, nice insanların da dalâletine sebeb olarak hem dâll ve hem de mudill bulunmuşdur…

1970’lerde yurt dışında yaşamak zorunda kalınca bir müddet Beyrut ve Suûdilerde ikâmet etdi. Oradan, BUGÜN gazetesine tefrika edilmek üzere seri yazılar gönderirdi. Bu yazıların serlevhasına kadar ana fikri ise, İngiliz peydahlaması sapık Vehhâbî mîrasyedileri medh ü senâdan ibâretdi!. O târihlerdeki arşivlere bakılırsa bunların apaçık sırıtdıklarını herkes görebilir!. Türkiya’ya geldikden sonra 5-10 yıl geçince, bu sefer fıtratı îcâbı o “İstanbul Osmanlı Beyefendisi, efendimci ve İskenderpaşa sâbık İmamı Merhûm Zâhid Efendi’den İCÂZETLİ Şevket” fırıldak gibi dönmüş; ve “NECDÎLER” diyerek aleyhlerinde veryansın etmeye başlamışdır. Bidâyetde (selefî) olan mûmâileyh, hiçbir zaman saf ve berrak bir ehl-i sünnet çizgisinde istikrâr  gösterib kalamamış, hep tenâkuzlar ve kafa karışıklığı içinde abuk sabuk yazılar yazmış ve nice gençlerin de kafalarını karıştırmış durmuşdur…

1964’lerde, İmâm-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sânî Ahmed-i Fârûk-i Serhendî Kaddesallâhu Sırrahu’l-Âlî Hazretlerinin “REVÂFİZ RİSÂLESİNİ” Bedir neşriyâtı içinde tab’ederek “Alevîlerin” müslümanlık dışında olduklarını savunmuş; son yıllarında ise “Alevîlik Müslümanlığın bir koludur, Müslüman kardeşlerimizdir” gibi ne idüğü belirsiz ve mütenâkız lâf-ı güzâflar sıkarak binlerce esef ki, gene idlâlâtına devam etmişdir…

1970’li yıllarda çıkardığı haftalık “Büyük Gazete” ile Erbakan ve Millî görüşçü dembokratlarla kıyâsıya mücâdeleye girmiş, “Erbakan Rejimin Adamıdır” tezini her nüshada işlemiş, muârızları da ona “Siyonist Mason uşağı” diyerek yıllarca saldırmış durmuşlardır. 25-30 yıl evvel ise,“Millî Gazete’de Muhterem Erbakan bana yazı yazma fırsatı verdi” diyerek minnetlerini ve şükranlarını arzederek “imzasını hergün gözlere sokma iştihasını” tatmine başlamışdır!. “Rejimin adamı” diye aleyhinde yıllarca yazdığı Erbakan, artık “Muhterem bir lutufkâr olarak” dilinde takdîr görmeye başlamış ve yıllardır gazete yerine koymadığı “Parti Bülteninin”,  “DUÂYEN ÜSTÂDI” olub çıkmışdır!.

İşte, “Fıtrat ve hılkât dışı sistemlerin” nice ileri müslüman bilinenleri bile içinde çalkalayarak getirdiği nokta budur!. Püsküllü Kedir  ve bazı yumuşak adamlarla Dembokratik LÂYIK Saray SOFRASINA oturarak rızıklandığı da bilinmiyen bir hakîkât değildir! Halbuki, nice yazılarını biliriz ki, “Devletlû Efendilerin sofralarına çökenler, onların davulunu çalar, onların meddahlığını yapar, aklı başında müslümanlar bunlardan uzak durmalıdır!” meâlindedir… Adı geçen, bu noktada da sınıfda çakanlardan birisidir…

Hem dall hem mudıll olan ve müslümanlar arasında yer alan “fıtrat ve hılkat tahrîbâtına” uğramış adam ve madamlarla mücâdele, hepsinden zor olsa da, müslümanlar, “MUTLAK Hakîkatı müdafaa” adına bunu yerine getirmeye mecbûr ve mahkûmdurlar…

Kendisini, Muhammed  Zâhid Efendi Merhûm’dan aldığını söylediği “Dînî mevzularda yazı yazma iznini, İCÂZET diye saptırarak”, bunu, bütün şer’î mevzularda çalakalem ve mes’ûliyyetsizce “fetvâ vermelere” kadar şâmil kılmış, cür’et etmişdir… Dolayısıyla zâtını, her mevzuda sâhib-i salâhiyyet görerek, “İslâm Cumhuriyetinden, İslâm Demokrasisine ve İslâm Burjuvazisine” kadar uydurduğu gayr-i şer’î terkiblerle, Allâh’ın Dînini böyle şeytânî mefhumlarla tamamlamaya kıyâm etmiş, bundan zerre kadar rahatsızlık duymayacak ve çekinmeyecek kadar da câhilce kalem oynatmışdır…

Şer’î yeminlere “ritüel” demekden “tasavvuf İslâm’ın mistik boyutudur” demelere; “236 âyeti yok sayın” diyen, nice kafir ve mason devletlû nemrutlara “müslümandır” hükmünü basmalara; “Allâh yoksa bile O’nu yaratmalıyız” diyen Prof. Rütbeli alevî dedesi (Zillettin Boğan) misillü heriflere “medhiyeler ve asâletler” düzmelere; ateist ve kızıl kamalist (.oklamış) veznindeki heriflerden mahkeme menfaatı gördüğü içün onları “âdil, âlî ve merhûm” göstermelere; ve “İngiliz kralına oradaki müslümanların itaati lâzımdır”dan, bilmem nelere kadar yüzlerce galîz ve zarûrat-ı dîniyyeyi redde müeddî (bid’atları), müslümanlar arasında yaymalara kadar, indî ve i’tibârî zihin ifrâzâtını “köşe yazısı ve 28 yıllık meccânî hızmet kahramanlığı” ambalajları olarak  “Erbakan ümmetiyle bazı saf gençlere” içiren, bu zihni karmakarışık adamın, bunca ma’rifetleri hangi “Müslümanlıkdır”; ve diline pelesenk etdiği hangi  “estetik-köstetik boyut ve dürüstlüklerle” kâbil-i te’lîf edilecekdir?!..

Bitpazarlarında dolaşarak çer-çöp toplamayı, “Özbek pilavı” tariflerini, bilmem ne “şerbeti içimlerini”, bilmem ne ve neleri yazı diye kâriînine yediren; “Müslüman kadınların giyim kuşamı içün PARİS MODA EVLERİNE sipârişlerden” bile bahis açarak yazı yazan, onların kafalarından “estetik-köstetik modernite maskaralıkları” geçiren bu adamın “fıtrî ve hılkî” vechesini ne yazık ki, nice müslüman bile göremedi ve göremiyecek de…

Merhûm Sadreddîn Yüksel Hocaefendi’nin ziyâretinde iken, adı geçen de, birkaç doktor arkadaşı ile zuhûr eder! Türkiye’ye “Dâr-ı İslâm” dediğini bildiğimiz içün, biz mevzuu hocadan ilmî vechesiyle dinletelim düşüncesiyle mes’eleyi Hoca’ya suâl eyledik. Merhum Hoca, şiddet ve celâdetle “Dâr-ı Ridde” olduğunu beyan etdiği zaman, echeller hemen i’tirâzı basmışlar ve şöyle nefis ve teşehhî köpürtmüşlerdi:

“Ama Efendim! O zaman cumaya bile gidecek kimseyi bulamayız!. Zaten 5 vakit namaz kılan yok denecek kadar azaldı!”

Bu ibâre ve îmânın sâhiblerine Rahmetli Hoca:

“Şeriatın dediği budur. Sizin keyfinize göre hüküm olmaz!”

Yanındaki doktor da:

“Benim babam müftü, o da me’murlara yaptırılan mu’tâd “yemini”  yapdı, o da mı kâfir oldu?”

Hoca:
“Rızâsı ile ve ikrâh-ı mülcî olmadan yapdı ise evet!”

Eşşekden düşmüşe dönenler ve keyfini din zannedenler olmasına rağmen, ne yapalım ki hakîkât böyle idi!!!

Dillerden “Ehl-i Sünnet” lâfı ve istismârı düşmiyecek, amma iş ciddiyet kesbedince, maskeler böyle düşecek; ve o istismârın altında uyuyan ve uyutanlar, böyle düzinelerce bid’at, inkâr, şübhe, tereddüd, tahrîf, teşehhî ve bilmem neler ve nelerle, (erbâbına) sırıtacak!

