The post Ru’yet-i Hilâl appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

19- (…) Bize Ubeydullah b. Muâz rivayet etti. (Dedi ki) : Bize ba­bam rivayet etti. (Dedi ki); Bize Şu’be, Muhammed b. Ziyâd’dan naklen rivâyet etti. Demiş ki: Ben, Ebû Hureyre (Radiyallahû anh)’ı şunu söylerken işittim:

Rasûlüllah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) :

“-Ay’ı görmek şartıyla oruç tutun ve onu görmek şartıyla bayram ya­pın. Eğer ay’ı görmenize havanın bulutlanması mâni’ oluyorsa otuz günü sayın.»

buyurdular.

Îzâhı:

Bir mâniden dolayı görülmeyen ay’ın sübûtuna ya günlerin sayısını tamamlamak yâhut o günün Ramazan’dan olduğuna ictihâd suretiyle ittifak olunursa oruç tutmak vâcib olur…»

Bâzıları:  «Resûlüllah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in  takdirden  mura­dı: İçinde bu olduğunuz ay’ın günlerini otuz olarak tamamlayın mânâsı­na gelir. Zira asıl olan, ay’ın devamıdır.» demişlerdir. Cumhur bu, tevcihi kabul etmiştir.

Babımız rivayetleri oruca başlamanın ve bitirmenin hilâli görmeye mutaailik olduğuna yâni Ramazan’in başında da, sonunda da gök­teki hilâli görmekle amel etmenin vâcib olduğuna delildirler. Ulemâ Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem)’in :

«-Biz ummî bir ümmetiz; yazıyı ve hesabı bilmeyiz.»  ifâdesi   üzerin­de dahî muhtelif tefsirlerde bulunmuşlardır.

Tiybî’ye göre «Biz» tâbiri bütün arap milletinden kinayedir. Bâ­zıları: «Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) bununla yalnız kendini kasdetmiştir.» derler.

Ümmet; Cemâat demektir. Ahfeş’in tarifine göre bu kelime lâf­zın, müfret, ma’nen cemi’dir. Dîn ve tarikat mânâlarına da gelir.

Übnü’l-sîr: «Ümmet: bir dînde tek kalan adamdır.» diye tarif etmiştir.

Ümmî :   Anneye mensup, demektir.

Bâzıları bundan arap mîlletinin kastedildiğini, çünkü onların yazı bilmediklerini söylemişlerdir.

Bir takımları: Bu cümleden: «Biz, annelerimizin doğurduğu gibi ka­lacağız» mânâsını çıkarmış; Dâvûdî: «Geçen ümmetlerden hiç bir şey almamış yalnız kendilerine gönderilen vahyi kabul etmiş.» mânâsına gel­diğini söylemiştir.

«Yazı ve hesap bilmeyiz.» cümlesi ümmî olduklarının beyânıdır. Rivayete nazaran arapların ümmî bir millet olması, onlarca yazı pek nâdir bulunan kıymetli bir şey olduğundandır. Maamâfih az da olsa iç­lerinde, okur yazar ve hesap yapanlar vardı.

Buradaki hesaptan murâd: Yıldızların hareketini hesâb etmektir. Araplar bu hususta pek az şeyler biliyorlardı. Onun için de Resû­lüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) ümmetinden güçlüğü kaldırmak için hükmü gözle görmeye talik etmiştir.

«Hava bulutlanırsa gün sayısını otuz olarak tamamlayın.»

buyurma­sı: Hükmün asla hesaba taallûk etmediğini gösterir. Çünkü hesaba taal­lûk etse:

«Hava   bulutlu   olursa   ne   yapmak   lâzım geldiğini   hesap   bilenlere sorun…» 

Derdi.

İbni Battal ve başkalarının beyânına göre bu cümleden murâd:

«Biz öyle bir milletiz ki: Orucumuzun ve sâir ibâdetlerimizin vakit­lerin tarif için bize hesap ve yazı bilmeyi gerektiren şeyle teklif edilmemistir. Bizim ibâdetlerimiz açık bir takım alâmetlere raptedilmiştir. On­ları bilme hususunda hesap âlimleri ile başkaları müsavidir.»

demektir. Sonra Resûlüllah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) elleriyle işaret ederek bu mânâyı tamamlamış, iki elinin parmaklarıyla herkesin anlıyacağı bir şekilde ay’ın bazen otuz, bazen de yirmidokuz güç çektiğini göstermiştir. Şu hâlde bir kimse tâyin etmeksizin bir ay oruç adasa yirmidokuz gün tutmakla iktifa edebilir. Çünkü bir ay: en az yirmidokuz gün çeker. Nitekim namaz kılmayı nezreden bir kimseye iki rek’at namaz kâfi gelir. Zîrâ namaz ismi en azından bu miktara verilir.                                   .

İmam Mâlik, bir ay oruç nezir eden kimsenin gün hesabıyla tuttuğu takdirde mutlaka otuzu doldurması îcâb ettiğine kaail olmuştur.

Bu hadîste «İşaretle hüküm sabit olur.» diyenlere delil vardır. Hilâl’i bir beldede yaşayan bütün insanların görmesi şart değildir. Ramazan hilâlini iki âdil hattâ esah kavle göre bir âdil kimsenin görmesi bütün müslümanlar için kâfidir. Bayram hilâli için mutlaka iki âdil kimsenin şahadeti lâzımdır. Bu hususta bütün ulemâ müttefiktir. Yal­nız Ebû Sevr Bayramın da âdil bir şahidin şahâdetiyle sabit ola­cağını söylemiştir.

[Sahîh-i Müslim Tercemesi ve Şerhi, Ahmed Dâvudoğlu, cild 6, sh. 20 Kitâbu’s-Sıyâm, Hadîs no: (1081) / 19]

The post Ay’ı Görmek Şartıyla Oruç Tutun ve Bayram Yapın appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

VEYA BAYRÂMİYELİK!

Ahmed SELÂMÎ

T.C. Devletinin DİB denen mahall-i mahsûsu, yıllardır uğraşır, didinir, ıkınır, sıkınır, ezilir, büzülür, teleskopu yüklenen Altıkulaç’ıyla İzmir taraflarında bir yerlere koşar, çırpınır durur, fakat bir türlü Allâh Azze’nin (Şerîat HİLÂL’ini) göremez!. Sonra da “hilâl-i nücûmî” denen nesneye kul köle olmak içün “rasat, masat, hesab, kesad ve fesâd!” yâvelerine irticâ’ ederler!

Şimdi de, DİB denen yerin başı Bay Görmez, uğraşır ve dininir ki göre!. Görmez de göremez! Çünki Görmez, görmek içün, gören bir gözle görmek üzere görmeye kat’iyyen niyet etmiyor!!!

Görmez, görmek içün, cenûbî (güney) Afrika’nın Capetown şehrine gidecek; ve (hilâli) orada görmek içün (!) görmiye çalışarak, görmek nimetine erecekmiş!

İlâhî!

Ente maksûdî!

Aklımızı muhâfaza buyur Allâh’ım!

Cenâb-ı Hakk ne buyuruyor, bu pozitivizma karşısında aşşağılık duygularına mübtelâ, aydın, ayaydın, günaydın ve artık pekaydın purofcehil takımları neler deyib, neler (y.murtluyor)lar?

20 eylül târihli haberi, ibret, hayret, hatta (nefret suçu) irtikâb eyliyerek ve dehşetle okuyalım:

“-Geçen Ramazan ayında imsâk vakitlerinin eleştirilmesi üzerine çelişkileri ortadan kaldırmak için Güney Afrika’nın Capetown kentine gideceklerini söyleyen Prof. Dr. Mehmet Görmez, “Astronomi bilimi bize hilâlin hangi gün, hangi saatte nerede görüleceğini gösteriyor. Bu hesap o kadar kesindir ki, bu hesap şaştığı zaman kıyamet kopar. Dünyanın dengesi bozulur. Diyânet TV’den arkadaşlarımız ve astronomi uzmanlarımız bu sene bir çelişki daha yaşatmamak için hilâlin görüneceği Güney Afrika’nın Capetown şehrine gidecekler ve oradan bize hilâli canlı yansıtacaklar. Bir rasathane çalışmamız var. Astronomi uzmanlarımızla toplantılarımız devam ediyor. Bazıları bize netlik açısından Toroslar ile Gerede’yi işaret ediyor. Nerede yapacağımıza karar vermedik ama, Diyanet İşleri Başkanlığımızın bir rasathanesi, gözlemevi olacak” diye konuştu.” 

“Gözlemevinden” bin kere daha evvel, bir “akıl düzlemevi” sâhibi olsalar, ne iyi ederlerdi!

Dünyânın en iptidâî bir kuytusunda bile, akıl ve mantık, bu kadar iflâs etmiş olamaz! Kendi memleketinde göremediğin hilâli görmek içün, Güney (cenûbî) Afrika’nın Capetown denen yerine uçacaksın; ve “Ben, buraya hilâl gözetlemiye geldim!” diyeceksin!

 Oranın yerlileri, buna kim bilir nereleriyle ve fıtık oluncaya kadar; ve nasıl gülerler ve içleri de nasıl dışına çıkar!

Ve oranın haçlı-maçlı, karma, sarma, melez ve melemez ehâlîsi demez mi:

“- Yahu evlât, sen pire-fesör yaftası yakalamış bir âdemsin! Ammâ ‘ılmin ayn’ının ağzındaki bir tek diş kadar bu işlerde behren yok!. Sana bir de “müslümanım elhamdülillah” demeyi ezberletmişler! Eyi de, senin Peygamberin hilâl rü’yeti içün buralara hiç gelmedi!. Bırak kimsenin hiç adını duymadığı buralara, Şam’a, Bağdad’a, Çin’e-Maçin’e, Hind’e ve Hind-i Çînî’ye, Alaska’ya ve Palaska’ya, Mondros ve Londros’a bile kimseyi göndermedi! Hulefâ-yı Râşidîn zamanında da hiçbir sahâbî, keçilerini kaybedib de aramaya çıkan bir herif gibi buralara “hilâl aramak” üzere uğramadı!.. Emevî, Abbâsî, Selçukî ve Osmânî’lere varıncaya kadar milyarlarca müslümandan hiç biri de, aklını kaçırıb, buralara keçilerini kaybetmiş bir hâlde, “hilâl aramaya!” gelmedi!. Ammâ bizim haberimiz olmadan, dünyâ tersine döndü de, artık hilâl üzerinden bile parra kazanmak icâdoldu ve “hilâl sektörü!” gibi şeyler revac buldu ise, o başka!  Bizim hilâlin, bu kadar şifâlı usâreler taşıdığı; veya, pırıltılarının, en haşmetli ve pahalı saray ve kraliçe pırlantaları gibi gözkamaştırıcı olduğu hiç aklımıza gelmemişdi! Bundan böyle, artık turrist’o ve sizin hacisto’ları buralara çekmek ve onları takdîs etmek üzere bize yepyeni bir gelir kapısı veya ticâret sektörü yolu da açıldı demekdir!. Hay ceddine rahmet, piyango bize de vurdu ki, eşi menendi olmıyan bir manzara bu!”

 Diyor ki DİB’iş başı Bay Görmez:

“Astronomi bilimi bize hilâlin hangi gün, hangi saatte nerede görüleceğini gösteriyor. Bu hesap o kadar kesindir ki, bu hesap şaştığı zaman kıyamet kopar.” 

Yâ Rabbelâlemîn!

Senin rızân içün kesilecek yüzmilyonlarca (kurbanın) akacak kanları hürmetine, şu beş paralık akıllarımızı ne olur muhâfaza buyur!

Artık senin “hilâl emrinin” karşısına, astronomik rasathânelerin irâdeleri ve “sanı ile tanıları!” birer TANRI olarak oturtuldu; ve bu “irâde ve sanı ile tanılar” o kadar “kesin”miş ki, bu “Hesab şaşarsa, Kıyâmet koparmış!.” Artık Kıyâmet’in kopması bile, senin irâdene müteallık bir keyfiyet olmakdan çıkdı, astronomik Rasathâne tanrısının irâde-i seniyyesine verildi!.

Oha!

“Artık Astronomik rasathâne tanrısı, bize hilâlin hangi gün, hangi saatde ve nerede görüleceğini gösteriyormuş; ve bu hesâb o kadar kesinmiş ki (yani vâcibât-ı aklî muktezâsı imiş ki), bu tanrı irâdesi şaştığı zaman, (ki şaşmıyacağı da muhâl-i aklî derecesinde kat’î imiş ki), eskazâ bir şaşarsa, yandı gülüm keten helva, işte o zeman, Kıyâmet çatır çatır koparmış!”

Dişi kediler ehdi-i ahırsamânı Bay Boktar’a göre Kıyâmet’in kopması ise, Görmez Beyin rasathâne tanrısı hesablarına kıç attırınca değil; silikonlu kancıkların her zamanda her emre hâzır gerili yay gibi duran münhanilerinin kıymetini bilmiyerek, onlara eşşek hissiyâtıyla göz ve şey atılırsa koparmış! Ayrıca, sevgi ile  aşkdan anlamıyan gelenekçi müslümanların terörizması (!) devam ederse; ve Darwinizma diye ortaya atılan ve bir halt olmadığı halde, milletin gözüne sokulan o dev tehlike bilinmezse ve görülmezse de Kıyâmet çarçabuk koparmış!. Çok büyük, gerçek ve hayâtı eline almış bir düşman gibi habire ekranlara sıvanan ve sokuşturulan, o, husûsan mihrâk noktası olarak uydurulan Darwinizma gözküllemesinin, her gün derhâtır edilmeyib unutulması hâlinde de, Kıyâmet 777.7 kuvvetinde ortalığı sallarmış!.

Bütün bunlar, geri zekâlılara, her gün yeni bir heyûlâ gibi gösterilib, bunun üzerinden puan kazanmak ve vitrin (o.ostopollarının) şehvetçeker iğrençliğini gûyâ hasıraltı etmek ve yahudi hesablarına uygun adımlar atabilmek içün, çok ince hesablar… “Hakk din hıristiyanlık!” demelere kadar nice gâvurlukları, bu boya, badana ve silikonlama emriyle yatıb kalkan (dişi kedilerle) yürütmek vazifesi de, bunlara eklenirse, mes’ele çok daha iyi anlaşılır!.

