(4)

Tâhîr MÂHİR

Osmanlı torun-torbası ve cumhuriyet çoluk-çocuğu ve Erbakan yetiştirmesi “Futboldaş” ve O’nun ta’bîriyle “Bizansın çocuğu” ve vatan aşkıyla yanıb kül olmuş “râbiasal” râbiadaşlarım!

Receb, Şa’bân ve  Ramezân derken bayram da geldi ve geçdi; şimdi, Şevval Z. Ka’de derken Z. Hicce de geldi ve qurban bayramı dahî gelüb geçiverdi!

İşte dünyâdaki ömrümüz de böyle gelüb geçecek; ve bizler bir gün, villâlardan, konaklardan ve saraylardan, basdığımız toprağın altına göçüb gideceğiz! Veya, bilmeyiz, belki de o toprağa bile hasret kalacak, havada infilâk ile suda garkolacak ve geriye bir tek hüceyre veya nescimizden bir tek kromozom hatta gen parçası bile kalmıyacakdır!

Ma’lumdur ki, “Eşşek ölür semeri, insan ölür eseri kalır!”

Biz de bir takım semerler bırakmalıyız ki, Kıyâmet’e kadar gelecek nesillerimiz üzerine otursun ve bizlere hayır duâlarda bulunsunlar!

Bizler de bu duâlar hürmetine, Âhıret’de Dembokratik, lâyık ve cumhûrî köşklerimizde ferahnâk makâmında saz eserleri dinleyib, şetarabân, sûzidil ve kürdîli hicazkâr makâmlarına geçiş taksimleri ile vecd ü istiğrâk ve cûş u hurûşa gelebilelim!

*

Yâ Üli’l-ebsâr!

Antik yunâniyye akıl ifrâzâtı olan dembokrasi uğruna, bu dünyâ tepişmeye değecek midir? Bu kahpeler elinde kalmış ve cehenneme adam ve madam devşiren dünyâ?.

Gerçi kabre girince, 15 asırdır gelen ve 96 yıldır ise “uygulanmaz ve uygulanmasına olanak ve dangalak bulamayan” aziz Süslümanlık veya Diyânetmanlık dînimize göre de, münkir ve nekir:

 “Dembokrasiye, cumbokrasiye, lâyıklığa, sözleşmeye, KADEH’çi karılara, “Cinsiyet eşitliliği ve çeşitliliğine” inanıyor muydun, neden inanmadın, utanmadın mı? Bunlara inanmadıysan kabir azâbına, yılanlara çıyanlara garkol?”

 Diye bir sual sorulacak mı?!

“DİB’iş fetvâ ve helvâ kurumu ve kusu.u, “sorulacak” dediğine göre, yani hutbelerde maaşlı kullarına bu bablarda propaganda yaptırdığına göre, bu suallerin cevabları, “Fettoş imtihân sualleri kopyalama imamları veya ablacıkları veya kediciklerinden” istinsâh edilebilir!

Ancak biz, 15 asırlık İSLÂMİYYET’i, bugünün jeopolitik ve sosyopolitik ve sexoadnanik ve kozmorâbiatik gidişâtına paralel olarak onda “Güncellemeler” yapdık; ve eski müctehid ictihadlarını, büyük fıkıhçı ve sıkışcı ve gözbebeğimiz ve müşâvir-i hassımız, dembokratik ve haltettonik fetvâlar duâyenimiz ve parti-pırtı-saray bendemiz, köşecik yazarcığımız Haramanlis Haltettin Bey’e, o büyük mason Efgânî çömezine yani dembokrasi çüştehidimize binbir perende atdırarak değiştirtdik!

Bundan böyle, şimdiden sonra hatm-i enfâs eden bütün meyyit ve meyyitelerimizle şehîd ve şehîdelerimize, KADEH ve kadehiyyelerimize, kabre girer girmez ilk ve en mühim sual şu olacakdır: 

 “İleri dembokrasiye, dünyada cezm ve yakîn derecesinde inandın mı, inanmadınsa neden ve hangi cür’etle bu haltı yedin veya içdin!?” 

 Tabii dünyâda bizi dinlemeyib 15 asırlık din diye tutduranlar, o mücrimler, bu sual karşısında öyle bir apışıb kalacaklar ki, antik yunan aklının ifrâzâtı olan dembokrasiye nisbetle 1000 kat ifrâzât salıverecekler; ve yıkanıb arınmaya da imkânları olmayacak, âlem-i berzahda idrâr içinde kalıb öylece Kıyâmet’i bekliyeceklerdir!

Sonra da sorgusuz sualsiz ta’zîr-i şedîd ve habs-i medîd ile tecziye edilmiye, daha orada başlanılacakdır!.

Ta’zîr-i şedîd ve habs-i medîd dünyada artık kalmadığından, dembokrâsiyyemizin münâfıkları hakketdikleri cezâyı orada alacak, hâlleri de, pek perîşânlık ve mozole şefaatına bin kere muhtaçlık olacaktır!

Ey, dembokrasi üçkâğıtçıları! Sandık gözboyayanları ve velediye hizmetlileri ve tapınak râhiblerim ve maaşkâr sayıştaydaşlarım!

Heykellere Perestiş ile 96 yıldır, o tunç, tonguç ve orkunç hatta kokunç maddelerin soğukluğunu ruhlarına kadar taşıyan; ve bugünki nesilleri yalnızlıkdan kurtarıcı o cep telefonları ile yaşar hâle getiren bu manzara, bütün bunlara rağmen bugünün müttefik ortaklığı ve İngiliz, ABD, AB, yehûd, Nato ve Haçlı Batıtaparlığı muktezâsı olarak, “yerli ve millî” olmamızın en müessir vazgeçilmezi, cumbokrasi ve kurucu ve kavurucu değeri ve taşınmazıdır!

Artık bizim de, İngiliz canlarımızda olduğu gibi “Yalnız Yaşayanlar Bakanlığı” kurarak kabinemizi revize etmemiz şartdır!

 Gençliğimizi ve yüz yaşına yeni basanları karabasandan kurtarmak içün böyle tedbirler almamız ileri dembokrasimizin ve kurucu değerlerimizin gereği hatta en-gereği bilinmelidir!

Kazdağları ütopisiyle altun hayâlleri içinde yüzerken ve İstanbul’u sel vururken, Bodrum’larda  “Tatili kendine yakıştırma” fıkırdaşması yaşıyan halkçı ve en ileri dembokrat yurtdaşımız Recâizâde Kekrem Zimamoğlu, kanatları altına giren bütün ehâli-i Kostantaniyye’yi târîhî şahsiyetine kavuşturmak azminde, sanısında, tınısında, karısında ve kanısındadır!

*

Pekkaka ve Hocia sevmez; ve kuşkonmaz hassâsiyetli roman, fotoroman ve romantikdaşlarım!

Yeni bir haberimizi de sizlere bayramertesi müjdesi olarak hemen aktaralım ki, Diyâr-ı Bekir, Mardin ve Van HDP’li VELEDİYE reis ve reiselerine, adam ve madamlarına, PEKKAKA ve HOCİA, v.s’lerle ve terör örgüt ve hörgüçleriyle canciğer kuzu sarması olmaları hasebiyle, terörik, retorik ve helezonik mesâîlerinden el çekdirilmişdir!

Yerlerine de, müezzin ve  kayyum ta’yîn ve terfileri yapılıncaya kadar, vâli-i âlî şânımız beyfendilerimiz hazerâtı, nezâret, vezâret, kefâlet, vesâyet ve vekâlet edeceklerdir!

HDP denen parti pıtırtı içün, “Kan-dil’in kuyruğu ve uzantısı ve paraleli ve onların tapınağımız içindeki vekilidir” deyû cayırtı koparsak da, bunu biz ACEBÂ neden kapatmıyoruz, kapatamıyoruz da, bunu, meşhur bağımsızlık ve halatsızlığımızın bir sembolü olarak mı kellemizin tepesinde Demokles veya Dembokres’in çatallı kazığı gibi taşıyoruz?. Partimizin kapatılması istendikçe ecel terleri döktüğümüzü unutamadık! Anınçün PEKEKE ve TENEKE kâtillerinin de parti-pırtısını kapatırsak, bizim döktüğümüz “ecel terleri ve niyâzi şerbetlerini” onlar da döker ve içer, sonra içleri yanar! Bu i’tibarla onlara kıyamayız, hem “bizim rahmetimiz gadabımızı geçmişdir” da!

Ne garîb ve acîb ki, “legion d’honneur” nişanı alan locasal hâriciyecilerimiz bile, bu sualimize ne acıdır, ancak cüz’î bir cevâb sızdırabiliyorlar!

İngilizden nişanları sebil bulunan Hacı Abduş ise, ”Yahudi cesâret nişanımızın” yanında rekor kırmış bile kabûl edilebilir! Ve o, bütün bu esrâra bihakkın vakıfdır! Hatta ökçesi sivri Hayrülfezâ sâbık vâlide Sultan, harem üzerinden daha nice dâhilî ve hâricî sırlara muttali’ olsa gerekdir!

 Çünki ileri dembokratik sistemimiz, her cins ve tür, hatta “Sosyal cinsiyet Eşitliği, çeşitliği, eşikliği ve eşekliği” içindeki topyekûn  parti-pırtılarımızın yürekden tutkunu, onların anaç tavuğu ve bunların rahm-i mâderidir !

Bizi kapatsalar da, biz, kıyıb bir tek örgüt ve hörgüç kapatamayız! Aksi halde “şühedâsız” kalırız; cennetlere uçacak profesyonel eleman, dileman ve gözemanlarımız kalmaz!

*

Yurdaşlarım, yuvadaşlarım! Fâtih torun ve torbası, Atamızın çoluk-çocuğu ve damarları, asîl kan, hemoglobinli devrimler ve can alan sehpâlarla dopdolu  vatandaşlarım!

Beri yanda da, işsizlik ve geçim sıkıntılarını Dembokrasi Köprümüz üzerinde elinde 33’lük teşbihle volta atarak geçiştirmiye, ara sıra da köprüden Hazârfen Ahmed Çelebi gibi uçmaya niyetlenen uçuk kaçık uçanadam uçundaşlarım!

Zirâ biz, hukukun üstünlüğü, lâyıklığın küskünlüğü, dostlarımızın süskünlüğü içinde, ilerinin önde gideni bir dünyâ devletiyiz!

Hukukun ırz u nâmûsuna kimler ve kimler; ve kimlerle el ele ve diz dize, kedicikli B.ktar gibi kimler de geçse; o ırzı kırık hukuk İsviçre, Alamanya, İspanya ve İtalya gibi yerlerden idhâl malı da olsa, gene de bizim “millî ve yerli” malımızdır!

“Yerli malı yurdun malı, herkes onu kullanmalı” şeklindeki ilkmekteb şartlandırmalarımızı bile, bize bu diktatörler, dikentatörler ve diklentatörler fecâat derecesinde unutturdular!

Qutile’l-harrâsûn!

İdhâl kânunlar hem de mal gibi öz malımızdır, biz de onun mal gibi helâli ve malıyızdır! “Güneş Mal Teorimize” göre dünyâdaki bütün mallar bizimdir! Kânunlar, kârunlar, kavurmalar, kavurmacılar, topbaşlar, enbaşlar, nebbaşlar, üçtaşlar ne varsa…

Kimse kusûra bakmasın, herkes de bunu böyle bilsin!

Biz ki, bir “One minute” çekerek dünyanın ödünü şeyine kaçırmış, Beşiktaş’dan ve Kasımpaşa sırtlarından Haliç’e, kızaklar üstünde gemiler indirmiş şanlı ecdâdımızın, Fâtih’imizin torun-torbalarıyız!

Unutmayız ki, Fransuva’nın anasına bile  bir mektûbuyla gönlünü alıb tesliye veren, Muhteşem Süleyman Cennetmekân bile bizim cedd-i azîzimizdir!

Bizim mahallenin uşağıdur!

Bugün karşımızda sıra dağlar gibi duran Freng gâvurları, onlar ki, Frenk kralı Fransuva dölleri, Trumpsuva ve PEKKAKASUVA’dır, FETTOŞUVA’dır, B.ktarsuvadır; ve hatta Baltacımızdan bergüzâr Katerina yengemizin veled-i zımmiyesi PUTİNSUVA’dır ve veled-i sağîrimiz ise, Katerinamız’dan hâtırâ ve onun yetiştirmesi ESETSUVA’dır!

Fakat ne hikmetse, üvey babaları sayılmamıza rağmen hiçbirinde bize karşı ne edeb, ne âdâb, ne de edebler ve atataparlıklar!

Analarına çekmiş hayırsızlar!

İnsan biraz “edeb âdab” bilerek oturur, büyükleri yanında Recâizâde Kekrem Zimamoğlu gibi yayılarak oturmaz! İnsan işkembe sarkıtını biraz dikit ve biraz nakit hâle külleyebilmeli!

Küçük dağları ben yaratdım demenin de bir gün faturası kapıya bırakılıverir! Hele İstanbul’u sel alır, velediyeleri yel alırken, Bodrumda kalorifer borusunun su kaçağı ile tamirciliğe başlanılmaz!

İnsanda biraz velediye ve veresiye ahlâkı olur!

Yazık!

İnsan, dembokrasinin ırzına geçen öz mürîdân ve tirîdânını görünce üzülüyor, içi kıyılıyor, Zimamdaşlaşıyor işte!

Dembokrasimiz de olmasa, şu topraklar bize ata yâdigârı olmasına rağmen zehir zıkkım olacak!

Deli gönül biraz dellendiği zaman sanki:

“Topla pılıyı pırtıyı, çek git Muğla’ya, bir otele yerleş, Zimamoğlu gibi bodrumda pişti oyna, piliç pişir, döner yap, dinlen ve zindelen, iyice silkelen ve kendine gel, titre ve kendine dön!”

Der gibi oluyor!

“Tatil yapmak yakışıyor da hasbama!”

Anadolum’u sel basmıyacağını bilsem, Zimamoğlu gibi, aynen onun gibi yapmak geliyor içimden!

Fatat, 2023 seçimi korkutuyor!

Bu hâlle de tekrar Merkeze avdet eylemeliyiz ki, titreyib kendimize döndüğümüz içün, “Bozkurt-cumhur ittifakı eş başkanı Bostancı Başı Büyük Başbuğ Dağçeli”, belki o zaman bütün “Türk varlığı” ile beni özünden çok sever!

*

“Varlığım Türk varlığına Armağan olsun”la büyüyen; “Ne mutlu Türküm diyene” ile hâlâ dimdik ve dizleri üstünde duran; ve “Bir TÜRK dünyaya bedelle” de cihânı lerzân ederek tiril tiril titreten ve nihâyet Dembokrasi kanı, canı, çanı ve rûh-ı garbiyye ve harbiyyesi altında çadır kuran ve bunu, ölesiye veya geberesiye taşımakda karar kılan… Hun ve Göktürk şamanist atalarımızdan bergüzâr, azîz ve derecesiz derecede LEZÎZ vatandaşlarım!

Bizim idhâl ve ishâl hukûkumuza göre biz, Pekkaka’yı ne kadar “yok etdik, yok saydık” desek de, “merhametimiz ğadabımızı geçdiği” içün, o dağ eşkıyâlarının kökünü kazımakda biraz kıyımsızızdır!

Anadolu fidanları dağlarda kırılsa da, çok şükür ki, tuzu kuru olanların çoluk-çocuğu “Ey, Türk Gençliği” olduğundan, onların askerlikleri, burunları bile kanamadan büyük şehirlerde ve göz önünde sâlimen ve kâmilen tezkereye kavuşuvermektedir!

Fedâ-yı can ederek cennet vatanımızı müdâfaa eden Canı candan öte can yurtdaşlarım!

“Hem ağlarım hem koca evime giderim” diyen gelin gibi, bizler de hem “Şehidler ölmez vatan bölünmez” diye barbar gibi  barbar bağırırız! Hem de, “Terörün, Kan-dilin uzantıları” ve “Öcü-alan’ın heykelini dikeceğiz” diyenlerin devamı diye aşağıladığımız kâtiller gürûhunu, halkımızın paralarından mürekkeb maaşlara sarıb sarmalıyarak, meccanen besler, doyurur doldurur ve  paralamentomuzdaki 600 tanrıdan bir kısmı yaparız!

Dolayısıyla, onlara, “teşri’=yasama salâhiyyeti” de vererek; onların irâde ve hâkimiyetlerine bile TAPAR ve nice “şühedâ âilelerini” de âfiyetle TAPDIRIRIZ!!!.

Birileri, bu akıl kaçkını, tenâkuz fâhişesi, idâre kaltağı, hukuk or….su, antik yunan aklının ifrâzâtı dembokrasinin bu “Halka gâvur tuzağı” olduğunu söylese de, siz “ileri dembokrasi” içün, gelecek mes’ûd günlerimize odaklanıb kodaklanın, budaklanıb dudaklanın, onlara sakın inanmayın, onlar dinci ve dilenci takımıdır!

Gözünüz dâimâ istikbâlde olsun ve o tezvîratçı ve bizi “Tefe koyacak hoca kılıklı herif-i nâşerifleri” kat’iyyen dinlemeyin, onların i’rabda yeri, mezarda konacak çukurları bile olamaz, yokdur!

*

Her bakımdan dünyâ zengini, milyarder yutdaşlarım! Ve Dembokrasi Tuzağımızın Müttefiki ve insan hakları gibi binlerce hakk ve hukûkun Münâfık ve sahtekârı, gâvurluğu müseccel en iri ve diri hümanist ve feminist Mevkidaşlarım!

Fazla mal göz çıkarmıyacağı gibi, fazla TANRI da TAPINAĞIMIZIN beynini çıkarıb herhalde rakı sofrasının mezesi yapmaz!.

Sâdece dünyanın aklı ile alay eden terör mücâdelesi, bir senaryo mudur, müsâmere midir, çizgi filim-milim veya çizim midir, başını almış devam eder gider!

 Köşesiz, yusyuvarlak, LGBT’sel ve Sözleşmeci ve KADEH’sel Dünyâ da, bizi adam veya madam yerine koyarak, hayret, dehşet, hayranlık, bayramlık, fevkal’âdelik ve ciddiye alarak; ve saygınlığın doruğundan, elini alnına siper yaparak ufukları teftiş eden  kurtarıcımız ve bir başkumandanımız gibi üstelik de şeyini kaşıyarak tâ PensiHanya’dan ve “salya sümük”  seyr ü temâşâ eder!

İngiliz-ABD can  müttefikimiz ise, hem Cihân imamımızı âğûşunda kuş südü ile besler, hem de  PEKKAKA’ya onbinlerce tır silâh vererek dostluğun en içden ve dışdan samîmiyyetini, boğazımıza kadar tıka basa doldurur ve bizi aç-açık bırakmadan dostluk diplomasisi ile doyurur!

*

Ey! Ne halt etdiğini bilmiyen, şefokrasi uzantısı bulunan; hakk, hukuk ve adl ü hürriyet ve müsâvât tatmamış, ittihadçı i.nehatçılığı ile Allâh’a tapmaz ammâ, vatana tapar ve böylece yokluğa giden parti-pırtılarımız!

Ey! Şahsiyet krizini her geçen gün azdıran yüksek zirvelerle mutantan meskenlerin ve Elhamra gibi görkemli ve kör-kemli Saraylarının sâkini ve izâfî çok yüksek makamlardaki yüceler yücesi zevât-ı zerzevâtımız!

Ana-avrat diye başlamadan ve ağzımızı bozmadan ve biribirimize girmeden, paralamento döğüş ve sövüşlerine özenib bezenerek medeniyet, uygarlık, uyarlık ve yularlık göstermeden, sâkince diyaloglamaya ve yumurtlamaya devam edelim!

xBu göstermelik Haçlı Batı nezâketi, yurtda sulh konseyimizin olduğu kadar, tv programlarında şirretleşib bağıran ve anıran dişi eşşeklerin, hatta dînimize dil uzatan bazı Manukyanik ve homografik kancık madamların bile menfaatınadır!

Devlet-i Kostantaniyye İmparatoru Recâizâde Kekrem Zimamoğlu Cenabları; ve Kocası bir oturuşda çeyrek hınzırı yutmakla müştehir ve müftehir madam Mintancıoğlu ve Cahîmiyyet Halt Pırtısından Mözgür Mözer veya Ötgür Öter gibi cazgır takımları der’akap silâh başı yapmışlar; ve “Seçimle gelen seçimle gider, bu Pekkaka kuyrukları oturaklarından alınamaz” deyû dembokratiksel anırtılar sıkarak, üç velediye çıbanını tatlı tatlı kaşımaya ve atasal vecîze ve cevîzeler kırmıya başlamışlardır!

