Ahmed SELÂMÎ

1924’de kurulduğu günden beri Diyânet İşleri Başkanlığı (DİB) denen yerin ne işe yaradığını, Atatürkçü ve laik (ateist) Prof. Mümtaz Soysal, Yalovalı’ların damadı Hollanda’lı Lagendijk’a şöyle izah etmişdi:

“- Di. İş. Bşk’lığı, dînin (İslâmiyyet’in), cumhûriyet ilkelerine uygun olmasını sağlayan bir kurumdur.”

Artık böyle bir dine, “Allâh ve Rasûlü’nün dini Müslümanlık!” denilemiyeceği bedâhaten ortadadır; ve aklı başında hiçbir kimse, gâvur bile olsa, böyle bir dine “İslâmiyet” diyemez… Ancak, DİB başında ve kucağındaki akıl vaz’iyyeti münâkaşalı adamlar, bundan elbetdeki müstesnâdır!

Mes’ele, bu senenin Kurban Bayramı vesilesiyle, artık mızrak çuvala sığmıyacak kadar vuzûha kavuşdu. DİB denen yerin 1924’den beri, bu milleti Müslümanlık yerine “Cumhûriyet ilke ve inkilaplarına bağlamak!” içün ne fırıldaklar çevirdiği, hiçbir şübheye mahal bırakmayacak şekilde ortaya çıkdı!

Hadi bundan sonra, îmânlı, şuurlu ve pek az da olsa o pazarlıksız müslümanları, o eski şeflik devirlerinin despotizması ile kazığa çakmaya devam etsinler de görelim!. Artık millet, “Bu ne rezâlet, bu ne perişanlık, bu ne hokkabazlık, bu ne şarlatanlık ve şaklabanlık!” demeye başlamalıdır!. Artık millet biribirine: “Bayram şu gün!” diyemiyor, “bayramı ne gün yapacaksın!” diye soruyor!.. Çünki millet artık görmelidir ki, halk, 1924’de DİB denen yerin kuruluşundan beri Kandilli rasathânesinin “rasad-masat-hesab!” oyunları ile aldatılıb oynatılmaktadır…

Allâh ve Rasûlü:

“- Rü’yet-i hilâl esasdır, buna göre Ramazan’a, bayrama, cihâda, kurbana, teşrik tekbirlerine, bayram namazlarına, kandillere, hacca, haram aylara, topyekûn zamana v.s.ye riâyet ve mübâşeret edeceksiniz!”

Emrini verirken, bu cumhûriyet sarıklı politikacıları, Şeyhülislam Merhum Mustafa Sabri Efendi Hazretleri’nin ifâdesiyle  “Allâh ve Rasûlü ile muâraza!” ederek:

“- Hayır, biz, dağ tepe gezerek hilâl milâl peşine düşemeyiz, süt kardeşliği yoğurt kardeşliği tanımayız!” dercesine, “Takvim-rasat-masat-hesab ve bilmem neyimize uygun, bilmem nelerin peşine düşer, modern ve çağdaş güruh-ı lâ yüflihûn olarak, işte böyle zaman ayarlarız!”

Nânesi yediler! Ve nihâyet bugüne gelinince de, vakt-i muayyeni hulûl etdiğinden Mevlâ-yı Müntakîm intikâmını aldı; ve bu Kurban Bayramında, adamlar 88 senedir yemedikleri tokadı yiyib, Kâinât’a rezîl ü rüsvây oldular…

Hakk sillesinin sadâsı ile devâsı mes’elesi de, böylece çok iyi anlaşılmış oldu!..

Allâh Celle ve Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm:

 “Rü’yet-i Hilâl esasdır, şartdır, zarûrât-ı dîniyyedendir, farz-ı kifâyedir!”

diyecek; çok akıllı “yaratıcı!” kulları ise, DİB başda olmak üzere, Allâh ve Rasûlü’nü beğenmiyecekler ve onlarla “MUÂRAZA EDEREK” rasat-masat-hesab batılında keçi gibi veya câhiliyye bilmem ne müşrikleri gibi 88 senedir ayak direyib inâdî yaratıklar olduklarını âleme i’lân edecekler!..

Ve bugün işte netice!

Ve DİB denen yerin başındaki Görmez, bu kadar apaçık hakîkatları görmez bir T.C. sarıklı politikacısı olarak,  taaa Mekke’lerden, muârazanın da ötesinde, hiddet, buğz ve adâvet, istihzâ, istihfaf, hakaret ve haykırma hislerini (23. 10.2012 tarihli haberlerde) şöyle höykürecekdir:

“….Güneş’in hareket hesapları matematiksel olarak tespit edildikten sonra, insanların dağlarda tepelerde ellerini alınlarına koyarak hilâli aramalarıyla takvim birliği sağlamamız mümkün değil. Birlikten bahsediyorsak bu yolla olmaz.”

Adam hâlâ, “matematiksellik”, yok kılıfsallık, nânesellik, rasatsallık ve masatsallık; hulâsa Allâh Azze’nin DÎNİ ile DALGASALLIK peşinde!. Pozitivizma, adamların sanki tanrısı…

Bre modernist Rasatsal!

Sana “ZORLA İSLÂM KALACAKSIN!” diyen mi var; BEĞENMİYORSAN BU DÎNİ, BEĞENDİĞİN DİNE GEÇER, HEM BUNDAN KURTULUR, HEM BEĞENDİĞİNE KAVUŞURSUN!

Bay Mösyö, Allâh ve Rasûlüne tebean 15 asırlık “rü’yet-i hilâl” peşindeki ecdadla, aslıyla, müslümanlarla ne de güzel dalga geçiyor!

Oha!

“Dağlarda, tepelerde ellerini alınlarına koyarak hilâl arayanlar!”

Müslümanlık ve müslümanları bu derece aşağılayan bir adam, derhal istifa etmeli; ve AKP hükûmet-i cümhûriyyesi de böylece hamamın nâmûsunu BİNDE bir nebzecik kurtarmalıdır!.. Çağlayan meydanında geçen sene “Sünnînin câferiye, caferinin sünnîye üstünlüğü yokdur!” diyen ve gene Bağdad’da “ne sünnî ne şiiyim!” diyerek dostlarını düşman eden ve fakat düşmanlarını ise dost edemeyen; ve âlem-i İslâm’ı ve 15 asırlık müslümanları, soyunu, aslını ve toprak altındaki akrabâ-yı taallûkâtını inciten T.C. başvekîli Receb Tayyib Efefendi de, hem kendisi ve hem de adamı olan GÖRMEZ kişi ile, âcilen ve alenen Allâh ve Rasûlünden ve 15 asırlık müslümanlardan afv ve mağfiret niyaz etmelidir…

Aksi hâlde encamlarından korkulur!

(NOT: Biz bu yazıyı 1912’de yazmışız, yeniden tashih yapdığımız bugün ise, 20/Ağustos/2018 Kurban Bayramı günüdür. Aradan geçen 6 yıl içinde “Encamları cidden ne kadar feci korkutdu!!!” İbret ve akıllanma???)

Görmez, 15 asırlık Müslümanlık ve müslümanlarla dalga geçer ve onları aşağılarken, İslâm Târihinde, biiznillâh adamı çarpıp perişân eden nice hâdîselerin bulunduğunu da nazarından kaçırmamalıdır!

O müslümanların ve o Müslümanlığın “hilâlleri” zamanında hiç böyle rezâletler olmazdı… Ve uyduruk “takvim birliği” değil de; “ümmet birliği” bile Fas’dan Java adalarına kadar en mükemmel şekliyle te’mîn edilirken, bugün bunların “matematiksellikleri” neden zerre kadar bile bir halta yaramıyor!?. Çünki bugünkiler öylesine akıllı, ilimli, kudretli ve irâdeleri mutlak kullardır ki, Allâh Azze ve Celle’nin yaratdığı nizam bile, bunların “matematiksellikleri, hesapsallıkları, rasatsallıkları, takvimsellikleri, fırıldaksallıkları ve nânesellikleri!” yanında bir ma’nâ ifâde etmiyor!. Hâşâ!

Dinlerini beğenmiyen, ondan utanan ve onu yeniden vaz’etmeye kıyâm eden Luter benzeri bir nesil…

Pozitivist kafalara gel de anlat!. Politika uğruna ellerinde makas, pergel, gönye ve bilmem ne ile, laik ve dembokrat modaya uygun urba kesib biçen DİB terzileri; veya, matematiksel din ve toplum mühendisleri!

Adamlar hâlâ ilkçağların Öklit hesab ve hendeselerini talim ediyorlar ki, bundan haberleri de yok!. Albert Eistein denen hesabçı, eski hesab kaidelerini nasıl çöpe atmış ve bizdeki cumhuriyetçi gerzeklerin ilâhlarından determinizmayı da nasıl söküb  ayağının altına almış ve çiğnemişdi!.

“Görmez” denmiş bir kere adama, bunca olub biteni bir kere bile görmez!. İşi gücü, 15 asırlık müslümanlık ve müslümanlarla dalgasını geçmek, onları aşağılamak!.

Bay Mösyö, o zaman “Kutsal ve kurtsal takvim birliğini!” sağla, ne duruyorsun! Seni tutan mı var?. Arkanda T.C. gibi devletin var, Kandilli gibi rasathanen var, her türlü teknolojik donanım ve dolanımın da var!. Sarık, sırmalı-işlemeli-sükseli ve kaftanvârî cübbe; ense kulak, kirli sakal, tüy, kıl, makam, mevki’, gurur-kibir-enâniyet-tepeden bakış, para-pul; 100 binden ziyade me’mur, müftülüklerde son derece câzib ve pudra şekerli müftü yardımcısı cins-i lâtif tâifeleri, ilâhi okuyan şen şakrak koro hatun ve dilberânı dahî emre hâzır; ve bol bol ve mebzûlen mevcûd ve var!.

Neyin yok?

1978’lerde “rü’yet-i hilâl konferansları!” gibi gözboyama seanslarınız da vardı!. Neyiniz eksik, neyiniz yok!?. Bir takvim birliği dert, öyle mi?. Sizin KİTÂB ve DİNİNİZ, “HİLÂL” demez “TAKVİM” der öyle mi! O zaman biz de, “lekum dînüküm ve liye dîn!” der geçeriz!

Haa işte, neyinin olmadığını bir düşün! İşte o yok o!…

Anladın mı, kalbde o olmazsa, daha çooook dünya önünde  bu hallere düşeceksiniz!

Allâh ve Rasûlü ile “muâraza etmenin!” bedelini, böyle ıstırablara, iktidarsızlıklara ve itibarsızlıklara düşe düşe, Mevlâ-yı Müntakîm sizin topunuza da çatır çatır ödetecek; ve intikâmını da alacakdır…

Azîzün Züntikâm olanın, “İhmâl etmeyib imhâl buyurduğunu” da, herhalde o eski ve beğenmediğiniz  çilekeş Osmanlı devri hocalarından duymuşsunuzdur!

Aslınızı inkâr ederseniz, ne olduğunuzdan dünya bile utanır, Ey! Adamlar ve madamlar!

Perşembe günü (yani yarın-25 ekim 2012 günü) sadece T.C. de resmen bayram… Cuma günü, Vehhâbî krallığı ile onların kuyruğundaki  Avrupa ve ABD beslemelerinin, Amerikan takvimlerine göre i’lân etdiği bir başka bayram…Cumartesi de, Pakistan, Hindistan ve Uzak Doğu’nun bayramı…

Birisinin, hatta birilerinin, alnın tam ortasına tükürülmeli ammâ, kimin?

Söylersek, “Hürriyetçiler, cumhuriyetçiler, dembokrat ve lâyıklar” söyletmez de üstelik!. Çok laik ve dembokratdırlar!. Çok medenî ve hayvanlıkdan da çok uzakdırlar!

Fâizciler, nasıl Kur’ân-ı Hakîm âyetiyle sâbit olduğu üzere “Allâh ve Rasûlüne harb ilân eden!” veya “Allâh ve Rasûlü’nün harb ilân etdiği!” mahlûklarsa; “rü’yet-i hilâl esasdır ve buna göre hacca, Ramazan’a, teşrik tekbirlerine, bayram namazlarına ve kurbana başlayacaksınız, aksi halde Allâh ve Rasûlü ile MUÂRAZA etmiş olur; ve o fâizci (ribâcı) aynı genus ve familyaların mukâbilleri bulunursunuz!” denilen kesân dahî, böyle bir “harbin!” teröristleridir!…

Kullara karşı kul olarak baş kaldıran, dağ ve tepelerdeki yakıb yıkan, cenâbet, ateşperest ve tetikçi teröristler mi daha tehlikeli; yoksa, Allâh ve Rasûlü’ne karşı yahudiler gibi tahrif silâhlarına sarılıb, şehirlerin modern binalarındaki makam koltuklarına kıçlarını dayayan ve Müslümanlık ve müslümanlarla dalga geçen teröristler mi?.

Birileri, 88 senedir dipçik zoru ile, gözlerini, hilâl içün gökyüzüne çevirmesi şart bir ümmeti, takvim diyerek duvarlara bakan davarlar hâline getirmenin cür’münü işlemedi mi?!

Böylece, ortada, ne oruç, ne hacc, ne teşrik tekbirleri, ne bayram, ne kurban… Malatyalı tabîb-i hâzık-ı müslim-i âdil Dr. Muhammed Reşâd Bey’in ifâdesiyle “Kurban eti yerine millete kebab yediriyorlar!”