Peydahlanan daha nice şeytanî grubların böyle birer gözkülleme mihrâkı var ki, onun üzerinden, İslâmiyyet’in kökünü kazımak iblisliği peşine düşmüş bulunuyorlar… Onların her birinin öne çıkardığı ve varlık sebebleri hâline getirdikleri o dehhâmeleştirilen gözkülleme mevzuları, yabancı iblislerin murâkabesinde yürütülmekte ve İslâmiyyet aleyhine kullanılmaktadır…

DİB’iş denen yer de, ‘rasathâne tanrısının” takvim ve hesabları şaşırırsa, işte o zaman Kıyâmet’in kopma mevzuunu mihrâk noktası hâline getirmenin peşinde!.

Lâkin adam veya madam, kim olursa olsun, ona sormazlar mı:

“Siz, geçen sene, Saudî Vehhâbîleri ile T.C. Kamâlîleri, neden astronomik rasathâne tanrısının şaşırdığını, hatta donuna etdiğini; ve bir gün ara ile bayram etdiğinizi ve buna rağmen de Kıyâmet’in kopmadığını görmediniz mi???”

Oha!

Yıllardan beri, Saudî Vehhâbîleri ile T.C. Kamâlîleri, bu astronomik Rasathâne TANRISININ hesablarında donuna etdiğini; yani ayrı ayrı günlerde bayram, Ramazan ve hacc etdirdiğini, bir kere beş kere değil, kaç onbeş kere görmediler mi?

Görmez olurlar mı, dünyadaki en GÖRMEZ herifler bile görürken, DİB’iş Başı GÖRMEZ, görmez olabilir mi!?.

XAsıl mes’ele, Allâh Azze’nin “hilâl-i şer’î” emrini muattal (geçmez-işlemez) bırakmak!. Çünki böyyük şefleri: “En hakîkî mürşid ilimdir, pozitif ilimlerdir, astronomik Rasathâne TANRISININ ve onunla benim ortak kullarımızdan Fatin Hoca nâm kimesnenin irâdesi istikâmetinde gösterilen hesab, rasat, masat ve fesâd ıvır zıvırlarıdır!” meâl ve medlûlünde birşeyler dedi mi demedi mi?

En son geçen seneyi ele alsak, astronomik rasathâne TANRISI, neden iki memleketi aynı gün bayram etdirmek üzere iki tarafa da aynı hesabları yaptıramıyor da, donuna ediyor!?. Bu tanrı, hem “Aynı gün hilâli tesbit edeceksiniz (rü’yet değil) diyor; ve hem de, aynı gün (bayram!) edeceksiniz” diyor; ve fakat bir türlü buna muvaffak olamıyor, altına ediyor!. Bakalım önümüzdeki senelerde nesini, neresine edecek?

Ulan bu ne biçim tanrı?

Bizim ilâhımız olan ALLÂH Azze ve Celle Hazretleri ise, “Dünyânın her yerinde aynı gün (hilâlimi) göreceksiniz, aynı gün bayram edeceksiniz!” buyurmuyor… Böyle teklif-i mâlâyutak saçma bir emir, onun rahmet, merhamet, ilim, kudret, sübhân ve topyekûn sıfatları ile kat’iyyen teârüz eder!. Anınçün buyuruyor:

“Hilâlimi, her belde kendi sâhib-i salâhiyyet vazifelileriyle ve îmân-ı şer’î sâhibi ümerâsıyla (laik, modernist ve dembokrat heriflerle değil) rü’yet ederse, bu kifâye farz emrimi yerine getirmiş olur. Bütün müslümanlar haram işlemiş olmakdan da böylece kurtulur. Mes’ele zarûrât-ı dîniyyenizdendir, mevrîd-i nass ile sâbit bir hükümdür. Binâenaleyh hakkında ictihâda mesâğ da yokdur, hilâlimi çıplak gözle görürseniz ne a’lâ, oruca başlayın; göremezseniz, o ayı, 30’a tamamlayın!”

Bizim ilâhımız olan ALLÂH Azze ve Celle Hazretlerinin ve O’nun Rasûlü Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerinin, Kitâb, Sünnet ve İcmâ’ temelli îmân-ı şer’î sâhibi müslümanlara, en ana çerçevesiyle emri bu!. Modernist, pozitivist, laik ve dembokrat temâyüllü veya bunlardan radyoaktif serpintiler taşıyan ve kendisini müslüman zanneden adam ve madamlara böyle bir emir de aslâ yok!.

Bunu dallandırıb budaklandırarak, hilâli görmek sanki muhâle yakın bir işmiş gibi onu yehûdi saçına çeviren adam ve madamlar, kendi tanrıları olan astronomik rasathâne ilâhları ile çıkmaz sokağa girib, “Capetown mıntıkalarına kadar kayalıklara tırmanacağız” diye de çok ıkınıyor ve altlarına kaçırıyor ve ortalığı kokutuyorlar!.

Ne ise, şeytanlar azabda gerek, bize ne!

“Astronomik rasathâne TANRISININ hesabları şaşdı mı Kıyâmet koparmış!” diye dünyaya karşı çok desteksiz ve pozitivistce atışlar yapanlar, netîcenin karavana sallamak olduğunu göre göre GÖRMEZ oluyorlar ya, cidden acınacak bir hâl-i pür melâl!

Asıl Kıyâmet’in ne zaman kopacağına gelinirse, o, sarıklı ve cübbeli, cumhurî, laik ve zombitik politikacıların Allâh ve Rasûlü Aleyhisselâm ile (muârazaya) başladıkları zaman kopar!. Çünki “Astronomik Rasathâne TANRISININ hesablarını esas almama” emri o kadar KESİNDİR Kİ, BU ESAS ŞAŞTIĞI ZAMAN, bundan udûl edildiği zaman, Allâh ve Rasûlü’ne MUÂRAZA başladığı zaman, KIYÂMET ÖYLESİNE KOPAR Kİ, MÜŞRİK, MÜNÂFIK VE KÂFİRLERİN topyekûn sistem ve hesabları paramparça ve zîr ü zeber olur, topu da altına eder!

Bütün dünyâ kâfir, müşrik ve münâfıkları ile, topyekûn sarık ve cübbeli politikacılar; ve dembokrasi, laikobokrasi, cumhurbokrasi ve iblisobombokrasi baş-kan ve (kı.-kanları), aşağıda iktibâs edeceğimiz o “Allâh ve Rasûlü!” diyen, başka herşeyi redd ü nefyeden hakîkî ulemânın satırlarını, gece gündüz hece hece okumalı ve îmân tâzelemelidirler; evvet, ÎMÂN TÂZELEMELİDİRLER!..

Şimdi de, bu kadarlık “cumhûriyet, cumburlobiyet, şefokrasi, DİBOKRASİ, laikobokrasi ve dembokrasi” şakaşukasından sonra, gelelim mes’ele-i şer’iyyenin, ciddî ve ilmî vechesine… Aşağıda iktibâs edeceğimiz satırlar, aklı ve (îmân-ı şer’îsi) dembokrasi popolitikalarına ve modernite matinatolarına satılmamış sarık ve cübbeli politikacılar tarafından da anlıyarak ve heceliyerek okunabilirse, bazı can alıcı İLMİHÂL ma’lûmât-ı evveliyyesine de biiznillâh sâhib olacakları tasavvur edilebilir!

Büyük Şeyhülislam Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretleri, zikri muharrer mes’ele ile alâkalı olarak buyururlar:

“Bu hususda her sene tekerrür eden tereddüdden kurtulmak üzere mücerred “hesab”la yahud bir memleketde sübûtunu haber veren telgrafla amel edilmek münâsib olacağı fikrinde bulununanlar eksik değildir. Bunlar hele telgrafın devletler arası muhârebe ve mütâreke gibi mühim işlerde i’timâda şâyân görüldüğü halde, bu mes’elelerde gayr-i kâfi sayılmasına hayret ederler.”

Çünki, bu sâhib-i hayret hey’et ve zürriyetler, “pozitif ilimler” diye bazı Allâh’sızlarca uydurulan ilimlerin pozitivizmasını, bir halt sanmakta; ve bu babdaki astronomik Rasathâne TANRILARI önünde de, mıntıka-yı memnûalarını gökyüzüne dikecek şekilde eğilmeyi ve dömelmeyi çağdaşlık ve yenilik ve bilmem ne zannedecek kadar aşşağılık duygularına gömülmüş; ve dolayısıyla, 15 asırlık kendi dinlerinden utanır hâle gelmiş veya getirilmiş, nevzuhur bir “ulus” ve “uyuz” kalabalıklarıdır!. Bunlar, Âdemoğlu olmakdansa, Maymunoğlu olmayı, buna tahavvülü tercîh eden, diplomalı, (okumuş) ama adam olamamış, hılkat garîbesi mahlûkatdır…

Büyük Dâhî ve Şeyhülislâm devam eder:

“Bu da şer’î hükümlerimizin mâhiyyetini bilmemekden ileri gelen bir telâşdır. Dînimizin hükümleri, velev terakkîden ibâret olan telefona tâbi’ olmıyarak her zaman ve mekânda, büyük beldelerden tutunuz da 3 evli bir köye, bir çölün kenârında iki gün içün kurulan birkaç çadıra kadar müneccimsiz, takvimsiz, saatsiz, telgrafsız, trensiz velhasıl fennî terakkînin yeni icadlardan hiçbirine muhtac olmaksızın  icrâsı kâbil olmak üzere vaz’olunmuşdur. Bunun içündür ki, dînimiz “semha-i beyzâ” adıyla yâdolunur.”

Şimdi biz, Hılâfet-i Osmâniyye zamanında Şeyhülislâm olarak dünyâ çapında kendisini kabûl etdirmiş Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretleri gibi bir dâhî, allâme, îman ve amelinin imtihânını apaçık vermiş, ALLÂH dostu bir otorite ve gerçek âlimin satırlarındaki İslâmiyyet’i mi kabûl edeceğiz; yoksa, laik, dembokratik, modernite yetiştirmesi ve Bâtıl ve Kâtil Batı standartlarına göre “PROFESÖRLEŞTİRİLMİŞ” adam ve madamların “Müslümanlığına!” ve onların “İslâm budur!” deyişlerine mi i’tibâr edeceğiz?

Mercimek kadar aklı ve pirinç tânesi kadar da sahih îmânı olan, bu noktada şübhe ve tereddüd edebilir mi?

Elbetdeki, icâzetsiz, cumhûriyet yetiştirmesi, modernist, dembokrat, laik, pozitivizma esiri ve Bâtıl ve Kâtil Batı hayranı adam ve madamlar, kim olurlarsa olsunlar, aklını tahrib ve tahrîf etmeyen insanlar önünde, aslâ ve zerre kadar bir kıymet ifâde edemezler!. Şeyhülislâm Hazretleri buyuruyorlar ki:

“Bu din, büyük beldelerden tutunuz da 3 evli bir köye, bir çölün kenârında 2 gün içün kurulan birkaç çadıra kadar, müneccimsiz, takvimsiz, telgrafsız, trensiz velhâsıl fennî terakkînin yeni icadlarından hiçbirine muhtac olmaksızın icrâsı kâbil olmak üzere VAZ’olunmuşdur.”

Hâl ü keyfiyet bu kadar açık, vazıh ve sarîh ortada iken, o hangi keçisini kaybedib aramaya kalkanlar gibi bir insan, kalkar da  Capetown denilen ve dünyanın hangi ucunda veya çukurunda olduğunu binde bir müslümanın bile bilmediği; ve rüyâsında görse yordurmıyacağı küre-i arz noktasına (hilâl) aramak içün gitmek isteyişin ve dünyanın gözüne baka baka bunu i’lân eder olmakdan hazer etmeyişin peşine düşer?. Bu, hangi cins ve cibilliyetdeki akla hizmetdir? Üstelik bunu da bir adam veya madam, gayret-i dîniyye gösterisi içinde ve büyük bir iş yapıyormuş endâmı çerçevesinde, beşeriyyetin gözüne, GÖRMEZ zevât olarak, sokmaya kalkışır?!.

Meğer ALLÂH Azze’nin verdiği (akıl), ne büyük bir ni’metmiş! Rabbimiz Teâlâ, en DUYMAZ, en SÖYLEMEZ ve en GÖRMEZ adam ve madamlara bile, böyle akıl zâyiliği vermesin, yataklara düşürüb, köşelerden kapıları gözetletmesin!

Yâ ülilelbâb!

Hani muhal farz, Allâh Azze’nin Dîni dese ki:

“Afrika’nın taaa bilmem neresi veya hangi bilmem ne ucundaki Capetown denen mıntıkasına gidib hilâlcilik eyliyeceksiniz!”

Bu modernist, dembokratik, pozitivist, oryantalist çömezi çok aydın mı aydın, günaydın ve ayaydın pire-fesörler mutlaka ayağa kalkıb:

“Böyle adam ve madamları zora ve sıkıntıya sokacak abuk sabuk dîn mi olur?”

Diye, ortalığı gezi parkına çevirmezler miydi?! Pekiy, şimdi niye sesleri ve dilleri oniki parmak barsağına kaçmış gibi susuyorlar?  Çünki, bu Capetown dolabının altında “Rü’yet-i hilâl!” ilâhî emrine karşı, çok ince (i.lislikler) yatıyor da ondan!. Bütün dünyâ, şimdi, hayret ve dehşet içinde onların diyemediği “BÖYLE DÎN Mİ OLUR?” sözünü söyliyerek “İslâmiyyet hakkında!” menfî bir kanaate ve bilgiye sâhib olmıyacaklar mıdır?. Böylesine teklîf-i mâlâyutak bir emir taşıyan Allâh Azze’nin DÎNİ (!) hakkında:

“Böyle, adam ve madamları sıkıntıya sokacak ve taa dünyanın bilmem nerelerinde Hilâl aratacak bir dîn, ne menem şeydir?” dedirtmek olacaksa, bu, Müslümanlığa hizmet midir; yoksa onu, dünyânın gözü önünde rezil ü rüsvây ederek yerin dibine geçirmek midir?.

İşte bütün cihân, İslâmiyyet’in iç ve dış düşmanları kimlerdir, “Müslüman geçinen narkozlular hâric”, bunu çok iyi görüyor ve biliyor!