 Bu kabil atasal ve heykelsel vecizelere, yarınlarda şöyle de devâm edecekleri anlaşılıyor:

“Doğumla gelen ölümle göçer, çer gibi koşan çöp gibi düşer, apolaşan fetolaşır, fetolaşan fotolaşır, fotolaşan otolaşır, bugün sıpa olan yarın eşşek olur!”

*

Saygısavar, meslek ve meşreb ve mevkidaşlarım!

Anaç, anasal ve fetosal Madam’dan şu sâniye i’tibâriyle kayda değer “HAYDUTLAR” çapında bir nefeslik “atılım ve yatırım ve uzanım” sadâsı ve iniltisi dahî işitilememişdir!

Birileri:

“Bugün bütün küre-i arz topyekûn devletleri ile Allâh Azze ve Celle’nin Ulûhiyyet ve Rubûbiyyetine ısyân, tuğyân ve en bulamaç ŞİRKİ sıkarak TERÖRÜN en sunturlusunu ve vahşîsi ile zâlimcesini kusuyor; ve bunun içün de Rabbimiz Teâlâ “Ezzâlimu Seyfullah….” sırrı mu’cebince nice ehl-i zirve ve zırvalardan intikâm alıyor!”

Gibi beyanlarda bulunuyorlarsa da, biz, bu kabil 14-15 asır evvelin uygulanamaz hükümlerini uygulamaya çalışan; ve bizim râbiamız yerine edille-i erbaasını oturtmak istiyen bu târihsel ve “esâtîru’l-evvelîn” tüten ve kokan; ve bu kulluk peşindeki zavallılara inanmamanızı, onlarla lokmanızı bile paylaşmamanızı 600 tanrımız adına ister ve en yürek ve bilekden taleb ederiz!

Politeist Dembokrasimizin kutsal ve görkemli “Sosyal Cinsiyet eşekliği”  semerlerine tırmanan çok  güncellenmiş güzel ve özel vatandaşlarım!

Bu “ucube heykeli” adamlar, “Çamlıca yolunda aşıkı kolunda” nâmeleriyle inşâ’, ibdâ’ ve ipkâ etdiğimiz ve mescid-i dırar, zarar ve hatta idrâr olmakdan kat’iyyen müstağni  ve ihâta-i vatan ve ehâlî olan, o SALÂTÎN ve TAYYİBÎN câmimizin şadırvan civârı ve cidârına kadar her yere “dâr-ı harb” diyerek, Cübbelâ ve Şerocak cinsi sarıklı şeyâtîne kafa tutmakda ve kavuk sallamamaktadırlar!

Bunlar, kılıç-kalkan şakırtıları  ve mehter marşları ile oraları gözlemekde, yakınlarında mevzilenmekde, o kabil mekânları S-400 füzelerinin menzili içine de alarak 24 saat yer altındaki inlerinden tarassut etmektedirler!

Bu hılâfetperver asâkir-i İslâmiyye “Bir seneden ziyâde sulh içinde yaşamak câiz değildir” diyerek, inlerinde zaman zaman amuda kalkmakta ve “ver mehteri ver” nâraları da atarak, litosferin 2023 metre derinlerinde, serinlemek istedikleri zaman hidrosferin 2071 metre altına dalmakda ve hobi olarak da istavrit avlamaktadırlar!

Sefer hazırlıkları içün ise, iz bırakmamak içün atmosferin ay tutulmasına denk gelen karanlık gecelerini gözlerine kestirmektedirler!

Millî istihbârâtımız bu en büyük iç tehdidi aslâ kulak ardı ve göz kapağı üstü edemez, bam teli kenarı gibi göremez!

Bu haşerâtın tamâmının da hânelerine, baba makâmâtına kâim olmak üzere birer KAYYUM atanması ve yamanması, İst. Sözleşmesine, Mort Çatı su oluklarına, LGBT renk cümbüşlerine ve.. ve KADEH karılar konseyimizin çene çentiklerine ve asâbî asık ve düşük suratlarındaki tükenmişlik ifâdesi taşıyan mimik ve kemiklerine mugâyir ve muhâlif olmasa gerekdir!

Bizler, bu nesl-i irticâ’ın son kalıntılarını da, “sıfır atık projemizin” içinde yok etmek ve sıfırlayıb kısırlamak karârındayız!

Bunun içün bir referandum da gerekmiyecekdir!

Bu adamların işi gücü, dembokrasi dünyâsının velediyeler kânunu ile güllük gülistanlığa çevirdiğimiz aziz vatanımızda, her gün döktüğümüz garîb Anadolu civanlarının kanlarını, “Edille-i erbaa tatbikiyle” dökülmez i’lân etmekdir!

Şu hâle bakınız, o kadar geri asırların daha da gerisindeki en geri birinci asrın en öndeki “Peygamberini dinlemek”, bu adamların meğer en baş da’vâsı imiş!

*

Sandık ve oy’ları sümbüllenib bereketlenesi can vatandaşlarım! Size aşıkız ulan, seviyoruz sizi heey! Bana bak, ananı da al da git cinsi rahat sevidaşlarım!

Dünyâ 15 asır ileri gitmiş, bunlar 15 asır geri gitme aklında!

Şimdi anladınız mı?

Artık “Orman yangınlarımıza” bile, mübârek atamız Fâtih Cennetmekân Hazretlerinin “Yaş kesenin başını keserim” sözü, bu geri geri gidenlerin çâre-i yegânesi imiş!

Bu devirde hiç baş kesilir mi? Adamın kanı donuyor!

Ulan biz İŞİD’miyiz?.

Biz, 251 anadolu çocuğumuzu katleden 2200 fidanımızı dal kırar gibi kıran Fettoşistlerden bir tekini bile kesemiyoruz! Bütün vatanımız yansa, biz bir tek vatandaşımızı Haçlı ve Kabuklu Bâtıl Batı hatırına boğazına keskin kurbanlık bıçağını dayayıb bir hamlede de çekerek oluk gibi kan akmasını nasıl seyredebiliriz?

Adamın kanı donuyor!

Ulan biz İŞİD’miyiz?

Yuh be, şu İŞİD kafasına bir bakın, bunlar ne büyük tâlihsizlik ki, dembokratik vatanımızda Fâtih’in torun-torbası ve andaç cumhuhûriyetimizin de çoluk-çocuğu adıyla yaşıyor ve ne sandığa ne de kapana giriyorlar!

Cübbelâ ve Şerocak yüksek felsefe ve fesâd u hasâdına göre “Sandığa gitmiyenler, en kötü ve yokdan ve .okdan pırtılara oy vermiş olacak”ve  bize de ihânet etmiş bulunacaklardır!

Halbuki antik yunan aklı ifrâzâtı olan gâvuristan dembokrasilerinde “Sandığa gitme mecbûriyeti yoksa” da, kim olursa olsun bizdeki ileri dembokrasi olduğu içün, sandığa balıklama dalmayan hılâfetperver vatan hâinlerine, kutsal, atasal, Benita  Mussolini faşizmasından yâdigâr o italyanik cezâ kanûnumuzda, kadük de kazık da bulunsa, suç ve cezâ ta’yîn ve takdîri vardır! Ve dipdiri de durur ve üstelik o kadük ve güdük ve düdük ve zübük ve dümbük “Şapka kânunu” ile her an müsâbık bulunurlar!

*

Viyadük hobisi yüksek, alt geçit fobisi derin, sandıksal dembokrasi tutkunu vatandaşlarım!

Bizim viyadük ve düdük politikamıza, bunların hayâlleri değil, hülyâları (ütopik ve tropik coğrafyaları) bile erişemez! Atamız Fâtih’in izinde olmak ve 1453’lerin geri vites dinamizmiyle yaşamak, bu hayta ve laytaların aklına sığamaz!

Onların işi gücü kesmek olduğundan, atamız “Yaş kesenin başını keserim” demişse, bunlar, vur deyince öldüren tiplerdir; ve vur dediniz mi, bunlar adam ve madam öldürmez, alimAllâh gerim gerim  gebertirler!

Sonra da, gebertdiklerinin derisinden gayda yapıb, bizim viyadüklerde düdük gibi öttürürler!

HafizenAllâh!

Bu “Hoşgörü, diyalog, Fettoşizma, Abant, Karakanlis, Haltettinâlis, dembokrasi, şefokrasi, homokrasi, LGBT, Sözleşme, KADEH’okrasi, Mort Çatı ve kiremidizma, 6284 asrında”, şu başımıza gelenleri gördünüz mü?

Sakın bizden ayrılmayın, konu komşuya haber salın!

 Sitemizin başına koşalım, reytingimiz amuda kalkdı!

Düşmanlarımız tırnaklarını kemirmekden onları küt etdi, yakında hasedlerinden Cübbelerini de yırtıb yırtıb ekranlarda “yanmaz kefen” ve uçuran tesbih niyetine açık artırma ile satışa çıkaracaklarmış!

Nasibse, yarın, müthiş bir Osmanlıca fetvâ ile hakikat-ı dünyanın ve serâb-ı cümhûriyye ve ılmâniyye ve dembokrâsiyyemizin cemâziyelevveline kolonoskopi dayayıb, zâhirinden ziyâde bâtınına atf-ı nazar ile encâmını mezâr eyliyeceğiz!

 (Mâba’di var)

İntişârı: 22.08.2019 / 09:09:32

The post (4) Oldu Olacak, Ulan Bir Bayram Mesajı Da Bizden! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

The post Sandık Ve Oyun!<h6 style="text-align: left;"><span style="color: #c00000;"><strong>Ahyed HÂLİDÎ</strong></span></h6> appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ

MHP de kongre yapdı, “milliyetçilik ve TÜRK” kelimelerine, îmânı üzerinden ne dedirtmek istediyse onları dedirtdi; ve “ALLÂH ve İslâm” lâfzının icâbetdirdiği ma’nâ, dünyâ ve âhıret görüşü, Türklerin 1000 şu kadar yıldır başlayan ve Sultan Büyük Alpaslan’la devam eden Şeriat ve Cihâd aşkı, ebediyyete açılan bir ufuk genişliği ve müslüman olarak (hâkimiyyeti) mücerred YARADAN’a mahsus ve münhasır kılma îmân ve kahramanlığı, v.s. gibi yüksek, ulvî ve mutlak kıymetlere, binde bir nisbetinde bile rastlanamadı…

Ayrıca, “milletin kendi kendisi” gibi lâfların da ne ifâde etdiği, bir türlü yerine oturtulamadı!. Havanda su dövüldü ve aynı nakârat, aynı hamam ve aynı tas seslerinin mâdenî gürültüleri, tekrar tekrar ortalığa aksetdirildi; ve biri çaldı öteki oynadı; o asâbî haykırışların pirim getireceği zu’mu içine giren girene, “ne bu şiddet bu celâl!” dedirten bir lâf ve lâkırdı yarışı başladı ve bitdi!.

Devlet Bey, beklendiği gibi demokratik parti aşkıyla yine seçimi kazandı; ve “demokratik îmân” tâzelemesiyle de başkan oldu!. Türklerin lideri, en büyük TÜRK… Atatürk vezninde BABATÜRK!

Yarın veya öteki gün de, büyük türbe ziyâreti, mozole ritüelleri… Ve amel defterine yazılar yazmak üzere kadîm Yunan mîmârisi stilinde inşâ edilen Anıt Kubûra (orada çok kabir olduğu içün müfred olarak kabir kelimesini kullanmak kara cehâlet ve geri kafalılıkdır) çıkılacağı, resmî religion farzlarındandır…

Bahçeli Başkan, o nâkıs Türkçesiyle ne demekse birşeyler demek istedi; ve fakat ne dedi, ne demedi ve ne diyemedi, anlayan beri gelsin!. Meselâ buyurdular:

“- Ölürüz de milletimizden vazgeçmeyiz. Ölürüz de bir tek insanımızdan taviz vermeyiz. Ölürüz de vatan toprakları üzerinde taksimat yaptırtmayız. Ve Ne Mutlu Türküm Diyene sözünden de asla ayrılmayız.”

Buradaki “millet” kelimesi acaba etnik mi, politik mi, dînî mi, sosyolojik mi veya partice mi, devletlice mi, nece?. Mechûl!

“Ne mutlu Türküm diyene sözünden de asla ayrılmayız!” gibi “tanrısal” bir buyrukdan ayrılmamak da, ayrı bir “şuur ve gurur!” işi ki, buna “mürûr!” dense de, demek ki hâlâ “sürûr!” olarak bu taife-i etrâkın ruznâmesinde moda olarak berdevâm!. Bunun, 1000 yıllık müslüman kalb ve dilindeki “elhamdülillâh müslümanım!” deyişle ifâdesini bulan mutlak ve mukaddes şer’î îmânı unutdurmak, silmek ve onun yerine ikâme etmek üzere, bir takım heykel kâidelerine kadar oraya buraya kazınıb hâkkedildiği de, herkesin görüb geçdiği bir vâkıa…

Sonra “Bir tek insanımızdan taviz vermeyiz!” demek ne demekdir? İnsandan taviz verme tabirini de ilk defa duyuyor; ve bununla ne denilmek istendiğini bir bilene sorsak diyoruz! Ammâ o bileni bulmak içün de, onu bileni bulmak zârûreti karşımıza çıkıyor!

Hukukda, manevî kıymetlerde, mücerred mefhumlarda tâviz verildiğini, verilebileceğini veya verilemiyeceği gibi şeyleri duyduk; ammâ, “insanın tâviz verilmesi!” neyin nesidir ?. Bunu duymadık… İnsan şehid verilir, fedâ edilir, rehin verilir, içgüveyi verilir, damat verilir, gelin verilir, kurban verilir, evlatlık verilir, verilir de verilir!. Ammâ “insan tâviz verilir!” ise, bu nasıl olur, bu mechûl!.

“Piskevit” telâffuz ve lâfzına bile, bunun yanında bir lâfız karmaşasıdır der geçilir; ancak bu “insanın tâviz verilişi!” karşısında nasıl geçilir, karışık iş!.

Ne ise, “Türkçü bir liderin Türkçesi!” der geçeriz!

Ve, şahsa mahsûs başka bir ibâre de, “Okyanus ötesine tutunmadan Türk milletinin iktidârını isbat!” cümlesi… “Okyanus Ötesi” tabiri, artık belli ve muayyen bir adresin nüfus kaydı ve soy şeceresi gibi apaçık ortadadır; ve burası ile Receb Tayyib Bey hükûmet-i cümhûriyyesinin arası limonî de değil, altdan alta ve son derece derin bir nar ekşisi tadındadır!.

Devlet Bey, herşeyin TÜRK olanına aşk u sadâkatle bağlı olduğuna göre, “TÜRK MÜSLÜMANLIĞI!” denen nesnenin de mu’cidi derecesinde bunun taraftarı ve propagandisti olan Pensilvanya rûhânî başimamlığını koltuklamak yerine, onu, karşısına alıb, hükûmet-i cümhûriyyesinin “tutunduğu bir dal!” gibi de resmedib ötelemesi, cidden garib!

Bir garib “hayâl!” de, hayâle hayâl demeyen bir hayâl olarak şöyle bir hayâl:

“- Ülkücü Cumhurbaşkanı, Ülkücü Başbakan ve Ülkücü Meclis başkanının aynı anda ve eşgüdüm halinde bulunması ve çalışması hayal değildir.”

“Aynı anda ve eşgüdüm!” hâli!. Merhûm Üstâd sağ olsaydı bu kabil “eşgüdüm!” v.s. gibi kelimelere “kurbağaca!” der; ve sulak arâzîlerin neş’esi olarak el atıb geçerdi… İşin içinde, “gütmek” masdarından müştâk bir uydurma var desek, başındaki (eş) kelimesini “müsâvî” ma’nâsına mı alacağız, yoksa refîkam deyişi, şimdilerde “eşim” deyenlerin “eşi” gibi bir şey mi anlıyacağız?!. Eşi gütmek gibi bir nesne ise, koyun veya bir hayvan güder gibi mi bir gütmedir, nedir? İnsan, eşini yani hanımını da güder mi, bu kabil Türkçü Türkçesi’ni de yeni duyuyoruz!

Bahçeli, yukarıdaki cümlesinde bu bal gibi hayâle, “hayâl değil!” demekle, hayâli, ütopi derekesinde bir nesne sanıb  küçümsüyor ki, değil bir politikacının, hayalsiz, basit bir köy minibüsünün bile yola çıkarılması mümkin olamaz… Hayâlsizlik, benzinsiz yola çıkmakdan farksızdır; ve bu, tedbirsizliğin en alt derekede, “kuvve-i hayâliyye!” iflâsı demekdir!. Adam olsun madam olsun, bu kuvveyi, kuvve-i akliyye ve kuvve-i gadabiyye v.s. gibi yerinde ve zamanında kullanmayıb muattal bırakmak, onu, kıçüstü yere çakmaya da kâfî gelir!.

Devlet Bey, TÜRKÇE dağarcığıyla “hülyâ, masal, esâtir mitoloji soyundan ütopi” gibi mefhumları, “hayâl!” kelimesi ile ifâde edeceğini zannetmiş; ve bu kadar becerebilmişse, kendisine on üzerinden üç vererek buna da râzı olunabilir!

Ve Devlet Bey dünyâya bildiriyor:

“- Bu kapsamda 10. Olağan Büyük Kurultayımız vesilesiyle, belirlediğimiz şu milli mutabakat ve hususların herkes tarafından bilinmesini istiyor ve bunu temenni ediyorum:

Burada da cümle düşüklüğü var!. Devam ediyor:

“1- Türkiye devleti sokakta bulunmamıştır. Sokağa, teröre ve AKP’ye de teslim edilmeyecektir.”

Evet doğru, sokak, cadde, meydan ve bulvarlarda bulunmamışdır; ancak Lozan’da bulunduğu da herhalde inkâr edilemez!.

Ve, “bu devlet sokağa, teröre ve AKP’ye de teslim edilemiyecekdir!” demek ne demek?. Edilmiş bile; ve bu bir vâkıa… Sokaklar kan, ateş ve bombaya teslim! Terör ise bütün tv kanallarının 24 saat, 24 kere haberi!. Devletin AKP’ye teslim edildiği ise, bu da 24 saatin her dakikasının vâkıası!… Çankaya’dan resepsiyonlara, hükûmetden bakanlara, meclisin tepesinden dibine, her taraf AKP’nin!. Ehâli-i etrâkın, kime rey ve hükûmet-i cümhûriyye akıtdığı ortada, daha ne olsun!

Devlet bey’in “kuvve-i hayâliyyesi!” ve  kimyâsında, bir kısa devre bahse mevzu’ olmasın!

“Yiğit bozkurtlar ve sevgili Asena’larım!” diyen Devlet Bey, 9 maddelik ışıldağına şöyle devam eylemekde:

“2- Türkiye Cumhuriyeti Devleti tektir, ülkesi ve milleti bir ve bütündür.

Ne demekse, bu, tek ve çift sayı ma’nâsına mı, bir ma’nâsına mı , bu da vazıh değil!

“3- Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin kurucusu ve sahibi topyekûn büyük Türk milletidir.”

(28. Ekim. 1923 günü) millet yatağında mışıl mışıl uyur ve hiçbir şeyden haberi bile yokken, “yarın cümhuriyeti ilân edeceğiz!” diyen  “ebedî şefi!”, Devlet Bey acaba hiç hesâba neden katmaz?.

Cumhuriyetin kurucusu derken, milleti, “Büyük TÜRK milletini!” göstermek, “kuvve-i hayâliyyenin!” ciddiyetini ciddî ma’nâda ihlâl eder; ve bir devlet adamı Devletlû Devlet Bey’e de hiç yakışmaz!. Ve dördüncü madde:

“4- Türkiye Cumhuriyet Devleti’ne vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkes; ırk, dil, din ve mezhep farklılığına bakılmaksızın Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türk milletinin eşit ve saygın fertleridir.”

