(4)

Zıyâiyye BEKÇİSİ

Sistem öyle bir Dîn “karşıtı” ki, sâdece (yahudi) tahrîfâtını esas alarak işliyor; ve bozmak içün Ramazan’ı da öylesine kullanıyor! Allâh’ın Dîni’ni “Zarûrât-ı Dîniyye” denilen olmazsa olmazlarından yakalıyarak yahudi gibi tahrîf, tağyîr ve tebdîl eden hoca kılıklı şeytanlara “lânet olsun” demiyene, müslüman denilebilir mi?!

Bir ekran şeytanı da, prasasör etiketi altından ve Mübârek Ramazan’da “nikâh-ı şer’î” olarak bu milletin 1000 senedir neslini ve nesebini “veled-i zinâlıkdan” koruyub kollayan o Allâh adına edâsı şart olan AKDİ, ufalaya ufalaya tavukların önüne atılan yem gibi küçültdü ve aç tavuklarına yedirdi!

Necâset herif! Mukaddes ve Muazzeze Şer’î Nikâh’ın (imam nikâhının değil), cihâd, hicret, teaddüd-i zevcât, namaz, “üli’l-emre” sâhib olmak, hadd cezâları; Kitâb, mütevâtir hadîs ve icmâ’ ile sâbit bütün hüküm vehaberlere îmân etmek gibi “Zarûrât-ı Dîniyye”den (Müslümanlığın olmazsa olmazlarından) olduğunu bilmez mi?. Hınzır gibi bilir de, para musluğunu akıtmak ve bel’amlık yaparak iç gâvurdan “aferin” almak uğruna tersini söyler, kilise akdini öne çıkarır!.

Merhûm Ahmed Davudoğlu Hocamız (T.C. hâriciye vekîli adam değil), “evleviyyeti dayatılan resmî muâmeleden sonra mutlaka ALLÂH ADINA akdedilen ŞER’Î NİKÂH yapılmalı, yoksa iki cins, belediye reisi ADINA kıyılan laik felsefe MUÂMELESİ İLE biribirine helâl olamaz!” dediği içün, 11 ay zındana; ve 2 sene de sürgüne boşuna mı eyvallâh demişdi?.

Çünki o, 15 asırlık Müslümanlık’da Şer’î nikâh AKDİNİN, (imam-hamam nikahı değil) teaddüd-i zevcât, cihâd, namaz v.s. gibi “zarûrât-ı dîniyyeden” olduğunu tebliğden zerre kadar korkmadı, çekinmedi; ve bir takım Haltettin sürüleri gibi tâğûtlara bel’amlık köpekliğine ölse de tenezzül etmedi!. Şumnu’dan 150 kadar gencin El Ezher’e gidişinde, gençliğinde o da vardır; ve “mezûniyet sonrası T.C.ye sâdece 2 kişi ehl-i sünnet i’tikâdında döndük; O Yeskioğlu da, Denaat’e me’mûr olunca raydan çıkdı!” demişdir ki, biz de bunu Merhûm Hocamızın ağzından duyanlardanız…

Müslüman vahye iman eden adamsa, Kitab, Sünnet, İcmâ’ ve Müctehid Kıyâsı ile sâbit önüne konulan bütün (Ahkâm-ı Kur’âniyye’ye veya Ahkâm-ı Şer’iyyeye) ef’âl-i mükellefin ile tesbit edilen derecelendirmiye göre riâyet edecekdir; aksi hâlde o adam veya madam, müslümanlık şerefini kaybeden bir mahlûk derekesine yuvarlanmış olacakdır!. Bunun kıymetini, ma’nâ ve ehemmiyetini, laik dembokratik üfürüklerle beyni şartlananlar aslâ anlamaz ve takdîr de edemez!. Biz, Müslümanlığın keyfiyeti üzerinden müslümanları bağlıyacak; ve fakat, dinsevmez cehelenin de kafa konforu ve rahatını altına kaçırtacak, 15 asırlık bir ALLÂH DÎNİNİN özünden ve esâsından bahsediyoruz! Kâfir ve müşrikler istemeseler de…

Bu DÎNİN ne olduğunu öğrenmek istiyenler tv’lere bakarak ve oralara yuvalanmış ekran şeytanlarını dinliyerek bu işe kalkışırlarsa, hava alırlar! Oralarda, sadece rejimin müsaade etdiği kadar, makaslanmış, tırpanlanmış, tırnaklanmış, benzetilmiş, değiştirilmiş ve dolayısı ile yehûdiyyet ve nasrâniyyet gibi insan iradesiyle hududları çizilmiş yani beşerîleştirilmiş bir religion anlatılır!. Ateist Prof’lardan M.S’lın dediği burada doğrudur: “Diyânet İşleri Başkanlığı, Dînin, cumhûriyet ilkelerine uygun olmasını sağlıyan bir kurumdur!” Garîbân millet de zanneder ki, Diyânet denen yerin vazîfesi  İslâmiyyet’in hakîkatını anlatmak ve hizmet etmekdir!. Halbuki tam tersine Soysal’ın dediği gibi “Dîni, cumhûriyet ilkelerine uygun olacak şekilde” değiştirmek, tahrîf, tağyîr ve tebdîl ederek, revizyonize ve hatta reformize ederek, İslâmiyyet’in özünü ve esasını ortadan kaldırmak; ve rejime bey’at eden ehlîleştirilmiş bir religion peydahlamakdır… Lozan andlaşmasından 1 sene sonra 1924’de, göstermelik ve ta’yinli Abdülmecid Hılâfeti ilgâ, yerine de bu DİB denen yer ipkâ edilmişdir!. Bazı hebennekaların “hılâfet, TBMM’nin manevî şahsında mündemicdir” gibi ahmak aldatan lâflara takılarak Dillipokvârî lâf ishâlleri ile ortalığı kokutmaları son derece iğrençdir! DİB denen yerin vazifesi, laik (ateist) devlet ve hükûmet felsefesinin millet tarafından benimsenmesinde ağzı âyet ve hadîs okuyan ve arabçaya dili dönen, naylon sarık ve sırma cübbeli bir takım “sarıklı politikacılar” üzerinden, devlet ve hükûmetle millet arasında tampon bir mahâl ihdâs ederek, dine de hizmet ediyor görünüb o dîni günden güne eritmek; veya Lozan’da verilen SÖZLERE sadâkat üzre icrâ-yı hamâset perdesi altında ifsâd-ı (habâ.et) eylemekdir!

Aksi hâlde, laik dembokratik cümhûriyet, yüzdeyüz karşı olduğu bir DÎNİN (Mutlak Hakîkatın) karşısında apışır kalır; ve butlanını gizliyemez olur; ve buharlaşır, yerin dibine geçer!. Bunu çok iyi bildikleri içün, rejim, bel’amları ile devamlı sun’î bir religionu “alo fetvâ” gözboyamalarıyla durmadan pompalar durur; ve Ramazanları da bunun içün husûsî panayır mekânları olarak değerlendirir; ve “Lozan’da verdikleri SÖZ” mu’cebince de bunun takibçisi olmakdan asla fâriğ olamaz!. İslâm’ın hakîkatı karşısında böyle laik devlet müdürlüklerinin İslâm adına “fetvâ” vermek üzere agoraya çıkmaları ise, hem gülünç, hem zulüm, hem dîne hakâret ve hem de keenlemyekündür… Şerîat’ın hakîkatında fetvâ, hangi silsile, usûl ve kavâid içinde verilir, bunlar da nazara alınırsa, adı geçen “alo fetvâ” cambazlık ve numaralarının fetvâ karikatürü bile olamıyacağı erbâbına ma’lûmdur… Namazlar, oruçlar, terâvihler, umreler, kandiller, bayram ve kurban vakti ilân etmeler, sakal-ı şerîf öpmeler, tesettürsüz “başörtüsü cihadı!” peşinde çençen etmeler, kadınlardan püftü muâvini ve korolar peydahlamalar, yıllarca “kızlar okuyamıyor” vıyaklama ve cıyaklamaları, ilâhiyatlarla imam mektebleriyle bol bol ve gusülsüz-namazsız gûyâ müctehidler fırlatmalar, mezarlıklarda Ekmekelekettinimsi turlamalar, fıtırlar, yatırlar, hatırlar, satırlar v.s. akla ne gelirse, topu da, o belli istikâmetdeki religionun memleketde hâkimiyyeti; ve dolayısıyla da, “egemenligi gökden yere indiren” o meşhûr, “hâkimiyyetin kayıtsız ve şartsız Allâh’da değil, HALKDA olduğu” şirk masalını takviye içün kullanılırlar… Hâkimiyyetin Halkda olmadığına, olamıyacağına onlar da bal gibi inanırlar; ancak, maksâd, “Hâkimiyyetin HAKK’da olmamasıdır!.” Evet maksâd, “Ali’ye mahabbet değil; Ömer’e buğz ve adâvetdir!” Bu çok iyi anlaşılmalı!. (Radıyallâhu Anhümâ)

Bu iblislik plânları ile, her sene birkaç din esası yani “Zarûrât-ı Dîniyye” cımbızlanarak Allâh’ın Dîninden çekilir ve çöpe atılır!. Adı da “Müslümanlık” olan kendi religionları, bir eksik din emri ile kuşa döne döne yoluna devam eder! Böylece Lozan’da kabuklu gâvurlara verdikleri SÖZÜ de yememiş yutmamış olur; ve ekrekliklerini (!) dîni satarak göstermiş olurlar! Onun içün de, zaten T.C. de bir “fıkıh pırasasörü putu” icâd ederek, bu dinden o religiona geçişi, o putun ağzından yapmaları iyi bir taktikdir!. Haltettin makûlesi gürûh, bunun içün habire beslenir, semirtilir ve ikiyüzlü taktikler ve süt keyfiyetleri ile de, yıllardır “hoşgörü diyalog” paralel şebekeleriyle beraber çalışırlar! En nihayet Pesilvanya Dükalığından çatal kazığı yer yemez, bir yerleri yırtılır ve cıyak cıyak öterler!

Amma parti pırtıcılığı dâimâ religionlarının, hele hele İslâmiyyet’in bin fersah önünde götüren Neo-Erdoğanistler, bu yakın geçmişi hiç görmez, habire put inşâına devam ederler!  Başvekîl Receb Tayyib Bey’in bile, kendisini PUT ADAM (Erracülüssanem) yapan bu mahlûkâtı görecek hâli de yokdur! “Ne istediniz de vermedim!” dediği hâin ve nankör eşkıyâlardan hiç bu kadar beklemediği ihânet karşısında, çok feci’ sallanmış ve sendelemişdir!. Ancak kendisini PUTLAŞTIRMAK istiyen sürüleri ne zaman görür de masaya ne zaman şöyle bir yumruk indirir bilemeyiz:

“Ulan soytarılar! Beni iyi dinleyin, ben de hatâsı kusûru, sevâbı günâhı, belki küfrü, şirki ve nifâkı olan ve binbir acziyet ile ma’lül bir kulum!

