“Kadınlar dayak yiyorlarsa şükretsinler” diyen Sosyal Doku Vakfı Başkanı ve İlahiyatçı Nurettin Yıldız‘ı, kamuoyunda Cübbeli Ahmet olarak bilinen Ahmet Mahmut Ünlü ziyaret etti. Cübbeli Ahmet’in, Nurettin Yıldız’ı “Ehli Sünnet dışı” ilan etmesinin ardından bu ziyareti yapması dikkatlerden kaçmadı.

Ziyarette İHH İnsani Yardım Vakfı Başkanı Bülent Yıldırım ve İslamcı Siyer Vakfı kurucusu Muhammed Emin Yıldırım ve gazeteci Nevzat Çiçek, ‘Pantolon giyip okula giden kızlar cehennemlik’ diyen İhsan Şenocak da bulunuyordu.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın çok sert eleştirdiği Nurettin Yıldız’ı, Cübbeli Ahmet’in ziyaret etmesi dikkat çekti. Öyle ki kadınlara ve çocuklara yönelik şiddeti kınayan Erdoğan, bunun kültürümüzde bir yeri olmadığını söyleyerek, “Bazılarının dikkat çekmek için kavramları eğip, bükerek söyledikleri sözlerin hiçbir kıymeti harbiyesi yoktur” demişti.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli de Nurettin Yıldız’a  “Meczubun biri çıkıp kadınlara kocalarından dayak yedikleri için şükretmeleri gerektiğini söyleyebiliyor. Bunu diyanet adına yapabiliyor. Ne ara bu kadar sapık türedi” diye tepki göstermişti.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın “İslam’ın Güncellenmesi” konusunda yaptığı çıkışın ardından bu ziyaretin gelmesi de “Dinciler Erdoğan’a karşı birleşiyor mu” sorusunu da akıllara  getirdi.

Geçen gün Dünya Kadınlar Günü Programı’nda konuşan Cumhurbaşkanı Erdoğan, son dönemde Nurettin Yıldız gibi ilahiyatçıların, kadınlara yönelik sözlerine sert tepki göstermişti. Erdoğan, din adına ortaya çıkarak kadınlar hakkında İslam’da yeri olmayan içtihatta bulunduklarını söylediği kişileri “marjinaller” olarak nitelendirerek, “İslam’ın güncellenmesinin gerektiğini bilmeyecek kadar da aciz bunlar. Siz İslam’ı 14 asır öncesi hükümleri ile bugün uygulayamazsınız. Beni birçok hocaefendi tefe koyacak o ayrı mesele. Rabbim bizi tefe koymasın” diye konuşmuştu.

İşte Cübbeli Ahmet’in sosyal medya hesabından paylaşılan o buluşma:

NEVZAT ÇİÇEK’TEN AÇIKLAMA

Nevzat Çiçek buluşmaya ilişkin sosyal medya hesabından açıklama yaparak, “moderatörlük yaptım” dedi.

Nevzat Çiçek’in Twitter’dan attığı mesaj şöyle:

CÜBBELİ AHMET DAHA ÖNCE NE DEMİŞTİ?

Nurettin Yıldız’la sohbete giden Cübbeli, daha önceki fetvalarında “Nurettin Hoca’nın sohbeti dinlenmez” demişti.

“O da diyor ki ‘Allah yerde midir gökte midir’ sorusuna, ‘Bu iş ihtilaflıdır diyen adam ehli sünnet olur mu?’ diyor. Ben Nurettin Hoca’nın böyle bir konuya girdiğini veya cevap verdiğini bilmiyorum. Bir sitesi var herhalde her şeye fetva veriyor. Ben de dedim ki sesini arayın. Sesini bulamayınca dedim o zaman resmi bir adresi vardır herkesin. Resmi adresinden yayınladığı bir fetva vardır. Bunun üzerine getirdiler fetvayı. Çok büyük bir sıkıntı doğdu.

‘Bazı Müslümanlar Allah her yerdedir diyor, bazı Müslümanlar göktedir’ diyor doğrusu hangisidir demiş soruyu soran. Cevap ise ‘Bu asırlardan beri tartışılıyor.! Hobbala… Allah ne yerdedir ne göktedir, Allah mekandan münezzehtir. Tartışıldığını bile ilk duyuyorum. Tartışılıyor Vahabilerle Ehli Sünnet arasında tartışılıyor. Ehli Sünnet arasında böyle bir tartışma yok.

“BİR HOCA BÖYLE KONUŞMAZ”

‘Bu meseleyi kimse halledemedi’ diyor. Böyle bir din olabilir mi? Allah’ımızın sıfatıyla ilgili bir konuyu kimse halledememiş. İlmi bir cevap değil bu. Bir hoca böyle konuşamaz. Bizim dinimizde bu konu açıktır.

‘Ehli sünnete göre 2 görüş var’ diyor. İbni Teymiyye’nin görüşünü Ehli sünnet görüşü olarak empoze ediyor halka. Bir tanesine göre Allah göktedir diyor. Ehli sünnette böyle diyen bir alim yok. Millete yanlış bilgi vermeyelim. O zaman açıkça söyle. Ben bir kitap hazırlıyordum zaten. ‘Allah gökte değil’ kitabın adı.”

“DİNLEMENİZE BEN FETVA VERMEM”

Cübbeli Ahmet, “İhsan Şanocak, Metin Balkanlıoğlu ve Mehmet Talu gibi Hocalarımız Asla Nurettin Yıldız ile Kıyas Edilemez!” notuyla paylaştığı videoda ise “Kimleri dinleyeceğimize dikkat edelim. Kimlere fetva soracağımıza dikkat edelim. Allah muhafaza da koca karıların, nenelerin bildiği Allah gökte değil, Allah mekandan münezzehtir şeyini bile bu hala halledilmedi, gökte diyen de Allah’a hürmet ediyor diye konuşan yazan bir kimseyi dinlemenize ben fetva veremem. Çünkü itikadi konu. Ben burada durmak zorundayım” ifadelerini kullanmıştı.

The post Cemaat ve tarikatlar Erdoğan’a karşı birleşiyor mu? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

FETÖ, TAKİYYECİLİKTE, “İTİBARDAN TASARRUF ETMEDEN” SARAY VE KÖŞKLERDE YAŞAYAN “HADDİNİ BİLMEZ” KASIMPAŞALI RECEP’İN ELİNE SU DÖKEBİLİR Mİ?

The post Fetö, Takiyyecilikte, “İtibardan Tasarruf Etmeden” Saray Ve Köşklerde Yaşayan “Haddini Bilmez” Kasımpaşalı Recep’in Eline Su Dökebilir Mi? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

YİNE ATATÜRK.. NE ALÂKASI VARSA?

Erdoğan 1922 tarihli basit bir gazete haberine değil, bu rapora baksa daha iyi olur.

Büyükelçi’nin bu raporu doğruysa (ki doğru olmaması için bir neden yok, çünkü Atatürk’le bizzat görüşüp hayat hikayesini yazmış, kitabı Atatürk döneminde Türkçe’ye tercüme edilmiş), Atatürk’ün dinî konularda çok bilgisiz kalmış olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, Büyükelçi’nin “… ben de gitgide Kuran‘ın Türkçe okunmasını teşvik etmesinin sebebinin Kuran‘ın Türkler arasında gözden düşmesi olduğu neticesine varıyorum” şeklindeki ifadesini, Kâzım Karabekir Paşa’nın şahitliği doğrulamaktadır.

Uğur Mumcu’nun “Kazım Karabekir Anlatıyor” adlı kitabında naklettiği gibi, Mustafa Kemal, Kâzım Karabekir’e Kur’an için “Arap oğlunun yâveleri” diyebilmiştir.

