(2)

Tâhir MÂHİR

Bir Evvelki makalemizde şöyle beyân etmişdik:

“Yahu arkadaşım, sarık cübbeli “Din Görevlileri=Ruhbân Sınıfı” yoldaşlar!

Sizi yani DİB’i 1924’de kuran Kamal Paşa’nın irâdesi değil mi?. Ne içün kurdu sizi bu irâde?. Prof. Mümtaz Soysal bunu yıllarca evvel tv ile bütün cihâna ilân etmedi ve şöyle demedi mi:

“Diyanet İşleri Başkanlığı, dinin, cumhûriyet ilkelerine uygun olmasını sağlayan bir kurumdur!”

“M. Soysal aynen böyle demedi” deyin hadi!. Atatürkçü, kurucu ve DİB müessisi (irâde) önünde, işte siz busunuz!

Şimdi ne olduğunuzu bir nebzecik de olsa anladınız mı möhderem yoldaşlar!?”

Şimdi ikinci makâlemize devam edelim:

Açın Kazım Karabekir Paşa’yı, açın ondan iktibâs yapan Müteveffa Uğur Mumcu’yu, açın Vatan Parti-Pırtısı başındaki ma’lûm Perinçek takımının kitablarını ve okuyun:

“Araboğlu’nun yâvelerini Türkçe’ye terceme etdireceğim ve öylece de okutacağım, tâ ki budalalık edib aldanmasınlar!”

Buradaki “Araboğlu” kim?

“Yâveler” ne?

“Budalalığa” namzet millet hangi millet?

 Bay DİB sarıklı ve cübbeli politikacıları çok asabîsiniz!

Sizi kuran irâdeye zıd olarak, siz, “Kutlu ve mutlu hafta ve yafta ve pafta” ortaya koyabilir misiniz?

Şu anda size vücûd veren, “Bir sağdan bir soldan asarak, küçüklerin yaşını büyüterek, büyüklerinkini küçülterek” Anadolu çocuklarını ipe çeken Evren “Çeteyasası” değil mi?

Çok asabisiniz sarıklı zevât!

Biraz sakin ve yavaş olun da “Molla Desinler!”

Siz, mücerred o “Çeteyasaya” göre  “Yüce Dîn (!) hizmetlerini o yasanın layıklık ilkesi DOĞRULTUSUNDA yürütmekle vazifeli “Din Görevlileri=Ruhban Sınıfı” değil misiniz?!

Biraz anlatın da ehâli anlasın! Ramazan-ı Şerîf gelirken Anadolu halkı sizi biraz daha iyi tanısın! Var mı cesâretiniz?. “Kânûnî Haklarınız içün mahkemeye müracaat edecekmişsiniz”, edin, etmezseniz üzülürüz çok yazık olur!

Eşşeşçi Enver’in takımı ile mahkemede kozunuzu pay edin, edemezseniz, ayrıca çok ayıp da olur!. Hem onlar, “Durakda beklemez, her gelen otobüse hemen atlar ve menzil-i maksûda yol alırlar!”  Onları durakda görürseniz bir göz kırpın, hemen yanınıza koşarlar; ve mahkemeye gitmeden arabada pazarlık yapar mutlaka anlaşırsınız!.

“Peygamber aşıkları” mahkeme kapılarında nasıl HAKK ve HUKUK dilenecekler, olacak iş mi bu!

15 asırdır “Velâdet Kandili” kime yetmemiş?

 Ashâb-ı Güzîn Hazerâtından günümüze kadar o serhadlerin şühedâsına yetmiş; ve millet-i İslâmiyye’ye, ulemâsı, evliyâsı, sulehâsı, rüesâsı ve ümerâsına yetmiş; ammâ layık dempokrat DİB tâifelerine (Dîn Görevlilerine=ruhbanına veya ahbârına) yetmemiş… Hem o kadar yetmemiş, kesmemiş ve kanmamışlar ki, bir de “Kutlu Doğum Haftası” ilave ederek oryantalistler gibi “Peygamber de Peygamber” deme ihtiyâcını duymuşlar!.. Hem o kadar duymuşlar ki, 15 asırlık İslâm Târîhinde, bu layık dempokrat ve cumpokrat DİB kadar böylesine bir “karasevdâya” hiç, ama hiç kimse yakalanmamış!!!

Bu ihtiyac, pek feci şekilde bastırmış!

“İhtiyâaacım var!” nâmeleri gece gündüz, fem-i muhsinlerinden süzülür ve dökülür oluvermiş!. Müslüm Babaları da sağ olsaydı, daha yürekden salonlar inim inim inletilirdi!

Evet Eâcib!

Sarık cübbe altı politikacılık, acebâ neden 8 kere Haçlı Oryantalistler gibi “Hz. Mu……d, Peygamber, v.s.” der de, bir kerecik “Salât ü Selâm” getirmez…

Biz sizi çok iyi tanıyoruz bay ve bayan ve madam DİB çalışanları!.Davul dümbelekli “Kadınlar Koronuzu”, gerdâniye faslıyla üryâniye makâmından telleri inleten sâzendelerinizi; ve dilberân-ı gülistânınızın bülbüller gibi şakıyan hânendelerinizi yani cins-i lâtîfinizi de, “dünyâ inâsa taabbüd edenler” piyasası  böyyük bir huşû’ ve hudû’ içre seyr ü temâşâ’ eyliyor efendim!

Tebşîr ederiz!

Böyle (muhtalit) erkek dişi karması cümbüşleri memnû’ kılan ehâdîs-i şerîfeler de, o “pirinç ayıklar gibi ayıklanan” hadisler sınıfına idhâl edilerek, “Diyânetsel Kutlu-Mutlu Peygamber Sevgisi” de kim bilir hangi “revizyonist” kelleler üzerinden nasıl zirve yapıyordur!!!?

Büyük ve Dâhî Müfessir, Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretlerinin Tefsîrinden Ahzâb Sûresinin 56. Âyet-i Celîlesine tenezzül buyurub bir nazar atfediverseniz nasıl olur?. Yüksek ve sahih (!) ilminize  biraz saplama gibi olacaksa da, olsun, ilminiz artmazsa da belki hidâyete erer, îmânınız birşeye benzer!. Tefsîr satırlarını biraz hece hece okursanız, ağleb-i ihtimâl daha istifâdeli ve (kutlu-mutlu) olacakdır:

“Muhakkak ki Allâh ve melâikesi Peygambere hep salât ile tekrîm ederler. Ey, o bütün îman edenler! Haydin O’na TESLÎMİYYETLE salât ü selâm getirin!”

Tefsîrine gelince, bilmecbûriyye gene hecelemeniz iktizâ edecekse de, artık çâre yok sîne-i ŞERÎAT’a dönecek veya döndürüleceksiniz:

“BU ÂYET GÖSTERİR Kİ PEYGAMBERE SALÂVÂT GETİRMEK   F A R Z D I R…. İSMİ ZİKROLUNDUKCA VÂCİB OLUR…..Ezcümle Aleyhissalâtü vesselâm buyurmuşdur ki:…..burnu sürtülsün o adamın ki, yanında ben zikrolunmuşumdur da, bana salâvat getirmemişdir.” (Tab’-ı evvel, c.6, s. 3923)

Müslümansanız, oryantalistler gibi “Hz. Mu….d v.s.” gibi ecânib dili ile yazmaz, aşağıda tamâmını vereceğimiz yazınızın 8 yerinde Rasûl-i Rusül Sallallâhu Aleyhi Ve Sellem Efendimizin evet tam 8 kere ism-i şerîfi geçiyor; ve siz “Peygamber Seven” ulular olarak bir kerecik olsun salât ü selâm getirmiyorsunuz!.

Getirince, hiçbir yeriniz de düşmez!.

 Ha, oryantalist dili kullanınca, o DİL bir yere kaçar mı, kaçar, kaçsın, müslüman olana oryantalist ecânibin dili damağı mı lâzımmış!?

Kafa yerine, oryantalist çömezi olan birilerine o kafa burgulanmışsa, orada isteyen istediği yadar “Kutlu-Mutlu D. Hafta-pafta ve yafta” nâneleri de yese, bunun fâidesi değil, zararı zaten mutlak olacakdır… Bu hafta, pafta ve yafta düzmecelerini, yok yahudi-mason Fettoş Locafendi uydurmuş; yok Süleyman Hayri Bolay fırlatmış; yok Fettoşist Mümtaz Türköne fırına vermiş; yok Diyânet-i cumhûriyye pişirmiş… Geçin bunları sarıklı politikacılar!.

Siz, perde arkasındaki niyyet-i iblisâneyi GÖREN olun!

Sade GÖRMEZ de değil, ayrıca DUYMAZ imişsiniz!

Artık GÖRÜN ve DUYUN!

Yoksa Hesâb gününde gösterir ve duyururlar…

“Söz konusu haberin düzeltilmesi gereğini, aksi takdirde bütün kanuni haklarımıza müracaat edeceğimizi kamuoyuna saygıyla bildiririz.”

 Gibi tehdîd ve kuru-sıkmalarla kendinizi zerre kadar sûret-i Hakk’dan da gösteremezsiniz!. Laik dempokratik mahkemeye gidib de ne diyeceksiniz? Şunu:

 “Hâkim Amca! Bu Eşşeşçi Enver’in taallukâtı, “Kutlu-Mutlu Doğum Haftası” diye uydurduğumuz ve 28 sene evveline gelinceye kadar da cihanda aslâ görülmeyen; bu, “Dine din ilâve etmenin bânîsinin, Yahudi ve Mason Fettoş olduğunu ve bun hafta pafta ve yaftanın bid’at bulunduğunu” söylüyorlar… Halbuki bu hafta, onların değil, bizim uydurma ve uyarlama ve yuvarlamamızdır; bu Enverist adam ve madamlardan şiddetle şekvâcı ve da’vâcıyız!”

Hâkim amca eğer fettoşî kırması veya kriptongolosu değilse; ve kasıklarını tuta tuta ve hüngür hüngür gülüb (!) kahkahalarla da ağlamıyacaksa (!) şöyle diyecekdir:

“A benim sarıklı politikacı “din görevlisi veya ruhbân sınıfımızın” çok peygamber âşığı, asabî ve a’cemî evlâdlarım!. Böyle da’va ile benim önüme geldiniz amma, dediğiniz gibi, bu Haçlı FAŞİST Mussolini İtalya’sı cenâhından mütercem “Türk Cezâ Hukûkunda” böyle bir suç madde-i mahsûsası yokdur, bu biiir!…

İKİ: Elâlemi hele Pensilvanya soytarılarına kadar cihânı, kendinize hüngür hüngür (!) güldürmeyin! “Kutlu-Mutlu Doğum Haftasını yahudi ve mason Fettoş iblisi uydurmuşdur demek suçdur” diye, o cezâ kânunnâmesinde, hatta Hamurâbi Kânunlarında bile bir madde yok, yok arkadaşım yok!. Böyle Locafendisel kânunlara, Pensilvanya memişânesinde bile rastlanılamaz…

 ÜÇ: Yaz kızım! Da’vâcılar, ulus adına HÜKÜM veren ulu mahkeme-i cumhûriyyemizle resmen ve alenen dalga geçmek üzere ve adliye sarâ-yı asriyyemize fuzûl-i şağil olarak üşüşmekle; ve sık sık Fettoş hâinini dillerine bulaştırmakla, yaklaşan Berat Kandilinde BERÂET etmeyi dişlemek ve düşlemekle, “Kutlu-Mutlu hatta Putlu” bir takım mevzulara el ve tokat atmakla; ve layık bir rejimde (fetvâ) diye bir mefhum olması muhâl bulunacakken, kendilerini herhangi bir dînin “fetvâ mercii veya meşîhât-ı İslâmiyye dâiresi” gibi tahayyül ve tasavvur etmekle; ve layıklığın biraz içine ve biraz da dışına yestehliyenlere şiddetle örnek olmakla; ve o kutsal layıklığa toz kondurub, zaman zaman da toprak saçarak devrim kânunlarının anasını bellemişler ve çok böyyük suç işlemişlerdir…

DÖRT: Gereği düşünüldü; ve böreği ve böbreği ne var ne yok hepsi düşünüldü… Kararımız, sanık ve sandık sâhibi bilcümle mücrimlerin yüzüne, suratına ve fıtratına ve 7 sülâlesinin en temiz ervâhına dahî okundu; ve falan maddenin filan bendine ve falan fıkrasına tevfîkan mahkûmlar, fettoşîlerin olduğu koğuşda, ranzalarda münâvebeli olarak yatırılmak üzere, 5 yıl, 16 ay, 66 gün ağır hapse mahkûm edilmişlerdir!” 

Kurbağacasıyla “yargıç” sayın, yara yara ve gıç gıç ede ede böyle karar veremez mi, diyemez mi, der mi der!. Dempokratik vicdân mes’elesine ve ipsiz, urgansız ve bağsız ve bağımsız yargıya kimsenin hatta Raisü’l-Etrâk ve Ekrâd Tavil Tayyib Paşa’nın bile zerre kadar müdâhale ve baskısı, askısı ve çaktısı muhâl (!) iken… Yukarıdaki karar esbâb-ı mu’cibesi de, gâyet musarrah olarak meydandadır… Bu i’tibarla da’vacıların bu şartlardaki hâl ü keyfiyetleri mahkeme-i cumhûriyyenin 7 sülâlesiyle dalga geçmek olamaz mı, olur mu olur!

 O zaman, bu DİB da’vâcılarının hâl-i pürmelâlini bir düşününüz; ve kendinizi onların yerine ve koltuklarına bir oturtunuz!???. Kuvve-i hayâliyyenizi bir an, şöööyle bir işletiniz!

Bu, güle oynaya, bata çıka, yata kalka, dünyâdaki  vesîkalık manzara!.. Bir de ötelerin ötesi var!

(Mahkeme-i Kübrâ) denen mahkemede, bütün peygamberlerine (Aleyhimüsselâm) hazerâtına varıncaya kadar bütün millet-i İslâmiyye, “haklarını” istediği zaman, nereye sığınıb hangi resmî makamların etekleri altına başlar ve öte taraflar sokulacakdır?

Vesîka olsun diye de, (hakaretlere bulanmış ve terbiye hududları dışına fırmış) satırları aşşağıya alıb, cihâna da i’lân edelim ki, saklı gizli bir şey kalmasın!. Üstelik bol bol kullanmak üzere, istikbâlin müslümanları eline (vesîka) vermiş olalım!

İşte iç yüzlerinin vesîkası:

“Bugün Türkiye Gazetesinin manşetinde yer alan Kutlu Doğum Haftasının bir FETÖ projesi olduğu ve buna rağmen halen Başkanlığımız tarafından savunulduğu yönündeki haber, gerçeği hiçbir şekilde yansıtmamaktadır. 30 yıldır görev yapan bütün Diyanet İşleri Başkanlarına ve teşkilatımızın çalışanlarına yöneltilen çirkin bir yalan ve iftira niteliğindeki bu haber, Kutlu Doğum Haftalarında yurdumuzda ve yurt dışında Peygamber sevgisiyle salonları dolduran gönülleri rencide etmiştir. Haberi desteklemek için manşetten yayınlanan ve internet ortamında yayılan fotoğrafların Başkanlığımıza ait Kutlu Doğum Haftası organizasyonları ile alakası bulunmamaktadır. Haberde, bugün hayatta olan 7 Diyanet İşleri Başkanımızdan hiçbirine müracaat edilmeden, Başkanlığımız yetkililerinden bilgi alınmadan indî görüşlerle hareket edilmesi, yüzeysel ve tarafgir bilgilere yer verilmesi açık bir garabettir.

Kutlu Doğum Haftası, Diyanet İşleri Başkanlığının kendi inisiyatifiyle ve kanunların verdiği yetkiyle ortaya çıkmış; 28 yıl boyunca tefekkür dünyamıza hayat vermiş; “Hz. Peygamber’i anmaktan anlamaya” düsturuyla gelişmiş ve milletimizin yakın tarihinde yer etmiş bir haftadır. Başkanlığımızın Türkiye’deki İlahiyat birikimiyle istişare ederek planladığı ve yürüttüğü bu uygulamanın, Sevgili Peygamberimizin rahmet mesajlarını toplumumuzun her kesimine ve gönül coğrafyamıza ulaştırmaktan başka hiçbir gayesi olmamıştır. 28 Şubat süreçlerinde eleştirilen, 27 Nisan bildirilerine konu edilen Kutlu Doğum’un karanlık bir terör ve din istismarı hareketi olan FETÖ ile hiçbir ilgisi ve alakası yoktur.

Bir kez daha altını çizerek belirtmek isteriz ki, Başkanlığımız Kutlu Doğum Haftasını Mevlit Kandiline alternatif olarak ihdas etmiş değildir. Bu hafta, Mevlit Kandilinin ancak mütemmimidir. İslam dünyası ile eşzamanlı olarak idrak ettiğimiz mübarek Mevlit Kandili, Resûl-i Ekrem’in dünyayı teşrifini şükürlerle andığımız, ona olan sevgimizi ve ihtiramımızı ifade ettiğimiz dinî bir gecedir ve milletimiz tarafından coşku ile kutlanmaya devam edecektir. Halbuki Kutlu Doğum Haftası, Sevgili Peygamberimizi doğru anlamak, onun sünnetini bugüne taşımak, onun hayat tarzını çocuklarımıza ve gençlerimize tanıtmak, günümüz problemlerine nebevî referanslarla çözüm aramak amacıyla ortaya çıkmış ilmî bir haftadır. Yaygın eğitim faaliyeti şeklinde tasarlanan bu haftanın, dinin asıllarına sonradan eklemelerde bulunmak gibi bir gayesi olmadığından bidat olarak nitelenmesi son derece anlamsızdır. 

Unutulmamalıdır ki, milletimizi millet yapan ve bu aziz milletin her ferdini bir araya getiren en büyük sevgi, Peygamber sevgisidir. İçinden geçmekte olduğumuz hassas dönemde Hz. Muhammed’e sevdalı olan bu ülke insanına onu anmaktan ve tanımaktan vazgeçmesini önermek, tam manasıyla bir idrak tutulmasıdır. Hem yurdumuzun dört bucağı hem de yurt dışındaki millet varlığımız için bu hafta, Hz. Peygamber’in sünneti ışığında millî ve manevî değerlerimizi güçlendiren, ufkumuzu tazeleyen, kimliğimizi pekiştiren, asimilasyonu önleyen, birliğe, barışa ve kardeşliğe yatırım yapan bir haftadır.