Bir takım ikiyüzlü şarlatanların sûret-i HAKK’dan görünerek bizi kündeye getirmeleri bile, bizim za’fımızdandır. Bu Hoca kılıklı haşhâşiler 12 yıldır “hoşgörü ve diyalog” nânesi yiyerek;  ve dünyânın 160 ülkesinde vatanımızı tanıtıyor havaları bastıkca, biz de önlerini açdık “ne isterlerse verdik!..” Ancak adam ve madamlar, son derece sinsi ve gizli, bayrak, Türkçe ve marşımızı perde yaparak, yahudi, Vatikan,  ABD, İngiliz, v.s. istihbâratları ile sıkı bir sarmaş dolaş içindelermiş!. Biz bunları 12 senelik iktidârımızda ne yazık ki göremedik! Göz kapaklarımız açıkdı ama, ne hikmetse basîretlerimiz deme ki kapalıymış!. Artık ve şimdi, açıkça ve bir Karadeniz Delikanlısının akıllıkanlısı olarak i’tirâf ediyorum ki, bu da bizim ne kadar aciz bir kul olduğumuzu gösterir!. Dolayısıyla bizim gibi bir kuldan PUT çıkaramazsınız, çıkarmayın, şirke düşmeyin! Akıllı olun, 90 senedir PUT peşinde koşanların hâlini gördünüz, içler acısı manzaralara düşüb milleti de eşekden düşmüşe çevirdiler, perişân etdiler, özünü değiştirib, kendini tanıyamaz hâle getirdiler!

Fıkıh allâmesi bildiğimiz ve dümen suyunda da epey gitdiğimiz Haltettin ve şürekâsı da onların abantları, sempozyumları ve bilmem ne toplantılarına gidip geldikce ve “iyiler, güzeller, doğru yapıyorlar” dedikce; ve onlarla müşterek kitablar yazarak “hoşgörü ve diyalog” misyonerliği yapdıkca, ne yalan söyliyelim biz bunlara da inandık!

Halbuki bu hoca kılıklı şeytanlar daha “hoşgörü-diyalog”, Vatikanla koklaşma, yahudilerle sevişme, hele hele Allah Rasulünü hafife alıp Kelime-i Tevhid’den bile silme iblisliklerini başlatınca, derhal uyanıb yatakdan fırlamalı ve “yeter artık” diyerek bütün gücümüzle alarm vermeliydik! Ahh, yapamadık, gaflet gırtlağımıza kadar demek ki bizi de sarmışmış!. Şimdi anladık ama, ihânet ve câsuslukları, kahpelik ve kalleşlikleri iş işden geçmese de çok pahalıya mal oldu! Bütün bunları, beni ismet sıfatı olan bir peygamber yerine aman koymayın, bakın ben de sizin gibi kusurları olan bir KULUM demek içün uzun uzun anlatıyorum!.

Beni PUTLAŞTIRMANIN çukuruna düşerseniz bu daha büyük bir hâinlik olur! Görüyorsunuz ne kadar tepelere de çıksak, âciz ve pek çok noktada hata, kusur, günah ve suç işliyoruz… Sakın Kamal Paşa’ya yapılan PUTLAŞTIRMA çukuruna tekrar düşmiyelim. Bu noktaya geçmeden evvel, hatalarımızı biraz daha saymaya devamda fâide var:

Ey, AK takımın AK ve pîr ü pâk gençliği!

Birinci vazîfen, Allâh’a KULLUK vazîfeni Ehl-i Sünnet hakîkatı üzerinden öğrenmek ve bunu ilelebed muhâfaza ve müdâfaa etmekdir!. Van’da dediğim gibi “BEN BİR OSMANLI TORUNUyum!” OSMANLI gibi (Ehl-i Sünnet) olmalıyım ki, sözümde tenâkuz, samimiyetsizlik ve aldatma olmasın; ve sizlere de hakkıyla nümûne-i imtisâl olabileyim!

Bildiğiniz gibi Bağdad’a gitdiğimde, orada birlik ve beraberliğin tahakkukunda “mezheblerin yok olmasının tek çâre olacağını” kulağıma fısıldadılar! Ben de orada “Ne sünnî ne şiiyim, ben Müslümanım!” diyerek, Osmanlı sünnîliğini de bir çırpıda ademe mahkûm etdim… Buna rağmen takiyyeci heriflerden hiçbir dostluk göremedik ve onlara bir türlü de yaranamadık!.

Beş altı sene evveldi yanılmıyorsam, 10 Muharrem Caferî matemine İstanbul’da iştirâk ederek, orada da “Sünnînin Caferîye, Câferînin Sünnîye üstünlüğü yokdur” diyerek çok büyük bir hatâ etdik… Fakat, sayışman, yatışman ve sıvışman vezninde danışman soyundan adamlar, durup dinlenmeden bu mevzuda beni gûyâ bilgilendirdiler! Ve meşhur (Haltettin-Ciamiat koalisyonunun) prensiplerinden olan ve ucu dışarıya Meselâ Londra-Tel Aviv-Washington akıl hocalarına dayanan, bu “mezheblerin takrîbi meselesini” kafama iyice sokmuşlardı!. Ehl-i Sünneti de diğer mezhebler gibi sıradan bir mezheb gibi göstermişlerdi! 14 asırdır onca ulemânın yapamadığını yapmak ütopisini, pisi pisine bize de telkîn etdiler!. Halbuki herkes mezhebi veya dini ne ise, onu yaşasın, ama muhâlifinin hudûduna fiilî bir eşkıyâlık peşine düşmesin demekdi!. Üstelik, Osmanlıda “ehl-i sünnet olmak” mezheb sâhibi değil, İslâm sahibi olmakla aynı idi! Bütün mes’ele, işte bunun tahakkukuna çalışmak iken, biz, mezhebleri yok sayma hülyâsına at mahmuzladık! Sünnî olmayı reddetmenin, Osmanlı ecdâdımızda Dîni reddetmek ma’nâsına geldiğini anlıyamadık! Hem Osmanlı torunuyum demek, hem Osmanlının Dîni üzere olamamak! Bize, bu tenâkuzu yaşatdılar!

Ben, Viyana’da da bunu sürdürdüm ve “Ne demek sünnî, ne demek şii, yahu siz müslüman değil misiniz?” diye gürledim!. Tabii bütün bu (SÜNNÎ) tartaklama ve tokatlamalarım zülfiyâre dokunmuş olacak ki, yıllardır  sıkıntılardan kurtulamamışdık!. Çünki 15 asır ve hele Türkün 1000 senelik DÎN anlayışının en ana çizgisi, Mutlak Hakk olan kaynakdan bu usûl ile bugüne gelmiş, bu vatanı bize kanları ve canları pahasına emânet eden Selçuklu, Anadolu Selçuklusu, Osmanlılar ve sâir devletler hep bu sünnî çizgisinde olarak îmân mayamızı ve südümüzü kıvâma ve helâle bağlamışlardı! Aslımız da sünnî idi, onu aslâ inkâr etmemli ve aslımızı incitmemeliydik!. Bunda da çok büyük taksirâtımız oldu…

En son hatamız da şu oldu: Ekmekelekettin’in Peder-i Âlîleri Büyük Osmanlı Âlimi Merhûm Muhammed İhsan Efendi Hazretleri, CHP (altı .oklularının) zulmünden HİCRET etdiği hâlde, müşâvirlerin kıytırık bilgi akışına kapılarak  “CHP’nin ülkeden kovduğu zat” gibi çok yakışıksız bir dil kullandık!. O Merhûm Âlimin Derme Çatma Çatının Ke.estesi olan oğlunun abukluklarını ortaya koyacağım diye, ayarı kaçırıb böyle bir ibare de kullanmamalı idik, bu da fâhiş bir hata oldu!.

Daha pek çok hatâmız var! Demek istiyorum ki, KULUZ, hatâ, kusûr ve günahlardan münezzeh değiliz! MA’SÛMİYET sıfatı ancak Peygamberân-ı Izâm Hazerâtına mahsusdur. Veled Çelebi Hazretleri de şöyle buyurmuyor mu: “KUL kusursuz olmaz, olsa da makbûl olmaz!”

İmdi, ey bizi destekliyenler! Kardeşlerim!

Endâzeyi, şîrâzeyi, ölçüyü kaçırıb beni de KAMAL PAŞA gibi sakın PUTLAŞTIRMAYIN, belâmızı buluruz Allâh etmesin! Bu öyle bir beliyyedir ki, Rabb Teâlâ olan ALLÂH AZZE ve Celle derhâl intikâmını alır; ve “Ulûhiyyet ve Rubûbiyyet” makâmına bir KUL dikilmiye çalışıldı mı, Kâinât kaynamıya ve infilâk etmiye başlar!. Firavunlar, Nemrutlar, Führerler nice diktatörler hep böyle etraflarındaki dalkavuk ruhlu necâsetler tarafından (PUTLAŞTIRMALARLA) insanlığın başına belâ edildiler!. Hiçbir PUT, kâidesi üzerinde ebedî kalamaz. Cumhûriyetçi Müteveffâ Nadir Nâdi bile ne demişdi: “Kahraman putlaştırıldığı zaman yıkılır!”

Bazı adamları “Kâinâtın İmamı” diyerek PUTLAŞTIRAN sürüler, en nihâyet buna kendileri de inanmıya başlayınca, işi haşhâşîliğe vurub tepe taklak çakıldı ve zîr ü zeber oldular!

En büyük rütbe HAKK’a KULLUKDUR!. Bana bundan başka rütbe biçenler, bana dost değil düşmandır! Benim dostlarım bana acı da olsa hakk ve hakîkatı söyliyenler; benim düşmanlarım ise, tatlı sözlerle de olsa bana yalan yanlış yalakalık edenlerdir!

Aklınızı başınıza alın, bu dünyâ fânî olub, Sultân Süleymân Aleyhisselâm gibi kurda kuşa, ins ü cinne, yere göğe, rüzgâra, bulutlara biiznillah söz geçiren bir hükümdâr bile bu dünyâdan göçdü gitdi!. Dünyâ Sultan Süleymân’a bile kalmadı!

Aman azıb kudurmıyalım, bizler içün Allâh’a KUL olmakdan daha büyük hiçbir makâm olamıyacağını aslâ unutmıyalım ve bir dakika bile hatırdan çıkarmıyalım!

Hepimiz, “OSMANLI TORUNLARI OLARAK”, 15 asırlık Müslümanların Dîni üzere olalım!

Dönüş O’nadır vesselâm!”

