Ahmed SELÂMÎ

Receb ayının ilk cuması, Regâib Kandili olarak tes’îd edilir ki, bu, 15 asırdır ehl-i sünnet müslümanlarının mübârek günlerinden biridir…

Diğer mübârek gün ve geceler, Ramazân-ı Şerîf, Kurban, Hacc v.s. gibi kıymetli zamanlarımıza munzam, hicrî takvim ve “rü’yet-i hilâl” esaslarımız da istîlâ altında olduğundan, resmen ve alenen nazarlardan silinmişdir; ve bunlar, husûsan böyle bir tecâvüz ve tasalluta uğramışlardır… Gâye, müslümanlar, müzebzeb, mütehayyir ve mütereddid bir hâl kesbederek, dînî nice vazîfelerini bihakkın yerine getiremesin ve dinlerinin hudûdu, ilerleyen zaman içinde iyice aşınsın ve ortadan kalksın! 

“İbrâhimî dinler, medeniyetler ittifâkı, dinler bahçesi, üç dinden bir din uydurma hizmet hareketi, Türkçe olimpiyatları, Türk okulları, papaz ve haham meclislerinin yamağı oluşlar!” ve bunların emsâli nice uydurma ve tuzaklar, bu günün müslümanlarını işte yukarıdaki hallere dûçar ederek eritmek ve onları yeryüzünden silmek gâyesine ma’tufdur…

İçimizdeki nice saf, saftirik ve tenâkuzlar içinde yüzen, akâid ilimleri noktasında zır câhil veya diplomalı “kitab yüklü merkebler” soyundan nice bilgiçler, bu son derece ciddî ve içler acısı hâller karşısında, hiçbir direniş gösteremiyor; ve tam tersine, Merhûm Üstâd’ın “Yeter senden çekdiğim ey tersi dönmüş ahmak!” mısrâını tedâî etdiriyor… Ve “îmân öfkesini” kabartıb, nicelerinin yakalarına sarılmayı intâc edecek manzaraları hayâl etdiriyor…

Manzara bu olunca, böyle mübârek geceleri hebâ edercesine ıvır zıvır ve enti püfden fürûatla geçirmek, aklı başında ve îmânı kalbinde karargîr bir müslümana aslâ yakışmaz. Nice “müslüman!” muhitlerinde “kelime-i tevhîdin” güme gidib Allâh ve Rasûlü’nün istediği ma’nâ ve medlûlden çok uzaklaşıldığı bir hengâmede, câmi dolaşmalar ve bilmem ne makâmında okunan Kur’anlar içün masraflara ve zaman kaybına sebeb olacak programlar peşine düşmek, akıl ve îmân kârı olamaz…

1)  Aklı ve îmânı, muhîtinin mahalle baskısı ve bombardımanı; ve diploma almak içün girip çıkdığı mekteblerin bulandırma ve sulandırmaları altında kalmayan müslümanlar, ilk ve baş iş hâlinde “kelime-i tevhidin” 15 asırlık hakîkatına bütün ruh ve beden zerreleriyle teslim olacak bir îmân tâzeleme gayreti içine girmeli; ve bütün mevcûdiyetleri ile “Lâ ilâhe….” ve “Lâ şerîkeleh…” diyebilmenin azmine yapışmalıdırlar…

2)  “Mu……dürrasûlullâh” demeyi ve O son Rasûl ve nebîye kayıtsız şartsız teslim olmayı şart değilmiş gibi göstermek içün iblisleşen bilcümle “hoşgörü, diyalog, hristiyanlaştırma, yehûdîleştirme, soysuzlaştırma, dinsizleştirme, ahlâksızlaştırma” gibi beynelmilel cereyanların Müslümanlık’ı nasıl ortadan kaldırma planları ile çalışdıklarını tam idrâk ederek, onlara karşı uyanık ve tedbirli olmanın bütün donanımına sâhib olunabilmelidir…

3)  Osmanlının son devrinde yetişmiş dâhî müfessir Muhammed Hamdi Efendi Merhûm’un tefsîrindeki şu ibâreyi bütün mevcûdiyyetimizle sindirircesine idrâk:

“- Emr-i ma’rûf ve nehy-i ani’l-münker yapacak bir ümmet ve İMÂMET teşkîli, ba’de’l-îmân müslümanların ilk farîza-yı dîniyyelerindendir…”

4)  Büyük Mürşid-i Kâmil Merhûm Ahmed Zıyâüddîn Gümüşhânevî Hazretlerinin buyurduğu şu sözü iyi hazmetmek ve mu’cibince amel etmek azm-i kavîsinde olunmalıdır:

“Zamanımızda en büyük ibâdet cihâddır…”

Cihâd, Allâh Dîni İslâm’da ibâdâtı teşkîl eden 5 ana kânundan biridir; ve İmâm-ı Rabbânî Müceddid-i Elf-i Sânî Ahmed-i Fârûk-i Serhendî Kuddise Sırruh Hazretleri, bunu Mektûbâtında çok iyi tebârüz etdirerek cihânın gözüne sokarlar… Cihâdın, zarûrât-ı dîniyyemizden olduğu da aslâ unutulamaz…