İslâmiyyet’i, kendi indî, izâfî, nefsî, hevâ ve heveslerine; keyf ü şehevâtına göre şekillendirerek, eslâf-ı ızâm ulemâmıza ittibâ’ ve inkıyâd dışına fırlayanlar, dîne zarar verenlerin en önünde giden sahtekârlardır… İslâmiyyet’e en büyük zararı, yere bakan  yürek yakan, sûret-i hakk’dan görünmeyi beceren, bilgiç,  sinsi ve muannid herifler vermişdir…

 Müteveffâ, bunun içün de, amelen “Fâsık-ı Mütecâhir” olarak gıybetini yapdırmış; fıskına munzam nice kâriîninin ve muârefede bulunduklarının “îmanlarına da yanlış hedefler göstererek” nicelerinin ebedî hayatını tehlikeye bile atmışdır… Dâimâ tenâkuz ve tezatlar içinde yuvarlanmış, yazdıklarının bir müddet sonra tersini yazmakdan hiç sıkılmamış ve utanmamışdır.

“Kıbrisî” denilen İngiliz dümen suyundaki tasavvuf istismarcısı kalpazan ile ve gene o İngiliz maşasının göklere çıkardığı (Hâşâ min huzûr) Adnan Oktar gibi ar damarı çatlamış ve dîn-îmân zerreleri uçkuruna fırlamış ve alenen “Masonum, İsraile saldıranın tepesine gök kubbeyi yıkarız” diyecek kadar satılık heriflerle ve (Püsküllü Kedir gibi ayarsızlarla) aynı karelerde bulunarak fotoğraf çekdirmekden bile hazer etmemiş; ve yediği bunca (hal.ları), Hesab GÜNÜ seyretmekden bile korkmamış,  göze alabilmişdir!

Mûmâileyhe, 30 civârında makâle yazarak mes’ûliyyetlerini sıralayıb uyarmamız, muhâtabımızı zerre kadar ıslâha medâr olmamış; binlerce esef ki, her geçen sene idlâlâtına meşhur inâd, ucûb, bilgiçlik, cehâlet ve enâniyyeti ile hız vermişdir!. 6-18 yaşları arasında yatılı kaldığı Galatasaray misyoner mektebinden topladığı yanlış idrâkler ve onlardan kurtulamayıb sık sık o mektebini medh ü senâ edişi de nazar-ı dikkate alınırsa, mes’ele, daha da karmakarışık bir vecheye bürünecekdir!. 

Cenâb-ı Hakk Azze ve Celle, bizden, “Efendim nakaratlı İstanbul Beyefendisi veya muhallebi çocuğu olmayı” değil; sahih ve kuvvetli bir ehl-i sünnet “îmân, amel ve ahlâkı” istiyor. Bu ana mes’eleden uzak kalan T.C. vatandaşı olmuş nice zavallılar, kulakdan dolma şişirmelerle netîceye varmaya alıştırıldıkları; MÜŞÂHEDE, İSBÂT, VESÎKA, tedkîk ve tahkîk ehli olamadıkları ve bu (fıtrat ve hılkat dışı) sistemde de olamıyacakları içün, vardıkları netîceler hiçbir zaman hakikatla tetâbuk etmiyecekdir…

 Adı geçenin, îmânlarda açdığı rahneyi bundan sonra sarmak ve izâle etmek, nasıl mümkin olabilecektir, cidden çok müşkîl ve mühim bir mes’eledir… Biz, bundan sonra da daha mufassal yazarak, adı geçenin “ehl-i sünnet” diyerek, “ehl-i sünnet dışı nice teşehhîlerine” işâret edib, onları cerh etmiye ve herşeye rağmen ve kim olursa olsun, vüs’atimiz nisbetinde Mukaddes ve Muazzez Dînimizi “echellerin teşehhîlerinden temizlemiye” çalışacağız… Aslâ değişmiyecek hattımız, Büyük İmâm Ebû Hanîfe, İmâm-ı Mâtürîdî ve Ahmed Zıyâüddîn Rahmetullâhi Aleyhim Ecmâin Hazerâtı başda olmak üzere bütün Eslâf-ı Izâm El-i Sünnet Efendilerimizdir. Bunlara tutunmadan, bunları dinlemeden ve ta’kib etmeden, üç paralık sistem aklı ve ilmi ile Allâh ve Rasûlü Aleyhisselâm’a varıb bağlanabileceğini zanneden kuşbeyinliler, yeter ki gölge etmesinler başka ihsan istenemez, zerre kadar da istemiyoruz… Gölge edenler de, cisimlerini (hedefimiz) yaparlar ki, gölgelerine kadar herşeylerini ademe mahkûm belleriz!

Bu gibi Büyük İMAMLARIMIZI yani sünnî güneşlerini bırakarak, sahte ışık böceklerinin ve hele reformist, revizyonist, güncellemeci, modernist ve resmî yarasaların (fıtrat ve hılkat dışı şeytanlıkları) peşine düşmek, bütün müslümanlar ve insanlardan ebediyyen uzak bulunmalıdır…

“Erzel-i ömründe” insanların hangi derekelere düşdüğünü, bugün görüb anlıyabilecek “i’tikâd hassâsiyyeti taşıyan ve vesikaya müstenid yazmayı temel alan” ve “fıtrat ve hılkati” sağlam kalmış Müslümanların, hatır gönül dinlemeden, “Hakk ve Hakîkati” herşeye rağmen ve ancak Selefimizden ve (Osmanlı Ehl-i Sünnet ulemâsından) tevârüs etdiği şekli ve keyfiyeti ile müdâfaa etmeleri en büyük vazife bilinmelidir. “Emr-i ma’rûf ve nehy-i ani’l-münkerde müdâhanenin, belâları umûmîleştiren beş hususdan biri olduğu”, Büyük Osmanlı Müfessiri Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretlerinin tefsirinde kayıdlı, musarrah ve muvazzah bir hakîkatdir…

*

Verdiğimiz yukarıdaki misâlle de demek istiyoruz ki, bütün beşerî sistemlerin, insanlığın “Fıtrat ve hılkatini resmen ve alenen bozduğu”, Allâh Azze ve Celle Hazretleri tarafından Rûm Sûresi’nin 30. Âyet-i Kerîmesinde apaçık beyan buyurulduğu gibi, Müfessir Merhûmun satırlarıyla da bunun îzâhları, son derece anlaşılır şekilde; ve akıl, mantık ve îmân sâhiblerinin idrâklerine pek mükemmelce ihtâr edilmişdir:

“Hakka yönelen bir kimse olarak yüzünü dîne çevir. Allâh’ın, insanları üzerinde yarattığı fıtrata sımsıkı tutun. Allâh’ın yaratmasında hiçbir değiştirme yoktur. İşte bu dosdoğru dindir. Fakat insanların çoğu bilmezler.”

Muhammed Hamdi Efendi Hazretleri’nin Tefsîrinden devam edelim:

“…başlarının son derece sıkıldığı ıstırar zamanlarında anûd (çok inadçı-muannid) kâfirler bile, derinden derine YARADAN’A bir ilticâ’ (sığınmak) hissi duyarlar…”  (c.3, s.2822)

Bütün harb zamanlarında, hele 15 Temmuz gibi (neo-haçlı seferine) ma’ruz kalınan, can derdine düşüldüğü kıstırılma (devirlerinde), darbe-harbe-heybe patlamaları ve eşkıyâ ayaklanmaları hengâmında, tabiî âfet ve hastalık vakitlerinde; kuraklık-sel baskını, LGBT ve lûtîlik sapkınlıklarının azdığı sıralarda, v.s. gibi belâların sökün etdiği günlerde, âyetlerin hükmü ve ma’nâları aynen tecellî edince, zikri geçen ALLÂH kelâmı o âyetleri hatırlamakda fevkal’âde büyük ibretler vardır…

15 Temmuz Gecesi kim bilir kimlerin ödü neyine karışdı ve irâdesini beğenmedikleri ve hükümlerinin geçmiyeceği ve “uygulanamıyacağı, güncellenmesi îcâbetdiği” söylenen Cenâb-ı Kahhâr-ı Zü’l-Celâl Hazretlerinin nasıl “derinden derine hatırlandığı ve O’na SIĞINMAKDAN” başka sığınılacak yer olamıyacağı, kimbilir hangi acılarla kıvranarak ve nasıl hissedilmişdir, bunu yaşayanlar bilir!.

İbret alınıb, hizâya girilmiş midir?

Aslâ!

Şimdi de, Allâh Azze ve Celle’nin nizam, hakk, vazife ve hakîkatına bağladığı “Kadın, erkek ve âile” mefhumları, tapılan NEO–HAÇLI BATI değerleri ile yer değiştirmek içün şeytana bile taş çıkartan katakülliler devrine yani “Lût Kavmi Mübtezelliğine” yelken açıldı… Üstelik de “Müslüman” geçinen ve “Müslümanlığı” pek iğrenç istismâr eden adam ve madam necâsetleri eliyle!..

Ve daha neler!