Bu kadar yakışıksız, ölçüsüz, çirkin ve seviyesiz bir dil kullanabilmiştir.

Kur’an‘a, yani Allahu Teala’nın kitabına, Hz. Peygamber s.a.s.’e, yüz milyonlarca müslümanın inancına, bu milletin mukaddesatına hakaret edebilmiştir.

Kâzım Karabekir Paşa’ya karşı böyle konuşabilen bir adamın elin gâvurunun yanında Yunus Emre gibi sofu olmayacağı malumdur.

Evet, Büyükelçi’nin de naklettiği gibi, Mustafa Kemal’in bütün dini eğitimi küçük çocukken anasının zoruyla aldığı basit bir din dersinden ibaret.

Zübeyde Hanım’ın baskısıyla küçük yaşta anlamadan biraz Kur’an okumuş ve orada kalmış.

Daha sonra da, Kur’an‘ı anlamak için kafasını yorma zahmetine katlanmamış.

Bu, Tebbet Suresi hakkındaki yorumundan anlaşılıyor.

Sadece on saniye düşünme zahmetine katlansaydı, bedduanın zayıflar tarafından güçlüler için yapılabileceğini, güçlülerin zayıflar hakkındaki benzer ifadelerinin ise hüküm ve takdir anlamına geleceğini idrak edebilirdi.

Bir köle, bir vali için “Boynun kopsun” derse, bu, beddua olur.

Bunu, mesela Fatih, Timur ya da Cengiz gibi bir hükümdar söylerse, o vali hakkındaki fermandır.

Boynu vurulur.

Fatih, Çandarlı Halil Paşa’nın boynunu vurdurmuştu. Boynunu vurdurduğu tek sadrazam (başbakan) da o değildir.

Evet, Tebbet Suresi, Kur’an‘ın mucizelerinden biridir. Allahu Teala’nın Ebu Leheb hakkındaki hükmünü bildirir: Bu dünyada eli kuruyacak, ahirette ise ateşe atılacaktır.

Nitekim Ebu Leheb, eli kuruyup cesedi kokarak ölmüş, cesedine yaklaşamadıkları için defnedememişler, üzerine duvar yıkmışlar, mezarı o duvar yıkıntısı olmuştur.

Erdoğan‘a tavsiyemiz, Atatürk’ten bu şekilde bahsederek Atatürkçü ve Kemalist taifeden aferin almaya çalışacağına, doğruları söyleyip (ya da hiç olmazsa yanlışları söylemekten vazgeçerek, hakkı söyleyemiyorsa bari susarak) önce Allahu Teala‘nın ve sonra muvahhidlerin desteğini kazanmaya çalışmasıdır.

Kişi sevdiği ile beraberdir. Ebu Leheb’in elinin derdine düşen Atatürk’le haşrolmak istiyorsa, bu tür konuşmalarına devam edebilir.

Paşa gönlü bilir.

(09.12.2017)

Kaynak: https://tenbih.wordpress.com/2017/12/09/yine-ataturk-ne-alakasi-varsa/

The post Yine Atatürk.. Ne Alâkası Varsa? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

The post Diyanet’in FETÖ Raporu Açıklandı appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(2) 

Ahmed SELÂMÎ

İslâm ve mezhebler târîhi akıllı ve anlayışlı bir gözle tedkîk edilmeden, sünnîlik, şiilik ve vehhâbîlik gibi mezheblerin hakîkatı aslâ anlaşılamaz; ve bu bablarda serdedilen sözler, hiçbir ciddî ve ilmî temele dayanmadığı içün de,  sâhiblerini gülünç vaz’iyyete düşürür! Hele tamâmen yevmî ve kirli politikaların malzemesi yapılmak üzere adı geçen mezheblere “tepeden dayatıcı ayar mühendisliğine” kıyâm etmek, çok daha abes, hatta İNTİHÂR DERECESİNDE (tehlikeli) bile olabilir…

İhtisâsı olmıyan (politika cambazı) adam ve madamların, böyle hassas ve mühim mevzulara, fincancı dükkanına dalan fil gibi girmeleri, son derece çirkindir… Üstelik şu ihtisas asrında, bilmiyenin, “Biliyorum, hem de çok iyi biliyorum!” havalarına girerek ortalığa atlaması, hele bir takım inançlara son derece kaba davranması; ve hatta onları “yok saymaya” müncer olucu bir takım elfâz ile boy göstermesi, onları tahkîr etmek ve aşağılamak noktalarına kadar da düşülebiliniyor demekdir ki, bütün bunların yekûn hânesi cidden korkunç bir manzara ortaya koyar… “Eşcinsel vatandaşlarımızın haklarını güvence altına almak şartdır!” diyebilen (devletlû) efendilerin, bunun binde biri kadarcık bir insaf ve insanlıkla “Sünnîlerin sünnîliklerine saygılı olmayı güvence altına almamız şartdır!” diyemeyib, tam tersine onları ve sünnîliği aşağılamaları, cidden bir büyük fâciadır, korkunç bir savrulmadır…

Hangi sünnî, böyle bir rejimi yaşatmak içün onlara (oy) vererek müdâfî olmayı (îmânına) yedirebilir?!

İslâmiyyet’in daha (elifinden) haberi olmıyan adam ve madamlara biraz bu (elifden) bahsetmek lüzûmu bedâhat kesbetmiş bulunuyor!. Politika dedikodu ve çalkalanıb dalgalanmaları arasında 10 senede 10 sahifecik mu’teber bir (akâid) kitabını eline bile almakdan mahrûm; nice ifsâd çukurlarında ömrü geçmiş ve adı (Haltettine) çıkmış bir sürü adam ve madamları müşâvir (kurbağacasıyla sıvaşman vezninde danışman) veya fahrî “şeyhülislâm” ta’yin eden; ve onların yamuk ağızlarına bakan nice devlet adam ve madamları var ki, kaş yaparken (göz) değil, KALB ve BEYİN bile çıkarıb oydukları vâkıasıyla karşı karşıya bulunuyoruz!

Gelelim, muhtaclarına “Dîn Dersi” heceletmiye:

İslâmiyet: 1) Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’ın tebliğini, O’ndan alıb insanlara ve müslümanlara taşıyan başda ASHÂB-I GÜZÎN (Rıdvânullâhi Teâlâ Aleyhim Ecmaîn) Hazerâtı en başda olmak üzere, tâbiin, tebe-i tâbiin ve müctehid imamların mücerred vaz’-ı ilâhî olan, Kitab, Sünnet ve İcmâ’ delillerine müstenid nebevî usûl ve ictihadlarını; 2) Allâh’ın Sevgilisi Aleyhisselâm’ın (Ruhâniyyet âlemini ve nefs terbiye ve zikir ta’limlerini ) içine alan ve bu (bâtınî) vechesini müslümanlara taşıyan, gene sımsıkı o ashâb bağlısı ve Şerîat’a kıl kadar muhâlefet taşımıyan TASAVVUF pîrânının usûl çizgisini, mutlaka içine alarak kuşatan bir dîndir…

Bu iki ana temelin altını oymıya çalışarak köstebekleşen kim olursa olsun, O’nun Müslümanlığı, Müslümanlık karşısında merdûd bulunur; 15 asırlık tebliğ, tatbîkât ve tahkîkât, kat’iyyen bunun isbât vesîkasıdır…

Bu iki temel esâsı (ana hattı) kendisine olmazsa olmaz kabul eden ana yol (sırât-ı müstakîm), “Sünnet ve Cemaat EHLİ=Sünnî” yolu olarak Allâh Rasûlü Aleyhisselâm Efendimiz Hazretleri’nin mutlak emir, ta’lîmât ve tebliğleri ile başlar; ve Kıyâmet’e kadar yaşayacağında reyb ü şübhe olmıyan bir hakîkat hâlinde de devâm eder…