İşte bu “farklılığa bakmamak ve eşit ve saygın!” lâfları var ya, bunlara, zerre kadar riâyet eden de yok…

Sâniyen: Buna riâyet mümkin olamaz, olur diyen, gözboyayan 5. Sınıf dembokrat bir politikacıdır. Çünki hiç biri kendi inanç ve burun istikâmeti ile nefs inadından başka, karşısındakinin dinini de,  mezhebini de, fikriyât ve topyekûn hayat tarzını da,  düşman olarak ırgalamakda; ve kendisine de onu, aslâ “eşit ve saygın” görmemektedir… Biribirlerine ağız dolusu verib veriştirmelerin hangisinde o söylenenlere zerre kadar riâyet var? Yok ve olamaz da, çünki bu, bir teklif-i mâlâyutakdır; ve bu, mücerred cumhûriyet ve dembokrasi gözbağcılığının bir lâzım-ı gayr-ı mufârıkıdır!. Tanzîmât’dan bu yana devam eden 173 senedir, bu memleketde (33 sene istisnâ edilirse) tam bir aldatma ve gözkülleme despotizmi yaşanmış ve hâlâ da devam etmektedir… Adı istediği kadar “meşrûtiyet, hürriyet, adâlet, müsâvât, cumhûriyet, demokrasi, kurtarıcı darbe, kurtarıcı muhtıra, kurtarıcı Evrenizma, kurtarıcı balans ve brifink fink atmaları, kurtarıcı e muhtıra ve bilmem ne!” de olsa, topu da bu milletin anasını ağlatmakdan başka bir işe ve halta yaramamışdır…

Ve devam eder:

“- Milli varlığımızın temeli bu mensubiyet şuuru ve milli birlik ruhudur ve Türklük üst ve vazgeçilmez kimliğimizdir.”

Ne demekse… Hangi mensubiyet, hangi şuur ve hangi birlik?. “Türklük üst ve vazgeçilmez kimlikmiş!” Terörü besleyen 173 senelik ana sebeb de, işte bu üst kimlik, vazgeçilmez kimlik, inâdın daniskası, ırkçılık ve kavmiyetçilik pompalamanın abesliği ve dine sırt dönmeler ve bu dinden utanma çarpık hissiyâtı ile çarpık rûhiyâtıdır!.

173 yıldır önüne gelen, Balyozcusundan Ergenekoncusuna, kendine göre bir “üst kimlik!” uydurma ve dayatması ile bu milleti palyaçoya çevirdi; ve târihe geçen o mutlak şahsiyeti, tuz rûhu yemişcesine eritdi ve bugünki bataklıkda karar kılındı…

Bin senedir üst kimlik neydi, ne oldu ve memleketin hâli nereden nereye uçdu ve kül oldu!.

Hem, birkaç düzine uydurma “üst kimlik!” peşine takılınacak ve bunlar reklâm edilib söylenecek; hem de, “ecdâdın yolundayız, izindeyiz, şurasıyla burasındayız!” lâf u güzâfı!. Bin senelik ecdâd, “benim üst kimliğim i’lâ-yı kelimetullâh!”  demiş, bunlar ne diyor?. Biri diğerine zıt olacak, sonra da bu iki zıt, biribirinin devamı olacak!. Okyanus Ötesi nakarâtla, sâdece “hafizenallâh!” çekilir!

Türkçü lider Devlet Bey devam eder:

“5- Türk milletine yeni kimlik ve isim arayışları, yeni vatandaşlık icatları boş ve nafile faaliyetler olarak kalmaya her zaman mahkûmdur.”

Üst kimlik, bin senedir İSLÂM iken, bunun dışındaki her üst kimlik “nâfile faaliyetler!” bile değil; sâdece şirkle iştigâl ve ALLÂH’a kafa tutmak gibi bir hıyânetdir, o kadar… Millet ne çekiyorsa, bundan çekiyor; ve milletin yolu üzerindeki kör tapalar da sâdece bunlardır…

Bu milleti Müslümanlık’dan uzaklaştırmanın yolları, ancak, “üst kimlik” olarak uydurulan her şeyin bir eksiksiz tamâmıdır; ve bunların topunu da “lâ ilâhe!” diyerek nefy ü redd; ve “illallâh” diyerek isbât; ve “Mu…..dürrasûlullâh” diyerek de teslim-i hayât ve O’na teslimiyyet göstermeden, bir milletin iflâh olması ve müslüman kalması ve devlet-i ebed müddet hayâlleri kurması, imkânsız da değil, mücerred muhaldir… Aksi hâlde, noksan sıfatlardan münezzeh Cenâb-ı Hakk Azze ve Celle, hâşâ YALAN söylemiş olur ki, bunun müstahil ve mümteni’ olduğu da mutlak…

Bugün, millet ve halklar üzerindeki hâkimiyyet, Müslüman’lığının mimi bile kalmamış ve fakat buna rağmen Müslümanlığı da kimseye vermeyen adam ve madamların ellerine, dembokrasi ve cumhuriyet ambalaj ve gözboyamaları ile verilmiş; ve milyarlarca insan, onlara esir edilerek, onların “rubûbiyyetleri!” altında ubûdiyyete mecbur köleler hâline getirilmişlerdir…

Buyrun:

“6- Türk milleti varsa, Türkiye Cumhuriyeti Devleti de ilelebet payidar kalacaktır. Unutulmasın ki, Türkiye asla Türk milletsiz olamayacaktır. “

Bu cümlede de, ma’nâ bir felâket olmakla berâber, cümle  düşüklüğü ise korkunç!. Yedinci madde:

“7- Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin ve büyük Türk milletinin varlığına Türk milliyetçileri bir, iri ve diri olduktan sonra kimse son ihanet vuruşunu yapamayacak ve kabus rüyaları gerçekleşmeyecektir.”

“Bir, iri ve diri olacak!” olan Türk milleti mi, Türk milliyetçileri mi?. Türk milliyetçileri imiş!. Neden Türk milleti değil?. Neden, Müslüman Türkler ve tüm Müslümanlar değil???

 İri kabak olur, ammâ “iri milliyetçi!” ne demekse, bu da Devlet Bey Türkçesi!. İri ve diri bir TÜRKÇE!

Devlet Bey sıralıyor:

“8- Bu yüzden, Milliyetçi-Ülkücü Hareket’in, hain emeller karşısında sessiz, duyarsız, tepkisiz ve hareketsiz kalması asla düşünülemeyecektir.

“9- Türkiye bizimdir, bu aziz vatan hepimizindir ve bunun için haykırarak diyoruz ki; Türk Milleti Sensiz Asla.Türkiye devleti sokakta bulunmamıştır; sokağa, teröre teslim edilmeyecektir.”

Türk de Türk!. Anladık, hep Türküz, Orta Asya’da bindik bir alâmete, Anadolu’ya geldik ve gidiyoruz Kıyâmet’e!.

Tamam bozkurt ve asenalar! Ben dâhil Oğuz Türkleriyiz… Hiçbiriniz, Osmanlının Üçok kolunun Kayı boyu kadar değil, onun binde biri kadar Türk olduğunuzu isbât edemezsiniz!. Onların “üst kimliği” neydi?

“İ’lâ-yı kelimetullâh!” diyen, devlet armasına “El müstenidu bi tevfikâti’r-rabbâniyyeti devletu Meliki’l-Osmâniyye!” ibâresini nakşedenler, hangi “üst kimlik!” içün yaşadılar?. Onların ihânetden uzak, soyunu ve aslını inkârdan münezzeh torunları olanlar, bunu isbât ile mükellef, buna mecbûr ve me’mûr bulunur… Gerisi, zırvalamak ve hezeyan püskürmekden başka bir şey olamaz…

İnsanın TÜRK kimliği taşır oluşu, onun hiçbir beşerî gayret ve emek sarfına hâcet bırakmadan kazandığı fıtrî bir keyfiyetdir; ve insanı, insan ve fazîlet ehli kılan bu değil; kesb etdiği, çalışarak ele geçirdiği, irâdesiyle isbat etdiği şahsiyet ve mükemmeliyyetdir.

 “Türk!” diye zikr ü fikr etmekden, acaba, Allâh, İslâm, dîn-îmân, Peygamber ve “i’lâ-yı kelimetullâh” demeye, ne zaman sıra gelecekdir?

Dinden bu kadar kaçmak, bu kadar korkmak, bu kadar utanmak ve bu kadar ona mesâfeli davranmak ve onu ağıza bile alamıyacak kadar “laiklik!” denen belânın te’sirinde sekülerleşmek ve maddeperestleşmek ne oluyor?..

Âhıretde, “Türk müydün?” demezler!

Hesaba çekecekleri zaman, “Müslüman mıydın?” diye istintak ve sorgu sual başlar asenalar ve bozkurtlar ve tosunlar!

Yarım yamalak Türkçe de olsa, oradakiler, korkmayın sizi anlar anlamasına da, “Müslümandım!” deyebilmek şart… Bunu da burada ta’lim etmeyenler, orada ta’yîn ve terfî beklemesin!. Cehennem ağzını açmış yutacaklarını bekliyor!. Hadîs-i Şerîf’e göre dünyâda nasıl yaşarsanız, öyle ölürsünüz; nasıl ölürseniz, öyle haşrolursunuz!. “İnşaallah, müslümanlarla değil; Şamanist Türklerle, Hunlarla, Göktürklerle, Gagavuz Türkleriyle haşrolursunuz!” diye duâ etmemizi istemezsiniz! “Ve onlar nerede ise, siz de orada olun!” dememizi de!.

Al bu da hadîs-i şerîf: “El mer’u mea men ehabbe!!!”

Kişi sevdiği ile beraberdir!. Cehennemde de olsa!!!

“Türkün de, kürtün de, arabın da, acemin de, recebin de, devletin de, milletin de üst kimliği İSLÂM’DIR!” diyemiyeceklerin; ve huzûru aslâ getiremiyeceklerin; ve böylelikle de terörü dâim besleyeceklerin; ve binnetîce kanı durmadan akıtacakların; ve milleti biribirine boğazlatıb kırdıracakların derin ve engin bilgilerine…

(İlk intişârı: 05.11.2012)

The post Allâh Allâh, Hiçbir Parti Kongresi “Allâh; Ve O’nun Hâkimiyyeti…” Diyemiyor! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SELÂMÎ (Dağistânî)

.

İngiliz-Yahûdî-ABD Üçlü triumvirası, “Kalblere, dillere ve ellere dembokrasi zikrini” aslâ boş yere vermez. Çünki bu sistem, o Global çete veya triumvira usâresi olub, bir miligramı, birkaç milyar dolar kıymetindedir; ve bunun belirteceği (Âidiyyete ters giden), meselâ Mursî gibi dünyâya vedâ etmek zorunda bırakılır!

Üstelik, “Dembokrasiyi maşa bilerek veya tüylenmiş diktatörler gibi kullanarak”, beşerîleştirilmiş bile olsa kendi “dinini veya inancını”  İslâm yaftası ile hâkim kılmak istiyenler de, öylesine bu dembokrasi aşuftesine alışır; ve onun vereceği makam ve şöhret şehvetiyle öylesine kendilerinden geçerler ki, zaman içinde evdeki haremini, evlâd ü ıyâlini, öz geçmişini, aslını ve soyunu, bütün öz kıymetlerini unutur, hatta onları yaban hayvanları gibi huşûnet içinde ve gerilik âmili olarak görmeye başlar… Öz kıymetleri ve dîninin “güncellemesini” ister; “İctihadlar değişmeli, 14-15 asır evvelki hükümleri kalkıb bugün uygulayamazsın yok öyle şey; 4 hakk din vardır; eşcinsel vatandaşlarımızın haklarını da güvence altına almak şartdır; dembokrasiden geri dönecekler karşısında şahsımı bulur, demokrasinin şeref ve haysiyetini kurtardık, v.s.!” gibi dembokrasi ağzına saplanır ve bu samimiyeti ile Global Çete veya triumviranın vizesini ümid ve hayâl ile, icâzetini de son kullanma târihine kadar uzatmaya çalışır!.

Nice Müslüman görünen ve geçinen kitleler, dembokratik irâde ve hâkimiyetlerin narkozladıkları olarak, partiler arası kapışmaları, dînî vecd ve cehd ile partizanca ta’kîb eblehliğine dahî girecekler; ve bütün partilerin, istisnâsız dembokrasiye âid (kafes bölmeler) ve hücreler olduğunu görüb idrâk edemeden, bu yolda deli danalar gibi ve “biyolojik objeler” hâlinde, ınsiyâklariyla koşuşturacaklardır!

İstisnâsız bütün partiler, aynı beşerîliklere, ateizma ve ataizmalara tapınan ve tepinen dembokratik çürütme mihrâkları olduğundan, senaryo iktizâsı, bunlara sâdece kendi dışlarındaki rakîb partilerin karalanarak mağlub edilmesi îcâb etdiği gösterilecek; halka da, “İslâm ile dembokrasiden hangisini  seçiyor ve ona îmân ediyorsun?” değil, “dembokrasinin hangi partisini hangi pırtısına karşı îmân ile tercîh edib seçiyorsun?” denilerek, halk hangi partiyi seçerse seçsin, halka, otomatik olarak İslâmiyyet yerine gene “Dembokrasi seçtirilmiş” olacakdır!. Ve her “seçim”, bu dinden uzaklaştırma ve tercîhin, dâimâ dembokrasiden yana olmasının kafalara çakılması fiilinin temrînâtı ve sâbitlenmesi olarak tekrar edilib duracakdır…

Bu i’tibarla dembokrasinin, milleti nasıl çürüten, bölen ve parçalayan bir belâ olduğu değil; dembokrasinin “vazgeçilmez unsuları” olan ve onun, elinde kukla gibi oynatığı partilerden bir veya birkaçının, diğer partiler hesâbına ne kadar tehlikeli olduğu zihinlere ve narkozlu beyinlere zerkedilecekdir!

Kılıçdaroğlu, İmamoğlu ve Kaftancıoğlu diyerek üç kafadâr veya üç CHP tanrı ve tanrıçası, muârızı partiler tarafından hedef yapılarak bunlara ateş serbest olacak; amma onların suç ve cürümlerinin, dembokrasi bataklığından beslenen ve yeşeren zehir fışkıları olduğu görülmiyecek ve gösterilmiyecekdir!

Kılıçdaroğlunun, kasetle gelib kasetle gideceği, (usta yal.ncı) olduğu, gafları, 15 Temmuz Haçlı seferine “Kontrollu Darbe” deyişi, o kıtâl gecesi ortalıkdan toz olduğu, Türkiya düşmanı Haçlı ve siyon devletleri ile PKK ve Feto cebhelerine yakınlığı gibi nice hususlar dile getirilecek; İmamoğlu’nun Yunanlı desteğinde “Rum ve Pontus artığı” olduğu; duâ makâmlarında onca insan arasında utanmadan müslüman gibi değil de hıristiyan gibi parmak uçları yukarı el ayaları yapışık âmin pozuna girmesi; Ordu vâlisine “İtlik yapma” diye pek ağır hakâret edişi; “2013 yılında hazîne arâzîlerini parselleyip satışının nitelikli (dol.ndırıcılık) olup 6 yıldır mahkemesinin sürdüğü”; sıkı (küf.rbaz) olduğu; 18 günlük belediye başkanlığında nice kânunsuzluklar irtikâb etdiği, fettoşist bir taktikle “veri tabanı kopyalatmacılığı”; müzmin (yal.ncılığı), v.s.; Madam Kaftancıoğlu’nun ise “Allâhınız belânızı versin” deyişinin taş gibi ateislik olduğu; ona da, “Senin putun veya heykelin veya tanrın da senin belânı versin!” diyenlerin ömrüne bereket (!) yağacağı; kocası mösyönün, –hâşâ min huzûr– o lânetli hayvana âid yağlı bir gövdenin çeyreğini sâdece 7 dakîkada (işk..be-i kübrâsına) indirdiği; gezi parkında ajan-aktivistlik ve provakatörlük yapdığı, v.s gibi şahsını ve partisini batırıcı hâller ön plana çıkarılacak; amma bütün bu suçlamaların, nereden, hangi sistemden fışkırdığı, o sistemin bütün bu ve bunun gibi milyarlarca suç ve suçlunun vücud bulmasında en ana sebeb ve üretici-şeytânî firma mesâbesinde bulunduğu dile getirilmiyecek…

İşte gözlerden kaçırılan dehhâmeleşmiş belâ buradadır; mes’elenin, her mes’eyi ihmâl etdirecek çapda çarpıcı ve yakıcı noktası burasıdır…

Halkı bir asra yakındır küfelik edinceye kadar narkozlıyanlar, bu dembokratik kanser vasat ve bataklıklarını kurutmayı, Batı denen ejdarhadan ödleri patladığı içün ele ve dile alamamakda, cesâret nâraları atarak (!) bu nisbetde ve şiddetle saklamaktadırlar!. Ankara poitikacıları bu ucûbe sistemi, kendilerinin “makam ve mevki’, mal mülk ve her türlü dünyalık sıyırmaya”  en büyük âmil ve basamak olması hasebiyle başlarına tâc etmekde; ve ona medyûn-ı şükran ve gebe olarak, “veli ni’met bildikleri heykellere” de her fırsatda TAPARAK saltanatlarını sürdürmektedirler…

Öteki sarkmış madamın ise, “Dindarlar inaçları gereği kadın eli sıkmazlar, dinleri îcâbı kadından imam yani cumhurbaşkanı olmaz derler” diyerek (Fett.şist aklıyla gûyâ  İslâmiyyet’e horlayıb, koskoca ve 15 asırlık İslâm Târîhi’ne ve  Müslümanlara da hakâretler saydırıb savurması, mücerred bu şeytânî sistemin îmânsızlıkları cümlesindendir…

PKK partisi ile Erb.kan mîrâsı olarak sokakda kalan; ve her ıslık atan aygıra  arzuyla dönen, sokak matinatosu tavrındakileri zikre bile değmez…

İşte:

“Türkiya’yı batırmakda bulunan, onu işgâl ve istilâ etmiş olan Haçlı Batı akıl ve zihninin şeytânî mahsûlü; ve bu binbir illetin mihrâk noktası ve hiçbir ihtisas ve ehliyeti olmıyanların irâdelerini, târihimizi katledercesine devlet ve hükûmet yapan, bu dayatmacı haçlı zihnin damıtdığı NARKOZ, dembokrasidir!”

Bu hakîkat dile getirilmeyib 1923 Lozannâmesinin maddeleri mu’cebinde dâimâ ketmedilerek; “Allâh’dan bahsetmiye kadar  ademe mahkûm edilmek istenen her emr-i din”, Matbuât Umûm Müdîri Vedât Nedim Tör gibi nice decâcile, cebâbire ve zaleme tarafından günümüze kadar uzatılan bir sistem yasağıdır… Ve bu, insanlık târihinde emsâli görülmedik derekede korkunç bir manzaradır. Bugün de, 82 milyonluk halkın bu kavurucu hakîkatarı göröremediği bedâhaten ortada bulunuyor…

İşte asıl mes’ele…

Kim, kimi, kimden veya neden, nasıl kurtaracak?

Türkiye böylesine ateist ve çürütücü bir işgâl ve istîlânın altında inim inim inlemekde olduğu hâlde, hâlâ “Kurtulmuş, hürr ve müstakil bir ülke olduğu”  yalanı ile, bütün politikacılar tarafından zihin çarpıtma ve saptırma (taarruzuna) ma’rûz bırakılmaktadır. Nice Haçlı Avrupa kıymet hükümleri gece gündüz papağan gibi tekrar edilerek, halk, hiçbir milletde görülmedik korkunçlukda  narkozlanmaktadır…

Merhûm Üstâd Necib Fâdıl Bey şu vecîz cümlesiyle mevzuu ne kadar güzel telhîs eder:

“Batı dünyâsı, murâdına ermişdir. Osmanlı Devletinden başlıyarak Türkiya’yı çürütmek, islâmî rûh nescinden ayırmak ve çökertmek murâdı… Batı dünyâsı şimdiki netîce meydana gelsin diye bize hürriyet ve demokrasiyi aşıladı.” (Rapor 1, s.84)

1923’den 1950’ye kadar 27 sene İngiliz güdümünde, İslâm Milleti “cumhûriyet ve lâyiklik” denilerek, 1946’dan sonra ve bilhassa 1950’den i’tibâren de, bu ikisine San Fransisko güdücülüğünde “dembokrasi” eklenerek bu üçleme (teslis) îcâdedilmiş; Nasârâ teslisinin 1000 yıllık Müslüman Anadolu’ya aksedişi, işte bu cins emr-i vâkiler ve 500.000 müslümanın katli mukâbilinde olmuşdur…

İnsanlık keyfiyetini, hatta şeref ve haysiyetini  sıfıra indiren ve insanlık târihinde daha berbat ve rezili olmıyan idâre sistemi, mücerred putperest ve kadîm Yunan aklının uydurduğu bu “Dembokrasi” denilen ve İslâm gibi mücerred Allâh Azze’nin (Mutlak irâde ve hâkimiyyetinin) yüzdeyüz zıddı kâmili olan bu sistemdir.  Kendi basit ölçüleri içinde bile mutlaka (ihtisâs, tecrübe ve ehliyet) istiyen bir çöpçülük ve çobanlık gibi en basit bir iş sınıfına rağmen, o, millet ve devlet idâresi gibi ehemmü’l-ehembir noktada, bütün ferd ve eşyanın tasarruf ve idâresinde zerre kadar bu (ihtisâs ve ehliyeti) dilinin ucuna bile almaz; ve böyle bir tuzakla da, idâre edeceği insanları, idâreye değil de, zaman içinde (intihâr ve tenkîle) mecbur edişin sistemini heykelleştirir…

İşte Global Çetenin emrinde bu çıkmaza veya kör kuyuya  çakılmış olan bütün bir dünyâ, bu âkıbete sürüklenmek üzere esir alınmışdır… Dünyâ çapında bir tek hükûmet istiyen ve bunun sâhibi olmakdan başka nihâî hedefi olmıyan Talmut ve Yahve emrindeki Global Çete, “Türkiya’yı kurtardık” diyenlere bile bu “Dünya Devleti” hasretini zerk ile; nutukları, nice yazıları ve konuşmalarına kadar apaçık sirâyet eden şekliyle, bunu, nicelerine i’tirâf etdirerek gözlere sokmakda bir mahzur da görmemişdir…

Merhûm Üstâdımın kalemiyle bu manzara şöyledir:

“PARTİCİ: İmam-ı Gazâlî ile çöpçüyü rey’de bir tutan bir demokrasi anlayışı ve en sefil bir işportacı belâgatı içinde, kedileri bile kandıramaz kandırmaca oyunlarının kusturucu hokkabazı…” (Rapor 3, s 9)

Son bir hafta içindeki iki parti veya onun demokrat  belediye namzedi üzerinde bu hükmü görmek isterseniz, birinin diğerine “En sefil bir işportacı belâğatı içinde” muhâtab oluşunu, modaratör denen “kusturucu hokkabazınsa”, üç gün evvel hasımlardan birisiyle otel bilmem nerelerinde gizlice görüşerek, hasmını, “kedileri bile kandıramaz kandırmaca oyunlarıyla” nasıl kandırdığını; sık sık ve bol bol aldatılan ve kandırılan cenâhın da, bunu, “fıtrî bir aldatılmışlık” karakteri hâlinde kabûllenerek, bidâyeten tasdîk ve tahsîn etdiğini, hayret ve dehşetle görebilirsiniz!