(Devamı var)

(İntişârı: 31.07.2014)

Son tashîh ve ilâvelerle: 05/31/2017    22:20:19

The post (4) Ramazan Şeytanlarından Kurtulmak! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Atatürk ile İnönü’nün sırdaşı Haim Naum ve Lozan’ın şifresi: Din öldürülecektir

Lozan anlaşmasının kilit isimlerinden biri Hahambaşı Haim (Hayim) Naum’un Atatürk ve İsmet İnönü ile ilişkileri ve faaliyetleri

Kaynak: https://www.risalehaber.com/ataturk-ile-inonunun-sirdasi-haim-naum-ve-lozanin-sifresi-din-oldurulecektir-285255h.htm

The post Atatürk ile İnönü’nün sırdaşı Haim Naum ve Lozan’ın şifresi: Din öldürülecektir appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Mehemmed SAFFET

CB’nın “Birileri bize Lozan’ı zafer diye YUTDURMAYA ÇALIŞDI!” demesi, ortalığı iyice karıştırdı!. CHP, ULUSAL VE MASONİZMA ateizması neredeyse kudurdu… “Diktatör bozuntusu” mûcidi Kılç.kdaroğlu “Biz târîhimize ihânet etmedik etmiyoruz!” gibi lâflar ederek; kuşb.ynince muârızlarına “Siz târihinize ihânet eden adamlarsınız!” demiş oldu!

Dembokratik-Laik sahsiyetsizlik, haysiyetsizlik, yalan, dolan ve katakülliler, bu günlerde havalarda uçuşuyor!

Çok iğrenç iftirâlar, göz küllemeler, şarlatanlıklar, madrabazlıklar, dedikodu, hakaret bilmem neler… Böyle bir bataklıkda yaşamak ne kadar zor!. “Yenikapı rûhu” dedikleri “ruh gezdirme seansları veya ruhçuluk (animizm) tapınmaları” da bir halta yaramadı!.

Lozan andlaşması denen ve 1923’de “Dünyâ’dan İslâmiyyet’i Kaldıran HAÇLI SEFERİ Projesi”, bu millete, içindeki decâcile, cebâbire ve kezzâbîn şebekelerinin dayatdığı bir hezimetnâme de değil, imhâ ve idâm kuduruşudur… Bu şebekeler, ateistliklerinin (dinsizliklerinin) zarûrî bir netîcesi olarak, “HAÇLI GARB KAPİTALİZMASI” adına hareket emişler; ve gene onlar adına, bütün dünya müslümanlarından intikâm almışlardır… Bu i’tibarladır ki Lozan, “Kendi târihleri yani haçlı garb târihi noktasından” pek büyük bir “ZAFERDİR!..” Zaten “Diktatör Bozuntusu Mûcidi” Kılç.kdaroğlu’nun “Biz târihimize ihânet etmedik-etmeyiz!” soyundan lâflar edişi de, buradaki târihin, “Haçlı batı târihi olarak”, Türkiye’de 1923’den sonraki târih olarak anlaşılmalıdır…

Bazı safdil ve safdirikler, buradaki “târih” lâfından, 1000 yıllık “Müslüman Oğuz” târihini anlayıb şöyle lâf edebiliyorlar:

“Ulan siz ki, târîhinize en büyük ihâneti yapanların daniskasısınız! 1000 senelik bütün dînî değerleri haçlı sürüleri adına, haçlı seferlerindeki vahşet ve cinnetden bin beter (târ ü mâr) eden, silib süpüren, taş üstünde taş bırakmıyan, Osmanlı’yı bütün i’tilâ devri ile yerin dibine geçiren, onları binbir iftirâ ve hakâretle aşşağılayan, beşikdeki bebeklerine kadar vatanlarından süren, ezanlara kadar dînimizi yasaklıyan; ve 500.000 müslümanı, kadın, hasta, ihtiyâr ve ulemâdan demeden katleden, tenkîl eden, süren, binbir işkenceye ma’rûz bırakarak perişân eden siz değil misiniz?”

Bunlar doğrudur da, bu 1000 yıllık târih, bunların değil, müslümanların târîhidir…

Bu beridekilerin târihi, hristiyanlığı bu memleketde İslamiyyet’in yerine ikâme edecek kadar gözü dönmüşlerin târihidir; ve bu, HAÇLI BATI’nın mütemmim bir cüz’ü olarak vardır; ve o da, 1923 HAÇLI SEFERİ ile, yani Lozan (imhâ ve idâm) saldırısıyla başlar… Bu noktayı kavrıyamıyanların, Lozan mevzuunda söyliyecekleri her söz, sadece yâveler sıkmak ve katakülli çevirmekden ibâret kalacakdır…

CB ve Başkomutan Tavil Tayyib Paşa’nın (29 Eylül 2016)da muhtarlara söylediği “Birileri Lozanı Zafer diye YUTDURDULAR” sözü, onun, 24 Temmuz’da Lozan’ın 93. Sene-i devriyesinde söyledikleri ile taban tabana zıddiyet teşkîl etmişdir… 7 Ağustos’da da, yani (24 Temmuzdan) 2 hafta sonra, “Yenikapı ruhu” denen ruhçuluk seansı, belki de, CHP-Ulusal-Masonizma ateizması tarafından, CB’nının bu sene-i devriyede “CHP ağzıyla” Lozancılık yapması hatırına kerhen kabûl görmüşdür!.

CB’nının, CHP ağzıyla Lozan’ı dâsitânî bir abartı ve kabartı ile göklere çıkarmasından 67 gün sonra, o (Lozan CHP tapınış ritüelini) bu sefer de ayağının altına alması, CHP ateizmasının kuduruşuna bâdî olmuşdur… Öyle ya, dün başka bugün başka konuşan, YARIN çok daha başka konuşur; ve “Çarkçılık” ihtisas ve rekorunu alevî yurtdaşı alevî Kamal’dan söküb alırsa ne olacak!?

Şimdi evvelâ, bu CHP ağzı, abartı ve kabartısı ile destanlaştırılan Lozan üfürüğünü, Cücceli madrabazın “ülülemr ve itaat edilmesi FARZ”  ilân etdiği Başkomutan ve CB’ı Receb Tayyib Paşa nasıl diline almış bunu görelim:

“Bugün, Cumhuriyetimizin kurucu belgesi olan Lozan Barış Antlaşması’nın imzalanmasının 93. yıldönümüdür.

Aziz milletimizin inanç, cesaret ve fedakârlıkla elde ettiği zafer, Lozan Antlaşması ile diplomasi ve uluslararası hukuk alanına taşınarak tescil edilmiştir.

Bu andlaşma, yeni kurulan devletimizin tapusu niteliğindedir.

Lozan Antlaşması’nın içeriği, bu anlamda başta milli irade ve demokrasi olmak üzere Türkiye Cumhuriyeti’nin sahip olduğu temel ilkelerin değeri, bugünlerde çok daha iyi anlaşılmaktadır.

Aziz milletimiz, kendi seçtiği temsilcileri eliyle kullandığı iradesine yöneltilen her türlü darbe teşebbüsüne karşı, kurtuluş mücadelesi ruhuyla, birlik, beraberlik ve dayanışma içinde cevap vereceğini, yaşanan son hadiselerle bir kez daha göstermiştir.

Milletimizin, farklı mihraklardan gelen ihanet girişimleri karşısındaki asil ve kararlı duruşu, önümüzdeki süreçte ülkemizin demokrasi, özgürlük ve kalkınma yolunda ilerleyeceğinin en açık delilidir.

Aradan geçen 93 yılda Avrupa’nın en büyük 6., dünyanın en büyük 17. ekonomisi haline gelen Türkiye Cumhuriyetini, 2023 hedeflerini gerçekleştirmekten, 2053 ve 2071 vizyonu doğrultusunda ilerlemekten hiçbir güç ve odak alıkoyamayacaktır.

Bu düşüncelerle, Lozan Barış Antlaşması’nın 93. yıldönümünde, Cumhuriyetimizin banisi Gazi Mustafa Kemal başta olmak üzere, anlaşmanın mimarı olan tüm devlet adamlarımızı rahmetle anıyorum.” (24 Temmuz. 2016) 

Dün “Rahmetle anılan Lozan kahramanları!” bugün, “Olmıyan Zaferin yutdurucuları” oluyorsa, YARIN aceba ne olacaklardır!?

Bu beyanlar, 15 Temmuz HAÇLI SEFERİNDEN, yani devletlû ve şevketlû devlet böyyüklerine “ecel terleri döktüren FETÖ Haşhâşî ayaklanmasından” sâdece 9 gün sonra, hangi rûh hâleti veya kanlı gece (hayâletleri) tasavvurâtı ile söylenmişse, CHP, bundan, ateist A.Necdet Bey’in ağzı kadar memnûn olmuş olabilirdi!..

Tam 14 gün sonra da, 7 Ağustos’da “Yenikapı ruhu” denen ruhçuluğun seansları… Bu ruh çağırma seanslarından 26 gün sonra 2 Eylül’de, Kıl.ıkdaroğlu denenin, ABD büyükelçisi ile halveti ve bunun arkasından da aynı adamın Yenikapı’nın rûhuna da, ervâhına da, gövdesine ve gölgesine de salvo atışlarının başlaması…

Ruh seanslarından 53 gün sonra ise, bu seanslarla üfürülen (rûhun) Ervâh-ı Gayr-i Tayyibesini 12’den belliyecek “Lozanı birileri ZAFER DİYE YUTDURDU!” ağır bombardımanı…

CHP olsun da, kudurmadan bu bombaları yesin!

Nasıl mı, CB’nından şöyle:

“Hem projenin gerisindeki siluetler hem de darbenin başarılı olması halinde hayata geçirilecek niyetler itibarıyla 15 Temmuz, 1912’den 1923’e kadar geçen kısa sürede beşte bire düşen topraklarımızdan elimizde kalan son parçanın işgali teşebbüsüydü. İşte, millet o toprakları bunlara teslim etmedi.

Benim milletim çok aziz, kararlı bir millet. Hani o çılgın Türkler diyorlar ya.. 15 Temmuz Türk milletinin ikinci bir kurtuluş savaşıdır.

1920’de Sevr’i gösterdiler 1923’de bizi Lozan’a ikna ettiler. Ege’de bağırsan duyulacak adaları biz Lozan’da Yunan’a verdik. Birileri bize Lozan’ı zafer diye yutturmaya çalıştı. Zafer mi bu?

Lozan’da masaya oturanlar o anlaşmanın hakkını veremediler. Onlar veremedikleri için şimdi biz sıkıntı yaşıyoruz.

“15 temmuz işgal girişimidir”

15 Temmuz’da Türk milleti ülkesini bir işgalden kurtardı. Oyunu bozduk. Kardeşlerim, unutmayın, bir lider taşın arkasına saklanırsa millet de, dağın arkasına saklanır. Biz o gece milletimizle yürüdük.