Ulemâ-yı İslâmiyye, Rasûl Aleyhisselâm’a tebean, buna: “Fırka-yı NÂCİYE=Kurtuluş Yolundakiler=Tek İslâm çizgisindekiler=Sünnet Ve Cemaat ehli=Sünnîler” demiş; ve bunun dışında kalarak, kendisini, şu veya bu vesîleyi öne sürüb bahâne ederek “müslüman” adına nisbet edenlerin tamâmını da, “fırka-yı dâlle=dalâlet mezhebleri, fraksiyonları” olarak ikiye tasnif buyurmuşdur…

 Bu i’tibarladır ki, Peygamber vârisi ulemâ, dalâlet yollarının, îmânî, siyâsî, fiilî ve ahlâkî noktalarda “küfre müeddî i’tikadlar” taşıması hâlinde de, onların, ebeden “nâr-ı cahîmde” olacaklarını muhalled eserlerine dercederek cihâna duyurmuşlardır… Binâenaleyh, yukarıda beyân etdiğimiz gibi, (Sünnet ve Cemaat Ehli) hâric, diğerleri, sonradan bir takım siyâsî veya felsefî sebeblerle ortaya çıkmış (çakma), ana yoldan ve îmânı zarûrî temel esaslardan ayrılmış yamukluklardan (mezheblerden) ibâret, İslâm esas ve hakîkatı karşısında hiçbir kıymet ifâde etmiyen, göz külleyici, Sırât-ı Müstakîm dışı bir takım kümeleşmelerdir, o kadar…

Şia mezhebi, Hazret-i Ali Kerremallâhu Vecheh Hazretleri’ni,  San’alı yahudi hahamı Abdullah İbni Sebe’nin mücerred müslümanlar arasına (fitne) sokma kasdı ile tanrılaştırmasıyla başlar. Kısa bir zaman sonra da, Ali Kerramallâhu Vecheh Efendimiz Hazretleri’nin soyundan gelen nesillerini (12 imamı), papalıkda olduğu gibi aynı “lâ yuhtî velâ yüs’el” bir (Ruhbân) sınıfına sokması ile devâm eder…

Vâsıl İbni Atâ’nın, Büyük Müctehid Hasan-ı Basrî (Rahmetullâhi Aleyh) Hazretleri’nin talebesi iken, (kebîre) mes’elesini, sonraları daha başka mevzûları da çığırından çıkararak (aklı heykelleştirmesi=İslâm içine rasyonalizma zakkumu dikmesini) ve böylelikle de sapıtmasını geçelim…

 Hâricîlik gibi Hazret-i Ali zamanının ilim ve nasihat tanımaz, mukaddes nebevî hattı derinlikden ıskât ederek vahşî bir satha mahkûm etdiren ve “tekfirci” müfrit sapıklarını da bir kenara bırakırsak, bugün en ziyâde sesi duyulan Vehhâbîlik…

 Âhıret’e irtihâl ve intikâl eden bütün enbiyâ (ruhâniyyetleri) de dâhil, madde ötesine geçen varlığı câmid ve beş paralık kıymeti olmayış hükmüne mahkûm eden;  7 asır evvel yaşamış İbni Teymiye ve İbni Kayyım’ın uydurduğu ve bidâyet-i İslâm’daki “selef-i sâlihîn” ile aslâ alâkası olmıyan “selefîlik” üzerinden, 18. Asr-ı mîlâdîsinde İngiliz parmakları ile Osmanlı’nın başına GÂİLE çıkarmak üzere (projelenmiş); ve diğer bütün (fırâk-ı dâlle) gibi, kaynakla irtibatları bulunmıyan; tamâmen (çakma), derinliği olmıyan, satıhdan ibâret, ruhâniyet tanımaz, kupkuru, inceliği olmıyan kaba saba, başlangıcı ve temelleri kan dökerek atılmış  vahşî bir  sapıtış, fırâk-ı dâlleden bir mezheb… Öyleki, “nakşî geçinen” İskenderpaşa mürîdi Müteveffâ Erbakan’ın, 1974’deki Ecevit koalisyonu zamanında,  kendisiyle “Kültür Andlaşması” yapacak kadar kıymet verdiği bir mezheb veya bir nesne!.

İmdi, Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm Efendimiz Hazretleri’nin bizzat “73 fırka hadîsi” ile haber verib bütün sahâbîleri de içine alan o “hatt-ı müstakîm”, Allâh Dîninin tâ kendisi olduğu hâlde, ASHÂB-I GÜZÎN, tâbiîn ve tebe-i tâbiîn üzerinden müctehîdîn hazerâtına intikâl etmiş; ve onların, ma’lûm dört büyük ve kâmil müctehid imamı tarafından; ve onların, mübârek ve son derece muhkem usûlleri ve akıl almaz gayret ve çalışmaları ile TEDVÎN edilib kitablara geçirilmek sûretiyle, muazzam bir mahfaza içine alınmış; ve nesilden nesile ve asırdan asıra intikâl etmişdir… Bu intikâl, diğer mezhebler gibi (çakma) ve “sonradan peydahlanma” bir keyfiyetden mutlak olarak münezzeh, İslâmiyyet’in tâ kendisidir… Buna, 15 asırdır “Ehl-i Sünnet Ve’l-Cemaat” mezhebi denilmesi, diğer (bâtıl ve fırâk-ı dâlle)den ayrı tutulmasını te’mîn zımnında (alâmet-i fârıka) olsun kabilinden söylenmiş, temyiz edici bir vâsıta olarak görülmelidir. Bu mezheb lâfzını, diğer mezhebleri de ifâde eden sıradan bir (mezheb) mefhûmu ile tev’em kabûl etmek, son derece yanlışdır… Diğerleri, mutlak ma’nâda İslâm’dan ayrılan yol ve kollar ma’nasında birer mezheb ise; (Sünnet ve Cemaat Ehli) denilen kol, İslâmiyyet’in devamı demek olan biricik ANA YOL’dur, başka hiçbir nesne aslâ olamaz…

Bu i’tibarla, (Sünnet ve Cemaat Ehli) yani (SÜNNÎ) dediğimiz müslümanları, “şii, vehhâbî, mu’tezile, havâric v.s.” derken ifâde edilen birer mezheb müntesibi gibi, sıradan bir mezheb mensûbu kabûl etmek, aslâ mümkin değildir…

Aksi takdirde, yüksek tepelerden estirilen “Ben ne sünnî ne şiiyim, benim dinim sünnîlik değil, sünnîlik diye bir dîn yokdur, mezhebler fitne unsurudur, parçalanma bölünme sebebidir” gibi ayarsız, hılâf-ı hakîkât lâflar ve fikir ve ilim mahrûmu sözler, şuraya kadarki izâhlarımızdan apaçık anlaşılacakdır ki, ne kadar “müslümanım” denilmiş olunursa olunsun, “Ben müslüman da değilim, şii de değilim” demek gibi çok menfî ve çirkin ma’nâları ifâdeye müncer olabilecekdir!

Hem, “laik, dembokrat cumbokrasi teslisine tapılacak”; hem de böyle sünnîli şiili lâflar içine dalınacak… Birinin menşei mücerred VAHY, ötekininkisi sâdece ve her cins (AKIL) olan zıddeyni ictimâ’ etdirme (!) garâbet ve muhâliyyetini, en pespâye mantığın bile kabûl etmesi, sûret-i kat’iyyede mümkin değildir!