İntişârı: 22.07.2019 / 17:54:25

The post 15 Temmuz Darbe-Harbe Değil, Neo-Haçlı Seferidir; Ve Dembokrasi Bayramı Olamaz! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Zıyâiyye BEKÇİSİ

15 Temmuz katliâmı, şer’î terbiye görmemiş yabânî akıllılar tarafından “darbe” olarak dillere pelesenk edilmiş olsa da, bu, kat’iyyen (darbe) değil; bir haçlı seferidir ve ilk dalgası Kudüs’e varmadan Anadolu’dan püskürtülmüş kabûl edilebilir… Ne câlib-i dikkat tecellîdir ki, TÂRİHDEKİ İLK HAÇLI SEFERİNİN TÂRİHİ DE (15 TEMMUZ)dur!

Hocia denen sahtenin, “vâiz” hüviyeti ile 1964’den beri İzmir-Edirne havâlisinden başlıyarak CİA (gladyo) emrinde, te’sîr sâhasını evvelâ Anadolu’da sonra da bütün dünyâda dalga dalga genişletmesi, hiç şübhesiz ki uzun va’deli bir CİA plânıydı. 15 Temmuz Haçlı Seferi ile, câhil kitleler üzerinde te’sîri görülen ve onları mankurtlaştırma derecesinde teshîr eden bu kasaba vâizinin, 52 senelik uzun va’deli yer altı faaliyyeti bir “hükûmet darbesi” gibi harc-ı âlem, basit ve (b.kdan) bir hedef istihdâf edemez. Hedef, İslâm Dünyâsında Yahudi-Haçlı Batı emperyalizmasının ŞİRK ve ihânet şifrelerinin çözülmeye başladığını gördüklerinden, müslümanlar daha ayağa kalkamadan onları sırtlarından hançerliyerek tekrar yere serme plânıdır…

1908 mason-haçlı ve hele 1923 Haçlı-İngiliz darbelerinden sonra, Anadolu’ya hâkim olan eyâlet vâlileri diliyle tam 108 senedir Haçlı Batı’nın ümmete verdiği cebrî mesaj:

“Sizi dîniniz (şahsiyetinin) geri bırakdı, ondan çıkın, bizi kabûl edin, bize benzeyin, neticede bizde eriyerek bizden bir parça olun!”

Şeklindedir…

Bunu, sadece mesaj olarak bırakmayıb, son derece hâin ve kan dökücü usûl ve azgınlıklarla, (ümmetin en önünde giden müslümanları katlederek) kuvveden fiile çıkarırlarken; bir yandan da, Allâh’ın münezzeh ve mukaddes “DÎNİNİ”, eyâlet vâlilerine bağladıkları ve din kisvesi içre (din adamı-ruhban sınıfı) olarak peydahladıkları şeytanlarla, tahrîf, tağyir ve tebdîl etdiler…

Haçlı-yahudi cebhesi çok iyi biliyordu ki, Anadolu kavimleri müslüman kaldıkları, bulgarlar, macarlar, finler ve nice muhâcir kavimler gibi haçlı dünyâsı içinde erimedikleri takdirde; ve 1830-1922 arasında gördükleri şiddetli harblere ve darbelere rağmen ayağa kalkarlarsa, kendileri içün bu dünyâda aslâ rahat yokdur. Meydanı boş bularak zulümlerine devâm edemez; ve bilhassa İslâm coğrafyasını soyub soğana çeviremezler!

 108 senelik tahrîfat, tağyirât ve tebdîlât, bu millet üzerinde bir Fâtih veya bir YAVUZ, hatta bir Abdülhamîd (Cennetmekân Rahmetullahi Aleyhim Ecmâin) zamanının İslamiyet’inden eser bırakmamış; ve o sulandırılarak asliyet ve hakîkatı kaldırılan dîn, kuru bir iddiadan ibâret olarak kalmış olsa da, ana kitlede kimlik (!) olarak  “müslümanım” deme çapında gri bir renk tonu bırakmışdı! “Allâh, Kur’an, Peygamber, vatan, bayrak, hac, kurban, kandil, şehid, v.s.” demek gibi bir takım slogan ve ritüel derekesine indirilen cumhûrî ve dembokratik lâyisizm “malzemâtı”, hakîkatıyla kalblerde bırakılmamışsa da, dillerden atılamamışdı…

Haçlılar (başda İng, Yahud, ABD tiriumvirası), başdan beri ve bilhassa 1946’daki San Fransisko talimâtıyla, Anadolu eyâlet vâlîlerine, “dembokrasi” denilen, bölücü, parçalayıcı, yalamalaştırıcı ve (kendilerine bağlayıcı) rejime geçmeleri emrini verdi. Haçlılar, artık 1923’den 1946’ya kadar Anadolu’dan İslâmiyyet’in cebir ve zulüm yoluyla pek büyük mikyasda kalkdığı ve binnetîce memleketin (Allâh’sızlaştırıldığı) zannı ile dembokrasiye geçilmesini; ve bu usûlle politikacıları da dama taşı gibi oynıyarak herşeyin güllük gülistanlık olacağını; ve politikacıları da, kendi ehlî hayvancıkları gibi güdebileceklerini düşündüler!..

Fakat hesab etmedikleri bu dembokrasi kazığı, haçlı güdücüler aleyhine acıtmaya başladı!. Dembokratik politikacılar, milletin daha çok oyunu almak ve iktidârda kalabilmek hırsıyla, tâ 1908’den itibaren, aslından, özünden, îmân,  amel ve ahlâk esaslarından kaydırılarak yamuk yumuk edilen dinden, arta kalan ve yukarıda temas etdiğimiz bir takım lâfız çapında da olsa sloğan ve ritüelimsi şeylerin; ve bir takım gelenek ve görenek kabilinden hayâtın önünde duramadılar. Her geçen sene bu lâfız planındaki slogan, ritüel ve gelenekler, oy kaygısıyla bunlara göz yumulması sa’yesinde daha da yayılmaya ve genişlemeye başladı. Bu, politikacıların da işine geldiğinden, makâm ve mevki hırsıyla “din istismârını” kendileri içün çok elverişli bir saha gördüler. Böylece fâsit bir dâire içine girilerek İslâm dışı, protestanlaştırılmış, orası burası törpülenmiş, insan eliyle ilâve ve çıkarmalar görmüş sun’î bir din, durmadan yükselişe geçdi!

Bu, kat’iyyen hakîkî bir İslâm olmamakla berâber, yahudi haçlı cebhesinin (global dünyâ şeytanları bunu) önlerinde büyük bir mânia olarak gördüler… Onlar bunu, gerçek İslam’ı bilmediklerinden de olabilir, “hakîkî DÎN geri geliyor” gibi telâkkî ederek büyük bir endîşe ve sıkıntıya düşdüler!..

İşte bu nice tahrif, tağyir ve tebdîl ile ortaya çıkan dinden bile ödleri kopan Yahudi-HAÇLI cebhesi, İslâm coğrafyasının merkezi olarak gördükleri ANADOLU’da, İslâmiyyet’i kökden tahrîf ederek protestanlaştıracak (belini kıracak o hoşgörü-diyalog denilen) bir plân ve projeyi devreye sokdular. Bunu yürütecek adam, o kasaba vâizi, halkı teshîr etme çene, karakter, cibilliyet, terâküm, ruh ihtilâcları ve rollerine v.s.ye sâhib Gülen’di!.. Herif, kavmi, cinsi, cibilliyeti, acımasızlığı, “papalık misyonunun bir parçası oluş” gibi nice renkleriyle bu iş içün biçilmiş kaftandı…

108 senedir Anadolu’ya çakılan haçlı rûhundan süzülme politika tekniklerinde erimiş, “yerli ve millîyiz” demelerine rağmen kafa ve rûh kodları i’tibâriyle (Batı’lı olduklarının zerre kadar farkında olmıyan veya olan) bütün politikacı sürüleri, bu Gülen denen vâiz emeklisinin hedefini, kimlerin maşası olduğunu ve en mühimmi de, Anadolu’muza yapılacak bir HAÇLI SEFERİNİN TAŞERONU, CİA PARMAĞINDA BİR PROJE TATBİKÇİSİ OLDUĞUNU bir türlü göremediler!. Çünki “İslâmiyyet’in hakîkatından” ve onu bilmekden mahrûm yetişmiş, ellerinde hakkla bâtılı, îmanla küfrü ve mü’minle kâfiri yani insanla gayr-i insanı ayırt edecek bir mi’yâr, mîzân, terâzi yokdu, bırakılmamışdı!. CİA projesini, 1964’den beri tam 52 sene, “Muhterem HOCAFENDİ” etiketiyle bol bol yiyib yutdular ve hatta geviş getirdiler!