5)  “Hubb-ı fillâh buğz-ı fillâh” da, zarûrât-ı dîniyyemizin en başda gelenlerindendir; ve 54 farz içine, Hasan-ı Basri (Rahmetullâhi Aleyh) gibi büyük bir müctehid tarafından dâhil edilen bir Allâh emridir. Bunun da, bütün şümûlüyle kalblerimizin derûnunda yer etmesine çalışarak, Büyük velî Merhûm Abdülhakîm Arvâsî Hazretlerinin buyurduğu ve Üstâd Merhûm’un defaatle Büyük Doğu’larında iktibâs etdiği şu son derece veciz ve hikmetli sözü, her zaman ve mekânda mîzân ve mi’yâr olarak kalbimizde taşımalıyız:

“Rabbimin huzûruna çıkacak yüzüm yok; ancak o küfür timsâline olan buğz ve adâvetim sebebi ile afv ve mağfiret olunacağımı ümid ediyorum…”

6)  Osmanlının son devrinde yetişmiş ehl-i sünnet ve’l-cemaat ulemâsına tâbi’ olamayıp, ittihatçı ve cumhuriyetçi devri reformizma, ateizma ve revizyonizmasına satılan ve Merhûm Şeyhülislâm Mustafa Sabri Efendi Hazretleri’nin ta’bîriyle “Sarık ve cübbe altındaki şeytân-ı ahrasları!” kılavuz bellemek; ve bu bel’amları değil ulemâ, insan yerine bile koymak, en ebedî îmân mahrûmiyyeti ve tehlikesidir…

Bu gece akâid ve ilmihâl (fıkıh) ma’lûmâtına çalışmanın hepimiz içün farz olduğunu aslâ unutmamalı; ve bunu, “emr-i ma’rûf ve nehy-i ani’l-münker” farzını edâ ve îfâ içün ciddiyyet ve azimle tatbik etmeliyiz…

Regâib Kandili gibi Receb-i Şerîfin ilk cumasına takdîr edilmiş bir zamanı, sene içindeki yeri (diğer kandillere göre nisbeten) daha belli ve sâbit bir kandili hebâ etmek istemiyen gönüldaşlarımıza, bizim bu gecede tavsiye edeceğimiz 6 maddelik teklîfimiz, bunlardan ibâretdir vesselâm…  

(NOT: Cuma, hesabçı modernistlerin takvimlerine göre Receb-i Şerîfin 1’ine denk getirilmişse, hilâl esas alınarak çok dikkatli olunmalıdır.)

Bu vesîle ile, en kalbî tasdîk ve tahsîni elinde, “Lâ ilâhe…” ve “Lâ şerîkeleh…” diyen; ve îmânını, her zaman ve mekânda olduğu gibi Regâib kandilinde de böylesine “tâzeleyen” gönüldaşlarımıza dua ve tebrikler…

(İntişârı: 23.05.2012)

The post Regâib Kandili… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“Îmânınızı tazeleyiniz, «Lâ ilâhe illallâh» kavl-i şerîfini çokça okuyunuz. Bununla îmân tazeleyiniz.”

(İmâm Ahmed İbn-i Hanbel, Hâkim, Câmiu’s-Sağîr)

İzâh: Lâ ilâhe illallâh kelime-yi tevhîddir, bununla Cenâb-ı Hakk’ın başka hâlık, ma’bûd bulunmadığı ifâde edilmiş olur. Binâenaleyh bu mübârek kelime müdâvemet edib bununla lisânını tezyîn eden bir mü’minin kalbi nurlarla dolar, kalbindeki yakînı artar, bununla îmânı tazelenmiş olur. Bu mübârek kelime-i tevhîdin tamâmiyeti ise: (Muhammedü’r-Rasûlullâh) cümlesine bağlıdır. Risâlet-i Muhammediyeyi tasdîka mukârin olmayan bir tevhîd indallâh makbûl değildir. Binâenaleyh, kelime-i tevhîde Muhammedü’r-Rasûlullâh cümlesi de ilâve edilmelidir.

[500 HADİSİ ŞERİF, ÖMER NASÛHİ BİLMEN, 147. Hadîs-i Şerîf, Sh;108]

The post Îmân Tazelemek… appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

“-Hiçbir kul yokdur ki, Lâ İlâhe İllallâh desin de sonra bu îmân üzere ölsün ve cennete girmesin (muhakkak o kimse cennete girer).”

Ebû Zer (Radıyallâhu Anh) Hazretleri der ki:

Peygamber Sallallâhu Aleyhu ve Sellem şöyle buyurdu:

“-Hiçbir kul yokdur ki, Lâ İlâhe İllallâh desin de sonra bu îmân üzere ölsün ve cennete girmesin (muhakkak o kimse cennete girer).”