Başkanlığımız, her sene bir bilgi, aydınlanma ve irfan ziyafetine dönüşen Kutlu Doğum Haftasının istismar edilmesine, kuralsızca eleştirilmesine ve itibarsızlaştırılmasına müsamaha göstermeyecektir. Söz konusu haberin düzeltilmesi gereğini aksi takdirde bütün kanuni haklarımıza müracaat edeceğimizi kamuoyuna saygıyla bildiririz.”

“Diyanet İşleri Başkanlığı”

İnsan bir kerecik salât ü selâm getirir!. Yoksa asabiyetden unutuverdiniz mi!?

Yazık!

Hem suçlu hem de güçlü olmak, işte budur…

Devlet ve hükûmete dayanarak bu dünyâda geminizi hatta gemiciklerinizi karadan yürütür, denizde de yüzdürebilirsiniz!

Ya öteki tarafda?

O tarafa inansanız da inanmasanız da müsâvî öyle mi?

Siz eğer müslümansanız, “Peygamber, Hz. Mu…….d, v.s.” diyerek oryantalist ağzıyla ortada dolaşmazsınız; ve herşeyden evvel, âyete tâbi olarak kendinizi salât ü selâm getirmek mecbûriyyet, mükellefiyyet ve mahkûmiyyetinde görürsünüz!

28 yıl evveline gelinceye kadar 15 asırdır, Millet-i İslâmiyye arasında görülmeyen bu “Kutlu-Mutlu Doğum Haftası” denen ve “Doğumhâne”  tedâî etdirib bunu hayâle getiren; ve bu hâliyle de, yahudi-mason Fettoş’un uydurduğu cihanı tutan bu hafta, pafta ve yafta denen lâfta şeyi, derhâl ortadan kaldırmanızı ben de istiyorum…

 Ne var ne olmuş?!

Adam utanır yahu!. Siz 15 asırlık koskoca MUTLAK Dîni değiştiren, revize eden; tahrîf, tağyîr ve tebdîl eden hâinler kimlerse, onları suçlu GÖRMEZ olarak ortalıkda volta atacaksınız; ammâ, “Hayyyt be ulan! Çekin elinizi Allâh Azze’nin mutlak hakîkat olan Dîni üzerinden!” diyen on milyonları SUÇLU yapacaksınız, öyle mi?

Böyle suçu işlemek içün yaratıldık adam ve madamlar!

Ne sandınız? Siz kimsiniz bre?

“Bütün zamanlar, bütün aylar, bütün takvimler Allâh’ınmış, hepsi fedâ olsunmuş o Peygamber’e!”

DİB Başı GÖRMEZ sıkışınca böyle mantıklar püskürtmez mi?

Ya kimin olacakdı?. Sen bütün zamanlar Allâh’ın diyerek sabah namazını 24 saatin istediğin saatinde mi kılacaksın?. Bütün aylar Allâh’ın diyerek, Ramazan orucunu istediğin ayda mı tutacaksın?. Eğer öyle yaparsan, hiçbir müslüman buna sevinemez!. Buna ancak, yahudi-mason Locafendi cenâbetleri ile, Vatikan’daki Papa Francis Cenâbları sevinir hatta bayram ederler…

Sıkışınca (mugâlâta) bir çâre mi GÖRMEZ Bey?. Ümmetin aklıyla alay etmek câiz mi imiş?

Mızrak çuvala sığmaz!

Zırva te’vil götürmez!

“Sahih ve sağlam ilim bizde” nakarâtından evvel, sahih ve sağlam akıl ve îmân işe yarar sarıklı politikacı yoldaşlar!

Hadisleri pirinç ayıklar gibi 202.000’den 30.000’e indiren ve “revizyonistiz” diyen sarıklı politikacılar!.

Siz, layık bir devletde, ağzınızı açıb bir tek dînî mes’eleyi bile ağzınızın kenarına alamazsınız!. Layıklığın şartı tam da budur… Alırsanız, bu da keenlemyekün kabûl edilir!. Yehûdiyyet ve Nasrâniyyet hakkında da hadi “GIK” desenize… Gücünüz İslâmiyyet’e mi yetiyor, bu ne işdir bre??? Lozan’ın maddelerine mi, Allâh Celle’nin KÂNUNLARINA mı daha çok îmân ediyorsunuz?

Ne sandınız, yok öyle yağma!. DİB de derhal kapatılmalı, kapısına mühür vurulmalıdır!

İslâmiyyet gibi Allâh Azze’nin mutlak DÎNİNİ ihyâ yerine imhâ etmek 1924’den beri hangi taktiklerle yürütülüyor, bunları ÜMMET GÖRMEZ mi sanıyorsunuz?. GÖRMEZ  ümmet değil sizsiniz!

Vesselâmü alâ menittebaa’l-Hüdâ…

(İntişârı: 01.05.2017)

The post (2) “Kutlu Doğum Haftası” Oryantalist Kafalı Dib’çilerin Mi Uydurması İmiş?! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(1)

Tâhir MÂHİR

Layık dempokratik DİB, (21/4/2017) târîh-i efrencîsinde “Basın Açıklaması” dediği bir lâf çıkını neşrederek:

“Kendisine iftirâ atıldığını, bu çirkin yalan ve iftirâlarla “Peygamber sevgisi” ile salonları dolduran gönüllerin rencîde olunduğunu; indî görüşlerle, “yüzeysel” ve tarafgirce hareket edildiğini, bunun garâbet olduğunu, bu haftanın FETÖ karanlık terör örgütü ile hiç alâkası bulunmadığını, buna bid’at demenin son derece anlamsız olduğunu, bu haftadan vazgeçmeyi önermenin tam manâsı ile idrâk tutulması bulunduğunu” v.s.yi öyle bir hiddet, şiddet ve huşûnetle ilân ediyor ki, bilenin bilmeyenin de, Arnavut Âkif gibi “Bu ne şiddet bu celâl, sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl” diyeceği geliyor!

Metnin tamâmını da istikbâle vesîka olsun diye nasibse aynen neşredeceğiz…

Çıplak şeyleriyle sanki ısırgan demeti üzerine oturtulanlar gibi gürültü koparmalarına bakılırsa, ortada çok büyük bir suç varmış denileceği sanılabilir… Halbuki bunlar sıradan, basit, yevmî, orta zekâ seviyesiyle yapılacak beş paralık tenkidler!. Bunları hakâret ve iftirâ sınıfına sokmak, DİB denen yerin niyetini çok menfi taraflara süründürür; ve “CHP şefokrasisinin 27 yıllık diktatoryasını bugüne taşımak istiyen sarıklı politikacılar devrine hasret çekenler mi var?” suâlini akla getirir!.

DİB denen yer bu kabil “asabiyet ihtilâcları” içine gömülürse, muârızlarına dediğini, kendisine dedirtir; ve bu da çok acındırıcı olur! Hakklı olarak, DİB, “Tam ma’nâsıyla idrâk tutulması mı yaşıyor?” deriz!

Alt başı bu Kutlu-Mutlu D. Haftası, yaftası, paftası ve ambalajı sonradan ihdâs edilmiş, uydurulmuş da denilebilir! Bunu demek suç değil, bir şey de değildir… Kilise korolarına ve onların bu kabil hafta, pafta ve yafta gibi şeylerine özentiden mülhem bir hafta da denilebilir…

Ne var ne olmuş?.

Ulemâsı, evliyâsı ve sulehâsıyla 500.000 Anadolu müslümanı ipe mi çekilmiş, ne olmuş yani?.

Merhûm Diyânet Reislerinden Ahmed Hamdi Efendi gibi birisi mi zehirlenmiş, ne var yoldaşlar, bu telâş ve dağıtma ne böyle?

“Peygamber sevgisini” ve “Peygamber Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerini” öyle bir inhisâr altına da almışlar ki, sanırsınız sâdece bu adamlar âşık, sevdâlı, abayı yakmış ve karasevdâya yakalanmış!.

“Lâfla peynir gemisi yürür mü a sarıklı politikacılar, bu iş âyînede görülür” diyen de, hiç ortalarda yok!

Hem öyle bir “Peygamber aşıkları” karargâhı ki bu DİB denen yer, Rasûl-i Rusül Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimiz Hazretlerinden, “Peygamber, Hz. Mu…..d, v.s” diye o avuç içi kadar  “döktürüde” tam 8 defa bahsedilmesine rağmen, bir kerecik bile “Aleyhissalâtü Vesselâm” diye dudak ucuyla yarım yamalak bile olsun “salat ü selâm” getirildiğine zinhar rastlıyamazsınız…

Oryantalist dil-damak ve dudak üzerinden “Peygamber aşkı” yürütenleri sevsinler!

Diyânet-i Cumhûriyyenin “Peygamber Sevgisi…” “Kutlu Mutlu D. Haftası v.s.!”

Yahu DİB!

Biz 40 kişiyiz, biribirimizi biliriz!

Bize de mi matikasyon, katakülli, DİBişokülli?

Eşşeşci Enver’in Bilmem Ne Cerîdesi “Kutlu Doğum Haftası Feto Uydurmasıdır!” dedi diye, Layık Dempokratik DİB, neredeyse asabiyetden “asabiyim ben” sokak şarkı ve şakırtısına asılıb, hiddet ü şiddetden de pek fenâ bozulmuş olarak neredeyse saçını başını yolacak!.

Yavaş olun!

“Doğru Bilgi, Sahih Hadis!” membaı, sarıklı cübbeli politikacı Efendiler!

Biraz yavaş olun ki “Molla desinler molla!”

Böyle üç paralık tenkidât karşısında amuda kalkıb onun bunun boğazına sarılacakmış gibi vesikalık pozlar vermek akıl kârı mıdır?.

Çarkcı Kemâl, Böyyük Reisiniz içün demediğini bırakdı mı? “Diktatör Bozuntusu” demedi mi?. “Ananı, ana, an, aaa, neyse gerisini demiyeyim” diye son derece edeb dışı lâflar söyleyib hemen arkasından da sırıtmadı mı? Meşhur müctehid-i Ahırsamanyolu’lu Hayrettin, hayırcılar içün:

“Evet demek farzdır, hayırcılar hıristiyan ve yahudiler gibi içimizdeki yabancılaşmış parçamızdır!”

 Demedi mi?. Mahmud Esad ma’lûmunun torunu şu Bozkurt nâm “Kânûn Teşri’” edici yani modern tanrıcık, 6 ok şefokrasisinden kalma akıl ve insâfıyla “Evet de çıksa, evetçileri 7 sülâlesiyle İzmir’den denize dökeceğiz!” demedi mi?. Daha çok misâl ararsanız, kocaman bir kitab bile yazılabilir!

Hakaret, iftirâ, garâbet ve akıl tutulması, bu verdiğimiz misâllerde bol bol vardır! Aklı olan okusun ve öğrensin!

Siz, tenkîdin, “hakâretin, garâbetin, tam bir akıl tutulmasının ve iftirânın” ne olduğundan habersiz, “Din Görevlisi=Ruhbanlar” olarak uzletde, inzivâda, güneş yüzü bile, görmeden mi yaşıyorsunuz nedir?

Ayol siz, Kuşkonmaz Nezâket Madam gibi ne kadar da çıtkırıldım ve alınganmışsınız meğer!. Haçlı Avrupa bir senedir azmış kudurmuş, Tavil Tayyib Paşa’nın başına kimisi tabanca dayarken resimleniyor; kimi Frenk gâvuru ve edeniyyet unsuru ve pırasasör kenefleri “Tayyib Erdoğan öldürülmeli” diyor! Yahudi-mason Fettoş Locafendisinin kâtil haşhâşîleri ise, 15 Temmuz’larda 248 Anadolu insanının kanına girib 2-3 binini de tarayıb sakat bırakıyor v.s…

Siz, bu kancıkların gölgesi üzerimize yıkılacak diye mi ödünüz koparak köpürüyorsunuz?. “Hoşgörü-Diyalog” şâibesini üzerinizden atmak diye bir problamatiğiniz mi zuhûr etdi?. “Kutlu-Mutlu D. Haftası” mûcidi ve Haçlı Beslemesi Fettoş’un gölgesinden kurtuluşu, bu manevralarda mı arar hâldesiniz?. Bunları neden başdan düşünmediniz?. Neden Yahudi-Mason Fettoşla aynı poligonlarda atış ta’limi yapdınız? Bu telâş, bu suçlu psikologyasıyla amuda kalkar gibi manzaralar çizmek, nerden ileri geliyor?. “Akıl Tutulması” var, var olmasına da, bu, hangi tarafın hangi mıntıka-i bâlâsında?

Kutlu-Mutlu D. Haftası ile alâkalı münâsebetsiz fotoğrafların DİB ile alâkası var mı diye, “Hayatda olan 7 DİB Başına sorulmalı imiş!”  Şıracının şahidi bozacı olsun diye mi?. Hadi canım sen de!. O fotoğrafları tâ o zamanlar neden kınayıb, kına yakanlara söylemediniz ve susdunuz?. Susmanın ikrardan geldiğini de mi hiç duymadınız? Susarak, Haçlı askerleri Fettoşgillere bir nevi kuvve-i ma’neviyye desteği vermiş olmadınız mı?. Evet, sual soruyoruz, cevab veriniz! Oldunuz mu, olmadınız mı?.

Dünyanın en akıllı “Din Görevlileri=Ruhban Sınıfı” siz misiniz, Vatikan’dakiler mi?

Bu sual de cevab istiyor, sarıklı politikacı takımları!

Hayatdaki 7 DİB emeklisine veya sâbık DİB Başına sorulacaksa, onların cemâziyelevvelleri de bu vesîle ile ortaya çıkar diye korkmuyor musunuz?. Zaten merhûm Ahmed Hamdi ve Ömer Nasûhî Efendiler hâric, ötekilerin hayatda olanı da olmayanı da sanki sizin içün yüz akı, öyle mi?. Âhıret’de herkesin traşı önüne dökülünce akı-karayı göreceğiz!.Ammâ dünyâda da pek çok vesîkalar, kâfî mikdâr ve mikyasda ellerde, dillerde ve kulaklarda var!. Bunlar da yeter de artar bile…

Şimdiki DİB Başı GÖRMEZ kişi, hangi “Sevgili Peygamberi” içün, O’nun 220.000 hadisini 30.000’e indiriyor? Bu indirmece ve bindirmecelerle mi, O Peygamberini (sevdiğini) isbatlamış olacak?. “Hadis Ayıklamak” tabiri kime âid?. Tosya pirincinin taşlarını mı ayıklıyacakmış o ayıklayıcılarınız?

“AB normlarına aykırı” diyerek hadis ayıklayanlar; ve Rahmetli Ahmed Davudoğlu Hocamızın hazırladığı Hadis Kitabını tab’ etmiyenler kim?. Hadi cevab verin!

Dâhî Şeyhülislâm Büyük Mücâhid Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretlerinin “Bu adam deli, bu adam dinsiz” dediği Kazanlı Mûsâ Bigiyef denen ve “Bütün dinler ve inançlar hakkdır, doğrudur!” diyecek kadar “îmân ve akıl tutulması” içindeki bir manyak içün, onu övüp göklere çıkaran; ve asrın pek mümtaz allâmesi gibi takdim eden ve bunun içün kitab bile yazan Bay GÖRMEZ, bu kitabı ne içün, hangi sebeble, hangi “Peygamber Sevgisi” ve hangi SAMÎMİ KUTLU-MUTLU D. HAFTALARI AŞKIYLA kaleme almışdır?.

“Sünnîlik Kur’an’da yok!” diyerek, Kur’an-ı Hakîm’de olmadığı içün de “i’rabda yeri yokdur” demeye getiren GÖRMEZ nâm sarıklı politikacı, hangi usûl çizgisi ile Kur’an ve Sünnet’e îmân etdiğini zu’metmektedir?

Bu sual de cevabını mutlaka bekliyecekdir!. GÖRMEZ içün bu kadarı, şimdilik yetişir… Gelelim (.ardakoğlu) denen bir evvelki DİB Başı’na…

(.ardakoğlu) denen zatın “Biz REVİZYONİSTİZ!” dediğini siz çokdaaan unutmuş olsanız da, bunu Anadolu ehâlisi, arşivler, internetler ve bizler (unutmadık!)

 Allâh Azze’nin dînini (revize) edecek adamların, hangi samîmiyyetle “Kutlu-Mutlu D. Haftaları” düzeceğine inanılabilecekdir??? Komünist münkirler bile kendi “revizyonistlerini” adam yerine koymaz, onlara “sulandırıcı” bozguncular olarak bakarken; müslümanlar (revizyonist iç sulandırıcılarına) hangi itimadla ve hangi gözle bakmalılardır!?

 (.ardakoğlu Beyiniz) “Şu sözler bana âid değil” desin de görelim:

 “-Artık, dini ve dindarlığı, geçmiş dönemlerde yazılmış kitabların satırları ve formatları içinde değil, dünyaya bakarak inşa etmek ve ona göre çizmek istiyoruz…”

Ne demekdir bu?

Bu:

 “15 asırlık zaman içinde ne kadar KİTAB varsa (Buna Kur’an-ı Azîmüşşân da dâhil olabilir) biz, bu kitabların satırları ve formatları dışında bir din ve dindarlık inşa edib ona göre yazıb çizeceğiz!”

Demek değil midir?. Değilse, hadi cevab verin, bu ne demekdir? Açıkça, erkekçe, merdçe, çıkın ortaya anlatın, hadi!. Biz buradayız, siz nerelerde iseniz!?

GÖRMEZ Efendiden bir evvelki “Sarıklı Politikacı” kimdi?. Ali Bardakzâde Efendi… Çıksın ortaya açıkça konuşsun!. Sizin neyinize, nerenize, nasıl ve ne kadar güvenilecek?. “Kutlu-Mutlu D. Haftası bize âiddir, yahudi-mason Fettoş iblisine âid değildir” deyişinize kim inanacak? Hadi saf-saçaklar inandı diyelim; bu, özrün kabahatden ziyâde oluşu demek olmıyacak mıdır? Şecaat arzederken şeyinizi söylediğinizin farkında bile değil misiniz?. 15 asırdır, Rasul-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz zemânından beri Hicrî Takvimimizdeki Rabîulevvel’in 12’sinde tes’id edilen Velâdet-i Nebî, 15 asrın milyarlarca müslümanına muhâlefetle ve onları (beğenmemek) ızhâr edilerek; ve bu cihanın gözünün içine baka baka alâ meleinnâs ortaya atılarak, neden nisanın bilmem kaçlarına sinsi sinsi kaydırılıb milâdî takvimin ayakları altına atılıyor?.