15 temmuz kuduruşu, o çok gördüğümüz sıradan ve (çirkef) DARBELERDEN biri seviyesinde basit ve sıradan bir DARBE aslâ değildir, olamaz…

Bu, düpedüz bir HAÇLI SEFERİDİR…

108 senedir bu memlekete çakılan uydurma, sun’î ve nefse uygun ve asl-soy ile alâkayı kesici, ucûbe ve hakkı bâtıl ile telbis edici din anlayışının mü’mini politikacılar, bu uydurma dînin misyonerliğini yapdıkça, HAÇLI-yahudi cebhesi de bundan cidden sıkıntıya düşerek, gerçek İslâm sandığı bu dîni iyice sulandırmak ve bulandırmak içün, CİA parmağındaki hoca kılıklı taşeronuyla bu manzaraya el atdı; ve onu, mes’elenin mihrâk noktasına taşıdı…Fakat HOCİA’nın karakterinden fışkıran zaaflar ve ifrat-tefrit derecesindeki çarpıklıklar, en nihâyetinde onu deşifre etdi; ve hımbıl, islâmî hassâsiyeti dumûra uğramış, sür’at-i intikâli özürlü; ve ferâset, ehliyet ve adâleti sıfır politikacı esnafını, ancak bu bedduacı ve şizofrenik rûh ihtilâcları uyandırabildi!

1908’den beri gelen sulanmış ve bulanmış Anadolu’daki İslâmiyyet’i, HOCİA ile beli kırılırcasına protestanlaştırmak istiyen haçlılar, 1964’den beri 52 yıllık çalışmaların ve nice darbe ve ayaklanmaların da akâmetle netîcelenmesinden sonra, bu 15 temmuzda, artık, HAÇLI SEFERİ ÇAPINDA  fiilî bir (HARB TECÂVÜZ VE CÂNÎLİĞİNİ) kaçınılmaz gördü; ve bunu, HOCİA kuyruğuna takılmış, satın aldıkları “YERLİ ASKERLERE” ve birkaç kısımdan ibâret bir çapul koalisyonuna YAPDIRMAK İSTEDİLER…

Hocia denen kasaba vâizi sahtenin 52 sene boyunca binbir tahrifle ortaya çıkarmak istediği, büsbütün sahte ve büsbütün aslından uzaklaştırılmış DİN telâkkîsi tutmayınca; ve bu dinin MEHDİSİ veya İMAMI veya “AYETULLASI” Anadolu’ya yumuşak inişle inemeyince, bu Nato-Feto şeytan cebhesinin, 15 temmuz 2016’da, SERT ve kanlı bir HAÇLI seferinin peşine düşmek zarûret ve tek çâre hâline gelmişdir!

Tekrâr edelim:

1) Haçlılar, Anadolu’dan İslâmiyyet’in sulanmış ve bulanmış hâline bile tehammül edemediklerinden, bu DÎNİ, satılık ve aşşağılık taşeronlar veya müteahhidler eli ile tamamen yok edib silmek istemişlerdir. Îmân ve (sünnîlik) terâzîsi olmıyan lâf müslümanı aldatıcı politikacılar ise, bütün bu katakülli ve dalaveraları görememiş, yarım asırdan ziyâde haçlıların ekmeğine yağ sürmüş ve düşmanlarına asker ve mühimmât taşımış durmuşlardır!..

2) Bunun içün, projelerini üzerinden yürütdükleri sahte kasaba  vâizini, İslâmiyyet’in azılı bir TAHRİFÇİSİ olarak seyretmiş, zaman zaman da kullanmışlar; RASÛL-İ RUSÜL ALEYHİSSELÂM HAZRETLERİNİ, İSLÂM AKÂİDİNDE İNANILMASI MUTLAK ŞART OLMAKDAN ÇIKARMIŞLARDIR… Îmân (ehl-i sünnet) terâzîsi olmıyan câhil ve gâfil, hatta bir kısmıyla tam hâin politikacılar bunu bile görememiş, “muhterem hocafendi” gevişine devam ederek haçlıların ekmeğine yağ sürmüşlerdir…

3) Bu CİA ajanı sahte, bununla da kalmamış, Peygamberler Peygamberi Aleyhisselâm Hazretlerine hakâret edecek kadar azıb kudurmuş; ve O’nu, alçakça tenkîd hedefine bile oturtmuşdur.. Nevval Sevindi denen madamın New York’da yapdığı röportajda, Efendimiz Aleyhisselam’ın teaddüd-i zevcâtı içün “BU EVLİLİKLER PEYGAMBERİN SIRTINDA KAMBUR GİBİ BİR ŞEYDİR!” diyecek kadar kâfirleşmiş, küfrünü alenîleştirmekden bile hazer etmemişdir… Îmân (sünnî) terâzîsi olmıyan câhil ve dinî hassâsiyetleri dumûra uğramış politikacılar, bunu bile görmemiş, bu hâinin önünü açmaya devam ederek, haçlıların ekmeğine ahmakça yağ sürmüşlerdir…

4) Bu CİA ajanı sahte, hakîkî müslümanlardan kimseyi yanına bile yaklaştırmazken “PAPA cenablarına” taabbüd derecesinde serfürû’ edib, baş yâverlerinden kıdemli nurcu (!) Alaüddin Kaya’sına PAPA önünde eğilme ve el öpme ta’lîm ve tatbîkâtı bile yapdırmışdır!. İmân (ehl-i sünnet) terâzîsi olmıyan politikacılar, buna da aldırmayıb görmemiş (!) haçlıların ekmeğine yağ sürmüşlerdir…

5) Papa’nın İstanbul temsilcisi Georges Marovitch, 2012’de hastanedeki yatağında, ölmeden Samanyolu’nun meşhur spikeri HOCİA’nın da yeğeni Kemal Gülen’e canlı yayında aynen şöyle demişdir:

“Fetulla Gülen Hocfendi Allâh tarafından özel olarak görevlendirilmişdir!”

Akaid (sünnî) terâzîsi iflâs etmiş bir tek Ankara politikacısı kısık sesle bile: “Ulan, bu söz ne demek?” diyebildi mi?. Diyemediler, yatıb narkozlanmış gibi kış uykularıyla pek derinden uyudular; yalan-dolanlarla halkı aldatıb mütemâdiyen  gaddâr ve HAÇLI  “Nato-Feto” ekmeğine yağ sürdüler!

6) Vatikan Papalığının itikad kânunlarına göre, kardinal veya hıristiyan azizi olmıyan bir adam veya madamın, hele bir müslümanın takdîs edilmesi yani “Tanrı=Gott veya DİEU tarafından özel olarak görevlendirilmesi” muhaldir… Çünki müslümanların topu da (sonsuz kere hâşâ ve kellâ) Peygamberlerinin (sahte-yalancı) oluşuna TEBEAN, topu da “sahte, yalancı, şeytanın vekîli ve dinsizdir!..” Dolayısıyla HOCİA denen adam Papalığa göre madem ki “Tanrı tarafından özel olarak görevlendirilmiş”, o hâlde müslüman değil onlardandır; ve binnetîce takdîse lâyık olmuşdur!..

Öyle ise, VATİKAN’a göre bu sahte vâiz, ya kardinal veya bir hıristiyan azîzidir; müslüman olması ihtimâli yokdur!.

İşte HAÇLI dünyâsında HOCİA, bu derece üst bir makamdadır; ve gerzek sürülere de bu sebeble “KÂİNÂTIN İMAMI” olarak gene papalık tarafından yutdurulmuşdur!.. Ankara’daki i’tikâd (sünnîlik) terâzîlerinin yayı fırlamış politikacıları bütün bunları ve nicelerini hiç ama hiç görmek istemedi; bu kökü dışarıdaki adam ve madamları yıllarca besleyib semirtdi ve şişirdi! “Ne istediniz de vermedik” diyerek başlarına geçirdi ve HAÇLILARIN ekmeğine yağ sürdü!

7)  ALLÂH Celle’nin SEVGİLİSİ, SON ve EN BÜYÜK RASÛL Aleyhisselâm, sâir Peygamberân Aleyhimüsselâm’ın, ins ü cinnin ve melâike peygamberlerinin de  Peygamberidir; ancak, (sonsuz kere hâşâ) Papalık itikadında “yalancı-sahte, vs…” peygamberdir!.. Hocia ajanına, İSLÂM’A karşı yaptırmak istedikleri en büyük ve daha azılısı olmıyan ve ALLÂH Azze ve Celle’nin lâ’netliyeceği en iğrenç KÜFR Ü HIYÂNET, bâlâda da dediğimiz gibi Allâh RASÛLÜ’nün İslâm akâidinden silinmesidir… O silinince KUR’AN-I KADÎM de derhal:

 “Sahte ve yalancının bir kitâbı derekesine düşerek, akıllarınca bir hiç mesâbesine indirilmiş olacakdır!”