 Bunlar, her yemeğe maydanoz olmak kabilinden, ayarı kaçık, ciddiyet ve olgunlukla kâbil-i te’lîf edilmesi mümkin olmıyan, şımarıklık ve haddi tecâvüzden ibâret; yer üstü ve yer altındaki 15 asırlık onmilyarlarca müslümanı tahkir ve tezyîf etmeye müncer olan; ve onları aşağılayıcı, aslâ beğenmeyici, onlara din mühendisliği ile cebredici, çok sakîl ve sakîm, fevkal’âde yakışıksız manzaralar ortaya koymakdır ki, müslümanların huzûr ve sükûnunu kaçırmak ve berhavâ etmekden başka zerre kadar bir ma’nâ da ifâde edemez…

Aklı başında siyâsetçiler, dışdan, Türkiye’nin 4 tarafdan düşmanlarla sarılı olduğu; içden de, PKK, DEAŞ, FETÖ, Paralel terör hâinleri, kaset ve dinleme şebekeleri, Kılçıkdâroğlu söğüş ve sövüş küfürbaz ve edebtanımazları, parlamento içi eşkıyâ uzantıları, cinsî sapık, tecâvüzcü ve tacizci patlamaları, iktidâr yanaşmalarının SOYGUN mâcerâları  gibi düzinelerce  düşman ve gâile ile sarılı bulunduğu bir felâket çemberi içindeyken; bir de, bütün bunlara munzam, bu toprakları bizlere canları ve kanları pahasına emânet eden MÜSLÜMAN ECDÂDIMIZIN toprak altında onmilyarları bulan aziz ruhlarını, onların dinlerine, sünnîliklerine ve hâtırâlarına CEBHE AÇARAK savrulmak, zerre kadar AKIL ve ÎMÂN kârı olamaz…

Bu kabil havada kalan, fakat herşeye rağmen sol tarafımızdanki (kirâmen kâtibîn) nâm melâike-i kirâm tarafından ZAPTA geçen bu abes lâflar, hangi “mezhebsiz ve telfikçi fıkıh otoritesi haltedenlerin ve Haltettin Karamanlis” gibi (fitne üretme) merkezlerinin idlâlleri olursa olsun, kuş kadar akıl sâhibi olanların bunlara asla iltifât etmemeleri zarûrîdir… Her devrin, her Abant sahtekârlığının, her Fetokardinâlesin, her iktidârın ve her diyalogcu haçlının yanaşması olmayı, şeref ve haysiyetlerinin (lâzımı gayr-ı mufârıkı) bilen; ve gölgesinden korkan yamuk ve piyasa adam ve madamlarının çizgi ve çukurlarına iftifât ile mu’cebince de amel etmek,  mütecâsirlerinin başını ve encâmını sonunda belâlara giriftâr eder… Târih, bu gibi (bel’amların) kimlerin encâmını berbat etdiklerini yazmakla, ne kadar vukûâta şâhiddir…

Hem, şiiler:

 “Biz artık şii değiliz; biz de Ankara gibi ne şii ve ne de sünnîyiz; ikisi de fitnedir, bölücülükdür, paramparça edicilikdir, din değildir, Ankara çok haklıdır, biricikdir, v.s.”

Deseler bile, (takiyyesi, 6 îmân esaslarından birisini) teşkîl eden bu adam ve madamlara, “haa bak şii değiliz dediler; tamam, bunlar da şii değil artık!” diyerek, ham hayâllere takla atdırmak, hatta hayâl bile değil, hülyalara inciler dizmek, en azından safdilliğin evc-i bâlâsı bilinmiyecek midir!?…

Yok eğer:

“Bütün “mezheblerin” biricik “lideri olmanın yolu” veya “Kahraman ve GÂZÎ Sultânı Makâmına Vuslatın Çâresi”, Hakk yol da dâhil bütün mezheblerin yok farzedilmesinden (aslında ütopisinden) geçer, öyleyse ben de topunu ademe mahkûm eder, İslâm Birliği’nin bu zamandaki Yavuz Sultân Selîm Cennetmekân Hazretleri olurum!” 

Gibi şeyler düşündüren bir proje el altında duruyorsa, bu projenin mîmârları da, en azından (HALTETMİŞ HALTETTİN) dümbüllülerinden başkası kabûl edilemez… Allâh’a ısyân hâlinde olanlara, Hakk’ın rızâen tevfîkâtını beklemek sâdece muhaldir!

Aklı başında hiçbir sünnî, târih boyunca, “terör” gibi iğrenç bir katillikden; korkutma, dehşet saçma, tehdîd gibi alçaklıklardan meded ummamışdır. Sünnîlikle ZERRE KADAR alâkası olmadığı halde, haçlı ve iç hâinler tarafından “sünnî” gösterilen cenubdaki haydut sürülerini (sünnî) kabul ederek, o sürülerin şenâat ve denâatlarını bütün (sünnîlere) TEŞMÎL etmek; ve böylece de sünnîlik ve sünnîler üzerine saldırı ve çullanma derecesinde ikide bir (DİL İLE) hücûma geçmek, sünnîlere akla gelmedik isnâd ve iftirâlarda bulunmakdır; ve son derece ağır bir bühtân demekdir…

Bunların mütecâsirleri, (tevbe-i nasûh) ile ve cihâna da rücû’ etdiklerini duyurarak tevbe etmezlerse, bunun mes’ûliyyeti altında iki cihanda da ebediyyen rahat yüzü göremiyeceklerdir…

Sünnî tarihinde, HAŞHÂŞÎ alçaklığı ve alçakları, hâin ve hâinliği aslâ görülmemişdir… Zerre kadar insâf ve insanlığı olanlar, târih sahifelerine bakmalıdır.

Sünnîlikle uğraşmayı ve sünnîlerden yediği ma’nevî tokatları yıllardır hazmedemeyib, sünnîlerden intikam alma peşine düşen bir takım kaşerlenmiş ve kendinden menkûl “fıkıh otoritesi” sahte etiketleriyle zihinleri bulandıran Karamanlis soyundan adam ve madamların gazına ve (akıl hocalığı rüzgârına) kapılarak, böyle maceralara cür’et etmek, zülf-i yâre dokunur ve binnetîce gadab-ı ilâhîyi de celbeder!..

Aklı olanlar, bütün bunları düşünür; ve bütün tarihleri Haçlı Avrupa ile birlik olub Müslümanlara tuzak ve çukur kazmakla geçen (mut’acı)  şii adam ve madamları ile onların dînini; sünnîlerin ecdâdı ile  onların AZİZ DİNİNİ aynı kefeye koyub “fitne, öldürüşme sebebi, vahşet ve terör, v.s.” olarak yaftalıyamaz ve aslâ suçlu sandalyesine de oturtamaz…

Bir insan istediği kadar mezhebsiz veya telfikçi olabilir; üçbuçuk usûl kâidesi olmadığı hâlde “Ben Müctehidim” diye Tv 7 kanalizasyonlarında öterek egosunu tatmin içün pişmiş kelle gibi sırıtabilir; nice Papa ve kardinallere hoş görünmek içün herşeyini pazarlıyabilir; 15 asırdır ümmetin, üzerinde ittifâk ve icmâ eylediği o Allâme-i Cihân Müctehid İmamları bir köy imamı kadar bile beğenmiyebilir; Haltettin familyaları gibi kendilerini o Büyük ve erişilmez Allâme-i Cihân İmamların yerine koyarak “Artık bana tabi’ olun, Ebû Hanîfe’nin devrinde değiliz” diyerek köprüaltı haydutları gibi omuzlarını kabartabilir!. Ancak, bu imamları ve onların toprak altındakilerle beraber onmilyarları bulan müntesiblerine (DİL UZATAMAZ)…

Uzatırsa ne mi olur, bunu, istikbâl gösterir ve sabreden ve nasibi olanlar mutlaka görür…

Hizbullahçılar, DEAŞ selefileri, İran şiileri, Çöl Vehhabileri ve daha nice aslı faslı belli olmıyan adam ve madamları müslümanmış gibi dillerine alarak “sünnîliği budama” peşine düşenlere, ne yaşayan müslümanlar ve ne de toprak altındaki ONMİLYARLARI BULAN ENBİYÂ, ULEMÂ, EVLİYÂ VE MÜSLİMÎN VE MÜSLİMÂT HAKKINI HELÂL EDER!