 Bu cürmün mürtekibleri, 15 asrın bütün müslümanlarının, ulemâ, evliyâ, sulehâ, şühedâ ve en mühimi de Rasul-i Rusül Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimiz Hazretleri ile O’nun Ashâb-ı Güzîninin (Rıdvânullâhi Teâlâ Aleyhim Ecmaîn) Hazerâtının beddualarını ve lâ’netini alırlarsa ne olacak? Hiç bunları hesab etdiniz mi?. Belki de “Bunlara ne lüzum var?” diyorsunuz!. Bid’atçılar hakkındaki ehâdîs-i şerîfeler de, size göre pirinç taşı ayıklar gibi “ayıklanası” hadisler grubundandır; ve AB normlarına da “sıkıntı ve rahatsızlık” veren haberler sınıfındandır!

Kim bilir!?

Yahu arkadaşım, sarık cübbeli “Din Görevlileri=Ruhbân Sınıfı” yoldaşlar!

Sizi yani DİB’i 1924’de kuran Kamal Paşa’nın irâdesi değil mi?. Ne içün kurdu sizi bu irâde?. Prof. Mümtaz Soysal bunu yıllarca evvel tv ile bütün cihâna ilân etmedi ve şöyle demedi mi:

“Diyanet İşleri Başkanlığı, dinin, cumhûriyet ilkelerine uygun olmasını sağlayan bir kurumdur!”

“M. Soysal aynen böyle demedi” deyin hadi!

Şimdi ne olduğunuzu bir nebzecik de olsa anladınız mı möhderem yoldaşlar!?

(Mâba’di var)

(İntişârı: 30.04.2017)

The post (1) “Kutlu Doğum Haftası” Oryantalist Kafalı Dib’çilerin Mi Uydurması İmiş?! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(8)

Ahmed SELÂMÎ

Dembokratik Partili Tasavvufun yüksek politik vecîzelerinden iktibâs etdiğimiz son üç cümleciğine de bakıb hâtime çekelim:

“- Tanıyan sever, seven tanır.” diye bir söz vardır. İnsan tabiatı tam da böyledir; tanıdıkça sever ve sevdikçe daha fazla tanımak ister. Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizi tanımak için önemli bir zaman dilimine giriyoruz. Kutlu Doğum Haftası, Sevgili Hz.Peygamber (S.A.V.) Efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V.) Efendimizi tanımak için bu hafta önemli bir fırsattır.” (Talu-22.4 Milli Gaz.)

Bu iktibâs etdiğimiz yazının 22 Nisanda intişâr etdiğine bakılır; ve Kutlu D. Hafta ve yaftasının da, 20 Nisanda hele şükür bitib bir seneliğine silindiğine nazar edilirse, “Efendimizi tanımak içün önemli bir zaman dilimine giriyoruz!” demenin abesliğini apaçık ortadadır; ve biz, bunu görmemiş olarak geçiyoruz!

Bu hafta veya yafta, “Efendimizi tanımak içün önemli bir zaman dilimi imiş!.” Hâşâ ve kellâ…

Kâinâtın Fahr-i Aleyhisselâm’ı 15 asırlık İslâm Milleti, İslâm Hükûmetleri, müctehidîn, müfessirîn, müceddidîn, muhaddisîn, mütekellimîn, mutasavvifîn, ulemâ, fukaha, fudalâ ve mücâhidîn tanıtamamış; onların usûl ve gayretleri, eserleri işe yaramamış, ammâ bu konserli, kanserli, kayzerli ve monşerli 12 Rabîul’evvel düşmanları, kök kurutucuları, asl inkârcıları, revizyonist DİB baltacıları, Vatikancı Diyalog meczubları, “Efendimizi tanımanın mühim bir fırsatını bu hafta ve bu mühim zaman dilimi ile; ve iptâle çalışdıkları Müslüman takvimi ve ihyâya çırpındıkları hıristiyan takvimi!” ile, “sahne ve herze” mekânlarında, millete ihsân buyuracaklar!.

 Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’ın en büyük emâneti olan Şeriat’-ı Garrâ-yı Ahmediyye’yi çok iyi “tanımak” içün, bin dereden su getirerek ve İblis gibi ısrarla ayak direyerek,  böyle Kutlu Doğum Hafta ve Yaftaları uyduracaklar!

Yiyene…

Merhûm İsmet Garîbullâh ve Büyük Osmanlı Müderrisi ve Allâme Ali Haydar Efendi Rahmetullahi Aleyh Hazerâtı gibi büyükler sağ olsalardı, yukarıda geçen ifâde ve ibâreler karşısında bu adamları  acaba ne yaparlardı? Cidden düşünülmesi lâzım bir nokta!. Mahmûd Hocaefendi ise, o kabil gazete köşelerine kurulmuş adam ve madamların yazılarını, tenezzül edib eline elbetde almaz ve alamaz… O zaman da meydan, bu ip (ca.bazlarına) kalıyor ki, milleti ve cemaati böylece idlâl ediyorlar…

Geçen Parlamento seçimlerinde bu adam, “şu iki âyete göre oyları Saadet Partisine vermek şartdır!” gibi bir ictihad (!) da öksürmüşdü!.

 Ayrıca, “müslüman hanımların güzellik salonlarındaki çalışanlara, diz kapağı ile göbeği arası hariç diğer yerlerini göstermeleri câizdir!” gibi, bir de çok modern ve aydın (!) ictihâdı olmuşdu! Böylece,  bazı Millî görüşçü şeyh ve müridânın ve çarşaflı mürîdelerin nabzına göre; ve onların tam da “Millî Görüşçü!” ahlâk ve ma’neviyyât şablonlarına uygun fetvâları (!) bile, adam, mecmuasında zerre kadar (u.anmadan) neşr etmişdi!

Tam, Haltettin Haramânî, Görmez ve Kaşar Nârî denen uçkuru düşüğün çok sevineceği cinsden, modern ve şeyaltı bir ictihâd!.

Aslında, aslımızın lisânında hevâ ve heves hamûlesi bu kabil çer çöpe “teşehhî” denir!

3-4 sene evvel, bu kabil saçmalamalara, aylık bir mecmuada haketdiği cevâbı vermişdik… Fakat adam, şimdi de DİB denen yerin uydurduğu (Kutlu D. Yaftasını) şakşaklamanın peşinde…

Televizyonlara çıkıb güldürü ustası, o Cübbeli nâm (hokk..az) ile karşılıklı atışıp kapışarak “Mehdi Aleyhisselâm!” mes’elesini ayağa düşürmeleri; ve avâm-ı müslimîni bu kabil ikinci dereceden mevzu’larla meşgûl edib, ana ve zarûrî temel noktaları unutdurub onlardan uzaklaştırmaları, aslâ afv edilemez…

Aklı başında her müslüman, akâid kitablarının yazdığı ve zarûrât-ı dîniyyeye taallûku ne kadarsa, o kadar mehdi mes’elesine îmân eder…

Deriz ki:

“- Hazret-i Mehdi Aleyhisselâm, Allâh Azze’nin murâd etdiği zamanda gelir, vazîfesini yapar, biz de O’na bilâ kayd ü şart tâbi’ oluruz!”

Ve müslümanın işi de bu kadardır, burada biter… Bunun dışında hiçbir müslümanın başkaca bir mükellefiyyeti yokdur… Cenâb-ı Hakk Azze ve Celle Hazretleri, bunun dışında hangi müslümana başka bir mükellefiyet yüklemişdir?.

Televizyon (fitnevizyon) ekranlarına, hoca kılıklılar olarak çıkıb, oralarda sakal, sarık, fes, külâh, şalvar ve cübbe ile şovmenliğe özenmişcesine; ve bütün vekâr ve şahsiyeti ayaklar altına alarak, çene yarışıyla “çen çen çen” etmek, ne kadar ayıbdır; ve ne kadar küçültücüdür!

 Allâh Azze akıl ve fikirler versin!

Talu’ya göre Mehdi Aleyhisselam gelmiş, “ortaya çık!” emrini bekliyormuş!. Yâhu neye bekliyor, ortaya çıkacağı zaman niye gelmiyor?. Evi barkı nerdedir, yanında kimler vardır, ne yer ne içer?. Neden gizlenir, nasıl gizlenir, kimse neden görmez?. Dünyâ istihbârat teşkîlâtları ve Şam Şeytanı Beşşar bilmem kimin eli kanlı “muhâberâtından” kendisini nasıl muhâfaza eder?. Zamanı gelmeden neden beklemededir? Acelesi mi vardır, hâşâ?. Şeyh-i Ekber (!) ve Mürşid-i Şevket Nâzım Kıbrısî Hazıretlerine göre 1400’de mutlaka gelecekdi, gelmedi!. 34 sene geçdi hâlâ ortalıkda yok!. Ammâ gelmiş ve Yemen’de bir mağarada beklemedeymiş!. 34 senedir mağarada!. Yahu yüksek zevât-ı zerzevat, Mehdi Aleyhisselam’dan mı bahsediyorsunuz, yoksa PKK’lılar gibi mağaralarda (tevbeler olsun Yâ Rabb) şey peşindeki teröristden mi? Hâşâ ve kellâ…

Allâh Azze’nin Mukaddes ve Mutlak Hakîkat olan Dînini maskara etmeyin, sürünür ve çarpılırsınız!

Şu zaman gelecek, şurada saklı, şuradan geçdi, şurada kayboldu, geldi geliyor, mağarada, yok çatıda, yok tarlada, yok havada!

Tevbeler Yâ Rabb!

Yâhu bu adam ve madamların akıllarından zoru mu var?!

Mehdi Aleyhisselâmın Rabbi, onu ne zaman ve nereye gönderirse, “alâ re’s-i ve’l-ayn” dersin, O’na yetişirsen, “emret Sultanım, biz günahkârları da hizmetine kabûl buyur!” dersin, iş biter!

Nedir bunca laf, mâlâyânî, dedikodu, uydurmalar, üfürmeler, sümkürmeler?

 İğrendiriyorlar ve kabak tadı değil, abdesthâne kokuları yayar oldular ve mideler bulanmaya başladı!

Cübbeli güldürü san’atkarı da, ötekilerin tam tersine, “570 sene sonra Mehdi Aleyhisselâm’ın geleceğini!” üfürüklüyor!. Sanki adama vahiy geldi!. Talu ile pay edemedikleri de bu!. Talu’ya göre “geldi, beklemede, huruç emri geldi mi saklandığı yerden çıkacak;” Cübbeli (mat.ak) ustasına göre ise, “hayır, ortada yok, 570 sene sonra gelecek!.”

Ayını, gününü, saatini, dakikasını ve saniyesini de söyleseydi de, merakdan geberenlerle aklını oynatanlara terahhum eyleseydi!

Ey, ehl-i tasavvuf (!) mes’ulsünüz topunuz da arkadaş!.

 Bu işler ayağa düşürülecek çocuk oyuncağı değil, çarpılır ve sürünürsünüz!

 İmâm-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sânî Ahmed-i Fârûk-i Serhendî Kuddise Sırruh Efendimiz Hazretlerinin ifâdesiyle “Şerîata kıl kadar muhâlefet!” herkesin anasını da babasını da hüngür hüngür ağlatır; ve iki cihanda süründürür! Bizden söylemek…

Akıllı olan kurtulur, hiç kimse, Şeriat önünde işkembeden atmasın, kılı kırk yararak ve bir değil; bin düşünerek konuşsun, akıllı olsun!

Sadede şürû’ etdikde:

T.C. ve onun yavrusu Kıbrısın, yani onun da  Nâzım Dedesinin adası hâriç, dünyânın neresinde ve zamanın, hangi taş devrinde ve hangi ülkesinde, böyle “Doğmaklı, doğurmaklı, kutlanmalı, kurtlanmalı haftalama ve yaftalamalar!” piyasaya sürülmüşdür!?

Allâh’ın Rasûlü Aleyhisselâm, şöyle dedi mi:

 “- Politikalarınız nasıl münâsib görürse, Allâh’ın evi olan câmilerin dışına; ve benim hicretimi esas alan zaman başlangıcınızı atıb, haçlı uldurması zaman ayarına fırlayın! Salonların, meydanların, bilmem nerelerin sahnelerine, eti budu ve vücud münhanileri meydanda olan müştehâd, bîkes ve garib kızları, saçı-başı ve gerdanları açık olarak çıkarın; ve o rezil mekânlarda, o zavallı kızlara ilâhîler söyletme perdesi altında muganniyelik ve oğlanlara da zennelik yaptırın, buna benim rızâm var!”

Hâşâ ve kellâ… Sonsuz kere hâşâ ve kellâ!

Bu ne rezâlet ve hıyânetdir?

Bunlar Şeriat’a aslâ sığmadığı içün, gerçek ve hakîki tasavvufun da böyle hokkabazlıklarla kat’iyyen alâkası olamaz… Bunların topu da, rezilliğin, kepâzeliğin ve Dîn ile , Şerîat ile, Allâh Rasûlü ile istihzâ ve onları tahkîr etmenin sinsi fırıldaklarıdır; ve Allâh’ın Dînini, Ecdâdın işgâldeki câmilerini ve mukaddes mekânları boşaltarak, koyun sürüsü gibi gördükleri ehâli ve milleti, mülevves sahnelere ve varyeteciliğe çekmek münkirliğidir…

İşte bunlar gibi düzinelerce rezaletin, doğurucu ana rezâlet merkezi, Velâdet-i Nebeviyye’yi, islâmî zaman ve mekânlarından, gayr-i islâmî fısk u fücûr zaman ve mekânlarına (eksen kaydırması) ile çekmek; ve o mukaddes zamanı, bu kabil mülevves zaman ve mekânların hâkimiyyeti altına sokmak ihânetidir!

Laik ve dembokrat bir sistem, Allâh Azze’nin Dîni, nizâmı ve sistemi ile alâkalı zerre kadar bir noktaya el atamaz, burnunu ve bir yerini oralara sokamaz, Onun tepesinde “astığım astık, kestiğim kestik” havaları ve diktaları ile tepinemez, şirretleşemez ve efelenemez; mihrablara imam, minberlere hatib tayin edemez, bayram ve seyranlarına (rasat-masat) hesablarıyla nokta kadar karışamaz! Karışırsa, her söyleyib yapdığı keenlemyekündür, yok hükmündedir vesselâm!

Mes’ullerinin encâmı, Mahkeme-i Kübrâ hesablaşmasında, son derece fecî’ olacakdır…

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 17.05.2013)

The post (8) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(7)

Ahmed SELÂMÎ

Bu “Kutlu Doğum Haftası!” adı verilen YAFTA, bizi neden bu kadar uzun işgâl etdi; neden, buna bu kadar dikkati celbetmeye çalışdık?. Çünki DİB ve Diyalogcu tahrifçiler, bununla, milleti bir nevi test ediyorlar! Bu muayyen günün zaman ve zemînini, 12 Rabîulevvel’den haçlı takviminin 20 nisanına; ve mekânını da, câmilerden, süflî mekânlara kaydırır ve bunda muvaffak olurlarsa, sıra öteki zaman ve mekânlara gelecekdir!. Gelmiyecek derlerse sakın inanmayın, çünki bunun isbâtı, bu Velâdet-i Nebeviyye’nin zaman ve mekânıyla oynamalarıdır…

Durub dururken, o zaman, bu mübârek günün zaman ve mekânına neden yahudice el atılmış; ve haçlının bilmem ne takviminin, bilmen hangi gününe sâbitlenmişdir?. Bunun altında yatan ana sebeb, diğer zaman ve mekânlara göre edâ ve tes’îd edilecek ibâdât ve mübârek günlere de el atmanın girizgâhını yapmakdır…

Eğer bunda muvaffak olurlarsa, sıra, dediğimiz gibi diğerlerine de gelecek; ve artık çorap söküğü gibi, tahrîf, tağyîr ve tebdîl cambazlıkları biribirini kovalıyacakdır! Bizim, üzerinde asıl durduğumuz esas nokta da, işte budur… Bütün vücûdunu muhâfaza etmek ve kaptırmamak istiyen, küçük parmağını teslim etmemelidir! Bugüne kadar bu laik ve dembokratik felsefenin mü’minleri, 90 yıldır, hep bu ihânet ve gözkülleme, aldatma ve milletden yana görünme taktikleri ile kazıklarını atmışlardır!. Sütden dili yananların, suyu üfliyerek içmeleri, alınacak en büyük tedbir sayılabilir!. Kamalist ta’biye, 1919’dan i’tibâren devamlı dost görünerek, ihânet ve aldatmalarını sıralamışdır…

Aksetdirmiye çalışdığımız illeti, bugün nice mürekkeb yalamış diplomalı ve fakat modernizmadan leke ve pislikler taşıyan ruh marazına mübtelâ, şeytânî gururla ma’lûl heriflere de anlatmak mümkin olamamaktadır… Zaman ve takvimdeki başlangıcı ve islâmîliği idrâk edemiyen ve bunu çok basitmiş gibi ele alan heriflerin nasibsizliği de, cidden iğrenç mikyasdadır…

Şimdi, buraya kadar yazdıklarımızın ışığında, akıl ve basîreti ma’lûm ve İslâmiyyet’in ana esaslarını görmek cevherinden uzak o adamların satırlarına dönelim. Temellerdeki bina çöküşüne sebeb olan o derin çatlak ve patlakları değil de, çatı ve sıvalardaki küçük ezik ve çizikleri görerek, bunların izâle edilmesini ele ve dile alarak bağıran; ve gûyâ büyük bir tehlikeyi haber veriyor havalarına giren “ham softa kaba yobazların” telâşını bir görelim!

Sen tut, yukarıda beyân etdiğimiz ana temeller olan câmilerden şeytanî mekanlara; ve hicrî zaman şuur ve esâsından ve selefin çizdiği vekâr ve derinlik istikâmetinden velâdet gününü yaka paça ve gırtlağından yakalıyarak derdest et; sonra da, aşağıdaki satırlarla, o ezik ve çizikleri görüb, gûyâ din adına gayrete gel ve alarma bas!!!

Yahu adam ve madamlar!

İşte zaten, bunların ve bunlar gibi nicelerinin yapılması; ve oradan da temellere sarkıb oralara uzanılması içün bu mîlâdî zaman ve süflî mekânlara kaydırmalar yapılıyor!.

Mes’elenin en can alıcı noktası işte budur; ve bu nokta anlaşılmadan da, bu mübârek zamanlar üzerinde yüzlerce rezâlet ve illet, tepiştirilmeye devam edecekdir! Ve zaman ve mekân mes’elesi rayına oturtulmadan, bunların hiçbirine çâre de bulunamaz!

Asıl mes’ele bu… Hastalığın ana sebebi yok edilmeden, deri üstündeki bu düzinelerce ezik ve çiziklerin giderilmesi mümkin olamaz; ve içdeki illete neşter atılmadan da, bu bir sürü deri üstü âraz yok edilemez!