İşte, kadîm (antik) Yunan aklını sistemleştiren ve münezzeh Allâh irâde ve hâkimiyyetinin sübhânîliğini (beğenmiyen) bir aklı,  politikacılardan ibâret bir üst sınıf olarak kılavuz yapan; ve bunların peşine takılmayı, “vatandaşlık görevi” narkozuyla şifâ zannı ve vehmiyle durmadan içen bir halk kitlesi ki, Bremen Mızıkacısı’nın peşindeki mahlûkât kabilinden kalabalıklar…

Gene MERHÛM Üstâdımdan:

“Ne partidenim,ne de listeyim…Hatta Sultan Abdülaziz devrinde ilk defa kurulan “Yeni Osmanlılar”dan başlıyarak bugüne kadar gelen ma’lum örnekleriyle, mücerred ma’nâda, Avrupa yapısı PARTİ OYUNCAĞINA inananlardan da değilim.

AVRUPALI, DEMOKRASİ İSMİNİ VERDİĞİ NİZAM İÇİNDE “DOĞRU”YU ARAMAK İÇÜN PARTİYİ KURARKEN, ONU BİZE, KENDİ EZELÎ VE EBEDÎ “DOĞRU”MUZU PARÇALATMAK İÇÜN SOKMUŞDUR. BU İNCELİK DE ŞİMDİYE KADAR HİÇBİR BÜYÜK TÜRK MÜTEFEKKİRİ ELİNDE BİLLÛRLAŞTIRILAMAMIŞDIR…..

Görüyorsunuz ki, karşınızda, PARTİ AÇIK ARTIRMALARINDA her zaman gördüğünüz, şimdi de görmekde bulunduğunuz ve bu gidişle her zaman göreceğiniz, hokkabaz külâhlı bir seçim çığırtkanı yerine öz üniversitesinden sonra iki üniversitelik müddetçe ZINDANLARDA PİŞMİŞ BİR FİKİR ADAMI VAR, VE O SİZDEN OYLARINIZI FİLAN VEYA FALAN PARTİYE VERMENİZİ DEĞİL, KURTULUŞUNUZUN YOLUNU GÖRMENİZİ İSTEMEKTEDİR..” (Rapor 4, s.9-10)

Ve bütün hakîkât, sonsuzda bir ihtimâlle bile tekzîbi muhâl olduğu hâlde, tarifi imkânsız mutlaklığı, çarpıcılığı ve berraklığı içinde, sâdece ve yalınız (nasîbi) olanlara vereceği o paha biçilmez letâfet ve vecd iklimiyle O Mukaddes ve Muazzez Kitab’da.. Ve O’nun müfessirinin satırlarında:

“Onlar ki, dinlerini ayırıb öbek öbek olmuşlardır. Her hizib kendilerindekine güvenmektedir.” (Rûm Sûresi, 32. Âyet-i Celîle)

Rûm sûresi ve “Rum-pontus” kelimeleriyle tevâfuk!…

Ve tefsîrin, Osmanlı asliyeti içinden “RUM-Yunan aklının” insanlığı sürükliyeceği çukurun tasvir ve zemmine müteallık, mesteden satırları:

“Yani umûmî fıtratı kavrayacak açık bir ruh ve geniş bir Hakk vicdânı ile hareket etmeyib her biri kendi husûsiyyetine, kendi çıkarına, dar kafasıyla kendi kuruntusuna göre bir hevâ ile DÎNİNİ AYIRIB AYRI BİR BAŞBUĞ ARKASINA DÜŞEREK ŞÎA ŞÎA VE FIRKA FIRKA (Parti parti) OLMUŞLAR (……..) HER BÖLÜK KENDİLERİNDEKİNE GÜVENMEKTEDİR……”

“Bununla beraber insanlara bir sıkıntı dokunduğu vakit bütün o güvendiklerinden ve her şeyden geçib, yalınız YARADAN RABLARINA gönül vererek hep ona yalvarırlar—netekim Çanakkale, Sakarya, Afyon muhârebeleri sırasında biz Türkler hep böyle olmuşduk.”

(BİZDEN: 15 Temmuz 2016 Haçlı Seferi patlamasında da, devlet, hükûmet, paralamento, saray, ordu, halk, iktidâr, iktidâr partililer, canı tatlı olanlar, anti-fettoşistler ve dembokrasi putperestlerinin ödü patladığı zaman, bunlar, dualar, münâcaatlar ve salâlara sarılarak ancak Allâh’a yalvarır olmuşlar; heykellere, putlara tapınmalar ve mozolelerde animistçe ruhlara rükû’ etmeler hiç kimsenin aklına bile gelmemişdi!. Ancak kıtâl ve ateş, parampaça eden bomba ve mermiler kendilerine dokunmayıb savuşturulunca, gene salâlar ve Allâh demeler bırakılmış, “Demokrasi Şehidleri, demokrasi bayramları” gibi cinnetlik şirk ağızları kullanılarak, gene putperestliklerine geri dönmüşlerdir… Hatta, “Demokrasinin nâmûsunu kurtardık!” diyen, böylece de, “Din ve îmânın, ecdâd ve  ümmetin sancağını yere düşürmedik” diyemiyen ve bunu bir kere bile ağzına alamıyan; ve fakat bütün buna rağmen, gözüne girilmek vehmedilen haçlı Batı patron ve vasîlerine, sadâkat mesajları veren başlar görülmüşdür.)

Müfessir Merhûmun muhalled satırları şöyle devam eder:

“Demek ki, fıtrat dîni sâdece Allâh Dînidir. Her zaman pâyidâr Dîn-i Kayyım yalınız odur. (……..) Böyle iken sonra o, onlara tarafından bir rahmet tatdırıverince, o sıkıntıyı açıb bir ni’met ihsân ediverince de (……..) NE BAKARSIN İÇLERİNDEN BİR KISMI, O Rablarına şirk koşuyorlardır.—Şükredecek yerde tutarlar da, “bu, şundan oldu bundan oldu, benden oldu senden oldu” diyerek, ALLÂH’IN LÜTFUNU BAŞKALARINA (Heykel ve putlara ve kullara) İSNAD ETMEYE KALKARLAR.” (c.6, s. 3825-26-27)

“Lâkin onlar, yukarıda söylendiği vechile bigayr-ı ilmin HEVÂLARI ARDINDA GİTMİŞLER, KEYİFLERİNE HOŞ GELENE VEYA GÖZLERİNİN KORKTUĞUNA (heykel ve putlara) PERESTİŞ ETMİŞLERDİR (TAPMIŞLARDIR.) Âlemde esbâb (sebebler) yok değildir. FAKAT HÂKİMİYYET, ESBÂBIN  (Halkın) DEĞİL, ALLÂH’INDIR. ALLÂH İZİN VERMEYİNCE, HİÇBİR SEBEBLE BİR YAPRAK BİLE OYNAMAZ. Böyle olduğunu fıtrat bilir, onun içün sıkışdığı zaman Allâh’a yalvarır (……) bir de, BİZ İNSANLARA BİR RAHMET TATDIRDIK MI, (…..) ona güvenirler—ŞIMARIRLAR.” (S.3827)

Öyle şımarırlar ki, madde planında yapdıklarını abarta abarta “Biz yapdık” âvâzeleriyle cihâna yayar; ve fakat Allâh Celle’nin Dînine hızmeti bırakın bir yana, ona köstek olur, onu, “güncellenmeye muhtac, uygulanamaz, ictihadlarının da değişmesi şart olan bir yapıda bulunduğunu” söylemeye ve ona hücûma kadar ileri gider; ve böylece Mukaddes Allâh Dînini işe yaramaz resmederek, önünü keser ve alabildiğine haddi aşarlar!. Şımaran ve azgınlaşan, yalan ve iftirâları ile azgın tâğûta tapınmaları apaçık ortada olan politikacılara:

 “Şımarmayın, azmayın, kudurmayın, esbâba perestiş etmeyin, Allâh’a ve O’nun münezzeh sistemine îmân edin, Haçlı Avrupa’yı ve oradan gelen kânun ve sistemleri RABB ittihaz etmeyin!”

 Demenin bile ABES görüleceği, zıvanasından çıkmış bir cemiyet içerisindeyiz…

“………….. ŞÜBHE YOK Kİ BUNDA, ÎMÂN EDECEK BİR kavim içün çok âyetler var—bunu görenler ne ni’mete güvenirler, ne de ümidi keserler. Bollukda da darlıkda da ALLÂH’A îmânlarını tam tutarlar.” (s.3828)

Siyâsî, iktisâdî, ictimâî, hukûkî, askerî, rûhî, âilevî, bütün sıkıntı ve ıstırabların, âfet ve felâketlerin şiddeti, Allâh Azze’nin irâde ve hâkimiyyetini beğenmeyişin, O’nun sistemi yerine Batının bâtıl ve beşerî sistemlerini oturtmanın müşrikliği ile mütenâsib olacakdır…

İntişârı: 21.06.2019 / 22:09:35

The post Dembokrasi Dîni, Ancak Kendi Varlığı Ve Dışındakileri De Eritmek İçün Vardır! <h6 style="text-align: left;"><span style="color: #c00000;"><strong>Ahmed SELÂMÎ</strong></span></h6> appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Mü’min olan kimse herhangi bir hâlet üzerine fıtraten mecbûr olabilir, hıyânet ve yalan müstesnâ. Bunlar, fıtrata muhâlifdir.” (287)

(Câmiü’s-sağîr)

İKİ HASLET…

Ahyed HÂLİDÎ

Bir mü’minde iki haslet,

Cem’ olursa bil ki hısset!

O ki, işte çift çarpıklık:

Hıyânetle yalancılık…

Bunlar yasak, emir böyle!

Bugünse arz, kizbe köle…

Ümmet olan yalan atmaz;

Yalan ile îmân durmaz..

Muâşeret: Bugün yalan!

Resmiyetse: Yalan, dolan!.

“Politika” gece gündüz,

Yalan “düzer” arsız yüzsüz…

Parti parti “demokrasya,”

Yalan sıkar tüm dünyâya!

O, “sistemi” aldatmanın;

Göz külleyib uyutmanın…

Kalmadı hiç sahih, doğru;

Her yan zulüm, kizbin uru…

Doğru sözlü hep savulur,

Dokuz köyden de koğulur!

Belki köyün yüzdokuzu,

Bugün, taşlar kılavuzu…

Mü’min tab’an olabilir;

Çok hâlete mecbûr, esir!

Nice kusur hasbelbeşer;

Mümkin kulda, bu bir keder!

“Hıyânetle yalan” lâkin;

İki iğrenç habîs irin…

Fıtrata zıd zîrâ bunlar,

Selîm tab’a ters dururlar!.

Mü’min gitmez kizble aslâ,

Hıyânetle, alçaklıkla…

Bütün cihân yalan dolsa,

Hâinlikler arzı sarsa,

Müslümân hep dik duracak,

Aslâ eğik kalmıyacak…

Vakurdur o, kırılsa da,

Bükülemez hiçbir yolda!

Nâmertlerin köprüsünden,

Ölse geçmez bir tekinden!

Sahteleri tanır hemen;

Fırıldağı odur söken!.

Rasûl gibi o emindir;

Sâdık, şecî’, şereflidir..

(Gül-i Cihân)  yoluna bak!

Mutlak yol bu, budur ancak…

5.5.1993 Jülich

4.9.1993 Welldorf

The post İki Haslet… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Tâhîr MÂHİR

Diğer kavimler gibi Türkler de Müslüman olunca, Hakk ve hakikatın ve insanlığın ne olduğunu, şu 4 ana temelde (Ilmin, Îmânın, Amelin ve Ahlâkın) ne olduğunu görünce anladılar…

Ve 11 asırdır kurdukları devletlerde, İslâmiyyet’in bu 4 ana temeline sadâkatları derecesinde kuvvetli ve şerefli oldular; Allâh Celle’nin istediği adâletle, âdil devlet ve hükûmetler kurarak, Rabblerinden başkasına kul ve köle olmadılar… Adâlet, istiklâl ve hürriyetin dembokratçasını yani şeytânîcesini değil; İslâmcasını ve Hakk’çasını (mutlak adâleti) yaşayıb yaşatdılar!

Bugünün layık cumbokrasisi, “Mefhumlar anarşisi” ile suyu bulandırıb, bulanık suda, dembokrasi “sandığıyla” balık avlamada!.

Avlamasına avlıyor da, balıklar, elinde terör, anarşi, fitne, ihânet, darbe, haçlı seferi, Feto hançeri, AB tuzağı, BM kazığı ve “aslını inkâr” olarak zıplayıb hoplamada!..

Buna rağmen nasıl esir alınmışlıksa, “Asla ve öze, yani Allâh’a dönmek” ısrarla ve taammüden redd yiyor, San Fransisco’dan şırıngalanan “1945 dembokrasisi”, Allâh yerine ve ondan bin kat ziyâde zikredilmekde… Merhûm Üstâdım Necib Fazıl Bey’in satırından imbikliyelim:

“Batı dünyası muradına ermişdir. Osmanlıdan başlıyarak Türkiya’yı çürütmek, islâmî ruh nescinden ayırmak ve çökertmek muradı…Batı dünyası şimdiki netîce meydana gelsin diye bize hürriyet ve demokrasiyi aşıladı.” (Rapor 1/84, 1976)

Ne zaman ki Osmanlı, “Allâh Celle’nin ADÂLETİNDEN”, Batı’nın izâfî ve i’tibârî şeytân adliyesine doğru yamuldu; İslâmiyyet’in edille-i erbaasından (dört delilinden) ve İslâmiyyet’e O’nun olmazsa olmazı olan (Zârûrât-ı Dîniyyesinden) sapıb, Kânûnî Cennetmekândan sonra hızı gitdikçe artan bir gevşeme ve sulandırmaya ma’rûz kaldı, bu nisbetde de devlet ve şevketleri pörsümeye başladı…

Tanzîmâtçı, sonra Jön türk ve ittihadçı-meşrûtiyetçi-mason ve yalamaların, Haçlı Batı kuyruğu ve uşaklığına geçişinden, aşağılık duygularına batıb ruhlarını hasta edişlerinden, şahsiyetlerini satışlarından ve 1909 mason ihtilâlinden ve hele 1923 Lozan teslîmiyetinden sonra, ele alınacak hiçbir şeyleri kalmamışdır…

Memlekete “cumhuriyet, hürriyet, layıklık ve dembokrasi” adı ve maskesiyle İslâm dışılık öyle bir zorbalıkla çakıldı ki, artık seviyesizlik ve çukurlaşmanın dibe vurduğu bir devreye girilmiş olundu!.

Jakobenizmanın bütün hızıyla memleketi yutuşu, tek çâre görüldü!

1923’de başlıyan darbelerle, Kamal Paşa dâimâ tanrılaştırılmış, dolayısıyla onu kendisine maske ve istismâr âleti yapan askerî çeteler eliyle 11 asırlık TÜRK îmân ve şahsiyeti, dünyâ çapında ve tedâvî kabul etmez derecede yara-bere almışdır. Ve ehâlînin başı da müteselsilen zuhur eden derd ve sıkıntılardan kurtulmadı… Siyâsî, hukûkî, iktisâdî, âilevî, ictimâî, idârî felâketler, her geçen yıl, biribiri üstüne inzimâm ederek, 1909’dan sonra kör düğüm hâline geldi…

Târihde, en azılı düşmanlarına bile işkence etmeyi şerefsizlik sayan kadîm Müslüman TÜRKLERİN bakiyesi olanlar, dînin Âhıret îmân ve disiplininden öylesine çıkıb fırladılar ki, biribirlerine varıncaya kadar herkese en ağır (işkenceleri) revâ görmeye başladılar…

Biribirini bile yiyen canavarlar cinsi bir çete tezâhürleri…

CİHANDA EN BÜYÜK DÜŞMAN, 11 ASIRLIK MÜSLÜMAN TÜRKÜN DÎNİ GÖRÜLDÜ…

Hocaların şahsında İslâmiyyet’e öyle tecâvüzler başladı ki, hiçbir milletin târihinde böyle (işkence zulümlerine) rastlanamaz… 500.000 kişinin itlâf edildiği, bu zulümlerin tatbikçilerinin i’tirafları ve Fâlih Rıfkı’nın hâtırâtı ve nice resmî vesîka üzerinden, bugün bunlar okunabilir olmaktadır…

Mahkeme adı altında öyle insan katletme tezgâhları kurulmuşdur ki, buralarda “Maznûnun idâmına şâhidlerin bilâhare dinlenmesine” denilebilmiş; vefât edib defnedilmiş Kemahlı İbrâhim Hakkı HOCA Merhûm, hakkında verilen “idâm cezâsının infâzı” içün mezarından çıkarılarak kefeniyle DARAĞACINA asılmışdır!

İskilibli Büyük Allâme Muhammed Âtıf Efendi Merhûm ise, yazdığı kitab, şapka kânunundan iki sene evvel basıldığı halde, kânun, (cihânın her yerinde hukuk usûl ve esaslarına göre mer’iyyete girdikden sonrası içün işlemesi gerekirken), burada makabline (evveline) de teşmîl edilmiş (tatbik edilmiş) ve merhûm, salben asılarak hiçbir hukuk târihinde görülmedik derecede bir vahşetle şehîd edilmişdir… Üstelik TAHKÎR makâmında da, İslâm’ın şiârı olan mübârek sarığı çıkarılarak, başına, bugün hâlâ mer’iyyetdeki o kadük “şapka iktisâsı hakkında kanûn” gölgesinde şapka geçirilmişdir!. Yeryüzünde hiçbir devletin kânunlarında takılma mecbûriyyetinin en küçük izine bile rastlanmıyan ve İslâm’ın hakîr görüb tel’în etdiği (kınadığı) o KÜFÜR ALÂMETİ ŞAPKA…

Bunlar ve daha nicelerini bu halk unutursa.. bunları unutduran parti pırtı ve politikacı tuzaklarına düşerse.. o politikacıların irâde ve ihtiraslarına (tapınmıya) başlarsa.. Büyük Dâhî Şeyhülislâm Mustafa Sabri Efendi Hazretlerinin buyurduğu şekliyle “Dünyânın en al.ak milletidir!”