Birileri ve müsebbibleri, cehennemin hangi esfel-i sâfilîninde olacaklar, kimbilir hangi böyyükbaş hınzırların kan ve irinlerini yiyib içecek ve yalayacaklardır!?

1) Şu kısa fıkıh ma’lumatını da verelim ki, hanefiyyede, “teşrik tekbirleri” de, 23 vakit vâcibdir. Bu vâcib, kurban kesme vâcibinden daha kuvvetli vâcibdir… Bunlar, mezhebsiz, vehhâbî, selefî, telfikçi, partici, sandıkçı ve mealci zibidileri bağlamaz!

2) Günümüzdeki gibi şiddetli fitnelerin zuhûru eyyâmında, efrencî 24 ekim çarşambadan, 5 gün sonra gelecek pazartesi ikindi namazına kadar teşrik tekbirlerine kadın-erkek her müslümanın devamında fâide var, zarar yokdur. Bu 6 gün içinde, o 23 vakit tekbirde muhakkak isâbet vardır…

3) Kurbanını da cumartesi kesen, aynı tedbirle hareket etmiş ve “adana kebab” yerine kurban eti tatmış olur…

4) Bayram namazını cumartesi kılan da, aynı isâbetle hareket etmiş demekdir…

5) Müslümanların, istedikleri zaman ve mekanda bayram namazı kılmalarına “laik dembokrat” hiçbir rejim karışamaz ve gık bile diyemez…

6) Hanefîlere göre 4 kişi Cuma ve bayram namazı kılabilir. (İmâm-ı A’zam Hazretlerinin en mümtaz talebesi ve müctehid fi’l-mezheb İmâm-ı Ebû Yûsüf Hazretlerinin ictihâdına göre) asgarî 3 müslüman bir araya gelib bayram namazı kılabilir. Buna, Kâinât bir araya gelse hiçbir tâğûtî sistem ve rejim karışamaz… Şerîat hükümlerinde bölücülük yapan yerli ve bir asırlık mezhebsiz ve dinsizlerin (ateistlerin) bütün hükümleri bâtıl ve gayr-i mu’teberdir, keenlemyekündür, Müslümanları aslâ bağlamaz…

7) Hanefî fıkhına göre Cuma ve bayram namazlarını “veliyyülemrin veya nâibinin kıldırması şartdır.” Öyle sarıklı cübbeli ne olduğu bilinmeyen veya laik dembokrat memur ve bilmem ne görevlisi veya ruhban ve ahbâr benzeri herif-i nâşerîf arkasında yatıb kalkmakla namaz kılınmış olmaz!. “Atîullâhe ve atîurrasûle ve ülilemri minkum!” buyuran Kur’an-ı Mecîd ortada… Müteveffâ Kıbrısî gibi İngiliz kaynaklı adam ve madamların:

 “Her memleketin başındakiler ülülemirdir, onlar BİZDENDİR, içimizden çıkmışdır, gökden inmemişdir efendüm!”

X Diye hezeyânlar püskürtmelerinin, Son Şerîat nazarında iblis kuruntusu olduğu mutlakdır… Laik (ateist felsefeci) ve dembokratik hiçbir resmî devâir, işkembe hamûlelerini, “alo fetvâ!” ve bilmem ne diye millete yutdurmasın!. Millet de, illet değil milletse, yutub yalamasın!. Veliyyülemr ve nâibinin olmadığı yerde, “meselâ dâr-ı harbde, cemaat-ı müslimînin tensîbiyle içlerinden biri bu namazları kıldırabilir.” (Meraklısına: B. İ. İlmihali, 1955, s. 210)

8) DİB denen yer, şer’î bir otorite ve makam olmaya nâmütenâhî uzakdır; ve Müslümanlığın mim’i hakkında bile hüküm ortaya koyamaz… Politik, laik ve dembokratik iktidâr partilerinin dümen suyunda gitmeye, anayasalarıyla mecbûr ve me’mûr ve mükellefdir…

9) DİB’çiler, bizzat kendileri de i’tirâf ediyorlar ki, orası dînî bir merci’ değil, “İDÂRÎ BİR DEVLET BİRİMİDİR!” Şevket Eygi Bey gibi orayı “fetvâ verebilir!” bir makâm veya “Makâm-ı Meşihât!” gibi görmek de, bitamâmihâ bâtıldır; ve bu, müslümanları idlâl edici ve son derece mes’ûliyyeti mu’cîb ve fevkal’âde hılâf-ı hakîkât bir iddiadır…

10) Hele, Yardakoğlu gibilerin ağzından çıkan, aşağıdaki şu sunturlu hakâretin, 15 asırlık müslümanları ve onların târihini de düşünürsek, DİB’in, aynen “hoşkörü ve diyalog” şebekeleri gibi hangi (şey…lıklara merkez) olduğu bedâhaten anlaşılır:

“- Artık dîni ve dindarlığı, geçmiş dönemlerde yazılmış kitabların satırları ve formatları içinde değil, dünyaya bakarak yazmak ve ona göre inşa’ etmek istiyoruz!”

El îmân, el hayâ ve el edeb!

11) “Alevîlik İslâm’ın yolu!” diyen GÖRMEZ Efefendi de, ehl-i sünnetin “YOLU”nu GÖREMEZ ve BİLEMEZ; onların YOLU üzerinde duramaz ve ağzını da açıb konuşamaz…

12) DİB denen yerin 88 senedir tutturduğu oruc, yaptırdığı hacc, kestirdiği kurban ve kıldırdığı namazlar, tedkîkat ve tahkîkât süzgecinden geçirilmelidir… Ve eğer, bütün bu ve bunlar gibi, haddi ve hesâbı olmayan nice îmân ve amel mes’elelerinin sıhhati yok ise, bunların tamâmı da keenlemyekün olub, kazâsı icab edenler kazâ edilmeli; ve mes’ûlleri de, Silivri ve Eşek adası gibi bir yere doldurulub (!) müslümanlar tarafından muhâkeme edilmelidir!!!

13) Bu sene cürm-i meşhûd hâlinde yakalanan DİB başı ve yârenleri, çok feci halde köşeye sıkışmış olduklarından, vaz’iyyeti kurtarmak içün çok “agresif!” ve çok saldırgan ve binbir cerbeze ve bahâne ileri süren bir hâl iktisâb etmiş görünüyorlar! Ve sükûnet bulmazlarsa, bazı îmânî, fikrî ve lisânî kazâlara bile sebeb olabilirler “hafizenallâh!..” Hatta bu babda ve bu hiddetle, Okyanus ötelerine bile atlayıb, oraları da tedirgin ederek diyaloglamalara mani’ olabilir ve mışıl mışıl uyuyan fitneyi uyandırıb azdırarak, papalık misyonunun kutsal rahatlarını da kaçırabilirler!

14) Müslümanlar, Müslümanlığı kimden öğreneceklerini bilen keyfiyet sâhibi insanlar demekdir… Akıl kaçkını hiçbir adamdan müslüman olmaz; ve aklı olmayan da zâten mükellef değildir…

Takkesi düşüb iğrenç ve sulu kelleri görünen; ve mızraklarını çuvallara sığdırarak (!) 88 senedir sahtekârlık eden; ve artık bugün, dünyâya böylesine rezîl olan münâfıkîn ve münâfikâtın bilgilerine…

(İntişârı: 24.10.2012)

The post Dib’in Başındaki Görmez Hilâli Neden Görmez? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(9)

Zıyâiyye BEKÇİSİ

.

ÎSÂ ALEYHİSSELÂM DİRİLECEKMİŞ! ÖLMEYEN NASIL DİRİLİR, “ORİJİNAL BİR DİN GÜNCELLEMESİ!”

“Akit’in Çakma Üstâdı Abdürrahmân Çelebi” de efrenci yılbaşında okuyanlarının yılbaşısını kendine hass bir çeşni ve kendi uydurması esrârengiz bir inanış formülü ile; ve entel, bamtel, dantel ve esfel bir çeşitleme içinde tebrik etmiş ve şöyle sallamışdı:

“Hıristiyan yurttaşlarımızın Noellerinin Ruhulkudüsün ruhaniyetine bağlı olanlar için esenlik vesilesi olmasını temenni ediyorum. Gelecek günler ise, inşallah Allâh’ın rızasının tecellisinin vesilesi olanlar için hayrolur!”

Dilipak aynı yazısında bir de Îsâ Aleyhisselâm’ın dirilişinden bahseder ki, bir müslümanın aklına şöyle geliyor:

“Mesîh Aleyhisselâm acebâ (hâşâ) öldü de mi dirilecek olsun!?”

Elmalılı Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretleri Tefsirinde şöyle buyurur: “Akıde-i İslâmiyye’de Îsâ Aleyhisselâm Vefât etmemişdir.” (c.2, s.1117)

Çakma Üstad ise, şöyle dolambaçlı ve karışık bir ifâdenin içine “diriliş” yerleştirmiş:

“Hıristiyanlar İsa (AS)’ın dirilişi ile ilişkilendirerek “Tanrı günü” olarak 7. Günü (“sebt”i / Cumartesiyi değil de Pazar gününü tercih ettiler.”

Vefât etmiyen bir Rasûl Aleyhisselâm’ın  “Dirilmesi” nasıl olacakdır?..Bu sır da, “Üstâd-ı Ahırsa.anın”  entel, bamtel, esfel ve dantel bir ictihâdı (Belki ve daha doğrusu teşehhîsi) olarak kendi esrâr-ı şahsiyyesi içre mahfûz kalacak olabilir!

“DÎNİMİZDE” DENMİYECEK, ARTIK “BİZİM GELENEĞİMİZDE” DENİLECEK ZÂHİR!

Yılbaşı tebriknâmesinde Dilipak’ık bir de aşağıdaki iki cümleye müsâdif oluyoruz:

“Bizim geleneğimizde bir de “Haram aylar” var. Kur’an-ı Kerimin 9. Suresi / Tevbe suresi’nin 37. ayetinde, ayların sayısının 12, haftanın 7 gün olduğu, bu aylardan 4’ünün “haram” yani “bu aylarda savaşın yasaklandığı” belirtilmektedir..”

Dinde âyet ve hadislerle sâbit mukaddes ve muazzez hükümler, yukarıdaki ibârede görüldüğü gibi artık DÎN değil de, “Bizim Geleneğimiz” oldu ve bir nevi beşerîleştirildi!

Müctehid imamların (Rahmetullâhi Aleyhim Ecmaîn) ictihadlarını artık hiç kâle bile almayan din-mezheb münkirleri, ortalığı çekirge sürüleri gibi nerede ise istîlâ etdi; ve kendi işkembelerinden din uydurmayan neredeyse kalmadı!.. Kelâm-ı Kadim’in muhkem âyetleri, mütevâtir hadîs ve mütevâtir icmâ’ ile sâbit olan hüküm ve haberlere artık İslâmiyyet’in ta kendisi yani “Zârûrât-ı Dîniyye” olarak bakan ve buna “DÎNİN ZARÛRÎ HUDÛDU İŞTE BUDUR” diyen bile kalmadı; hatta bunu iyice ucuzlatmak ve basitleştirmek üzere, yukarıda görüldüğü gibi “BİZİM GELENEĞİMİZDE” denilerek diyalog devri hezeyanları kusulur oldu!.

Dîne gelenek gözüyle bakma, “Dinlerarası Diyalog Fitnesinin” bir kazığı olduğu hatırlanırsa, bir takım beşerî gelenek ve göreneklere hatta bazı bâtıl dinlerden geçen geleneklere de “DÎN GÖZÜYLE BAKMAK” da mümkin hâle getirilecekdir… Dine, “gelenek” diyerek istihdâf edilen hedef de zâten budur… Bu çukura gaflet veya dalâleti sebebiyle düşenler, diyalog fitnesinden sonra pek ziyâde çoğalmışdır.