Şimdi isteyen gülerek, isteyen acıyarak, isteyen de hayrete gark olarak buyursun; ve aynı adamın satırlarını vesîka çapında okusun:

 “- Bu sebeple önceki yıllarda vaki, bazı kutlu doğum programlarında Türk Tasavvuf Musikisi Korosu tarafından konserler verilmesi; Mevlevî semazenlerle birlikte sahneye hanımlardan müteşekkil bir Semah ekibi çıkarılması, her iki grubun birlikte döndürülmesi, kız öğrencilerin, hanımların başları açık, etekleri kısa, tuvalete benzeyen beyaz elbiseler içinde, İslâm dininin kesinlikle kabul etmediği bir kıyafetle sahneye çıkartılması, tiyatro gösterilerinin sergilenmesi, Nasreddin Hocadan fıkralar anlatılması, davullu-zurnalı yağlı güreşler, mehter ve folklor gösterileri gibi “ibadet” kapsamında değerlendirebilmesi müşkül olan etkinliklerin bulunması kesinlikle doğru değildir. Yine önceki yıllarda bir ilimizde vaize ve kadın Kur’an öğretmenlerinden oluşan Türk Tasavvuf Musikisi Kadınlar Korosu, Kutlu Doğum Haftası münasebetiyle özel bir konser vermiş! Bir düşünelim… Hiç Hz.Peygamber (S.A.V.) Efendimiz bundan razı olur mu?” 

Peygamber-i Zîşân Aleyhisselâm’ın “RIZÂSINI” arayanlar, bu rızâ arayışında eğer samîmî iseler, evvelâ, bütün bunca rezâletlerin 2 ana sebebi olan takvim başlangıcı ve câmilerden uzaklaştırılma illetlerine çâre bulmak ve bunları kendisine ehem derecede derd edinmek mecbûriyyetindedir…

Görüldüğü gibi, asıl ana ve temel 2 derd üzerinde değil de, bilinen misâliyle bataklığı kurutmak yerine, sivrisineklerle mücâdeleyi esas alan bir kelle kapasitesi, ne işe yarar?!..

Ayrıca denilebilir ki, o 2 ana sebebe akıl ve fikir sevketme melekesini tüketenler, böyle tâlî noktaların ehemmiyetine dikkatleri çekerek, bunlarla kafaları tütsülenen kalabalıkların nabzına göre, partici, dembokrat ve laik politikanın, esası unutulmuş tasavvuf şerbetleri vermeye kalkarlarsa, bütün bunlar, bir aldatmaca ve gözküllemeden başka bir şey kabûl edilemez!.

 “Efendimiz bunlardan râzı olur mu” imiş???.

 Geminin rotası ve kaptanı yamukken; ve asıl bunları görecek akıl ve zekâ en baş şart olarak lâzımken; sen tut, kamaraların, başaltıyla kıçaltının ve tayfaların eksik ve kusurlarını gör, bunları öne çıkar! Ne o, akıllılar, gûyâ gemiyi kurtaracaklar!

Ehemmi mühimme tercih değil de; fürüâtı, ehemme tercih zekâvet ve kataküllisi!

Yahu zaten, bunca rezilliğin içinde bir “kutlama kataküllisi!” içün; ve sûret-i hakk’dan görünerek, bu haftalar, böyle haçlı takvimine ve süflî mekânlara endeksleniyor ya!

Bunu görememek ve fakat yukarıda dediğimiz gibi, ehemme değil, belki mühimme bile değil, fürûâta saplanmak… Hele aşağıdaki üç cümle, bu dediklerimizin isbâtını ortaya koyan fevkal’âde bir hüccet ki, küçük dilleri yutdurmaya kâfî, buyrun:

 “- Bu yapılan Kur’an-ı Kerim’e, Sünnete, icma-i ümmete, Şeriata, fıkha, ahlâk-ı İslâmiyeye aykırıdır. Başları örtülü de olsa vaizelerin ve kadın Kur’an öğretmenlerinin çalgılar eşliğinde namahrem erkeklere konser vermesi dinimiz tarafından yasaklanmış ve haram kılınmıştır. 15 asırlık İslâm tarihinde böyle bir bid’at görülmemiştir, büyük bir günah işlenmiştir. “ 

Bu yapılan maskaralıklar, nelere ve nelere aykırı imiş, doğru! Ammâ, Velâdet-i Nebeviyye’nin  15 asırlık yerini, Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Hazretlerinin rızâsına, aziz ve mukaddes hâtırasına ters olarak haçlı takvimine sâbitle; ve onun tes’îdini de, câmiler gibi mabedlerden söküb alarak, süflî salon ve sahnelere  kaydır, bu ise “Kitab, Sünnet, İCMÂ, Şeriat, Fıkıh ve İslâm ahlâkına!” aykırı olmasın!

Hadi ordan!

Yüzlerce, binlerce illetin ana sebebi olan bu iki esas noktayı görme, ammâ vâize karıların nâmahremlere ses ziyâfeti çekmelerine ve endamlarını ikramlarına vur ve vur, salla git!

Burada evvelâ akıl, sonra da yiğitlik yokdur!

İşte, dembokratik, laik ve partili politikacıların tasavvuf mantığı!

Gerçek tasavvufun, o lâhûtî nefes, şekil ve derinliği, işte bugün, bu hâl ve bu noktada…

“Vâizelerin (!) çalgılar eşliğinde nâmahrem erkeklere konser vermesi dinimizce yasak ve haram!” ammâ, nice âyet ve hadîs-i şerifle ve bilhassa “men teşebbehe…..” hadîs-i şerîfi ile, 15 asırlık ecdâda benzemeyi ve teşebbühü tard edib, yerine kabuklu haçlıların takvimine göre kutlu ve kurtlu nesneler oturtmak; ve bunları da nassla sâbitmişcesine kazık gibi çakmak ve sâbitlemek, dinimizce yasak ve haram değil, öyle mi?!.

İşte, partici laik ve dembokratik popolitikanın çukuruna kayanların hâl-i pürmelâli!

 Bu hadîs-i Şerîf mu’cebince “şapkanın küfür alâmeti!” olduğunu ve bu kabil şeylere rızâ ile tasvibkâr olmanın îmânı zîr ü zeber edeceğini “Frenk Mukallidliği ve Şapka” nâm eseri ile isbât eden Büyük Âlim ve Şehid, Merhûm Muhammed Âtıf Efendi Hazretlerinin, canı pahasına müdâfaa etdiği zarûrât-ı dîniyye, acaba bu mes’elelerde nereye oturtulmalıdır?!.. Frenklerle  mahallî gâvurlara benzememek husûsunda, nice âyât-ı beyyinât ve ehâdîs-i şerîfe varken, islâmî takvimi ve câmileri hiç mühimsememek; ve süflî mekânlara milleti, karısı, kızı ve aygırları ile doldurmak, hangi müslümana ve kimin müslümanlığına veya kimin ateizmasına yakışan bir hâl olabilir?!

Kutlu, Mutlu ve Kurtlu hafta meddahları, o hoca kılıklılar cevab versin!

Haaaa, hele hele “o vâize veya câize tipli adam ve madamların konserleri ve bilmem neleri, 15 asırlık İslâm târihinde görülmemiş bir BİD’AT ve böyyük bir günah!” ammâ, bunlar gibi yüzlerce haramın doğurucu yatağını (rahm-i mâderini) hiç görmemek ne?.. Ve 15 asırlık velâdet-i Nebeviyyeyi, Millet-i İslâmiyye’nin takviminden çatır çatır sökerek, tes’îdini de câmilerden, süflî sahnelere ve meydanlardaki konser ve kanser keyfiyetine düşürmek; ve haçlı takviminin bayramlarını esas alan keyfiyetlere benzeterek, oralara sürüm sürüm sürüklemek, bu “GÖRÜLMEMİŞ BİR BİD’AT!” değil öyle mi?!.

 Bu iki ana illet, başda Kâinâtın Fahri Aleyhisselâm Efendimiz Hazretleri olduğu halde, Millet-i İslâmiyye’ye hâinlik değil, öyle mi?!…

Ne diyelim, sözün bitdiği yerde değil, akıl, îmân ve mantığın iflâs etdiği yerdeyiz!. Daha mı neler, okuyalım:

“- Kutlu Doğum Haftası, Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz sevme ve anlama haftasıdır. O’nun getirdiği kuşatıcı rahmeti içimizde hissetme dönemidir…… “ 

İslâmî akıl, îmân, ferâset, hassâsiyet ve mantığın iflâsı, bu kadar olur!

Biz de Kâinât’a bülendâvâz ihtâr ederiz ki, Peygamber-i Zîşân Aleyhi Ekmeli’t-tehâyâ Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem Efendimiz Hazretleri, böyle uyduruk bir hafta ile sevilmekden, anlaşılmakdan ve….. yazılan ve yapılanların tamâmından münezzeh ve müberrâdır… Hem o kadar ki, “mescid-i dırar!” ne ise; bu uyduruk ve nifâk ve bölücülük saçan hafta veya yafta da, aynen odur!

Kutlu D. Haftası ve yaftası da yaftası!.

Yeter ki bu hafta, yerinde ipkâ edilsin! Bunun hiçbir mahzûru yok, ammâ, ah o konser veren kanser takımı vâize ve câize karılar, o müennes avratlar var mı yok mu?! En büyük tehlike bunlar, bir de açık saçık kızlar!. Gel de onların topunu da, şimdi çuvala sokma!

Yâhû evlâd, o karı ve kız denen zavallı ve garîbanları, oralarda muganniyeliğe süren DİB’çi ve Diyalogçu (ibli.ler) kim???

Asıl suçlu olan böyyükbaş ve karabaş takımları bırak, bunlara gücün yetmesin, ammâ zayıf karı kıza yüklen!.

Tetikçiyi bırak! Onu azmetdiren hâinler şebekelerini, dine karşı terör estiren eşkıyaları gör; ve erkeksen onlara yüklen!.

 Aksi hâlde bunun adına, ödleklik ve “Ham softa kaba yobaz!” tıyneti ve cibilliyeti derler…

Temeli sel alıb götürmüş, adam, sürüklenib giden katlardaki duvarların, mefrûşâtın, lavabo ve helâ taşının, hayâlî derdi peşinde!

Rahmetli Üstâd Necib Fâzıl Bey’i ve onun “ham softa kaba yobaz!” mevzuunda, “Doğru Yolun Sapık Kolları!” nâm muhalled eserindeki babları, gel de mest olarak hatırlama!

Rûhu şâd olsun!

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 15.05.2013)

The post (7) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(6)

Ahmed SELÂMÎ

“Kutlu Doğum Haftası!” denen ve laik dembokratik rejim (yaftası), bir müslüman tarafından kabûl edilemez!..

1)          Asırlardır, 12 Rabiulevvel olarak bilinen ve o tarihde tes’îd edilen “Velâdet-i Nebeviyye”, neden islâmî zaman ve mekânları olan câmilerden alınıyor; ve haçlılara âid takvim başlangıcı ile taayyün eden bir zamana ve süflî mekânlara kaydırılarak sâbitleniyor?. DİB denen “laik dembokratik” bir rejimin müdüriyeti ve hökûmet-i Tayyibe, bu suâlin cevâbını mutlaka vermelidir…

2)           Bu müdüriyet, neden haçlı ve yehûd dinlerine müdâhale edemez de, Müslümanların dinlerine burnunu sokarak tecâvüz eder?. “Ben laikim, dembokratiğim, kamalistim, dinsizim!” diyen bir sistem, nasıl oluyor da, Müslümanların Allâh’ında, Dîninde, amelinde, ahlâkında, câmisinde, Peygamber’inde, Kitâb’ında, kıblesinde, namazında, hutbesinde, imamında, vâizinde, kürsüsünde, haccında, orucunda, mukaddes ve mübârek günlerinde, cenâze namazlarında, mezarlıklarında, vakıflarında ve daha yüzlerce mes’elesinde, nasıl kendisini sâhib-i salâhiyyet bir merci’ görüyor?. Laik yani dini olmayan bir devletin DİB denen müdüriyeti, İslâmiyyet’in lâzım-ı gayr-ı mufârıkı (ayrılmaz) unsuru olan devlet-i İslâmiyye’nin meşîhat-ı İslâmiyye makâmı gibi bir makâm olmaya nâmütenâhî uzak ve ondan tamâmen ayrı, popolitik bir müdiriyet değil midir?…

3)           Hele hele “fetvâ usûlü!” ile zerre kadar alâka ve ciddiyet noktasına mâlik olmadığı halde, “alo fetvâ!” hattı ve haltı gibi karıştırmalar ve parazitlerle, o müdüriyet, Müslümanların tepesinde kendisini nasıl dînî bir makam görüyor?.

4)          Anayasaları ile DİB denen yerin başkanları, bu DİB denen yer içün “idârî bir birimdir!” derken; ve aynı “kutsamalı” kitabları yani anayasaları, DİB denen yere vazife veriyor ve şöyle diyorken:

 “-DİB, Din hizmetlerini anayasanın laiklik ilkesi doğrultusunda yürütür!”

Evet, anayasaları böyle diyorken, akıl, insaf, vicdan, adâlet ve mantığı çarmıha gerici tenâkuzlara düşmüş olmuyor mu? Bu ne rezâletdir, ey uykudaki ehl-i tarîk ve ehl-i torik?.

5)          Bu uykudakiler ve DİB’in her bid’atine kavuk sallayan ve boyun kıran ve hoca geçinen “âkil böyyükbaşlar,” Büyük Dâhî ve Mücâhid Şeyhülislâm Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretleri’nin 85 sene evvel kaleme aldığı şu satırlarını hiç okumamışlar mıdır:

“-………… Geçen gün Türkiye gazetelerinde Diyânet İşleri Riyâseti tarafından tertib edilmiş Türkçe Hutbeler meyânında müdâfa-yı vatan mevzûuna âid bir hutbe gördüm. Bunda “düşmanlara karşı elinizden gelen her kuvveti hazırlayın!” meâlinde bulunan (…………………Enfâl 60) âyet-i kerîmesine istinâd edilerek mezkûr âyet-i kerîmenin muhtevî olduğu nükte ve işârâtdan uzun uzadıya bahsediliyordu. Fakat hutbeyi tertîb eden bu yüksek anlayışlı alçak âlimler, âyetdeki hıtâbın, müslümanlara ve hükûmet-i İslâmiyye’ye âid olduğunu ve dinsiz laik (A..ara hükûmetinin) bununla me’mûr ve muhâtab olamıyacağını neye düşünememişler?. Dinsiz (A..ara hükûmeti), müslüman dîninin kitabında mensûbînine tevcih etdiği emirleri, kendi üzerine almak hakkını hâiz değildir. O, Müslümanlığın düşmanları tarafındadır. Binâenaleyh âyet-i Kerîme mu’cebince, kuvveti ve silâhı o hazırlayacak değil, belki müslüman, kuvveti ve silahı onun kendisine karşı haz..layacakdır. Şu halde demek ki (di.siz Diyânet işleri Riyâseti), âyetin ma’nâsını utanmadan, ve Allâh’dan korkmadan aksine kalbediyor. Ve âdetâ müslüman dîninin harb planını, düşmanlarına teslim etmek denâatinde bulunuyor.

Lâkin böyle Ankara Diyanet İşleri reisi gibi, Bosna Reisü’l-ulemâsı gibi (sah..kâr din âlimlerinin mel’anetkârâne hareketleri), müslümanlara dalâletde kalmak içün hüccet-i berâet ve tesliyet olamaz. Çünki Dîn-i İslâm kendilerinin de dinidir. Ve mes’ûliyyeti ulemâya mahsus ve münhasır değildir. Şeytanın vücûdu, ehl-i dalâlet ve ma’siyete nasıl medâr-ı ma’zeret olmazsa, böyle münâfık ve müdâhin hocaların şaşırtıcı sözleri de, huzûr-ı hakk ve hakîkatde mes’ûliyetden necât te’mîn etmez. Çünki âkıl ve bâliğ olan her insan bizâtihî mükellefdir.” (15 Receb 1346-9 Kânûn-ı sânî 1928 Pazartesi- Yarın Gazetesi) 

5)  1960  darbeci paşası “Cemâl Ağa’nın,” (1961anayasası) içün, Şengül Hamamı’nın Paşa eğlencesi (F.R.Atay veya Yatay), o zaman “yerin dibine geçsin bu anayasa!” diye Dünyâ gazetesinde başmakâle yazıb tozu dumana katmamış mıydı?!. NETEKİM, darbeci Evren’in 82 anaavratyasasının da, nasıl bir mal olduğu, işte yukarıda yazdığımız gibi değil midir?! Bu da yerin dibine geçsin denilemiyecek midir?. Zaten, darbeci Kenan’ın “deldirtmem!” diye sıkmalarına rağmen, deline deline ırzı peşpara bile etmez olub, o kazan kaldıranlar anayasa ve bilmem nesi, paçavraya dönmedi mi?!. Yeni yapacakları anaavratyasa da evvelkilerden kaç milim farklı olur, o da ötekiler gibi nasıl, nerede,  ne kadar ve kaç paralık işe  yarar göreceğiz! Hangi anaavratyasayı da yapsalar, ALLÂH diyemiyen bir oyuncak olmakdan kurtulamıyacak; ve tam tersine şunu diyecekdir:

“- Hem laikim, hem dembokratiğim, hem de Müslümanlığın yakasını aslâ elimden bırakamam! İpin ucu dâimâ bende olacakdır; ve bu din, kendisine, “Allâh’ın Dîniyim, yeryüzünde hiçbir dine, ideolojiye, devlet ve hukûmet şekline ve doktrine, bu arada Nasrâniyet ve Yehûdiyyet’e de zerre kadar benzemem; ve ben, mutlak ve münezzeh yegâne dînim; ve hâkimiyyetime hiçbir yaratılmışı şerik ve ortak tanıyamam!” der… Anınçün, onun eline ve bileğine kelepçe takmadan duramayız!”

Ayrıca üçüncü şef Bayar Birâder şöyle dememiş miydi:

“- Biz, Lozan’da Batılılara söz verdik. Müslümanlığı Türkiye’den belli bir zaman içinde kaldıracağız. Ben de bunun takibçisi olacağım. Benden sonrakiler de bunu takib edeceklerdir!”

 Böyle olunca da, değişen bir şey olmayacak; ve “yeni anayasa ile kurtulacağız!” nâraları, müslümanlara üç paralık fâide veremiyecek; ve tâğûtîlik, bir başka şekil ve renk altında devam edib gidecekdir!