“Da’vâ sâhibiyim” demekde samîmiyyetin isbâtı, bu mukaddes acının, yüreklerin ta içinde yuvalanmasından geçer… Ancak, bu noktadaki iflâsın hududları, binlerce esef ki, mevcûd dembokratik cumbokrasi sisteminin politikacıları elinde, her geçen gün genişlemekde ve aslâ tedâvî kabul etmez yeni yeni hastalıklar ve illetlere kapı açmaktadır…

Sûret-i Hakkdan görünen nice, politikacı, târihçi, aydın, entel, dantel, mücâhid ve bilmem ne ve ne, dikkatleri yüz kat daha fer’î ve basit mevzû’lara çekerek, halkın on yıllarını rezilce hebâ etmiş ve etmektedir…

Haçlı vahşet ve istîlâsında bile görülmeyecek bu kadar denaat ve şenaat, bütün bu ve benzeri binlerce zulüm, “Haçlıdan KURTULUŞ” harbinden (!) sonra, “İstiklâl ve Hürriyet, düşmanları vatandan söküb atma” adına irtikâb edilmişdir!.

Sonra da, bunlara munzam, bütün bunların durmadan tekrarlanan bayramları!..

ATATÜRKÇÜLÜK VE DEMBOKRASİ MASKESİYLE DARBELER ZİNCİRİ!

1960 ihtilâliyle de, gene tanrı hâline getirib tapdıkları şahısların (hâşâ) rubûbiyyetine sığınarak, askerî bir terör fıtınası…

Kendi kendilerinde bile kıtâl tatbîkinden uzak duramıyan bir cinnet hâli… “Anayasanın üç-beş maddesini çiğnediniz, köpek, bebek da’vâsı, v.s.” diye yapdıkları bir ihtilâl… Sonunda bir sene sonra darbeci eşkıyalar, o anayasanın üç-beş maddesi yerine tamâmını çiğnenib kaldırılacak ve topyekûn ırzına geçeceklerdir! Ve ellerinde halkın silâhı bulunan bu çete, o silâhları, “dembokratların” peşine takılmış rejim kurbanı, câhil bırakılmış ve beşer uydurması inançlara “dîn” diye îmâna zorlanmış zavallı halkın evleri önünde mevzilendirecek; ve hiç kimse de onlara “Dembokratlar bu anayasanın 3-5 maddesini çiğnedi, siz ise bu ana-avratyasanın tamâmını çiğneyib tamâmını kaldırdınız!” diyemeyecektir!

Böylece Türkeş-Gürsel ihtilâl çetesi, postallı ABD “Dembokrasisini kurtarmış” olacak (!) ve patronlarından “Âferinler” kazanarak rütbeler ve yüksek maaşlar elde edeceklerdir!

Cumbokrasi şeytanları, yüzünde sigara söndürerek işkence etdikleri (kendi başvekilleri) ile iki de vekillerini, binbir hakâret ve tehdîd altında, “Sizi buraya tıkan kuvvet böyle istiyor” diyen uydurma mahkeme reislerinin cellâdlığında, YASSIADA denilen kanlı merkezde tenkîl kuduruşları resmetdiler!… Sonra da bu adaya “Dünyâ ZULÜM ADASI” ismi verilmesi kendi mantıkları îcâbı olmasına rağmen, AKP zihniyetine gitdikçe bulaşan “cumbokratik kamalist” helâk ediciliğe bakınız ki, burasına “Demokrasi Adası” adı verilib, akıl almaz bir gariplik, muhâkeme tutulması ve tenâkuza saplanılacakdır!

Bütün bunlar, “kamalizma ve cumbokrasi” adına yapılan ve biribirlerine kadar uzanan terör cinnetleridir!.

12 mart 1971’de de, gûyâ taptıkları dembokratik cumbokrasi, gene “Atatürkçülük ve dembokrasi” diye diye ayaklarının altındadır!. Ve bu 12 Mart da, bir başka zulüm ve terör estirmekde, “Dembokrasinin Ma’bedi” dedikleri insânî tanrılarla kurulu “KUTSAL” para-la-mentonun üzerinde, uçaklarla “Kamalist dembokrasi” cayırtıları ve tehdidleri devriye gezmişdir!. Bu da, “Halk irâdesi ve egemenliği” dedikleri o ABD-İngiliz-Haçlı-Yahudi uydurması ve yutdurması Ankâ Kuşu’nun veya (Başkuşunun) ötüşünü, milletin patlamış ödüne karıştıran bir başka “dembokrasi hortlağı” bilinmelidir…

Her darbede, “Dembokrasiyi kurtarmak içün onun ırzına geçilir”; ve bu dillere destan olan yosma, hiç kimseye “Hayır” demeyen böylesine orta malı bir fâhişedir!

Merhûm Üstâdım Necib Fâzıl Bey, bu hakîkatı, şu cümlenin içinde son derece güzel gözlere sokmuşdur:

“ O (Demirel), demokrasi ve liberalizma isimli adamakıllı fâhişeleştirilmiş fâcireye öylesine mübtelâdır ki, ona bir zarar gelmesin diye canını bile tehlikeye düşüebilir.” (Rapor 11, s. 16, 1980)

ATATÜRK VE DEMBOKRASİ MASKESİYLE 171 KİŞİ İŞKENCE İLE ÖLDÜRÜLDÜ!

1980’deki İşkenceci ve ABD parmağındaki Kenan ve ekibinin terörü de, gene “Adamakıllı fâhişeleştirilmiş fâcire Dembokrasi ve mevcud ideoloji” denen yosmanın, evvelâ ırzına geçerek, sonra da ona, istediği fistanları giydirib şöyle dedi:

“Bak, seni, dinçleştirib gençleştirmek içün politikacı çığırtkanlarının zulmünden KURTARDIM; ve kız gibi giydirib boya badana da ederek makyajına, düzgünlüğüne, partilerine, ana-avrat yasana, vatandaş denilenlerine kadar düşündüm; ve seni böyle becererek mükâfatlandırdım, benden gebe de bırakdım, artık halkı değil beni temsîl ile mükellef ve fakat “Halkın malıyım” diye ötmiye me’mûr ve mecbursun!”

İşte haçlı cumbokrasisi, Türkiya şu’besiyle cihana, güftesi bu olan marşları dinletmiş, “Atatürkçülük ve Dembokrasi” maskesi bu sefer de böyle işe yaramışdır !. Hulâsa bu dembokrasi veya cumbokrasi, öyle bir Manukyan sermâyesi olarak 1923 Lozan tuzağından bugüne öyle bir kullanılmışdır ki, o ma’lûm “fâhişe ve fâcire”, Kâtil Kenan’ın “Deldirmem” dediği ana-avratyasasına kadar, Çiller tarafından bile paçavraya çevrilircesine delinib geçilir ve yıllardır delinmedik bir tek noktası az bırakılır!…

Böye bir İtalyan matinatosu, İngiliz Flörtü ve mahalle sürtüğü ve artıklar avradı dembokrasinin, beşerî bir acziyet ve iflâs sistemi olarak artık nelere âlet edilmiyeceğini ve câsus olarak da kimlerin yatağına sokulmıyacağını zerre kadar idrâki ve kuş kadar aklı olan varsa bir düşünsün!

Bütün darbeci, jakoben, sahtekâr, politik madrabaz ve hilekâr varsa, “Atatürkçülük ve dembokrasi” lâf u güzâfının korumasına girerek, Kamal Paşa’yı paratöner de yapıb cinâyet işlemekdir!

Cinâyetlerin, hangi maskeler altında işlendiği,15 yaşındaki çocuğun yaşını mahkeme kararıyla 18 yapıb onu asmalara kadar hangi kahpeliklerin irtikâb edildiği, artık bugün, cumbokrasi afyonu çenelere şırınga edildiğindendir ki, hemen unutulur veya unutulmazsa, dillerden sökülüb atılır ve yeni cinâyetlerle ruznâme (gündem) zehri içirilir!…

15 yaşındaki genci 18 yaşında göstererek onu ipe çekenlerin insanlıkdan zerre kadar nasibi nedir ki, bunların “anayasa” dediği İRÂDELERİ, 83 milyonu idâre eden “Atatürkçü ve Dembokrat” irâde olarak takdîs edilsin ve buna boyun eğilsin!. Bu keyfiyete RIZÂ ile, halkın “kurtulmasına ve bilmem kaçıncı yıl dönümlerine ermesine” imkân tanınamaz, bu sâdece bedâhet derecesinde bir MUHÂLDİR!.. Bu derece aldatılan bir halka, cihânın neresinde rastlanılabilir?.

Veya…

Mevcûdâtın en mutlak hakikat, adâlet ve mu’cizât KİTAB’ı Kelâm-ı Kadîm’in bu vasfını göremiyecek kadar gözlerine PERDE İNMİŞ bir kavim ve onların daha da bin beter politikacılarının KILAVUZLUĞU, bu halkı hangi cehennemin dibine kazık gibi ebediyyen çakmaz?

İşte “Müslümanlığından” bahsedilen politikacı sahtekârların bu iç yüzleri görülmeden, bu halkın iflâh olmasını beklemek, mutlak hakîkata âid hiçbir terkîb ve basiret kırıntısına sâhib olamamanın netîcesidir…

171 kişiyi işkence ile öldüren, 70’e yakın kişiyi ipe çeken bir darbe veya şeytanlaşmanın, “Hangi Atatürkçülüğü, hangi anayasası ve hangi dembokrasisine” zerre kadar kıymet verilecektir?. 97 yıldır bu adam ve madamların “cumhuriyet, hürriyet, layıklık ve dembokrasi” adıyla ortaya koyduğu bir ideolojinin “kazanım” diyerek kazandığı zerre kadar fâideli bir nokta nasıl gösterilebilir?.

(Mâba’di var)

The post Parti-Parti, Darbe-Darbe Cumbokrasi Ve Politikacı Gürûhu! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Bağçeli Devlet demiş: Üç tanrısı meclisin,

Tart yiyince, adâlet, vasfı oldu rejimin!

Hele bir de demez mi: “Dembokrasi ahlâkı;”

Nerde kaldı o zaman, som ahlâkı dînimin?

Yokdur aslâ olamaz dembokraside ahlâk,

Antik Yunan aklına işte böyledir tapmak!

İslâm ahlâkını at, yerine dombokrasi;

At İslâm îmânını, ötsün laikin sesi!

Ne amel-hukuk kaldı, bir kupkuru dîn dilde;

İşte Gökalp’den kalan, günün milliyetçisi!

Böyle unutturdunuz, dînimi îmânımı,

Batsın dembokrasiniz, satdınız ecdâdımı…

Ammar

8 Hazîrân 2020

The post İslâm Ahlâkı Ne Olacak? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Tâhir MÂHİR

DEMBOKRASİ SANDIĞINDAN, GERZEKLERİN “DARBE” DEDİĞİ HAÇLI SEFERİ ÇIKDI!

.Mahallî intihâb (seçim) dedikleri tefrika, bir senedir “ulusu” gerdi de gerdi ve nihayet bugüne geldi ve bitdi!?

Acebâ?

Hayır bitmedi!

Atbaşı giden yerlerdeki  müşâteme ve münâkaşa, münâkaza (biribirine zıd sözler), münâkere (kavga ve nizâ’), münâfere (nefret, hased, adâvet), münâzaa, hulâsa çekişme, boğuşma, fitne-fücûr, yalan, dolan, iftirâ, hakâret, fettoşist hırsızlıklar, kezâ ve kezâ…

Biter mi hiç?

Dembokrasinin fıtratı, cibilliyeti, kan grubu, DNA’sı, kromozom ve menapozomları (!) Mezapotamya’sına kadar böyle, değişmez!. Hele “Hılâfetîn” helâl ekmeğini yemiş, suyunu içmiş, nûrunda aydınlanmış, îmânıyla gönül sultanları yetiştirmiş, emânet ve adâlet fazîletini yaşamış bir milletden bunlar sıyrılır ve manto gibi çıkarılırsa; yerine de yukarıdaki “ahlâk, emânet ve adâlet” sanılan (bâtıl-ı mutlak) bir Haçlı Batı sistemi oturtulursa, olacağı budur!. Ömer Çelik, can havliyle öyle bir “demokrasi güzelleme, zikirleme, zincirleme, özümleme, sözümleme, edimleme, ağıtlama, sarımlama ve tapınlaması” sundu ki, yetim kalmış çocuk gibi içimizi sızlatdı!.

Başkanın ekibi, çepeçevresi, en yakınları, canları, yoldaşları, politiktaşları, sırdaşları ve herşeydaşları…

Allâh Azze ve Celle’yi unutan ve unutduran hiçbir beşerî sistem yokdur ki, orada “Huzûr, emânet, adâlet ve helâle rağbet” olsun!.

Olmaz, olamaz!

Büyük Müfessir ve dâhî Muhammed Hamdi Efendi Merhûm Tefsîrinde:

“ALLÂH’DAN KORKMAYAN ADÂLET DE YAPAMAZ!” buyuruyor…

Bugünki dünyânın ve dünki târîhin şehâdetiyle bunlar, BİNBİR VESÎKASIYLA cihânın gözü önünde…

Görmüyor musunuz, adam ve madamlar gözlerinin önünde apaçık duran ve müşahhas zarfların kemmiyeti ve tasnifinde bile biribirlerini yemek üzere, şeytanda ittifâk içindeler!

Oyları çal-çırp, hırsızla, dolandır, bu da olsun “Dünyâya örnek Dembokratik seçim!”

“Böyle nice mülevvesliklere âlet olmam, sandığa da bunlar içün de gitmeye tenezzül etmem” dedin mi, tarikat sömürgeni sakallı cübbeli ekran şeytanı yobazın diline düş, îmânın istintak edilsin (sorgulansın!)

“TEK ilâh, TEK dîn, TEK Adâlet, TEK Emânet, TEK Ümmet, TEK yumruk, YEK vücûd; Kitâb, Rasûl, Birlik, Tevhîd, Uhuvvet,” buyuran Vâcibü’l Vücûd Azze ve Celle’yi sil, yerine beşerî 6 oku uydur ve îmânın 6 şartına nazîre yaparak (îmânın 6 şartının) yerine çak!

İbrâhim Aleyhisselâm’ı ateşe atan Nemrut Hammurâbi’den farkın ne?

Edille-i Erbaa’ya nazîre yapar gibi, beynelmilel delâletleri de olan 4 parmakla 4 şeyi say dur!

 İngiliz, Yahudi, Amerikalı, Jamaikalı da, (Devlet-millet-vatan-bayrak) diyor, bunu demeyen hangi kavim, hangi kabile var?..

Müslüman TÜRKÜN, Müslüman milletlerin, mutlak bir farkı olmıyacak mı, olmasın mı?.. 15 asırlık varlığı, modernist-mezhebsiz sürü gibi YOK mu sayalım?. O, 14-15 asır geride kaldı, bugün “uygulayamazsın” mı diyelim?. Kendi üç paralık ve bir dakika ötesini göremiyen beşerî akıl ve nefsimizi RABB yerine mi çakalım?.

Bütün insanlık târihi boyunca böyle yapanların encâmı ne olmuş, apaçık orta yerde durmuyor mu?

Fark olacak!

Bunu, bu 4 şeyle tıkamak kime seçim kazandırır?. Hani kazandırdı mı?. Kazandırsa kime hayrı olur?. YARADAN’a kafa tutub O’nu beğenmiyenleri târih haber vermiyor mu?

Allâh Azze ve Celle’nin (Sırât-ı Müstakîmini) terketdikden sonra, kime yaranabildiniz acebâ?. ABD’ye mi, AB’ye, yahudiye, Nato-feto, suud deve çobanına mı; Sisi fellahına mı?. Kime? 1946’dan i’tibâren (San Fransisko) bastırmasıyla dembokrasiye tapdınız; kabuklular sopası ma’rifetiyle sirk bilmem nesi gibi (darbe üstüne darbe, haçlı seferi üstüne sefer) irtikâb etdiniz!. Adam astınız, biribirinizi yediniz, garîbanlara gâita yedirdiniz, yaşını büyütüb 16 yaşındaki körpe ana kuzularını târihin içine edercesine ipe çekdiniz!. Muhsin gibileri betonda yatırıb üşütdünüz, binbir işkence yapdınız, tırnak söktünüz, elektrik cereyânı vererek insan demeden nicelerini sakat etdiniz ve hayatdan kopardınız!.

Dîni, îmânı çöpe atıb yasakladınız da, Haçlı Batı’yı ve Kipalı Yahudi’yi râzı edebildiniz mi?.

96 yıldır cumhûriyete, lâyıklığa, heykellere, inâsa (kadına, dişilere, îcâbında kancıklara, “Bikrimi atama hediye etdim” diyen şeytan dişilerine “Sanatçı” deyib, taabbüd ile TAPDINIZ!. Haçlı Daniyel ile yahudi David’i kendinize beş paralık dost edebildiniz mi?.

“Yehûd ve Nasârâ’yı, onların dinîne girinceye kadar RÂZI edemezsiniz” buyuran Allâh Azze ve Celle’yi sil at; Ayasofya, anayasa, mekteb-medrese, ocak-bucak, devlet-hükûmet, millet-ümmet, her yerden ALLÂH TEÂLÂ’yı kaldır, yerine de “Muâsır mimsiz medeniyeti” ve Batı ateizmasını çak; sonra da “başım belâdan kurtulacak” diye bekle!.. Tam tersine daha da azıb kudur; ve hâlâ daha “Onların içine gireceğim, AB ve Nato’ya sarılacağım” de; ve onların eşiğine başını koy ve kurbanlık koyun gibi saat ve dakika sayar hâle gel!. Bilmem kimin fettoşist (o çocuğu), sığınıb oturduğu gâvur kucağından “Ulan sıfır oy gösterilir mi, hiç değilse 3-5 oy yazar insan, 8 aylık çalışmanın içine etdiniz!” yollu tivit sallar ve senin tapdığın  “kutsal ve kurtsal ve kurumsal ve kazıksal” sandığın ırzına böyle geçer!.

1100 seneye ters giden, toprak altındaki milyarlarca dinamodan 3 buçuk amper cereyan da alamaz, elektrik de…

Tökezler, sürçer, kayıb gider!. Çünki bu iş (nasib) işidir, “Nasib değil ise ne gelir elden!?”

DÜNYÂ, BELKIS VÂLİDEMİZİ TACI TAHTI İLE AYAĞINA GETİREN SÜLEYMÂN’A KALDI MI?

Dünyâ “Sultân Süleyman’a” kaldı mı çelebiler!?

Kânûnî’ye değil, Dâvûd oğlu Peygamber Süleyman’a… Aleyhimesselâm… Belkıs Vâlidemizi tacı-tahtıyla ayağına getiren Süleyman’a…

Cinlerden orduları olan Süleymân’a!

Tabiata, hayvânâta, rüzgâra hükmeden Süleymân’a!…

Siz, daha üçbuçuk yarık sandığa hükmetmekden âcizsiniz bre!

Bugünün sultan, başkan, hakan, v.s.sinin tamâmını toplasanız, Süleymân Aleyhisselâm Efendimiz Hazretlerinin milyarda birinin de, milyarda biri bile eder mi?

O zaman bu abartma ve kabartma neden?..

Bizim frekansımız çok farklı çoluk-çocuklar!

Sizin oyun oynaşınız bizi sıkar, bunaltır!. Dünyâ patlamaya, harbiye ve garbiye makamlarında çalmak içün telleri düzmeye, akort yapmaya doğru koşuyor!. Siz, çelik-çomak oynar gibi koşuşturun, yakında anlarsınız!

Yol köprü, deniz altı, hava üstü.. geçit-meydan, kanal-maval, tank-tüfek edebiyâtı güzel de, 50 litrelik dört köşe yarık sandığa söz geçiremiyen, ona hâkim olamıyan; onu, dünyanın güzleri önünde hırsızdan, eşkıyâdan, darbeci ve heybeciden, it-kopukdan, Feto-Nato operasyon ve teröründen sıyânet edemiyen parti-pırtıları ve hökûmât-ı cümhûriyyeleri  şakşaklamalara devam mı?.

Çocuklar, yavrular! Sisteminiz bozuk sisteminiz, temeliniz…

Temelde Allâhsızlık yatıyor, bunun zarûrî neticesinde de adâletsizliğin zulüm derecesi… “Müslümanım” demek bir halta yaramaz, sadece “aldatmaya” yarar…“Müslüman” olmak, “Müslümanım” demekle olmaz!. En büyük inkılâb, bunu kalblere çakan KELİME-İ TEVHÎD’i, Allâh ve Rasûlü Aleyhisselâm’ın istediği gibi KALBE nakşedebilmekle olur… Kaç er kişi “LÂ İLÂHE” deyib bütün put ve heykelleri, dembokratik sanemleri, beşerî felsefe bâtıllarını gönlünün bütün hücrelerinden temizliyebiliyor?