Şeyhülislâm Merhûm:

“Bu din, büyük beldelerden tutunuz da 3 evli bir köye, bir çölün kenârında  2 gün içün kurulan birkaç çadıra kadar, müneccimsiz, takvimsiz, telgrafsız, trensiz velhâsıl fennî terakkînin yeni icadlarından hiçbirine muhtac olmaksızın icrâsı kâbil olmak üzere VAZ’olunmuşdur.”

Buyururken, bu nasıl bir akıl, mantık, îmân, insâf, iz’ân, ahlâk, merdlik, erkeklik ve bu toprakların çocuğu olmakdır?. İslâmiyyet’i bu kadar tahrif, tağyir ve tebdil etmek, mütecâsirlerinin ebediyyen hasâretini netîce vermiyecek midir?

Evvelen: GÖRMEZ adamın evvelki beyanlarında dediği gibi, “Rü’yet-i hilâl diye tutturanlara bakmayın, bu iş gördüğünüz gibi çıplak gözle dağ tepe dolaşarak görülemez!” di hani? Pekiy, şimdi kendileri neden dağ tepe değil de, deniz ve kıt’alar ötelerine seferlerin peşine düşeret hilâl diye tutduranlar kuyruğu olacağım diye dayatıyor?. Böyle tenâkuz, tezât ve teâruzlar hangi dinde vardır?  Bir yandan da, astronomik rasathâne TANRISININ yardım ve hesablarına ihtiyaç şartdır manzarası çizenler; ve O’na “İyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn” diye perende atanlar, hangi İslâm ağzıyla ve zerre miskâl îmân-ı şer’î ile ALLÂH AZZE ve CELLE HAZRETLERİNE “İyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn” diyebilecekler?

İşte Osmanlı İslâm coğrafyasında 1923 Lozan’ı ve 1924 DİB’i ile oynanan çiftetelli göbek atma yarışı bu… O günlerden bugüne Aziz Anadolu topraklarımız böylesine iğrenç bir istîlâ ve işgâl altındadır. Bunu “Bağımsızlık, istiklâl, dünyâya kafa tutma, vatan, devlet, millet, bayrak, râbia, aşera, ezân, borazan,  sakarya, kanarya, kafes, Efes, yerli ve millî” gibi düzinelerce maskeler altında narkozlamada kullananların adam mı madam mı oldukları; bunu, hâlâ görüb anlamıyan çeyrek akıllıların da “müslüman mı süslüman” mı oldukları, bir (îmân) mevzuu olarak iyi ve mutlak sûretde bellenmelidir…

Sâniyen: Bir tarafdan da şu denilmiş oluyor:

x“Biz, taa o Capetown denen mıntıkalara hilâli görmek içün gidiyor numarası çekiyoruz ammâ, hakîkatde astronomik rasathâne TANRISININ hesablarının asla “şaşmaz olduğunu” ortaya koymak istiyoruz! Bu tanrılar kat’iyyen hata’ ve zırvalamakdan münezzehdir, asıl bunlar SÜBHANDIR, “Hilâl’e bak” diyen Allâh ne kadar klasik kalıyorsa, bu tanrılar o kadar modern ve teknolojik ve astronomik ve kozmik ve kozmopolitikdir! Aksi takdirde ise, hesab ve rasada îmânsızlık Kıyâmet alâmeti olarak onun kopması ve çatır çatır patlaması demek olur! Yani, astronomik rasathâne TANRISI, İbrâhim Aleyhisselam’ın baltası gibi bir baltayı ense köküne yemiş olur ki, işte bunun faturası Kıyâmet’in kopmasıdır!”

Allâh Azze ve Celle, “Muazzez ve Mukaddes Dînini beğenmiyen sarık cübbeli politika” misyoner ve yanar-döner’lerinin şerlerinden ins ü cinni Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm hürmetine masûn u mahfûz buyura, âmîn!

Büyük dâhî ve Müfessir Muhammed Hamdi Efendi Hazretlerinin buyurduğu gibi, “İşte, Allâh ve Rasûlü ile muâraza etmenin, bu kadar vahîm netîcesi!”

Sâlisen: Fir’avn Sisi finansörü ve süflörü Saudî Vehhâbilerinin, ABD takvimi hılâfına “Hilâl gördük!” demeleri imkânsızdır! Yoksa, ABD’li patronları, onların, sızlatmadan derilerini yüzer ve sonra da bundan Ramazan davulu yapıp ortalığı gümbür gümbür çifte telliye boğar!. Bu iş öyle dışdan göründüğü gibi basit bir “Hilâl rü’yeti” işi değildir!. Dünyâ tâğûtlar sistemi ile iblisiyyet noktaları vardır! 90 senedir Kamalist diktatörler, Kandilli Rasathâne Şefi Fatin Hoca’larının Kandilli HESAB TANRISINDAN ahzetdiği hesabların dışına çıkıb “Hilâli rü’yet etdik!” diyen bir tek adamı ortalığa salıvermiş midir?. Bu zibidilerin, Fatin Hoca’larının “yanlış formülünü” tam 90 yıldır neden hasıraltı edib sakladıklarını; ve böylece de, millet-i beyzânın: “Ulan 90 yıldır bize uydurma ramazan tutturmuş, kebablık kurban kestirmiş ve haram haram bayram etdirmişler!” demelerinin önüne geçmeye nasıl çalışdıklarını bir nebzecik de olsa anlıyabildik mi?

Bu (Allâh.ız) şefokrasi ve dembokrasi:

 “Biz, önünüze ne kadar ve neyi dîn diye koyarsak, onu otlıyacak ve onları geviş getireceksiniz!”

Demiş; ve sonra da, “Hürriyet, egemenlik, muâsır medeniyet, pozitif ilimler, ilkeler, ülküler, tilkiler, türküler, cumhuriyet, parti, fırka, dembokrasi, oy, toy, moy, sandık, seçim, layiklik, batıcılık, bâtılcılık, gâvurculuk, Türküm doğruyumculuk, refah, külâh, kadın hakları, avrat halkaları, halk bilmem neleri ve neleri!” diye diye, yüzlerce kataküllinin en cerahatli ve kurtlusunu, Anadolu kavimlerine zorla, zorbaca, zorluca, asıb keselek, sürüb süründürerek, olmadı dipçik zoruyla, Dersimlerde kurşuna dizerek yalatmışlardır!.

Osmanlı devrindeki hürriyetlerin yüzbinde birine bile erişmekden nâmütenâhî uzak, bu Bâtıl ve Kâtil Batı devri uşşaklığı zamanında, İslâmiyet bitemâmihâ yasaklandığı gibi, şu anda da yasakdır…Ancak, o zamanlardaki açıkdan fir’avnî zulüm ve işkenceler yerine, şimdi nisbî (izâfî) bir katakülli devri mer’iyyete sokulmuşdur!. “Revizyonistiz” diye resmen ve alenen “Şecaat arzeden” Bardakoğlu gibi kâhir ekseriyetiyle DİB başları, 1923’de başlatılan din yasağına, bilhassa 15 yıldır, politikacıların emirerleri olarak bir de o dini içden tahrîf, tağyir ve tebdîl kataküllilerini eklemişlerdir. Bu da, rûh, mîzân, ölçü ve derinliği kalmayan parti pırtı meczûbu ehâliye, zaman zaman ılık bir nesîm-i nevbahâr gibi okşayıcı bile görünebilmektedir!.

 “Dîn hürriyeti” dedikleri şey, varlığı muhal bir serapdan başka bir nesne de değildir; ve o, ehâliye uzatılan bir elma şekeridir! İns ü cinne, Allâh Azze’den başkası “hürriyet” veremez, bu muhaldir. Hele herhangi BEŞERÎ bir rejim, sistem, hükûmet ve devletin, “Müslümanlara din hürriyeti vermesinden bahsetmek ise!” tam bir hezeyân, sapıklık ve müşriklikdir ki, bunu uyduran da, bâtıl ve kâtil Haçlı Batı olub, onlardan, esir alınmış medya ile politikacıların, onlardan da müslüman bilinen ehâlinin dillerine bulaştırılmış bir (Lâyıklık, sekülerlik, ateistlik ve ilhâd) formülüdür!…

Osmanlı idâresindeki insanların, Şerîat’ın VERDİĞİ hürriyetleri, onların hür, hürre ve zımmî olmaları hasebiyle, mutlak adâlete istinâd çerçevesinde varlık ortaya koymuşdur. Orada hürriyet demek, Allâh Azze’nin hukûkuna mâlikiyyet demek olup; hukûkuna mâlik olamamak, köle olmaya müsâvî bir keyfiyetin ta kendisi demekdir…

Görüldüğü gibi, “Takvim Birliği, yok Cenûbî Afrika’nın Capetown tepesi, yok bilmem ne gâvurunun bilmem ne rasathânesinin katakülli hesabları, v.s.” gibi şeytanlaşmalara, Allâh Azze’nin Dîni gibi münezzeh bir dinde yer olması kat’iyyen muhal ve mümteni’dir…

 Bunun bir misâlini, hayâta geçen bir vâkıa olarak da zikredebiliriz… Osmanlı zamanında, Ahmed Zıyâüddîn Gümüşhânevî (Rahmetullâhi Aleyh) Hazretleri’nin halîfelerinden, 15 yıl Fâtih ve Süleymâniye Medreselerinde tahsil gören müderrisînden ve Zonguldak’ın Fransız gâvurları işgâlinden temizlenmesinin baş âmiri Bartın Müftüsü Merhûm Muhammed Rif’at Efendi Hazretleri, Şevvâl Hilâli’ni göremedikleri içün Ramezân-ı Şerîfi, Şerîat-ı Ğarrâ-yı Ahmediyye’nin emri olarak 30’a tamamlamaktadırlar… Ancak o 30. günde,  öğle namazına doğru, falan köyde bulunan ve şehâdeti mu’teber iki talebesinin kendilerine müracaatla, “Biz, bu akşam hilâli rü’yet etdik!” şeklindeki beyanları üzerine, derhal kazâ kâdısına ve belediye reisine mürâcaatla, “Bugün Şevval’in birinci günü olduğundan, müslümanların hemen oruçlarını açmaları içün i’lânen tedbir alınması..” emir buyrulur… Ayrıca, yarın da (Şevval’in 2. gününde), Bartın ve havâlisinde Bayram namazının kılınacağı ve bunun da ehâliye duyurulması emrinin verildiği, (Bir asır kadar evvelki) târihimizde yaşanan canlı bir vâkıadır… Hâdisenin şâhidi Merhûm Muhammed Rif’at Efendi Hazretlerinin oğlu Merhûm Muhammed Seyyid Efendi olub, o da oğlu bendeniz  Ahmed Selâmî’ye nakletmişdir…

İşte bu hâdisede, İslâmiyyet’in tepesinde vesâyetçi lâyık bir zorbalık aslâ tanınmamış, Merhûm Müftü Efendi Hazretleri, Allâh Azze’nin hâkimiyyeti dışında hiçbir iblisliğe boyun eğmeden, “Hukûkuna mâlikiyyet!” ne ise, onun icâbını yerine getirmişdir… Müslümanların ve Müslümanlığın tepesinde, zerre kadar utanmadan (vesâyetçi) zorbalıklarını devâm etdiren modernist, oryantalist, revizyonist, deformist, layik (ateist) adam, madam, sistem, hükûmet ve rejimlerin, hiçbir emir ve ilânları, şer’an kat’iyyen mu’teber ve nâfizü’l-hüküm olamaz, sûret-i mutlakada keenlemyekündür… Hiçbir devlet, velev ki, hükûmet-i hılâfet dahî, müslümanların hukûkuna menfî ma’nâda burnunu sokub, “Ben ne dersem o olacak!” eşkıyâlığına soyunamaz; ve hâkezâ, “Her vilâyet veya eyâlet, benim dediğim günde bayram yapar!” nânesi yiyemez!

Müslümanlar da, hukuklarını, zerresine kadar muhâfaza ve müdâfaa etmek adına, “Hâlık’a ısyân olan yerde mahlûka itaat etmemek!” ile sûret-i kat’iyyede mükellef ve muvazzafdırlar… İslâmiyyet, “Tevhîd Dîni” olarak zaten, işte arza bunu getirmiş, buna göre yaşanmasını da, ilk ve baş emir olarak ins ü cinne buyurmuş ve duyurmuş… Bugün dünyâda, nice sarık cübbeli hoca ve reis kılıklı şeytanlar vardır ki, millet-i İslâmiyye’nin cehâletini fırsat bilerek, onların hukûkunu ya hıristiyan ve yahudilere “hoşgörü ve diyalog!” hezeyanları gaseyân ederek satıyor; veya, çeşitli partilerin sarıklı politikacıları olarak, müslümanları, başlarındaki patronlarına pazarlamanın dümenlerini ve fırıldaklarını çeviriyorlar!

Ve daha düzinelerce iblis, din tüccarlığı ile menfaatlerini tepe tepe yığmanın peşindedir ki, Allâh Azze ve Celle topunun da (be.âsını) tez zamanda ve mübarek günler ve saatler hürmetine tepelerine indirsin; ve cümlesini de kahr u perîşân ve tedmîr eylesin!

Büyük Dâhî ve Şeyhülislâm’ın satırlarına devam edelim:

“-Ammâ nücûmî hesablara mürâcaat olunmadıkça oruç ve namazın vakti pek doğru bir sûretde kestirilemiyormuş… Ne zararı var!. Mal sâhibi böyle isterim, böylece kabûl ederim dedikden sonra bizim vazifemiz taayyün etmiş ve tereddüde mahal kalmamışdır.”

“Meselâ oruç bahsinde: “Ramazan (hilalini gördüğünüzde orucu tutunuz.) Ramazan sonunda da hilâli gürdüğünüzde iftâr ediniz. Ammâ bulut onu örtmüşse (Ramazan ayını) 30 gün olarak kabûl ediniz.” buyurulduğu içün, “hilal”i görebilirsek tutmak ve bayram yapmak, göremezsek “Şa’ban” veya “Ramezân”ı 30’a tamamlamak borcumuzdur. Ammâ bununla isâbet vâki’ olmıyacakmış. Ramazan’dan bir gün Şa’ban’a veya Şevval’den Ramazan’a geçecek, yahud Ramazan’dan bir gün kaybedilecekmiş gibi geliyorsa da meşru’ usûlüne uygun olarak her kaç gün tutuldu ise, hakikatde Ramazan ondan ibâret olarak ne eksik ne fazla, ne ileri ne de geri bulunacakdır. Sanki “şer’î Ramazan”la “takvimî Ramazan” biribirinden farklıdırlar.”