6)          Şu laiklik denen dinsizlik, 1937’de anaavratyasalarına girdiği günden beri, tam bir ateistlik (dinsizlik) olarak işletilmişdir. Bu dinsizliğe hangi müslüman ters bakmışsa, o, dâimâ “mürteci!” olarak damgalanmış; ve cüzzamlı muâmelesi görerek süründürülmüşdür. Lâkin gerçek bir müslüman da, Fransız ihtilâli ile uydurulan bu tür idhâl malı mefhûmların taşıdığı dinsizliği, dâimâ gözler önünde olduğu halde görmüş ve ondan nefret etmişdir.

 Ancak, bir takım müslüman geçinici münâfıklar, son 20-30 sene içinde ve gitdikçe artan bir hızla, bu laiklik denen ateizme (dinsizliğe) çok çeşitli ve onu sevimli gösterici ma’nâlar yüklemeye, enâyi ve ham softaların şehvetini gıdıklayıcı ve kendini pazarlayıcı urbalar giydirmeye başladılar!. Dembokrasi Dîninin muhâfazakâr dembokratlar i’tikad mezhebi ve bunun da (AB, BC, DE, FG ve YZ) gibi amelî parti ve pırtıları gibi… Okyanus Ötesi Diyalog ve Hoşgörü mezhebleri, DİB’li BİB’li yerlerin baş ve kelle takımları, ilâhiyât denen yerlerin bir takım soytarı şeytanları gibi… Hatta bazı ehl-i tarik geçinen ehl-i torik, beyin fosforu iflâs etmiş kazmalar ve kulaklarına fitnevizyonları küpe olarak takan nice sürü ve sürüler gibi…

7)          Dünyanın neresinde böyle bir rezâlet vardır?. Bu DİB denen yer, “laik ve dembokratiğim!” diyebilen bir sistemde, o sistemin bir müdiriyeti olarak, nasıl Müslümanlığın “idârî bir birimi!” olabilir?. Böyle laikliğin içine de dışına da edilmezse, neresine ne edilir?.

8)          Diyelim ki (bilfarz), bu DİB denen yer idârî bir birim!. O zaman idârî bir birim, nasıl oluyor da “din hizmeti” yapmaya salâhiyyetli olabiliyor?

9)          Hadi bilfarz, bunu da kabûl etmiş olalım!. Bu “din hizmetini” bu “idârî birim,” nasıl “laiklik ilkesi doğrultusunda yürütmek!” gibi bir rezâlete bulaşabiliyor?

10)      Dünyâ’da, diyalogcu ve beşer kafasından beşerîlik bulaşmış ne kadar din denen religion varsa, bütün bunların “laiklik ilkesi doğrultusunda yaşamaları mümkin olsa” bile, İslâmiyyet gibi devlet ve dünyayı tamâmen içinde bulundurmak ve idâre etmek gibi mutlak bir hikmeti ve keyfiyeti olan dîni, laiklik denen ateizmanın kuyruğuna bağlamak, nasıl mümkin olabilir?. Ve bu, nasıl, o DÎNE en büyük hakâret ve aşağılama olmaz?

11)      İşte İslâmiyyet’in üzerinde kendisini âmir olarak gören laiklik denen dinsizlik dini, o dine “hizmet etmek!” gibi bir muhâli nasıl yerine getirebilecekdir?

Netice olarak görülüyor ki, bunca cendere, bukağı, işkence, kelepçe ve ikrâh ile kuşatılan Allâh Azze’nin Dîni, keyfe göre şekillendirilib, yamuk yumuk bir hâle getirilecek; ve aynen yahudi nefsi ve müdâhalesi ile beşerîleştirilen yehûdiyyet ve nasrâniyyete döndürülecekdir… Zaten kamalist ve ateist Prof. Mümtaz bir TV proğramında, aynen şu hakîkatı i’tirâf etmişdir:

“- Diyânet İşleri Başkanlığı, DİNİN, cumhûriyet lkelerine uygun olmasını sağlayan bir kurumdur!”         

İşte Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerinin tebliğleri, bu ne kurumu ise orası tarafından sansürlenecek, “cumhuriyet ilkelerine!?” göre tahrîf, tağyîr ve tebdîl edilecek, kuşa çevrilib bugünki hâle, sonra da gitgide daha beter hallere sokulub çıkarılacak; ve beşerîleştirilmemiş hiçbir noktası kalmayıncaya kadar, insî şeytanların keyiflerine göre değiştirilecekdir…

İşte adına, “Kutlu Doğum Haftası!” ve yaftası, şirinlik muskası olarak takılan; ve ne zamanı ve ne de mekânları Müslümanlığa uyan o uydurma ve bid’atların iç yüzü, DİB denen yerin iç yüzünü görmeden kolay anlaşılamaz… Bu kabil bid’at ve uydurmaların altında, İslâmiyet’in sulandırılması yatdığını göremeyib, bu hafta ve yaftalara medhiyeler düzen hoca kılıklı heriflerin cümlesine, Allâh Azze ve Celle akıl ve hidâyetler nasîb buyursun…

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 14.05.2013)

The post (6) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(5)

Ahmed SELÂMÎ

Bilfarz Hıristiyan dünyâsında Diyalogcu ve DİB denen  mezheb ve tarikatlar türese ve ürese, sonra da bu aklı ve zekâ seviyesi ma’lum gürûh şöyle dese:

“- Biz, Jesus’un “Kutlu doğum Haftasını, Müslümanların Hicrî takvimine göre bu sene (27 Ramazan) gününe denk geldiği içün, bu günde KUTLAYACAĞIZ!”

Bu haltı yiyenleri, Vatikan denen yerden bilmem nerdeki kardinallere, bilmem nerdeki patrikden öbür uçdaki en kıtipiyoz papaza kadar bütün haçlı dünyası ayağa kalkmadan; ve o gürûh içün şöyle deyib, ter ter  tepinmeden dururlar mı:

 “-Bu adamlar kafaları çatlaksa tımarhâneye kapatılsın veya bu heriflerin alt tarafından içlerine şeytanlar üşüşdü ve üfürdü ve herifleri gizli müslüman yaptılar! Bunları derhal ya engizisyon mahkemesiyle giyotine gönderelim veya aforoz edib ateşde kızartarak kebâb eyliyelim!”

İşte bu heriflerin T.C.’deki mukâbilleri ise, Allâh Azze’nin Habîbi, Rasûl-i Rusül Aleyhi Ekmeli’t-tehâyâ Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz Hazretleri’nin 15 asırdır  milyarlarca müslüman tarafından Hicrî Takvimle tesbit ve tes’îd edilen Velâdetlerini, Hıristiyan Haçlıların Efrencî Takvimine göre nasıl ve hangi cür’etle kutluyor!? “Kutlu Doğum Haftası gibi bir yafta uydurarak, bu 15 asırlık takvim disiplinini, haçlı takvimi hesâbına bozalım!” demeye, bu adamların nasıl kelle ve dilleri uzanıyor?. Ve bunu, “sahne, salon, kerih mekân ve meydanlarda Nevruz şenliklerine benzeterek ele ve dile alalım!” dediklerinde, hiç kimse de, “bu adamların akılları ve îmânlarını bir tahlîl edelim veya bu adamlar gizli hıristiyan olmasın!” diyemiyor!!!

Acaba neden? Dînine bu kadar lâkayd başka bir “ulus!” acaba var mıdır?

“Hoşgörü ve Diyalog maskaralığı muktezâsı!” bu adam ve madamlar, kendilerini iyice hıristiyan ve yehûdîliğe yaklaştırmanın temrînâtı içine girmişler; ve milleti de peşlerine takmanın ta’biyesi ve binbir kataküllisi ile çalışır olmuşlardır… Adı geçen haçlı tâifelerle içimizdeki işbirlikçileri, Müslümanların Hicrî takviminden ne kadarını koparıp atar; ve kendi haçlı takvimlerini müslümanlara ne kadar ihrâc ederlerse, o kadar kendilerini kutlu, mutlu, putlu ve kurtlu hissedib, Müslümanlığı o kadar törpülemiş ve aşındırmış olacaklardır!. Dolayısıyla Hıristiyanlar, Müslümanların değil, Müslümanlar hıristiyanların boyasıyla boyanmış olmaya kaydırılmış bulunacaklardır! 

“Kutlu Doğum Haftası!” dedikleri bir başlangıçdır!. Bundan sonra, bakalım sıra, hangi mübârek gün ve gecelere ve hangi ibâdetlerin zamanlarına gelecekdir?.

Ömrü olan, insî ve cinnî şeyâtînin hâinlik ve iblisliklerini görecekdir!

Velâdet-i Nebevîyye, Müslüman takviminden Haçlı takvimine sürgüne gönderilince, bu milletin ses çıkarması şöyle dursun, yukarda adı geçen hoca kılıklı adamlar tarafından bu oyunların havada kapışıldığını gören DİB’çi ve Diyalog’çu revizyonistler, Müslümanlığı Hristiyanlığa yaklaştırmak ve ona benzetmek üzere de diyeceklerdir:

“- Aziz ve möhderem cemaat, velâdet târihini Müslümanlığın Hicrî Takviminden, Haçlıların Efrencî takvimine göre 20 Nisana sabitledik! Ve kutlama mekânlarını da, câmilerden şeytan yatakları sahneler, salonlar ve meydanlara çekdik! Sakallı, sarıklı, cübbeli ve şalvarlı ehl-i tarik ve ehl-i torik’den çok möhderem ve ehl-i keşif ve havalarda uçan, ekran takırtı ve şakırtısı hocalarınız bile, bu fiillerimize, gördüğünüz gibi bizlerden 100 kat daha aşk u vecd ile sarıldılar! Ve bunun şakşaklamasına kendilerini adadılar. Bilmiş olasınız ki, bundan gayrı, artık Regaib gecenizi daimâ Temmuzun (bilfarz)15’inde, üç aylara girişi Temmuzun 2’sinde, Berat gecesini Temmuzun son gününde, Mi’rac gecesini Ağustosun 13’ünde, Ramazanı Ekimin 7’sinde, Kurban Bayramını ve haccı Aralığın 31’inde, 1 Muharrem yılbaşını 1 Nisanda yapıcağız ve bu târihlere sâbitliyeceğiz! Ve bunları, sahne, salon ve balon mekânlarında, meydanlarda, havâî fişeklerle ortalığı da yaka yıka, ateşe ve baruta vererek, son derece büyük bir coşku, aşkı, taşkı, fışkı içinde yırtınarak kutlayacak ve kurtlarımızı dökeceğiz!”

İşte o adam ve madamlar böyle derlerse, bu cübbeli, sarıklı, sakallı, külahlı, şalvarlı, ehl-i tarik ve ehl-i torik hocaların da “Âkil adam ve madamları,” ne halt ederek mukâbele edeceklerdir?. “Eyvallâh kabul etdik!” derlerse, geçmiş ve gelecekdeki yüz milyarlarca Müslüman ve onların Peygamberleri, ulemâ ve şühedâsı, “Allâh Bin kere belânızı versin!” demiyecek midir?. “Hayır kabul etmiyoruz, olmaz böyle şey!” derlerse, o zaman da, o reformist ve revizyonist DİB ve Diyalog cebhelerinin fırıldakları:

“- Hadi ordan dangalaklar, Velâdet-i Nebeviyye’yi 12 R. Evvel’den 20 Nisana kaydırınca, dört köşe olub, bizi bizden 100 kere daha yağcılıkla şakşaklıyordunuz!. Şimdi ne oldu ulan zibidiler!”

Derlerse, buna verilecek cevabları olabilecek midir???

Müslüman tâbi’ midir, metbû’ mudur?

Tâbi’ olan müslümanlardan ümmet denen bir kitle-i vâhidenin çıkması mümkin midir?. Büyük Müfessir Merhûm Elmalılı,  Muhalled Tefsîrinde:

“Ümmet, öne düşen, fırak-ı muhtelifeyi toplayan METBÛ’ bir cemaat demekdir ki, hepsinin önünde de İMÂM bulunur!”

Buyurarak, ümmet demenin ne demek olduğunu en güzel bir şekilde ortaya koymuyor mu?. Müslümanları gavurların kuyruğuna takmak istiyen tahrifçi ve uydurucu adamların İslâm ümmetini yok etmeye badî bu kabil ihânetleri, acaba ne zamana kadar yanlarına kâr kalabilecekdir?

“Ve in eta’tumûhum innekum le müşrikûn..” ve, “ve lâ tutıil kâfirîne ve’l münâfikîne ve da’azâhum….” gibi nice Âyet-i Celîle’yi  ve bunların, akâid ve tefsir kitablarındaki hükümlerini de kaale almıyanlar, evvelâ îmân tâzelemek mecbûriyyetinde değiller midir?… Bu kabil âyetlerle, Allâh Azze ve Celle, müslümanların müşrik, kâfir ve münâfıklara itaatlarını ve onları met’bû’ tanımalarını, sûret-i kat’iyyede yasaklayıb haram kılmamış mıdır?. Bunlara îmânı olmayanları, müslüman kabûl etmeye imkân var mıdır?..

Bu adamlar, sonra da havalarda değil, fezâlarda seyyâreden seyyâreye zıplayıp ip cambazı gibi fırıldaklar da çevirseler, bir halta yaramıyacaklarını, çok, ama çok iyi bilmek mevkiinde değiller midir?…

Mûsâ ve İsâ Aleyhimesselâm’ın tebliğ buyurduğu İslâmiyyet’i ve şerîatlarını, yahudiler, işte tıpatıp bu kabil oynamalar, sürmeler, kaydırmalar, çekmeler, itmeler, uzatmalar ve kısaltmalarla bozub, adı Yehûdiyyet ve Nasrâniyyet olan dinleri uydurdular…

İmdi, Rasûl-i Rusül Mu……d Aleyhisselâm Efendimiz  Hazretleri’nin tebliğ buyurduğu Müslümanlık ve O’nun SON Şerîatı da, aynı eskiden olduğu gibi değiştirilib, ins ü cinnin hevâ ve hevesine, arzu ve nefsine uydurulmak ve tâbi’ kılınmak gibi bir tahrif ve ihânet şeytanlıkları ile karşı karşıya bulunmaktadır… O yehûdiler tarafından, Müslümanlığın ve o iki rasûlün şeriatlarının saptırılıb tahrîf edilmesi ile, Müslümanlık ve o iki şerîat, vahye müstenid olmakdan çıkarılarak, tamâmen beşerîleştirilmiş ve artık isimleri de, Yehûdiyyet ve Nasrâniyyet olan dinler ortaya çıkarılmışdır… Bu iki beşerîleştirilmiş dîni, Müslümanlık’la berâber, “varıb dayandıkları ana kaynak Hazret-i İbrahimdir!” diyerek, Diyalog PÎRİ Hocfendiler gibi (Hâşâ) O ikinci Büyük Peygambere (İbrâhim Aleyhisselâm’a) bağlamak ve hakk din gibi göstermek, îmânı zîr ü zeber etdiği gibi, nâmütenâhî bir tahrîf ve gözkülleme ve cinnetlik çapda bir cür’et ve cinâyetin de en çirkinidir!!!

Üç dinden (!) Diyalogçu müttefik cebhenin ta’biyesi, Yehûdiyyet ve Nasrâniyyet’i de, “îbrâhimî dinler!” diyerek, “beşerîleştirilmiş!” olmakdan tehzih ve tezkiye ederek, Müslümanlığın derecesine çıkarmak ve onunla müsâvî bir HAKK DÎN imiş gibi göstermekdir!. Bu ise aynı zamanda Mutlak ve biricik Hakk Dîn olan Müslümanlığın, o beşerîleştirilmiş bâtıl dinlerin seviyesine tenzili (indirilmesi) demekdir! Bu da nasıl becerilecekdir, Müslümanlığı öteki bâtıl ve beşerîleştirilmiş dinlere benzeterek; onların takvimleri ve zaman başlangıçları gibi ne kadar ana damar ve çizgiler varsa, Müslümanlığı onlara yaklaştırarak; ve Hakk dinle, bâtıl dinler arasındaki mesâfeyi iyice sıfıra doğru çekerek…

 Diğer yandan da, bu üç dinin aynı kaynağa sahib olduğunu zihinlere verince, üçünün de hakk; ve dolasıyla müntesiblerinin de cennetlik olduğu gibi bir gözboyamayla dünyâ insanlarını kazıklamak! İşte bunun içün, üçüne de “ibrâhimî dinler!” yaftası giydiriliyor..

Çok iğrenç bir katakülli…

Bu “hoşgörü ve diyalog fitnesi!” işte bugün dünyaya bulaştırılmak istenen en korkunç bir kanser illetidir…

Şimdi en son ma’rifetleri de Alevî Dedesi Prof İzzettin Doğanın 4 Nisan günü Cemaat borazanı “Samanyolu” ile verdiği beyânât… Buna göre, Hocfendi, “Câmilerin yanına cemevi yapalım arsalar da bizden!” demiş!. Şaşılmız!. Yehûdiyyet ve Nasrâniyyet “ibrâhimî dinlerden!” yapılırsa, alevîlik, cemcilikdedecilik ve kadın erkek semahçılık da, neden “fetullâî dinlerden!” olmasın!?.. Yeter ki, Allâh’ın Dîni İslâmiyyet, törpülensin, aşınsın, erozyona uğrasın; ve beşerîleştirilen ve semahlaştırılan dinler de dirilsin ve dünyâya sulh u sükûn gelsin ve herkes biribirinin kankası olsun!!!

Bütün bunları göremiyen ve hâlâ, biri, “Mehdi Aleyhisselâm geldi, huruc edeceği zamânı bekliyor!” öteki, “yok, 570 sene sonra gelecek!” gibi kimseye lâzım ve farz olmayan da’vâlarla ekranlarda aynı cemaatın hocaları (!) olarak horoz döğüşü yaptırılan cübbeli ve şalvarlı, sakallı ve sarıklı mollacık ve adamcıklar, akıllı olmaz; ve milleti, böyle ehem olmayan, ancak zamanı geldiğinde ehemmü’l-ehem olan  mevzularla işgâl edib, TV kanalizasyonlarının rant hesablarına âlet ve edavât olmaya ve oralardan çöplenmeye meylederlerse, encamları ne olur, kim Mevlâ’sını, kim belâsını bulur, bunları da Allâh Azze bilir!