Ne mutlu şehitlik makamına ulaşan kardeşlerimize, ne mutlu onların yakınlarına, ne mutlu gazilerimize. Şehitlerimizle ilgili öyle hikayeler var ki tüylerimiz diken diken oluyor. Bu milletin sabrını zorlamayın.

Erdoğan: “Oyunu bozduk.” 

Başkomutan Şevketlû Tavil Tayyib Paşa, “oyunu bozduk” dese de, “bozmadı, bozamadı, hatta oyun yeni başlıyor!” Çünki kancık dünya şeytanları önünde bu iş, pek öyle kolay bozulacak cinsden değildir!. Bu gavur dünyasından “Ecdâdımız Müslüman Osmanlıların” neler çekdiğini, meselâ ve sâdece Abdülhamid Cennetmekân’ın 33 senesine “sünnî dikkat, ferâset ve hassâsiyyeti” ile nazar edilirse çok iyi görmek mümkindir…

Gâvurlar bugün, sâdece biraz (MOLA) verdi; ve B, C, bilmem ne şeytânî planlarını devreye sokdular!.

Evet, “Birileri” değil, CB bunu diline almakdan korksa da, “Lozan’ı zafer diye yutduranlar”, HAÇLI BATI DENEN İBLİS CEBHESİ İLE AYNI TARİHE SAHİB OLAN VE TÂRİHLERİNİ 1923 LOZAN HAÇLI SEFERİ İLE BAŞLATAN KURUCU VE KAVURUCU ATEİST VE HEYKELİST İRÂDE SÂHİBLERİDİR…

CB, 12 adadan, toprakdan, ıvır zıvırdan bahsediyor!. İçdeki Batıcı Lozanizma, en ana maddesi olarak HILÂFET’in şahsında “İslâmiyyet’in Dünya’dan Kaldırılış Kararını Taşır Efendi Oğullarımız!..” 

Bunu göremediğiniz müddetçe ve İslâmiyyet’in aslını “Ehl-i Sünnet Ve’l-Cemaat” çizgisinde telâkkî ve kabûl, tasdîk ve tahsîn eylemediğiniz müddetçe, ne kadar “Oyunu bozduk!” derseniz deyiniz, sadece “Batılı HAÇLI siyâset standartlarına esir olarak” lâf etmiş olursunuz, o kadar… Bunun neticesi ise 1839 Tanzimât belâsından beri apaçık ortada: ÇÖKÜŞ, FELÂKET, ESÂRET, İŞGÂL, İHÂNET VE PİŞMANLIK…

Lozanı da İslâmiyyet’i de iyi öğrenmeniz içün, İslâmiyyet’deki (HILÂFET) müessesesinin bu DÎNİN Kelime-i Tevhid’den sonra en baş zarûrât-ı DÎNİYYESİ olduğuna evvelâ adam akıllı VE SÜNNÎ USÛLÜNDEKİ ÎMÂN-I ŞER’Î ile nüfûz şartdır… Bu usûl, kalblerinizde olmasa da, dillerinizden düşürmediğiniz (!) Alpaslanların, Fâtih, Yavuz ve Abdülhamidlerin çizgisidir… Artık ya asla dönülecek; veya ıvır zıvır FASLA!

Sâniyen: Lozan içün en başda bilinmesi şart olan, Müteveffâ Birâder-i A’zam Cim Bayar’ın Lozan ile alâkalı söylediği sözünü, “Lozan” diyerek açılacak bir ağzın herşeyden evvel telâffuz etmesi; ve bunun da, adam akıllı İDRÂK ve ŞUURUNDA olmasıdır! Yoksa her söz, lagalugadan ve katakülliden öteye geçemez… Ne demişdi o mason:

“Biz, LOZAN’da Batılılara SÖZ verdik. Türkiye’den belli bir zaman içinde İslâmiyyet’i tamâmen kaldıracağız. Bunun baş takibçisi de ben olacağım. Benden sonrakiler de BENİ TA’KÎB edeceklerdir!” (Sâbık Meclis Reisi Süleyman Arif Emre Bey’in makalesi)

Masonun “Benden sonrakiler” dedikleri acebâ kimlerdir?. Kayserevî Hacı Abdullah Efendi (!)  Kraliçenin önünde 8 gibi nasıl kıvrım kıvrım kıvama ve kadeh kaldırmaya getirildi!?. Diğerlerini saymıya lüzum yok, millet bilmese de onlar kendilerini iyi biliyor!

Lozan denen ihânet vesîkası, İslâmiyyet’in, HILÂFET üzerinden dünyâdaki imhâ ve idâm fermânıdır!

Ne kadar “birileri zafer diye YUTDURMAK” isterse istesin, sizler de ister YUTUN, ister YUTMAYIN… İsterseniz “yutmuş veya yutmamış” görünün!..

Biz, sâdece, toprak altındaki milyarlarca, toprak üstünde de ne kadarsa o kadar  Müslümanın, hâdiseye nasıl bakdığını ve başka türlü bakmanın (muhal) olduğunu beyân etdik!

Bilgilerinize…

(İntişârı: 02.10.2016)

The post Lozanizma, İslâmiyyet’in Dünyâ’dan Silinmesi Karârını İstihdâf Eder! appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

Ahmed SEYYİDOĞLU

Kelâm-ı Kadîm’in ikinci Sûre-i Celîlesi olan Bakara Sûresi, topyekûn insanları üç sınıfa ayırmakla başlıyor. 2 âyet ile mü’minlerin, 4 âyetle kâfirlerin ve tam 13 âyetle de münâfıkların vasıfları beyân buyurulmaktadır.

Üstâd-ı Azîz Necib Fâzıl Bey Merhûm da çok kıymetli bir makâlesinde, kâfirleri “hafif, orta, ileri ve azgın!” olmak üzere dört kategoriye ayırmışlardı. Bunlar içinde en çukur ve şeni’ tabakada ve en insaf ve vicdan tanımaz kademede olup da, işi gücü Müslümanlık ve müslümanlarla uğraşmak ve onları ademe mahkûm etmek ve onlara hayât hakkı tanımamak olanların, dördüncü tabakadaki “azgın ve mütecâviz” grup olduğu, merhûm ve mağfur Üstâd-ı Azîzimizin BEYÂNLARI arasındadır.

Tanzîmat soysuzluğundan itibâren meşrûtiyet, ittihad-terakkî (İT) ve daha sonraları da biribirini ta’kîbeden darbeler zincirleri ile; ve bunlara muvâzî devâm eden ve ma’nâ ve medlûlü aslâ ortaya konulamayan (laiklik) ve (irticâ’) gibi iki ana lâfız ile, bu memleketde iki asra yakın bir zamandır müthiş bir psikolojik harb sürdürülmektedir. Bu harbin bir tarafında o dördüncü grup azgın küfürbaz ve şirkâlûd mütecâviz tabaka, karşısında da topyekûn Anadolu insanları, husûsan Oğuz Müslümanları…

Mü’min-kâfir çatışması Âdem Aleyhisselâm’dan Kıyâmet kopuncaya kadar devâm edecekse de, bunun en harâretli boğuşmasının memâlik-i Osmâniyye denilen coğrafyada cereyân etdiği; ve bundan sonra da adı geçen mekânda vâki olacağı, asırların hâdisâtı ve nice hikemiyyât erbâbının işâretleriyle de apaçık ortadadır… Mutlak Hakk Dîn İslâmiyyet ile, butlânı kat’î yehûdiyyet ve nasrâniyyetin rahm-i mâderini teşkîl eden adı geçen coğrafya, bütün dünyânın hassâsiyetlerini üzerinde toplayışıyla da ehemmiyetini her an tâze tutmaktadır…

Birinci Cihân Harbi’nden sonra Osmanlı Hılâfetinin ortadan kaldırılışı, yalınız adı geçen bölgede değil, bütün dünyâdaki dengeleri altüst etmişdir. İslâm’a âid coğrafyaların bundan sonra haçlı avrupa ve yehudi siyonizması tarafından işgâl edilib hâkimiyyetin Osmanlı Hılâfeti’nden onlara geçişi; ve bunun da “halka, ve bazı ırkî ulus ve unsurlara” geçmiş gibi gösterilmesi, sürdürülen psikolojik harbin tamâmen tatbik ve taktik şeklinden ibâretdir… Halkdan yana görünmenin bir gözküllemesi demek olan “hâkimiyyetin bilâ kayd ü şart halkda” olduğu şeklindeki tamâmen düzmece lâf ve gözbağcılıklar, 19. Asır ateizma ve pozitivizmasının, İslâm coğrafyasındaki siyâsî bir tezâhürüdür…

Âdem Aleyhisselâm’dan günümüze,“Hâkimiyyetin bilâ kayd ü şart HAKK’da” oluşuna bu coğrafya kadar îmân eden; ve bu îmânı istikâmetinde yaşayan bir yeryüzü kıt’asına da aslâ rastlanılamaz…

Bu i’tibarladır ki, bu coğrafyaya hâkim olduğu vehmi içindeki haçlı-siyon ortaklığı ve onların bölgedeki işbirlikçileri, bu bölgeyi dünyâ küfrünün hücum ve tecâvüz mihrâkı hâlinde tutmanın en aşşağılık politikası peşindedirler… Üstâd-ı Azîzimiz Merhûmun işâret buyurduğu 4. Derecedeki “mütecâviz küfür ehli”, batı tarafından, müslümanların içindeki işbirlikçilerden meydana getirilmektedir. Avrupalı “anti-İslâm”şebekelerin, adı geçen bölgeyi, bu işbirlikçi yerlilerin eline teslim ederek, buradaki Mutlak Dîn İslâmiyyet’i tamâmen ortadan kaldırılmak üzere plân ve programlar yürütdükleri, bedâhaten ve iki asra yakın ortadadır.