“Bütün bunlara sebeb de ilâhî emre harfiyyen uygun hareketin taleb edilmiş olmasıdır. Çünki ibâdet, ma’bûdun veya Rasulü’nün sözünü tutub tutmıyanı ayırt edici bir imtihandan ibâret olub, arada mutlak ganî olan ma’bûdun görülecek hiçbir işi yokdur ki, o işi bilâhare diğer bir yolu keşfedilmiş olsun.. Zaten her hususda emre tam ma’nâsıyla riayet eden hizmetçi, emirde sebeb arayan, ona ma’nâ veren hizmetçilerden daha çok makbuldür.”

Şimdiki “laik, dembokratik, sosyal hukuk devletiyiz” diyen rejimlerin maaşlı me’murları, sarık ve sırmalı cübbeler içine gizlenerek, bir yandan da Allâh’ın hizmetçileriymiş kılığına giriyor; ve sâdece Allâh Azze’nin “Emirlerinde sebeb  aramakla” kalmıyor, Cenâb-ı Hakk’â, astronomik rasathâne tanrılarının yamuk-yumuk hesablarını da ders verib öğretmiye kalkışıyorlar!!!

İşte, “Osmanlı Hılâfeti” ile “Kamâliyye Cumhûriyyeti” arasındaki en mümeyyiz fark, budur; birinde insanların Rabbi Allâh Azzedir; ötekinde ise -hâşâ ve kellâ- Allâh Azze’nin de Rabbi, pozitivizma ve modernizma kelleli lâyık, dembokratik ve cumbokratik insanlar… İki tarafda da, nâmütenâhî bunca farka sâhib, fakat iki dinin de adı: İslâm!!!

Merhûm’un satırları:

“Hele ibâdetde bizim yanlışlık veya eksiklik zannetdiğimiz şeyden Halık’ın hâşâ ziyân etmek ihtimâli yokdur. Emir hâricinde gösterilecek faaliyet ise, âmir ile me’mûr orasındaki idrâk mertebelerinin farkı nisbetinde muhâtaralıdır. Meselâ çok çalışkanlık edib de, sabah namazı 3 rekat kılınmış olsa, iki yerine de kabûl olunmaz büsbütün bozulur.”

Merhûm Seyhülislâm, gün gelecek, Allâh Azze’nin emirlerini beğenmeyib onları düzeltmek içün taa dünyanın bir ucundaki Capetown’lara kadar gitmeyi planlayan, böylesine “ÇOK ÇALIŞKAN!” ve “idrâk mertebeleri” pek âlî kulların peydahlanacağını (!) veya zuhûr edeceğini, sanki bir asır kadar evvel kerâmeten görmüş; ve aklı başındaki müslümanlara, o zamandan beri yol göstermiş ve onların dalâlet ve sapıklığa gömülmelerine böylece sedd çekmek istemişdir… Rahmetullâhi aleyh… Merhûm’dan alacağımız son satırlar ise şunlar olsun:

“Allâh Teâlâ’nın beyan buyurduğu amel yolu terk olunarak telgrafla da amel edilemiyeceği gibi, bu, kat’iyyeti hâiz olmadığından, muteber de değildir. Çünki o, meydanda olmadığı içün gâib, gâib olduğu içün mechul bir şahsın kumandasına tâbi’ bir cansız mahlukdan ibâret bulunduğu cihetle, DİN nazarında, Allâh’ın medhine mazhar olan insanların şehâdeti derecesinde bir kuvveti hâiz olamaz. Ammâ dünya işlerinde işimizin geri kalmak ihtimâlini bertarâf içün ihtiyat olarak bu gibi vasıtalara itimad ederiz.” (İslâm’da Münâkaşaya Hedef Olan Mes’eleler, Tab’ı Târihi 1974, sh: 39-40)

Elhâsıl, çıplak gözle ve îmân sâhibi insanların şehâdeti ile hilâlin rü’yeti esasa bağlanmış; ve 15 asırdır da müslümanlar bu Allâh emrini, O’na, Rasûlüne ve müslümanlara tebean tatbik ve edâ ederek yaşamış; ve bundan sonra da  biavnihî Teâlâ böylece yaşıyacaklardır… Nice aşşağılık duyguları içinde bunalıb çırpınan “Psikolojik ve astronomik SORUNLARI ve KURUMLARI!” olan layik ve dembokratik, maaşlı mahkûm ve mecbûr ruhbân ve ahbâr sınıfları istemeseler de…

Şu satırlar da, ŞEYHÜLİSLÂM MUSTAFA SABRİ EFENDİ HAZRETLERİ’ne âiddir (Rahmetullâhi aleyh ve rahmeten vâsia) :

 “… Keennehû Ramazân-ı Şer’î ile Ramazân-ı nücûmî yekdiğerinden farklıdır. Bütün bunlara sebeb de, ibâdetde evâmire harfiyen tevfik-i hareket matlûb olmasıdır. Çünki ibâdet, Ma’bûdun veya Rasûlü’nün sözünü tutub tutmayanı temyiz edici bir imtihân ve ibtilâdan ibâret olub, arada Ganiyy-i Mutlak olan Ma’bûdun, görülecek hiçbir işi yoktur ki, o işin bilâhere diğer bir TARÎK-İ VUSÛLÜ KEŞFEDİLMİŞ OLSUN!”

İşin içine DİB revizyonistleri girince, daha kimbilir neler keşfedilecek; ve daha, beğenmedikleri Allâh’ın Dîninde, daha ne düzeltmeler ve payandalamalar yapılacak; ve ortaya, bütün dinlerin de hoşuna gidecek bir hümanizm ve feminizm hamûlesi halita ve haltlar çıkarılacakdır!. Beğenmedikleri Allâh Azze’nin dîninde, kendini beğenmeyib “Estetik ameliyâtı” yaptırarak genç ve dinç birer avrat olacaklarının hulyâlarına dalanlar; veya bazılarının “kedicikleri” gibi olanlar, bunları, topyekûn dinde de yapma çılgınlığı ve azgınlığına yuvarlanan adam ve madamlardır!. Bunlar, “Şer’î ve nücûmî hilâlin” ne demek olduğunu ağızlarına bile alamaz; ve Allâh yolunun bu kadar yabânîsi bulunurlar!. Bunların, cür’etkârca fırlayışlarının, nalbandın, beyin ameliyâtı çılgınlığına son derece tabii imiş gibi dalış manzarasından hiçbir farkı da olamaz…

Osmanlı ulemâsından BÜYÜK MÜFESSİR MUHAMMED HAMDİ EFENDİ HAZRETLERİ’nin de (Rahmetullâhi aleyh ve Rahmeten vâsia), bazı satırları nazara alınırsa, mes’elenin, artık hiçbir anlaşılmıyan ciheti kalmıyacakdır: sanırız:

 “… Hadîs-i Şerîf’deki (lâ nahsebu) cümlesini ekalliyetin (nahsebu) da’vâsına muârız görmemek garibdir. Cenâb-ı Peygamber (biz bu babda hesâb yapmayız) buyururken, buna karşı (biz hesâb yaparız) demekden daha büyük MUÂRAZA (karşı gelmek) mi olur? Sonra Şerîat, eyyâm-ı şehri tam yirmidokuz veya tam otuz i’tibâr edib, şehrin (ayın) mi’yârını gâyet basit ve kesirsiz bir sûretde tesbit etmek isterken, buna karşı küsûratdan aslâ vâreste olamayan; ve şehri, tam 29 veya tam 30 olarak gösteremeyen hesâbâtı mi’yar ittihaz etmeye çalışmak, şer’ ile (Şeriatla) müteârız (Şeriatın hududuna tecâvüz) değil de nedir?… Hesabın mi’yar olabileceğine dâir, velev îmâ olsun isbâtî sûretde bir nas irae edilmiyor. (Gösterilmiyor). Binaenaleyh, biz oruçlarımızı YA ŞÜHÛD veya TEKMİL-İ SELÂSÎNE istinâd ederek ya yirmidokuz veya otuz tutmaya MECBÛRUZ. Çünkü (yirmidokuz küsur oruç!) tutulamayacakdır…”

Artık apaçık anlaşılmaktadır ki, orucun da, bayramların da, haccın da, kurbanın da,  hicrî (kamerî) takvimin esas alınmasıyla yürütülecek topyekûn ibâdet, muâmelât ve şer’î ahid ve akidlerin de, “hilâl ve kamerî evkâta göre” yürütülmesini istiyen YARATICI ALLÂH AZZE HAZRETLERİ, hiç kimseyi, “dünyanın her yerinde aynı gün oruca, hacca, kurbana ve bayrama başlıyacaksınız!” diye mecbûr tutmuyor!. Kim aksini söylüyorsa, o bir sapıkdır, gerzekdir, echeldir; veya İslâm düşmanıdır, fitnecidir… Neden böyledir? Çünki öyle demiş olmakla, Allâh Azze’ye iftirâ atmakta ve Cenâb-ı Hakk’ın istemediğini, O istemiş gibi göstermektedir…

 Yukarıya iktibas etdiğimiz ulemâ ve dinde otorite ve gerçek mütehassıs, fakih, müfessir, şeyhülislam ve allâmelerin satırları kat’iyyen ifâde ediyor ki, Cenâb-ı Hakk “Rü’yet-i hilâlde bulunun, gördüyseniz başlayın, görmediyseniz o ayı 30’a tamamlayın” buyuruyor!. Mutlak irâde böyle… Bu irâdenin karşısına mecâzî, i’tibarî ve izâfî, beşerî, hatta modernist felsefelerle, çürümüş ve cılklaşmış akıl ve mantıkla çıkmak ise, insanlığa bir lekedir!. Bu aynı zamanda şunu da demekdir:

“Ey Âdemoğulları!. Bu gün, hesab, rasat, masat, kesat, fesâd, takvim ve “müsbet ilimler putu” gibi şeytanlığa âlet edilebilecek vâsıtalar, o kadar dehhâmeleştirilmişdir ki, bunların karşısına çıkıp (Hilâli rü’yet etmek) gibi iptidâî telâkkîlerle çıkmak, “Hafizenallâh” Kıyâmet’in kopması, dünyânın dengesinin bozulması, aklın ve modernitenin sıyırması demekdir!. Astronomik, lâyık, ateistce ve global kabûller yerine, 15 asır evvelki çöl telâkkîlerini koyarsak, kabuklu dünyâ ve tahâretsiz bâtıl ve kâtil Haçlı Batı, bize (TERS) tarafından bile güler!. Biz, biz olamayız, biz olursak, biz bundan utanır ve sıkılırız! Bu devirde, “Siz, çöl kânunlarından hâlâ kurtulamamışsınız!” dedirtiriz!. Biz, 15 asır evvelki din anlayışını beğenemeyiz, onu “kutsayamayız!”

Herşeyin bir haddi ve hudûdu var, astronomi ile dîn teârüz ediyor işte!!! O zaman da biz, astronomi tarafında yer alır; ve “hilâlin rü’yeti” denilmesini, Kıyâmet’in büyük alâmetlerinden kabûl ederek, bundan sür’atle uzaklaşırız… Eskilerin fikir ve beyanları artık hükümsüzdür, onlar gerilerde kalmışdır. Yardakoğlu veznindeki Bardakzâde selefimizin de, resmen ve alenen ünlediği gibi “Biz re-viz-yo-nis-tiz!”

DİB denen ve rejim tarafından “T.C. Tapu kadastro müdürlüğü” mevkîdaşlığında görülen bir yer içün, ateist ve kamalist Prof. Mümtaz Soysal bile, televizyonla bütün dünyâya şunu i’lân etmemiş mi idi:

“Diyânet İşleri Başkanlığı, dinin, cumhuriyet ilkelerine uygun olmasını sağlıyan bir kurumdur!”

1924’de, işte bunun içün kurulan bir kurum (baca kurumu ile karıştırılmasın) elbetde ki “hilâl-i şer’î” diyemez; ve elbetde “hilâl-i nücûmî” der, 15 asırlık VAHİY ile “muâraza eder”; ve tutar bütün tanâkuz ve tezâd rezâletlerinin altına girerek, bu sefer de cenûbî Afrika’nın Capetown denen izbelerinde kaybetdiği keçilerini ararcasına “hilâl” aramaya soyunur!

Soyunur ammâ, mıntıka-yı memnûasına kadar da her münhanisi ıyân olur, görünmedik hiçbir yeri ve seri kalmaz, meydanda sırıtır gider…

Bunca ulemâ satırlarına ve beyanlarına rağmen, hâlâ hakîkatı kabul etmeyib de, (iblis) gibi inâd edenler olursa, onlara da, “Nasibsizler sürüsü ve kalbleri mühürlüler gürûhu” demekden başka, ne gelir elden!?. Ebû Cehil de, gözleri önünde tecellî eden mu’cizeler karşısında, “Gene sihir yapdın!” der de, bir türlü küfr-i inâdîsinden bir milimetre geri adım atmazsa, artık bizim, bunca nasibsizlikler karşısında, başka yapabileceğimiz ne olabilir?

Capetown seyyahı pırasasör GÖRMEZ, sarık-cübbeli ruhbanbaşılığı (Yar..koğlu) denen “Revizyonist felsefe bağımlısı” nasibsizden ebedî devraldığını sanıyorsa aldanır!. Günü gelince o da politikacı tanrıların hışmına uğrayıb karanlıklara gömülüb GÖRÜNMEZ bir GÖRMEZ edilecekdir…

Vesselâmü alâ menittebeal hüdâ!

(İntişârı: 14.10.2013)

Son tashîh ve ilâvelerle: 23.05.2018 / 22:00

The post Görmez Hilâli Görmek İçün Capetown’a Uçacakmış! Veya Bayrâmiyelik!<h6 style="text-align: left;"><span style="color: #c00000;"><strong>Ahmed SELÂMÎ</strong></span></h6> appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ

Rejimin ma’lûm lâyık ve revizyonist ruhban sınıfındaki adamlarla madamların hangi akıl ve mantığı taşıdıkları değil, mantık yerinde ne taşıdıkları artık ruznâmeye gelmeli; ve bunların, ne kadar kâle alınabilecekleri de değil, ne kadar insan ve müslüman yerine konulmayacakları bahse mevzû’ edilmelidir!