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 04.05.2013)

The post (5) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(4) 

Ahmed SELÂMÎ

Kendisini bütün dünyâya “laik, demokratik!” bir devlet olarak tanıtan T.C.’nin, artık resmî huviyetli bir dâiresi, kim ve neresi olursa olsun, hiçbir dînin, hele ferd ve cemiyet olarak insanların 24 saatinin bütün dâkikalarını nizamlamak içün gönderilen HAKK ve ALLÂH’ın DÎNİ mutlak bir hakîkatın işine, muhal çapında karışamaz ve burnunu ve hiçbir yerini de sokamaz… Aksi halde, Allâh Azze’ye karşı terörün bin belâlısıyla baş kaldırmış; ve kendi (anayasalarını ve kânunlarını) da çiğnemiş ve kendi kendilerine ihânet bile etmiş olurlar…

DİB denen yer, bizzat başlarında taşıdıkları sarıklı politikacı adamlarının mükerrer beyânları ile de sâbitdir ki, “idâri bir birimdir!..” Ve bütün işlerini, resmî olarak yapıb etdiklerini, politik münâsebet ve propagandalarını, nerede nasıl konuşub nasıl susacaklarının ayarlarını, politik ve laik (ateist ve ataist) iktidarların kendisine vereceği bütün talimatları, anayasalarının âmir hükmü mu’cebince “laiklik ilkesi doğrultusunda yürütmekle!” mükellef bir müdiriyyetdir… Ve 633 sayılı DİB kânunu gereğince de, Müslümanlığa destek veriyormuş perdesi altında, bu mutlak hakîkat dîninin, bilhassa devlet ve hükûmet idâresi ile, muâmelât, münâkehât ve ukubât gibi onbinlerce kânûnunu unutdurmak; ve onların yerine parlamentonun rubûbiyyetini (kânun yapıcılığını-kânun teşri’ ediciliğini) esas alan bir sistemi memlekete yerleştirmekdir… Ve îmân ile ibâdetler bâbında da, o 633 sayılı kânun mu’cebince DİB, çaktırmadan yapabildiği kadar reformizma ve revizyonizma kataküllileri ile islâmî hayatı, politikacı âmirlerinin siyâsetleri istikâmetinde kalıba dökmekle  muvazzafdır; ve vücud hikmeti de bundan ibâretdir…

Hulâsaten, insan nefsinin hoşlanacağı ve modern bir havaya kavuşturacağı ne varsa, bütün bunlara göre, Müslümanlık’da balans ayarı yapma merkezi… Dolayısıyla DİB denen yerin, “Kutlu Doğum Haftası!” diyerek Server-i Kâinât Aleyhisselâm Hazretlerinin velâdetini, 12 Rabiü’l-evvel’den Haçlı Efrencî takvimine bağlamak üzere evvelâ 20-27, sonra 14-20 Nisan’a taşıması ve böylece tahrîfâta cür’eti, yukarıdaki beyânlarımızın bir isbât vesîkasıdır…

Hâl böyle olunca, partisinin 43 yıldır, “Dünya İslâm Birliği!” ve “Önce ahlâk ve ma’neviyyât!” ve “cihâd ve mücâhid falankes!” sloganları atışını, durmadan duyup dinleyen İsmailağa cemaatinin önde gelen hocalarından görünen ve çok sıkı Millî Görüş’çü olan Mehmed Talu nâm adamın, bu “Kutlu Doğum Haftası!” denen korkunç bid’at hakkındaki tasvîb, tasdîk ve şakşaklamalarına, Saadet Partisi neşir organı Millî Gazete’deki saptırmaları üzerinden, hayret ve dehşetle bir bakalım:

“1989 yılından beri de, 20 Nisan’ı içine alan hafta, Diyanet İşleri Başkanlığı ve Türkiye Diyanet Vakfı tarafından müştereken düzenlenen “Kutlu Doğum Haftası” adı altında değişik programlar ile kutlanmaktadır.
“Kutlu Doğum haftası” denildiğinde, Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizi anmak, daha da önemlisi O’nu anlamak, O’nun temsil ettiği değerler bütününü tanımak ve hayatımıza ışık tutan bir meşale yapabilmek ve O’nu örnek almak çabası akla gelir.” (21.4.13 Talu-Milli Gaz.)………………………..

Laik (ateist ve ataist) ve demokratik bir rejimde, DİB veya Diyalog Cemaati, 15 asırdır ümmet-i merhûmenin târîhindeki, gönlündeki, şuurundaki, îmânındaki, muâmelâtındaki12 Rabiu’l-evveli, hangi salâhiyyetle, hangi hakla ve hangi delîle müsteniden haçlı papazın noele veya vaynahtın yortusuna endeksli efrencî (mîlâdî) takvimine taşıyıb, adına da “Kutlu Doğum Haftası!” der?. Ve üstelik, ona bir kutsiyyet izâfe ederek, bu gayr-i islâmî şenlikleri, müslümanların önüne yepyeni dînî bir ibâdet şekli veya Papa’nın lâ yüs’el ve lâ yuhtî tanrısal sıfatlarına eş, kilise ritüelleri gibi icâd edib veya uydurub önlerine sürer?… Ve bu câmilerden meydanlara ve sahnelere sıvanan mekân ve zaman bozgunculuğu, islâmî bir vecîbe hâline getirilerek millete nasıl şırınga edilir?. Bunlar, dünyâdaki hangi tanrılar adına icrâ edilmektedir?

Sonra da bu, İsmailağa cemaatinin hocası görünen Talu nâm adamın kalemiyle, hâşâ ve kellâ, “bu kutlu hafta denilince Efendimizi anmak, daha da önemlisi anlamak, O’nun temsil etdiği değerler bütününü tanımak ve hayâtımıza IŞIK TUTAN BİR MEŞ’ALE yapabilmek ve O’nu örnek almak çabası akla gelir!” diye nasıl beyân edilebilir???.

Hâşâ ve kellâ!

Bu, nasıl Şerîat, dîn, îmân, ahlâk ve tasavvuf anlayışıdır, cidden iliklerimize kadar ürperiyoruz!. Bu kutlu mutlu dedikleri haftayı, neden 15 asırlık müslüman takviminin 12 Rabîu’l-evvel’inde yapmazlar?. İlle de haçlı keferelere benzemek içün onların noelleri veya bir haftalık vaynahtın yortuları varsa, bu adam ve madamların da, “bizim de 14-20 nisan arası kutlu doğum yortumuz var!” der gibi bir manzaraya tenezzül etmeleri, hangi akıl ve hangi mantığın bir eseridir?. Müslümanın 15 asırdır kullandığı ve üzerinde icmâ’ edilen ŞER’Î takvimi, Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerinin hicretini ve te’sis buyurduğu hükûmet-i İslâmiyye’nin başlangıcını esas alan takvimdir… Velâdet-i Nebeviyye’yi 12 Rabîu’l-evvel’den yahudice saptırmanın ve haçlı kabukluların kuyruğuna takılıp Kutlu yortular uydurmanın şeytanlığı altında, acaba hangi revizyonist, modernist ve tahrifçi bir iblisin parmağı yatmaktadır?.

Bu noktaları da kasden bulanık bırakanlar, millete bunları apaçık beyân etmedikçe lâ’netden kurtulamıyacaklardır…

Daha bitmedi! Bu 24 yıl evvel başlatılan korkunç bid’atın hayranlığı, bakınız İsmailağa hocalığıyla bilinen adamda nasıl devam ediyor:

“- Müşahede edildiği gibi Kutlu Doğum Haftası programları bugün özellikle dinî ve kültürel hayatımızda meydana getirdiği canlılık ile ayrı bir önem arz etmektedir.” (Talu-21.Nisan-Milli Gaz.)…………………………

Kadın ve kızların bu kutlu (!) haftada nasıl sahne ve meydanlara çekildiğine, aşağıda bizzat bu adam tarafından temas edildiğini gördüğünüzde, gözlerinize inanamıyacaksınız; ve yukarıdaki “dini ve kültürel hayatdaki CANLILIĞI!” çok güzel seyr ü temâşâ edeceksiniz! Okuyalım:

“- Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizin, bir hafta boyunca ülkemizin her köşesinde ve yurt dışında hocaefendilerimiz tarafından halkımıza anlatılacak olması gerçekten heyecan vericidir. Rabbimden dileğim bu heyecanın, bu ülke insanının yüreğinden hiçbir zaman eksik olmamasıdır.
Bu kutlamaların özellikle günümüzde ayrı bir anlam ve fonksiyon taşıdığı inkâr edilemez.” (Talu-21.Nisan-Milli Gaz)……………..

DİB denen yer ile Diyalogcu cemaatler, böyle bid’atların, tarikat ve tasavvuf merkezleri (!) görüntüsü taşıyan yerlerin bu kabil adamları tarafından kapış kapış kapışılıb şakşaklanacağını bilselerdi, bu korkunç bid’atı tâaaa bilmem kaç sene evvel piyasaya sürer; ve bunca akıl dereceleri bilinen adamların önüne, bir ziyâfet sofrası gibi de çıkarırlardı!.

 Tasavvufun, nâehillerin ve laik, dembokratik ve partili politika eline düşünce aldığı manzarayı görüyor musunuz?. Bu kadar abartan ve şakşaklaması arşa çıkan bir meddâhîn olmak, DİB’çilerle Diyalogçu cemaatlerde bile, yüzde bir nisbetinde görülmemişdir!

 Daha bitmedi!. DİB’den ve Diyalogcu cemaatlerden çok daha hızlı;  ve “hoca!” bilinen adamın satırlarını, dehşetle görelim:

“İşte Kutlu Doğum Haftası, Sevgili Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizin gönülleri sevgiyle birleştiren çağrısına kulak vererek, sahih dinî bilginin ışığında manevî hayatımızı zenginleştirmenin, barış ve esenlik içinde güvenle yaşamanın, uzaklıklarımızı yakın etmenin ve kardeşlik köprüsünde birlikte yürümenin vaktidir.”

Nedense, Kurtlu değil de “Kutlu Doğum Haftası!” diye uydurulan bid’atın, ne olduğunu anladınız mı?.

Buraya kadar, rejimin, partinin, dembokrasinin, laikliğin, modernizmin, diyalogcu cemaatlerin ve DİB gibi yerlerin nabzına göre ŞERBET sunulub gönülleri fethedildikden sonra, şimdi de Şeriat ve Tasavvuf içre bu korkunç bid’ata yan bakanların nabzına göre de ŞERBET muslukları derhal açılmalı; ve serin serin içeceklerin gövdelerindeki harâret giderilmelidir!

Akort tam ustaca!

Yiyenlere ve dinleyenlere değilse de, şerbeti içenlere âfiyetler:

 “- Ancak Kutlu Doğum haftası programlarının Resûlullah (S.A.V.) Efendimizi anmanın şanına ve sünnetine uygun bir şekilde olması lazım. Kutlu Doğum Haftasının dejenere edilmemesi gerekir. Hz. Peygamber (S.A.V.) Efendimizi övmek ibadet olduğuna göre, kutlu doğum programlarının “ibadet” sınırları içinde olması gerekir.”

12’den tam isâbet!. Efendimizin “şanına ve sünnetine uygun, dejenere edilmiyen, ibâdet sınırları içinde bir KUTLU DOĞUM HAFTASI!!!”

 Hem 12 Rabîu’l-evvel’leri metrûk hâle getirmek üzere bu haçlı takvimine taşınacaksın, hem de bu, “Efendimizin şânına ve sünnetine uygun, dejenere edilmemiş ve ibâdet sınırları içinde bir program” olmuş olacak!!!

Oha!

Adama ve zekâsına bakın ki, o hâlâ haçlı takvimine göre uydurulan (K.D. Haftası veya yaftası) denen şeyin avukatlığına “ibâdet!” aşkı içinde îmân etmiş!

 Yahu, Efendimiz Aleyhisselâm bu haçlı takvimini kullandı mı?. Efendimiz’e tebaan, sahâbîler kullandı mı?. Onlara tebean, dînî ve şer’î mes’elelerin herhangi birinde, tâbiin, tebei tâbiin, müctehidîn ve etbâı ve millet-i İslâmiyye kullandı mı?. Dîn-i Celîl-i İslâm’ın temelinin temelindeki allâmeler bunu akıl edemedi de, 1989’un bilmem hangi ayından itibaren bu (ku.tlu mutlu) veznindeki “kutlu haftayı!” bu adamlar ve madamlar akıl etdi, öyle mi?. Ne içün millete bu uydurma tarih dayatılıyor ve onları haçlı takviminin kuyruğuna bağlamanın aşkıyla kavrulunuyor?. Bu zemin ve zaman kaydırıb omurga yamultma işi, bundan sonra hangi mukaddes zaman ve ibâdetlere de bulaştırılacak, sırada hangisi var?.

 Yahudiden hindliye, ermeniden çinliye, âsûrîden japona kadar, dünya, nice mahallî takvim veya takvim başlangıçlarına sahibken, neden mücerred T.C.’de dînî günlerin ve muâmelat, münâkehât ve ibâdâtın takvimi, DİB ve diyalogcular tarafından yerinden kaydırılıyor da, diğer İslâm topraklarının hiçbirinde böyle korkunç bir, altı oyma cürmüne kalkışılmıyor?

T.C. pilot bölge mi seçildi?.

Bâtıl Batı’nın İslâm’a aksetdirilen dînî zaman ve mekân takvimi, evvelâ T.C.’de mi kolonlanmak isteniyor?. AB içine alınmak içün yarım asırdır aşk besteleri söyleyen; ve bu meşk uğruna “Avrupa Birliği Bakanlığı!” gibi cihan tarihinde görülmiyen hılkat garîbesi değilse de, popolitika garîbesi bir vekâlet uydurmak, Hükûmet-i Tayyibe’ye müyesser oldu!. Lâkin bu adam ve madamlar,  soy kütüklerini, târihe bakalım nasıl geçirecekler?.

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 30.04.2013)

The post (4) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(3)

Ahmed SELÂMÎ

Dedesinin torunu Emin nâm ulusallamacı, ergenekoncu, Kamalist adam, AKP hökûmetine muhâlefet edenlerden değil de, ondan intikâm almak içün, nasıl ipini çekenlerden olacakdır, bunun peşinde… Örtülü kadınların devlet baskısı ile örtündüklerini iddia edecek kadar gözü kararmışdır!. Dikkat edilirse “örtülü diyoruz,” tesettürlü demiyoruz!. Uyduruk başörtüsü gibi moda esâreti mesajı veren ıvır zıvırlara bile tehammülü olmayan bu kamalizma artıklarının, “tesettür” karşısında nasıl “kırmızı görmüş ispanyol ö…ü” gibi dünyaları dönecekdir hesâb edilsin!.

Örtünenler meğer hem devlet baskısıyla (!) hem de erkek egemen toplum baskısıyla saç telleri bile görünmeyecek şekilde ve üstelik alınlarına da bant takarak arz-ı endâm ederlermiş!. Ulus ve kamaliyye devletinde bu, hayâl bile edilemiyecek cinnetlik bir manzara!. İstiklâl mahkemesi hâkimliği sırasında kaç bin müslüman başı aldığı hesabsız olan, dedesinin torunu Emin de, dedesi gibi, kararları değil de, bugün fetvâ olarak bunları ortalığa sıkmakda!. DİB denen yere ma’nâ i’tibâriyle sorarak, “Kutsal Kitab’ın neresinde, hangi ayetinde başörtüsü var yaa!” gibilerde, ulusalcı diliyle yüksek ilmini konuşturmuş!. DİB denen yer ise, lâl olub cevab veremiyormuş!. Fetvâ Emîni Emîn-i bîyemîn ise, meâlen fetvâ-yı kamâliyyesini patlatıyor:

 “- Yaaa kardeşim zira böyle bir âyet ve emir yok, yok kardeşim yaaa!”

Danıştay, kadın avukatların başörtüsüyle murâfaalara dühûlüne karar verdi ya, artık karşımıza türbanlı kadın subay, astsubay, er ve erbaşlar, kadın polisler, zabıtalar ve neler neler çıkacakmış! Bu da dünyânın sonu olmazsa, acaba ne olabilir!. Ulusallamacı Emingillerin Kıyâmeti kopdu kopuyor!.

Fetvâ Emîni Emîne göre, Müslümanlığa yapılan en büyük hakaret de ne imiş bilir misiniz, çok mukaddes bir dinin, kadın saçı ile iki karışlık bir bez parçasına endekslenmesi!. Bu (Fetvâ Emîni Emîn) nâm adam, cumhuriyeti ve devrimleri çakmak üzere,  T.C. memurlarının, yarım aylık maaşlarını vererek almaya mecbur bırakıldığı İtalya’dan idhâl iki karışlık bez parçası gavur şapkalarını giyip, kafalarına geçirmeye endekslendikleri günleri ve seneleri neden unutdu dersiniz?!

 Evet, o oturak tipli bez parçalarına kutsal emânet gibi sarıldıkları ve bu bez parçalarını kafalarına geçirmeyen ve muhâlefet eden binlerce Müslüman Anadolu Türk ve Kürdünü ipe çekdiklerini neden unutdu?. İpe çekdikleri Büyük Şehid ve Allâme Merhum İskilibli Muhammed Âtıf Efendi Hazretleri gibi cihân çapındaki bir kıymeti ipe çekdikden sonra, bir de o haldeki bir mazlûmun kafasına şapka denen oturağı geçirib, cihan tarihinde görülmiyen bir denâat ve şenâatla, O’nu, öylece teşhîr eden, çukurun en çukurundaki herifler kimlerdi; ve bu manzara, hangi mahkeme reisinin o kapkara iblis rûhunu aksetdiriyordu?.

Evet, başı örten iki karış bez parçası, aslını inkâr etmeyen müslüman milletin öz bezi idi!. Ancak, başlara o ters dönerek geçirilen oturak şekilli  iki karış italyan bezleri ise, milleti italyanlaştırma ve frengleştirme bezleriydi!. Hem de, italyan gavurlarının kullanıb atdığı müsta’mel (kullanılmış) İtalyan teri ve idrarlı elleri ile keçeleşmiş, mideyi gaseyân etdiren necâsetler…

Kamalist kelaynaklarla dinazorlar, cehâlete mahkûm etdikleri ehâlinin kafasındaki iki karış örtüye bez parçası diyerek hezeyan savurmadan evvel, kendi mâzîlerindeki iki karışlık ters dönmüş oturak şekilli bez parçalarını veya keçeleşmiş paçavraları hatırlamalıdırlar…

Bu Ergenekoncu ve Ulusallamacı mantık, dini hakâretden kurtarmak gibi iğrenç bir ta’biye peşindedir!. Ammâ, asıl maksadları ise, hiç şübhesiz, Müslümanlığın köküne, geçmişlerinde olduğu gibi kibrit suyu dökmek…

Asıl mevzuumuza (sadede) gelirsek, Fetvâ Emîni, dedesinin torunu Emîn molla, asıl DİB’çileri ve onların (ku.tlu ve pu.lu) veznindeki “Kutlu Doğum Haftası!” denen yaftayı hedef alıyor!. Bu yafta veya paftanın, çağdaş takvim dediği miladî takvime sâbitlenmesinden, çok feci şekilde rahatsızdır!. Ve şu suâli de, tam köşeye sıkışmışların mantık iflâsı: Hac, Ramazan ve bayramlar, neden, bu çağdaş takvime sabitlenmiyor!?.