Ben, “-zinâ etse de, hırsızlık yapsa da mı?” dedim.

Hazret-i Peygamber:

“-Zinâ da etse, hırsızlık da yapsa (girer).” buyurdu.

Ben yine: “-zinâ etse ve hırsızlık yapsa da mı?” dedim.

Hazret-i Peygamber:

“-Zinâ da etse, hırsızlık da yapsa.” buyurdu.

Ben tekrar: “-zinâ etse ve hırsızlık yapsa da mı?” dedim.

“-Zinâ da etse, hırsızlık da yapsa Ebû Zer’e rağmen (cennete girecekdir).” buyurdu.

Mütercim:

Ehl-i Sünnet inancına göre, bir mü’min îmânını kaybetmedikce, her ne kadar günah işlemiş olsa bile ebedî olarak cehemmemde kalmaz. Günah işlemiş olanlardan bir kısmı Allâh’ın mağfiretine uğrayarak azab çekmeksizin cennete girerler. Allâh dilediğini bağışlar; ancak kul hakları varsa onlar için cezâ vardır. Tevbe etmeksizin ölen bazı günah sâhibleri de azablarını çekdikden sonra yine cennete girerler. Kul hakları için ölmeden önce helallaşmak veya hakları ödemek gerekir.

Bununla beraber, Allâh dilerse hak sâhiblerini âhiretde memnûn ederek dilediği kullarını azâba uğratmadan cennete koyar.

[Zübdetü’l-Buhârî, Ömer Ziyauddîn Dağıstânî, sh:894, Hadîs-i Şerîf:1309]

The post Lâ İlâhe İllallâh! <h6 style="text-align: left;"><span style="color: #c00000;"><strong>Hadîs-i Şerîf</strong></span></h6> appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

MÜSLÜMAN KİME DERLER?

Çocuklar, Kelime-i Tevhîd’in, ya’ni (Lâ İlâhe İllallâh Muhammedu’r-Rasûlullâh) demenin ma’nâsını biliyorsunuz: Bu, “Yalnız bir Allâh vardır, ondan gayrı yaradıcı yokdur, Hazreti Muhammed Allâh’ın Rasûludur” demekdi. İşte bu Kelime-i Tevhîd’i dili ile söyleyüb ma’nâsına kalbi ile inanan kimse Müslüman olur.

Biz hepimiz Allâh’ın birliğini ve Hazreti Muhammed (a.s.)’ın hakk peygamber olduğunu dilimiz ile söyleriz, ve buna yüreğimiz ile inanırız. Onun içûn biz hep Müslümanız.

HULÂSA

1. “Lâ İllallâh Muhammedu’r-Rasûlullâh” sözünü dil ile söyleyen ve ma’nâsına kalbi ile inanan kimse Müslüman’dır.

Kaynak: [ Anadolu Yavrusunun Kitabı, sh: 7, Mehmed Âsım (Us)-Ahmed Cevdet (Emre), Tab’ı: ? Bu kitabın ilk tab’ târihi 1328-1912 ]

İntişârı: 19.09.2017 / 20:47:02

The post Müslüman Kime Derler? appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.

KELİME-İ TEVHÎD

لاٰ اؚلٰهَ اِللّٰهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللّٰهِ

Lâ İlâhe İllallâh Muhammedu’r-Rasûlullâh

Hakk Teâlâ Hazretleri birdir ve Hazreti Muhammed (a.s.) gerçek peygamberidir. Hazreti Muhammed (a.s.) Allâhu Teâlâ’nın varlığını, birliğini, ortağı ve benzeri olmadığını, kendisinin de Allâh’ın gerçek peygamberi olduğunu söylemiş, milyonlarca insanları inandırmışdır. Biz Hazreti Muhammed (a.s)ın ümmetiyiz. Her vakit söylediğimiz “Lâ İlâhe İllallâh Muhammedu’r-Rasûlullâh”ın ma’nâsı şudur:

“Allâhu Teâlâ birdir, ortağı yokdur; Hazreti Muhammed (a.s.) kendisinin gerçek peygamberidir”

(Lâ İlâhe İllallâh Muhammedu’r-Rasûlullâh) sözü Arabcadır. Buna “Kelime-i Tevhîd” derler.

BELLENECEK HULÂSA

1. Her Müslümân hergün (Lâ İlâhe İllallâh Muhammedu’r-Rasûlullâh) demelidir.
2. Bu sözün ma’nâsı: (Allâh birdir, kendisinden başka yaradıcı yokdur Muhammed “a.s.” O’nun peygamberidir.) demekdir.

Kaynak: (Anadolu Yavrusunun Kitabı, sh: 6, Mehmed Âsım (Us)-Ahmed Cevdet (Emre), Tab’ı: ? Bu kitabın ilk tab’ târihi 1328-1912)

The post Kelime-i Tevhîd appeared first on Hakkın ve Sabrın Türkçesi.