1) Bir insan, eğer ALLÂH’a inanıyorsa, O’nun emretdiği bir işi, yine O’nun emretdiği (usûl) dâiresinde yapmaya, kendisini mecbûr ve mükellef bilir. Yapamasa da, “yapmanın usûlü ancak budur, başkası olamaz!” deyiş; ve bu ana usûlü tasdîk ve tahsîn şartdır… Aksi halde, o, bir sahtekâr ve münâfıkdan başka bir nesne bilinemez…

2)  Hacc, Kurban, Oruç, teşrik tekbirleri ve bayram namazları, ay hesabı iktizâ eden muâmelât, v.s. içün zamanı tesbît eden, Kitâb, Sünnet, İcmâ’ ve fukahâ ittifâkıyla kat’iyyen sâbitdir ki, bu ancak “Rü’yet-i Hilâldir!..” Zarûrât-ı Dîniyyeden yani (İslâmiyyet’in olmazsa olmazı, onu redd veya onda şübhe ve tereddüd dahî küfre müeddî hüküm ve haberlerden olan) bu farzı, hangi belde ehâlîsi içinde bu işden anlıyan müslümanlar yerine getirmiyorlarsa, o belde halkının tamâmı da, Allâh’a ısyân etmiş fâsıklar ve günâhkârlar zümresine dâhildir…

3) “Rasat, masat, hesab ve takvim!” gibi ıvır zıvırlar bu işde aslâ müslümanın baş vuracağı bir ölçü olamaz; olur diyen ve “ben “rü’yet-i hilâl diye bir şey tanımam, astronomi çok ilerledi, takvime, onu taşıyan duvara, davar gibi bakarım!” gibi hezeyân savuran adamlar, Allâh ve Rasûlü’nü tekzîb etmiş nasibsizlerdir. 15 asırlık müslümanların inandığı dîn ile alâkaları yokdur!.

4)  Müslümanlığı, laiklik, cumbokrasi, dembokrasi, modernizma, pozitivizma ve kamalizma ile halt edib karıştıran ve bulayanların (telbîs edenlerin) dîni, onlara; benim dînim ise bana!. Biz, Osmanlı’nın son devrindeki icâzetli ulemânın “İslâmiyet!” dediği ve her şeyiyle kat’iyyen Allâh Rasûlü Aleyhisselâm’a bağlanan dîne îmân etdik. Meşrûtiyetçi ve cumhûriyetçi uydurmaları ile nice religionların halitalarına ve “Hakk’ı bâtıl ile telbisden ibâret” ve adına da îmânsızca, utanmadan ve hayâsızca “İslâmiyyet” denilen günümüz uydurmalarına “Allâh ve Rasûlü Aleyhisselâm’ın DÎNİ” denilemez ve buna îman etmemiz aslâ beklenilemez…

Bizim tarafımız, apaçık işte bu…

5)  Bir de, garantili-vesîkalı “müslümanım!” diyenler var:

“Müslümanım, ehl-i tarîkım, şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır, öyle ise benim de melekden bin kat ileri (!) bir şeyhim var; öyle ki, şeyhim ve “Sâdâtımız” haram lokmaları bile okur-üfler temizleyib helâl yapar; onun içün ben, her et, işkembe, hazır tavuk, sucuk, salam ve sosise kadar nice necâseti bile gözümü kırpmadan satar ve çoluk çocuğumla da tıka basa ve âfiyetle yerim!. Proteinsiz kalmamaya a’zamî dikkat ve hassâsiyet gösteririm!. Şeyhimin eteğine de yapışmışım, hiç yere basmaz uçar da uçar;  ve garanti belgem koynumda olduğu, yakmaz kefenlerim de gövde-i azîzimi sardığı vakit, cennetlikler çiftliğini boylar, hûriler ve gılmanlarla deme gitsin!”

Diyenlerin tarafı acaba neresi?.

Allâh ve Rasûlü’nün “HİLÂL’in rü’yeti şart!” diyen rahmânî taraf mı; yoksa, “Herkes, bulunduğu memleketin resmî i’lânâtlı bayramlarına uyarak, farz, vâcib herşeye riâyet etsin (!) FİTNE çıkarmasın!” yollu küfr ü şirk ve hezeyânlar uydurarak, bunları da, bir takım şeyhlere, müridlere, rûhânîlere, ahbâr u ruhbâna, rüesâya, erenlere, bilenlere, sôfîlere, istihârecilere, rü’yâcılara, cübbeli-sarıklı politika aşüftelerine, Ramazan tüccarı diplomalı ekran eşkıyâlarına, keşif ü kerâmet, vecd ü istiğrak ehlinin hallerine isnâd eden soytarıların, şarlatanların ve “şaklabanların!” şeytânî  tarafı mı?

6)  Tasavvufun baş komutanlarından İmâm-ı Rabbânî Müceddidd-i Elfi Sânî Ahmed-i Fârûk-i Serhendi Kaddesallâhu Sırrahu’l-Âlî Hazretleri,  Mektûbât’ında: “Şeriat’a aykırı her tarîkat zındıklıkdır, Âhıret’de tasavvufdan değil Şerîat’dan soracaklar!” buyururken; bazı tarikat simsarı ve kelle avcıları ve Üstâd Merhûmun kalemindeki “ham softa kaba yobaz!” mezhebinin aşşağılık ve ucûbe çığırtkanları, bu noktada tam bir butlan ve mezbelelik içindedir!.

7)  15 asırdır Kitâb, Sünnet, İcmâ’ ve müctehid imamlar “rü’yet-i hilâl esasdır, farzdır” derken; bugün, müslüman görünen, aslâ âlim sayılamıyan echel-i cühelâ, oryantalist (müsteşrik) çömezi ve “Diplomalı akademisyenlerden ibâret gürûhun, hesâb, rasat ve takvim!” diye hezeyanlar savurması, hiçbir müslümanı bağlamazken; modernist ve deformist bir takım “müselman görünen” adam ve madam tâifelerini kazığa bile çakıp bağlıyabilmektedir!

8)  Mantık yerine şartlanmış zihinlerinde vesvese taşıyanlara denir:

“Îmân etdiğin takvimin hesâbı, Kandilli’nin rasatı ise, dürüstce ve nâmusluca hareket et; ve bunu, her zaman ve mekânda erkekçe müdâfaa ve muhâfazaya çalış…”

9)  De ki:

“Ben, sarık-cübbeli bilmem ne başı olarak, Hilâlin, Kandilli Rasatına göre  yıllarca evvelden  şu gün, şu saat ve şu dakikada şurada görüleceğine îmân etdim (!) 15 asırlık  adamlar gibi “dağ tepe dolaşarak ve elimi alnıma götürerek hilal (taharrî edilemiyeceğine=aranamıyacağına) îmânım tamdır!.” Dünyânın her yeri de, takvim ve rasatı esas almalıdır! Esas olan budur, takvimdir…”

10) Namuslu ve insanlık haysiyeti ile islâmlık şerefine (!) sâhib olan bir adam, bunu der; ve her zaman ve mekânda da oranın takvim ve rasatını esas alır; bunu müdâfaa ve muhâfaza eder!

11) Vehhâbî “Melik-i Muazzamalığı” veya Deve Çobanı Suud Krallığına girmişse, orada bile aslâ çekinmez; ve sorar:

“Yâ lelli, Yâ şeyh ve yâ bay, mister! El Hilâl ev el takvim, errasad, el hisâb, işler sizde hangisi, böyledir bizde?!

12)  O Coni beslemesi Kralın zombisi de, ya, “Hilâl!” der; yahud, “rasat, masat, takvim, duvar, davar bilmem ne!”

O zaman, o zerre miskâl veya tırnak ucu  kadar nâmus ve şerefi olan modernist ve deformist Ankara vatandaşı adam veya madam sorar:

“Hilâl ne demek lan,  hangi devirdeyiz, ulan deve çobanı, ulan zıpır, ben memleketde esdim gürledim; herifleri, o hilâl diyenleri, “dağ tepe dolaşıp ellerini alınlarına götürerek hilâl ARAYAN”, keçilerini kaybedip o keçilerini (aramak) üzere damlara çıkan gerzekler yapdım; hem de, 15 asırlık gelmiş geçmişleriyle ve taaa Allâh ve Rasûlüne kadar topunu da benzetdim!.”

13)  “- Ulan yalelli!. Hem hilâli rü’yet etdiyseniz, hani bunu, televizyonlarla ve bazı memleketlerin adamları ile CANLI yayın yaparak, dünyâya ilân edecekdiniz? Ne oldu 1978 senesindeki “hilal konferansı” atraksiyon,  resepsiyon ve recepsiyon cinsinden sıkıp durmalarınız?. Neden bunu dünyaya ilân etmediniz?. ABD, İsrail ve Papalık bozulur diye mi?. ABD takvimini kutsamakdan (!) vazgeçdiğinize verilir; ve rahatınızı bozarlar diye mi?.

Ulan El möhderem ya lelli!

Belki sen bilirsin, T.C.’de ise diyânet, neden Kandilli rasathanesi hesablarına; ve deniz kuvvetleri gibi pek çok yer ise, neden ABD takvimine bağlanmış; ve aralarında, 24 saat fark bulundurulmaktadır? Bu bektâşi sırrına sizin aklınız ermezse başka kimsenin ermez!?.”

14) Bunları demeyen, diyemiyen adam veya madam, “rasat, masat, hesab ve takvim!” demeye devam ediyorsa, aşşağılığın başaşağısı, tam lâyık, dört dörtlük cumbokrat, tam hayâsız tenâkuz sahtekârıdır!.

15) Veya, “Melik-i Muazzam” denen, o deve çobanlığından ABD çorbacılığına fırlatılmış ve parlatılmış Kralın zombisi “hilâl!” demiyecek; “rasat, masat, hesâb ve takvim!” diyecekdir! O zaman da, zerre kadar sözünün arkasında durma şeref ve haysiyeti taşıyan bir adam veya yerli malı bir madam, şunu der:

“Mister, Ya lelli, Yâ herif-i nâşerîf! Bu, sizin rasat ve sizin takvim mi; yoksa, Cidde’de, yalınız ABD’lilere mahsus plajların da sâhibi Okyanus ötesi âlemdeki şey çocuklarının takvimi mi?.”

16) Tabii, (Dört dörtlük Amerikan) takvimi… O zaman sorulur:

 “Sizin takvim ve rasatlarınız bile, size âid ve mahallî değil de; böyle oranın buranın beslemesi olanların ve şapa oturanların hâli gibi neden “GÜDÜMLÜ?!”

Sizin neden, 7 ceddiniz GÜ-DÜM-LÜ ve DÜM-BÜL-LÜ…

17) İşte asıl mes’elenin kaynağı veya bamteli burası!. Bugün, “takvim!” deyen de, “hilâl” deyen de güdümlü ise, onun ALLÂH belâsını versin!. Çünki Allâh’ın dînini, birilerinin keyfine göre kalıba ve operasyona sokub, diyaloglama, kolonlama veya genleriyle oynayarak kısırlaştırma peşindedirler… Topuna da lâ’net!

18) “Takvim birliği!” peşinde koşan gözbacıların mantığı bu!. İşte ABD takvimi ve işte cumbokrasinin bidâyetinde uydurulan Fatin Hoca takvimi!. Hadi tevhid edin!. Hangisi hangisine tabi’ olup bey’at edecek?

19) Bu “güdümlülerin” hangisi şunları diyebilecek:

“Ben yanılmışım, sen doğru imişsin; ben 88 senedir millete yanlış takvimle Mübârek Ramazan’ın son gününde bayram etdirdim veya bayram günü oruç tutdurdum veya 10 Zilhicce girmeden kurban kestirib kebab yedirdim, teşrik tekbirlerini karmakarışık etdim, haccı da hacc-ı kıran değil, vehhâbî beslemeleri kuyruğunda hacc-ı kırpan eyledim, v.s.!?” 

Böyle demez, diyemez, bu müslüman geçinen müşrikler, yani o nemrud ve Ebû Cehil sürfeleri!

20) Veya, Suud “Melik-i Muazzamalığından” veya Deve Çobanlığından Coni çorbacılığına terfi etdirilen Vehhâbî Kralı ile onun sâdık bende ve köleleri ve zombileri, şunları, kancıkca neden ketmedecekler:

“Biz, ABD takviminin yanlışlığını anladık, bal gibi de biliyorduk; dünyâdaki hacı namzedi hacıağalarımızı, hüccâc-ı müslimîn denen dünyânın dört bir tarafından bu güdümlü ve dümbüllü melikliğine (hacı olmaya) gelen o onbinbir kere garîbân bîçâreleri bir gün evvel veya bir gün sonra veya 2 gün evvel veya 2 gün sonra Arafatlara çıkarıb Kâbe etrafında fırıl fırıl ve başları dönünceye kadar gözyaşları içinde döndürüb durduk! Başka ne yapabilirdik? Aksi hâlde turizma hazînemizin köküne kıran girmiş olurdu!”

İslâm dünyâsı denen o muhayyel ve musavver âlem, haccı derd edinmeden onbinbir kere daha evvel ve ehemmiyetle, Mekke ve Medîne gibi Mukaddes beldelerin “İstiklâl ve Hürriyeti” var mıdır, nerededir, nasıl geri alınır, bunun derdine düşmek mecbûriyyetindedir!. Aksi takdirde, “Hacı olduk, anadan doğma günahsız, pîr ü pâk vatanımıza dönüyoruz!” masallarıyla daha çoook perîşân yaşarlar; hacc şirketlerinin örümcek ağlarına takılan sinekler olarak ankebut tıynetli soygunculara iliklerini emdirirler…  Hele Âhıret hesabları, tahmîn edilemiyecek kadar bozuk; ve ihânet raporları, tembellik ve narkozlanma vesîkaları ile lebâleb dolu ve kirli çıkar!

21) “Hesab-Rasat üçkâğıtçılarının” takvimlerinin de, kendilerinin de, Allâh belâlarını nasıl verdi; ve veriyor ve verecek de… Allâh Azze, sanki bu münkir sürülerden “Takvim Birliği” istiyor?. Allâh, “Hilâlin rü’yetinde birlik!” istiyor, takvimde aslâ!. Sen “hilâl” de, O’nu rü’yet et, ister isâbet et, ister etme! Koskoca  Şeyhülislâm Merhûm Sabri Efendi “ŞERİATIN sâhibi böyle istiyor!” derken…

Şeyhülislâm Merhûm Sabri Efendi Hazretleri ne buyurmuş, sâir fukahâ hangi ictihadları nakletmiş, müftâbih olan kaviller hangileridir, bunlar hiç ortada yok!