Kelâm-ı Kadîm de böylece ademe mahkûm olunca, İslâm, Peygamber ve Kitâb’ı olmıyan bir uydurma dîn olarak dünyâdan silinmiş olacakdır…

İşte hoca kılıklı şeytanın Vatikan’dan aldığı lâ’netli misyon, EN BÜYÜK VAZÎFE BU İDİ… Haçlı dünyâsı bu hocia denen adamı, mücerred, KÂİNÂT çapındaki bu hıyânetin irtikâbı içün takdîs etmiş; ve “Tanrı tarafından özel olarak görevlendirilmiş” bir adam olarak da, fettoşistlerin PUTU yapmışdır!.. Artık bu kadar çarpıcı müthiş hakîkatların yanında, sıradan ve (Pespâye darbelerin) adı mı olur? Sulandırılmış sun’î dinin şakıyıcısı politikacılar, bütün bunca kahredici plan ve projeleri görecek gözden mahrûm nasibsizler oldukları içün, herifi 1964’den beri tam 52 yıl “hocafendi” diye omuzladılar, tepelerine çıkarıb haçlıların ekmeğine böylece yağ sürdüler ve kendi başlarına da püsküllü BELÂ eylediler!..

Ecdâdın ezelî ve ebedî doğrusu İslâmiyyet yerine o münezzeh ve muazzez dînin hayâsızca karikatürünü îcâd eden ve lâyık dembokrasiye TAPARCASINA pereştiş eden politikacılar, böylelikle ellerinde pusula kalmadığından, üç-beş vatikan kuklası oyuncak önünde bunca perişanlık ve kepâzelikleri yaşamaya mahkûm edildiler… Sayılamıyacak kadar ni’metlere nâil olmakda vesîle olan ECDÂDIN dîn-i azîzini Haçlı Batı içinde erimek pahasına terkeden ve yerine omurgası, temelleri, ekseni ve genleri ile oynanmış uydurma bir dîn ikâme ederek, artık basiret mahrûmu körler derekesine inen politikacılar, bu hâl üzre ve küfr-i inâdî ile azgınlık ve tuğyâna devam ederlerse, gene nice “Haçlı Seferleri” ile boğuşmak ve sürünmek mahkûmiyyetinde kalacaklardır…

8) Feto şebekeleri, Nato, İngiliz, CİA, Siyon protokolları ve Papalık projelerinden biri olarak, “Türkçe Olimpiyadları, Türk Okulları, himmetler ve hizmetler” adı altındaki maskelerle, dünyânın gözünü küllediler. İslam Coğrafyasındaki müştehad (cinsî çekicilik çağına gelmiş) yüzbinlerce kızı, papalık ve CİA projesi olarak sahnelere çıkarıb, göğüs, bel ve kalça münhanileri ile kıvırttılıb dans etdirerek dünyâya seyrettirdiler; ve iblise “hizmet ve himmet hakîkatıyla” şehvet pazarlayıb kahpece deyyusluk sergilediler… O kadar zavallı ve emânet ana kuzuları kıza, hayâsızlığı talim etdirdiler; ve genç delikanlı onbinlerce oğlancığı da onların kuyrukçuluğuna düşürdüler!. Bu sahneleri, yıllarca hapislerde çürümüş çok kıdemli “nurcu abiler”in bazıları, en ön saflardan “Hizmet-i îmâniyye ve Kur’âniyye aşkına ve Aziz Sıddık Kardeşler” hatırına, haşhâşî ziyâfetleri olarak yedi; ve gövdelerini bu helal (!) lokmalarla müzeyyen eyledi ve semirtdiler!. Sulanmış dinlerinin akâidsiz müntesibleri olan pusulasız ve terâzîsiz politikacılar da, “Arınç” gibiler başda olarak binlercesi, bunları gözyaşlarıyla takdis ve tahsin eyleyüb (!) haçlı Batı’nın ekmeğine yağ sürmüşlerdir!

9) Sulanıb bulanmış religionlarının i’tikâd esasları (sünnilik usûlleri) kalmamış köksüz politikacılar, hangi zekâ ve ferâset pencerelerinden baktılarsa, bu 8 madde ile yukarıya aldığımız ve daha en az 88 maddeye bile çıkarabileceğimiz tahrifâtla, Allâh’ın HAKK DÎNİNİ YOK etme suikasdının 52 senelik köstebekliğini yani HAÇLI SEFERLERİNE giden yol ve usûlleri, taktik ve plânları, binlerce nefrin ki, göremediler veya görmekden korkub uykuya daldılar! “Yok imtihan soruları, yok evimizin köyümüzün dinlenmesi, yok, yalan, dolan, sahtekarlık bilmem ne” gibi ıvır zıvır şeytanlıklara takılıb, yıllarca, narkozlanmış gibi hâin ve modern HAÇLI şövalyelerini ağızları açık seyredib durdular!..

10) Biz, 1977’den beri haçlı seferlerine dikkati çekdik. Papa bile geçen sene “HAÇLI SEFERLERİNDEN” bahsetdi!

İngiliz başvekîlesi “Demir Leydi” denilen madam, yıllarca evvel “YEŞİL TEHLİKE” diyerek “Haçlı Seferlerine” işâretde bulundu!

Bush denen herif, “ikiz kuleler” hâdisesinde, apaçık “HAÇLI SEFERLERİ” diye  nâra atdı!..

Ankara’nın narkozlu politikacıları ise, (oy) alacağım diye CİA ajanı ve Papa şövalyesi haşhaşîleri 52 yıl şımartıb palazladı; ve sonunda hem kendilerinin ve hem de milletin başına belâ etdi!.

Ey Ankara!

Sen, onların inlerine girmeden, o cânîler, o haçlı şövalyeleri, meğer sizin saraylarınıza, yüksek tepelerinize, merkezlerinize, başkanlıklarınıza, karargâhlarınıza, üniversitelerinize, adliyelerinize, emniyetlerinize, denâetlerinize, medyalarınıza ve hulâsa, iki karış yakınınıza=dibinize, hânelerinize en mahrem yerlerinize kadar girmiş, NEFES ALIŞ VERİŞLERİNİZİ DİNLEMİŞ!

Sizler sandıkçı dembokrasinin (oy) kataküllileri peşinde bin türlü YALAN ve ALDATMALARIN planları ile firavunlaşırken, onlar sizi yataklarınızda görmüş ve dinlemiş!!!

15 Temmuz saat 16.00’da, cânîlerin Haçlı seferini haber alan kuvvet komutanları, hiçbir şey olmamış gibi akşam saat 19.00 da Eskişehir’de “General DÜĞÜNÜNDE!”

Cihân târihinde böyle NARKOZLANMA görülmüş müdür!?

11) Ve hâlâ “Milleti Millet Kurtarmış!”

Falankes kahramanlık yapmış!

Filânkes canını ortaya atarak selâmete çıkılmış!

“Dembokrasi nöbeti!”

“Dembokrasi Şehidi!”

Bütün bunlar, sulandırılıb bulandırılan 108 senelik i’tikadsız (sünnîlik mahrûmu) ittihadçı, diyânetçi ve ilâhiyatçı sun’î dîninin bomboş lâf u güzâfı…

Ey, Cihan!

VE BU HAÇLI SEFERİNDEN, KILIÇASLAN CENNETMEKÂN HAZRETLERİ’NİN ÎMÂN VE İSLÂM’INI DEVLETİNDE YAŞATAMIYAN VE DEMBOKRASİ DİYE YIRTINAN MES’ÛLLER!

ŞUNU ÇOK İYİ BİLİN Kİ:

ANADOLU ÇOCUKLARININ DİRENİŞİ; VE HASSATEN, HIZLA GELEN TANKIN ÖNÜNE ÇIKARAK, ELLERİNİ İKİ YANINA AÇAN VE TANK DURMAYINCA DA PALETLER ARASI BOŞLUĞA YILDIRIM HIZIYLA YATAN VE ÜZERİNDEN BÖYLE TAM 2 TANK GEÇEN SABRİ ÜNAL GİBİ ANADOLU ÇOCUKLARINI AĞZINIZA dembokrasi ile değil, ecdâd BESMELESİNİ HECELİYEBİLECEKSENİZ ONUNLA VE  MİNNETLE ALIN!

BU ŞEREFSİZ, CİNÂYET VE KITAL HAREKÂTI HAÇLI SEFERİNİ, CÂNÎLERİN KUVVE-İ MA’NEVİYYESİNİ (EZİB PESTİLE ÇEVİREN) YİĞİTLER, HAÇLI DEMBOKRASİSİNİN POLİTİKACILARI DEĞİL;  MURÂD-I İLÂHÎNİN BÖYLE TECELLÎSİNİ ÜZERİNDE TAŞIYAN BU KABİL SAF VE REJİM KURBÂNI ANADOLU ÇOCUKLARIDIR…

Bu Sabri  ve benzerlerinin, heykelini dikme şirkine de bulaşmayın!

12) Ve:

Aslâ unutmayın ey, Allâh’ın dînini sulandırıb bulandıran zavallılar!

Rütbelerin en büyüklerinden birini ALLÂH AZZE, kendi irâde ve hâkimiyyeti içün FEDÂ-YI CAN edene verir; ve ONA, SÂDECE ŞEHİD DENİR!