MEFHÛMLAR ÜZERİNDEN SÜRDÜRÜLEN İDEOLOJİK DESPOTİMA…

Hedef, Müslümanlığın adı geçen coğrafyadan kaldırılması olunca da, üzerinden insanlara te’sîr edilecek mefhûmlar: 1) Hakk hâkimiyyeti (HILÂFET) yerine, halk hâkimiyyeti… 2) Bunun içün şiddetle ve durub dinlenmeden EVVEL CUMHÛRİYYET, SONRA DEMOKRASİ vurgu ve propagandası… 3) Yine bütün dinlere te’mînât(!) onlara eşit mesâfede durmak(!) ve onlara tarafsızlık(!) sahtekârlıkları ile, seküler bir dünyâ inşâ’ etmek hesâbına; ve bilhassa İslâmiyyet’i metrûk hâle getirerek unutdurma adına, ATEİZM terörünü LAİKLİK lâfzı ve maskesi üzerinden her yerde jakobence ortaya çıkarma… 4) İslâmî bütün tezâhürleri, îmânî, ibâdî, siyâsî, iktisâdî, hukûkî ve ictimâî topyekûn temel nizamları ile her nerede görülürse, yine ATEİZM terörü HESÂBINA “İRTİC” lâfzı ile aşağılama, çirkin ve geçmez hatta “çağdışı” bir nesne gösterme azgın saldırısı…

İşte ateist felsefe ve dünyâ görüşü, cümhûriyet devrinde o kadar azgınlaşmışdır ki, Müslümanlık bütün müesseseleriyle resmen “irticâ” kelimesiyle ifâde edilerek, Müslümanlığın müterâdifi (sinonimi) olarak kullanılır olmuşdur… Zaman zaman da, matbuatın her türlüsü ile “dinden bahsetmek!” dahî, yasaklanmak derecesinde ateist diktatörlük ihtilâcları içine girilmişdir…

Dolayısıyla, İslâm coğrafyasında tanzîmatçı hâinliğinden i’tibâren tam 170 yıldır, bilhassa da ikinci meşrûtiyetden bu yana 102 senedir, hele hele Lozan andlaşmasından i’tibâren 87 yıldır ta’kîb edilen (anti-islâm)psikolojik harbin ve zaman zaman da darbeli ve mevziî iç tenkîl (soykırım) harekâtlarının temelinde, dâima bu adı geçen laik ateizm yatmaktadır…

Anti-emperial “Anadolu mücâdele-i milliyyesi”, bir takım gizli müzâkereler netîcesinde ve birkaç yıl içinde, (Anti-İslâm) bir darbe hâline inkilâb etdirilmişdir. 40 yıldır devâm eden harblerle bîtâb düşen Anadolu insanı, bu darbeler karşısında hiçbir direniş gösteremeden, ateist ideolojiye nâçâr mağlûb olmuşdur. Bundan sonrası, Lozan Andlaşması ile haçlılara verilen SÖZ gereği, Müslümanlığı Anadolu’dan tamâmen söküb atmak istikâmetinde şekillenmişdir. Cumhûriyetçilik ve laiklik gibi iki temel üzerine oturtulan resmî (ateist ideoloji), sanki memleketde “hılâfetçi ve mürteci avına” çıkmış; ve insanlar kesinkes ikiye bölünerek “bizden olmayana ölüm!” diyen böyle bir ideoloji elinde, topdan tenkîl edilmek den“soykırımına tâbi’ tutulmakdan” uzak kalamamışlardır.

Bu noktada, yehûdî-haçlı ittifakı emrine giren Ankara siyâsetini, şu târîhi hâtırât ile ta’kîb etmekde, genç ve gelecek nesiller içün vesîka mâhiyyetinde ibretler vardır…

TÂRÎHÎ MÜHİM BİR HÂTIRÂ…

5 nisan 2005 tarihli yazısında hukukçu Süleyman Arif Emre, “Layiklik slogan hâline getiriliyor” serlevhasıyla şu câlib-i dikkat satırları kaydetmektedir:

“-Laiklik denilince, Ankara hukuk fakültesinde Lozan dersi veren Prof. Süheyb Derbil’i hatırlarım. Hoca, Lozan muâhedesinin gizli müzâkere safhalarını anlatırken, “Biz Lozan’da, batılılara, zamânla bu millete İslâm’ı unutduracağız diye söz verdik… Bu söz üzerine, sert tartışmalar bitdi ve böylece muâhede imzâlandı” demişdir… “

Süleyman Arif’in yazısı, Çankaya’yı da içine alan bir hâtıratla daha da câlib-i dikkat olarak şöyle devâm ediyor:

“-Bu gizli anlaşma hâdisesini, Eski cumhûrreislerinden C. Bayar da te’yîd etmişdir. 1965 devresinde Gümüşhâne meb’ûsu olan arkadaşım Ali İhsan Çelikkan anlatmışdı. Ali İhsan Çelikkan, hukuk fakültesi talebesi iken, Millî Türk Talebe Birliği teşkîlâtını temsîlen bir hey’et hâlinde Celal Bayar’ı ziyâret ediyorlar. Söz, LAYİKLİĞİN ESAS GÂYESİNİN NE OLDUĞU MEVZÛUNA GETİRİLİYOR. Bayar onlara: “ÇOCUKLAR BİZ BATILILARA LOZAN’DA SÖZ VERDİK, İSLÂMİYYET’İ BİR ZAMAN SÜRECİ SONUNDA HALKA UNUTDURACAĞIZ. BEN, BU SÖZÜN BEKÇİSİYİM. BENDEN SONRAKİLER DE BU VAZÎFEYE DEVAM EDECEKLER.” Diye beyânda bulunduğunu Ali İhsan Bey bana nakletmişdi…”

İşte “Türkiye’de layiklik” denildiği zaman, bu hakîkatler mutlakâ nazar-ı i’tibâre alınmadan yazılıp söylenecek her şey, sâdece abesle iştigâldir; ve bunun, hiçbir ma’nâ ifâde edemiyeceği de apaçık ortadadır… Yani haçlı ve siyonist cenâh VE BUNLARIN İŞBİRLİKÇİLERİ, “Lozan Zaferi!” diye millete dayatılan gözküllemenin, bâlâda zikri geçen gizli maddesi ile, Türkiye’de bin yıldır huzûr ve sükûn içinde yaşayan kavimlerin ikiye bölünmesine sebeb olmuşlardır. Bir tarafda “İslâm yok edilemez!”diyen Müslümânlar; diğer yanda da “İslâm yok edilecek” diyen ateist laiklerden ibâret, batılılarla sözleşmeli işbirlikçi takımlar…

90 seneye yakın bir zamandan beri milletin üzerine “bölücüler, mürteci’ler!” diye durub dinlenmeden her mekân ve fırsatda, devlet silâh ve imkânları ile yürüyenler; ve her 10-15 yılda bir (darbe ve ihtilâl) ihtilâcları ile Anadolu halkını ve bilhassa Oğuz Müslümanlarını sabataist (dönme) cenâh adına ortadan kaldırma hesabları yapanlar, inkârı gayr-i kâbil bir vâkıa olarak karşımızdadır…

İşte, batı denen mimsiz medenîler ittifâkı, İslâm Ülkesini ikiye ayırarak, milleti de, “biribirine kırdırma” usûlü ile onlara “soykırım” tatbik etmişdir…

ŞEYHÜLİSLÂM M. SABRİ EFENDİ VE BÜYÜK ÜSTÂD NECİB FÂZIL MERHÛMLARIN KALEMİYLE HAKÎKAT…

Fecaatin hududları o kadar devâsâdır ki, Büyük Şeyhülislâm Mustafa Sabri Efendi Merhûm bunu, “Andaç Lozan”dan 7 yıl sonra şu muhalled satırlarıyla dile getirir:

“-Harb-i Umûmî mütârekesinden sonra 150.000 ermeni Sûriye’ye, 100.000’e yakın yehûdî Filistin’e yerleştirildi. Bunun yüzde biri kadar müslüman muhâcirin bir İslâm muhîtına yerleşdiği işitilmedi… HALBUKİ TÜRKİYE DÂR-I İSLÂM OLMAKDAN ÇIKDIKDAN SONRA, ne ermeniler ve ne de yehûdîler, müslümanlar derecesinde yersiz ve yurtsuz bilhassa sâhibsiz kalmamışlardı.”

 (25.Temmuz.1930 tarih ve 67 sayılı Yarın Gazetesi)

İşte bu satırlar, yehûdî-haçlı dünyâsının, Müslümanlık ve müslümanlardan aldığı intikâmın hangi derecede olduğunu resmeder…

Şimdi de Büyük Şeyhülislâm Mustafa Sabri Efendi Merhûm’un bu satırları yazışından 37 sene sonra, Üstâd-ı Muazzez Necib Fazıl Bey Merhûm’un, yüzde yüz hakîkatı aksetdiren ve tâ ciğerinden kopub gelen (9.8.967)deki feryâdı:

“-Bizi bu hâle getiren, adı ve sanıyla Cumhuriyet Halk Partisidir!

His idrâkiyle millî nefretin mutlak hedefi olmasına rağmen, hâlâ içyüzü şuurlarda billurlaştırılmamış, tam bir tahlil süzgecinden geçirilib kalıplaştırılmamış olan bu parti, TÜRK MİLLETİNE HAÇLILAR VE EMPERYALİSTLERİN YAPAMADIĞINI YAPMIŞDIR. HAÇLILAR VE EMPERYALİSTLERİN, YAHUDİLER VE KOZMOPOLİTLERİN BİLE NEFRET ETMEYİB SADECE DEHŞET DUYDUKLARI İSLÂMİYYET’DEN TİKSİNME VAZİFESİNİ BUNLAR ÜZERLERİNE ALMIŞ; VE BÜTÜN BU OCAKLARIN DÜNYADAN VE KENDİSİNDEN HABERSİZ KUKLASI SIFATIYLA, TÜRK MİLLETİNİ VURMAYA MEMUR EDİLMİŞDİR…..

CEDLERİMİZİN, İÇ VE DIŞ MÎMÂRÎSİYLE HAYATA VE (AGORA)YA HÂKİM OLARAK YAPDIKLARI CÂMİLERİN VE ONLARIN İÇİNDEKİ İBÂDETİN RÛHUNU KAVRAR GİBİ OLDUĞUMUZ GÜN, ESİRLİĞİMİZİN ŞEKİL VE DERECESİNİ ANLAYACAK VE KABÛLÜ MUHTEMEL NAMAZA, İŞTE O GÜN BAŞLAMIŞ OLACAĞIZ!” (Başmakâlelerim, 1995 tab’ı, s:198)

İKİNCİ VE KİNCİ ŞEF’İN DE, BAYAR GİBİ ALLÂH’IN MUTLAK DÎNİNDEN NEFRETİ…

Müslüman bir millete tatbik edilen tenkîl (soykırım) hareketini bir vampir şehvet ve şekâvetiyle sürdürenler, yıllar da geçse, bu millet üzerindeki (soykırımlarının) bir dedektif iziyle sürdürücüsü olmakdan bile aslâ vazgeçmemişlerdir.

Hattâ bu “soykırımın”, hangi noktalara vardığının zaman zaman test edildiğine bile şâhid olunmuşdur!.. Bir misâl vermek icâb ederse, 1970 yılında gazeteciler, Müteveffâ İkinci ve kinci şef’e sormuşlardı:

“-Dînî temâyülleri olan bir parti kuruldu, bunu nasıl karşılıyorsunuz?”