Son 15 asırlık İslâm Târihinde DÎN demek yerine “GELENEK” demek de, bir başka diyalogçuluk ve reformistlik rezâletidir…

Dîn (İslâm) vaz’-ı ilâhî, gelenek görenek misüllü şeyler vaz’-ı beşerîdir. Dîn, “Değişim, dönüşüm, güncelleme, reformlama, revizyonlama, gelenekleme, laikleme, dembokratlama, cumhurlama, araplama, türkleme, kürtleme, oklama, ışıklama, rabialama, DİB’işleme, ibişleme, ilhâdiyatlama, diyaloglama, papalama, Fetolama, v.s.” gibi onun harîm-i ismetine en küçük müdâhalelerden, operasyonlardan  mutlak olarak uzak tutulub muhâfaza edilmediği zaman, o artık “ilâhî olmakdan çıkar beşerî olur; ve insan üzerinde nüfuzu oyuncak derecesine kadar iner…” Karşımıza, muharref dinler gibi hakîkatı bâtıllarla (telbîs edilmiş), din dışı bir din çıkar ki, DİB’işler, ilhâdiyatçılar, entel-dantel-esfel matbuat baykuşları ve politikacıların yapdığı da bunun ta kendisidir… Lâyıklığın bu memlekete çatallı kazık gibi çakılmasının ana ve temel sebebi, “LAYIKLIĞIN, KENDİSİNE GÖRE BİR DÎN İCÂD ETMESİ VEYA UYDURMASI” içündür…

Gelenek, an’anedir; an’ane ise, zaman içinde bir milletin bünyesinde teşekkül eden harsiyât taallûkatıdır!.. Bunların hakîkî  bir müslüman nazarında kıymet ifâde etmesi, ancak edille-i erbaa-yı şer’iyyeye uygun olmaları ile kayıtlıdır; aksi halde herşey gibi kat’iyyen redd ü def’ edilmekden başka âkıbete sâhib olamazlar!. Geleneklerini, din ölçülerine göre ıslah veya tesviye veya tasfiye etmeyen ve onları vazgeçilmez görüb din gibi kabul eden milletler, ne kadar “Müslümanız” da deseler, dinlerinden çıkmaya yani mürtedd sürüleri hâline gelmiye mahkûmdur…

Gelenek yani an’ane, menşei i’tibâriyle beşerî olub, halk irâde ve arzusuna âidiyyet belirtir yani vaz’-ı beşerîdir. Dîn ise, vaz’-ı ilâhî olub, vaz’-ı beşerî olamaz. İcmâ’ bile vaz’-ı ilâhî olub (müsbitdir); ümmetin üzerinde ittifak etdiği müctehid imamların tek tek ictihadları da vaz’-ı ilâhî olub (muzhir) bulunurlar… İçinde bulunduğumuz “DEVR-İ CÂHİLİYYE-İ SÂNİYEDE”  15 ASIRLIK DÎN İLİMLERİNE SADÂKATLA ONU TELÂKKÎ, lâyıklık küfr ü şirki ve onun resmî müesseseleri eliyle tamâmen köreltilmiş; ve beyân etdiğimiz gibi “Lâyıklık, kendine göre resmî bir din uydurarak adına da gene İslâm” demek şeytanlığını irtikâb etmişdir…

“Edille-i erbaa ile sâbit hüküm ve haberlerin” herhangi birine “gelenek demek”, Allâh Azze ve Celle’nin DÎNİNİ gelenek kabilinden basit ve beşerî harsiyât kabilinden şeyler derekesine tenzildir; ve böyle bir kabulleniş, İslâmiyyet’in vahye dayanan temelini dinamitlemek ma’nâsını tazammun eder ki, bunun, îmânlı ve ciddî bir müslüman tarafından “DÎN ve îmân” ile kâbil-i te’lîf edilmesine imkân bulunamaz…

Bir iki asırdır İslâmiyyet’in hükümranlığına son vermek istiyen iç ve dış dîn düşmanlarının tatbike çalışdıkları (taktik usûl)den  yani şeytanlıklardan en tehlikelisi, bir takım beşerî gelenek, teâmül ve haçlıdan müdevver kânûn ve sistemleri de dîn hâline getirmekdir ki; Anadolu insanının, bu cinneti görme ve yakalama ÎMÂN ve idrâkinde olması, bunu her şeyin önünde görmesi, ehemmü’l-ehem ve en büyük şartdır… Aksi hâlde bu “milletin” “BEKÂ MES’ELESİ”, BİR HÜLYÂ (ÜTOPİ) OLARAK POLİTİKACI GÜRÛHUNUN CANBAZLIĞI VE SİHİRBAZLIĞINDAN İBÂRET TELÂFFUZ EDİLİR; ve bu kavmin “RÛHUNA EL FÂTİHA” demeye bile  müncer olamaz!… Betonik kafalar ise, “bekâ sorunu” dedikleri hürriyet ve istiklâl mefhûmunu, yol, köprü, bina ve zinâ istikâmetinde görecek kadar raydan; ve gördükleri serâbı da vâkıa zannedecek kadar istikâmetden  VE ECDÂDININ AHFÂDI OLMAKDAN çıkmışlardır… MİLLET, MÂZÎDE KALMIŞ; HÂLDEKİ İSE, “ULUS” DEDİKLERİ IRK TEMELİNDE VE ATEİSLEŞMENİN, SEKÜLERLEŞMENİN, LAİKLEŞMENİN EŞİĞİNDEKİ KALABALIKLARDIR… Sandıkla haçlılaştırma ve benzeşme ve eşleşme ve aynîleşme ve hiçbir fark kalmıyacak kadar kopyalanma ve bunun içün erime, göz önünde âbide gibi bedâhaten duruyorken, başka vesîka aramak erbâb-ı hakîkât içün mutlak abesdir!

“Zarûrât-ı Dîniyye” olarak müslümana, hüküm ve haber ne bildirilmişse, ahlâk-i İslâmiyyesi ve edebi olan beş paralık ilim sahibi bir insan bile, artık bunda “muhayyerlik olmadığını” bilir; “ef’âl-i mükellefîn” nelerse onlarla konuşur!. Vahiy sisteminin, beşerî lûgatla (terminoloji) ile değil; şer’i (ıstılâhât) ile yürütülme zarûretinin, her fennî veya gayr-i fennî ilmin üstünde bir zarûretle dikkate alınması ŞARTI vardır…

Îmân, küfür, şirk, nifâk, farz, vâcib, helâl, haram, mekrûh,  sünnet, mubah, müstehab, müfsid… Kezâ ve kezâ!. Bütün bu ve bunlar gibi ıstılahlara dayanmadan, İslâmiyyet’in yani Allâh ve Rasûlü Aleyhisselâm ile “Mü’minler Yolu’nun” vahye müstenid irâdesinin ortaya çıkması; ve adına “Hakk veya Mutlak DÎN” denilen hakîkatın varlık bulması kat’iyyen mümkin olamaz… Böylece, bugünki DİB’işlerin, ilhâdiyyatçıların, yobazların, politikacıların ve “ulusun”, kendisine inkıyâd ve ittibâ’ edecekleri bir DÎN aslâ vücûd bulamaz… Tam tersine, beşer irâdesine tâbi’ kılınan, “Uydurma ve şeytânî; güncelleme, değişim, dönüşüm, reform, revizyon, diyalog, hoşgörü, küfr ü şirk” ihânet ve pespâyelikleri elinde, yehûdî-haçlı şebekelerini göklere uçuracak bir religion ortaya çıkar… Bunun mürtekibi de kim olursa olsun, o, “İslâmiyyet’in beşerîlikler hesâbına mahvedilmesinin ebedî bir mücrimi, hâsiri ve hasîridir…”

Dinin hüküm ve haberlerine “Gelenek, görenek, âdet, töre,  kültür, medeniyet, ilke, ülkü, bilmem ne ve ne, v.s.” gibi ucuzlatıcı ve basitleştirici; ve vahyi saptırıcı beşerîleştirmeler bulaştırma şeytanlığı, son 5-10 yıldır tavan yaparak sârî bir hastalık sür’atiyle yayılmak isti’dâdı gösteriyor… Reform, revizyon, mealcilik, tarihselcilik, ictihad kapısını omuzlayıcılık, Kur’ancılık, güncellemecilik, mezheb ve tasavvuf mekteblerini saptırıcılık; ve diğer bütün sapık fraksiyonlarla (fırkacılık, bölücülük ve parti parti, şia şia) oluculuk… Bütün bunlar ve bunların fâilleri ağızıyla konuşanlar, İngiliz-Yehûd ve Haçlı’nın kadîm plân ve projelerini muvaffakiyyetle hayâta geçiriyorlar demekdir!

SABIK DİB’İŞ GÖRMEZ DE, DÎN YERİNE “KÜLTÜR” V.S. DEYİB, USÛLE (TEMELE) KAZMA SALLIYOR!

27 ocağı 28’e bağlıyan akşam 20.30-21.30 suları net tv’de sâbık DİB’iş Başkanı Görmez, üç kişi ile bir celse-i aleniyye icrâ eyledi!. Y.Şafak yazıcılarından Menzil bağlısı (!) İsmail’in idâre etdiği bu programda GÖRMEZ adam da, din yerine “Gelenek, kültür ve medeniyet v.s.” gibi, dîni beşerîleştirici havalarda çene çaldı durdu!. Hatta ilk üç asırdaki “usûl-i din, usûl-i fıkıh ve tarîkât pîrânı zevât-ı kirâmın tarîkât usûllerinde yanlışlar olduğunu; ve dolayısıyla bunların bugün mer’î olamıyacağını, yeni bir “usûl ile akâid, fıkıh ve tarikatların kendilerini yenilemeleri lüzûmu bulunduğunu”, pek bilgiç ve tepelerden uçarak ve “Geçmişi beğenmezlik” sendromları püsküre püsküre üfürdü!…

Bugüne kadar Haçlı müsteşriklerin (oryantalistlerin) bile bu derece cür’etkâr ve hadd-i bîpervâ ile aşağılamadığı 15 asırlık erbâb-ı ilmi, adam sanki tamâmen silib atdı; ve karşısındaki 3 molla da süt dökmüş kedi gibi apışıb kaldı ve beyte’l-hayât ve’l-memât teshîr edilmişler gibi seyretdiler! Hatta “Evet efendimcilik” yağlama-parlatmaları ile, GÖRMEZ zâtı zaman zaman gaza ve saza bile getirdiler!

“Hoşgörü-Diyalog” illeti o kadar çukur mesâfe katetdi ki, Fettôşiyân-ı Haşhaşiyân bile, artık bugünki derekelere inib çöreklenemez!

Artık, “Dinimizde” diye söze başlanmıyacak; “Geleneğimizde, kültürümüzde, medeniyetimizde ve bilmem neyimiz ve neremizde!” diye başlanacak! Ve her bölge ve İslâm coğrafyasındaki her düvel-i gayr-i islâmîler de, kendi geleneklerine doğru bir fırlayış içine girecek; ve ilerideki bir zamanda “mahallî gelenek, kültür ve harsiyât” da, dîne inkilâp ederek, İSLÂM ortadan çıkarılıb buharlaştırılmış olacakdır!.

Papa denen adamın B.A.Emirlikleri denilen yumuşakçaları dolaşarak ve Ezher Şeyhi denen ve öpüşme şekilleri ile cinsiyetlerini ruznâmeye taşıyan mısrî mahlûkları koklıyarak, “Dinlerarası Diyalog” fitnesini yeniden hortlatması ve ruznâmeye taşıması aslâ tesâdüf ile îzâh edilemez!.. Fettoş denen gizli kardinalin en büyük ihânet ve alçaklığı, onun “vatan, devlet, bayrak ve millete” diye başlıyan suçları değil; “Hoşgörü ve DİNLERARASI Diyalog” perdesi altında İSLÂMİYYET VE ALLÂH İLE RASÛLÜ ALEYHİSSELÂM’A SAPLADIĞI TAHRÎF, TAĞYÎR VE TAHKÎR HANÇERİ VE İHÂNETİDİR… Bu ana ve temel nokta görülemez ve Ankara politikacıları, Papa denen zirvedeki İslâm muârızı ve SON RASÛL ALEYHİSSELAM’I SAHTE PEYGAMBER VE KUR’ÂN-I AZÎMÜŞŞÂNI UYDURMA KİTAB (hâşâ ve kellâ) KABUL EDEN adamın yeniden estirmeye başladığı havalarla yelkenlerini doldurmaya ve Zapetero zamanının “Medeniyetler İttifâkı” gibi zehirleyici ve Dinlerarası Diyaloğun bir başka müterâdifi ta’birlerle haçlı eli-eteği öpmeye başlarsa, “Fettoşizma” ile mücâdelesi hiçbir halta yaramıyacak, göstermelik kalacak, hatta aksine dönerek kendisinin harakiri yapmasıyla netîcelenecekdir… 

Kaşıkçı hâdisesinin akabinde, Suudî yamyamlarını haraca bağlamaları; ABD’nin Sûriye’den çekilme yalanı ile bazı Arab ve coğrafya çobanlarına şirinlik dağıtması; arkasından Venezuellâ’da terör estirmeleri ve işgâle kudurması; Mısır şeytanlarını İMF’ye avuç açtırmaları; İsrail yahudilerini mütemâdiyen okşamaları;  ve şimdi de Papa denen adamın (Ezher Şeyh-i Şeyni şeyi) pek iğrenç takbil ile takdîs ederek “Dinlerarası Diyalog” şeytanlığını köpürtmesi, v.s’lerdeki zamanlamaya bakılınca, Haçlı Seferlerinin yepyeni bir kılık ile, 15 Temmuz Haçlı Seferi’nden daha farklı bir biçimde yeniden başladığını göstermektedir…

Böylece, Dünyâ’nın dehhâmeleşmiş şeytanları, mahallî şeyâtîni bâlâda beyân edildiği istikâmetde ta’lîm ve terbiyeden geçirmekde; ve “İslâmcılık” denilen “ideolojiye döndürülmüş” (din dışı ve haçlı tasarısı lâyıklığa göre bir religion),  müslüman coğrafyası içün hazırlanmaktadır!.

Haçlı AB patronlarının, Anadolu’daki emirerlerine “Dinimiz, peygamberimiz” gibi kelimelerin mekteb kitablarında kullanılmayıb “İslâm Dîni, İslâm Peygamberi” gibi âidiyyeti eritilmiş sîgaların dillere yerleştirilmesini istediği de, çarpıcı bir vâkıa değil midir?. Artık bütün bunlara rağmen, bu memleketin “Kültür emperiyalizması” altında canı çıkarılmak üzere olmadığını, hangi îmânlı bir akıl iddia edebilir?. Altı oklu, dokuz ışıklı, râbia parmaklı, madam tırnaklı şovlarla, bu memleketin ümmet bakıyesi yani “ulusu”, iyice mankurtlaştırılmak (zombileştirilmek) istenmiyor mu!?

KANADA HER YIL 50 KM HIZLA KOŞMAYA BAŞLAMIŞ!