 22) Herşeyden evvel,  hilâlin rü’yetinde mutlak isâbet mükellefiyyeti, mecbûriyyeti, mahkûmiyyeti yok!. Vazîfeyi îfâ (rü’yet içün taharrî) mükellefiyyeti ve mecbûriyyeti var!. O koskoca, allâme-i cihân, hayatları insanüstü Müctehîdler bile, mutlak isâbet ile mükellef değilken… Onlar bile sâdece bütün gayret ve himmetlerini doğruyu bulmaya hasretmekle mükellefdirler… Netîce, mutlak hakka ve doğruya isâbet etmese de, buna rağmen me’cûr olacakları ma’lûm! Bütün müslümanları, bütün dünyâda aynı günde bayram yapma mükellefiyeti içine sokan kim?. Bu, teklif-i mâlâyutak değilse nedir; ve buna imkân olamıyacağı bedâhaten ortada değil midir? Târih meydanda, o koskoca İslâm coğrafyasında münâkalât ve muhâberâtın bugünün milyarda biri bile olamadığı devirlerde, kimler, hangi ŞÂHİDLER kimlerin rü’yet-i hilâlini esâs almak içün eli kolu bağlı beklemiş ve haftalarca veya günlerce sürecek at sırtı seyyahati ile (rü’yet) haberleri taşınmış!???

Modern, yani oryantalist çömezi yobaz ve münkirler, gûyâ aynı günde Ramazan’a başlıyacak ve bayram v.s. yapacaklar?. Bunun adı da, takvimleri batasıcaların “Takvim Birliği” olmuş olacak! Allâh Azze ve Celle ile Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Hazretleri’nin “Takvim emri mi var; Hilâl’in taharrîsi emri mi?” (Takvim Birliği) diye bir zırva ve bâtıl uyduranlar, modern müsteşrik (oryantalist) çömezi, maaşlı ve lâyık, dembokratik bel’am ve müşriklerdir!

23) Üstelik, bugün dâr-ı İslâm fıkhını tatbik değil, dâr-ı HARB (Dâr-ı Ridde, Dâr-ı azab, Dâr-ı İkrâh, Dâr-ı küfr, Dâr-ı şirk, v.s.) fıkhının tatbîki zarûrîdir. Bu takdirde de, soytarı yâveleri değil; her memleketdeki müslüman (LÂ İLÂHE… diyebilmiş müslüman emir veya rüesânın) tesbit ve ta’yinleri  esas alınacakdır vesselâm…

Beyinsiz ve muharrif soytarıların, hele lâyık ateistlerin resmî takvim, rasat ve hesab zırvaları aslâ mu’teber addedilemez…

Dünyânın başdan başa dar-ı harb olduğu hakîkatı nazara alınmadan; ve dâr-ı İslâm fıkhını esas alarak; ve şirk sistemlerini dâr-ı İslâm kabûl ederek, bugün  nasıl yaşanır? Bunu bile düşünmekden, bu modern ve dandik yobazlar âciz görünüyor!

24) Dâr-ı İslâm olması hâlinde: Dünyânın BE denilen bir tarafında çıplak gözle hilâl görülmüşse, onun, dünyânın diğer TE denilen yerinde mu’teber olması içün 2 yerin de (DÂR-I İSLÂM) olması şart. Çünki BE denilen yerde hilâlin rü’yetini,  şerîat KADISI, (lâyık-ateist bir hâkim değil), şer’î şehâdet şartları taşıyan 2 müslümanın şehâdeti üzerinden tesbit ve ta’mîm edecek; sonra bu tesbit ve ta’mîme ŞEHÂDET edecek olan, şer’î şehâdet şartlarını hâiz 2 müslüman, TE denilen DÂR-I İSLÂM’daki ŞERÎAT KADISINA resmen beyân ve ikrârda bulunacak… Bundan sonra da o TE dârındaki kâdı, BE dârında rü’yet olunan hilâle binâen, kendi memleketinde “HİLÂL görülmüşdür!” diyebilecekdir.

İmâm-ı Şâfî’ mezhebine göre ise, şer’î şartlar çerçevesinde görülen bir hilâlin bağlayıcılığı ise 24 fersah (1 fersah 5-6 km) mesâfe içindeki dârda mu’teberdir. (Bkz: Ömer Nasûhî, İslâm İlmihâli)

26) “Bu iş, telgraf, telefon, tv, int, bilmem ne gibi âletlerle hemen olur!” denirse, ŞERİAT kitabları, Şeyhülislâm-Allâme ve Merhûm Mustafa Sabri Efendi de dâhil ulemâ ve fukahâ “OLMAZ, ŞÂHİD ŞART!” buyuruyor… Merhûm, “İslâm’da Hedef-i Münâkaşa Olan Mesâil” nâmı ile ilmî bir mecmua bulunan BEYÂNÜ’L-HAKK’da, bu noktaya da temas etmiş ve şöyle yazmışdır:

“Ramazan ve Şevvâl aylarının şer’an mer’î bulunan sübût sûretleri üzerine de birkaç söz söylemek istiyoruz. Bu husus da, her sene tekerrür eden tereddüdden kurtulmak üzere, mücerred “Hesab”la yahud bir memleketde sübûtunu haber veren telgrafla amel edilmek münâsib olacağı fikrinde bulunanlar eksik değildir. Bunlar, hele telgrafın, devletlerarası muhârebe ve mütâreke gibi mühim işlerde i’timâda şâyân görüldüğü hâlde, bu mes’elelerde gayr-i kâfî sayılmasına hayret ederler.

Bu da şer’î hükümlerimizin mâhiyyetini bilmemekden ileri gelen bir telâşdır. Dînimizin hükümleri, velev terakkîden ibâret olan telefona tâbi’ olmıyarak, her zaman ve her mekânda büyük beldelerden tutunuz da üç evli bir köye, bir çölün kenârında 2 gün içün kurulan birkaç çadıra kadar, müneccimsiz, takvimsiz, saatsiz, telgrafsız, trensiz velhâsıl fennî terakkînin yeni i’câdlarından hiçbirine muhtâc olmaksızın icrâsı kâbil olmak üzere vaz’olunmuşdur. Onun içündür ki, dînimiz “Semha-i beyzâ” adıyla yâdolunur.

Ammâ nücûmî hesablara mürâcaat olunmadıkca, oruç ve namazın vakti pek doğru bir sûretde keştirilemiyormuş!. Ne zararı var! MAL SÂHİBİ BÖYLE İSTERİM, BÖYLECE KABÛL EDERİM DEDİKDEN SONRA, BİZİM VAZİFEMİZ TAAYYÜN ETMİŞ VE TEREDDÜDE MAHÂL KALMAMIŞDIR. Meselâ oruç bahsinde: “Ramazan hilâlini gördüğünüzde oruç tutunuz. Ramazan sonunda da hilâli gördüğünüzde iftâr ediniz. Ammâ bulut onu örtmüşse Ramazan ayını otuz gün olarak kabûl ediniz.” buyurulduğu içün, hilâli görebilirsek tutmak ve bayram yapmak, göremezsek Şa’bân veya Ramazan’ı otuza tamamlamak borcumuzdur. Amma bununla isâbet vâki’ olmıyacakmış, Ramazan’dan bir gün Şa’ban’a veya Şevval’den Ramazan’a geçecek, yahud Ramazan’dan bir gün kaybedilecekmiş gibi geliyorsa da, meşru’ usûlüne uygun olarak her kaç gün tutuldu ise de, HAKÎKATDE Ramazan, ondan ibâret olarak ne eksik ne fazla, ne ileri ne de geri bulunacakdır….”

“Bütün bunlara sebeb de, ibâdetde ilâhî emre harfiyyen uygun hareketin taleb edilmiş olmasıdır. Çünki ibâdet, Ma’bud’un veya Rasûlü’nün sözünü tutub tutmıyanı ayırd edici bir imtihandan ibâret olub, arada mutlak ganî olan Ma’bud’un görülecek hiçbir işi yokdur ki, o işin bil’âhare diğer bir yolu keşfedilmiş olsun! Zâten her hususda emre tam ma’nâsıyla riâyet eden hızmetçi, emirde sebeb arayan, ona ma’nâ veren hızmetçiden çok daha makbûldür. Hele ibâdetde bizim yanlışlık veya eksiklik zannetdiğimiz şeyden, HÂLIK’ın, hâşâ ziyân etme ihtimâli yokdur. Emir hâricinde gösterilecek faaliyet ise, âmir ile me’mûr arasındaki  idrâk mertebelerinin farkı nisbetinde muhâtaralıdır. Meselâ çok çalışkanlık edib de, sabah namazı 3 rek’at kılınmış olsa, 2 yerine de kabûl olunmaz, büsbütün bozulur…

Allâh Teâlâ’nın beyân buyurduğu amel yolu terk olunarak telgrafla da amel edilemiyeceği gibi, bu, kat’iyyeti hâiz olmadığından mu’teber de değildir. Çünki o, meydanda olmadığı gibi gâib olduğu içün, mechûl bir şahsın kumandasına tâbi’ bir cansız mahlûkdan ibâret bulunduğu cihetle, DÎN NAZARINDA ALLÂH’IN MEDHİNE MAZHAR OLAN İNSANLARIN ŞEHÂDETİ DERECESİNDE BİR KUVVETİ HÂİZ OLAMAZ. Ammâ dünya işlerinde işimizin geri kalmak ihtimâlini bertaraf içün ihtiyâd olarak bu gibi vâsıtalara i’timâd ederiz.” (Şeyhülislâm Mustafa Sabri, İslâm’da Hedef-i Münâkaşa olan Mesâil, İst. 1984, s.39-41)

27) Şerîat ulemâsı ve ehline i’timâdı kalmamış bir takım pozitivist ve oryantalist çömezi; ve lâyık-dembokratik ve sarıklı-cübbeli politikacı sürtüklerin, ona buna şirin görünmek içün Allâh Azze’nin DÎNİNİ süflî akıl ve pislik hevâ ve hevesleri istikâmetinde yazboz tahtasına çevirmeleri, mülevves ve mübtezel bir iblislikden başka bir şey olamaz…

Bunun dışındaki echel-i cühelâ ve ekfer-i küferâ böcek sürülerine, sâdece edeble susmak düşer!. Yerini de söylemekden münâfıkca kaçarak, “Dünyanın başka tarafında hilâl görülmüşdür!” diyerek, “Bizde de yarın bayramdır; “bayram, ertesi gündür” diyenler fitne çıkarıyor!” diyen sakallı-cübbeli bir takım ekran şeytanları, takvimci münkirlerin tesbit etdiği günleri meşrû’laştırmak içün iblislik çevirmekde olub; tâğûtlara bel’amlık ve etek öpme yarışına giren aşşağılıklardır!.

Bunların, aslâ i’rabda yeri olamaz…

Hakk Teâlâ, mücerred, “rü’yet” ile ümmeti mükellef tutuyor; bu kuru kafalı modern yobazlar ise, “hayır, takvimde birlik sağlayıb aynı gün bayram yapacağız!” gibi bir şeytanlığın peşine düşüyor!. Mühürlülere ne yapılsa, fâidesi olmayacağı izahdan vârestedir…

28) “Hicrî ayların hilâlini esas alacaksın!” diyen bizzat Cenâb-ı Hakk ve Allâh Rasûlü olacak, bu düalist ve inkârcı şeytanlar ise diyecek:

 “- Yok öyle şey, bizim usûlümüz budur, takvim devrimi yapmış, Grogoriyen papazına ve onun îcâdı takvime rabt-ı kalb eylemişiz, Avrupa kabuklularına tam ve tam benzemeliyiz! Bu yoldan aslâ dönemeyiz, pozitivizma usûlleri bizim tanrımızdan gelen en hakîkî mürşid ve vahiylerimizdir; biz, Araboğlunun yâvelerini ve gökden indiği sanılan doğmaları, süt yoğurt kardeşliğini, falanı filanı ırgalamayız!”

Böyle diyerek Allâh ve Rasûlü’ne kafa tutacaklar, ve en büyük “Terörist” olacaklar!… İşte, bu adam ve madamların, üç paralık akıl ve mantık taşımadığını ALLÂH Azze böyle gözlere sokar; ve daha dünyâda, böylesine rezîl ve rüsvây eder!

29) 15 asırlık rabbânî USÛLÜ beğenmiyen, Allâh’ın Dînini hevâ ve heveslerine göre kalıba döküb şekillendirmek istiyen münkirler, kendi usûlleri içinde, işte böyle boğulur ve hâk ile yeksân olub giderler…

Piç usûllerinin muhâfaza ve müdâfaasında Ebû Cehil inâdıyla ayak direyen; ve “küfr-i inâdî!” denen gayyâya düşen; ve lâyık tâğûtî düzenlerin BESLEMESİ müşrik ve modern bel’amlarla yobazların bilgilerine…

(İlk intişârı: 28.10.2012) (tt)

Son tashîh ve ilâvelerle: 21.05.2018 / 22:38

The post Hilâl Düşmanı Oryantalist Ve Bazı Sarık-Cübbeli Çömezler! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Merhûm Üstâd Necib Fâzıl

Bu sabah, güzelim Boğaz kıyısının bir köşesindeki bir otelin muhteşem salonlarında, garabeti bakımından son derece (ilginç) bir toplantı yapılıyor. Şeriati rejimlerine benimsetemedikleri halde kendilerini İslâm ülkelerinin temsilcisi bilmeye razı ve ülkelerinin fetva makamında kaim bazı sarıklı kişiler, bizim 6 kulaç boyunda sarıklı ve alnı 6 ok mühürlü küçük beyimiz de başlarında olarak İslâm takvimi üzerinde anlaşmaya varmak davâsındalar… Kamerî ay tespitinin, hilâli ilk gününde mutlaka gökyüzünde görmeye dayanan şaşmaz usulü, bu işi hesapla yaptıklarını vehmedenlere karşı nasıl bir kıymet belirtir?.. Bu usullerden hangisi emindir, hangisi huccet ifade eder?.. Bunu görüşecekler…

Evet, hangisi?.. Zira bilinmektedir ki, başta Türkiye, hesap metodiyle iş gören memleketlerin takvimi, “rü’yet-görgü” şahitliğine nazaran, daima 1, hattâ bazen 2 gün fark göstermektedir. Eğer hesap her defa (realite)ye, gözle görülen şeyin kılavuza ihtiyacı olmadığı gerçeğine mutabık olsaydı, belki mesele kalmaz; fakat yine de gözle görme fiili (realite)nin ta kendisi kabul edilmek gerekirdi. Ve ille hesapla zaman ta’yini hamaratlığına hoş bir işgüzarlık göziyle bakılması ve gülünmesi… Gereken buydu.