İkinci ve kinci şefin cevâbına bakınız:

“-İyi karşıladım. Hiç olmazsa geçen zamân içinde, onların nisbetlerinin yüzde kaça düşdüğünü anlamış oluruz…”

Dembokrasi sandığı içün müslümanları bilhassa 40 senedir oynatan ve onların enerjilerini meydan ve salonlarda tüketen düzen düzenbazları, neleri ve kimleri, ne içün ve nasıl oynatmaktadırlar, bütün bunların tam bir muhâsebesi yapılmadıkça; ve bir takım mefhumların iç yüzü tam idrâk edilmedikçe; ve mutlak hakîkata bilâ kayd ü şart boyun eğiş yoluna girilmedikçe, bu milletin ayağa kalkması aslâ mümkin olamıyacakdır…

(İlk intişârı: 31.03.2010)

The post İslâm Coğrafyasında Haçlı-Yehûdî-Siyon İşbirlikçiler Ve Hedefleri… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

(2)

Ahmed SEYYİDOĞLU

HALTETTİN’İN  İŞKEMBEDEN FETVÂSINA (!) GÖRE KADIN ELİNİ ELLEMEK VE SIKMAK İCÂBEDİNCE, O ELİ (BEZ) KABÛL ETMELİYMİŞ!

Cumhurlob müctehidlerinden (!) Haltettin Karamânî’nin şirden ictihadları ise, daha ziyâde fer’î mes’elelere taallûk ediyor… Bunlar, çırağı Kaşar-Şaşar Bey’in iğrenç teşehhîleri yanında hafif bile kalmaya başladı denilebilir!. Haltettin’in “abdestde çoraba meshetmek câizdir!” yollu hezeyânından da geçen nüshamızda bahsetmişdik…

Fakat O, ne hikmetse, “bu kadar ileri fırlayıb, fırlama olma!” diyerek, çırağı Kaşar-Şaşar’ın kulağını bükmeye hiç yanaşmıyor veya yanaşamıyor!. Çünki yetiştirdiği (şirden şirretliği şirretlerinin) üzerine:

“-Ulan bizim kuyruklar! Biraz samanaltından Samanyolu bulup gidin!”

Yollu giderse, artık iyice raydan çıkan ve devrilmesine de çok az kalan o (Kaşar Şirdenî) denen öz mürîdi, kendisini bile işkembe hamûlesi içinde boğabilir!. Sonra,  Haltettin Molla’ya âid ictihadların, “emevî Müslümanlığının!” bir başka versiyonu olduğunu, bağıra-çağıra, olmazsa küfnâmeler düzerek zorla bile olsa ustasına yedirebilir!…

Hulâsa (boynuz ve boynuzlular), kulak-malak mahlûkları birkaç arşın geçmiş bulunuyor!. Haltettin Molla çok hesâbîdir ve her (telfikçi-mezhebsiz-Efgânî) çizgisindeki selefî gibi sağ gösterib sol vurmayı çok iyi becerir!. Şimdi “kadın eli ellenir ve sıkılır!” yollu fetvâsını (!) da, yeniden ruznâmesine almış; ve (9.10.2009) târihinde, hezeyânnâmesini şöyle bitirmişdir:

“-Bayanlarla el sıkışma meselesine gelince, günümüzde özellikle şehirlerde ve özel durumlarda kadınlarla erkekler de el sıkışıyorlar, bu âdet haline gelmiş durumda, Müslüman bir erkek henüz kendini anlatamadığı bir ortamda elini geri çekerse bundan -İslâm’ın da istemediği- bir dizi problem çıkabiliyor. Bir Müslüman erkek, yukarıdaki şekilde gerekli hâle gelmedikçe -müslüman olsun, gayr-i müslim olsun- bayanlarla el sıkışmaz. Ama bayanın elini sıkmadığında daha önemli bir zarar sözkonusu olduğunda, beze dokunuyormuş gibi -böyle bir duygu içinde- kadının elini sıkabilir.”

Gördünüz ve beğendiniz mi, cumhurlop müctehidinin(!) işkembe hamûlesi fetvâsını!?.

Kadın eli ellemek ve sıkmak Haltettine göre “âdet hâline gelmiş!..”

Ne ki “âdet hâline gelmişdir”, cumhurlop müctehidimize göre o artık haram olmakdan çıkar, mubah olur!. Haltettin’in kadîm bir fetvâsına göre nasıl erkeklerin altın yüzük kullanması da “âdet olarak” ve “belvâ-yı âmm” hâline gelerek haram olmakdan çıkmışsa, kadın eli “ellemek ve sıkmak” gibi “âdet olan” herşey de, bu çürük ve alkolik düzen akıl ve mantığıyla öylece meşru’ olup çıkmışdır vesselâm!!!

 Meselâ çırağı Kaşar-Şaşar Bey’in donu ve şortu, onu takiben mayosu ve onu da ta’kîben donsuzluğu da “âdet hâline” geldi mi, mes’ele bitmiş, bunların cümlesi de câiz oluverecekdir!. Demek ki bir bakıma adamlar büyük bir iştiyâk ve hasretle, böyle birçok haramların  “âdet hâline” gelip mubâh olmasını bekliyorlar!. O zaman gelince de, Müslümanlık’la Nasrânîlik ve diğer dinler arasında bâriz farklar kalmaz, bir mütecânisiyyet ortaya çıkar, dinler arası konsensus sağlanır ve (takrîb-i edyân) te’mîn edilerek bir tek dinde ittifâk edilivermiş olur… Bundan sonrası ise, yurtda sulh dünyâda sulh içre, harbsiz darbsız, güllük ve gülistanlık mis gibi bir dünyâ!

Böylesine çürük ve kokmuş, gaseyân edib  duran, (alkolik düzen) akıl ve mantığıyla yapılan bir (kıyâsa), yine bu (alkolik düzen) korumasında olduğu içün, kimsenin bir şey deme hakkı ve müdâhalesi de olamaz!. Çünki(alkolik düzen) alabildiğine böyle “teşehhîlerin” sonuna kadar arkasında ve teşvikçisi… Aksi halde “Müslümanlığı Anadolu’dan nasıl kaldırıb atacaklar; ve Bayar’ın söz verdik dediği hedeflere nasıl vâsıl olacaklar?!”

“Âdet hâline” gelmiş ne kadar kefere, fecere, müşrik ve münâfık tarz ve hareketleri varsa; ve bunlar da, “âdet” olmuş diyerek “câizdir!” yaftası yerse, işte bunların her biri yaşatılmış ve zıtları da ortadan kaldırılmış olacakdır… O zıtlar ise, edille-i erbaa ile önümüzde duran ahkâm-ı şer’iyyenin bütün kânun ve kâideleridir… (Alkolik düzenin) beslemesi olmuş bir akıl ve mantığın yapacağı ictihad denilen nesneler, fıkhî ıstılâhıyla aslında birer “teşehhîdir”; ve maksat da, bunların dînen câiz oldukları havasını meydana getirerek, onları, cemiyete birer kanser hücreleri olarak aşılamak ve yerleştirmek… (Alkolik düzen) akıl ve mantığının, o “âdet!” dediği küfür ve haram bid’atlar, isterse müşrik ve putperestlere, münâfık ve homongoloslara âid bulunsun!.. İsterse Kitâb, Sünnet ve İcmâ’ ile ortada duran bir nassa ters olsun, değişen bir şey yokdur!. “Alkolik düzenin” akıl ve mantığı, cerbezelerle, zırva bile olsa te’villerle, şarlatanlık ve hokkabazlıklarla gözboyayacak ve böylece “teşehhîlerini=hevâ, heves ve şehvetlerine göre ictihadlarını” da, “sahîh ictihad” diye elâleme yutduracaklardır… Üstelik millet de, şer’î ilimler noktasında nasıl olsa câhil değil de, alabildiğine ECHEL derekede bırakılmış olduğundan, bu sahtekârlıkları reddedecek zerre kadar îmân, ilim kuvvet ve kudretine de mâlik değildir… Aksi hâlde, gök kubbenin bu iblislerin tepesine yıkılması i’câbederdi…

Şer’î akıl ve mantığın yapacağı kıyâsın şartları da, artık bu devirde mer’iyyetde kalamaz!. (Alkolik düzen) akıl ve mantığıyla yapılacak bir kıyâs içün, bunun Kitâb, Sünnet ve İcmâ’da  “mekîsünaleyhi var mı yok mu” gibilerde bir taharrî ile uğraşmak da, bu global ve hoşgörü-diyalog dünyâsında artık fazla lüksdür; ve hatta “dînin rûhuna” ve “kolaylaştırın!” emr ü fermânına da ters kaçar!!!

Ve üstelik en mühimi de:

“-Bana bak, sarık cübbe altındaki müdâhin münâfık, hoca kılıklı şeytan!”

Diye gürleyerek, bu gürûh-ı lâyüflihûnun önüne çıkıb onların lânetli  yollarını kesecek Büyük Şeyhülislâm Merhûm Mustafa Sabri Efendi ve İskilipli Büyük Şehid Merhûm Muhammed Âtıf, Müfessir Muhammed Hamdi Efendi merhûm gibi allâmeler de cihanda kalmadığına göre…

Veya Üstâd-ı Muazzez Merhûm Necib Fâzıl Bey gibi:

“-Allâh’ın Dînini bu kadar yaz-boz tahtasına çevirib lâ’netli yehûd gibi tahrîf ve tağyîr eden bu kubur fârelerine daha fazla tehammül edilemez!”

Diyerek, herifleri maşa ile enselerinden bir bir kavrayıp suda boğacak Büyük Doğu kumandanı da, Rahmet-i Rahmân’a kavuştuğuna göre…

Haltettin gibi sürülerin haltetmeleri içün, bütün vasat son derece mümbit bir arâzi… Ek, ne ekersen ek, (ebû cehil karpuzundan köstebek otuna) kadar ne aklına gelirse…

Dîni kolaylaştırmak da lâzım ya hani!.. “Mevrîd-i nassda ictihâda mesağ yokdur!” gibi kâideler de, artık bugün geçmez!. Çünki o kâideleri (usûl-i fıkıh kânunlarını), bu cumhurlop bel’amları keşfetmediler ki!. Gelenekçi eskiler, daha daha eskiler ve İmâm-ı A’zam, İmâm-ı Şâfi gibi müctehidler ortaya atdılar! Bu cumhurlop münâfıklarına ne o gelenekçi çizgiden!?. O kânûn ve kâidelere göre bugün yaşayacak ve amel edecek olursak, beşerî sistemlere hiç yer vermemek icâbeder, bu ise (lâiklik) ve (sekülaritenin), globalleşme  ve  ılımlılaştırmanın,  hoşgörü  ve diyalogçuluğun  ve  kolaylaştırıb buharlaştırmanın anasını beller; ve onların “ilke ve kazanımlarını!” da ortadan kaldırıp duman eder!. O zaman da “Andaç Lozan!” aşkına verilen sözler tutulamamış ve kabuklu haçlı keferelerinin gözünden düşülüvermiş olur!