Acelesi neyse, bu kutlu (ku.tlu) ile hele bir başlasınlar, o dediklerine de sıra gelecek! Emîn molla bir türlü, kamalist zaafı olan sabırsızlıkdan kurtulamıyor… Herşey tamam olunca, o zaman “neyse ki işe kutlu ve (ku.tlu yaftalarla) başlamışlar, yoksa bugünlere gelemezdik!” bile diyeceklerdir!

Muârızlarına şiddetle çatan ulusalçı molla, kantarın topuzunu da iyiden iyiye kaçırıyor ve bu (ku.tlu) veznindeki yafta veya paftanın başının ve sonunun belli olmadığından ve hele her senenin 23 nisanında, bunun da üstüne çöküb onu da sildiğinden son derece müştakî!. Böylece, ulusalcıların ulusal bayramına, ulusalsızca tecâvüz ve taarruz var demeye getirerek, neredeyse feryâd ü figân edecek!. DİB’çiler ve yobazlar, bu hafta ve yaftayı, sırf bu gölgeleme işi için yapıyormuş!. 23 nisanın üzerine birşeyler bindirib onu arka plana sallamaktaymışlar!…

O güzel dinimiz (!) olan Müslümanlık, AKP’nin din ticâreti ile oy avcılığına âlet olarak, ilkel kafalı yobaz ve siyâsetçilerin eline geçmiş!. DİB de, AKP’nin oy avcılığı suçuna ortakçılık hâlindeymiş!. Fetvâ Emîni Emîn Molla, işte, o güzel dinimiz Müslümanlığın (!) aynı zamanda böylesine fahrî ve meccânî muhâmîsi (avukatı) olub çıkıvermiş!

Buradaki asıl ana nokta şudur: Bir kamalist bile “çağdaş takvim!” dediği ve başlangıcı, Grogeryanus denen haçlı papazı tarafından Îsâ Aleyhisselâm’ın mechul olan doğum gününe nisbetle başlatılan noelci  takvimi esâs alıb, 23 Nisan bayramlarına gölge düşürülüyor diye küplere binerken; bizim hebenneka sürüsü yobazlarımız, Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerinin Hicret-i Seniyyelerini başlangıç alan Hicrî Takvimimizin 12 Rabîu’l-evvelinde Velâdet-i Nebeviyyeyi ihlâs ve bayram havasında tes’îd etmekden utanıyor; ve aşşağılık duygularına, haçlı avrupaya teşebbühünü de karıştırıb, devrim, evrim ve çevrim denen şeyleri de bulayıb halt ederek, câmilerden sahnelere taşınmayı ve oralarda, tesettürü son derece bozuk, saçı başı ve sînesi soyunuk müştehad ve zavallı kızları, muganniyeler olarak kullanmayı, îmân ve iffetine sığdırabiliyor; ve bundan, zerre kadar da hayâ etmiyor!. Yazıklar olsun!. Hem de milyarlarca…

Bir de, “Emîn Müslümanlar” mes’elesi var!.

Meselâ Yeni Akit nâm cerîdenin Şâir Âkif hasretlisi M. Doğan adındaki yazarı, Asım Yenibahar müstearıyla (23. Nisanda) isim vermeden, dedesinin torunu Emîn Molla hakkında şöyle buyuruyor:

“Biz de öyle yapıyoruz. Fakat elin oğlu ne yaptı bir aralar? “Kutlu Doğum 23 Nisan’la çakışıyor, bizim çocuk bayramımız güme gidiyor!”28 Şubat mantığı ile böyle buyurulmuştu. Bunun üzerine Diyanet kutlama haftasına ayar vermişti. Oysa, 23 Nisan gerçek muhtevası ile hatırlansa idi, Kutlu Doğum’la birleşirdi. Hiçbir çatışma olmaz, aksine daha kaynaşmaya vesile olurdu. 

23 Nisan gerçek kimliğine kavuşursa, Kutlu Doğum 23 Nisan’ı içine alacak şekilde kutlanabilir!”

Daha bilmediğimiz ne fırıldaklar var görüyor musunuz?. Meğer Fetvâ Emîni Emîn Molla, 28 şubat mantığı ile hareket ederek, Kutlu Doğum Yaftası 23 nisanla çakışıyor, çocuk bayramımız güme gidiyor deyince, Hökûmet-i Cümhûriyyenin umum müdürlük seviyesindeki DİB denen resmî dâiresi, adı geçen (Kur.lu ve Pu.lu) veznindeki hafta veya yafta içün, AYAR YAPMIŞ!. 28 Şubat rezaletinin irilerinden Çevik Bir nâm adamıın “Balans ayarından” da bin beter bir AYAR!. Nasıl mı?. Bu uydurma hafta evvelâ, efrencî (haçlı) takviminin 20-27 nisanı arasına sâbitlenmiş… 27 Nisan ise, Okyanus Ötesindeki İmâm-ı Rûy-i Zemîn M.F.G Hocfendinin Arz-ı Fenâyı teşrîf buyurdukları gün… 20 Nisan ise, uydurucuların hesâbında, İmâm-ı ins ü cin, Server-i Kâinât, Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerinin Cihânı teşrif buyurdukları gün… Tabii uyduruculara göre…İşte adı geçen uydurma haftanın başında Efendimiz, sonunda da o zât bulunmuş olacak!. Başlangıçdaki plan bu!. Fakat dikkati çekib hırlamalar arşa çıkmaya başlayınca, sinsilik ve yere bakıcılık karekter ve meşrebindeki tüm planlamacılar ve uydurucular, 20-27 nisanı, “balans AYARI!” ile bir hafta geriye alıb, 14-20 nisana çekiyorlar!.

Dolayısıyla uyduruk hafta, M.F.G nâm İmâm-ı Rûy-i Zemîn Hazıretlerini dışarda bırakmış oluyor! İşte Vehhâbilerin yazdığı bir kitabı, bir hafta evvel, “Akâid-Tevhid” kitabı nâmıyla okuyucularına hediye eden (beleş veren) Yeni Akit Gazetesinin yazarı Yenigünün (Mehmed Doğan’ın) bahsetdiği “DİB’in veya birilerinin AYARI!” işte bu katakülli!. Tam da DİB denen yere yakışır cinsden! Arkanda devlet veya hökûmet varsa, ya re’sen haftalar günler uydurursun; veya, onların emriyle düzer ve düzenler bir hâl çâresi bulur, kitabına uydurursun!… Haçlıların ruhban sınıfı da zaten böyle yapmadı mı, yapmıyor mu?… Bizdeki “Din Görevlisi” denen sınıf-ı rûhânîlerin Ankara’daki merkezinin, onlardan eksik bir tarafı mı varmış?. O ruhbâna tam benzemeli ki, uydurmalar birşeye benzesin!

23 Nisan ulusallamacı çocuk bayramları güme gitmesin diye ve Fetvâ Emîni Emîn hatırına, balans AYARI yaparak, yahudilerin dinle oynaması gibi bunlar da kutsallar ile oynamış; ve ma’lûm haftalarını, bir hafta kadar geriye çekivermişler!. Zaten DİB denen yeri, 1924’de bazı kutlu ve mutlu Paşalar, dini böylece cumhuriyet ilkelerine uydurmak içün, ağzı Şeriat ıstılahlarına dönen Rıfat Börekçi kabilinden adamlarla yürütmek üzere, bir AYAR merkezi olarak kurmamış mıydı? Ve DİB denen yeri, lağvedilen Hılâfetin yerine, Şer’iyye Vekâleti üzerinden oturtmamış mıydı?.

(Bizden not: “Hılâfet lağvedilmedi, TBMM’nin şahsında mündemicdir!” gibi hırıltılı lâflar edenler, kağıt üstüne göre değil, vâkıaya göre konuşurlarsa, nâmuslarını birazcık da olsa muhâfaza etmiş olurlar!)

Asım Yenihaber (Mehmet Doğan) nâm yazarın ta’bîri çok güzel ve çok yakışmış: “DİB, AKP hükûmet-i Tayyibe’sinin DİNE BALANS AYAR merkezi!”

Ne kadar yerinde ve güzel bir tesbit!!!

Yeni Akit Gazetesi yazarına göre, Uydurma ve (ku.tlu ve Pu.lu) veznindeki hafta kutlanmalıymış, amma, 23 nisanı da içine alacak şekilde bu iş yapılırsa, kaynaşmaya vesîle olur ve çatışma da olmazmış!!!

Hökûmât, “akîl adam ve madamlarla!” o kadar çalışıb çırpınacağına, bu zatın “Kutlu projesini” hayata geçirseydi, demek ki 35 senedir akan kanlar, kopan kelleler ve çatışmalar, der’akab yerini kaynaşmaya bırakacakmış!. Hem de ne kadar masrafsız, külfetsiz ve hatta masa başında sadece iki satır yazıyı yazdırıb, Mîsâk-ı Millî hudutları içinde ta’mîm etmekden ibâret:

 “- Ey, T.C. me’mûrîn ve me’mûrâtı! Kutlu Haftayı, 23 Nisanı da içine alacak şekilde sahnelerde ve meydanlarda, müştehad kızları ve mukâbillerindeki oğlanları tam bir işbirliği içre, açık saçık muganniyeler gibi şakıtın, meydanlarda toplanıb nevruz havasındaki zerdüştler gibi höykürün, artık câmilerin dışına açık ve güneşli havalara, sâbık-ı Çankayavî A. Necdet ulusallamacımızın kamusallama alanlarına dolun, der’akab akan kan durur ve kaynaşma son sür’at yurdu kaplar; ve iş tamamdır, dine balans AYAR merkezi bu işi bu kestirme formüllerin en keskiniyle halletmişdir!”

Bugünlerde zaten bir de, “düğmelere basıb basıb, âlimler ordusu gibi şeyler de mantar gibi yerlerden ve bomboş arâzîlerden ve Okyanus Ötelerinin keskin nefes üfürmeleri ve himmetiyle dünyamızın 4 köşesinde bitmeye başladı!”

Şenlik, arz yuvarlağına doğru sirâyet hududlarını genişletib, epey eğlenceli olacağa benziyor!

Evvelâ Okyanus Ötesi Diyalogsis Papasis Cenâhı, T.C. idâresine fahrî koalisyon ortaklığına kalkınca, Hökûmât-ı Tayyibât, bu işden çok fecî’ nem kapıb, nefes darlığı geçirmeye başladı!

Üç beş sene sabırdan sonra, iki üç hafta evvel DİB başı Görmez ve birkaç ilâhiyatçı, kısa menzilli füzeleriyle “Dinlerarası diyalog!” mevzilerini birkaç günlüğüne baraj ateşine tutub karargâha çekildi!. Fakat bu, “Dinlerarası Diyalogsis Papasis Cebhesinin” iliklerine kadar ürperib, derhâl silâhbaşı yapmasına yetdi!

Bir haftacık geçer geçmez, bu sefer, “Fetullah Gülen Fıkhı!” nâm kitabı yazan Prof. Dr. Faruk Beşer nâm adamın, baskın basanındır der gibi ekranlara aksetdirdiği “Türkiye Âlimler Birliği!” denen bir grup türedi!..

Akasından 26 Nisan günü, Samanyolu denen Okyanus Ötesi cebhenin TV’sinde, dünyânın birçok ülkesinden gelen Hocfendi mahabbetlilerinin, bir araya gelib İstanbul’da ictimâ’ edecekleri haberi… Bu diyalogsis papasis muhabbetlileri, İslâmdaki “İCMA-YI ÜMMET” olarak bilinen delilin, son asırlarda ihmale uğradığını ileri sürüyorlarmış!. Demek ki bu hocfendi muhibbânı alimler, bu asrın müctehidleri!!! Böyle olunca da, bunlar bir mes’elede icmâ’ ortaya koydular mı,  der’akab lâzımü’l-ittibâ’ olacak!. Ancak dikkat etsinler, Ashâb-ı Kirâm Efendilerimizin ve tabiinin icmâlarına ters, modern ve uydurma diyalogsis cinsinden kararlar alıb, bunlara da “icmâ'” yaftası takarlarsa, o zaman kuyruklarına teneke bağlayıp sokak sokak dolaştırılmayı hakk ederler!. İcmâ ile icmâ’ın nakzedilemeyeceğini bu heriflerin bildiğini de sanmıyoruz!. Şeytanlığın âlemi yok, tarla basan ısırganlar gibi bunca müctehidin (!) birden bire ortalığa çıkıb, âlimler (müctehidler) patlaması yapması, öyle hiç de ma’sum bir manzara olamaz!. Kendini Vatikan, Tel Aviv, AB ve ABD’ye gönüllü kullandıranların, kendilerine yükseklerden emir verildiği şübhesizdir!.

Öyle anlaşılıyor ki, hökûmet-i Tayyibe, DİB başı Görmez ve birkaç ilâhiyatçı profesörle, “Dinlerarası Diyalog!” fitnesine karşı islâmî hassâsiyetle değil de, tamâmen popolitik (si..k yarışı) vesîlesiyle karşı çıkmış oldu! “O.Ötesi cebhe!” ise, hemen gövde gösterisine geçerek, meydan okuma kıpırdanışlarına başladı!

Önümüzdeki ay ve senelerde, Hökûmet-i Tayyibe tarafından geçmiş senelerde çok şımartılan Diyalogçu cebhe, hökûmete çok heyecanlı sirk gösterileri hediye edeceğe; ve dünyâyı da epey eğlendirib şenliğe boğacağa benzer!

Artık, kutlu, kurtlu, mutlu ve putlu ne varsa, iç içe geçib, moskofun matruşkası gibi bir manzaranın ortaya çıkması da melhuz!

Hulâsa,  Allâh Azze ve Celle’nin Dîni ile oynayanların encâmı bakalım ne olacak!?. İnşaallah (ibret-i âlem) içün işe yarar; ve beşeriyyet çok büyük dersler alır!!!

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 27.04.2013)

The post (3) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(2)

Ahmed SELÂMÎ

DİB dergisinde M. Kervancı’nın satırlarını  okuyalım:

“- Türkiye Diyanet Vakfı, örnek insan Hz. Mu…….’in evrensel prensiplerini ve insanlığa getirdiği yüce değerleri , günümüz şartlarını da dikkate alarak insanlığa ulaştırmak amacıyla Kutlu Doğum Haftasını ihdas etmişdir.”

İşte Kutlu ve Putlu doğumcuların ruh ve derinliği sıfırın altındaki keyfiyetlerinin vesikası… Gûyâ “Peygamber Sevdâlıları!” olacak bu adamların yukarıya aldığımız ve buram buram menfîlik, kabalık, ruhsuzluk, incelikden mahrûmiyet ve sahtelik kokan satırlarını kısaca tahlîl edecek olursak, manzaranın, kalabalıklara nasıl bir din aşılamak istedikleri dehşetle görülecekdir!  Hatta Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’ı sevdirmek değil, O’nu basit ve sıradan büyük bir insan gibi zihinlere çakmak istedikleri, binbir esef ve nefretle görülecekdir… Bu yabanî dile milleti alıştırmak istiyen heriflerin, İslâmiyyet’i ihlâs ve samimiyyetle tebliğ edeceklerine inanmak öyle mi? Buna kat’iyyen ihtimâl verilemez… Bu ibârede:

1) Allah Azzenin Habibi, Rasûl-i Rusül O Habib-i Kibriyâ Aleyhi Ekmeli’t-Tehâyâ Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz Hazretleri, “Örnek insan!” Bu kadar… Derece tenzîli “örnek insan!” demeye kadar varıyor ki, bugün milyonlarca “örnek insan!” vardır, devlet kurucusundan, bilmem ne kâşifine, bilmem ne kumandanından falan filozofa, kızın anası ve oğlanın babası, askerin kumandanı, talebenin hocası, zevcenin zevci,  onların “örnek insanıdır!” v.s… Şu rezâlete bakınız, alelade bir insan içün bile kullanılan “örnek insan!” ifâdesi kimin içün kullanılıyor?. Peygamberler Peygamberi ve yüzü suyu hürmetine Kâinât Yaratılan O Rasûl-i Kibriyâ Hazretleri içün…

2) “Evrensel prensipler!” Bunlar, globalci zibidilerin de dilinde, evrensel hukuk, evrensel haklar, evrensel bilmem neler… Bunlar, gavurundan müşriğine, kâfirinden münâfığına herkesin  dilinde de böyle mefhumlar cirit atıyor!. Zaten bunlar, onlardan bu heriflere geçdi; ve bu gâvur ta’birleri ile düşünen kafalara sahib olarak saçmalamalarına devam ediyorlar… Vahiyle gelen Allah kânunları “evrensel prensipler!” olmanın nâmütenâhî fevkindedir; ve onlara, beşer vüs’atindeki evrenselliği sıfat yapmak bir başka hezeyandır…

3) “Yüce değerler!” Bu da ikinci maddedeki gibi beşere âid değerlerin yüceliği derecesinde bir tenzil… Her memleketin de bir putu, bir sanemi vardır; ve onun da “yüce değerler!” denen rezalet ve alçak değerleri, ilkeleri, ülküleri, tilkileri ve türküleri bol bol bulunabilir!

4) “Günümüz şartlarını da dikkate alarak, insanlığa ulaştırmak amacıyla Kutlu Doğum Haftasını ihdâs etmişdir.” Bu haftayı uyduranlar, BU HAFTA VEYA YAFTA ile, o “evrensel prensiplerle yüce değerleri, GÜNÜMÜZ ŞARTLARINI DA DİKKATE ALARAK İNSANLIĞA ulaştırmak amacında imiş!!!”

Yanlış okumadınız, “günümüzün şartları!”

Bu şartları kim tayin ve tesbit ediyormuş?. Kamalist, Ataist, Laik, Dembokrat bir rejimin hükûmeti elindeki Diyânet bilmem nesi mi; yoksa 24 sene evvelin Okyanus Ötesindeki böyyük adam ve madamları mı?!. Popolitikalarını kim neresine bağlamış ve orasıyla idâre ediyorsa, “o prensib ve yüce değerler!” oranın keyfine göre şekillenib keyfiyet kazanacak!. Yani VAHY, beşerî bir derekeye tenzîl ile millete takdim edilecek ve kutlu mutlu gibi şeyler “putlu ve kurtlu!” gibi rezzâlete inkilâb etdirilecek!!!

Bunları da millete yedirecekler!

Yiyene!

Siz hiç, karşısındaki müslümana: “Kutlu veya kurtlu bilmem neyinizi veya hafta ve yaftanızı tebrik ederim!” diyen bir müslümana rastladınız mı?!