Dînce hilâlin görüldüğü andan başlayarak farz olan bir ibadet, bu hüküm apaçık ortadayken hangi ilim ve hesap fermaniyle 1 gün sonraya ve önceye getirilebilir. Muhal farz, işin doğrusu hesapla bulunanı olsa bile din emri ru’yete bağlı olduğuna ve medenî vasıtaların dünyayı bir tabak gibi içine aldığı ve herkese gösterdiği bu devirde “sen gördün, ben görmedim!” tereddüdüne yer kalmayacağına göre “ru’yet” esası asrımızda mutlaka kanunlaştırılmalı değil midir?

Kaldı ki, defalarla kaydettiğimiz üzere, gözle görülen bir limana pusula kullanarak girmeye kalkışmak gibi bir abes belirtici bir işde hâlâ ayak diremek, gaye ortadayken vasıtayı esas bilmek, yobazlığın ters tarafından öyle hazin bir örneğidir ki, ancak bu işin lâisizmaya zıt kaçacağı korkusiyle yapıldığı ve kaba bir inat eseri olduğu şeklinde yorumlanabilir.

Dünyanın dört bucağından gelen ve mukaddes şeriati rejimlerine benimsetemedikleri halde kendilerini fetvâ makamından gören sarıklılar!

Büyük Tarabya Otelinin sofralarında rahatça ve afiyetle yiyip içiniz! Fakat asla bu mevzuda en küçük tereddüt belirtici bir halt yemeyiniz! Hattâ bu mevzuun görüşülmeye değmez olduğu tezini ortaya atınız!

27 Kasım 1978

[ Çerçeve 5, 1998, sh.291 ]

The post İslâm Takvimi appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Merhûm Üstâd Necib Fâzıl 

Ramazanda en nazik işlemlerden birisi Ramazan ile 1 Şevval gününün emin şekilde tesbitinde… Kamerin incecik bir kıl gibi görünüp uçuverdiği gece o ayın müjdecisidir ve bu görünüşün ismi hilâldir.

İslâmın ve bayrağımızın remzi olan hilâli tesbitte dünya üzerindeki Müslümanların gözlerinden başka şahit kabul edilemez. İlim dedikleri hesapların sözde bilgi kibirinden başka mânası olamaz. İlim yanılabilir, fakat göz, görebildiğinde aldanmaz.  Limanı gören gemi kaptanının pusulaya ihtiyacı olamaz. İşi illa hesaba dökmek isteyenlerin inadı, hasta iyi olduktan sonra ilaç vermeye kalkışan (formalite) yobazı doktorun ısrarına benzer. Hesabta “ilmel-yakîn” varsa, görmekte “aynel-yakîn” var… Ve esasen oruç emri böyle başlayıp böyle gittiğine göre yine böyle devam etmesi gerektiğini anlamamak ve dini birtakım ilim kılıklı cehaletlerin emrine vermek ne idraksizlik!.. İşte kötü bid’at örneğinin ta kendisi ve çağ dışı olmak yerine çağ içi en (modern) şekli!…

Ramazanda, ilim dedikleri, hakîkatte birbirinin yanlışını çıkarmaya memur bilgi tezgâhtarlarının hatası şuradan bellidir ki, bir kerecik olsun tayinleri doğru çıkmamış ve bildirdikleri gün daima önceye değil, 1 gün sonraya gelmiştir. Önceye gelseydi, diyebilirdik ki, Müslümanlar hilâli 1 gün sonra gördü; ya evvel görenlerin gözleri neye tesadüf etti? Hilâl yerine bir göktaşına mı? Bu meselede anlayışsızlık yürekler acısıdır; ve Bayram gününedek uzandığı için Müslümanları haram günde bile oruç tutmaya zorlayıcıdır. Eskiden, haberleşmenin zor olmasına ve her mıntıka kendi görgü şahitlerine dayanarak iş görmesine rağmen bozulmayan düzen, şimdi Filipinlerde bile Hilâl görünse bir anda dünyaya yayılabileceği mesut şartlar içinde bedbahttır. Niçin öbür İslâm ülkelerinde ilme itibar yok da bizde var? Zaman ve mekân dışı yaşıyoruz da onun için… Asıl ilim, ilmi anlamaktır.

Hadis emri, “Oruca hilâli görmekle başlayınız ve eğer görmek mümkün olmazsa Şaban ayını 30 gün sayarak ertesi günü Ramazan kabul ediniz!” meâlinde iken, bu işde gayretkeşlik, budala bir nâdânlıktan başka bir şeye yorulamaz.

Havanın açık bulunduğu şartlarda hilâli görmemek mümkün olamaz; bütün dünyada da kapalı olması imkânı düşünülemez… O halde bunca basit bir işde bu gaflet ne demek ola?.. Dünyanın bir yerinde iki Müslüman ve adil şahit “gördük!” der demez gerçekleşecek ve o anda bütün İslâm alemine yayılabilecek bir vâkıa üzerinde bu çekişme abestir.

Şeriatte, mevkiin en yüksek yerine çıkıp göğü tarassut eden iki âdil Müslümanın şahitliği yeterlidir. Ramazan içinde de büyüyen ayın kaçıncı gününü kaydettiği belli olacağına göre Şevval’in ilk gününü tesbit kolaylaşmaktadır. Bütün zorluk bazı kamerî aylarının 29 çekmesinden doğmakta ve bunun çaresi de yine rûyete dayanmakta… O halde?..

Bu şartlar altında Müslüman –Türk’e vazife, intibaksızlık görüldü mü, son günü oruç tutmayıp Bayram çıkar çıkmaz ilk ve son olarak iki günü kaza etmek… Birinde “ya geç kaldımsa?”, öbüründe “ya haram güne tesadüf ediyorsam?” kaygısı…

Bu şekilde rûyet, “Kifâyet Farzı” olarak vâcib…

Siz farz ve vâcible alıp vereceği olmayanlara değil, emriyle oruç tuttuğumuz Allah’ın gösterdiğine göre iş görünüz. Bu bahiste bilgiçlik ve müneccimlik iddialarına itibar olmadığı en eski devirlerden beri İslâmî bir ölçü…

[ İMAN ve İSLÂM ATLASI, Sayfa: 170-171 ]

The post Hilâli Görmek appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

 Malatyalı Dr. Muhammed REŞĀD

hatırlanırsa geçen ramezan, ihlasından, taqvasından ne edecegini bilemeyen mufti hazerati, denaet ishleri reisinin ta’biriyle, ellerini böghürlerine, enselerine koyub, olmayacaq günde hilale baqma pozları vermek yerine artık, kimi astronotluk, kimi usturlaba bakma, uzay mekiği şöförlüğü etme kurslarına yazıldılar ve verdikleri mulakatlarda, “yashasın hurriyet-i vicdan! reis cenablarının irshadiyle gözlerimizi achdı. takvime baqmaqdan daha sher’i, daha isabetli, daha sevablı yolmu var? bir daha daghda, tepede hilale bakmakmı? tevbeler olsun. hem hatırlarsanız bizim ru’yetimiz de hesabımız da aynı milli neticeye müncer oluyor idi ve olacaqdı! reis babamız, amirlerimiz, bizi unutmayınız!” dediler ve dedikleri an gökten bir yaghli kemik önlerine düshtü. ishte keramet-i hakiki, ishte taqva show.

(İntişârı: 11.11.2012)

The post ru’yeti hilal – müftiler astronotluk kursunda appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ

1924’de kurulduğu günden beri Diyânet İşleri Başkanlığı (DİB) denen yerin ne işe yaradığını, Atatürkçü ve laik (ateist) Prof. Mümtaz Soysal, Yalovalı’ların damadı Hollanda’lı Lagendijk’a şöyle izah etmişdi:

“- Di. İş. Bşk’lığı, dînin (İslâmiyyet’in), cumhûriyet ilkelerine uygun olmasını sağlayan bir kurumdur.”

Artık böyle bir dine, “Allâh ve Rasûlü’nün dini Müslümanlık!” denilemiyeceği bedâhaten ortadadır; ve aklı başında hiçbir kimse, gâvur bile olsa, böyle bir dine “İslâmiyet” diyemez… Ancak, DİB başında ve kucağındaki akıl vaz’iyyeti münâkaşalı adamlar, bundan elbetdeki müstesnâdır!

Mes’ele, bu senenin Kurban Bayramı vesilesiyle, artık mızrak çuvala sığmıyacak kadar vuzûha kavuşdu. DİB denen yerin 1924’den beri, bu milleti Müslümanlık yerine “Cumhûriyet ilke ve inkilaplarına bağlamak!” içün ne fırıldaklar çevirdiği, hiçbir şübheye mahal bırakmayacak şekilde ortaya çıkdı!

Hadi bundan sonra, îmânlı, şuurlu ve pek az da olsa o pazarlıksız müslümanları, o eski şeflik devirlerinin despotizması ile kazığa çakmaya devam etsinler de görelim!. Artık millet, “Bu ne rezâlet, bu ne perişanlık, bu ne hokkabazlık, bu ne şarlatanlık ve şaklabanlık!” demeye başlamalıdır!. Artık millet biribirine: “Bayram şu gün!” diyemiyor, “bayramı ne gün yapacaksın!” diye soruyor!.. Çünki millet artık görmelidir ki, halk, 1924’de DİB denen yerin kuruluşundan beri Kandilli rasathânesinin “rasad-masat-hesab!” oyunları ile aldatılıb oynatılmaktadır…

Allâh ve Rasûlü:

“- Rü’yet-i hilâl esasdır, buna göre Ramazan’a, bayrama, cihâda, kurbana, teşrik tekbirlerine, bayram namazlarına, kandillere, hacca, haram aylara, topyekûn zamana v.s.ye riâyet ve mübâşeret edeceksiniz!”

Emrini verirken, bu cumhûriyet sarıklı politikacıları, Şeyhülislam Merhum Mustafa Sabri Efendi Hazretleri’nin ifâdesiyle  “Allâh ve Rasûlü ile muâraza!” ederek:

“- Hayır, biz, dağ tepe gezerek hilâl milâl peşine düşemeyiz, süt kardeşliği yoğurt kardeşliği tanımayız!” dercesine, “Takvim-rasat-masat-hesab ve bilmem neyimize uygun, bilmem nelerin peşine düşer, modern ve çağdaş güruh-ı lâ yüflihûn olarak, işte böyle zaman ayarlarız!”

Nânesi yediler! Ve nihâyet bugüne gelinince de, vakt-i muayyeni hulûl etdiğinden Mevlâ-yı Müntakîm intikâmını aldı; ve bu Kurban Bayramında, adamlar 88 senedir yemedikleri tokadı yiyib, Kâinât’a rezîl ü rüsvây oldular…

Hakk sillesinin sadâsı ile devâsı mes’elesi de, böylece çok iyi anlaşılmış oldu!..

Allâh Celle ve Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm:

 “Rü’yet-i Hilâl esasdır, şartdır, zarûrât-ı dîniyyedendir, farz-ı kifâyedir!”

diyecek; çok akıllı “yaratıcı!” kulları ise, DİB başda olmak üzere, Allâh ve Rasûlü’nü beğenmiyecekler ve onlarla “MUÂRAZA EDEREK” rasat-masat-hesab batılında keçi gibi veya câhiliyye bilmem ne müşrikleri gibi 88 senedir ayak direyib inâdî yaratıklar olduklarını âleme i’lân edecekler!..

Ve bugün işte netice!

Ve DİB denen yerin başındaki Görmez, bu kadar apaçık hakîkatları görmez bir T.C. sarıklı politikacısı olarak,  taaa Mekke’lerden, muârazanın da ötesinde, hiddet, buğz ve adâvet, istihzâ, istihfaf, hakaret ve haykırma hislerini (23. 10.2012 tarihli haberlerde) şöyle höykürecekdir:

“….Güneş’in hareket hesapları matematiksel olarak tespit edildikten sonra, insanların dağlarda tepelerde ellerini alınlarına koyarak hilâli aramalarıyla takvim birliği sağlamamız mümkün değil. Birlikten bahsediyorsak bu yolla olmaz.”

Adam hâlâ, “matematiksellik”, yok kılıfsallık, nânesellik, rasatsallık ve masatsallık; hulâsa Allâh Azze’nin DÎNİ ile DALGASALLIK peşinde!. Pozitivizma, adamların sanki tanrısı…

Bre modernist Rasatsal!

Sana “ZORLA İSLÂM KALACAKSIN!” diyen mi var; BEĞENMİYORSAN BU DÎNİ, BEĞENDİĞİN DİNE GEÇER, HEM BUNDAN KURTULUR, HEM BEĞENDİĞİNE KAVUŞURSUN!

Bay Mösyö, Allâh ve Rasûlüne tebean 15 asırlık “rü’yet-i hilâl” peşindeki ecdadla, aslıyla, müslümanlarla ne de güzel dalga geçiyor!

Oha!

“Dağlarda, tepelerde ellerini alınlarına koyarak hilâl arayanlar!”

Müslümanlık ve müslümanları bu derece aşağılayan bir adam, derhal istifa etmeli; ve AKP hükûmet-i cümhûriyyesi de böylece hamamın nâmûsunu BİNDE bir nebzecik kurtarmalıdır!.. Çağlayan meydanında geçen sene “Sünnînin câferiye, caferinin sünnîye üstünlüğü yokdur!” diyen ve gene Bağdad’da “ne sünnî ne şiiyim!” diyerek dostlarını düşman eden ve fakat düşmanlarını ise dost edemeyen; ve âlem-i İslâm’ı ve 15 asırlık müslümanları, soyunu, aslını ve toprak altındaki akrabâ-yı taallûkâtını inciten T.C. başvekîli Receb Tayyib Efefendi de, hem kendisi ve hem de adamı olan GÖRMEZ kişi ile, âcilen ve alenen Allâh ve Rasûlünden ve 15 asırlık müslümanlardan afv ve mağfiret niyaz etmelidir…

Aksi hâlde encamlarından korkulur!