Ukba’da, ebediyyen bunun altından kalkılamaz…

Milyarlarca sene de uğraşsanız, aslâ kaldırıb yok edemiyeceğiniz SÜNNÎLİĞİ, muhâl farz, bir anda yok sayarak fiilen de imhâ etdiniz diyelim!. Yeni uydurulan ve dillere anırtı sadâsıyla sıvanan telâffuzuyla “İslâm’ın alevî (?) yorumu” cinsinden “İslâm’ın sünnî yorumunu” da, ezan yasaklamakdan yüzbin kat daha iğrenç bir fezâhât eseri olarak, hadi diyelim ki bunu da yasakladınız!. Yerine, neyi, kimin “yorumunu” veya “uydurumunu” kimlerin müctehidliğini, kimlerin Risâletini ve neyin Ulûhiyyetini oturtacaksınız?

İslâm’ı mı?

Yani Müslümanlığı?

Yoksa hiçbir şeyi mi, yerini boş mu tutacaksınız!?

Fabrikadan dün çıkan mersedes marka pırıl pırıl arabayı, bütün yeniliği, nefâseti, gıcırlığı, göz kamaştırışı, neleri ve neleri ile bütün mükemmelliğine rağmen, onun, ehil, mütehassıs, usta ve liyâkat sâhibi şöförünü bulub (direksiyonu) onun ellerine teslim etmediğiniz müddetçe, o araba sizin en küçük bir ihtiyâcınızı bile giderecek değildir; ve sâdece göze hıtâb eden varlığıyla, sizin içün bir hicrân ve içden çürütme kaynağınız bile olabilecekdir!. İslâm ise, bu kıyaslama içinde, felâketlerinizin en ebedîsini sizin gözünüze gözünüze oya oya sokacak; ve nasibsizliğin daha ötesi olmıyan noktasına, sizi, alevden kazıklarla çakacak demekdir…

(İlk intişârı: 21.04.2016)

The post (2) Sünnîlik Olmadan İslâm Mı Olurmuş, Gülünç! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(3)

Ahmed SELÂMÎ

Laiklik denilen belânın lûgat ve  gâvurcasıyla “terminolojik” ma’nâları üzerinde durarak eveleyip geveleme ile ömür tüketecek değiliz; ve hele bir takım medya liboşları gibi “şeyhimiz, hocfendimiz, partibaşımız ne yapsa bir hikmeti vardır, kerâmet buyurmuşlardır, anamıza küfretse küfredilmeyeceğini bilmediğinden değil, küfretmesi yalancık ve mecâzîdir, küfrediyorsa bunda anamın nice menfaatı vardır!” gibi hebenneka mantığından ve böyle bir dalkavukluk resmine alabildiğine uzaklığımız, kalem şahsiyetimizi tanıyanlar içün ma’lûm…

Dünyâ’ya bir kere geliyoruz; ve ikinci geliş, bir gün azâbı görünce istenecek olmasına rağmen tahakkuku (muhal!)

O halde şer’î akıl ile yaşamak ve bildiğimiz haqq’ı, mücerred Allâh Azze’nin hatırını en başa alarak ve hiç kimseden çekinmeden söylemek ve vahyin bu ana hattı üzerinden milyarda bir sapmadan yürümek yegâne kârlı yol…

Üstad Merhûm Necib Fazıl Bey’in şu çarpıcı ve bir o kadar da hakîkat satırlarına  dikkat:

“-Biz, dâvâmızdan ne döner, ne de kıblemizden milyarda bir derece fedâ ederiz. Ancak, şahısların gâyeden inhirâfı nisbetinde onlardan çevriliriz. Bu da, orospu vicdanlar dünyâsında en keskin fikir nâmûsu îcâbı…” (Rapor 4, sh:25, 1978)

Bunun dışı, nefis denen zâlim ve en baş düşman ne kadar te’vil ve kıvırtmalara tenezzül etse de, mutlak ma’nâda (lâ’netlenmiş iblisin) yolu!. Yoksa, ölümü, işkenceyi, sürgünü, hakâreti, tekzîbi, iftirâyı ve binlerce yıl içinde müteselsilen ezâyı göğüsleyen nice Peygamberân-ı ızâm Hazerâtının yolu ve çizgisi, (sonsuz kere hâşâ) abes olurdu! 

Yaradan: “Hayâtım da memâtım da senin içün de!” demişse, ve “mücerred benden korkun insanlardan korkmayın!” buyurmuşsa, o halde biricik yol, devletden, hükûmetden, partiden, şebekeden, mafyadan, sokak ve meydandan, ideoloji ve doktrinden, hısım-akraba ve çevreden yana olmak değil, Haqq’dan yana olmakdır; ve “HERŞEY ALLÂH İÇÜN!” diyebilmek…

Türkiye denen hududlar içinde bu nokta iflas etmiş, istisnâlar kâideyi bozmaz noktasından Haqqı söyleyeceksek, iblis, büyük ekseriyyeti ile düşünce ve yazı erbâbını gırtlağından esir alarak sürüsüne eklemişdir. Bu sürülerde uyuşturma ve uyutma formülü de şu:

“- Her doğru her yerde söylenmez! O halde bu da, şu da, o da, öteki de, beriki de, her yerde söylenmiyecek doğrudur, öyle ise sus, sus, sus ve söyleme, rahatın kaçar!.”

Bunun neticesi, Rasûl-i Rusül (Peygamberler Peygamberi) o Allâh Sevgilisi Aleyhisselâm’ın mübârek, mukaddes ve muazzez diliyle, “Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytan olmak!”

Müslümanları, devletlerini dinsizleştirerek onların üzerinde Allâh ve Râsûlü’nün hâkimiyyetini dolayısıyla bütün dünyada izzet ve şerefle yaşamalarını istemeyen haçlı-yehûdî cebhesi ve onların içimizdeki kuyrukları, bu mel’anetlikleri içün “laiklik” denen dinsizliği ısrarla ve zorla Anadolu’ya dayatmışlar; ve böylece de, 15 asırlık intikamlarını haddinden bin katıyla fazla almışlardır. Hâl böyle iken, yıllarca “müslüman kalemler!” olarak tanınan heriflerin pek çoğu, Mısır, Tunus ve Libya’da R.T.E’nin korkunç beyânlarına bir tek yazılarıyla bile reddiye yazabilmekden geri durmuşlar; ve onlar da, takkeleri düşerek kellerini apaçık görünür eylemişlerdir…

Şeytân-ı ahras (dilsiz seytan) olmak istemeyenlere evvelâ Merhum Elmalılı’nın Tefsir satırlarını okutmak mevkiindeyiz:

“- Ebû Hureyre Radıyallâhu Anh Hazretleri çok hadîs rivâyet etdiği söylendiği zeman, “Kur’an’da iki âyet ki, biri Bakara 159, diğeri iki sahife sonra gelecek olan bunun nazîri âyet olmasa idi, hiçbir hadîs rivâyet etmezdim” buyurmuş ve bu âyetleri okumuşdur. Binâenaleyh emr-i dîne müteallık hiçbir ilim gizlenmemelidir. Zirâ Allâhu Teâlâ buyuruyor ki: “Bizim inzâl etdiğimiz beyyineleri ve Allâh’ın emrine, ahkâmına, irşâdına ve bunlara îmân ve ittibâın vücûbuna delâleten ve aynı hidâyet olan âyât ü edilleyi o kitabda veya bu kitabda, gerek Tevrat ve gerek İncil ve gerek Kur’an cinsi kitabda nâsa beyânımızdan sonra, o insanlar içinde bunları KETMEDENLER (saklayanlar) yani ikrâr u i’tirâf etmeyib vakt-i hâcetde söylemeyen veya neşretmeyen veya neşrine mâni’ olan veya onu külliyyen veya kısmen tahrîf ve telbîs etmek (hile ile ters göstermek) gibi herhangi bir sûretle gizleyenler kim olursa olsun, işte bunlar, bu ketimlerinden dolayı muhakkak Allâh bunları lâ’netler, lâ’net edebilecek ve lâ’net duâsı yapabilecek olanlar da bunları lâ’netler…. Şübhesiz ki Haqq’dan sükût eden dilsiz şeytandır…… Hâsılı haqq’ı sarîhi ketmetmek küfürdür ve îmân da ızhâr-ı Haqq’dır. Ve ba’del küfür (küfürden sonra) ızhâr-ı Hakk ile tevbe ve îmân makbuldür…. (Cild 1, s: 559-60)

İslâmiyyet gibi Mutlak Hakîkât bir dînin kökünü kurutmak planları karşısında “şeytân-ı ahras” olup, bir takım fer’î mes’eleler karşısında vakvak kesilen “müslüman yazar çizer!” takımları, mes’ûliyetlerini müdrik olamıyorlarsa, bunların artık i’rabda yerlerinin olamıyacağı ve şuur ve derecelerinin beş para edemiyeceği de artık iyi bellenmelidir…

Arap dünyasına “laiklik misyonerliği!” yapmak ve onları İslâm yerine “laik-dinsiz” bir devlet ve anayasa çizgisine çekmek üzere turlara çıkarılan ve “laiklik dinsizlik değildir!” diyen ve bu hususda söz söylemek liyâkat ve ehliyetine de din âlimi olmadığı içün aslâ sâhib olamıyan Ankara Başvekîlinin, cedel ve cerbezelerle süslü beyânlarına en güzel cevabları Büyük İslâm Âlimi ve Mücâhidi, Akâidde İmam, Allâme ve Dâhî, Şeyhülislâm Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretlerinin satırları verecekdir. Kemâl-i edeb ve’l-ihtirâm ve îmân tâzelemek üzere okunsun:

“- Ne garib haldir ki, Türkiye’nin bu yeni d…..nin Müslümanlıkdan çıkmak ve bütün Türkleri de çıkarmık içün bu kadar çabalamasına karşı bir takım sersem ve sırnaşık müslümanlar (!) hâlâ kendisinin yakasını bırakmıyorlar. İşte Türkiye inkılâbının mâhiyyet-i meş’ûmesini hakkıyla anlamaya başlayan Arabistan ve Hindistan gibi Büyük İslâm Âleminin matbuâtında (……..)in nutku esnâsında tasrîh etdiği deminki sahtekârlık i’tirâfına âid fıkra, husûsî telgraflarla çalkalandığı ve kemâl-i te’sîr  ve teessüfle karşılandığı halde, Balkan devletleri idâresinde bulunan bazı küçük İslâm muhitlerinde Türkiye’nin dinsizliğini nâtık olan bu sarâhat bile, bazı taraflardan bize yazıldığına nazaran hükûmetin dinden tecerrüdü (ayrılması) ile tefsîr olunarak, ehâlînin dînine bundan zarar gelmediği iddia olunmakda imiş.

Bir kere (devlet) ve (hükûmet) ta’birleri biribirinden farklı olarak (devlet)de ehâlî dâhil oldukdan başka, farzen ve takdîren kânûn-ı esâsî (anayasa) maddesindeki (devlet)den hükûmet ma’nâsı maksûd olsa bile, hükûmet-i milliyye, halk hükûmeti, cümhûriyyet hükûmeti nâmlarıyla bâhusus böyle millete izâfe edilen bir hükûmetin, açıkdan açığa dinsizliğini ve Müslüman hükûmeti olmadığını i’lân etmesi üzerine de, onu hâlâ kendisine hükûmet ve metbû’ tanıyan ve onun din kânunları yerine kasden ikâme etdiği dinsiz kânunlara birrızâ itâat eden millet, teker teker efrâd i’tibâriyle değil de, topdan irtidâd etmiş olacağı gibi, dindâr millete dinsiz hükûmet-i milliyye teşkîl etmelerini tecvîz ve tavsiye eden hâricdeki te’vilci müslümanların (!) kendileri bile, dâhildeki milletle berâber dinden çıkmış olurlar ki, bunu kabûl etmemek, küfr-i inâdî değilse, budalalığın hadd-i gâyesidir (son derecesidir.)

Milletin dîni var imiş de, kendine muzâf (kendine bağlı)  olmak üzere neye dinsiz hükûmet teşkîl etmiş? Hükûmet-i milliyye, milletin mümessili olduğuna nazaran, dindar millet nasıl olur da kendisine dinsiz mümessil ta’yîn ederek kendi nâmına ve kendi üzerinde dinsizce icrâ-yı ahkâm olunmasını kabûl eder? Bu açıkdan açığa küfre rızâ değil midir?

“Hükûmetim benim üzerimde ahkâm-ı dîniyye ile hükmetmesin de, başka ahkâm ve kavânîn ile hükm etsin, ben üzerimde Şerîat’ın yani Allâh ve Rasûlü’nün hâkim olmsını istemem!” demek ne demekdir?”

(Yarın Gazetesi,16 Cemâziyelevvel 1346—10 Teşrin-i sânî 1927)

Dînin esas ve künhüne vâkıf olmayan ve bugünki şartlarda olması da pek zor görünen laik politikacıların, mütehassısı olmadıkları mevzularda fetvâ verircesine “Türkiye’de anayasa laikliği, devletin her dine eşit mesafede olması olarak tanımlar. Laiklik kesinlikle ateizm değildir. Ben Recep Tayyip Erdoğan olarak Müslümanım ama laik değilim. Fakat laik bir ülkenin başbakanıyım. Laik bir rejimde insanların dindar olma ya da olmama özgürlüğü vardır.” Demesi, haddi tecâvüz ve milletin dînine de bühtân sayılmaz mı?…

Kendilerinin ne kadar “müslüman!” olduklarını ölçmek ve tartmak isteyenler, nasıl kalb ameliyatlarını hayvan hekimi olan baytarlara yaptırmıyorlarsa; gönül ve îmân hastalıklarının teşhis ve tedâvîsi içün de, bir takım ilâhiyâtçı veterinerlerin kuru masalarına yatarak (gönül) ameliyatlarından bir netîce alamazlar!

Kendisine güvenenler, eğer gerçekden yiğit, te’vil ve kıvırtmalardan meded ummayan ve adam gibi adamlarsa, çıkarlar Koca Şeyhülislâm’ın terâzisine, boylarının ölçüsünü ve kaç gram geldiklerini okur, akılları da varsa eğer, tevbe ve istiğfârın en ağırına tevessülle, îmân ve İslâmlarını tecdîd, temdîd, takyîd, tahkîm ve takviye ederler… Bunun ebedî kârı evvelâ kendilerine, sonra da bütün milletedir!