Akit’in Çakma Üstadı A. Çelebi, 13 Ocak 2019’daki twitter’i ile de müthiş bir Kıyâmet senaryosu veya kehâneti peydahlamışdır:

“Şimdi Kenevir ekme azmadı. Kuzey kutbu giderek artan bir hızla Kanada’dan Sibirya’ya doğru kayıyor. (Yılda 50 km gibi bir hıza ulaşmak üzere.) Bu süreçte dünyaya daha fazla radyasyon girecek. Kanada, ABD, Sibirya en çok etkilenecek. Kenevir radyasyon emicidir!?”

Ankara’daki Yüce Başkan “kenevir” der demez, şefin çubuğuna göre şakıyan orkestra elemanları, hep beraber ona akord oluyorlarsa da, burada, sanki sâdece “Üstad Dilipak’dan” kenevir nâmeleri yükseldi; ve bütün cihân dahî tenvîr-i kenevir eylüyüb, Kenevir-i Tayyibe’nin “radyasyon emici” oluşunun keşfi ile şenliklere garkoldu!.

Hele Çakma Üstad’ın, “Kanada’nın Sibirya’ya her yıl 50 km hızla yaklaşmasını” keşfen ve kerâmeten i’lân etmeleri, Kıyamet’in kopmasına sayılı dakikalar kaldığına, hatta zamanının gelib geçdiğine (!) hüccet-i kâtıa sayılsa yeridir!

Kanada Grünland arasının 480 km olduğu vâkıasından hareket edilirse, Kanada çokdan Grünland’ın sırtına çıkmış; ve dizginleri de eline alarak İZLANDA’nın ense köküne binmek içün 44.72 yıl kadar bir zaman kalmış demekdir!. Çünki kanada İzlanda arası 2236 km’dir. Netîce-i felâketin hisâbât-ı taksîmâtını ilk mekteb 2. sınıf şâkirdânı dahî şakır şakır yapabilir!

DİLİPAK’IN CA’FERÎ HUMEYNİ’YE BEY’ATI MEZHEB ÜSTÜ BİR ŞEYMİŞ Kİ SAHÎH İMİŞ!

“Saygıdeğer Üstad Dilipağ’ın” allâmeliği, sâdece (süper jeopolitiği) ve  (ketentonik kenevirolojiyi) içine almaz!. Mezhebler, ictihadlar, bid’atlar, bey’atlar, “âlimlerimizin yetersiz kaldıkları” mevzû’larda da müthiş ihtisâs ve hârika ehliyet sâhibidir!. 1980’lerin modası şiilik değil de “İran İslâm (!) Devrimi” olduğu hengâmda, daha evvel de zikretdiğimiz kankalarıyla, “Tersden mukârenetin meşrûiyyeti fetvâsına” kadar pekçok çarpıklık ve sapıklıkları ile meşhur Müteveffâ Humeynî içün, Anadolu’muzda da “Bey’at” toplama cihâdına (!) müdâvemet, müşâreket ve hatta mücâseret eylemişlerdi!…

İşte vesîkalık satırlarından bazıları:

“Mezhebî farklılıklar, İslâm Âleminin siyasal birliğine engel olabilecek derecede önemli ayrılıklar mıdır? Meselâ İmam Humeynî’ye yapılan bey’atlar sahih değil miydi? Bizim Hanefî, Şâfii veya başka mezhebden olmamız, Onun Caferî mezhebinden olması, O’na biat etmemize engel teşkil ediyor muydu?” (İslâm Cemaatine Doğru, Risâle Yay. s. 40)

Bu gözleri kapalı koşarak yol alacağı vehmindeki adam, şiilerin, ehl-i sünnet ve’l-cemaat müslümanlarını “Müslüman kabûl etmediğini” hiç duymamış ve okumamış mıdır?. Bunları üç paralık bilib de akletseydi, şiilerin, teşeyyu’ etmemiş (şiileşmemiş) adamların bey’atını kabul etmiyeceklerini bilir;  kendisinin de bey’atını kabul  edecekleri hülyâlarına kapılmaz; ve kendi kendine gelin-güveyi de olmazdı!. Veya, kimsenin haberi olmadan onların dînine geçmiş de “Bey’at etmekden” bahsediyorsa, orasını biz bilemeyiz!..

Acemistan persçiliğinin “anayasasına” göre Ca’ferî olmıyan bir adam veya madam İran’da “Cumhurbaşkanı bile olamaz!.” Nerde kaldı ki, bu adamlar, “Yezîdî” diyerek müslümanlık dışı (!) gördükleri “Ehl-i Sünnet Ve’l-Cemaat” mensublarının “bey’atını” kabul edib onları kendisinden bilecek!!!. Hakîkî bir sünnî müslümanın, acemistan şiilerine bey’atı aklından bile geçirmiyeceği bedâhaten ortadadır!. Humeynigillere Ehl-i Sünnet olmasa da, bir takım çakma adam ve madamlar gibi, kadîm sünnî ülkelerindeki müslümanların 3-5 göbek aşağıdaki ahfâdı olarak ve fakat dembokrat kesân hâlinde “bey’at” makyajlı ve ambalajlı hâller içinden eğilseler, irânîler o süflîleri yanlarına bile yaklaştırmaz; ancak, uzakdan kumandayla belki oynatabilirler!. Zîrâ Şia kadar mezheb (dîn) taassubu içinde hemhâl ve sarmal olmuş başka bir zümreye yeryüzünde kolay rastlanılamaz…

Üstelik Dilipak, zaten mezheb v.s. tanımadığından, hiçbir “Usûl-i Dîn ü mezheb” ta’kîbi ile CİDDÎ bir i’tikâd ve sahih bir “Dîn Telâkkîsi” peşinde olmadığını apaçık, dehşetle ve hiçbir sıkılma hissi taşımadan da i’tirâf ediyor:

“Mezhebî farklılıklar biatleşmede hiç önemli değil. Biat etdiğimiz kişinin fıkıh mezhebi ve ictihâdı bizi bağlamaz. Zaten o bize karşı bizim ona verdiğimiz yetki ile sınırlı.” (s.40)

Nasıl?

Akit’in Çakma Üstad’ı eskilerin “Mezhebi Geniş” dediklerinden biri olarak demek istiyor ki:

“Bâtıniyye, Sebeiye, İsmâiliyye, Ahmediyye, Bahâiyye, Gurâbiyye, bilmem ne ve ne, hangi mezhebden ve hangi ictihâda  ve teşehhîye sâhib olursa olsun benim nazarımda hepsi de HAKKDIR, doğrudur, makbuldür, ona bey’at ederim, kendimi ona çok rahat teslîm eder ne derse yaparım!.”

Diğer tarafdan da tahtında müstetir olarak, “Postu o kadar ucuza satmam ha, ben bir dembokrat bireyim” demiş olmak içün:

“Zaten o bize karşı bizim ona verdiğimiz yetki ile sınırlı.”

Diye, kendi kendine bir bey’at rü’yası görmüş; ve bunu da, hakîkat zannedib tahakkuk etdirmek (!) ve çok islâmperver okuyan ve yârân cumhûruna da kitâbet eylemiş!

Meselâ bey’at etdiği adam ve madam kimse, onun “yetkilerini” yani salâhiyyetlerini Akit’in Çakma Üstâd’ı vermiş olacağından, bey’at edilen ne kadar (metbû’) olsa da, o da tâbi’lerinden (yetki) alacağından (!) dolayısıyla o da onlara bir nevi mütekâbilen bey’at etmiş olacak!!! İslâmî olmasa da, bugüne kadar hiçbir dünya köşesinde görülmiyen ve Humeynî’nin kanını tepesine zıplatacak kadar “Dembokratik, hatta Donbokratik belki de Bombokratik” bir bey’at şekli!. Müteveffâ Âyetulla, Ruhulla, Veliyyulla Humeyni, “Bu tür bey’at isterük” diye karşısına çıkacak adam ve madamları herhalde mollalarına havâle eder; ve “îcâbına bakın” derdi o kadar!.

Zâten bu maymun iştihlı şıpsevdiler “İran Şii Devriminden” sonra böyle esib gürlemeler ortaya atsalar da, hiç biri merdçe gidib oralarda arz-ı vücûd eyliyemedi!. Bir istisnâ olarak Salahaddîn Eş gitdi, Humeynî’sine beyat etdi! Ancak sonraları bakdı ki, şiilik başka İslâm başka, tası tarağı toplayıb “Selâmet der kenârest” dedi ve kaçıb kurtuldu!. Kârı da, Âhıret azığı olarak (!) şiice öğrenib edebiyâtını ilerletmek; bir de, örnek olarak idlâl etdiği ve yıllarca şiiliği sevdirdiği gençlerin istikbâlini ateşe atmak oldu!!!

Bey’at, HÜKÛMET-i İslâmiyye’nin başındaki zâta itaat ve sadâkat içün AHİDLEŞME demekdir!

“Mezhebî farklılıklar bey’atlaşmada hiç mühim değilmiş!”

Bey’atlaşmada böyle farklılık mühim değilse, mühim olduğu yer de var mıdır ve nereleridir!?

15 asırdır, sahâbî müctehidleri de nazara alınınca, ictihadları örnek alınan ehil müctehidler bulunduğu aslâ inkâr edilemez. Muaz Hadîs-i Şerîfi ile bile apaçık ortadadır ki, meselâ Yemen’deki müslümanlar: “Allâh Rasûlü Aleyhisselâm henüz sağ, biz ona sorarız, senin ictihâdın bizi bağlamaz” diyerek bugünün câhiliyyesindeki slâmcı soytarılar ve iblis-i lâin gibi fâsid kıyâs yapmamışlardır… Dînin mütehassıs ve ehil ulemâsı olarak ümmetin bu kabil müctehid zevâtı ta’kîb etmeleri ve onların hakk olan re’ylerine ittibâ’ etmeleri, bu dînin Kitab, Sünnet ve İcmâ’ gibi (müsbit) olan ana delilleri ile apaçık ortada iken, Dilipak ve benzerlerinin, (dîn-mezheb) deyince kimyalarının bozulması anlaşılacak gibi değildir… Bu kabil kesân, tüyleri diken diken olan slâmcılar gibi, “mezheb” deyince neyi ne kadar korkunç anlıyor ve görüyorlarsa, yukarıda görüldüğü üzre bir hoş olmaktadırlar!.. DİB’işler, ilhâdiyatçılar, politikacılar; entel, dantel, bamtel ve esfel yazıcı şeytanlar ve yobaz gürûhun Şeriat dışı tarîkât ve barikat  çeteleri de, bu noktada hem dall hem mudill şebekeler olarak en mes’ûl çukurları teşkîl ediyor…

Sünnî ve şii iki dîn, târihin neresinde biribirini İslâmiyyet’in içinde yani “Müslüman olarak” kabûl etmişdir?. Bir kere birinin (îmân) dediklerine ötekiler (küfür) derse, burada farklı mezhebden değil, farklı dinden bahsedilir… Layık dembokrat politikacıların “iki mezhebden” bahsetmesi, bir saptırma veya cehâlet eseridir. Onların, “İslâm Coğrafyasını sünnî ve şii iki mezhebin tehdîdinde” görmesi veya ikisi hakkında hüküm koyma beyanları, hem hiçbir mesnede dayanmaz; hem de,  iki dîn müntesib ve mensubları nezdinde (abes) kabûl edilir. Çünki din ve mezheble kıymet hükmüne varmak istiyen bir adam veya madam, bir din ve mezhebe sâhibse, mukâyese imkânına da o zaman tatbikî olarak ve hissederek sâhib olabilir! Birisi, mücerred kendindeki olanla iki zıddı göz önüne almıyan, kendine âid olanın kıymeti hakkındaki ölçüyü nasıl bulacakdır?. “El eşyâu tenkeşifu biezdâdihâ”  ölçüsünün tahakkuk etmesi içün, aynı cinsden iki zıddın mukâyesesi lâzım değil midir?..

Görmez denen ve 15 asırlık devri beğenmiyen adamın, Tahran’da şii ahundu arkasında “Uydum imama” diyerek namaz kılıyor manzarası aksetdirmesi de, sarıklı ir politikacı olarak bir ma’nâ ifâde edemez. Çünki Görmez de, akâid ve fıkıhda takarrür etmiş meşrû ve son 15 asırlık ümmetin icmâı ile meşrûiyyeti apaçık ortada bulunan hakîkî müctehid imamların (usûllerini) tanıyan ve onlardan birine tâbi’ olan bir adam değildir, olamaz da… Çünki “Donpokratik veya dembokratik  laik” felsefeye îmân etmişdir; ve buna uygun bir din uydurmanın teolojik amelelerinden biri, belki ustabaşısıdır! Ca’ferîlerin de, onun müslümanlığını ciddîye almalarına zerre kadar ihtimâl verilemez… Humeynîgiller, 6 îmân temelinden zarûrî olan “Takiyyeleri Muktezâsı”, ca’ferî görünürler; ve i’tikadda ise “İmâmiyye=İsnâaşeriye” mezhebinde olmayan kim olursa olsun, onlar nezdinde o, adam veya madam olarak peşinen İslâm hârici kabûl edilir!.

Çakma Üstad Dilipak’ın kendi kendisine gelin-güveyi olması, hiçbir mes’eleyi hâlle kâfî görünmüyor!