(NOT: Biz bu yazıyı 1912’de yazmışız, yeniden tashih yapdığımız bugün ise, 20/Ağustos/2018 Kurban Bayramı günüdür. Aradan geçen 6 yıl içinde “Encamları cidden ne kadar feci korkutdu!!!” İbret ve akıllanma???)

Görmez, 15 asırlık Müslümanlık ve müslümanlarla dalga geçer ve onları aşağılarken, İslâm Târihinde, biiznillâh adamı çarpıp perişân eden nice hâdîselerin bulunduğunu da nazarından kaçırmamalıdır!

O müslümanların ve o Müslümanlığın “hilâlleri” zamanında hiç böyle rezâletler olmazdı… Ve uyduruk “takvim birliği” değil de; “ümmet birliği” bile Fas’dan Java adalarına kadar en mükemmel şekliyle te’mîn edilirken, bugün bunların “matematiksellikleri” neden zerre kadar bile bir halta yaramıyor!?. Çünki bugünkiler öylesine akıllı, ilimli, kudretli ve irâdeleri mutlak kullardır ki, Allâh Azze ve Celle’nin yaratdığı nizam bile, bunların “matematiksellikleri, hesapsallıkları, rasatsallıkları, takvimsellikleri, fırıldaksallıkları ve nânesellikleri!” yanında bir ma’nâ ifâde etmiyor!. Hâşâ!

Dinlerini beğenmiyen, ondan utanan ve onu yeniden vaz’etmeye kıyâm eden Luter benzeri bir nesil…

Pozitivist kafalara gel de anlat!. Politika uğruna ellerinde makas, pergel, gönye ve bilmem ne ile, laik ve dembokrat modaya uygun urba kesib biçen DİB terzileri; veya, matematiksel din ve toplum mühendisleri!

Adamlar hâlâ ilkçağların Öklit hesab ve hendeselerini talim ediyorlar ki, bundan haberleri de yok!. Albert Eistein denen hesabçı, eski hesab kaidelerini nasıl çöpe atmış ve bizdeki cumhuriyetçi gerzeklerin ilâhlarından determinizmayı da nasıl söküb  ayağının altına almış ve çiğnemişdi!.

“Görmez” denmiş bir kere adama, bunca olub biteni bir kere bile görmez!. İşi gücü, 15 asırlık müslümanlık ve müslümanlarla dalgasını geçmek, onları aşağılamak!.

Bay Mösyö, o zaman “Kutsal ve kurtsal takvim birliğini!” sağla, ne duruyorsun! Seni tutan mı var?. Arkanda T.C. gibi devletin var, Kandilli gibi rasathanen var, her türlü teknolojik donanım ve dolanımın da var!. Sarık, sırmalı-işlemeli-sükseli ve kaftanvârî cübbe; ense kulak, kirli sakal, tüy, kıl, makam, mevki’, gurur-kibir-enâniyet-tepeden bakış, para-pul; 100 binden ziyade me’mur, müftülüklerde son derece câzib ve pudra şekerli müftü yardımcısı cins-i lâtif tâifeleri, ilâhi okuyan şen şakrak koro hatun ve dilberânı dahî emre hâzır; ve bol bol ve mebzûlen mevcûd ve var!.

Neyin yok?

1978’lerde “rü’yet-i hilâl konferansları!” gibi gözboyama seanslarınız da vardı!. Neyiniz eksik, neyiniz yok!?. Bir takvim birliği dert, öyle mi?. Sizin KİTÂB ve DİNİNİZ, “HİLÂL” demez “TAKVİM” der öyle mi! O zaman biz de, “lekum dînüküm ve liye dîn!” der geçeriz!

Haa işte, neyinin olmadığını bir düşün! İşte o yok o!…

Anladın mı, kalbde o olmazsa, daha çooook dünya önünde  bu hallere düşeceksiniz!

Allâh ve Rasûlü ile “muâraza etmenin!” bedelini, böyle ıstırablara, iktidarsızlıklara ve itibarsızlıklara düşe düşe, Mevlâ-yı Müntakîm sizin topunuza da çatır çatır ödetecek; ve intikâmını da alacakdır…

Azîzün Züntikâm olanın, “İhmâl etmeyib imhâl buyurduğunu” da, herhalde o eski ve beğenmediğiniz  çilekeş Osmanlı devri hocalarından duymuşsunuzdur!

Aslınızı inkâr ederseniz, ne olduğunuzdan dünya bile utanır, Ey! Adamlar ve madamlar!

Perşembe günü (yani yarın-25 ekim 2012 günü) sadece T.C. de resmen bayram… Cuma günü, Vehhâbî krallığı ile onların kuyruğundaki  Avrupa ve ABD beslemelerinin, Amerikan takvimlerine göre i’lân etdiği bir başka bayram…Cumartesi de, Pakistan, Hindistan ve Uzak Doğu’nun bayramı…

Birisinin, hatta birilerinin, alnın tam ortasına tükürülmeli ammâ, kimin?

Söylersek, “Hürriyetçiler, cumhuriyetçiler, dembokrat ve lâyıklar” söyletmez de üstelik!. Çok laik ve dembokratdırlar!. Çok medenî ve hayvanlıkdan da çok uzakdırlar!

Fâizciler, nasıl Kur’ân-ı Hakîm âyetiyle sâbit olduğu üzere “Allâh ve Rasûlüne harb ilân eden!” veya “Allâh ve Rasûlü’nün harb ilân etdiği!” mahlûklarsa; “rü’yet-i hilâl esasdır ve buna göre hacca, Ramazan’a, teşrik tekbirlerine, bayram namazlarına ve kurbana başlayacaksınız, aksi halde Allâh ve Rasûlü ile MUÂRAZA etmiş olur; ve o fâizci (ribâcı) aynı genus ve familyaların mukâbilleri bulunursunuz!” denilen kesân dahî, böyle bir “harbin!” teröristleridir!…

Kullara karşı kul olarak baş kaldıran, dağ ve tepelerdeki yakıb yıkan, cenâbet, ateşperest ve tetikçi teröristler mi daha tehlikeli; yoksa, Allâh ve Rasûlü’ne karşı yahudiler gibi tahrif silâhlarına sarılıb, şehirlerin modern binalarındaki makam koltuklarına kıçlarını dayayan ve Müslümanlık ve müslümanlarla dalga geçen teröristler mi?.

Birileri, 88 senedir dipçik zoru ile, gözlerini, hilâl içün gökyüzüne çevirmesi şart bir ümmeti, takvim diyerek duvarlara bakan davarlar hâline getirmenin cür’münü işlemedi mi?!

Böylece, ortada, ne oruç, ne hacc, ne teşrik tekbirleri, ne bayram, ne kurban… Malatyalı tabîb-i hâzık-ı müslim-i âdil Dr. Muhammed Reşâd Bey’in ifâdesiyle “Kurban eti yerine millete kebab yediriyorlar!”

Birileri ve müsebbibleri, cehennemin hangi esfel-i sâfilîninde olacaklar, kimbilir hangi böyyükbaş hınzırların kan ve irinlerini yiyib içecek ve yalayacaklardır!?

1) Şu kısa fıkıh ma’lumatını da verelim ki, hanefiyyede, “teşrik tekbirleri” de, 23 vakit vâcibdir. Bu vâcib, kurban kesme vâcibinden daha kuvvetli vâcibdir… Bunlar, mezhebsiz, vehhâbî, selefî, telfikçi, partici, sandıkçı ve mealci zibidileri bağlamaz!

2) Günümüzdeki gibi şiddetli fitnelerin zuhûru eyyâmında, efrencî 24 ekim çarşambadan, 5 gün sonra gelecek pazartesi ikindi namazına kadar teşrik tekbirlerine kadın-erkek her müslümanın devamında fâide var, zarar yokdur. Bu 6 gün içinde, o 23 vakit tekbirde muhakkak isâbet vardır…

3) Kurbanını da cumartesi kesen, aynı tedbirle hareket etmiş ve “adana kebab” yerine kurban eti tatmış olur…

4) Bayram namazını cumartesi kılan da, aynı isâbetle hareket etmiş demekdir…

5) Müslümanların, istedikleri zaman ve mekanda bayram namazı kılmalarına “laik dembokrat” hiçbir rejim karışamaz ve gık bile diyemez…

6) Hanefîlere göre 4 kişi Cuma ve bayram namazı kılabilir. (İmâm-ı A’zam Hazretlerinin en mümtaz talebesi ve müctehid fi’l-mezheb İmâm-ı Ebû Yûsüf Hazretlerinin ictihâdına göre) asgarî 3 müslüman bir araya gelib bayram namazı kılabilir. Buna, Kâinât bir araya gelse hiçbir tâğûtî sistem ve rejim karışamaz… Şerîat hükümlerinde bölücülük yapan yerli ve bir asırlık mezhebsiz ve dinsizlerin (ateistlerin) bütün hükümleri bâtıl ve gayr-i mu’teberdir, keenlemyekündür, Müslümanları aslâ bağlamaz…

7) Hanefî fıkhına göre Cuma ve bayram namazlarını “veliyyülemrin veya nâibinin kıldırması şartdır.” Öyle sarıklı cübbeli ne olduğu bilinmeyen veya laik dembokrat memur ve bilmem ne görevlisi veya ruhban ve ahbâr benzeri herif-i nâşerîf arkasında yatıb kalkmakla namaz kılınmış olmaz!. “Atîullâhe ve atîurrasûle ve ülilemri minkum!” buyuran Kur’an-ı Mecîd ortada… Müteveffâ Kıbrısî gibi İngiliz kaynaklı adam ve madamların:

 “Her memleketin başındakiler ülülemirdir, onlar BİZDENDİR, içimizden çıkmışdır, gökden inmemişdir efendüm!”

X Diye hezeyânlar püskürtmelerinin, Son Şerîat nazarında iblis kuruntusu olduğu mutlakdır… Laik (ateist felsefeci) ve dembokratik hiçbir resmî devâir, işkembe hamûlelerini, “alo fetvâ!” ve bilmem ne diye millete yutdurmasın!. Millet de, illet değil milletse, yutub yalamasın!. Veliyyülemr ve nâibinin olmadığı yerde, “meselâ dâr-ı harbde, cemaat-ı müslimînin tensîbiyle içlerinden biri bu namazları kıldırabilir.” (Meraklısına: B. İ. İlmihali, 1955, s. 210)

8) DİB denen yer, şer’î bir otorite ve makam olmaya nâmütenâhî uzakdır; ve Müslümanlığın mim’i hakkında bile hüküm ortaya koyamaz… Politik, laik ve dembokratik iktidâr partilerinin dümen suyunda gitmeye, anayasalarıyla mecbûr ve me’mûr ve mükellefdir…

9) DİB’çiler, bizzat kendileri de i’tirâf ediyorlar ki, orası dînî bir merci’ değil, “İDÂRÎ BİR DEVLET BİRİMİDİR!” Şevket Eygi Bey gibi orayı “fetvâ verebilir!” bir makâm veya “Makâm-ı Meşihât!” gibi görmek de, bitamâmihâ bâtıldır; ve bu, müslümanları idlâl edici ve son derece mes’ûliyyeti mu’cîb ve fevkal’âde hılâf-ı hakîkât bir iddiadır…

10) Hele, Yardakoğlu gibilerin ağzından çıkan, aşağıdaki şu sunturlu hakâretin, 15 asırlık müslümanları ve onların târihini de düşünürsek, DİB’in, aynen “hoşkörü ve diyalog” şebekeleri gibi hangi (şey…lıklara merkez) olduğu bedâhaten anlaşılır:

“- Artık dîni ve dindarlığı, geçmiş dönemlerde yazılmış kitabların satırları ve formatları içinde değil, dünyaya bakarak yazmak ve ona göre inşa’ etmek istiyoruz!”

El îmân, el hayâ ve el edeb!

11) “Alevîlik İslâm’ın yolu!” diyen GÖRMEZ Efefendi de, ehl-i sünnetin “YOLU”nu GÖREMEZ ve BİLEMEZ; onların YOLU üzerinde duramaz ve ağzını da açıb konuşamaz…

12) DİB denen yerin 88 senedir tutturduğu oruc, yaptırdığı hacc, kestirdiği kurban ve kıldırdığı namazlar, tedkîkat ve tahkîkât süzgecinden geçirilmelidir… Ve eğer, bütün bu ve bunlar gibi, haddi ve hesâbı olmayan nice îmân ve amel mes’elelerinin sıhhati yok ise, bunların tamâmı da keenlemyekün olub, kazâsı icab edenler kazâ edilmeli; ve mes’ûlleri de, Silivri ve Eşek adası gibi bir yere doldurulub (!) müslümanlar tarafından muhâkeme edilmelidir!!!

13) Bu sene cürm-i meşhûd hâlinde yakalanan DİB başı ve yârenleri, çok feci halde köşeye sıkışmış olduklarından, vaz’iyyeti kurtarmak içün çok “agresif!” ve çok saldırgan ve binbir cerbeze ve bahâne ileri süren bir hâl iktisâb etmiş görünüyorlar! Ve sükûnet bulmazlarsa, bazı îmânî, fikrî ve lisânî kazâlara bile sebeb olabilirler “hafizenallâh!..” Hatta bu babda ve bu hiddetle, Okyanus ötelerine bile atlayıb, oraları da tedirgin ederek diyaloglamalara mani’ olabilir ve mışıl mışıl uyuyan fitneyi uyandırıb azdırarak, papalık misyonunun kutsal rahatlarını da kaçırabilirler!

14) Müslümanlar, Müslümanlığı kimden öğreneceklerini bilen keyfiyet sâhibi insanlar demekdir… Akıl kaçkını hiçbir adamdan müslüman olmaz; ve aklı olmayan da zâten mükellef değildir…

Takkesi düşüb iğrenç ve sulu kelleri görünen; ve mızraklarını çuvallara sığdırarak (!) 88 senedir sahtekârlık eden; ve artık bugün, dünyâya böylesine rezîl olan münâfıkîn ve münâfikâtın bilgilerine…

(İntişârı: 24.10.2012)

The post Dib’in Başındaki Görmez Hilâli Neden Görmez? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.