Ebedî azâbın yolunu açıp, insanlara orayı gösterenlerin mes’ûliyyeti, en ağır ve elîm bir mes’ûliyyet olup, saptırılan milyonların ebedî vebâli de, bunların omuzlarında olacakdır…

(İntişârı: 29.09.2011)

The post (3) Erdoğan Laiklik Misyoneri Mi Veya Takke Düşdü (Daha Doğrusu Sarık Düşdü) Şeyi Göründü Mü?… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(2)

Ahmed SELÂMÎ

T.C. Başvekîli Receb Tayyib’in şimâlî Afrika memleketleri olan dünki Osmanlı vilâyetlerinde “laiklik misyoneri” olarak beyânlarda bulunuşu, müslümanları kalbinden vurmuş; ve ecdâdımızın da kabirlerinde kemiklerini sızlatmışdır…

O Osmanlı vilâyetlerinde Allâh Azze ve Celle’nin hâkimiyyetini yerleştirmek ve oraların (dârü’l-İslâm’ın), haçlı sürülerinin küfür, şirk ve zulüm çizmeleri altında çiğnenmesine sedd çekmek içün, Rasûl-i Rusül Aleyhi Ekmelittehâyâ Aleyhisselâm’ın Halifesi Büyük Ömer Radıyallâhu Anh Efendimiz zamanından beri, milyonlarca Şerîat evlâdı kanını dökmüş ve canını vermiş, milyonlarca hâne bu uğurda babasız, evlâdsız, yârsız kalmışdır. Bütün bunlar Fransız keferesinin uydurduğu (laiklik) denen“dinsizlik” içün değil, Kâinâtı Yaradan’ın irâdesine râmolmak içün “i’lâ-yı kelimetullâh” aşkıyla yapılmışdır…

Laiklik denen “dinsizlik” ve musîbet, müslüman milletin en aziz varlığı olan dînini yaşatacak yegâne kuvvet demek olan HILÂFETİN yani (ALLÂH HÜKÛMETİNİN) yok edilmesini istihdâf eden (hedef bilen) ve 1789’da ortaya çıkarılan bir Fransız uydurmasıdır. Bu nesne, Fransız ateistlerinin (dinsizlerinin) papalık teşkilâtı olan kiliselerin hâkimiyyetinden (ruhban sınıfının zorba hükümlerinden) kurtulmak üzere, mücerred kendi husûsiyyetleri içinde hayata geçirdikleri ve Mutlak Hakîkat olan İslamiyyet ile kâbil-i te’lîf olması aslâ düşünülemeyen (muhal olan); ve Âdem Aleyhisselâm’dan beri hiçbir müslüman devlet ve ülkesinde de kat’î sûretde görülmeyen bir freng (gayr-i müslim-kefere) prensibidir… “Vatandaşlık” mefhumu gibi…

Bu da aynen “laiklik” mefhûmu gibi, “Fransız Ansiklopedistlerinin” yani vahye aslâ inanmayıp, hümanizma, modernizma, sekülerizma ve pozitivizma karması tamâmen kendi icâdları olan “dîn-i tabiî” dedikleri beşerî bir religiona inanmış ateistlerin eseri…

Bir evvelki makâlemizde Müfessir Merhûm M.Hamdi Efendi Hazretlerinin tefsir satırları ile “laikliğin dinsizlik!” demek olduğunun sâdece birkaç satırla isbâtını yapdık… Yoksa aynı tefsirden 300-400 sahîfelik kitab çapında bir hüccet yakalamak son derece kolaydır. Bu hazîne çapındaki eserin dikkatle mütâlâasında bulunanlar, bu hakîkatı bütün çıplaklığı ile ve dehşetle göreceklerdir…

Libya’da verdiği beyânat ile, “Bu söylediğimin İslâm’a karşı bir yanı varsa, lütfen siz de beni İKNÂ edin” diyen Ankara Başvekîlinin bu son derece sakîm ve ters sözüne, iknâ olmayacağını adımız kadar bildiğimiz halde cevâb verecek; ve fakat hedefimiz, O’nu “iknâ etmeğe çalışmak!” gibi bir abesle hülyâlara dalmak değil, hakîkatın ortaya çıkarılarak mes’ûliyyetimizin yerine getirilmesi olduğunu ilân etmekdir. Gerçi Başvekîl’in “beni iknâ edin!” cedel ve cerbezesine inanacak saftiriklerden olma ihtimâlimiz, selîm bir akla değil, en uçuk bir tasavvura dahî girân gelecekdir!

Libyalı garîbanların da, “azılı bir deliden” kurtulma ve “can derdinde!” oldukları bir hengâmda, “et derdinde!” olan şarklı ve garblı politika cambazlarına “iknâ odaları!” açarak, “girin ulan şuraya!” deyip, meşhûr laik ve “ikna odaları başmu’cidi ve cumhuriyyet bayâniyyesi ve 6 okçu ve müzmin laikçi partinin vekîlesi N. Sertel denen şu kadının izinden gidecekleri!” elbetde beklenilemez!

Libya ehâli-i müslimesi, Merhûm Mücâhid Ömer Muhtar’ın terbiyesi ile yetiştiklerinden, emân verdikleri misâfirleri kim olursa olsun, kendi mahallelerinde “salyangoz satmaya” bile kalksa, ona şer’î nezâketi elden bırakmazlar; ve onun bütün hatâyâ ve taksîrâtını, acemiliğine, toyluğuna, şımarıklığına, islâmî görgü derecesiyle, ilim ve edeb keyfiyet ve ehliyetine bağlarlar…

Bu i’tibarladır ki, Libya ehâli-i müslimesinin Ankara Başvekîli Beyfendinin karşısına geçip:

“- Ehlen ve sehlen, Ekselans!”

Deyû başlayıp:

“- Ekselans! seni iknâ etmesine çok güzel ederiz de, bunu, misâfirimiz olan zât-ı devletlerinize karşı edebimize yakıştıramayız! Siz, Ankara’ya bir dönün, misâfirimiz olmakdan da halâs bulun, ondan sonrası kolaydır ve görürsünüz!”

Diyerek inşaallah noktayı koymuşlardır!

Sonra da Libya ehâli-i müslimesinin dili çözülür ve Kâinâtın bütün sağır sultanlarına kadar duyurarak, biavnihî Teâlâ şöyle irâde beyânında bulunurlar:

“- Efendiler! İkiniz haçlı Avrupa’dan gelir, petrolümüze göz dikersiniz, leş kargaları gibi tepemizde uçar, necâsetinizi tepemize bırakır, sonra da defolur gidersiniz! Ulan İngiliz ve Fransız keferesi! Bizim yüzlerce canımız kan dökdü, can verdi. Milletin 40 yıl, bir deli ve avenesinden çekmediği kalmadı… Şimdi de millet ve memleketimiz bir iç harb yaşadı ve yakılıp yıkıldı! Siz ise, baykuşlar gibi bu harabelerimize konup, bilmem neyinizin keyfi içün hesablar yapacaksınız, biz de buna eyvallâh mı diyeceğiz? Ömer Muhtar Merhûm ve etrâfındaki mücâhidler, sizin gibi keferelerden bizi kurtarmak içün esir oluncaya ve kellelerini siz Allâh’sızların kemendi ile darağaçlarında Haqq’a teslim edinceye kadar, binbir çile ve işkencelerden geçirilmedi mi? Şimdi biz, onlara ihânet edercesine; ve bunu irtikâb edince de, kalleşçe ve kahpece bir manzarayı boynumuza yafta gibi asarcasına yaşamaya devâm mı edeceğiz?”