Velâdet Kandilinde millet bir bayram havasıyla tebrikleşiyor, ammâ bu “kutlu mu, kurtlu mu, ne olduğu millet-i merhûmeye ma’lûm günlerde, hani nerde tebrikleşme?! Nerede beşerî bayram denen uydurmalar, nerede Ramazan ve Kurban bayramlarındaki hakîkîlik ve vahye müstenid oluş!.

12 Rabîu’l-evvel Velâdet Kandili ile, bu kurtlu ve putlu karması hafta ve yaftaların arasındaki fark; Asr-ı Seâdetdeki Mescid-i Nebevî ile, Mescid-i Dırar arasındaki farkdır!

Allâh Rasûlü ile Müseylemetü’l-Kezzab arasındaki fark, Allâh ve Rasûlünün Dîni ile, “hoşgörü-diyalog” madrabazlarının “ibrâhimî dinler!” dediği haltın (karışığın, kurbağaca karışımın) farkı gibidir!.

Kabr-i Nebevî ile Anıt Kubur (buraya müfred sîgasıyla kabir demek cehâletin en çukur noktasıdır, 6-7 kabrin bulunduğu yere kubûr denir) arasındaki fark, Allâh’ın Elçisi olmakla başka şeyin elçisi olmak arasındaki farka benzer!

Üç gün evvel “Ku.tlu Doğum Haftasından!” çıkıb, 3 gün sonra (23 Nisanda) devletlerinin zirvesindeki devletlilerin Mozoleye tırmanıb, orayı, “türbe düşmanı” Kamal Paşanın ruhuyla diyalog kurulan ruh çağırma tepesine çevirerek, psişik faaliyetleri ile meşhur (müteveffâ Dr. Refet Kayserilioğlu’nun muâyenehânesine) döndürenler… Bunlar ise, neye benzer, kiminle kimin farkı gibidirler, bunu da Kâriîn-i Kirâmın fehm ü ferâsetine havâle ederiz!

Ancak haber, tam da Hökûmet-i Tayyibe’nin şahsiyyet-i ma’neviyye-i ılmâniyyesini ve animist ted”aîleri aksetdirmek i’tibâriyle, vesîkalık çapda mühim ve ma’nîdârdır, kıraat buyrula:

“-Çiçek, Başbakan Yardımcıları Bülent Arınç, Beşir Atalay ve Bekir Bozdağ, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli ile bazı bakan ve milletvekilleri Aslanlı Yol’dan geçerek, Atatürk’ün mozolesinin önüne geldi. 

Çiçek’in, Atatürk’ün mozolesine “TBMM Başkanı” yazılı çelengi koyması ardından saygı duruşunda bulunuldu.”

Yani dînî bir ritüel olarak lâ teşbih KIYAM’da durub, hafî bir kıraat ve zikirde bulunulmuş!.. Bu kabristanı da, Yunan tapınak mîmârîsinde kim yapdı veya yaptırdı ise, bu adam hakkında savcılar derhal soruşturma başlatmalı ve mes’ulleri kimlerse, derhal Cumhûriyet mahkemelerine sevkedilib Türk Milleti adına (laiklik olunca Allâh adına olması büyük suçdur tabii) derhal mahkemede hesaba çekilmelidir… Bu tapınak mîmârîsi bana o kadar eski Yunan Tapınaklarını hatırlatıyor ki, her görsem, “Yazık oldu Kamal Paşaya!” dedirtiyor ve içimi karartıyor… Sonrasını okuyalım:

“İstiklal Marşı okundu. “

Bando mızıka takımına refâkatle cehren, laikçe ve demokratça ve kamalistçe bir âyin-i rûhânî sanki…

“Heyet daha sonra Misak-ı Milli Kulesi’ne geçti.”

“Egemenlik Halkındır!” diyen parlamentonun reisi başsaygıtay tarafından, kabrin derinliklerine ma’navî bir hat döşenerek, Cumhûriyetin patronu bildikleri büyük ŞEF’e rapor sunuluyor!

“ TBMM Başkanı Çiçek, Anıtkabir özel defterine şunları yazdı: 

Bundan sonra ise, ruh ile birebir diyalog başlıyor:

“Aziz Atatürk, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 93’üncü kuruluş yılında, emanetinizin emin ellerde olduğunu ifade etmek için Başkanlık Divanı üyeleriyle birlikte huzurunuzdayız.”

“Bize bıraktığınız emanetler ve kazandırdığınız değerler nedeniyle sizlere şükran borçluyuz. İlkeleriniz doğrultusunda ülkemizi huzurlu ve mutlu kılma hedefimize doğru emin adımlarla ilerliyoruz. Birlik ve beraberliğimizin en büyük teminatımız olduğu bilinciyle ülkemizin geleceğini aydınlık kılmak için bütün gücümüzle çalışmaya devam ediyoruz.”

“Ülkemizin çağdaşları arasında en önlerde yer alması, insan hak ve hürriyetlerinin kökleşip kurumsallaşması, halkımızın refah ve huzurunun artması en önemli hedefimizdir. Bize bıraktığın emaneti hedefine ulaştırmak için bundan sonra da inançla ve azimle çalışmaya devam edeceğiz.
Aziz ruhunuz şad olsun.”

Her Mozoleye çıktıklarında imtihanlarda biribirilerinden kopya çeken veletler gibi, bu koskoca adam ve madamlar da aynı nakarâtı tekrarlamakdan acaba buhrân geçirmiyorlar mı?. Sanki değişik birşeyler yazarlarsa, Kamal Paşanın rûhu ayağa kalkıb tecessüm edecek ve oradaki ezberci ve kopyacıları kurşuna dizib yanına çekecek!. Böyle monotonca ve kopyalama ve nerdeyse kolonlamalarla Kamal Paşanın huzûruna çıkmak, dünyâya bile garîb geliyordur…

Yukarıda, “emânetin emin ellerde!” ibâresi geçmişdi. Emin Çölaşan ise “emânet ben EMİN’de değil!” diyerek bazan feryad ve bazan da ısyân ve ara sıra da sövüb saymanın talimleri ile habire el ense çekib durmada… Bay Çiçek ise, “emânet EMİN ellerde!” diye bastırıb söylensin dursun!

Ulusallamacı ve Ergenekoncu Emin, arasıra fetvâ bile verir oldu. 21 Nisanda yazdığı yazısında ne kadar da dindâr olduğu (!) anlaşıldı ve küçük dillerimizi neredeyse yutuyorduk!

Nasibse müteakib makalemizde beyân edelim…

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 24.04.2013)

The post (2) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma,Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(1)

Ahmed SELÂMÎ

Kamalist, Ateist, Laik ve Dembokratik Popolitikanın emrinde “İslâmiyyeti” birilerinin hevâ ve heveslerine göre kalıba dökme tezgâhı olan DİB, bundan 24 sene evvel 1989 efrencî yılında da, “Kutlu Doğum Haftası!” nâmıyla bir moderleştirme ve milleti haçlı ta’birleri ile düşündürme ve bozma çığırı açmışdır... “Muâsır medeniyet!” denen rezâleti ve “batılılaşma!” denen kendini inkâr fitnesini bu milletin beynine öldürücü bir zehir gibi şırınga eden ve bunu devam etdirmek istiyenler; haçlı Avrupa standartlarını, onlara âid harsiyâtı ve hayat tarzlarını memlekete taşımış ve bunları, halka zorla, kânûn zulmüyle bulaştırmışlardır…

Harf inkilâbının temelindeki gâye ve  “Dil Kurumu!” denen yerin kurbağaca veya uydurukça veya esperantoca da denilen bir lisan uydurmasının altında yatan öldürücü hedef, milletin, 1000 yıllık ta’birlerini yok ederek, haçlı hayat tarzını zerkeden ve Bâtıl Batı’dan aşırma tabirlerle (düşünmesini) te’mîne mâtuf şeytânî plan ve sûikastlardır…

Takvim değişikliği, alel’âde basit bir inkilâb değildir!

Bu “devrim!” denen devirme ve yıkma felâketi, bu milletin zaman mefhûmuyla işleyen, edâ ve icrâsı ancak böyle mümkin olan bütün i’tikâdiyât, ibâdat, ahlâkiyyât, muâmelât, münâkehât, târih ve ukûbâtını çıkmaza sokmuş, nice ahkâm-ı şer’iyyenin (fesâdını) veya iptâlini intâc etmişdir…

Kabuklu haçlıların AB eşiğinde, yarım asırdan fazla yalvar yakar bekliyen antiislâm Ankara sekülarizması, onlara teşebbüh ve taklîdi devlet politikasının temeli yapmışdır. Efendilerinin, “kendi dinlerine girinceye kadar da mukallidlerine asla rızâ göstermiyecekleri”, Hallâk-ı Cihân Hazretlerinin mutlak ve muhkem bir beyânı iken, bunu zerre kadar tasdîk ve ikrâr etmeyen 90 yıllık iktidârı meflûc iktidârsızların, hâlâ inadla direnib direndikleri bedâhaten ortadadır… Rabbimiz, bu muannidleri ne kadar kınamayı ve onları ne kadar buğz ve adâvetle karşılamamızı emrediyorsa, biz de onları, o kadarıyla redd ü nefy ediyoruz…

Merhûm Müfessirimiz Muhammed Hamdi Efendi Merhûm’un Tefsîrinde şöyle buyurulduğunu biliyoruz:

“- Hakk, ve hakîkata mahabbetin derecesi, şerr ü bâtıla buğz ve adâvetin derecesi ile mütenâsibdir.”

“Peygamber sevdâlılarıyız!” diyerek “Kutlu-Mutlu-Putlu ve Kurtlu Doğum Haftaları!” uyduranların dümen sularına girenler, eğer gözkülleme ve sahtekârlık peşinde değil iseler, bu tefsir ibâresine göre düşünür, Bâtıl Batı tabirleri (uydurukça kavramları) ile düşünmez; ve o kadar Allah ve Rasulü Aleyhisselâm’ı tahkîr ve tahfif peşindeki edânîye, “Peygamber sevdâlısı!” olmanın zıdd-ı kâmili olan buğz ve adâvet ile karşı çıkmaları icâb eder!.

 Haftalardır, ateist bir Allah’sız necâsetin Allâhsızlığı ve “Allahçı!” dediği insanlara iğrenç hakâretleri yeri göğü gaseyân etdirirken, bu “K.D.Haftası!” veya yaftası ile ortalıkda şov yapan sarıklı popolitikacılardan ve Okyanus ötesi (Diya.ok) Makâm-ı Uzmâsından (!) zerre kadar bir kınama görülmüş müdür?. Yoksa, “kına yakarcasına!” bir sessizlik ve ödleklik ve politik hesabîlik içinde günlerini gün mü etmektedirler?. Şarkıcı Müslüm Baba’ları hastanedeyken bile “Okyanus Ötelerinden!” mesajlar fışkırtanlar, Ecevitleri ölünce yanıb yakınanlar, bu sıvacı veznindeki “sanatçı!” iblisler içün hangi taraflarında bir sızı duyabilmişlerdir?. Sanatçılık diyerek, bazılarının elinde fırsatçılık, üçkâğıtçılık ve ahlâksızlık imtiyazı ile şirretleşme içine giren ve her yere çamur ve necâset sıvama çılgını hâline gelen bu ateist cumhuriyet çocuklarının iğrenç hakâretlerini, bu kabil mahfiller, neden bir iki cümle ile olsun (kınama=tel’în etme=lâ’netleme)  duruşuna girmemişlerdir?. Haksızlık karşısında susanların nasıl bir şeytan olduğunu bilmeyen yok iken, bu nasıl (K.D.Haftası!) veya yaftası taşımakdır?. Bu (BÖYYÜKBAŞ) takımları, acaba kimleri uyutduklarını sanmaktadırlar?!.

Bu İslâmî (zaman, târih ve takvim) mefhûmunu, milletin zihninden silmek istiyen hökûmât-ı Tayyibât, revizyonist ve reformist, sarıklı DİB başlarını kullanarak, acaba nereye vâsıl olacağını hesablamaktadır?

Acaba, asırlardır ecdâdımızın (12 R. Evvellerde tes’îd) buyurduğu “velâdet kandil-i şerîfini”, 14-20 nisana sâbitleyen modernist ve ateist mihraklar, alıştıra alıştıra diğer kandilleri de efrencî haçlı takvimine göre bir yerlere sâbitliyecekler midir?. Bu alıştırma ve uyuşturmalar, orucun, bayramların, haccın, v.s.lerin yerlerini de sâbitliyerek, AB haçlılarını memnûn kılma ve “rızâlarını almak içün onların dinlerine ittibâ’ etme (!) noktasına” kadar çıkabilecek midir?!

Millete, “Dindar Gençlik Yetiştirme!” yemleri takdîm eden, bazı meclislerde tecvid ve ta’limli ağzı ile Kelâm-ı Kadîm kıraatında bulunan, T.C.İmam-Hatib felsefesi ve birilerinin şiir şerbetleri ile nabza göre ikramlarda bulunan Hökûmet-i Tayyibe reis-i möhderemi, bu sarıklı politikacıları daha hangi tahrif ve tağyir işlerinde istihdâm edecekdir?.

Milletin kültür ve ecdâd yâdigârı topyekûn eserlerini, “Kültür ve Bilmem Ne Bakanı!” diyerek CHP sekreterliği de yapmış bir Ertuğrul Günay denen şerîatsevmezin eline teslîm eden, T.C.’nin çok dindar (!) başvekîli, acaba bu kabil adamları hükûmet makamlarına getirerek, hangi tür târîhe, nasıl geçecek ve “Hesab Günü” de, acebâ Cenâb-ı Hakk’a nasıl hesâb verebilecekdir?.

 Kiliseden muhavvel İzmir Alaçatı Pazaryeri Câmi-i Şerîfi’nde ve (29 Mayıs 2011) sene-i efrencîsinde, Fener Patrikhânesi şeyi olan “Lâbis-i Libâs-ı Katrânî” bir T.C. vatandaşı, o İslâm ma’bedine kirli ve necis ayakkabılarını çıkarmadan ve üzerlerine galoş denen kılıfları geçirerek, 150 kişilik haçlı takımıyla âyin yapma iznini,  bu Ertuğrul Günay nâm adamdan almadı mı?. Ve Hökûmet-i Tayyibe’nin, bu DİB denen sarıklı cenâhı bu rezâlete sivrisinek kadar ses çıkaramazken; ve Yahudiye dünyânın gözü önünde gürleyen Hökûmet-i Tayyibe reisi Erdoğan, buna neden “one minute!” gürlemesinin yüzde biri kadar bir dil oynatamadı?! Şunları diyerek 10 desibellik bir gürlemecik (!) gösteremez miydi:

 “- Dur ulan oğlum! Burası 1923’den beri 90 yıldır Allâh Azze’ye secde edilen bir İslâm Ma’bedidir. Orada haçlı papazları ve hempâlarına âyin yaptırmak, küfürdür; ve milyarlarca ceddimize ve toprak altındaki milyonlarca kefensiz şühedâmıza ve yüzbinlerce Peygamber Aleyhimüsselâm’a hakâretdir… Onların aziz hatıralarını tahkirdir; ve Allah Azze ve Celle’nin evini, bâtılın; ve Kâinâtın Efendisini “yalancı peygamber olarak!” 15 asırdır düşman bilen küffârın ayakları altına sermekdir. Bu cinnetlik işe izin aslâ verilemez; ve böyle korkunç bir suç, benim iktidârımda aslâ irtikâb edilemez!”

Âkil adam ve madamlarla, gûyâ kurbağaca “süreç!” ve bilmem ne ile ortalığı sükûna kavuşturma hayâlleri; ve birilerinin böyyük plânlarının önünü açma teşebbüsleri, bugün millet tarafından görülmese de, AB ve ABD fitnesi ile, bir gün mutlaka ortalığa dökülüb saçılacakdır…

“Dinler arası Diyalog!” denen dünya çapındaki en büyük fitnenin, “ibrâhimî dinler!” diyerek, üç dini de halt edib (karıştırıb) ortaya İslâm’sız bir terkib çıkarmanın alıştırmaları da, böylece Ertuğrul Günay denen sâbık Tayyib bakanının ve DİB’inin ve hökûmetinin eliyle irtikâb edilmektedir…

Bu “Kutlu Doğum Haftası!” denen düzen yaftası veya paftası gibi oyunbazlıklar da, yukarıda beyân etdiğimiz gibi, müslümanların elinden, mukaddes zaman, târih ve takvim mefhumlarını alıb, onların yerine, Bâtıl Batı’nın mefhumlarını yerleştirmek; ve onları bu mefhumlarla düşünür ve yaşar hâle getirmek hedefine ma’tufdur… Takvim denib geçilemez, 1500 senedir müslümanların târih şuuru, hicrî takvimle yoğurulmuşdur. Bu takvim, hicreti yani İslâm Devletinin te’sîsini esas alır. Bu takvim güme gidince, müslümanların elinden bütün tarîhî kıymetlerine başlangıç olan ana mefhûm yani “Allâh Hâkimiyyetinin mümessili olan devlet ve hükûmet mefhûmu” kökünden kazınmış olacakdır…

İşte, haçlı ta’bir ve mefhûmları ile düşünen bir milletin peydahlanması, ortaya böyle bir sürü manzarası çıkarmanın temelini teşkîl eder.. 

“Men teşebbehe….” hadîs-i şerîfi ile gayr-i müslimlere teşebbühü (benzemeyi) yasaklıyan bir Peygamber-i Zîşân Aleyhisselâm, (2.Halîfesi Hattaboğlu Ömer) Radıyâllâhu anh Efendimiz Hazretlerinin ihdâs etdiği ve ümmetinin, üzerinde (icmâ’) ederek 1500 yıldır hicreti esas alarak kullandığı takvimi, sonsuz kere hâşâ ve kellâ:

 “- Bâtıl Batı’ya benzemek uğruna atın, yerine, Îsâ Aleyhisselâmla alâkası olmadığı halde öyle gösterilen bir günü başlangıç kabûl edin; ve hicrete göre yürüyen zamanı durdurub çöpe atın, geçmişinizi inkâr edin, silip süpürün, haçlıların icâd etdiği takvimi alarak onlara benzeyin!”

 Buyururlar mı?!

Bu ne tasavvur çatlatan bir manzaradır!

“İmânının canı çıkmamış!” bir adam veya milletin, böyle hallere cür’eti mümkin midir???…

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 24.04.2013)

The post (1) “Kutlu Doğum Haftası!” Dedikleri Uydurma, Haçlı Takvimine Teşebbüh İle, Diyânetin İhdâs Etdiği Korkunç Bir Bid’atdır… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.