Mezara giren hiç kimseye “HOŞ GELDİN DEMBOKRASİ ŞEHİDİ” denmiyecek! Allâh Azze’nin DÎNİNİ, HAÇLI DEMBOKRASİSİ hesâbına sıfırlamayın; ve böyle yaparak onu, ademe mahkûm etdiğinizin farkına varın!

KABİRDE, “Dembokrasiye iman etdin mi?” denmiyecek!

Münker Nekir, dembokrasiden sormayacak!

Hiçbir mü’min, ALLÂH RASULÜ’NÜN (livâü’l-hamd) sancağı yerine “dembokrasi sancağı” istiyemiyecek!

Sırat’dan geçenler içün “dembokrasi cenneti” yok, bu muhâl!

Sarık cübbeli şeytanlar! Sizler de, susarak şeytân-ı ahrâs olmayın!

Ulan, Allâh’ı, Âhıreti, Peygamberi, Kitâbı, Meleği, Kaderi olmayan dembokrasinin ŞEHİDİ mi olur?

Artık şunu mu der oldunuz:

“EY, ALLÂH! Senin ŞEHİDİN olmayı artık beğenmiyoruz; biz senin ŞEHİDİN değil, dembokrasi dîninin ve onun tanrılarının ve bilmem neyin şehidiyiz!”

Böyle demek, hangi illuminati, global çete ve mason kâfirinin uydurması ve İslâm’ı ayak altına alışı ve YOK sayışıdır?

Bütün müktesebâtına vâris olduğumuz ve üzerimizde nâmütenâhî hakkları olan 15 asrın yüzmilyonlarca ŞEHİDİNİ inkâr ve onlara hakâretin sunturlusunu edercesine, “dembokrasi şehidi ve bilmem nesi” uydurmak ne oluyor?. O yüzmilyonlarca şehidimize:

“Vah vah, siz ne yazık ki dembokrasi şehidi olamadan boş yere ALLÂH şehidi olmuşsunuz; kendinize çok yazık etmiş, şehidliğiniz boşa gitmiş, çok üzgünüz!”

Deme neseb-i gayr-ı sahihliği ve hâinliğini mi dayatacağız!?

Bu, toprak altındaki yüz milyonlara, HAÇLI ağzından bize sıvanan “dembokrasi” kelimesiyle hakâret ve zifos sıçratmak alçaklığı olmıyacak mıdır?. Artık dillere, “ALLÂH” demek yasak da; “Dembokrasi” demek mi şart ve zarûrîdir? Merhûm Üstad Necib Fâzıl Bey:

“Batı, demokrasi ismini verdiği nizam ile doğruyu aramak içün PARTİ kurarken; onu bize, ezelî ve ebedî doğrumuzu parçalatmak içün sokmuşdur.”

Buyururken, buna burun kıvıranların, burunlarından sürtüldüğü apaçık görülmüyor mu?

Toprak altındaki O yüzmilyonlarca ŞEHİDE:

“Vah vah, ne yazık, ne akılsız adamlarsınız ki, (dembokrasi şehidi olmak varken), Allâh yolunda ŞEHİD olub hebâen mansûrâ ölüb gitmişsiniz!”

Demek, nasıl bir din ve asl inkârıdır ki, bu kadar aşşağılık olabilsin!

13) Ey, Milleti idlâl eden; Allâh’a, Peygamberân Aleyhimüsselâm’a, Kur’ân’a, îmâna ve İslâm’a karşı TERÖR başlatmış olanlar!

MURÂD-I İLÂHÎ’YE RÂMOLUN!

MÜSEBBİBÜ’L-ESBÂBA NANKÖRLÜK ETMEYİN!

“HAKK TECELLÎ EYLEYİNCE HER İŞİ ÂSÂN İDER,

HALKEDER ESBÂBINI BİR LÂHZADA İHSÂN İDER!”

MEMLEKETİ KURTARAN; MİLLETİ, KAN GÖVDEYİ GÖTÜREN  MANZARADA OLMAKDAN MUHAFAZA EDEN; İÇ HARB İLE ANADOLU’NUN KAN DENİZİ OLMASINA MÂNİ’ OLAN HÂLIK’A, NE ZAMAN BAĞÎ VE TERÖRİST OLMAKDAN VAZGEÇECEKSİNİZ?

HÂLIK TEÂLÂ’NIN İRÂDE VE HÂKİMİYYETİNE GİRİN!

BU, (KEPÂZE VE ŞEREFSİZ, PESPÂYE VE SIRADAN BİR DARBE OLAMAZ.) BU, HAÇLILARIN, BU ASIRDAKİ (21. ASR-I MÎLÂDÎDEKİ) HAÇLI SEFERİDİR!

BİTDİ SANMAYIN, BU BİR İLK VE BAŞLANGIÇ!

HAÇLILAR, KELİME-İ TEVHİD’DEN, ALLÂH’IN HABÎBİNİN İSMİNİ SİLMEDİKÇE, BU KAHPELİK, BU KANCIKLIK, BU CÂNİLİK, BU KAN DÖKÜCÜLÜK, BU HÂİNLİK VE BU KÂFİRLİK ASLÂ BİTMEYECEKDİR!

ALÇAK VE KÂFİRLERİN HAÇLI SEFERLERİ BUNDAN SONRA DALGA DALGA DEVAM EDECEKDİR!

ALLÂH VE RASÛLÜ’NÜN İRÂDE VE HÂKİMİYYETİ DIŞINDA HİÇBİR ŞEYDE BİRLEŞİLMEZ, İHTİLÂF SON BULMAZ, NETÎCE ALINAMAZ. UYDURMA VE GÜNCELLEME PEYDAHLAMASI, REVİZYONİST DİB KELLESİ İLE YONTULAN TANRILI BEŞERÎ RELİGİONLARLA TERÖR BİTMEK ŞÖYLE DURSUN, DAHA DA KUDURACAKDIR. HER BEŞERÎ BİR DÎN BAŞLI BAŞINA BİR TERÖR MİHRÂKI DEMEKDİR. 15 ASIRLIK İSLÂMİYET’E ÎMÂN ETMENİN DIŞINDA TERÖR VE ZULÜM ASLÂ ORTADAN KALKAMAZ… BU MUHAL!

BOŞUNA, BİRLEŞTİRİCİLİK IVIR ZIVIRLARI VE HÜLYÂLARI UYDURUB DURMAYIN. BU SALTANAT SİZİN DEĞİL, DÜNYÂ SALTANATI VE DEVLETİ MÜCERRED ALLÂH AZZE’NİNDİR!

 NE AKLETMEZ KAVİM OLMAYA DOĞRU KOŞUYORSUNUZ!

KİTÂB VE TÂRÎH HABER VERİYOR: HELÂK OLAN GEÇMİŞDEKİ KAVİMLERİ, NEMRUT VE FİR’AVNLARI, DECÂCİLE, CEBÂBİRE VE ZALEMEYİ GÖRSENİZE, KÖR MÜSÜNÜZ, (GÖRMEZ) MİSİNİZ?

MODERN CÂHİLİYYE MÜŞRİKLERİ GİBİ, HÂLÂ KULDAN VE MAHLÛKÂTDAN HEYKELLER VE PUTLAR UYDURMA PEŞİNDESİNİZ!

YÂ KAHHÂR!

YÂ HAYYU YÂ KAYYÛM!

YÂ ZELCELÂLİ VE’L-İKRÂM!

YÂ MÜNTAKÎM!

YÂ FERD!

YÂ KÂDİR!

BİZİ, BİZE VE İÇİMİZDEKİ BEYİNSİZLERE BIRAKMA…

(İntişârı: 20.07.2016)

(Tashîh ve İlâvelerle: 14.07.2018 / 21:31:13)

TT.