Dilipak, “İslâm Devleti başında gördüğü Humeynî’ye bey’atı”, müslüman değil de onlar nezdinde yezîdî kabul edildiğine göre, hangi statüde yapacakdır?. Teb’a-i zımmîyyeden olarak yapacağı bir bey’atı (yani itaat ve sadâkat içün ahid vermeyi) içine sindirebilecekse; ve şeref ve haysiyetine de yakıştırabilecekse mes’ele kalmıyabilir!. Üstelik de bu, islâmî ma’nâda bir “bey’at” asla kabûl edilemez.

Bütün bunlar, Akit’in Üstad kalemşörü Dilipak’ın, “Hoşgörü-Diyalog” devr-i dilârâsından “esinlenib besinlenerek” kaleme aldığı fevkal’âde ilmî (!) dînî (!) ve fıkhî (!) düşünce, ictihâd (!) teşehhî ve nice uydurma ve kaydırma usûl kategorilerinden (karma ve sarma) yapıb, sevgili, saygılı, algılı ve akıllı okuyucularına sunduğu bazı filozofik, psikolojik hatta “asrın idrâkine söyletmede” kullandığı hür vicdanlık muhteşem satırlardır; ve târihe kaydolacak kıymet ve hikmetdedir de!..

NETÎCETEN:

Bunların her bir cümlesi bir makâle ile yerin dibine geçirilerek İslâmiyyet’i oyuncak etmenin o kadar kolay olmadığı; ve bunu, DİB’işlerle İlhadiyyatçılar ve Karamanlis tohumlarının bile öyle kolay haltedemediği gözler önündedir…

Bu, ihtisası olmadığı mevzularda çalakalem lâf, gaf veya mıh çakan acemi ve a’cemî nalbant ise, böyle şeylerin sadece şovmenliğini, şamatasını ve güldürü kalfalığını şakırdatır o kadar!

(Mâba’di var)

İntişârı: 02.02.2019 / 20:04:49 (tt)

The post (9) Haçlı Yeni Yılına Girişde Kaş Yaparken Göz Çıkaranlar, Hattâ Mil Çekenler! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

The post Diyanet’in FETÖ Raporu Açıklandı appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ

Bir makalemizde şöyle demişdik:

“Başvekîl Muâvini Prof. N. Kurtulmuş Bey’in bir insanı “milletin ortak değeri” göstermesindeki “abartı ve kabartı”  ne ise; DİB Başındaki Bigiyefçi Başkan GÖRMEZ Bey’in de bir insanı  “100 sene ötesini gördüğüne tanıklık ediyoruz.” diyerek “abartı ve kabartı” eylemesi aynı kıymetde görülecekdir.”

Politikacılar ister sarıklı-cübbeli, ister sarıksız-cübbesiz olsun, Başvekîl Muâvini Torun N. Kurtulmuş Bey’in “Herkesin üslûbuna dikkat etmesi lâzım” deyişini duyması çok mühimdir!. DİB başındaki GÖRMEZ’in de “abartı ve kabartı” noktasında çok hassas ve (dikkatli) bulunması “Fabrikasyon sarık, sırmalı cübbe ve kirli sakal hatırına” şartdır kanaatindeyiz!

Meselâ 1/Ocak’daki  “Gece Klübü”  fâciası münâsebeti ile de söyledikleri, gene ayara muhtaç bulunmaktadır!. Mûsâ Bigiyef gibi geçen asırda yaşamış bir “İslâm Tahrifçisi” aşırı münkir hakkında kitâb yazarak onu nasıl “Büyük Bir İslâm Âlimi” diyerek göklere çıkarıb abartmış ve kabartmışsa, (klüp) vak’asında dedikleri de gene öyle ve şöyledir:

“Yeni yılın ilk saatlerinde savunmasız insanlar üzerine hunharca yapılan silahlı saldırı bütün milletimizi derinden yaralamıştır. Bu bir vahşettir, dehşettir, cinayettir ve katliamdır.”

Yılbaşı gecesi bol paralı ve alabildiğine eğlenirken alkol çeken o “savunmasız insanları” silahla taramak, onlara böyle bir cezâ vermek dinen tecvîz edilemez… Bu dedikleri doğrudur…

Görmez’in, bundan evvelki bütün katlîamlarda da böyle son derece celâlli beyanatlar verememişken; bu (gece klübü) katliâmında pek celâllenmesinin sebebini anlamış ve fehm ü idrâk eylemiş de değiliz!!!

Ancak, şu ifâdesi ise abartı ve kabartıdan hâlî görülemez:

“Bu insanlık dışı katliamın bir pazarda ve bir mabette yapılmasıyla eğlence yerinde yapılmasının herhangi bir farkı yoktur.” 

Sarık cübbe altındaki bir kişi, velev “laik-demokratik cumhûrî”  sekülerliği ana temel kabul eden bir (düzenin) me’mûr veya müdîri de olsa, i’tidâlini kaybetmeden, gâyet vakûr bir müdür edâsıyla beyanlarda bulunmalı; ve 15 asırlık müslüman vicdânını yaralayıcı ma’nâları, kelimelerine bindirib yüklememelidir!. Unutmamalıdır ki kendileri 100.000 kişiyi aşkın bir “din görevlisi=ruhban sınıfının” en başında bulunmaktadır!.

1. a) Pazar yerindeki bir tarama, evinin mutfağı içün çalışan, alışveriş peşindeki garîban, “orta direk”denilen insanlara yapılmışdır!
2. b) Mabetde yapılacak silâhlı bir tarama ise, Câmi, mescid-i dırâr, havra veya kilisede yapılan bir katliâm olub, o ma’bedin âid olduğu dînin inançlarına göre o cematlerin, tanrılarınayakarış ve ibâdet veya âyin veya kendilerine hass ritüellerle meşgûl oldukları yani uhrevî bir hâlet-i rûhiye içerisinde bulundukları zaman yapılan bir katliâmdır…
3. c) Gece klübünde yapılan o vahşî silâhlı tarama ise:

“Yılbaşı gecesini en iyi eğlenerek ve en cinli alkollerden çekerek ve en pahalı bir mekânda ve en uç ve keyifli bir noktada, bütün şehevî ve nefsî hislerimi bileyib galeyâna getirerek, doya doya ve dolu dolu nasıl geçiririm” diyen, sevgili ve hür irâdeli misafirlerimizin; işte böyle bir manzara içerisindeki zavallı insandaşlarımızın ma’rûz kaldığı; onlara karşı yapılmış, (b.kdan), üçüncü sınıf  ve pislik bir katliâmdır… Aynı zamanda bu, “Dost ve müttefik çok kıymetli gâvurların”, gözünü kan bürümüş Fetö-Nato-PKK ve DEAŞ cânilerine ihâle etdiği, bir kan dökme askerî manevrasıdır!!!.

Bilmem çok nâzik ve hâzık beyin mıntıkalarına arz u beyân eyliyebildik mi?

Binâenaleyh, bu 3 sınıf mekân, sahib oldukları “değerler ve müşterekler nokta-yı nazarından fevkal’âde farklı” mekânlardır… Bunu her zekâ seviyesindeki müslümanın değil, 5 kıt’adaki sıradan bütün beşer cinsinin dahî inkâr etmesine ihtimâl olacağı aslâ düşünülemez… Ancak, hangi terör katliâmı olursa olsun- ki biz arazîye uyarak bunlara terör demiş olsak da-bunların hiçbiri terör merör değil, YAHUDİ-HAÇLI SEFERİNİN, asrın kancık gâvurluğu ile kaşerlenmiş puştluğuna uygun harb şeklidir… Bu katliâmların cümlesi de, bir insanlık suçudur; ve tel’în edilmesi ve imhâsı içün de, mutlaka müdâfaa değil (taarruz) hâline geçilerek üzerine gidilmesi ŞART olan bir kahpelik çukurudur… Ankara, sağır sâbık şefin sanki burnundan düşmüşcesine duymamakda ne kadar ısrâr ve inad ederek iptidâî kelle manzarasına saplanmış olursa olsun, keyfiyet budur…

Onun içün Sarık cübbesine rağmen GÖRMEZ Bey’in gözüne dayatılmalıdır ki, saydığı 3 mekân arasında fark vardır, hem de mutlaka vardır!. Onun şu lâfında hiçbir hakîkat payı da yokdur:

“Bu insanlık dışı katliamın bir pazarda ve bir mabette yapılmasıyla eğlence yerinde yapılmasının herhangi bir farkı yoktur.”

GÖRMEZ zât-ı rûhânîsi, bir de, “şu şu ve şu noktalar hâriç fark yokdur” deseydi, belki biraz, o da biraz (ma’zûr) görülebilirdi. Fakat üstelik “HERHANGİ BİR FARK YOKDUR” diyerek, insanlığın (zekâ ve akıl cevherine) biraz nanik de yapıvermiş bulunuyor!..

Dünyâ’daki bütün (zekâsı muhtell) insanlara kadar merâmımızı anlatmak içün “2 kere 2=5 eder” diyenleri oturaklarına çakmak içün “4 eder” dercesine, mevzuu biraz daha devâm etdirelim; ve herhangi bir (zekâyı) değil de, bütün beşer zekâsını muhatab alarak bir de misâl verelim:

Allâh Azze ve Celle Hazretleri İslâm Coğrafyasındaki müslümanların huzûrunu kaçırmak, süflî ve iğrenç emellerini tahakkuk etdirmek üzere FETO-PKK ve DEAŞ gibi kiralık kâtilleri kullanan “Yahudi-Haçlı SEFERİ peşindeki Allâh’sızları KAHHÂR ism-i şerîfiyle kahreylesin” diye tadarrû’ ve niyazda bulundukdan ve ZALİMLERE beddua vazîfemizi îfâdan sonra…

Deriz ki, Kahhâr-ı Zülcelâl Azze ve Celle Hazretleri bu KLÜP katliâmını, (MUHÂL FARZ)  bütün RİCÂL-İ DEVLETİN Ankara’da bir bayram namazında Kocatepe Câmisinde bulundukları bir sırada yaratsa idi, (Mevlâ-yı Müteâl Azze ve Celle’ye bütün belâları üzerimizden def ü ref’ eylemesi ve bütün ma’sûm milletleri böyle HAÇLI kahpeliklerinden muhâfaza eylemesi niyâzımızla diyoruz) o zaman da sarık ve cübbeli DİB BAŞI zât-ı GÖRMEZ ve akletmez kişi, aynı nakârâtına devamla şöyle demeye hançeresi ve zekâsı ve rûhu ve kalbi ve dili  dönebilecek miydi:

“Bu insanlık dışı katliamın bir pazarda ve Kocatepe Câmisinde yapılmasıyla, eğlence yerinde yapılmasının herhangi bir farkı yoktur.”

Şimdi anladık mı ey, ANKARA havâlisinin zekâ fışkıran ve nice hadîsleri o kâtilbaşlarından AB ve onun “normları” beğenmiyor diye pirinç ayıklar gibi ayıklayan; ve ayıkladıkları hadîs-i şerîfler adedi ve keyfiyeti kadar da Allâh’ın HABÎBİ Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerini ve HÂLIK TEÂLÂ AZZE ve CELLE’nin Muazzez ve Mukaddes DÎN-İ CELÎLİNİ ADEME mahkûm eden; ve Rasûl-i Kibriyâ Aleyhisselâm ile Dîn-i Celîl-i İslâm’ı o nisbetde eksilten, eriten, didekliyen, parçalarını koparan, yok eden, tenkîs eyliyen ve küçülten çok bilmiş akıl ve zekâ küpü sarıklı ve cübbeli politik bürokratları!

Siz!

15 Temmuz, Beşiktaş, Kayseri, en son İzmir ve geriye doğru birkaç düzine HAÇLI saldırılarında kahpe dünyanın katletdiği  asker, polis ve sivil yüzlerce ANADOLU ÇOCUĞU garîbana ŞEHİD dediğiniz kadar, içkili GECE KLÜBÜ maktûllerine, neden ŞEHİD ve GÂZΠdiyemediniz?

Bu dünyâda kim Şehid, kim Gâzî, kim Niyâzî, buna kim nasıl karar verirmiş, neye göre verirmiş hiç düşündünüz mü?

Hani FARK yokdu?

Hani GÖRMEZ sarıklı ve cübbeliniz cihâna zekâ fışkırırcasına şöyle diyordu:

“Bu insanlık dışı katliamın bir pazarda ve bir mabette yapılmasıyla eğlence yerinde yapılmasının herhangi bir farkı yoktur.”

Ha Ortaköy’deki içkili fışkılı gece KLÜBÜNDE katliâm, ha Kocatepe Câmisinde bütün ricâl-i devlet secdede (!) iken!.

 Farketmez öyle mi?

Ha gece klübünde ha Sultanahmed Câmisinde millet rükû’da iken…

Ha içkili fışkılı gece klübünde, ha KÂBE’de kıyâmda iken…

Ma’bed demişdi GÖRMEZ, ha gece klübünde ha Fener ORTODOKS KİLİSESİNDE…

Ha içkili fışkılı gece klübünde, ha yahudi Başhaham Haleva’nın havrasında…

FARK YOK öyle mi?

ALLÂH muhâfaza buyursun, muhâl FARZ, şunca saydığımız ma’bedlerde katliâm olduğunu bir tasavvur edin!

Dünyâ, kilise ve havralarda katliâm olduğu zaman nasıl köpürür, nasıl kudurur, NATO nasıl piçlerini alârma geçirir, o zaman görürsünüz!!!. Dünyâ’nın altını üstüne getirirler…

Uydurma ikiz kule infilâkiyle bile o oğul Buch denen adam nasıl “Haçlı Seferi!”  diyerek kuduruvermişdi, unutdunuz değil mi?.