 Allâh’ın kânunları külliyyen tatbik edilirse, kefere-fecere ve müşrik kânûnlarına hiç hava alacak kadar bile bir yer bırakılmamış olur!. Hem, DİB’lığı denen Umum Müdürlüğün 633 sayılı kânununa göre cumhurlop vâiz ve müftüleri(!) İslâmiyyet’in îmân, ibâdet ve ahlâk bahislerinden başka diğer kısımlarından bahsedemezler… Bu koskoca bir yasakdır. Ya’ni muâmelât, ukûbât, münâkehât, bey’ ve şirâ’, verâset, velâyet, adâlet, emânet, ülülemr, bey’at, cemaat, beytülmâl, devlet, hükûmet.. siyâsî, iktisâdî, ictimâî ve hukûkî hiçbir nesne kürsülerde ve minberlerde anlatılamaz…Anlatılırsa, bütün düzenlemeler, düzenlerin elinde, düzülenlerin de dizinde ve gırtlağında kalır!.

Ayrıca 15 yaşından küçüklere aslâ Müslümanlık öğretilemez, öğretilmesi yasakdır… Başını örten hanımlar hastahânelere varıncaya kadar, nice mekânlara sokulmaz, itilip kakılırlar… İslâm yazısıyla kitab-mecmua basılamaz bu da yasakdır… Tekke ve dergâhlarda zikir ve fikir yapılamaz, bu dahî memnu’dur… Ve daha yüzlercesi…

Böyle olunca da, orada müslümanların DÎNİ yasaklanmışdır… Dolayısıyla müslümanların “hürriyeti yokdur olamaz!” Hürriyetin olmadığı dâr da, dârü’l-İslâm olamaz, işgâlde demekdir… Şimdilik kısaca arzedelim ki, Elmalılı Merhûm Muhammed Hamdi Efendi Hazretleri o muhalled Tefsîrinde buyururlar ki:

“-Lisân-ı İslâm’da HÜRRİYET, hukûkuna mâlikiyyet diye ta’rîf olunur!”

Biz de diyoruz ki, Müslümanlığın mücerred ilk ve baş emri olan “LÂ İLÂHE!” demek bile bu dârda hiçbir câmi, mekteb ve meydanda anlatılamaz… Hiçbir vâiz, müftü ve imam, bunu kürsü ve mimberde anlatamaz… Bu i’tibarladır ki, Müslümanlık yasak, müslümanlar da“hukuklarına aslâ mâlik” değillerdir… Merhûm Mustafa Sabri Efendi Hazretlerinin ta’biriyle bazı “sarık cübbe altındaki hoca kılıklı şeytanların!” bunun aksini söylemeleri, onların “müdâhin münâfıklar olmasındandır!”

Ve daha sayılamıyacak kadar yasakların fokurdadığı bir ülkede, şöyle gözboyamalar ve sahtekârlıklar ise, arşa çıkacak kadar âvâzeler ve dembokratik ve Çoban Sülüvârî  nakarât ile beyinlere çivilenircesine ve tam 101 seneden beri tamâmen serbestdir:

“-Vatandaşın dîn ve vicdan hürriyeti anayasa teminâtı altındadır! Câmiler ardına kadar açık, oruç tutmak serbest, umre turizmi de öyle! Kimin ibâdetine mâni’ olunuyor ki?!”

Evet öyledir, aklı, başında olub da başka bir yerinde olmayan bir tek mahlûk, bu sunturlu Selânik dönme gâvurluğunu yerse!

Sadede şürû’ etdikde… Nâmahrem kadın elini “elleme ve sıkma”diyorduk…

Tabîb-i Hâzık-ı Müslim-i Âdil ve İlm-i Tabâbet-i Rûh Mütehassısı Muhammed Reşad Malâtî Bey’in bu babda hem de Haltettine hıtâben reddiye makâmında mühim bir makâlesi de vardır ki, el sıkmanın nâmahremler arasındaki icrâsı orada “ellemek ve sıkmak” olarak ifâde edilir!. Biz dahî o makâledeki keşfin, hakîkati tam ifâde etmesi hasebiyle, bu babda “ellemek ve sıkmak” ta’bîrini adı geçen makâleden iktibâsen kitâbeti muvâfık buluruz…

Haltettin’in ictihadları da, bu babda şehirliye köylüye göre, “özel durumlu” ve umûmî vaz’iyyetliye göre bile fark atıyor!. Müslüman bir erkek “kendini anlatamadığı bir ortamda kalmışsa” ve “elini de geri çekerse!” yandı gülüm keten helva!.

Evvelâ: Bir müslüman erkek, “kendini anlatamadığı yerde” acaba ne arar, daha doğrusu ne HALTEDER?.. Sâniyen: Onun kendini“anlatamadığı” yer, acaba hangi modernist, ateist, feminist ve cumhûrî dişi kısrakların kendisini “anlatdığı” yerdir?!.

Haltettin Mollamızın demek kendini “anlatamadığı” mekânlar da vardır; ve o, oralarda bu tip ictihadlarıyla(!) o tip avratlara eğilip ittibâ’ ve inkiyâd ederek; ve “elleyib-sıkarak” amel etmektedir!.

İnanırız, nabza göre şerbet devri çook gerilerde kaldı! İmdi nabza göre ısmarlama ictihadlar devridir!

Onlara göre ictihad, (aslındaysa teşehhî), işkembe-i kübrânın şirdeninden şirretçe püskürtülen devr-i dilârâ-yı cümhûrlob hamûlesi!.

Herifin ictihadlarıyla(!) amel eden mürîdân-ı tirîdân demek ki, “Elimi elleyip sıkmadın!” diye kaynana zırıltısı kesilen ve “problem” fırlatan dişi kısraklar önünde teslim bayrağı çekecek!.

Fakat bu bayrak yarışı nerede biter, onu da hesablamak gerek!. Mes’ele-i ictihâdiyye, tarafeynin “elleme ve sıkması!” noktasından da mütâlaa edilince, yeni bir nokta dahî teferrû’ eylemiş olacakdır!… Bervechi âtî arzedelim:

İŞ ELLEMEK VE SIKMAKLA KALMIYOR, KARAMANLİS GİBİLERE ELİNİ VEREN BUSETDİRMEYİ DE GÖZE ALABİLMELİ!

Mürîdân-ı tirîdândan reis-i hükûmet Bey’in zevce-i muhteremesi hanım, hökûmet-i yônâniyye reisi kefere-i fecereye elceğizini uzatmışdı da, kolunu hatta diğer bilcümle a’zâ-yı cevârihini dahî kurtaramamak tehlüke-i azîmi ile karşı karşıya kalıvermişdi!. Hâtun kişi elini uzatdıkdan sonra, herif-i nâşerîfin bununla dahî iktifâ eylemeyüb, ol hâtun kimesneyi bûseylemek üzre savlet etdiği dahî, kuyûdât-ı târih-i cümhûriyye arasında şerefli yerini bihakkın ihrâz eylemişdir!..

Haltettin mollamıza göre, modernite, hümanite ve feminite azmanı o dişi kaşerlenmişlerin ağzını tutmak içün, ol “müsülman, erkek ise”, derhal o avradın “elini elleyip sıkmalı”; ve çıkacak “bir dizi problemi” de, daha doğmadan böylece düşük yaptırarak helâ çukuruna atmalıdır.

Üstelik çıkacak bu “bir dizi problem” de, Haltettin Bey’e göre “İslâm’ın istemediği!” problemlerdir!

Öyle ya, İslâm neyi ister neyi istemez, bunu koskoca cumhurlop müctehid-i haltettıniyyesinden başkası mı bilecekdir!?. Kitâb, Sünnet, icmâ’ ve nice müctehid-i mutlak bilse ne yazar!?. Herif onları beğenseydi, zâten bu haltları yer miydi?.Şeyhülislâm Mustafa Sabri Efendi Merhûmun buyurduğu gibi:

“-Adamlar dinlerini beğenmiyorlar, onun içün beğenecekleri bir dînin icadı içün bu teşehhîlerin peşindeler!”

“Telfîk-i Mezâhib” müellifi ve mason Abduh’un tilmizi Reşid Rızâ’nın Türkiye acentası Haltettin Bey’in buraya kadarki satırlarından, (avrat eli elleyip sıkmanın şart) olduğunu anlıyoruz…Elleyib sıkmadın mı, kızılca kıyâmet kopacakdır, öyle ise elle ve sık ki kurtulasın! Hatta elleyib sıkmadın mı, ortalığı “İslâm’ın istemediği problemler!” bile ansızın basabilir, hatta darbe bile yapabilirler!. Hulâsa Haltettin Bey Prasasörümüze göre mes’ele öyle basit bir (elleme ve sıkma) işinden ibâret de değil, dîne taallûku i’tibâriyle lâzımü’l-ittibâ’ ehem bir mes’eledir!.

Amma ve lâkin müteâkib cümleden de, böyle “problemler çıkarmayacak” modernite, reformite ve feminite kartaloz dişi kısrakların kişnemediği mekânlarda, avrat eli ellemek ve sıkmak “gerekli hâle gelmemişdir!..” Evet, aynen böyle: “Gerekli hâle gelmemişdir!”

Ve binâenaleyh Haltettin Efendiye göre, böyle şâha kalkılmayan, kişnemelerin olmadığı kısraksız yumuşak arâzilerdeki fetvâ da, o arâzînin topoğrafisine göre; veya içilecek şerbetler, oranın nabzına göre olmalıdır! Yani böyle mekânlarda dişilerin elleri ellenmemeli ve sıkılıpmıkılmamalıdır… Bu da cumhurlop müctehidinin, tabii gübreli mümbit ve bâkir tarlalar içün ektiği tohum!. Bir evvelkisi ise, su koyveren, sulak ve rutubetli, kaygan-milli, (millî kamu arâzîleri) içün idi!.

Son cümleye gelinirse, müctehid-i mutlak Haltettin Mollanın ictihâdı(!) bir başka derinlik ve son derece spesifik ve hayâlmatik bir incelik arzediyor!

Bu ise, hümanite, modernite ve feminite kısraklar cenâhını kırmızı görmüş İspanyol öküzüne çevirebilecekdir! Aynı zamanda bu, Haltettinin tam haltetmesinin dehhâmeleşmiş bir posteri olarak, o dişiler tarafından Taksim Meydân-ı Meşhûresine asılıp, üzerine de bevledecekleri cinsden olabilir!.. Eğer o “müslüman erkek” veya gölgesinden “ürkek-erkek”mahlûk, “büyük bir zarar” bahis mevzuu ise, o zaman, o feminite, hümanite ve modernite mü’minesini aslâ kırıp dökmemek adına müthiş bir cis-trans hâline gelmelidir!