Müslüman olmayı bugün, hümanist, feminist, sandıksever, hayvansever ve balina okşar derecesinde bir basitliğe ve ucuzun ucuzluğuna ircâ etdiğiniz içün; ve meselâ, Kaşıkçıları kuşbaşı yapan deve çobanı Vehhâbî kuyruğunda Kâbe-i Muazzama’yı dönmeleri içün garîban avına çıkan resmî finans mihraklarına, DİB’iş üzerinden dolar macunu yalatdığınız zaman;  uyanmak, (Son Nefese Kalmış) demekdir!.

Dünyâda horul horul uyuyun ve uyutun uyumasına da, bunun bir sonunun geleceğini, kalbden kopub gelen hangi (samîmî) sözünüz, tevhîdiniz ortaya koyacak; “Haaa, bak şimdi oldu, aferin!”  dedirtecek?. Vücûd diliniz ve yakınlarınızda kurşun asker gibi el-pençe divân duran o behşüş çehreli teldolap fâreleri var ya, bu ikisi ve yukarıdaki hatlar hizâya girmeden, sizlerle bir sofraya oturmak bize haramdır!. Adınız da isterse mürid, isterse tirid olsun, üçkâğıtçılık varsa, topunuzun canı cehenneme…

Yalan mı, doğruları söylememek içün nâmertçe yutkunub, ulûfe peşine mi düşelim!?

Ne o, bütün bunlara rağmen siz, üstüne üstlük, medenî, atatürkçü, Batıcı, dilalogçu, kemalist, akçı, hakkçı, halkçı, dembokrat, lâyik, cumhurcu, milletçi,  çağdaş, illetçi, zilletçi ve bilmem neci kere bilmem necisiniz üstelik!.

Bizim Anadolu yer sofrasına göre değilsiniz, aç ölürüz de gene bir lokmanızı ağzımıza atmayız!!

Keyfiyet öyle düşmüş ki, bakdığımız zaman midemiz bulanıyor!

NE ŞEHİD NE GÂZÎ, İŞTE DEMBOKRASİ VE ÎMÂNINDAKİ KAN-REVÂN!

Bir şeytanlık uğruna, tam 9 kişi birkaç gün içinde ne şehid ne gâzî!

Sistemin Doçenti de kalkmış, TRT ekranından “Çok medenî sağlıklı bir seçim geçirdik” nânesini geviş getiriyor!

Herif, ulusun yüksek tahsillilerine hoca imiş!

Ulan 9 kişi öl-dü-rül-dü… Sanki kâtiller, karşılarında 15 Temmuz’un kan içiçi bir Fetocu kâtili var  da, silâhını onun üzerine boşaltıyor!

Vahşet!

Böyle haçlı Batı’dan araklama sistemlere “İdâre-i avâm” diyen ecdâd, iyi ki bu rezillikleri dünyâda iken görmedi!. Şimdi ise bir başka zâviyeden, bir başka âlemden, bizim tasavvur edemiyeceğimiz keyfiyetler içinde görür; ve kimlere duâ ve beddua ederler, kimlerden râzı olurlar, oralara girecek tâkatda değiliz!

Sihirbaz politikacılar, oy hırsızlığı ve kataküllilerinin yahudi saçına dönmesinden, dolayısıyla başlarının telâşından, 9 maktülü sanki ağızlarına bile alamadılar! Hani istismâr ihtiyaçları olsaydı “Bir kişiyi öldürmek yüce dinimizde bütün insanları öldürmek gibidir” diyerek mangalda kül bırakmazlardı!. ARTIK NASIL OLSA, KİMSENİN (OYUNA-OYNAŞINA) ihtiyâcıları kalmadı; dembokrasi dîninin seçim ritüeli, binbir belâ, fısk u fücûr,  ifsâd ve Batı-Nato-Feto projeleri  içre edâ edildi!

Tam 9 kişi…

İnsan canının en ucuz olduğu, bedâvanın da altında ucuz satıldığı “çağdaş, lâyık, cumhûriyetçi bir memleketiz” ya hani!.

Bazı îmânsızlara sorarsan “9 Dembokrasi şehidi” ve tam 919 tane de, (niyâzî) olmakdan beter “Dembokrasi Gâzîsi!..” 

CHP zamanında her şey, her meydan Kamal Paşanındı; AKP zamanında ise her meydan, köprü, pazar, şehid, gâzî, mekteb, kışla ve bilmem ne ve ne ise dembokrasinin!. Cenâb-ı Mâlike’l-MÜLK “Arz ve semâ devleti, mutlak irâde ve hâkimiyyet benimdir, ortağım da yokdur!” diyormuş, desin; 14-15 asır sonra duyulacak söz mü bu!? Bunu duyan kim? Çamlıca câmii açıldı ve “Ayasofya Câmii de ismiyle müsemmâ hâle getirildi” mi, iş biter; gavurlar titrer, CHP’liler inler; ve cumhur ile demokrasi zikir cebhesi de ferahnâk olub cennete çatır çatır bilet keser!

Dembokrasi güzellemesi peşindeki nice hâin, 9 kişinin vahşet içinde ölümü manzaraları karşısında kıllarını bile kıpırdatmıyor; hırs ve ihtirasdan suratları takallus etmiş, burunlarından soluyor, “sandık sayımı ve kayımı” içün bir kıvılcım bekler hâlde olanlar var; dumanlı havayı kollayan kutlardan, leş kargalarından geçilmiyor!

Bir asırlık gâvurlaştırıcı “maarifin” netîcesi bu… Bunu gören kaç kişi var?

RAKİBLER , UTANMASALAR BELEDİYE REİS KOLTUĞUNA ATLAYIB KENDİLERİNİ  ORAYA TUTKALLA YAPIŞTIRACAKLAR!

Binali, Cinali, Finali, Filali vezninde nicelerine ve  İmamoğlu-Tamamoğlu gibilere ha babam resmi geçit yaptırıyorlar?

Tasnif bitmemiş, mazbatalar yollarını şaşırmış, Binali pazar akşamı “Kazandık!” diye, seçim yasaklarından birkaç saat sonra helecanla sıkıyor; ve okuyacağı “Ulusa teşekkür fermânını” kaleme alırkenki fotoğraflarıyla ekranlarda  gülünç bir malzeme oluyor!

Cidden gülünç!

Sanki gerdeğe girecek damat acelesi!

Müteveffâ ve teokrasi üzerinden İslâmiyyet’e düşmanlık şaklabanı Sülü Birâder olsaydı:

“Doğmamış çocuğa don biçilmez!”

 Der, hikmetli ve sıkletli bir lâf sıkdığını zannederdi!

Biz de ancak:

“Çayı görmeden paçaları sıvadı Erzincanlı Topal Dursun’un  oğlu alevi vatandaşları!”

Diyebildik!

Tunceli Alevîsi Bay Kamal’ın “Örgüt ve hörgüç yapılanması” ise, dembokrasi sandığından çıkmayı 97 yıldır beceremeyince “Darbeler, çelmeler ve heybelerle” koltuk kapma peşinde olmuşdur!. Ancak Fettoşîler kâğıt üzeri sahtekârlıklarda son derece ve beynelmilel mütehassıs bir şebekedir. Bay Kamal de bunu iyi bildiği içün, 3-5 yıldır onlarla kankadır!. Üzüm üzüme bakar gibi bunlar da Fettoculara bakar olduğundan, onların huyu ve boyasıyla boyanmış GİBİLER! 15 Temmuz Haçlı Seferi benzeri bir darbe ile, “HAÇLI BATI SANDIK DARBESİ” yoluna gitmeyi pek şirin görmüş olabilirler!. ABD ve AB’siyle, Dembokrasi kâzûrâtının bütün Batılı tüccarları “seçim normal, meşrû” diyerek, “15 Temmuz HAÇLI gavur seferi” gibi bunun da arkasında duruyorlar!. Bunun içündür ki, İmamoğlu’nu,  ilk tapan olması ve mazbata yerine “Tanrı ruhsatım var” diye havalanması içün Mozole’ye uçurdular!. Düşündüler ki, “Mozole’de Büyük cumhuriyet tanrısından ruhsat” çıkınca, bunun yanında  YSK’nın mazbatası, üç paraya düşüb, “Kim takar onu” olacakdır!.. 40 yıllık hıristiyan Yânî, nasıl olmazsa müselman Kânî; 100 yıllık hemoglobinli CHP şefokrasisi de, olamaz kadîm yunan dembokrasisi!!!

Ancak burada bazılarının kavmî kökleri üzerinde de biraz durabiliriz! Meselâ M. Kelkitoğlunun yazdığına göre İmamoğlu da kendisi gibi Akçaabatlı. Fakat Rum menşe’li. Soyadı evvela “Müdafaa” imiş, sonra babası bunu “İmamoğlu”na tahvîl eyleyüb islâmî bir atmosfer içinde görünmekden fâide mülâhaza etmişler!. Soyadı bu memleketde bu kabil işler içün çok işe yaramışdır! Kamal Paşa’nın soyadı da evvela “ÖZ” iken sonra bazı yahudi dostarın ziyâret ve telkîni ile “Her kavmin bir totemi var, Türk kavminin toemi de sen olmalısın, dolayısıyla senin soyadın Atatürk olmalı” denilmiş ve öylece de yapılmışdır!. İmamoğlu 2016’da Yunanistan’a gitdiğinde tercümansız ve anadili gibi rumca konuşmuş!. Kılıçdaroğlu da, kökü ermeni kavminden bir T.C. vatandaşı imiş!. Feto’nun da anası yahudi, babası ermeni biliniyor…

Abdülhamîd Cennetmekân zamanında devletin ana damarlarında bulunan pek çok Müslüman Oğuz Türkünün, ordudaki ve bilhassa Hassa ordusundaki SÖĞÜT yiğitlerinin cumhuriyetle beraber oralardan tard edildiği; ve başda yahudiler olmak üzere nice rum ve ermeni ve alevî vatandaşlarına devlet makamlarını açdıkları inkâr edilemez… Anadolumuz’un, Müslüman Oğuz Türklerinden geri alınmak üzere, İngiliz ve kuyruklarının büyük bir projesi olduğu, 2 asırdır çok iyi bilinmektedir… Son intihâb (seçim) vesîlesiyle Rum menşe’li olduğunu matbuatdan öğrendiğimiz sâbık Müdâfaa ve hâlen İmamoğlu soyadlı nâm zâtın, İstanbul’da önde giden oylarına bakarak bazı Yunan-RUM  gazetelerinin “Kostantinapolis Kurtuldu” gibi manşetler atması; 1930’lu yıllarda Yunan Başvekîli Venizelos’un Ankara’yı ziyâretinde İsmet denen zâtın karısı Mevhibe’yi Venizelos’un koluna takarak arkalarından yürümesi kadar çok mânîdârdır!.

Hulâsa: Dembokrasi dünyâsının aşşağılık gâvurları, dembokratik Nato müttefîki ve başdan beri aslâ kendilerinden saymadıkları ve “mayın eşşeği” gözüyle bakdıkları Ankara’ya, evire çevire “DEMBOKRATİK BİR OPERASYON” çekmişlerdir!… 15 Temmuz 2016’nın acısını çıkaracaklar ya… Dembokrasi bu yolda, en şâhâne ve hârika bir necâset çukuru ya hani!

İşte Hılâfet ekmeği yemiş ecdâdın “İdâre-i avam” dediği ve  ABD, AB, İng, Yehûd şebekesinin Müslüman Anadoluma sokduğu “Haçlı Batı Dembokrasi Zehri” denilen şey; en pespâye ve insanları biribirine düşürücü en tâğûtî idâre şekli olarak budur… Yahûdi-Haçlı dünyasının, İslâm coğrafyasında “Dembokrasi” adı altında tatbik etdiği (narkozlama) ve dînî hassâsiyet ve esasları köreltme mekanizması, oraları felç eden mâhiyyeti ile böyle bir belâdır!

Dembokrasileri batasıcalar!

Batı’sıyla ve onun kuyruğundaki “Dembokrasi Cebhesiyle” topunun da yediği, üzüm değil, “Bağcıyı dövme” zulmüdür!. İşte en münezzeh nizâm düsturlarını bıraktıran; ve en müstekreh şekil ve zulümleri içinde toplayan dembokrasinin keyfiyeti ve mukâyesesi!.. Kayserili Hacı Abdüla’nın sıkdığı ve salladığı gibi “İslâm ve dembokrasi arasında İKİLEM yokdur” nânesi zerre kadar hakîkât değil; tam tersine, ikilem kurbağacasının ifâde etdiği şeytanlık, yüzdeyüz mevcûddur!

Hepsi de kurulu robot gibi “Dembokrasi” diye diye, milleti “ulus”, tersden “sulu” ve ibranice “sürü” yapıb gerzekleştirdi ve narkozladılar!

Bu karmakarışık dembokratik fasafisonun ve oy kataküllilerinin netîcesi ne mi olur?. Atatürkçü-Kamalist intihâb hey’et-i cumhûriyyesi, daha  önündeki zarfları bile adam gibi sayamıyor; ve   kerrat cedvelini de (!) ezberleyib öğrenmiş görünmüyor!. İşi tatlıya bağlıyacak insanlığa ne zaman ererse; mütecâviz ve harbî gâvur olanlar ne zaman bu şeytanlığa tevbe ederse; ve haçlı Batı parmağında oynanan bunca vatansızlık, darbecilik ve 15 Temmuz’culuk şerefsizlikleri ile, Feto-PKK eşkıyâlıkları sıfırlanırsa; ve ecdâdın “Sırât-ı Müstakîmden” ibâret yoluna merdçe ve erkekçe dönülürse, belki o zaman üç paralık adam olunur ve istikâmet kazanılabilir!!!.

Acebâ?

Bakalım, daha kaç gün veya kaç hafta bu dembokratik hırsızlık, sapıklık ve dedikodu çirkefi; oy çalmalar, oy aşırmalar, oy iptalleri ve oy oynamaları devam edecek!?. Netîcesi, nelere, hangi kepâzeliklere varacak?. Dünya gâvurluğu bunları nasıl istismâr edecek?. Dembokrasi tüccarı Haçlı Avrupa ve ABD, nasıl “homosal” neşriyatla içdeki yavru ve beslemelerini tefe koyacak?

Dembokrasi, “Kemmiyet putuna taptırarak” Mutlak Hakîkatın keyfiyet ve ulviyyetini zîr ü zeber eden şeytânî ve tâğûtî bir sistemdir. Bu iyice anlaşılmadan, bu ulus, millet olamaz!

Müfessir Muhammed Hamdi ve Şeyhülislâm Mustafa Sabri Efendi (Rahmetullâhi Aleyhima)nın buyurdukları gibi, kim, hangi adam ve madam iyi sihirbazlık yaparak en iyi göz boyar, kahve falına bakar; ve yalan-dolan-iftirâ ve hakâret yağdırır, bunların saltanat sâhibi olacakları bir devirdeyiz! 1100 yıllık şerefli ve asîl, soyu-sopu belli ÂBÂ u ECDÂDIN hatt-ı müstakîmine adam gibi ve ihlâsla dönülmezse, Anıtkubûr (Kabirler demek) defterini üçkâğıda getirib “Kostantinopolis Kurtarıcısıymış” gibi imzalamalar; ve ataruhlarıyla da dalga geçercesine oralara çiçek-böcek yerleştirmeler veya çoluk-çocuk ve eşi-beşiyle oralarda fink atmalar; ve bu Sülün Osman usûlleri ile oy aşırmalar; ve bu hırsızlama yollarla (Hadımağası iktidâr olmalar); dünyâya rezil edici bu illetlik, zilletlik, vesveselik ve ütopik toblolar, vatan duvarında daha yüzyıllarca asılı kalacakdır!.. Belki bu kenânî yağlıboya tablolar, Kıyâmet Kopacağına inanmayan ateist ve ataist münkirlerin ta’bîriyle “İlelebed”  seyr ü temâşâ edilecekdir… Netîcesinde de, LEVH-İ MAHFUZ‘da yazıyı yazan yazmışsa, dü cihân sürünmek, sürülmek ve süpürülmek, cümle ham yobaz ve kaba softalara kadar herkesin KADERİ olmuş olacakdır!.

DEMBOKRASİ PENCERESİNDEN PARTİ-PIRTILAR…

Madam nal topladı. “Türk töresi” Haçlı Batı’dan gelen sistemle sarmaş dolaş olunca, hatunlar, sahnelerde, törenin Paris modası altına yatanına fedâ oldular!

“İP” dedi madam, DİP oldu tükendi! ZATEN SON KULLANMA TÂRÎHİ BELLİYDİ!

Madam İP diye bilinirken, Bozkurtçu zât-ı möhderem de “İP’i göğüsledik” dedi; ve Madam’ı nasıl göğüslemişse, öylece göğüslemiş gibi de oldu!. AKP’yi ise, göğüslemedi ise de söğüşlemiş gibi olduğu söylenebilir!

Kandilci Dağ Eşkıyasına gelirsek: Bunlar, can derdinde olduklarından, ateistlik müştereği sebebiyle Kamal Paşa Partisine sığındılar; ve onun içinde erimeyi bile göze alarak biraz budandılar!. Ancak bir vâkıa olan “Kürdistan” lâfına AKP-MHP güdücüleri ne kadar bozulursa, bunlar, Batı pompalaması da eklenince o kadar “Kürdistan” demekden hazzeder oldular!. Osmanlı haritalarında birçok vilâyet “Kürdistan-Lâzistan” olarak kayıtlı iken, OĞUZ KAYI BOYUNUN idâresi, bundan hiç gıcık-vıcık verem-öksürüğüne yakalanmıyor; ve 6 asır buraları gül gibi idâre ediyordu… Jön TÜRK ve bön kürt ırçılığı ne zaman ki başladı, “Ne mutlu elhamdülillah Müslümanım” demek haçlı beslemeleri tarafından susturulub yerine “Türk-Kürt-Arab-Laz-Çerkez bilmem ne” mutluluğu-putluluğu ve kurtluluğu çakıldı, Anadolu’nun huzur ve geçimi de, İNGİLİZ reisliğindeki haçlı ve yahudi neş’esi ve neş’vesi adına zîr ü zeber edildi!. İslâm’sızlığın en büyük belâsı da, böylece Ankara’nın başına terör belâsı olarak belâ edildi…

CHP, madamdan, Kandillilerden, Pensil Kardinâle takımlarından, Şerbakan redd-i mirasçısı ve İngiliz damadı Karakollaoğlu zavallısından apardığı oy’larla ancak obesite manzarası çizdi; ve bu şişkoluğun ileride kalbini krizlik zorlıyacağını, başını da kerizlik zonklatacağını hiç hesâb edemedi!

Ivır zıvır parti pırtıları, fırka mırkaları, şia şia parçaları geçelim!

“İktidar amma muktedir değil” diyeceğimiz ana parti, yani CHP kökünden filizlenmiş onlarca ve tonlarca cumhuriyet partisinden biri olan ve ictimâî, iktisâdî, siyâsî, hukûkî ve bilhassa dînî yapıyı laçka edib iyice cıvıtan AKP ise, şeyden düşmüşe döndü!. Hem oyları indi, hem de meydanı Ankara ve İzmir gibi pekçok yerde, Feto-PKK-Şefokrasi-Alevîlik  kokusu sıkanlara kaptırdı!

İstanbul da gitdi gidiyor!

Giiiiit…..diiii!

Yürekleri Selânik, uykuları çama çıkmış vaz’iyyetde!. Yüzleri, gülenler olsa da, içleri kan ağlıyor!. “Lâyiklik, Türkiye’nin nükleer enerjisidir” diye pek çirkin sıkan ve zülf-i yâre dokunmakda pek kaba giden Ömer Çelik, ekranlara çıkarak durmadan “Dembokrasi îmânını” tâzeliyor ve cızır cızır yürek yağlarının eriyişiyle pek mükedder görünüyor!

İstanbul gider tabii!. Puthânesi, heykelhânesi, fâizhânesi, kumarhânesi, meyhânesi, homohânesi, esrarhânesi ve kadın-kızla dolub taşan sokak meydanhâneleri ile, İstanbul’u Palikarya’nın “Kostantinopolis”ine çevirirseniz, daha çoook ayvalar yer nefesleriniz tıkanır!. Maarifiniz iflâs etmiş, durmadan pozitivist, ateist ve ataist îmâl ediyor!. Bu, evvelâ sizin başınızı yakacak!. İnadınızda ve savrukluğunuzda devam ederseniz, bugünleri mumla arayacaksınız!

Şimdi AKP’yi İstanbul’da, gayr-i mu’teber re’ylerin yeniden ellenmesi, çalıb çırpılanların eşelenmesi, yahudi saçına dönen karmakarışıklığın kaç hafta sürecekse sıkılıb süzülmesi kurtaracak!. Müflis tüccar eski defterleri karıştırırmış ya, bunlar da ölü ve şâibeli, şeref ve haysiyeti ile oynanmış oy’lardan, diri oy’lar îmâl etmenin peşine düşecekler ki, seyre değer!