The post Ne Darbesi Ulan, Haçlı Seferi! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

ATEİST REJİM, HAÇLI AJANINI “MÜSLÜMAN VÂİZİ” DİYE KÜRSÜLERDE AYILTIB BAYILTIR VE DÎNİN İÇİNİ BOŞALTDIRIRSA…

(1)

Zıyâiyye BEKÇİSİ

Şu son, “Asrın 15 Temmuz 1. HAÇLI SEFERİ” ile o kadar apaçık ortaya çıkdı ki, İslâm DÎNÎ gibi mücerred vahye müstenid Allâh nizâmı, ona inanmıyan ve ONU muhâfazayı aklının ucundan bile geçirmeyib “Laik dembokratik cumbokrasi” diye gece gündüz bağıran seküler ve (vahy) düşmanı sistemlerin eline bırakılırsa, ortaya çıkan aslâ kaçınılmaz netîce: O MÜBÂREK, münezzeh ve muazzez dînin, korkunç derecede tahrîfi ve bu yolla da yok edilmesidir…

 Artık bu dînin yerine konulacak ve adına da (DÎN) denilecek yapıların hangi sapıklık zirvelerine taşınacağını aklı ve tahayyülü yerinde olanlar tasavvur buyura… Binâenaleyh, ortaya öylesine iğrenç maskaralıklar ve kudurmalar çıkacakdır ki, bunları 1964’den beri bir kasaba vâizi üzerinden nasıl sergilediler, 52 senedir görüyoruz. Haçlı parmağındaki adamı, Mehdîlik (Kâinâtın İmamı) makâmına (!) kadar parlatdılar; ve istediği zaman Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm ile bizzat konuşur hâllere ve derecelere kadar da, (milyarlarca hâşâ ve kellâ) hiçbir hudud tanımadan taşıyıb durdular… Bunun neticesinde de bütün dünyada 160 civarındaki devletin milletlerine, bu sapıklıklar üfürülerek onmilyonlarca insan, beyin şartlandırmaları ile zombi sürüleri hâline getirildi.  Gözünü kan bürümüş “haşhâşîler” gibi insan katletmeyi bir ibâdet sayacak kadar da, bu mahlûkât İslâmlık ve insanlıkdan fırlatıldı…

Mukaddes ve Muazzez İslamiyyet, 15 asrın binbir dikkat ve hassâsiyyeti elinde bizlere kadar gelmişken, onun dinsiz rejimler eline bırakılması, işte ortaya bu katliam çarkına inkılâb eden cüzzamlı din anlayışını çıkarmışdır!. Dînin aslını ve hakîkatını bilmekden mahrum bırakılan nesiller, mücerred şeytânî tuzaklara tahavvül eden; ve adı da (din) olmaya devam eden bu yamuk yumuk yollarla, (kıtâl) cânîleri yetiştiren bir mâhiyyete büründürülmüş oldular…

İslâmiyyet’in hakîkatını bilen hocalar, 1908 ve 1923 ihtilâlleri daha doğrusu (HAÇLI SEFERLERİ) ile, 500.000’lere bâliğ olan ŞEHİD ve maktûller vererek ortadan kaldırılmamış olsalardı, bugünki neticeye müncer bulunan “Asrın 1. HAÇLI SEFERİ” hiç de hortlatılamazdı… Daha 39 sene evvel 1977 efrencî târihinde kendisine Anadolu camilerinin kürsüleri peşkeş çekilen o mâhut (emekli vâiz) daha ağzını açarken, “Allâh’ın dînini haçlılar hesâbına tornaya tutuyorsun” denilerek kürsülerden indirilir; hatta oralara çıkma hayâl kurma ve cür’etinde bile bulunamazdı…

Şunu demek istiyoruz ki, bugün Anadolumuzu 300 milyar TL’lik maddî; ve hudud biçilemiyecek kadar (ma’nevî) zararlara uğratan 15 Temmuz HAÇLI SEFERİ, temeli, hedefleri, sebebleri ve ortaya koyduğu netîceleri ile aklı başında olan herkesi ciddiyyetle düşünmeye sevketmelidir… Buna da geçmişdekiler gibi sıradan hükûmet “DARBESİ veya HEYBESİ” sululuğuyla yaklaşılırsa, bu 1. HAÇLI Seferini diğerlerinin takib edeceğinden, aslâ şübhe edilemez. Bundan sonra yapılacak iş ise, beyân etdiğimiz din saptırmalarının önüne behamahal geçerek, haçlı sürüleri önünde MÜESSİR olacak DÎNE; yani “ecdâdın izindeyiz” gibi şerefsizce gözküllemeleri de kazıyıp atarak, İslâmiyyet’in esâsına, yani, SELEFİMİZ ve ECDÂDIMIZ KILIÇASLAN VE SALÂHÜDDÎNLERİN DÎNİNE DÖNMEKDİR… OSMANIN, MURÂDIN, YILDIRIMIN, ÇELEBİNİN, FATİHİN, YAVUZUN, SÜLEYMANIN, AHMEDİN VE ABDÜLHAMİD HÂN Cennetmekân gibi Büyük İslâm Başbuğlarının DÎNİNE DÖNMEK…

BUGÜNKİ UYDURULMUŞ, BİR SÜRÜ EŞKIYÂ VE ALLÂH’SIZIN UYDURUB EKRANLARDAN BAYKUŞLAR GİBİ ÖTEREK MİLLETE ÜFÜRDÜKLERİ SAHTE VE ŞEYTÂNÎ RELİGİONLARDAN MUTLAKA UZAK DURULMALI; VE ONLAR, AYAK ALTINA ALINARAK VAHYE GÖLGE ETMELERİNE MUTLAKA MÂNİ’ OLUNMALIDIR…

İşte bu uydurulmuş dinlerin hangi ajanlar elinde ve nasıl millete zehir gibi içirildiğinin en (ma’sum gibi görünen) bir misâlini, banddan aynen deşifre edilmiş hâliyle ortaya koyalım:

7 OCAK 1977 TARİHLİ KONUŞMASINDA, bugünki Feto-NATO HAÇLI şövalyesi GÜLEN’İN, DEMBOKRASİ maskeli KONUŞMASI-kelimesine kadar:

SUAL: “Dârü’l-harb nedir, bankalardan fâizle para almak câiz midir, bu husûsu mahzûr yok ise îzâh ediverin” diyor.”

Verilen şeytânî ve haçlılar hesabına uydurulan cevâbı nasibse yarın görelim…

(Mâba’di var)

(İntişârı: 02.08.2016)

The post (1) Ateist Rejimde Emekli Vâiz… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

ATEİST REJİM, HAÇLI AJANINI “MÜSLÜMAN VÂİZİ” DİYE KÜRSÜLERDE AYILTIB BAYILTIR VE DÎNİN İÇİNİ BOŞALTDIRIRSA…

(9)

Zıyâiyye BEKÇİSİ

Ehl-i Sünnet’i (İslâmiyyet’i) beğenmeyib mezhebsizliğe kayarak Hakk ve Hakîkatden firâr eden adam ve madam sürüleri, bu serî makâlelerimizin 9.’su da dâhil, ele aldığımız Feto sapıklıklarını yıllardır “İslâm” diye yutdular ve millete de yutturdular!. Eğer, (Ehl-i Sünnet Ve’l-Cemaat) i’tikâdından çıkarak İslâm esas ve hassâsiyetlerinden firâr etmeselerdi bu Haçlı oyuncağı herifin “niyet ve hedefini” daha 50 sene evvel anlar; ve onun, memleket derûnunda açdığı tâmiri imkânsız iğrenç rahnelerin vücûd bulmasına sebeb olmaz ve zemin hazırlamazlardı…

Anası yahudi RABİN olduğu halde bunu Refia diye şâkirtlerine (!) akıtan bu deccal bozuntusu, babasının da ermeni oluşunu bile yarım asırdır bu milletden saklamış; ve böylece nice fırıldaklar çevirerek “sûret-i hakkdan” görünmesini becermişdir!

Bizi asıl alâkadâr eden, onun ne anası ne babası ve ne de soyu sopudur. Üzerinde mutlaka durulması i’câb eden husus, onun, İslâmiyyet’in yerine yepyeni (b.kdan) uydurmalar mecmuası bir şeytanlığı “Ilımlı İslâm” adı altında oturtmak isteyişi; ve bunun içün de, yahudi-haçlı dünyâsının emrinde İslâmiyyet’i tanınmaz hâle getirmek üzere bir ajan olarak ve su katılmamış bir HÂİN olarak; veya müslüman olmuş manzarası çizen San’alı yahudi hahamı İbni Sebe çizgisinde ilerleyişidir… Feto’nun “sızıntı şeytanlığı” ne kadar kendisini saklamıya mâtuf bir maske olsa da, beyân etdiğimiz gibi “15 asırlık Mü’min (sünnî) basîret ve ferâsetinden” firâr eden adam ve madam sürülerinin gözüne görünmemişdir!. Bunlar, “Allâh’ın nûru ile bakma” hasletinden tard olundukları içün, onun yarım asırlık “İslâm’ı TAHRÎF ve tağyîr projesini ve binnetîce korkunç bir ihânet faaliyyetinin başını çekdiğini” fark edememişler; ve eblehçe Feto’yu alkışlamış, onu alabildiğine şımartmış ve “ne istemişse vermişler” ve önünü açmışlardır… Böylece Feto, kendisinin “insanüstü bir varlık” olduğuna inandırılmış; ve herif, Haçlı patronlarının da sıvazlamasıyla “Mehdîyyet, Kâinâta İmamet, Mesîhiyyet” gibi makamlara göz dikmişdir!.. Papa’nın Türkiye Mümmessili müteveffâ Katie Marovitch, hastanedeki ölüm döşeğinde bile şöyle diyordu: “F……Hocafendi Allâh tarafından ÖZEL OLARAK GÖREVLENDİRİLMİŞDİR…” Bu manzara ve sözler, Samanyolu Tv’de Feto’nun yeğeni spiker Kemâl Gülen tarafından defalarca ve ağzını yaya yaya zil takıb okunuyor ve gösteriliyordu… Papa’lığın, katolik olmıyan bir adamı bu sözlerle “azizler ve kardinaller” derecesine çıkararak dünyâya çalkalaması imkânsızdır. T.C. siyasîleri olacak “ehl-i sünnet” nuru yani “islâmî değerlerden” bîhaber adam ve madamlar, bu manzaraların neye delâlet etdiğini bile anlayacak akıl sahibi değillerdi. Belçika’daki fitne toplantılarında FETÖ haşerâtı, şarkıcı ve talim tecvitden bile bîhaber boru hançereli bir maskaraya, “EşhedüenneM……r…llah” cümlesi kaldırılan bir ezan (!) okutdurmuş ve bu Allâh’sızlığını da bütün dünyaya göstermişdi… Daha nice rezillik, kepâzelik ve Allâh’sızlıklar ki, bini bir paradan gırla gidiyordu. Ankara “müslüman (!) politikacıları”  ise bunları, “hocfendi şâkirdânının oyları hatırına” yumuşak koltuklarına kurulmuş, ahbâb u yârânı ile sâdece seyrediyordu!