3) Sarık cübbeli politikacı GÖRMEZ, ne demişdi:

“Bu insanlık dışı katliamın bir pazarda ve bir mabette yapılmasıyla eğlence yerinde yapılmasının herhangi bir farkı yoktur.”

Fark yokmuş, hem de “HERHANGİ BİR FARK YOKMUŞ!”

Yiyene…

 Öyle bir fark var ki, etrafa GÖRMEZ olarak değil de GÖREN olarak bir nazar atfedilecek olursa:

1. a) 15 Temmuzda, Beşikdaş, Kayseri ve geriye doğru düzinelerce katliam kahpeliğindeNATO, neden BAYRAKLARINI YARIYA İNDİRMEDİ DE GECE KLÜBU KATLİÂMINDA İNDİRDİ?. Anadolu çocuğu asker, polis ve siviller DÜŞMANcebhesi; KLÜP ehâlîsi DOST kuvvetler öyle mi?. Bu FARK atanları GÖRMEZ GÖRMEZ Mİ?
2. b) Düğmeye basılmış gibi ve akapella koro hâlinde hatta Bremen Mızıkacıları gibi, CHP, K.K., ağzını yaya yamulta konuşan ve cadaloz kaynana hırsıyla gözleri intikam saçan o sarı karı, Barocu FEYZİOĞLU, o şirret tv’ler, o kahpe medya paçavraları neden-hâşâ min huzûr- “YAŞAM TARZI”diye cıyak vıyak krize girdiler?

Orada burada o (o. çocukları) ile kahvelere kadar sızıb, neden (tahrik ve kaşımaya), Türkiye’yi iç harbe sürükleme peşindeki HAÇLI gâvurlarıyla aynı frekansdan zart atmaya başladılar?

GÖRMEZ bunları iyi GÖRE!

FARK ÇOK, bay GÖRMEZ, görene!

FARK ÇOK, bay GÖRMEZ, köre ne?

“Abartı ve kabartı” eylemeden, Başvekîl Muâvini ve senin ÂMİRİN Prof. Dr. Torun Nu’mân Kurtulmuş Bey’i sen de, kendisi de iyi dinleyiniz:

“HERKESİN, USLÛBUNA DİKKAT ETMESİ LÂZIMDIR!”

Bay GÖRMEZ!

CHP başı ile dost olub makâmında onu yağlıyayım derken, bak işleri nasıl yahudi saçına döndürdün! KK’nun dostluğu mezara kadar değil, pazara kadar bile sürmez!

Sana onun, ya huyu ya suyu geçivermiş sanki!

Allâh Azze, ne kadar Yahudi-Haçlı parmağında terörist var, hangi mekanda hangi zamanda gayr-i meşrû’ olarak “İNSAN KANI DÖKEN, KATLEDEN”  FETO-NATO cinsi eşkıyâ var; devlet var, koalisyon var, dünyâ var, topunun da belâsını versin; KAHHÂR ism-i şerîfiyle kahretsin….

Âmin ve Selâmün Ale’l-Murselîn, Ve’l-hamdülillâhi Rabbi’l-Âlemîn…

Sarıklı Politikacı GÖRMEZ!

Sen de “âmin” de!

Strese (!) iyi gelir…

(İlk intişârı: 13.01.2017)

The post Görmez’e Göre: “Katliâmın Mabedde Veya Klüpde Yapılmasının Farkı Yokmuş!” appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(3)

Ahmed SELÂMÎ

Sâbık Diyânet İşleri Reisi Merhûm Ahmed HAMDİ Efendi:

“BİZ, ELHAMDÜLİLLÂH EHL-İ SÜNNET MEZHEBİNDENİZ.”

KAYNAK: (Diyânet İşleri Başkanlığı Yayınları No:31/16, İSLÂM DÎNİ, 14.BASKI, GÜZEL SANATLAR MATBAASI, ANKARA—1964, S. 49, satır: 26/27)

El’an DİB başında bulunan ve Bigiyef hayrânı
Sarıklı Parti Politikacısı GÖRMEZ:

“Kur’an’da ne sünnîlik var, ne şiilik var. Kur’an’da sâdece Müslüman olduğumuz var…. Mezhebe olan mensûbiyyetimizi, İslâm’a olan mensûbiyyetimizin önüne geçirdiğimizde, en büyük FİTNE ile karşı karşıya kalırız…” (17.6.2015) 

(Görmez bunu, Irak Şii Vakfı Divan Başkanı Abdulsahib Hüseyin El-Musavi ve
beraberindeki heyeti makamında kabul etti ve onlara söyledi.) 

1) RTE’nın, Hayrettin Karaman gibi telfikçi adamların te’sîrinde kalarak 5-6 senelik zaman içinde, sünnîlik ve şiilik gibi i’tikâdî temel esaslar bakımından aralarında nâmütenâhî zıddiyet taşıyan iki din anlayışını aynı kefeye koyarak reddedişi vâkıasını yaşadık ve yaşıyoruz. Viyana’da “Ne demek sünnîlik, ne demek şiilik, siz müslüman değil misiniz yâhû?” diyerek gürlemesi; ve son zamanlarda çok değişik mekânlarda:

 “Benim Sünnîlik diye, şiilik diye dînim yok, benim dinim İslâm! “Biz mezhebçilik noktasında ne şii dînindeniz, ne sünnî dînindeniz, o başka bir şey. Bizim tek dînimiz var; İslâm. Artık mezhep, meşrep, köken farklarımızı bir kenara bırakarak, tevhide ve vahdete sarılma zamanıdır!”

Deyişi de bir vâkıa…

Akıl hocalarından Hayrettin’in, 55 seneye yakın bir zamandır “mezâhibin telfîki” diye tutturması; kendisinin “müctehid” olduğunu Kanal 7 tv’deki A.Hakan’ın önünde i’lân etmesi; Batılılarca göklere çıkarılan ve masonluğu müseccel sâbık Mısır Müftüsü ABDUH’u “müctehid” i’lân etmesi; bir tv kanalında sorulan bir suale “Hanefîyeye göre mi İslâm’a göre mi cevab vereyim” diyecek kadar kendisini kaybederek zıvanadan çıkması, yani tv’lerle, “Hanefî “usûlü” ile İslâm’a varma yolunu İslamiyyet’in dışında apayrı bir dinmiş gibi gösterme (gözbağcılığı) ve iblisi bile şaşırtan hakâret ve küçümsemeleri; yıllardır Zaman gazetesi ve Fettoşist Abant toplantılarının güdücüleri veya demirbaşları arasında yer alışı; İbni Teymiye gibi cumhûr-ı ulemâya yüzlerce mes’elede tersleşib (guluvva) düşüşü..  işte bütün bunlar gösteriyor ki, SÜNNÎ dünyası, çok daha yukarılardaki (üst akıllar) tarafından, Beştepe merkezli bir hizâya sokulma veya ehlîleştirilme projesiyle karşı karşıyadır…

2) Bu endişe ve tehlikeyi kuvvetlendiren bir başka delîle de, Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü İbrahim Kalın nâmındaki zâtın bu projeye nasıl destekçi olduğu üzerinden veya böyle olduğu içün oraya getirilmiş olması vâkıasından vâsıl oluyoruz!. Mumâileyh, Dergah Mecmuasında ve kendi web sitesinde de neşredilen mülâkâtında “sünnîlik” usûl ve şahsiyetinden nefret eden ve kendi şahsî anlayışını “din” kabul edecek kadar da çizgi ve şîrazesi zıplamış îmân ve fikir kaçkınlarını, bakınız nasıl yüceltib takdîr ediyor? Onları, “İslam dünyasında İslami düşüncenin yeniden inşasına katkıda bulunmuş” mübârekler olarak nasıl selâmlıyor!. Ve onların, “yurt dışı tecrübelerinin oluşu ve islâmî düşüncenin (?) yeniden inşâsına katkılarda bulunmaları” ve bu adam veya madamların yurt dışına çıkarak oralardaki Batı kellelerinden nasıl irşâd olunarak “hür fikir, hür irfan ve hür vicdan” sâhibi çok kıymetli filozofik hürler olduğu nasıl takdîr ve takdîs ediliyor, nasıl hayranlıkla anlatılıyor, bunlara bir nazar atfedelim:

“Bu etkiyi Batılılaşma hareketleriyle sınırlamak eksik olur. İslam dünyasında İslami düşüncenin yeniden inşasına katkıda bulunmuş pek çok kişinin bu manada bir yurt dışı tecrübesi var. Cemaleddin Afgani, M. Abduh, Namık Kemal, Said Halim Pasa, Nureddin Topcu, Mevdudi, Seyyid Kutup, Ali Seriati, daha yakınlarda Fazlur Rahman, Ismail Faruki, Seyyid Huseyin Nasr gibi isimler ilk anda akla gelenler.”

Bay KALIN’ın ilk anda “İNCE aklına gelenler” bu kadarcık!. Hiçbirisi de “Ehl-i Sünnet” çizgisinde olmıyan, mezhebsiz, şer’î ilimlerdeki usûlleri tanımaz, Batı kafalı, mason veya masonik düşünceli, 14 asırlık İslâmiyyet’i aslâ beğenmiyen, reformist veya modernist, içdeki ecnebîler, kökü kemiren kurtçuklar…

Türkiye’de daha ne Tv ekranları ve İlahiyat-DİB hattında mostralık 5-6 düzinelik pahalı malzemeler de vardır ki, bunlar, “iyice kokusu çıkanlar” bölüğüdür diye, belki bu “İslâm’ı yeniden inşâ” yüksek mimar-mühendisleri kalemine uzak kalmışdır!.

Bu “İslâm’ı Yeniden İNŞÂ” projesi, asırlardır “İslâm düşmanlarının” en baş projesi olsa da, 1965’li senelerde Papalık ma’rifetiyle başlıyan “Hoşgörü-Diyalog” iblisliği ile yeniden ve birden parlamışdır!. Vatikan, en mükemmel Anadolu başbâyii olarak “Himmetzâde Fetokardinâle Hazıritlerini” en liyâkat ve ehliyetli bir (aktör) yani (hâdimü’l-nasârâ) olarak keşfedince, işlerin seyri bir başka fevkâl’âdelik arzetmişdi!. AKP kurmayları olan “Böyyük Osmanlı torunları” da, bu Vatikan Başbâyii adam ve madamlara “ne istediniz de vermedik” diyecek kadar bütün herşeyleri ile (devlet imkânlarını) emre âmâde kılmış; ve bu “haşhâşîlere” bütün “ihlâs ve samîmiyyet(!)leri” ile (müzâhir olub muâvenetler) takdîm etmişlerdi!. Herşeyin en ince (sırrı) ve (sihirli deyneği), dâimâ (haçlı batı)nın ma’nevî toprağını öperek ele geçirilebilirdi…

3) KALIN, İNCE ayar fikirleriyle, bakınız BATI’ya kaç derece zâviyeden başını yukarıya kaldırarak bakıyor:

“Bu düşünürlerin pek çoğu, Batı düşüncesini, onun güç ve zaaf noktalarını, iç tutarlılık ve tutarsızlıklarını yerinde görme imkânına sahip idiler.”

AKP kurmayları bile, o “yerli olma, Fransız kalmama” atar tutarlıklarında, ancak  bu kadar yerli olabiliyorlarmış ki, bunun sırrı da, okuduğunuz bu satırlarla çok iyi anlaşılmış oluyor. Ancak, “İslâm’ı yeniden inşâ’ edecek mimar mühendislerimizin” daha on kat “batıyı tanrılaştırma” arzu ve iştihası, gelecek şu satırlarda:

“Bu yüzden yaptıkları Batı değerlendirmeleri, İslâm ülkelerindeki ikinci-üçüncü sınıf kaynaklara dayalı yerme yahut methetme tavırlarından daha derinlikli ve kalıcıdır.”

İslâm ülkelerindeki bu ikinci üçüncü sınıf kaynaklara dayalı yerme- methetme tavırları nedir, bunlar mübhem ise de, anlaşılan o ki, Haçlı Batı gâvurunu “değerlendirmeleri” daha “kalıcı ve derinlikli” imiş!. 2 ve 3. Sınıf kaynaklar nelerdir? Bunların, bu kadar mübhem geçilmesi ne demek oluyor?. Batı’ya gidib onların içinden idrâkler toplayınca, bunlar neden kendi kendimize âid kıstaslarla değerlendirmelerin üstünde, “kalıcı ve derinlikli” oluyor?. Bizim elimizdeki edille, neden Batı’yı tanımakda nâkıs kalıyor?. İlâhî yol göstericilik, neden (beşerî) anlayış, tesbit ve hükümlerin seviyesine çıkamıyor?

4) Sünnîlikden arındırılarak ortaya çıkarılacak pîr ü pâk “Müslümanlık”, meğer ne “mühendislik” emekleri altında İNCE ayarcı KALIN adamlar elinde dokunuyormuş da, kimsenin haberi yokmuş!.

Hele islâmî usûllerin yerine konulan şu “Avrupalı Alexsandr’ın bağçesinden kendi bağçemizi dikizleme metodolojisi”, fevkal’âdenin de fevkinde bir “KALINSAL” ince buluş olsa gerek:

“Batı medeniyet havzasına yapılan seyahat –hem fiziki hem de zihinsel manada— kendi bahçenizin dışına çıkıp ona dışardan bakma imkânı sunuyor.”