Cihâna bu kadar perîşân ve gülünç olmak, acebâ başka şekillerde de olabilir mi?

Binali ve üstlerine göre İstanbul, hayâlhânelerde “Kafesde keklik” gibiydi; ve kınalı tırnaklarıyla “İzmir Rakısalı Binaliye” durmadan selâm öttürüyordu!.. Fettoşist çalma çırpmalar, egzantirik ve logaritmik oy katakülli ve sihirbazlıkları hiç hesabda yokdu!. Nasıl olsa “aldatılmak”, onlarda tabiat-ı sâniye olmuş, buna şerbetlilerden sayılırlardı!. Binali veya Ortaylı gibi taksit taksit veya kaplumbağa yürüyüşüyle konuşanlar, çok sayın ulusu panik atak ve sigortası kontak yapıyorlar!.  Bu cenâhın âsûde âsûde “YSK Patronluğu” deyib netîceye (intizâr) etmesi bakalım hangi netîceyi doğuracak?. Ateşli ve aşırı hırslı paçozlar ve havuz medyası, “El intizâru eşeddü min E’n-nâr!” diyor, “Beklemek ateşden daha şiddetli azâb” demeye getirib tepindikçe tepiniyor!

Bir tarafda çalanlar, diğer yanda çaldıranlar!

Yahu 1946’dan beri çalanların, ANIT ve MOZOLE cesâmetiyle meydanda besbelli ve apaçık bulunduğu bir cumhûrî dembokraside, çaldıranların tedbîr gâyeli alârma geçmeden bu kadar gâfil avlanması, bu (çaldıranları) bizim nazarımızda (çalanlardan) daha berbat suçlu yapıyor!. Üstelik de (15 Temmuz Kahpeliğinin) yaşandığı bir vasatda… Böylesine dehhâmelik bir gaflet, adamın sıtkını sıyırmakda daha ötesini akla bile getirmiyor!

Oy vermek içün “râinâ” deyib sandıklara koşan zavallı ULUS, hırsızlığa mı yanacak, sandığına nezâret etmekden ÂCİZ kalanlara mı ağlıyacak?!

Bunca “sandıksal âciz”, sanki anasının karnından insanları idâre etmek üzere âlem-i ervahdan âlem-i kevn ü fesâda gelmiş, buradan da âlem-i berzaha ve oradan da âlem-i ukbaya gidecek; ve bu yolculuğu da “âcizliğini isbatlıyarak” yürütecek!!!

3-5 sandığa hâkim olamıyanlar, Anadolu kıt’asına ve olmayan ümmete hâkim olacak, öyle mi?

Bunun içün halkın fikretmeye, bir avuç tâkatı bile bırakılmış olabilir mi?

Bunca iğtişâş ve herc ü mercin tamâmı da, Cenâb-ı Hakk Azze ve Celle’nin irâde ve hâkimiyyeti altındadır; ve ne hikmetler, ne ibretler, ne cezâlar, ne musîbetler, neler ve neler taşır!. Bunları, gören gözlere ve duyan kalblere ma’lûm edecek de, gene o Serîü’l-Hisâb’dır!..

Buraya kadar Dembokrasi penceresinden bakınca görünenleri en icmâlî şekli ile gördük. Aktüalite ve politika şeytanlaşmalarından Hakk’a sığındığımız içün, burada keselim. Yoksa medya gözlüğüyle bakarak yazacak olursak, yâve, hezeyân ve mâlâyânînin sonu gelmez!..

ŞİMDİ BİZ, BİZE ÂİD GÖZLE, İSLÂM PENCERESİNDEN BAKALIM…

1) Bu intihâb (seçim) sisteminin, Haçlı Batı’dan müdevver ve içimize sokulmuş, fıtratı ve kan grubu bize ters bir sistem olduğu inkâr edilemez!. Her türlü küfrü ve haramı mubah ve meşrû gören bir ucûbe… Kan grubu, fıtratı, cibilliyeti, gen haritası 1100 senelik Müslüman Türk’ün ve Millet-i İslâmiyye’nin herşeyine ters ve zıd…

Batılılaşanlar yani uluslaşanlar hâric!

2) Bu sistemin içine giren, öyle batan bir parti hâline geliyor ki, oy denen kemmiyet içün her şeyini verecek kadar kendini bitirib sıfırlıyabiliyor. Böyle olunca da, mâzîsinde söylediklerinin tam tersini söyliyen, dört başı ma’mûr bir abuk-sabuk oluyor!.

Oy denen “kantite” maskaralığı içün, en yakınlarını ve bütün dostlarını îcâbında kendisine düşman ederken, düşmanlarını da dost edemiyor!

Şeytan ise ona, her tarafa mavi boncuk dağıtmakla (KÂR) edeceği vehmini fısıldıyor!. O fısıldadıkça da öteki, ayarı, dengeyi, ölçüyü kaybediyor! Başlıyor meyhâneden çıkmış Tomruk Agop gibi düz yolda münhaniler çizmeye!. Sonunda da hepsi gibi yıkılıyor yıkılmasına da, fakat son pişmanlık beş para etmiyor!.

Nice garib gurebâ da, bu yıkılanlarla berâber (enkâz) altında kalıyor!

3) Megaloman, şakşakçı ve tapınan etrafı ile cücelerini gördükçe, nefis ve şeytan, kendisinin iyice tanrılaşdığını ona gösteriyor!. Ve ona dedirtiyor ki:

“Ben, ne kadar çirkin lâf da etsem, çok konuşub herşeye karışsam ve dînî mevzuları oyuncak da etsem, nasıl olsa benim muhibbânım bunları, şahsımın hikmetine, kerâmetine, biricikliğime, liderliğime, başlığıma, en üst oluşuma bağlar; ve bunlar benim oy depom olmakdan aslâ geri adım atamaz, bunlar benim (kafeste kekliklerim)dir!”

4) Nefisler tanrılaşdıkça, Osmanlı’nın Cuma Selâmlığında  “Mağrûr olma Sultânım! Senden büyük ALLÂH var” dedirtişini, gök gürültüsü gibi kulak kepçesine aşketsen bile, gene de duyamaz oluyor!.

AKP, CHP TABANINI İÇİME ALAYIM DERKEN CHP’LİLEŞDİ!

5) AKP’ye gelirsek: Çok konuşuyor, çok karışıyor, câhili oldukları dînî (islâmî) mevzu’lara yerli yersiz girib çok müdâhale ediyorlar; ve istismâr dozu iyice mide bulandırıyor… Birilerine yaranma çok çirkin kaçıyor, durmadan konuşuyor ve vırvır edib baş şişiriyorlar!.  Düşmanlarının da oy’larını almak içün (!) CHP’nin tabanına göz dikib her fırsatda yeri varken de yokken de ezberci oğlan gibi “Gâzi Mustafa Kamal zikrine, Dembokrasi nakarâtına, cumhuriyet, anıt kabîr, kadın da kadın deyib onları iş ve sokağa çekmenin sarhoşluğu ve serboşluğuna” sapıyor ve neredeyse tapıyorlar!. CHP’lileşmeyi hedef alıyor, onların tabanını kendilerine oy verecekmiş gibi eğildikçe eğiliyor, fakat bir türlü yaranamıyorlar!!!

Dostlarından uzaklaşırlarken, bu sefer düşmanlarını da dost yapamıyor, böylece dostlarını da kaybediyorlar!…

Netîce olarak sokak diliyle buna, “Ayvayı yiyorlar” deniyormuş!.

6) Öyle adam ve madamları namzet gösterdiler ki, bunların dilinde “AKP’ye oy verenler cennetlik”; sâbık Maarif Vekîline göre AKP’li bilmem kim falana rey vermek, “Mahşer günü berat almaya vesile olacak” oldu!. Başkanlara dokunmak sevab oldu; Başkan Beyler, Allâh’ın sıfatlarını taşır oldu; merhametleri ğadablarını geçer oldu; Hakk dinler 4 olarak beyân edildi!.

Mâdem “Lâyıklık âşıkısın”, o zaman dilinle, dînî mevzular aktüel basit lagaluga cinsi şeylermiş gibi onları kaşıyıb karıştırmıyacaksın; haddini bilecek, herşeyi ben bilirim diyerek İmam Liseli müctehidliğe kalkmıyacaksın! Zülfiyâre dokununca, ğadab-ı ilâhiye muhâtab olma tehlikesi doğabileceğini aslâ unutmıyacaksın!.

15 asırlık İslâm’ı “güncellemek”, hava raporunu  güncellemek kabilinden pek basit, sıradan, ıvır zıvır bir iş midir?. 14-15 asırdır son ŞERÎAT’ın haber verdiği o muazzam ve nâmütenâhî irâde ve hâkimiyyet “uygulanmıyacak” da, hangi sultânın, hangi hâkânın veya BAŞKANIN veya kralın şeyi-meyi hayata geçecekmiş?. Üçbuçuk oryantalist çömezi  ilhâdiyatçının şeytanlığına kulak verene “âkil” denilebilir mi?.

İZMİR’İN ŞARAPLARI, DÖKÜLÜR ZEYBEKLERİ!

BİZE DE DERLER RAKICI  YÂR KÜTÜK BOYLUM,

YAKARIZ SANDIKLARI!

7) Niceleri öyle de, en son bu 31/Mart/2019 intihâbında İzmir namzetleri demediğini bırakmadı! “İzmir şarabını uluslarası bir marka yapmak istiyorum” dedi! Şâribü’l Leyli ve’n-nehâr olanlara yaranmak istense de yaranılamadı!

Nihat Zeybekçi nâm kimesne, üstelik de lâkırtısını, öyle bir hakârete vardırdı ki, “21. Yüzyılın Türkiya’sında içkili mekânları tartışmak gericilik ve yobazlıkdır” demekden bile zerre kadar sıkılmadı!. Bu ne kadar ağır ve ğılzet dolu bir ağız hamûlesiydi!

Bu hakâretinin, şarab denen o “ümmü’l-habâisin” haram kılıcısı Kahhâr-ı Zü’l-Celâl Azze ve Celle’ye kadar uzanacağını bile hesab edemez olmuş; ayar, alabildiğine, dine hürmet de son noktasına kadar,  uçub kayboluvermişdi!.

Aynı alkollü içki faslı ile İzmirli’lere yaranma rolünü, Binali de geçmiş senelerde diline dolamışdı!. O da, İzmir’in Kordon Boyunda “Vatandaşlarına huzur içinde rakılarını zıkk.mlatmak içün oraların temizliğine çok dikkat edeceği” teahhüdüyle oy istemek ve yaranmak peşinde idi!.

 İzmir sanki müslüman ecdâdın fethetdiği bir belde değil de, kadîm Yunan’ın “Rakı-Şarap tanrılarından” kalma Smyrna’dır!. Böyle giderse, 9/9/1922’de İzmir’in “Yunan’dan Kurtuluşu” veya hâlâ işgâl altında oluşu münâkaşaya açık hâle gelebilir ki, bu da AKP’nin ne kadar “Yerli ve Millî” olduğunu ruznâmeye getirir!.

Biraz daha gayret ederse, AKP, 6 oklu CHP’li olmakda CHP’yi bugünkünden çok daha sollayıb geçebilir!.

Müslüman AKP’nin (!) böyle bir RAKI-ŞARAP aşkı da vardır!.

İçenlere, gönüllü, meccânî ve dembokratik “Sâkilik yapma” mahkûmiyyeti…

8) Başındaki başkanlar:

“Hey! Bay Nihat kendine gel!”

Bile diyemediği gibi; 313 Âyete’l-Kürsî, şu kadar Yâsîn ve bu kadar cevşen bülbülü ehl-i tarik (!) ve torik, ne kadar ham softa kaba yobaz varsa, bundan hiç rahatsız olmamış; okuyub üfliyerek, bu adam ve madamlara Cenâb-ı Hakk’dan muzafferiyyetler dilenmeyi Müslümanlık zannedecek (!) kadar din ölçülerini telvis ve telbis etmiş ve sapıtmışlardır!.

Şarabı kafaya dikerken besmele çekmenin îmânı sökeceğini bile bilmiyecek kadar echel-i cühelâ olan bu yobazlar ile şarapsal ve şapsal gerzekler, bundan bin kere beter lâfların neye müncer olduğunu ve neleri sökdüğünü bile düşünemiyecek kadar “Partitapar” mahlûkât olub çıkmışlardır!

SAKALLI-CÜBBELİ-ZÜPPELİ-ÇÜŞBELİ BAZI EKRAN ŞEYTANLARI, GENE TV KANALİZASYONLARINI KİRLETDİ!

9) Saçlı, sakalLı ve cübbeli-züppeli ve çüşbeli bir takım ekran şarlatanları, AKP içün oy dilenciliğine bile tenezzül etmiş, “Boş oy vermek en kötüsüne vermekdir” gibi uydurma ve bayat bir yumurtayı, Dârü’l-Fünûn’da Usûl-i Fıkıh Müderrisi olmuş Büyük Âlim Merhûm Ali Haydar Efendi Hazretlerine hamledecek kadar da işi şeytanlığa götürmüş ve azîz dîni âdîce kullanmak ve onu istismâr rezâletinde rekor kırmışlardır!.

Bir yandan Merhum’a bu söyleri yamayan soytarılar, bir yandan da Merhûm’un “Dembokrasinin D’sini ağza almak bile küfürdür” dediğini söylerler ki, böylece, Ali Haydar Efendi’nin mütenâkız cümleler içinde yuvarlanan (Hâşâ) sıradan basit bir insan olduğunu göze sokarlar!. Bu bile, bunların sevdiklerinin (!) şeref ve haysiyetini, böyle utanmazca harcamaya müheyyâ soytarılar olduğunu isbât eder… Ancak bu son sözü de gûyâ aleniyyete vurmaz, tv’lerle “Efendi Baba’ya âid bir söz de vardır ki, onu söylersem etrâfımda kimse kalmaz!” yollu pespâyeliklere bulanır, sulanır ve dolanır, şeref ve haysiyet müflisi olduklarını böylesine açık ederler… Çünki hakîkat içün değil, hubb-i câh içün yaşayan süfehâdırlar!.

Mukaddes Tasavvuf ve tarîkatın hakîkât ve aslını, bugün bu derece baltalıyan ve körelten nasibsiz adam ve madamların mevcûdiyyeti, İslâm’ın yüz karası olmakdan başka hiç bir işe de yarayamaz!

10) AKP ve güdücüleri, “râinâ” diyenleri gütmekde oldukları içün, güdücüler olarak ne derlerse kabul göreceğini düşünmüşler; ve fakat ANADOLUMUZDA toprak altında yatan, VATANIN ASIL SÂHİBİ milyarlarca (Enbiyâ, ulemâ, evliyâ, sulehâ, vükelâ, şühedâ ve müslimîn ve müslimâtı) hiç düşünmez hâle gelmişlerdir… Ağızlarına geleni, bunun mukaddes ve muazzez dinimize ne derece ağır hakâret olacağını düşünmeden, binlerce esef ki, artık cihâna boca eder hâle gelmişlerdir…

KURBAĞACA VE GÜNÂH GALERİSİNDE RESM-İ GEÇİT YAPANLAR…

11) İsterseniz işe Türkçe’den başlıyalım. Dil devrim ve evrimi ve çevrimi ile Türkçe’nin anası bellendikden sonra, ortaya, kurbağacanın vakvakları çıkdı!. Kitablara, medyaya ve matbuata; politikacı, DİB’işçi, ilhâdiyatçı, edebi-atçı, parti-pırtıcı, ehl-i tarîk ve torik’çi, pırasasör ve doçento vatikano uzantısı kim varsa, bugün Türkçeleri sıfır; ve fakat, uydurukça, esperanto ve kurbağacaları yıldızlı ve yaldızlı tam 10 nümerodur!

Bir sürü andçı dört bacaklı da var ki, “Türküm doğruyum, çalışkanım, bilmem neyim” nânesi yer, fakat ne Türk olmakla ne de Türkçe ile zerre kadar alâkası vardır!. Ya anası-babası yahudi, ya anası yahudi babası ermeni, ya  rûhu necâset, kendisi ceset veya bilmem ne ve nedir!. “Ben Türküm öyleyse Türkçeyi bilirim” demek, “Ben Müslüman çocuğuyum öyleyse müslümanım ve Müslümanlığı bilirim” demek kadar saçma ve zırvadır!. TA’LİM VE TERBİYE OLMADAN NE TÜRKÇE OLUR NE DE MÜSLÜMANLIK!. Maarifin yerine çakılan “Millî Eğitim” denen bakanlık veya görenlik, iflâs etmiş; Türkçe değil, kurbağaca ile “eğitiyor!.” İnsan eğitilmez; bu, (Hâşâ min huzûr) at, köpek gibi hayvanlara âid bir faaliyetdir!

Neresinden başlasak elimizde kalıyor…

Şu resm-i geçit terkîbinin, yukarıda ism-i fuzûlîlerini sıraladığımız yerler tarafından “resmî geçit” olarak telâffuz edildiğini pek sık duyuyoruz. Ne soytarı bir kurbağaca… (resm-i geçit), (geçit resmi) yani (geçiş merâsimi) demekdir. (Resmî geçit)de ise, (geçit) kelimesini (resmî) sıfatı ile tavsîf etmek vardır ki, bu abes ve gülünçdür!. (Resmî küşat) olmaz, (Resm-i küşat) olur, (Açılış merâsimi) demekdir. “Resm-i kadîm, resm-i gümrük..” bunlar, fârisî terkibdir, burada muzâf olan kelimeler (sıfat) değildir. (Eski usûl ve gümrük vergisi) demekdir ki, kurbağaca “isim tamlaması” denilen şeylerdir..

Spikerler de, ya spiker gibi dillerini düzeltir; veya sıpa-ker olarak devam ederler ki, kendileri bilir!

İSLÂMİYYET’E MÜDÂHALE VE SATAŞMALAR, TA’CÎZ VE TASALLUTLAR, BİLHASSA TOPRAK ALTINDAKİLERİ ÇOK RAHATSIZ ETSE GEREKDİR!

Asıl mevzuumuza avdet edecek yani sadede dönecek olursak:

“İslâm Güncellenmelidir, ictihadlar değiştirilmelidir, 14-15 asır evvelki hükümleri artık bugün kalkıb uygulayamazsın” diyenler kimlerdir?. Komünist Nâzım’dan şiirler okuyanlar kimlerdir?. Viyanalarda “Ne demek sünniyim, ne demek şiîyim, sen müslüman değil misin yahu” diye gürleyenler kimlerdir?. “Şiilik ve sünnîlik İslâm Coğrafyasını tehdîd ediyor” deyib, sünnîliği, şiîlikle aynı denklikde (Tehlike ve Tehdîd) sayarak, halka sünnîlik nefreti aşılayanlar kimlerdir?. “Ben ne sünnîyim ne şiiyim, ben müslümanım” diyen ve sünnîliği Müslümanlık dışında i’rabda yeri olmıyan bir sıfırlamaya atan ve buna mahkûm edenler kimlerdir?, “Bu zamanda fâizsiz ekonomi düşünülemez” diyenler kimdir?. “Eşcinsel vatandaşlarımızın haklarını güvence altına almak ŞARTDIR” diyenler kimlerdir?. “Dört Hakk din vardır” diyenler kimlerdir?. Kelâm-ı Kadîm’deki “İnneddîne ındallâhi’l-İslâm” cümlesini, 15 Temmuzda ipini çekecek Batılı cellâdlarının hatırı kırılmasın diye senelerce cum’a günleri hutbelerde (!) okutmayanlar kimlerdir?..

12) Çıkardıkları kanunlarla ve AB’ye yaranma uğruna lâ’netli ve iğrenç zinâyı serbest kılan; âileyi reissiz bırakarak çözen; nice haçlı devletinde bile görülmeyen, 18 yaş altındaki evlileri suçlu sayarak zındanlarda inleten; âile hayâtını nafaka belâlarıyla çıkmaza sokan; o haram mahlûku “Kasaplık hayvan sınıfına” alarak memleketi (….. çiftlikleriyle) gâvur ahırına çevirenler kimlerdir?