Fakat Feto diliyle Refia, asıl adıyla RABİN nâm yahudinin çocuğu Gülen ise, ağını, bu politikacıların en yakınlarındaki yaverlerine ve uşaklarına kadar atıb, onları sazanlar gibi avlıyacağı günü bekliyor; ve onlara geçireceği dişlerini kazma biler gibi çarka tutuyordu!

Ankara nasıl olsa, “Ehl-i sünnet=islâmî değerleri” sıyırıb atdığı içün, bu derin çukur ve tuzakları göremezdi ki, Feto bundan yüzde yüz emindi!.. Öyle de oldu; ve ABD, İngiliz ve Yahudi çocukları veya piçleri, 15 Temmuzda milleti imhâ ve tenkil harekâtına kudurarak mübâşeretde bir beis görmediler!

Biz, sadede rücû’ ile Feto iblisinin islâmî değer ve hükümleri nasıl sulandırdığına dönelim.

54 senedir haçlı hesabına çalışan adamın 1977’de yani 39 sene evvelki “İSLÂM (!) VÂİZİ” olarak saçdığı “sızıntılı” erâcif, dîni tahrîf istikâmetinde ve “şer’î ıstılahları” aksine kalbetme şeytanlığı ile ve aynı “piç mantıkla”  ve yahudi mahâretiyle şöyle devam ediyordu:

“Dârü’l-harbin ta’rifini nasıl yaparlarsa yapsınlar fakat pratik hayatda, tatbîkâtda dârü’l-harbin durumu bu idi. Müslüman orada AZINLIKDA İDİ, bulunursa. Müslüman orada onların te’minat vermesiyle iş yapardı. Müslüman onların vereceği cevâba bağlı olarak işler yapabilir, ticâret yapabilirdi. Bugün işte Rusya gibi af buyrun Çin gibi komünist memleketler gibi çok sıkı böyle gözetleme, ta’kibât altında ancak oralarda dolaşabilirdi. O zaman ben ricâ ederim, ya’ni Türkiye’yi böyle mi görüyorlar, Türkiye’yi dârü’l-harb diye i’lân eden kimseler? Dârü’l-harb gösterib de ALTINDA FÂİZ ALMAYI düşünen, tefecilik yapmayı düşünenler Türkiye’yi böyle mi görmek istiyorlar? Sorayım ben size tekrar siz cevâb verin VİCDÂNINIZDA, Türkiye’de bir mü’min beş başı ma’mur da olsa, MESELÂ BEN OLSAM PARLAMENTOYA SEÇİLEBİLİR MİYİM SEÇİLEMEZ MİYİM? LİYÂKAT KÂBİLİYYETİM OLSA BAŞBAKAN OLABİLİR MİYİM OLAMAZ MIYIM? SİZİN İÇİNİZDEN BİR TANESİNE “YÜRÜ ARKADAŞ MECLİSE” VEYÂ “EFENDİM RİYÂSET-İ CUMHÛRİYYEYE” REİS-İ CUMHÛR OLABİLİR Mİ OLAMAZ MI? HÜR DEMOKRATİK DÜZEN İÇİNDE HER VATANDAŞ BUNLARDAN HERHANGİ BİRİNİ OLMAYA SELÂHİYYETLİDİR, HAKKI VARDIR. BİNÂENALEYH BÖYLE BİR VATANA DÂRÜ’L-HARB DEMEK BU MİLLETİN HUKÛKUNA TECÂVÜZDÜR. TÜRKİYE DÂRÜ’L-HARB DEĞİLDİR. DÂRÜ’L-HARBDE MÜSLÜMANIN HAKK-I HAYÂTI YOKDUR. Türkiye’de müslümanın HAKK-I HAYÂTI VARDIR. SÂİR İSLÂM MEMLEKETLERİNDE BÖYLE MÜSLÜMANIN HAKK-I HAYÂTI VARDIR.”

Görüldüğü gibi Haçlı ajanı, HANEFÎ Fıkıhdaki “dâr-ı İslâm” mevzuunun içine “parlamenterlerini, C.Başkanını, hür demokratik düzenini”  v.s.sini ne de güzel yerleştiriyor; ve HANEFİ mezhebini de, mücerred “fâiz alma peşindekilerin mezhebi-mektebi-usûlü” gibi gösterme şerefsizliğinden bir mikron geri durmuyordu!. Üstelik de “Müslümanın dâr-ı harbde HAYAT HAKKI yokdur” diyerek, müslümanlara “mâdem ki yaşıyorsunuz, öyle ise dâr-ı İslâm’dasınız” zehrini akıtıyor; ve böylece, iğrenç bir tahrif ve kuyruklu YALAN peşine düşüyordu. Kendisini “yıllarca din âlimi bir müslüman” olarak takdimden utanmıyan bu Lavrens modeli şeytan, çöreklendiği Pensilvanya Dâr-ı İslâm olduğu içün mü acebâ orada“HAYAT HAKKINA SAHİB oluyordu?!.”

Görüldüğü gibi, bu iblisce tahrifler 52 yıl devam etdi; fakat bunları görüb karşı çıkan “Ehl-i Sünnet Müslümanları” politika dümenini elinde tutan kök ve usûl (mekteb-mezheb) mahrûmu siyâsetçiler tarafından dâimâ “gelenekçiler” diyerek aşağılandı; ve Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretleri ile başlıyan 15 asırlık “islâmî değerler” ayaklar altında utanmadan çiğnendi durdu…

Feto denen ajan, “Hanefî mezhebinde müftâbih olan kavil İmâm-ı A’zam Hazretlerinin değil imâmeynin kavlidir; buna göre de bir dârda, ahkâm-ı Kur’aniyye ve Şer’iyye tam ma’nâsıyla tatbik ediliyorsa orası (dâr-ı İslâm), tatbik edilmiyorsa dâr-ı harbdir” diyerek (hakîkatı) söyleseydi, bu takdirde Papalığın istediği istikâmetde bir ajanlığın yürütülmesi imkânsız olurdu!. Böyle olunca, müctehid imamlara bağlılık ortaya konulmuş; ve ucu Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’a müntehî olan bir USÛL DİSİPLİN ve CİDDİYETİNE yani İslâmiyyet’e tam bir (îmân ve inkıyad) meydana çıkardı… Bu ise, Papalık ve Haçlı Bâtıl Batı’nın verdiği vazifenin (ajanlığın) reddi ma’nâsını tazammun edeceğinden, elbetdeki bahis mevzuu bile edilemez; bu imkânsız olan şıkdır…

Yahudi-Haçlı dünyasının, son asırda bütün dünyâ müslümanlarının arasına sokduğu en zehirli (maşa-ajanın), işte “Vâizliği ve Muhterem Hocfendi”liği!.

Ne yazık ki bu millet, 108 senedir “Ehl-i Sünnet Usûlü ve ÂKÂİDİ Temellerinden” mahrûm bırakıldığı içün, bu Lavrens’in teşhîsini zamanında yapamamış; iş işden ve atı alan Üsküdar’ı geçdikden sonra çok ağır bedel ödeyerek ancak “15 Temmuz Haçlı Seferi” esnâsında gâvurları anlamışdır… Bunda da en büyük mes’ûliyyet payı, Mutlak Hakîkat İslâmiyyet’i anlama, bilme, îmân ve amel etme (usûlü ve YOLU) demek olan; ve başında da Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’ı taşıyan; ve 15 asırlık milyarlarca müslüman ve din allâmesinin müdâfaa içün fedâ-yı cân etdikleri Sünnîliği=Ehl-i Sünnet Ve’l-Cemaat MÜSLÜMANLIĞINI şamaroğlanı hâline getirerek, onu her fırsatda tokatlama ve dışlama cür’münü irtikâb eden (idâreci mevkiindeki) câhil ve ceberut takımlarınındır…

(Mâba’di var)

(İntişârı: 05.11.2016)

The post (9) Ateist Rejimde Emekli Vâiz… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.