Evet, artık “Yeni TÜRKİYE’deyiz” ve kendini bile kendi mekânından seyredemezsin!. Beştepe’deki “Milletin Evi”, millet adına, Kalın ile de olsa ince eleyib sık dokuma tezgâhlarıyla harıl harıl işletilmekde… İllâki “Batı medeniyet havzasına” gidib, oranın “kutsanmış toprağına” ayak basmalı ve “dışarının” takdîs edilmiş haçlı toprağını, havası ve suyunu, içine, ciğerlerinin bütün bronş ve bronşcuklarına çekerek, ne biçim mahlûk olduklarını ancak anlıyabilmeli; ve hele Anadolu müslümanları bunu, ancak bu usûllerle onların içinde yaşıyarak idrâk etmelidir! Postmodernist vatan evlâdı ciğerpârelerimiz, kendilerine Mösyö Alexandr’ın bağçesinden bakınca, nefs-i emmâresinin filimlerini ancak o zaman görme imkanının olabileceğini, rûhunun derinliklerine içirebilmeli; ve oraya, ancak böyle bir “kutsanışla” girib çıkınca, basîret kuvvelerinin de tam işliyebileceğine inanmalıdır!

5) KALIN, İNCE ayar “İslâm’ı yeniden inşâ” mühendisliğine, çok daha incelerden incelere inib dalarak ve “Saygıdeğer ve velî ni’meti REİS” adına şöyle devam eder:

“Bu illa da kendi bahçenizi başkasının gözlükleriyle göreceğiniz anlamına gelmiyor. Ama şimdiki postmodernistlerin korkulu rüyası olan “büyük resim”i görebilmek için, nisbi olarak yabancılaşmanız, uzaklaşmanız gerekiyor. Bu aydınların yaşadığı buna benzer bir tecrübe idi. Onların başarısı -tek tek yapılacak eleştiriler bir tarafa- iki medeniyet havzasının yarattığı gerilimi bir fırsat olarak görmeleri ve o dinamizmi İslam dünyasına taşımaları olmuştur.”

Allâh Azze’nin Muazzez ve Mukaddes Dîni, dinden îmândan anlamıyanların elleriyle oyuncak edilmiye terk olunursa, netîce böylesine vehâmet kesbedecekdir: “Kendi bahçenizi başkasının gözlükleri ile görmek…”

Receb Tayyib Bey’in SÖZCÜSÜ Saraylı Kalın’a göre “Postmodernist” ne idüğü belirsizleri ürkütmemek içün, yani hiçbir noktayı beğenmiyen, “ilkesizliği ilke edinmiş” renksiz, kokusuz, (tavşan b..u) gibi felsefî şübhelerle her şeyi biribirine karışmış mahlûkâtı ürkütmemek adına, “kendi bağçene yabancılaşarak ve kendinden uzaklaşarak bakman gerekiyormuş!”

Saraymodern ve egzantirik kelleden çıkdığı içün, anlaşılması da fevkal’âde zahmetli, bektâşi sırrı kabilinden helezonik ve entellektüel îmâlâtı cümle kalabalığı…

6) İşte bu kafalarla “Sünnîlik reddedilirken”, 15 asırlık İslâmiyet yerinde kalacak (!) ve bunu da postmodernizma mürîdânı “gönül hoşluğu” ve iç içe geçmiş felsefî helezonlarla yakalayıb, “iki medeniyet havzasınınYARATDIĞI gerilimi” öyle bir dinamizme çevirecek ki, bu, “İslâm dünyasına taşınacak”; ve 15 asırlık dînin yerine “yeniden inşâ’ edilmiş” bir din oturtulacak! Üstelik de bunu, her AKP’li yurtdaşla beraber bütün 80 milyon, aç karnına kaşık kaşık yiyecek; ve “Sünnîlik’den kurtulub sapına kadar Müslüman olacak!”

Ve bu ana usûl üzerinden giderek, herkes tanrısına yüzakıyla kavuşacakdır!. Hindular ineğin sidiğini içerek NİRVANA’ya kavuşurken, bu “postmodernizma” cenâhına da hoşgörü lutfedilerek, onların da başka Nirvana’lar bulub onlara kavuşması böylece mümkin olabilecekdir!…

Evet, Sünnîliğe bu aşk u şevk ile vur ki, geride ilâç içün birkaç fiske MÜSLÜMANLIK kırıntısı veya (ritüeli) kalsın!

Sâbık Diyânet REİSİ Merhûm Ahmed Hamdi Efendi, 1950 evveli o 6 kazıklı 27 senelik ŞEFOKRASİ devrinde bile:

“BİZ ELHAMDÜLİLLÂH EHL-İ SÜNNET  MEZHEBİNDENİZ!”

Derken, Beştepe Cumbaşkanlığı SÖZCÜSÜ Kalın Bey, “İslâmın yeniden inşâ’ edileceğinden!” bahsediyor!

7) Allâh Azze ve Celle Hazretleri’nin DÎNİNİ beğenmedin mi, yapacak tek bir şeyin kalır, o da Allâh Teâlâ’ya şöyle ünlenmendir:

“Eyyyy! Ulu Tanrı, biz seni değil, ammâ ve lâkin, senin dînini kusura bakma beğenmiyoruz! Bugün 15 asır evvelki şartlar yok. Sen bugünün şartlarına göre değil 15 asır evvelin şartlarına göre (Şeriat) göndermişsin! Olabilir, dalgın bir zamanına gelmişdir, bugün de işe yarar bir din olmasını hesablıyamamış olabilirsin! Biz bu açığı senin adına, ne yapıb ne edib kapatmak istiyoruz! Anınçün seninkinin yerine, postmodern darbe gibi, ne bileyim senin eksiğini tamamlamak gibi olacak amma olsun (sen kusurumuza bakma), ne yapalım, işte yıllardır seninkinin aynısının tıpkısı da diyebileceğimiz yeni bir din inşâ etmek peşindeyiz!. Bu i’tibarla sünnîliği rafa kaldırıb yerine Müslümanlığı (?) oturtacak, rahat olması içün de ZÂTINIZIN sıfât ve esmâsı hürmetine elimizden gelen kolaylığı iki elimiz kanda bile olsa senin hatırân hörmetine ona göstereceğiz! Hiç merak itme, emânet emîn ellerdedir! Canı, malı, ırzı, nesli, herşeyi “güvencemiz” altında o mübârek bir varlıkdır! Onu canımızdan aziz ve kıymetli bilib daha daha yeni dinler inşâ edilinceye kadar muhâfaza edeceğiz. Sabık DİB Başı (Ya.dakoğlu) veznindeki Bardakoğlu adamımız da, zaten bunu sarık cübbe altında bütün dünyâya alenen ve resmen ilân ederek aynen şöyle demişdi:

“Artık dini ve dindarlığı, geçmiş dönemlerde yazılmış kitabların satırları ve formatları içinde değil; dünyaya bakarak inşâ’ etmek ve ona göre çizmek istiyoruz!”

Ya.dakoğlu veznindeki Bardakoğlu, hiç değilse Saray SÖZCÜSÜ gibi anlaşılması bilmece çözmekden bin beter cümlelerden medet ummuyor; dümdüz ve her kellenin anlıyacağı “kurumsal” bir dil ve çene ile içini işte böyle boşaltıyordu!

8) Memleket içden ve dışdan azılı düşmanlarla çevriliyken, bu “yeni İslâm İNŞÂ’ ETME İŞİ” hemen ruznâmeye gelmese de, zülf-i yâre dokunulmasa ve ğadab-ı ilâhî celbedilmese olmaz mıydı?

Nedir bunca TEHÂLÜK?

DÂVÛDZÂDE Ahmed Efendi ile de, bir FİTEN VE firkat âteşi yüreciğinizi sûzân iderken! Çankaya ve Beştepe’nin yol güzergâhları, Anıttepe’ye tekmil vermeye bile fırsad vermeden, sola kıvrılır ve oradan sağa savrulur ve ayrılırken!..

Nerden çıkdı bu LUTER’e özenerek İslâmiyyet’i beğenmeme ve sünnîliği kovub, İslâm’sız İslâm “inşâ’ etme” hülyâsı?.

Şiiler de kendi nefs ü hevâlarından bir “İslâm inşâ’ ve ihtirâ’ eylediler” ammâ, bu etdiklerini kendileri de beğenmeyib dünyanın ve hele Sünnîlerin bu “edilenleri” görmemesi ve bilmemesi içün tutdular, bunları saklamak üzere “takiyye” yoluna gitdiler!. Saklamak, gizlemek, ketmetmek ve tersini göstermek… Yoksa güldürecek veya çileden çıkarıb, muhâtabları elinde ve önünde perişân olacaklar! Üstelik bu takıyyeyi, îmanlarının 6 şartından biri yapdılar!. Ne o, İslâm dışı İslâmlıklarını bu takıyye çarşafıyla örtecekler ve bütün uydurma, yalan, iftira, hakka iftirâ ve yamukluklar bu (takiyye) örtüsü altında gösterilmeden kalacak! Hindistan’da 5 asır kadar evvel Ekber Şah da muhtelif dinleri karıştırıb bir (kokteyl) hazırlatmak istediyse de, o da sökmedi!. Şimdi Ankara “Yeni bir İslâm inşâ’ ve ihtirâ’ eyleyecek” öyle mi?. Kolaysa ve yüzünüze gözünüze bulaştırmadan, altında kalıb pestiliniz çıkmadan bir şeyler yapabilecekseniz, işte meydân!.

Çarpılmıyacaksanız devâm edin!

9) Siz hiç duymadınız mı:

“Hakk sillesinin yokdur sadâsı,
Bir vurdu mu hiç yokdur devâsı!”

Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm “Sünnet ve Cemaat yolundan ayrılmayın” buyururken; Ashâb-ı Güzîn bu YOLDA iken; tabiîn, tebe-i tâbiîn, müctehidîn ve etbâı “ehl-i sünnet ve’l-cemaatiz” derken; CHP’nin en ceberut ŞEFOKRATLIK zamanındaki Diyânet Reisi Merhûm Ahmed Hamdi Efendi bile:

“BİZ, ELHAMDÜLİLLÂH EHL-İ SÜNNET MEZHEBİNDENİZ!”

Derken… 15 asırdır ümmet BUNU derken; siz, demiyeceksiniz ve yeni “İslâm inşâ’ edeceksiniz!” öyle mi?

Güldürmüyor musunuz?

Bu ne çoluk çocukluk, basitlik!

10) Hârun Reşid Cennetmekân’ın vefâtından sonra yerine geçen (veledleri) millete (mu’tezile bâtıllarını) dayatdı da ne oldu?. “Kelâm-ı Kadîm mahlûkdur demedi” diye Büyük SÜNNÎ Müctehidi Ahmed İbni Hanbel (Rahmetullâhi Aleyh) Hazretlerini boynuna ip takarak Bağdad sokaklarında dolaştıran ve işkence eden Abbasî itleri, kimin dilinde rahmetle anılıyor veya onlar şimdi çukurlarında anırıyor?. Lâkin Büyük İmam milyonların imamı olarak hâlâ îmân, amel ve ahlâkda YAŞIYOR ve YAŞAYACAK!

Siz, Kahhâr-ı Zülcelâl ve Azîzün Züntikâm olan Allâh Azze’nin Ulûhiyyet ve Rubûbiyyet MAKÂMINA MI GÖZ DİKTİNİZ?

Siz hâşâ, “ALLÂH BİZİZ” demek istemiyorsunuz değil mi?

Anlaşıldı!

“BİZ ELHAMDÜLİLLÂH EHL-İ SÜNNET MEZHEBİNDENİZ!”

Siz değilseniz, ne isterseniz olunuz, bizi ırgalamaz, herkes kendi tanrısı ne ise onu bilsin! Ama bizim üstümüzde ve ensemizde boza pişirme seansları irtikâb etmeyin! Çünki “Bizim SÜNNÎLİK diye bir dinimiz yok!” sözü çok ağır bir söz! Biz (hâşâ) “Bizim İslâm diye bir dînimiz yok, Sünnîlik diye bir dînimiz var” mı demişiz?. Hangi sünnî böyle demiş?. İnsanların üzerine (karabasan) gibi çökmek, onlara cebretmek ikrâh etmek, hangi (insanlığın ve ahlâkın) kânûnu olmuşdur?

Kimseye karışmayın, çarpılırsınız!

Zülf-i Yâre dokundunuz bir kere!

Bedelini, biribirinize düşerek de ödemeniz mümkin!

11) Milletin mezhebinden, dîninden size ne? Siz “din ve mezheb mimar-mühendisi misiniz?”

Sıkıysa ve erkekseniz, “mezhebçilik” yaparak kan döken kâtillere sesinizi yükseltin, parmak sallayın, gözdağı verin!.

Sünnîler ne zaman “mezhebçilik” yaparak eşkıyâlık kahpeliği ve cânîliğine soyunmuş?

Târih, kör olsanız, gene önünüzde, okutun!

Üç-beş telfikçi, mason Efgâni’ci, mason Abduh’çu ve mezhebsiz zibidinin, Ukbâ’da size fâidesi mi olacak? Onlar, MÜCTEHİD İMAMLARIN yerini alarak kendilerini PUTLAŞTIRMA hesâbındaki Müseylimetik megalomanlar!.. Sizin nüfûzunuzu kullanan şeytan sürüleri… Sizi kukla yapıb kullanma peşindeler, siz kukla mısınız?

Ne kadar bomboş adam ve madamlarmışsınız!

YAZIK!