Bunun içün de, o ürkek-kelek, “duygularını” öyle bir ta’dîl edecek ve bıçak gibi kesip “gariboğlan testeresi” gibi de boynundan koparacak ki, “eli ellenecek ve sıkılacak” bayâniyyemiz, dişiliğinden bir anda istifa idüb karşı tarafa hiçbir şey sezdirmeyecek ve farketdirmiyecek ve kendisi dahî hiçbir elektrik-i cinsiyyeye sâhib olamıyacakdır!.. Çünki 15 asırdır hiçbir müctehidin keşfedemediği bir cinsî şerâreyi der’akab durdurma kerâmetine, bizim Haltettin molla  “ictihâd-ı cinsiyye” sâhibi bir recül-i kerâmetmeâb Hazıritleri olarak vazîfedâr ve mühürdâr  kılınmışdır!.

HALTETTİN BEY’İN DUYGULARI BEZLEŞTİRMESİ; VE ELLETTİRİB SIKTIRMA HASTASI DİŞİ BOYÂNİYYELERİN KIYÂMI!

 Ol “müslüman erkek” veya Selânik yürek ürkek nesne, “duygularını”,evet yanlış okumadınız “duygularını” bir anda sıfırlayarak yepyeni bir frekansa bağlanacak ve içinden ve hafiyyen, Haltettiniyye ictihâdât-ı cümhurlobiyyesi mu’cebince cihâna şöyle nidâ edecekdir:

“-Ey ins ü cin! Ben şu anda, cumhurlop müctehidlerinden Haltettin Mollanın ictihâd-ı cinsiyyesi ve şerâre-i elektirîkiyyenin sigortalarını atdırma tekniğiyle amel etmek üzereyim! Şu karşımda duran modernite, hümanite ve feminite mü’minesi dişinin elini ellemeye ve sıkmaya hâzır ve nâzır vaz’iyyetdeyim! Ve fakat rızâ-yı Bârî Teâlâ çün niyet etdim ki, bu dişinin elini (ellemiş ve sıkmış) olduğum halde, Haltettin Hazıritlerinin fetvâsı mu’cebince (ellememiş ve sıkmamış) olacağım!!!. Ve dahî niyet-i hâlisânem odur ki, bu insan dişisinin ellenmek ve sıkılmak üzere bana uzatdığı elini, kuvve-i hayâliyyemle bir “BEZ” parçası olarak aldım ve kabûl etdim!. Ve dahî o köstebek tırnaklı, erotik parfümlü ve şebek mıntıka-yı memnûası manikürlü ve bilmem neli eli, bir “bez” parçası olduğuna (niyet ederek) elledim ve sıkdım… Böylece de Haltettiniyye-i Kübrâ ictihâd-ı bezzâziyyesine göre, haramdan kurtulmuş ve Cenâb-ı Vâcibü’l-Vücûd Hazretlerinin rızâsına muvâfık müthiş derecede bir amel-i sâlih işleyerek defter-i a’mâlimi tutan kirâmen kâtibîne dahî nâkıs puan yazdırmamış oldum!. Haltettin Hazıritlerinin, gelenekselci dünyâsına ve bezzâzistân (bedesten) ehâlisinin (BEZ) ve (ÇAPUT) ticâretine kıç atdıran şu hârika ictihâd-ı şirdenîsi olmasaydı, harama dalıb yan yatdı çamura batdı olarak cehennemi boylayacakdım!. Şu gelenekçi ulemâ bizi meğer 15 asırdır ne kadar cehennemlik etmiş!. Haltettin Hazıritlerinin sa’yesinde artık bütün dünyâ cennetlikdir ve O’nun cumhurlobik ve  alkolik düzen akıl ve mantığıyla yapacağı bilumum kıyaslarıyla, ellemekle sıkmak da dâhil herşeyin önünde hiçbir baraj, bend, sedd ve mânia kalmamışdır! Yaşasın hoşgörü ve diyalog, yaşasın fettokülli dünyâsının bıçkın hoşfendileri ve yiğit müctehidleri… ”

Nasıl beğendiniz mi, cumhurlop müctehidi Haltettin mollanın ictihâdını?

Şimdi de bilcümle cumhurlop feminitesinin dişileri yollara dökülür ve “cumhuriyet mitinglerinde” olduğu gibi höykürmelere başlar da, Mollanın şu lâflarla cümle ervâh-ı tayyibe ve gayr-i tayyibelerini tashîh ü tasrîhe kıyâm ederlerse, Haltettin acaba hangi Bizans dehlizlerine saklanacak ve hangi Belgrat ormanlarında tüneyecekdir:

“-Ey, Türk kadınlığı! Birinci vazifen, nice paralar pullar ve saatler harcayarak manikür ve pedikürlerle şehveti tahrik içün gece gündüz çalışıb çabalayarak sivriltib durduğumuz o abdest ve gusül değmez elimize ayağımıza BEZ duygularıyla muhâtab olunmasına fetvâ veren Haltettin denen herifi şiddet ve nefretle (tel’în etmekdir) kınamakdır… BEZ ve ÇAPUT olarak herhangi bir mıntıkamızın hayâl edilmesini bizim hazmetmemiz zinhar mümkin olamaz, bu bizim içün OSMANLILARA tatbik etdiğimiz soykırımından bin beter bir soykırımdır, tehkîl hareketidir… Karşı cinsdeki ve karşıt fikir ve îmânda olduğumuz mürteci’ ve vatanımızdaki mülteci aygırlarımıza böyle BEZLİ ÇAPUTLU hayâller ve şehvet öldüren hurâfeler öğütleyen bu cumhurlop artığı nankör mollanın, derhal cennet vatanımızdan sürülmesi; ve cumhuriyet kadınlarını dişilik ve cinsîlikden ıskât ederek bizlere bu tür hakâret etmesinin aslâ cezâsız kalmaması, (Türkan Soy-lan) ve (Çağdaş yaş-amı Yestehleme) nesli olarak en büyük uğraşımız ve kurtuluş savaşımız olacakdır… Ayrıca Dünyânın gözbebeği Prof. Dr. Kaşar-Şaşar hocamızın bu HURÂFELER üzerine şiddetle ve şehvetle savlet etmesi en âcil arzumuzdur!. KAŞAR Hocamızın fetvâsına göre bu uğurda ölenlerimiz (elleme şehidi), kalanlarımız (sıkma gâzîsi) olarak Türk Kadınlar târihine altın sarısı Lâtin  (millî) harflerimizle geçecekdir!. Muhtac olduğumuz kudret, damarlarımızın içinde cevelân eden ve ellenep sıkılmış yaş-amsal asîl kanımızda mevcuddur!”

Haltettin Bey’in cumhurlop ictihâdına göre bilumum “dişilerin eline” elleme ve sıkma ameliyesi icrâ edeceğin zaman, onu bebek altına bağlanan “bez” veya “Üryan Baba Meşatlığında” pek bol tüketilib bağlanan “çaput” farzedeceksin; ve o da, anında “bez veya çaput!” oluverecekdir!.. Buna şimdiki sokak, hâşâ “mu’cize” mi der başka bir şey mi bilemeyiz… Ancak Haltettin Efendi Hazıritlerinin (istidrac ve ihâneti) olması kuvvetle muhtemeldir!

Sevsinler bu (alkolik düzen)in cumhurlop aklı ve mantığı ile yapılan ictihadları!. Veya tükürsünler böyle akl ü fikrin alnının tam ortasına!

Ne kâbul edersen o… Bu akıl, mantık ve ruh marazının psikiyatride de mutlaka bir adı olmalıdır!

“-Neyi ne kabûl edersen o olur!!!”

Diyenlerin; ve bir de bu illet ile ma’lül olanların kendi teşehhîlerini ictihad kabul etmeleri hâlinde, onların, hakîkaten ictihad oluverdiğine inanmaları hâli…

Ortada, âcilen el atılması i’câbeden ve (hâşâ min huzûr), “d…z gribinden” bin beter geberten d…zluk bir vak’a var!

Akıl ve ruh tabâbeti ile iştigâl eden ihvân-i müslimîn dahî, bu işe âcilen el atmazlarsa, iki cihanda da mes’ul olacakları izahdan varestedir… Zira bu kabil “bez, çaput, don, şort, mayo ve bilmem ne!” gibi (hâşâ min huzûr) uçkura taallûku olan cumhurlop literatürü, İslâm kaçkını heriflerin meclislerinde ziyâde ele, dile ve ağıza alınır ve dünyâya sallandırılır olmuşdur. Pislâmoğlu gibi müsecceller bin kere (hâşâ min huzur), “Efgânî masonunun tahâret bezini!” ağzına alalı beri, Haltettin Molla dahî “bez!”terminolojisi üzerinden ictihadlarını yürütür olmuşdur! Çırağı Kaşar-Şaşar Molla ile Yardakçı’nın TV ekranlarında bir başka “şortlu mayolu ve donlu bezlerle” belden aşağılara alâka duyarak kayıkçı kavgalarıyla rant devşirdikleri de, cümle âlemin ma’lûmu bulunmaktadır…

Hulâsa cumhurlop müctehidi Haltettin mollanın bir ictihadı(!) öyle vecihler ve incelikler taşımalıdır ki, bu, başda Allâh’ın Dîni olmak üzere şeş cihetden de merdûd ve bâtıl ve müfsid olmalı ve Şeytan aleyhilla’neyi de keyfinden donuna etdirmelidir…

İşte “Asım’ın Nesli” ve işte mostralık cumhurlop müctehidleri!

İslâm Târihinde teşehhiyâtını millete “ictihâd ve fetvâ” diye tutturan soytarılara aslâ bu kadar rastlanmadığı gibi; Allâh Azze ve Celle’nin Dînini bu kadar yaz-boz tahtasına çeviren mübtezeller de aslâ görülmemiş; ve ilmi bu derece ayağa ve sokağa düşüren hayâsız hazeleye de mevki veren bir devr-i dilârâ-yı şeyâtîne bu derece ve kat’iyyen müsâdif olunmamışdır…

Birileri istedikleri kadar ve istedikleri yerlerine ve istedikleri zaman ve mekânlarında, ipek saç ve sakalları da dâhil, bol bol kına yakabilirler… Başda:

“-Bu işi mihrabdan halledeceğiz!”

Diyen Bay Mayar ve O’nun zihniyetindeki loca baykuşları…

Enstitülerinden mezun oldukları zaman (altın saatler hediye) ederek mükâfatlandırdıkları hâinler, bugün epey “mihrabdan hâlletmenin” mütehassısları olarak gözlerine girmenin yolunu tutmuş görünüyorlar!

(Mâba’di var)

(İntişârı: 15.02.2010)

The post (2) Müteveffâ Bay Bayar: “Lozan’da Verdiğimiz Söz Gereği Türkiye’den Müslümanlığı Tamâmen Kaldıracağız!” appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.