“- Sen, Rize’li ve Kasımpaşalı, Anadolu müslümanı ana, baba ve sülâlenin evlâdı, Ankara Başvekîli Receb Tayyib Bey!

Sana gelince, şurasını çok iyi bil ki, adın, bizim adımızdan, ama unutma, bize 40 yıl hükmetme perdesi altında zulmeden adamın adı da Muammer’di! O da  içimizden biriydi! Ancak, bize, bizden biri olarak bakmadı; ve bizim dînimizi bize tatbik etmedi! Öyle zulmetdi ki, Allâh Rasûlü’nün, O Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’ın hadîs-i şeriflerini devlet dâirelerinden indirip, kendi resimlerini ve lâf u güzaf ve deli saçmalarını “vecîze” ve mutlak hakîkatmış gibi onların yerine koyma megalomanisine (ne oldum deliliğine ve tuğyânına) kapıldı, milletin yüzmilyarlarını zimmetine geçirip, topyekûn hepimizi soyup soğana çevirdi…

Merhûm Mücâhid Ömer Muhtar’ımızın izini takib yerine, firavunlaşma yoluna girdi, kadınlardan muhafız birlikleri ihdâs edecek kadar sapıtdı, oğullarıyla işi uçkur krallığına ve şehvet imparatolluğuna kadar vardırdı!

Arkadaşımız Başvekîl! Bilesin ki, biz, Merhûm Mücâhid Ömer Muhtarımızın izindeyiz, o iz ile de Allâh Sevgilisi Rasûl-i Rusül Aleyhisselâm’ın Mutlak Hakîkat buyurduğu çizgide… Buna dost olan dostumuz, düşman olan da düşmanımızdır…

Bu çizgi, senin bize satmak ve pazarlamak istediğin ve dünyânın baş belâsı batı (e d e n i y e t i n i n) Paris denen merkezinde 1789’larda, taa 220 sene evvel, frengili Freng ateizmasının kilise gâvurlarına karşı imâl edip uydurduğu, “çağ dışı, insanlık hârici ve İslâm’ı devletden tard âleti olan” o laiklik denen ucûbeden, mutlak ma’nâda münezzehdir…

Bu çizgi, İslâm coğrafyasında ruh ve beynini batıya kaptırarak “Fransız kalmış!” bütün politikacıların şeytânî çizgilerinden de, mutlak ma’nâda başkadır; ve vahye dayanmayan her nesneyi, şeytan tersi kabul ederek, onu nefy ü reddeder…

Bu çizgi ve bu hat, senin Sarkozi içün kullandığın “Fransız kalmak!” değil, “müslüman kalmakdır;” ve herkese de, “ne kaldığını!” apaçık hatırlatmak; ve Elmalılı Merhûm’un ifâdesiyle “hakk-ı sarîhi ketmetmenin küfür olduğunu!” topyekûn ins ü cinne tebliğ etmekdir…

Bizim, “laiklik” denen dinsizliğe değil, “Müslümanlık” denen Allâh sistemi “dindârlığa” ihtiyâcımız var…

Siz, “laiklik!” deyip hatta ona tapıp, bugünki terörü azdıran bir yola saptınız ve kalblerde “hikmetin başı olan Allâh korkusunu!” tuzla buz etdiğiniz içün de, bu gün, “âsayiş berkemâl!” diyemiyor, “berbatkemâl!” diye inim inim inliyorsunuz! Ve ne yapacağınızı da şaşırmış bulunuyorsunuz! Devlet ciddiyet ve hâkimiyyetinin elle tutulacak bir tek noktası kalmamış, Ergenekon kabili teşkilâtlar her yanınızı ahtapot gibi sarmış, PKK denen çeteler hergün gencecik asker ve polislerinizi katleder olmuş; ve can, mal, din, akıl, nesil emniyetiniz ortadan kalkmış; hortum, soygun, vurgun, sex skandalları, âile fâciaları, testereli kelle koparmalar ve resmen işletdiğiniz kerhânelerinizdeki kadın ticâreti, içinizi, rûhunuzu çürütmüşdür…

Yahudi-haçlı istihbârat ajanları taa ciğer ve damarlarınızda fink atarken, bir de kalkmış bütün bu kahreden hastalıkların ana mihrâk noktası olan “laiklik!” denen illeti, bize “ihrac etmeye!” kalkıyorsunuz!. Osmanlı ecdâdınız ve aslınız, “re’sü’l-hikmeti mehâfetullâh” derken, siz, frengili Frenk uydurması “laiklik” zikrinin meczupları mı olmalıydınız, pes…

Bu illetin bal gibi “dinsizlik olduğuna!” siz karar veremezsiniz, çünki siz, bir DÎN mütehassısı olarak buna kara verme ehliyet ve liyâkatına sâhib değilsiniz!. Buna karar verecek olan, Allâh ve Rasûlü’nün kayıtsız şartsız takipçisi, cümhûrî bel’amlıkdan münezzeh, hakîkî Şerîat ulemâsıdır.”

Merhûm Mücâhid Ömer Muhtar’ın izinde olanların söyleyebileceği, mücerred işte budur; ve bundan başkası ise mutlaka zâid ve abes…

“İknâ” olmak istiyor görünenlere, “iknâ olmaları!” içün değil, ama birinci makâlemizde de beyân etdiğimiz gibi haqqı söylemek ve mes’ûliyyetimizin iktizâsını yerine getirmek içün, Büyük Şerîat Mütehassısı ve Akâidde imam, Kudretli Mücâhid ve Şeyhülislâm, Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretlerinin satırlarını, (îmânı cılklaşmamış) ve laiklik denen musibeti şirin göstermek içün ona damat ve bayram urbaları geçirerek ve o musîbetin üzerinde yepyeni hüviyet ve ma’nâlar uydurarak göz boyamayan ve böylece müstakim kalabilenlerin ibret nazarlarına şöylece tedrîs, telhis ve tekdir ederiz:

“- Fransız meclis-i meb’ûsânında laiklik bahsi münâkaşa olunurken, bir meb’usun “Dünyâda laikliği yani dinsizliği, bütün şümûlü ile kabul etmiş bir millet gösterebilir misiniz?” diyerek îrâd etdiği i’tirâza cevab veren meşhûr laiklerden Maarif Nâzırı Erubeau’nun, “Evet Efendiler! Dünyâ’da böyle bir millet vardır; ve bu işi azim ve cesâretle tatbik ederek muvaffak olmuşdur. O da Türk Milletidir.” (1)

……………

(1)    “Fransız Nâzırının fotoğrafı ile beraber bu beyânâtı, 3 Kânûn-ı evvel 1928 târihli Milliyet Gazetesinin başında kemâl-i iftihâr ile neşr olunmuşdur.” (Yarın Gazetesi,15 Receb 1346 —- 9 Kânûn-ı sânî 1928) 

……………………………………………………………………………………………

Biz, işkembemizi değil, ehil olanları ve vesîkaları konuştururuz…

Beyânlarımız da, aldığı aksül’ameller karşısında çark etmek yerine, bunu, “Laiklik, İslâm’a ters ise beni iknâ edin!” cedel ve cerbezesine sarılarak örtmeye yeltenenlere değil, HAKKI, görmek ve teslîm etmek isti’dâdı taşıyan nasiblileredir…

Nasibse, Merhûm Şeyhülislâm Hazretlerinin son derece cesâretle ve (HAKKI da) bedâhet derecesinde yiğitçe ortaya koyan satırlarını iktibâsa devam ederiz…

(Mâba’di var)

(İntişârı: 22.09.2011)

The post (2) Erdoğan Laiklik Misyoneri Mi Veya Takke Düşdü (Daha Doğrusu Sarık Düşdü) Şeyi Göründü Mü?… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.