(Mâba’di var)

(İlk intişârı: 04.05.2016)

The post (3) Sünnîlik Olmadan İslâm Mı Olurmuş, Gülünç! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed ZIYÂ

Geçen gün haberlerde rastladığım bir habere göre:

“Sosyal medyayı aktif olarak kullanmaya başlayan Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez, Twitter’daki son mesajında bir hadis hocası olarak her cuma günü takipçileriyle Hazreti Peygamber’in hikmetli sözlerinden bazı kesitler paylaşacağını duyurdu. Diyanet İşleri Başkanı Görmez, dünkü mesajında Hz. Peygamber’in “Güzel söz sadakadır, Allah’ın kullarına selam vermeniz sadakadır. Kardeşinizin yüzüne tebessüm etmeniz sadakadır.” ifadelerine yer verdi. Diyanet İşleri Başkanlığı, hizmet ve faaliyetlerini daha geniş toplum kesimlerine ulaştırabilmek amacıyla sosyal medyayı etkin olarak kullanacağını daha önce duyurmuştu. Bu kapsamda Görmez, Twitter’da ilk hadis dersini vererek bunu gösterdi.” [1]

Görmezin ne yazdığını da okuyalım:

“Dostlar, her cuma Sevgili Peygamberimizin hikmetli bir sözünü sizlerle paylaşmayı düşünüyorum, izin verir misiniz? 1- GÜZEL SÖZ SADAKADIR / 20 Ocak web aracılığıyla”[2]

Ne kadar masum görünen bir haber değil mi? Edille-i Şer’iyyenin dört delîlinden ikincisi olan hadîs-i şerîflere Diyânet sâhib çıkıyor ve onu “sosyal medyadan” bütün dünyaya “twitter” vasıtasıyla duyuruyor. Daha güzel bir hizmet düşünülebilir mi?

Ama bu buz dağının görünen kısmı…

Ya görünmeyen kısmında ne var?

“…Mehmet Görmez, … bir hadis hocası olarak her cuma günü takipçileriyle Hazreti Peygamber’in hikmetli sözlerinden bazı kesitler paylaşacağını duyurdu.”

Bu cümleden, Görmez’in ne yapmaya çalışdığını ve buz dağının görünmeyen kısmını görebiliriz.

Görmez bir HADİS HOCASI imiş ve Hazret-i Peygamber’in HİKMETLİ SÖZLERİNDEN bazı kesitler paylaşacakmış(!)

Hadîs Hocası olabilmek için Hadîs ilmini okumuş olması gerekir. Bırakalım hadîs ilmini okuyanı, bu ilmi okumayan bir şahıs bile Hâce-i Kâinât Aleyhisselam Efendimiz’in mübârek sözlerine “hikmetli söz” deyip geçilemiyeceğini bilir.

“Hikmetli sözler”, bir başka tabirle “hikemiyât”ın lügat ma’nâsı nedir?

hikemiyat. /A.i./ Hikmetle, felsefe ile ilgili şeyler, söz ve düşünceler.

hikmet. /A.i./ 1. Hakîmlik, feylesofluk. 2. Yüksek bilgi. 3. Sebep, gizli sebep: Allah’ın hikmeti. 4. Felsefe. 5. Ahlâkî söz, öğüt verici söz, kısa ve öğretici ahlâkî söz. 6. /es/ Fizik [3]

Hikmetler, hikmetli sözler; “halk sözleri”, “atasözleri”, “mitolojik sözler”, “ahlâkî sözler”, “kısa ve öğretici nasihat verici sözler”, hatta “felsefî sözler”dir ki, bu sözler, sâhiblerinin zihin mahsülleridir. Bu şahısların hangi dîne mensub oldukları mühim değildir, yeter ki söyledikleri sözler ders verici, nasihat verici olup derin hükümler ihtivâ etsin. Bu sözlerin bir kısmı ortaklaşa kabul edilmiş, bir kısmı da kaynağı bilinmeyen sözler arasında yer bulmuşdur.

Hadîs-i şerîflerin ıstılâhdaki ma’nasını ele alacağız ama evvela lügat ma’nâsına bir bakalım:

hadîs. /A.i./ 1. Hazret-i Muhammed’in söz ve davranışları; hadîs-i şerîf. 2.  Bu söz ve davranışları konu edinen ilim, ilm-i hadîs. (a.g.e.)[4]

Görüldüğü gibi lügatda da, hadîs-i şerîfler için “hikmetli söz, hikemiyât” kelimeleri geçmiyor.

Şimdi, Ömer Nasûhî Hocaefendi’nin “Dînî Bilgiler” kitabının 18. sahifesinden okuyalım:

İlm-i Hadîse Âit Sualler Ve Cevablar

1. SUAL: Hadîs ilmi neden ibâretdir ve kaç kısımdır?

CEVAB: “İlm-i Hadîs; Rasûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz’in mübârek hadîslerine müteallik yüksek bir ilimden ibâretdir. “Rivâyeten İlm-i Hadîs” ile “Dirâyeten İlm-i Hadîs” nâmiyle iki kısmdır.

Bundan sonra “Dirâyeten ilm-i hadîs” ve “Rivâyeten ilm-i hadîslerin” ne olduklarını izâhda bulunmuş.

Ardından 4. Sual olarak:

4. SUAL: İlm-i hadîsin mevzûu ve gâyesi nedir?

CEVAB: İlm-i hadîs’in mevzûu, maksûd olan ma’nâlara delâlet haysiyeti ile ehâdîs-i Nebeviyye’dir. Gâyesi de birçok ahkâm-ı İslâmiyyeye vukûf peydâ etmek, âdâb-ı Nebeviyye ile tezyîn-i zâta çalışmak, Rasûl-i Zîşân’ımızın emir buyurmuş olduğu şeyleri bilip ona göre hereketde bulunmak, kerih görüp men’ ve nehiy buyurmuş olduğu şeylerden de uzaklaşmağa gayret eylemekden ibâretdir.

5. SUAL: Hadîs-i şerîf neden ibâretdir?

CEVAB: Hadîs-i Şerîf; Rasûl-i Ekrem Efendimiz’in mübârek kavlinden, fiilinden veya takrîrinden, ya’ni bir şeyi görüp de sükût buyurmuş olduğundan ibâretdir. Cem’i ehâdîsdir.[5]

Ömer Nasûhi Efendi Hazretlerinin bu kitabı müftülük, vâizlik ve hayrat hademeliği imtihanlarına girecekler için yardımcı kitab olarak hazırlanmışdır. Bütün bunları, Görmez’in bir “hadîs hocası!” olarak bilmemesi mümkün mü?. Eğer mümkin denirse, bir hademe-i hayratdan müezzin kadar hadîs-i şerîfin ne demek olduğunu bilmiyor!. Fakat bütün müftü, vâiz, imam ve müezzinlerin reisi makamında sarık ve sırmalı cübbesiyle oturuyor!..

O halde işin içinde ne var?

“Müslümanlar”, Rasûlullâh aleyhisselâm Efendimiz’in mübârek sözlerine ne zamandan beri “hikmetli sözler” diyor? Diyanet işlerinin başına, “hadîs-i şerîfleri ayıklama” misyonuna baş koymuş bir “hadis hocası!” geçtiğinden beri mi?!.

“Hadis hocası!”, “Hazreti Peygamber’in hikmetli sözlerinden bazı kesitler paylaşacak” mış…

“bazı kesitler” ne demek?

Ya’ni tamamını değil, kendisinin münasib gördüğü kısımlarının münasib gördüğü kadarını mı “paylaşacak?..” Ya’ni Allâh’ın Habîbi Sevgili Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem  Efendimiz’in mübârek hadîs-i şerîflerine “hikmetli sözler” diyerek hakâret etmekle beraber onları ketmederek, gizleyerek ve görmez’ce görmezden gelerek sansürleyecek mi?

Bütün bu gayret ne için?

Bilindiği gibi Edille-i Şer’iyyemiz dörtdür: birincisi: Kitâb-ı Kadîm Kur’an-ı Kerîm’dir. İkincisi Rasûlullâh’ın Ehâdîs-i Şerîfeleri’dir. Üçüncüsü: İcmâ’-i Ümmet’dir. Ve dördüncüsü de: Kıyâs-ı Fukahâ’dır.

Osmanlı Devleti’nin yıkılmasıyla hilâfeti de kaldırdıkdan sonra “yersiz ve yurdsuz ve bilhassa sâhibsiz kalan müslümanlar”ın edille-i şer’iyyelerine taarruz başlamış ve  bu güne kadar da bütün hızıyla devam etmektedir. Şeriâtı anlamak ve hayatımızı onun emir ve yasaklarına göre tanzim etmekde dördüncü ve üçüncü delillerimiz olan kıyâs-ı fukaha ve icma’-i ümmeti yıkma çalışmaları, kendilerini memnûn eden bir seviyeye gelmiş olmalı ki, sıra ikinci delilimiz olan Hadîs-i Şerîflere gelmiş görünüyor.

Günümüzde maalesef icmâ-i ümmet ve kıyâs-ı fukaha delîlleri ortadan kaldırılmış, bunları soran, araştıran çok azalmış bulunuyor. Halbuki icmâ’-ı ümmet delilinin ne kadar kuvvetli bir delil olduğunu Şeyhulislâm Mustafa Sabri Efendi “Hezeyan Toptancıları” nâm yazı dizisiyle “Yarın Gazetesi”nde (25 Mayıs 1925) tarihinde ne kadar güzel buyurmuş, okuyalım:

“-… Çünki Dîn-i İslâm’da tesettür-i nisvân’ın da teaddüd-i zevcâtın da vücûdu, icmâ’-ı ümmet delîline müstenid olarak münâkaşa götürmeyecek sûretde ma’lûm olan zarûrât-ı dîniyyedendir. Âyetleri kendi zu’mlarınca (bâtıl zannlarınca) te’vîl etseler bile icmâ’ı te’vîl edemezler. Buna hile girmez. Usûl-i fıkıh ulemâsının “icmâ’, âyete, hadîse takdîm olunur” tarzındaki kâidelerinin hikmetini ben vaktiyle anlayamamışdım. Zamanımızdaki dinsizlerin hüsn-i niyete makrûn olmayarak bu mes’eleler hakkında teşvîş-i efkâra (fikirleri bozmağa) çalışmaları o kâidenin hikmetini bana anlatdı. Şimdi onlar, ayetleri eğib bükerek arzularına göre istedikleri kadar ma’nâ arasınlar. Beri tarafdaki icmâ’-ı ümmet sarâhatlerine karşı nasıl çâre bulacaklar? Onlara kalsa, Ramazan orucunu bile Kur’ân-ı Kerîm’in âyetine istinâden ilgâ ederek onun makâmına fidye-i savmı ikâme edeceklerdi. Lâkin boşuna yorulmasınlar! Ramazan orucunun farz-ı kat’î olduğunda müslümanların şübhesi yok ki, Kur’ân-ı Kerîm’den başka bir kaçamak yolu çıkarub da onları şübheye düşürmek kâbil olsun.!”[6]

“-Âyetleri kendi zu’mlarınca (batıl zannlarınca) te’vîl etseler bile icmâ’ı te’vîl edemezler. Buna hile girmez.” Buyuruyor büyük Şeyhulislâm Merhûm.

İcmâ’-ı ümmet delîli sapasağlam ayakda kaldığı müddetce içerisine hile karışdıramayacaklarını anlayan dinsizler, bu delîli tamamen unutdurma gayret ve çabası içerisine mi girmişlerdir?

Sıra Hadîs-i Şerîfler’i te’vîl etmeye mi gelmişdir?

Hadîs-i Şerîfleri tefsir eden muhaddislerin kıymetli eserleri dururken, müslümanlar, adı üstünde Görmez’in hevâ ve hevesine göre te’vîl etdiği ve işine gelmeyen yerleri görmezden geldiği  “twitter hadis derslerini” takib etmez; ve osmanlı ulemâsından icâzeti olmayan hiç kimsenin “ders”lerine de aslâ i’tibâr etmezler…

Müslümanlar, uyanma vakti hâlâ gelmedi mi? Artık uyanalım ve silkinelim, zîrâ yakında sıra Âyet-i Kerîmelere de gelecekdir…

İskilibli Merhûm Muhammed Âtıf Hoca Hazretleri, Mir’atu’l-İslâm nâm akâid kitabının 55. sahifesinde, kıyâmetin büyük âlametlerini sayarken 9. maddesinde:

“9. Kur’ân-ı Kerîm mushafların sahifelerinden, insanların kalblerinden silinmesi”[7]

Buyuruyor.

Rabbim cümlemizi bu felâketlerden korusun.

[1] http://www.memurlar.net/haber/215702/ (yukarıya çık)

[2] https://twitter.com/dibmehmetgormez  (yukarıya çık)

[3] D.Mehmet DOĞAN, Temel Büyük Türkçe Sözlük, baskı:1994

[4] (a.g.e.)

[5] Ömer Nasûhî Bilmen, Dînî Bilgiler Sualli – Cevaplı, tab’ı:1971, sh.18.

[6] Şeyhulislâm Mustafa Sabri Efendi, Yarın Gazetesi, 25 Mayıs 1925, (“Hezeyan Toptancıları” nâm yazı dizisi) osm.cild sh.90 dft.sh.151-151

[7] İskilibli Muhammed Âtıf Hocaefendi, Mir’atu’l-İslâm, tab’ı:1332, sh.55

İlk intişârı: 26.01.2012

The post Görmez Müslümanları Da Görmez Bilmesin appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.