13) Fetoları, o gizli kardinalleri yıllarca yağlayıb şımartan ve palazlayan; “Türkçe Olimpiyatları” adı altında müştehad bîkes ve zavallı ana kuzusu kızları sahnelerde kabare artistleri gibi kıvırtdırıb hoplatan ve zıplatan Feto’yu, bu garibân “ulusun” önüne rehber ve kılavuz gibi dikenler; ve din kisvesi altında gençlerin hayâ perdelerini yırtanlar; ve bu şeytanlara yıllarca müzâhir olanlar kimlerdir?. “Muhterem Papa Cenablarını ziyâretle” duâlar isteyen âileler kimlerdir?. Adı soygun-vurguna karışan bakanlarını “Para-lamento Divânından” kaçıranlar kimlerdir?. Hendek kazan PKK eşkıyâlarına göz yumulması içün vâlilere tâlimât gönderenler kimlerdir?.

14) Mavi Marmara katliâmından sonra, 2010’da İsrâil’in NATO’nun Akdenizdeki tatbikatlarına katılmasını veto edib, bunu 2012’de kaldıran; ve yahudinin 2016 Mayısında da Nato merkezinde temsilcilik açmasına sebeb olanlar kimlerdir?.

15) Hani bu kadîm milletin (şimdi ulus oldu) 1100 senedir îmân, İslâm, nâmus esasları, değerleri, olmazsa olmazları vardı? Ne oldu bunlar?. 17 sene içinde neredeeeeen nereye, öyle mi?.

ASIL MİLLET, MİLYARLARA BALİĞ OLDUĞU HÂLDE VATAN TOPRAĞININ ALTINDAKİLERDİR!

 Toprak altındaki,  vatanın o hakîkî sâhibleri acebâ ölüb gitdiler ve bitdiler, artık hiçbir işe yaramaz, duymaz, anlamaz, dünyadan bîhaber hâle mi geldiler?..

Toprak altındaki ecdâd, bu VATANIN HAKÎKİ SÂHİBLERİ olarak, canları ve kanları pahasına alıb emânet etdikleri VATAN ANADOLU’da işlenen cinâyetler ve ihânetlerden, Haçlı Batı’ya YARANAN ve YAMANAN  vefâsız, hürmetsiz, dine diyânet’e bîgâne, aşksız ve vecdsiz, gözü maddede, seküler ve lâyik nesillerden hiç mi habersizlerdir; onlara duâ veya bedduâ etmekden pek mi âcizlerdir?!. Modernist kafaların dediği gibi onlar yok mu oluverdiler?!. Onların rûhâniyyet, nûrâniyyet ve himmetlerini hesâba katmıyanların encâmının nasıl olduğu, târih boyunca görülmemiş, duyulmamış ve yaşanmamış mıdır?!.

Hâşâ!

Yoksa, dünyadaki hâllerinden, toprak altındaki hâlleri çok daha müessir ve duâları kabûl edilir hâlde midirler?!.

Maddeperestler bunlara inanmasa da, ne yapalım ki hakîkât budur…

Toprağın sâdece üstünü görenler, kafadaki iki gözle gördüklerini, görüleceklerin tamâmı zannediyorlarsa, ne kadar aldanırlar!. “Aldatıldık” demeyi meslek edinenler, toprağın altındakilerin artık aldanma ve aldatma imkânları olmadığını da bir bilebilselerdi!

Onlar, hakîkatle başbaşadır!

Hem de MUTLAK hakîkatla…

RÂİNÂ DEĞİL, UNZURNÂ DİYECEĞİZ; GÜDÜLMEYE DEĞİL, ALLÂH ADAMININ NEZÂRETİNE TÂLİBİZ… 

17) Politik Sihirbazlar, artık 2023’ü hedef gösterib ancak “râinâ” diyenleri güdeceklerdir! Kelâm-ı Kadîm ise “UNZURN” deyin buyuruyor!. Her kuşun eti yenmediği gibi, her müslüman da güdülecek koyun olamaz!.

Elin kolun bağlı, politikacıların ninnisi ile şimdi 2023 beklensinmiş!. dembokrasi ni’metlerinin gökyüzünden yağacağı 2023 Ekimi, hasretle, özlemle, gözlemle, sözlemle, umutla ve ümitle, dört gözle, 20 el ve 20 ayakla beklenecek; ve bugün olmayanların o gün gökden ni’metler olarak yağmur gibi yağacağına inanacakmışız, yapılanlar yapılacakların te’mînâtı imiş?!

Dembokrasi, unzurnâ diyeni değil, râinâ diyeni arar bulur; onu, kendine BENZETİR ve içinde eritib, kendinden eyler!

“Lâ ilâhe… Lâ şerîkeleh…. İyyâ kena’budu…” diyenleri; dil ile ve asıl KALB ile ve her 24 saatde 540 defa sübhân olan Allâh Azze’yi tesbih ve tenzih edenleri?.. Bunları da benzetebilir mi acebâ ve ebedâ!?.

Reis-i Hâzıra, biraz da tesellî babında “Milletimiz bizi sandıkda birinci yapdı!” desin… Dembokratik birincilik, ebediyyet yolculuğunda kimi ne kadar kurtaracak, asıl bunun muhâsebesinde kaçıncı olunabiliyor?.. Aman Yâ Rabb! Halkın ne yaptığı mı; HAKK’ın ne yapacağı mı? Hangisi ebedî ve hakîkî?. Hedef sanki hem avunmak, hem de avutmak!

Zeybekçi tuşla mağlûb olub sırtüstü yatınca, müslümanca “Elhamdülillâhi Alâ külli hâl” demesi beklenmese de; “Milletin irâdesi üzerinde hiçbir GÜÇ TANIMADIK!” diyerek bu sonsuz derecede korkutan lâkırtısıyla, Kâinâta sesini böyle duyurması, adamı buz tutturarak bütün her şeyi anlatmıyor mu?!.

Şimdi “GÜÇ KİMİN” anladı mı dersiniz?

Hayır!

Anlamadı, anlamaz da…

Halbuki: KALB, “Ve hüve alâ külli şey’in kadîr!” demedikçe; ve Kahhâr-ı Zü’l-Celâl Azze ve Celle’nin irâde ve hâkimiyyetini (lâ şekk ve lâ şübhe) tanımadıkça, hiçbir şeyi anlamaz, sâdece anlamış görünür ve aldatır!

Anadolum’dan Haçlı Batı işgâli kalkarsa, işte o zaman niceleri bu incelikleri anlar, hatta bülbül gibi anlatmaya bile başlar!..

HER FERD 4 KİŞİLİK BİR EKİPDİR!

18) Semîu’n-basîr olan Kahhâr-ı Zü’l-Celâl de Zeybekçi’nin bu sesini duyduğu gibi, Kirâmen Kâtibîn meleklerinden (sol tarafında) bulunanı da, bu  ebedîyyen mes’ûl eden lâkırdıyı kat’iyyen zabda geçirmişdir!

Her insan, inansa da inanmasa da, ikisi melek biri şeytan 4 kişilik bir hey’et (ekib) hâlinde gezer!. Nereye gitse böyle gider!.. Buna inanmayanı da İslâm, “müslüman” kabûl etmez…

19) Zavallı ve sığ kafalı, fikir mahrûmu ve “Kendisini Fetvâ Makâmında gören”  ve fakat İslâmiyyet’in ana inşâ’ ve  mimârisinin echel-i cühelâsı olduğundan hakîkata nâmütenâhî uzak, ikbâl sâhiblerine yaltaklanacak kadar da şerefsiz, ham yobaz kaba softalar!

Bu satırları, korkmayın, siz de okuyun!.

Tv’lerde maskaralık ve soytarılık yaparken, ipsiz ve dizginsiz konuşmalarınızla, karşınızdaki “Harbî İslâm düşmanı homoları, donlarına edinceye kadar güldürme âleti” olmanıza, belki bu satırlarımızın üç paralık te’sîri olur!!!

Bunlar.. ne kadar köpürseniz de, 4 kişilik ekib hâlinde yaşadığınız, “Zarûrât-ı Dîniyyemizdendir!”

Sandığa da heykelhâneye de gitseniz; meyhâneye, kumarhaneye, fâizhâneye, bilmem ne hâneye, fiskoshâneye de girseniz, bu  4 nüfus (ekip) ile gitdiğinizi biliyor muydunuz?!

10 kişilik ins kelleli bir meclisin, aslında  40 kişilik (Kul Kıt’ası) olduğunu, bu Batı ihrâcı cebâbire, decâcile ve zaleme sistemlerinde düşünüb, ona göre adım atması lâzım geleceğini kaç yüzbinde kaç kişi fikredebiliyor?. Anınçün beşerî hiçbir sistemde, “Emânet, adâlet, uhuvvet ve merhamet” dörtlüsü, yani (asıl, aldatmıyan râbia) aslâ olamaz, görülemez, bulunamaz, bu muhaldir…

İşte Hazret-i Ömer Radıyallâhu Anh Efendimiz Hazretlerinin, “Bizi azlardan eyle” diye duâ edişindeki sırlar…

Kuru kalabalık olmamanın, tek kazanç ve kurtuluş yolu oluşu…

Bütün insanlar ölümü tadacak ve YARADAN’a DÖNDÜRÜLECEKLER… Şâh u gedâ farketmeden!.

Bunu herkes gibi ve papağanca demek kolay da, kalbin tâ içinden diyebilmek zor mu zordur!

Zamâne dervişleri (!) bunun sâdece gösterişi ve tüccarlığı peşindedir; onun içün de tâğûtların ezik ve sürünen “Beslemeliğinden” bir türlü yakalarını kurtaramazlar!

MAĞRÛR OLMAK VE CÂHİLİYYE ÖLÜMÜ

Şimdi, ne “Mağrûr olma sultânım, senden büyük ALLÂH VAR!” diyen kaldı; ne de  dedirten… Bu cümleyi mücerred lâfız planında duyan, “Ümmet” bile yok!

Ne cum’a kalmış, ne bayram!..

Gerçek “Cemaat ve Bey’at” mahrûmu da olunduğu içün, “Câhiliyye ölümü ile ölmeye” namzet, yüzmilyonlarca yaşayan ölü…

Merhûm Dedemin hattı ile şu kıt’a bile duvarımda, kalbiyle okuyanını bekliyor:

“Çeşm-i ibretle nazar kıl, dünyâ misâfirhânedir,

Bir gelen bir dahî gelmez, taaccüb kâşânedir!

Bir kefendir âkıbet sermâyesi, şâh u gedâ;

Pes, buna mağrûr olan, mecnûn değil de yâ nedir?.”

En mecnûn olanların, en âkil görünüb, gözlere de en çok çarpdıkları, mülevves ve mübtezel bir dünyâdayız; âlem-i kevn ü fesâd içreyiz!

İntişârı: 02.04.2019 / 17:14:20 (tt)

The post %85 İle Gene Batı Ve Onun Sistemi Dembokrasi Kazanmış! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

The post Seçim!<h6 style="text-align: left;"><span style="color: #c00000;"><strong>Ahyed HÂLİDÎ</strong></span></h6> appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Zıyâiyye BEKÇİSİ

Bizim, 15 asırlık değişmesi muhal kendi öz îmân çizgimize sadâkat adına, “mevcud tâğûtî sisteme” yama olma gibi bir aşağılaşmamızın mümteni’ bulunduğu, bedâhet derecesinde ortada…

Bu ana mihrâk noktamıza sımsıkı bağlılık hâlimizle yazıyoruz!  Hiç kimsenin kınamasından yani (levmedenin levminden korkmadan); ve bu kınamayı, zerre kadar da nazara almadan, son nefesimize kadar yürüyeceğiz!

Kulluğumuzun biricik icâbı da, Rabb’den mücerred niyâzımız da bu!

“Türkiye Cumhûriyeti Laik Dembokratik Hukuk Devleti” tam bir köşeye sıkıştırılmış; ve eli kolu da halatla çevre çevre sarılarak (iç-dış kaoscular) tarafından paket edilmişdir!

Bu ne kadar inkâr edilse veya görülmek istenmese de, vâkıa budur! Bunu binbir lâf fırıldağıyla aksinden göstermek isteseler de, buna güler geçeriz!. Her parti, kendisini, seçmeni nezdinde mazur veya zafer kazanmış gösterse de, bunların tamamı, yalan ve dembokratik gözkülleme cümlesinden beylik laflar olub, (tenâkuzlu ölü beyanlardır) o kadar!

Bayvekîl Davudoğlu’nun  11 hazirandaki “şeffaf bir seçim geçirdik” beyânı arkasından, “tehdîd ile oy aldılar” lâfı, işte o kadar ve o cins bir tenâkuz!. Tehdidlerle dembokratik oy alınacak; ve bunun adı da “şeffaf” seçim olacak!.

Acındırıb güldürmeyin!

Ve arkasından “AKP’siz siyaset olamıyacağı” yalvarışı… Bunda, tehdidlerle, veresiyelerle, gözküllemelerle, dış fırıldaklarla ve binbir hile ile kendisinin olmıyan dembokratik oy denen hayâlî kuvvelerle “parti” geçinen üçün biri mahlûka, yani koltuk değneğine muhtaclık ve dayanma kasdı varsa, bunun, dembokratik bile olsa (iflâs) ma’nâsı taşıyacağı îzahdan vârestedir!. Hele CHP denen ve 1000 yıllık TÜRK rûhunu çarmıha geren ma’lum ocağa dayanma plânı…

Ve biri lastikli ve içi bomboş 5 cümle:

 1) “Ülkemiz içün en doğru ne ise o yapılacak!”

“Görülen lüzum üzerine işinize son verildi veya Çemişkezek dükalığına ta’yîniniz onaylanmışdır!” cinsi, şablonlama bir ifâde, geç!

 2) “Merkez omurga partisiyiz!”

 Omurgada (dejeneratif disk) olduğunu saklayıcı bir cümlenin, beli dik tutmaya ne kadar faidesi olacaksa,  o kadarına âid bir bedâhet!

 3) “Kendi kaderimizi çizecek partiyiz!”

Kaderi çizmeniz, ehl-i sünnet (S Ü N N Î) i’tikâdı karşısında muhaldir; ve bu söz, akâid noktasından başa çorab örücüdür. Seçim sırasında, şiir heveslisi REİS Paşa’nın, reklâmlaştırıb sloganlaştırarak Sezâî’nin “Sakın kader deme, kaderin üstünde bir kader vardır” şeklindeki sırılsıklam sakat mısrâına sarılması da, aynı mahzurlarla, akâid (îmân) sâdıklarını çok güldürdü; ve daha da çoğu, hüzünlerdirip ye’sin sınır noktasına kadar sürükledi! Siyâsiler, cehâlet isbatlayıcı (kader) kelimesini lûgatlarından çıkarırlarsa, hem kendilerini kurtarır, hem de duyanları duymaz yaparak rahatlatırlar!

 4) “Kalıcı ideallerin partisiyiz!”

Nefs murâkabe ve müeyyidesi tanımadan, (ideal) lâfı da kof kalır; ve dolgu maddesi olmanın dışında hiçbir işe yaramaz!

 5) “Hata ve kusurları göze alarak AKP yenilenecek ve yoluna devam edecek!”

Güzel, yenilensin, amma bu yenilenmenin elle tutulur ve çerçeve içinde takdîmi de mümkin olmalıdır!. Eğer bu yenilenme, dembokratik göz külleme ve Üstad Merhûm’un ifâdesiyle “ölü yüzü pudralama” cinsinden olacaksa, -ki yukarıdaki 4 cümle bunun ihtimalini %99 ortaya koyucu bir keyfiyetdedir-o zaman geldik, sıfırla milyarların zarb edilmesine!

Evet, yürek sıkıntı ve yanışları içinde tabanda bulunan samimi ve o kadar da saf ve perde arkasını gözetleme azminden uzak, teslimiyetçi AKP’lilerin, şu tesbiti, sonuna kadar doğrudur:

“Yedi kıt’a, 70 düvel zil takıp oynuyor!. Yahudisinden haçlısına, Pensilvanya’sından Nişantaşı’na, Kandilinden İmralı’sına, homosundan orosuna bütün dünyâ çıyan ve haşerâtı zil takıb oynama periyoduna girdi!”

Bu dosdoğru tesbîti yapıb, bu iblis sürülerine AKP ağzıyla sövüp saymanın faydası olacaksa, hiç durulmasın!

AKP, eğer zerre kadar muvâzene ve muhâkeme kuvvesini kaybetmeden, kendi iç tenkîd ve murâkabe çarkını vahye köle olmak üzere işletebilseydi, şimdi eşşekden düşmüşlere hass manzara ile dünyanın önünde boynu bükük kalmaz, en dizginkıran yağız at üzerinde, YAVUZCA kırbaç şaklatır; ve mahmuzlarını şakırdatarak da, o 7 kıt’a 70 düvelin kırmızı halısında gezinen bir hükümdâr olurdu!

Olamadı, bu gidişle ve içindeki çürüklerden kurtulub baş ferdinden son ferdine kadar, hakîkat çizgisine esîr olmadığı müddetçe de olamaz…

AKP, parti olmayı ayağının altına alıb, 1000 yıllık ecdâdın irsiyet âmilleri ile uzviyet olabilmeyi aklından bile geçirmedi ve geçiremedi!

Halbuki kurtulması ve kurtarmasının bir tek çâresi de bu iken…

İşte, işin püf noktası; ve sırrın da sırrı makâmındaki iç derinlik cevheri…

Selef-i Sâlihîn (sünnet yolu) çizgisine dost olamıyan, eyyamcı ve echel tarafdâr manzaralı haşerâta rağmen, ölesiye merbutiyetle kendi öz NEFSİNİ hizâya ve murakâbeye çekmek yerine; o NEFSİ azdırıcı ne kadar hâlet varsa, topuna da sarılmayı, biyolojik bir sevk çerçevesi içine hapsolarak, yiğitlik ve aksülamel efeliği belledi ve kaybetdi… Hatta düşdü!

AKP güdücüleri dört gözleriyle bakarak görmelidir ki:

 1) 15 asırlık Aziz Dînin 1000 yıllık TÜRK, kürt, arab, lâz, çerkez, boşnak v.s. unsurunun canı ve kanı üzerinde yükselen mimârîsine, zerre kadar yan bakılmıya; ve hele, “sünnîlik” gibi en sağlam birlik harcına, en küçük incinmiye tehammülü olmıyan, hakîkatın o biricik (usûl) çizgisine, züccâciyeci dükkanına giren FİL gibi kat’iyyen sallım saçak  girilmiye!. Aksi hâlde zülf-i yâre dokunulur; ve ğadab-ı ilâhî infâza geçer!

 2) “Çözüm Süreci, bilmem ne açılım ve saçılımı” misillü dembokratik etek öpme ve yalakalanma fiilleri kat’iyyen irtikâb edilmeden; birinci maddedeki (idâre rûh ve bedenine) tam sadâkatle perçinlenerek, gözü kara bir yiğitlik savletine mübâşet… Târihin hiçbir noktasında, eşkıyâ, ne “süreçden ve ne de açılım ve saçılımdan” anlamışdır!. Milyonluk bir devlet ordusunun, 3-5 bin dağ eşkıyâsı karşısında çâresizlik resmetmesi, cihan târîhine bile âr gelir; üstelik de onları, azgınlığın zirvesine oturtur… 5-6 ekimde halkı sokağa dökerek 52 kişinin katline sebeb olan bir adam, hesâba çekilemeden bugün “hükümet benim” deme pozlarına getirilmişse, bunun mes’ûlü de kendisini bilmeli; ve bugünki neticeler karşısında, aynı suçun ortağı telâkkî edilmelidir!

 3) “Ya ol, ya öl!” hedefiyle 70 düvele verilecek KARAR mesajından başka hiçbir reçeteye hayat hakkı tanımadan, uygun adımla yürüyüş!. Aslâ şımarmadan ve yahudi-haçlı dünyâsı başda, dağ eşkıyâsıyla FTÖ yer altı mahlûkâtına da, tırnak ucu kadar şımarma fırsatı vermeden…

 4) Ancak o zaman, Sisi kuklasından pisipisisine, Pensilvanya’lısından Perez ve teres itine, İngiliz masonlarından içdeki dönme ve dömeltilme aletlerine kadar, bakalım hiç kimse, “şerefe” deyib, zıkkımlanma ve uçkurlanma imkânı bulabilecek midir!?

 5) “Hadi canım, bu dembokrasi ve hürriyet asrında mı bu hayâlleri görüyorsunuz” derseniz; o zaman sürünmeye ve üçbuçuk parti kırıntısıyla tombalacı koalisyon pazarlıklarına oturarak, bit pazarı ticâretine ve nâmerde muhtâc olmıya devâm!

Bizden, MUTLAK hakikatı bütün çıplaklığı ile söylemek; ve hakîkat terâzîsi tartısıyla yanlışımız varsa, reddi karşısında “alâ re’si ve’l-ayn” demekdir!

(İntişârı: 11.06.2015)

The post Sistemin Sistemsizliği Ve Kaos Fıtratı! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.